W W W . M O V I E S H O . C O M
‫در سال های دور و در قلمروئی دیگر
‫کشور بزرگی وجود داشت، به نام «تالدوری».
‫این کشور، زمانی میدان جنگ ‫خدایان و تایتان ها بود،
‫ولی اینک سرزمین جادو، عجایب و رمز و راز است.
‫همه چیز با صلح و صفا پیش می رفت.
‫تا اینکه شیطان بزرگی از راه رسید.
‫قهرمانان شجاع، دست به دست هم دادند
‫که این شیطان را شکست دهند.
‫آماده باشید. ‫جانور دارد نزدیک می شود.
‫ای وای بر من!
‫تقاص...
‫برگام!
‫بشریت از تو...
‫عجب... چیزی بود!
‫گندش بزنن!
‫همه ی مزدورهامون عین گوسفند ‫سلاخی شدن.
‫نظر من همونه، فرمانروا «یوریل».
‫ارتش رو برای مقابله با این ‫شیطان بفرستید.
‫قبل از اینکه تلفات بیشتری رو ‫بهمون وارد کنه.
‫شاید در انتخاب استراتژیمون
‫اشتباه کردیم، اعلیحضرت.
‫به نظر من، باید این جونور رو اسیر کنیم
‫که بعداً ازش به عنوان سلاحی در برابر ‫دشمنانمون استفاده کنیم.
‫مخالفم، «جناب فینس».
‫ما اصلاً نمی دونیم چه موجودیه.
‫دیوه؟ روحه؟
‫به نظر شما، چطور اسیرش کنیم؟
‫حق با بانو «آلورا»ست.
‫- ولی اعلیحضرت... ‫- من تا زمانی که نفهمیدم
‫دشمنمون کیه و چیه، ارتش نمی فرستم.
‫باید مزدورهای بیشتری پیدا کنیم.
‫میشه بپرسم از کجا؟
‫«قصاب های تور»، قصابی شدن،
‫«هوبوهای قاتل»، به قتل رسیدن، ‫«دلال های مرگ» هم مُردن!
‫پس یکی رو پیدا کن که به درد بخوره!
‫تا زمانی که بهترین مزدورهای
‫تالدوری رو واسه م نیاوردی، ‫حق نداری چشم رو هم بذاری.
‫بخور، بخور، بخور!
‫آره!
‫احسنت. بهترین کیه؟
‫آره!
‫برنده «گراگ»ـه. دوباره.
‫ای وای بر من.
‫آخه چرا با کسی که دو برابرمونه...
‫مسابقه ی نوشیدنی خوردن میدیم؟
‫چون سریع ترین راه منگ شدن، همینه.
‫کی منگه؟
‫من که نیستم. من عالیم.
‫به نظر من که بریم...
‫بریم...
‫همه ش یه لیوان خوردی که.
‫چه غلیظه.
‫حواست باشه، عوضی.
‫هوی! تو حواست باشه، کثافت!
‫آروم باش، گراگ.
‫ما وقتمون رو صرف حرف زدن ‫با این عوضیا نمی کنیم. مگه یادت رفته؟
‫آهای، کافه دار.
‫واسه «واکس ماکینا» نوشیدنی بیار.
‫بهترین گروه مزدوران کشور.
‫بهترین؟
‫شنیدم که یه گاو هم نتونستید از طویله ی ‫در آتش، نجات بدید.
‫«واکس ماکینا» ‫چه جوک مسخره ای.
‫مؤدب باش، رفیق.
‫ما دنبال دردسر نیستیم.
‫صد در صد که نیستید.
‫همه می دونن که شماها یه مشت بدبختید
‫که یه شغل هم نمی تونید ‫واسه تون دست و پا کنید.
‫استخونی منگل.
‫تو که خودت هم نمی تونی جمع کنی.
‫قصد کمک داری؟
‫آره... نه. گور پدرت!
‫نه، گفتم دستت رو بهم بدی. ‫[ کمک کردن و دست دادن، هر دو، یک جور بیان میشن ]
‫وکس، به نظر من که قصدش رو داره.
‫میشه پیش خودم بمونه؟
‫واسه چی بر و بر منو نگاه می کنید، ‫احمق های بی شعور؟
‫بکشیدشون!
‫خودم زدمش.
‫- اومدم، «پرسی». ‫- وای، نه.
‫عزیزم، «پایک»، میشه سر راه نباشی؟
‫بیخیال، بابا. خودت افتادی روم.
‫بدش به من.
‫بد نبود، برادر.
‫چرا هر وقت میریم بیرون نوشیدنی بخوریم، ‫همچین اتفاقی میفته؟
‫احسنت به تو، «ترینکت».
‫اینجا.
‫گراگ، برو کنار.
‫گندش بزنن.
‫«اسکنلن» کدوم گوریه؟
‫این چه وضعیه؟
‫بسه!
‫نوشیدنی هامون رو خوردین، هیچ،
‫کافه دارم هم نابود کردید.
‫اون کوتوله، چیکار دخترم داره؟
‫پول این ضررها رو کی میده؟
‫عجب قاراشمیشی شده. ‫خیلی ناجوره.
‫ولی مطمئن باش، عزیزم...
‫که گروه «واکس ماکینا»، مقصرهای...
‫بسه دیگه.
‫پول رو رد کن.
‫می دونی؟
‫پولی همراهمون نیاوردیم،
‫ولی اگه پنج...
‫پس یعنی دیگه حق نداریم پامون رو
‫توی هیچ کدوم از کافه های «ایمون» بذاریم؟
‫بهتر از این نمیشه.
‫نه پولی نداریم، نه جایی که مستقر شیم.
‫هیچ آینده ای هم نداریم.
‫اگه یه نفر، اتفاقی، آخرین نفری که ‫استخداممون کرد رو...
‫گردن نمی زد، الان این وضع رو نداشتیم.
‫عذرخواهی کردم دیگه.
‫تا خرخره توی بدهی گیر کردیم. ‫و...
‫سه تا سکه ی نقره داریم.
‫شغل لازمیم. هر چی که باشه، مشکلی نیست.
‫اگه حفاظت از درشکه ها در برابر راهزن ها
‫و کشتن گابلین ها برای طلا ‫واسه مون نون و آب نشده،
‫نمی دونم، شاید...
‫شاید این دفعه، یه کار خوب ‫انجام بدیم، بد نیست.
‫- نه. ‫- کسل کننده ست.
‫پایک، کارهای خوب پول می خوان،
‫ما هم که نداریم.
‫تا حالا شده به این فکر کنید که
‫شاید این کار، به درد ما نمی خوره؟
‫وِکس و وَکس که
‫- فقط به خودشون اهمیت میدن. ‫- گور پدرت.
‫- گراگ که فقط می خواد آدم بکشه. ‫- گل گفتی.
‫پرسی، دوست نداره ما رو باهاش ببینن.
‫- اسکنلن هم... ‫- واسه خودش عالمی داره.
‫آره، مشکلی نیست، کیلیث. ‫خجالت نمی کشم.
‫اصلاً واسه چی ماها با همیم؟
‫تا شما فاز افسرده ها رو گرفتید،
‫من برم خودم رو خالی کنم.
‫این!
‫هدفمون اینه.
‫مبارزه برای عدالت، شکوه ‫[ نیازمند مزدور هستیم - پاداش ]
‫و محافظت از کشورمون.
‫مهم تر از همه...
‫یه عالمه پول!
‫یعنی واقعاً با این ریخت...
‫ایست.
‫باشه، می بریمتون داخل. ‫ولی خرسه بیرون می مونه.
‫عیب نداره، رفیق. ‫به زودی برمی گردیم.
‫بانو «کیما»، حتماً...
‫آقا و بانو «برایروود» به ما ملحق شن.
‫- اعلیحضرت، چند ماهه که خبری از «وایت استون» نداریم. ‫- ببخشید؟
‫- آخرین فرستادمون برنگشت. ‫- ببخشید؟
‫باید در جریان این حملات، گذاشته شن.
‫سریعاً یه نگهبان بفرستید.
‫ببخشید، شما دیگه کی هستید؟
‫واکس ماکینا. می دونید؟
‫راستش، از اون اسامیه که...
‫راستش، اصلاً واسه مون مهم نیست.
‫اعلیحضرت، بهتون هشدار داده بودم
‫که این آگهی، یه مشت ولگرد رو ‫به اینجا می کشونه.
‫چی گفتی؟
‫فکر می کنم منظور جناب فینس اینه که ‫همچین دشمن خطرناکی
‫- باید زحمت... ‫- کریگ، امیدی به این
‫دلقک های منگ نیست.
‫نگهبان ها؟
‫دلقک؟ ‫مشخصه که تا حالا...
‫افسانه ی «واکس ماکینا» رو نشنیدید.
‫پس این شما و این معرفی ما.
‫ای بابا. دوباره شروع شد.
‫♪ ولی قول میدم ♪
‫♪ که تا حالا گروهی به خوبی ما ندیدید ♪
‫♪ گراگ، غول گنده مونه ♪
‫♪ بزرگ و ساده ست ♪
‫♪ تفنگ پرسی ♪
‫♪ کله می ترکونه ♪
‫♪ طبیعت خشمگین نمیشه ♪
‫♪ درست مثل کیلیث اشعری ♪
‫♪ گیاه ها و حیوانات رو کنترل می کنه ♪
‫♪ اون گردشگر و جادوییه ♪
‫♪ دوقلوها وِکس و وَکس ♪
‫♪ دختره تیراندازی می کنه ♪ ‫♪ پسره هم قایم میشه ♪
‫♪ هم استتارشون خوبه، هم کشت و کشتارشون ♪
‫♪ ولی من با هم قاتیشون می کنم ♪
‫- اون وَکسه. ‫- اون وِکسه.
‫♪ تقدس پایک خالصه ♪
‫♪ با دست هاش شفا میده♪
‫♪ گفتم که یه خرس هم داریم؟ ♪
‫♪ ترینکت، خیلی مهم نیست ♪
‫♪ و خودم ♪ ‫♪ اسمم اسکنلنه ♪
‫♪ دست های معجزه می کنن ♪
‫♪ موسیقی می ترکونه ♪ ‫♪ هوش از سرت می پرونه ♪
‫♪ آب بیارید ♪ ‫♪ دخترهاتون رو قایم کنید ♪
‫ببخشید.
‫♪ ما جنگجوهای شجاعی هستیم ♪ ‫♪ از روباه هم باهوش تریم ♪
‫♪ از فتوحاتمون میگن ♪
‫♪ در افسانه ♪
‫♪ واکس ♪
‫♪ ماکینا ♪
‫خیلی ممنونم.
‫چند لحظه اجازه بدید که شورا
‫درمورد گروه عجیبتون با هم صحبت کنن.
‫نگید که همچین کار سختی رو
‫می خواید به اینا بدید.
‫اعلیحضرت، اسم و رسم درست و حسابی ندارن.
‫خرس که دارن.
‫به نظر که خیلی خشنن. ‫ترانه شون هم قشنگ بود.
‫خب، بهشون یه فرصت بدیم.
‫شاید فقط ظاهر این جنگجوها
‫غلط انداز باشه.
‫آره، شک دارم.
‫لعنتی.
‫بسیار خب.
‫استخدامید، واکس ماکینا.
‫بیشتر به خاطر خرستون.
‫بانو «آلورا»، شما رو تا «شیل استپس» همراهی می کنه.
‫روستایی که به آخرین مکان حمله، نزدیکه.
‫دقیقاً کی رو باید بکشیم؟
‫و چقدر واسه مون می ماسه؟
‫نمی دونید قراره چی بکشید،
‫ولی به محض اینکه بکشیدش، ‫این مال شماست.
‫یه سؤال دیگه.
‫چطور بریم اونجا؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫برادرم، حسشم کردم.
‫توی همون اتاق فرمانروا.
‫تا حالا همچین حسی نداشتم، از زمان...
‫این کشتی فوق العاده ست.
‫طبقه ی پایین، دو تا دستشویی داره.
‫راستی، چرا یه جور پچ پچ می کنید
‫سه تا روستا و کیلومترها مزرعه رو ‫با خاک یکسان کرده.
‫اگه این شیطان به همین روند ادامه بده،
‫این کشور از گرسنگی می میره.
‫چه مأموریت مرگباری.
‫- واقعاً دلمون با این مأموریته؟ ‫- بله. این مأموریت...
‫خطرناکه. واسه همینم هست که با شرف ترین، ‫قهرمان ترین
‫- و واقعی ترین... ‫- باشه، باشه. شرافت و قهرمانی...
‫هم خوبه، ولی هدف ما، پوله.
‫آها. پس پول رو به شخصیت اهمیت میدی.
‫جای تعجب هم نداره.
‫شیل استپس، بعد اون تپه ست. ‫موفق باشید.
‫به قول بقیه، لطفاً گند نزنید.
‫ممنون که رسوندیمون.
‫بعداً هم میای دنبالمون. آره؟
‫آره بابا. برمی گرده.
‫راستی، قراره چیکار کنیم؟
‫آخرین حمله در جنوب اینجا رخ داد.
‫می خوایم پرس و جو کنیم، ‫ببینیم کسی آماری داره که بهمون بده؟
‫پرس و جو می کنیم.
‫ببخشید، دوستان سبز من.
‫احیاناً جادوگر شیطانی یا هیولای گنده ای
‫ندیدید که از اینجا رد شه؟
‫چه عجیب.
‫نه، هوا مه آلود بود.
‫فقط ابر تیره و رعد و برق دیدیم.
‫فکر کردیم طوفانه.
‫پس چیزی ندیدید؟
‫چقدر خوب، آقای ماهیگیر. ‫البته اگه اسمت اینه.
‫خیلی خب. پرس و جو رو بسپار به خودم اسکنلن.
‫از جانبش، عذرخواهی می کنم.
‫شما کشیش هستید. درسته؟
‫میشه خونه مون رو متبرک کنید که
‫از شر این شیطان در امان باشه؟
‫دعا می خوای؟ ‫باشه، باشه، باشه.
‫حتماً.
‫خیلی خب.
‫باشد که نور ابدی بر خانه ات بتابد.
‫همه چی برقرارت میشه.
‫خیلی خب. مطمئنم که هیچ چیزیت نمیشه.
‫پس، موفق باشی.
‫مطمئنی که کشیشی؟
‫آره، یه مدته که این کار رو نکردم.
‫این روزها، زیاد خونه متبرک نمی کنم.
‫ممنونم، عزیزم.
‫مطمئنم واسه امنیت خانواده مون کافیه.
‫عجب.
‫شما جادوگرید؟
‫نه. شعبده بازی توی انگشت هاست، بچه.
‫عجب.
‫حالا دیگه توی انگشت های توئه.
‫نقره ی اصله. ازش محافظت کن
‫یه هیولا، این اطراف پرسه می زنه.
‫- منظورتون اینه که پرواز می کنه؟ ‫- چی شد؟
‫یه چیزی از بالا سرمون رد شد.
‫درخت بزرگ بالای تپه رو هم انداخت.
‫صدای بال زدنش میومد، ولی به خاطر طوفان، ندیدیمش.
‫ولی بزرگ بود. ‫خیلی بزرگ بود.
‫آره.
‫بیاید اینجا.
‫ترینکت، یه چیزی پیدا کرده.
‫جاده خیلی گِلیه. نمیشه تشخیص داد.
‫ولی انگار رفت توی هوا
‫و عرض ساحل رو پرواز کرد.
‫گمونم لازمته.
‫انگار که...
‫جا پای آدمه.
‫نزدیکه.
‫همه آماده شن.
‫گمشو بابا.
‫پشت این همه گرد و خاک، یه بره بود؟
‫یه وقت گازت نگیره، وِکس.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫لعنتی!
‫- من که میگم فرار کنیم. همین حالا! ‫- جهنم و ضرر.
‫مبارزه می کنیم.
‫گراگ احمق شجاع عوضی.
‫چه زود گراگ رو سرنگون کرد. ‫ای بابا.
‫کیلیث، جادوت، الان به درد می خوره.
‫توی بد دردسری گیر کردیم.
‫کیلیث، یالا دیگه. ‫کیلیث!
‫- کیلیث! ‫- ببخشید.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫بدترش کردم؟
‫مراقب باشید!
‫بیارم بیرون. بیارم بیرون.
‫زیر گراگ گیر کردم.
‫خب...
‫پس زیر صخره بودن، همچین حسی داره.
‫باز خوبه که زنده ایم.
‫دم نور ابدی گرم.
‫دم کیلیث و بوته ی گنده اش هم گرم.
‫واسه چی پر خوارش کردی؟
‫نزدیک بود اون اژدها بکشمون.
‫ولی نمُردیم. ‫به خاطر تو، کیلیث.
‫می فهمی؟
‫به خاطر توئه که هنوز زنده ایم.
‫- گراگ، صدمه دیدی. ‫- نه.
‫یه زخم جزئیه. بزرگ نیست.
‫سؤال: این عادیه؟
‫- ای وای بر من. ‫- الان بالا میارم.
‫تکون نخور، رفیق قدیمی.
‫خودم خوبت می کنم.
‫چه زود خوب شدم.
‫دمت گرم، پایک. ‫تو بهترینی.
‫خیلی ازم کشید.
‫خیلی خب. ‫گور پدر یوریل و همه ی اینا.
‫دیگه نیستیم.
‫ما که واسه مُردن داوطلب نشدیم.
‫باید بهت یادآوری کنم که به شورا ‫قول دادیم.
‫این خیلی با ارزشه.
‫آخه مگه شورا مهمه؟
‫تنها کلمه ای که واسه من مهمه، ‫اسکنلن شورتهالته.
‫بله، می دونم که دو تا کلمه ست،
‫ولی در کل، منظورم رو گرفتید.
‫آره، مگه اون ایکبیری ها، تا حالا ‫واسه ما، کاری کردن؟
‫فقط یه شغلی بهمون دادن، با یه مشت طلا
‫و گنج و از این جور چیزها دیگه.
‫ما با خیلی چیزها جنگیدیم.
‫ولی آخه اژدها؟
‫یه اژدهای واقعی.
‫بحث شورا
‫یا قرارداد نیست، بحث این مردمه.
‫اونا بهمون احتیاج دارن.
‫نباید بهشون پشت کنیم.
‫واسه همینه که دوست ندارم ‫با مذهبی ها، جایی برم.
‫- زیادی آدم های خوبین. ‫- پایک...
‫زورمون به این موجود نمی رسه.
‫وقتی من و وِکس بچه بودیم،
‫یکی از این هیولاها، مادرمون رو کشت.
‫کل عمرم در مورد اژدهاها تحقیق کردم. ‫می خواستم اونی که
‫کشتش رو پیدا کنم.
‫وقتی...
‫نزدیکن، احساسشون می کنم..
‫یه ترس وحشتناکی، سرم رو ‫در بر می گیره.
‫تموم شد و رفت.
‫به کاخ برمی گردیم ‫و قراردادمون رو فسخ می کنیم.
‫نگرفتی چی شد، پرسی.
‫توی کاخ هم حسش کردم.
‫الان بهمون میگی؟
‫ببخشید. من...
‫تا زمانی که خود اژدها نیومد، مطمئن...
‫خیلی وقته که از مرگ مادرم...
‫مطمئنی، «وِکسالیا»؟
‫احساسم رو می شناسم. ‫حتماً یکی از آدم های شورا
‫پس دممون رو می ذاریم رو کولمون و میریم.
‫ارزشش رو نداره. ‫خودتون شنیدید چی گفت.
‫ممکنه یکیشون با اون هیولا، ‫همدست باشه.
‫می زنیم به چاک
‫و دیگه هم پامون رو توی «ایمون» نمی ذاریم.
‫میشه سر این قضیه، متفق القول باشیم؟
‫وای نه.
‫همه شون رو نیست و نابود کرد.
‫پایک! بیا اینجا!
‫خواهش می کنم، نور ابدی،
‫قدرتت رو بهش برسون.
‫پایک، خواهش می کنم.
‫لعنتی!
‫نه، نمی تونم.
‫خیلی ضعیف شدم.
‫می تونستیم جلوش رو بگیریم.
‫باید جلوش رو می گرفتیم.
‫چه غلطی می کنی، اسکنلن؟
‫دنبال یه قافیه ای هستم که ‫به «اژدهای مُرده» بخوره.
‫چون...
‫گمونم قراره بکشیمش.
‫من هستم.
‫دروغ نمیگم. خیلی ترسیده ام.
‫ولی هستم.
‫من از باختن خوشم میاد...
‫ولی الان یه سری چیزها رو ‫درونم حس می کنم.
‫حس بدی بهم میدن.
‫پس آره، منم هستم.
‫عجب...
‫جمله ی قشنگی گفتی، گراگ.
‫- چی؟ ‫- بیخیالش.
‫منم هستم.
‫بچه ها...
‫بریم تو کارش.
‫ً مرگ وحشتناکی خواهیم داشت.
‫احتمالاً همین طوره، خواهر.
‫ولی شرافتمندانه می میریم.
‫و این اژدهای لعنتی رو می کشیم.
‫ترجمه و زیرنویس: ‫سمیر
W W W . M O V I E S H O . C O M
‫در سال های دور و در قلمروئی دیگر
‫کشور بزرگی وجود داشت، به نام «تالدوری».
‫این کشور، زمانی میدان جنگ ‫خدایان و تایتان ها بود،
‫ولی اینک سرزمین جادو، عجایب و رمز و راز است.
‫همه چیز با صلح و صفا پیش می رفت.
‫تا اینکه شیطان بزرگی از راه رسید.
‫قهرمانان شجاع، دست به دست هم دادند
‫که این شیطان را شکست دهند.
‫آماده باشید. ‫جانور دارد نزدیک می شود.
‫ای وای بر من!
‫تقاص...
‫برگام!
‫بشریت از تو...
‫عجب... چیزی بود!
‫گندش بزنن!
‫همه ی مزدورهامون عین گوسفند ‫سلاخی شدن.
‫نظر من همونه، فرمانروا «یوریل».
‫ارتش رو برای مقابله با این ‫شیطان بفرستید.
‫قبل از اینکه تلفات بیشتری رو ‫بهمون وارد کنه.
‫شاید در انتخاب استراتژیمون
‫اشتباه کردیم، اعلیحضرت.
‫به نظر من، باید این جونور رو اسیر کنیم
‫که بعداً ازش به عنوان سلاحی در برابر ‫دشمنانمون استفاده کنیم.
‫مخالفم، «جناب فینس».
‫ما اصلاً نمی دونیم چه موجودیه.
‫دیوه؟ روحه؟
‫به نظر شما، چطور اسیرش کنیم؟
‫حق با بانو «آلورا»ست.
‫- ولی اعلیحضرت... ‫- من تا زمانی که نفهمیدم
‫دشمنمون کیه و چیه، ارتش نمی فرستم.
‫باید مزدورهای بیشتری پیدا کنیم.
‫میشه بپرسم از کجا؟
‫«قصاب های تور»، قصابی شدن،
‫«هوبوهای قاتل»، به قتل رسیدن، ‫«دلال های مرگ» هم مُردن!
‫پس یکی رو پیدا کن که به درد بخوره!
‫تا زمانی که بهترین مزدورهای
‫تالدوری رو واسه م نیاوردی، ‫حق نداری چشم رو هم بذاری.
‫بخور، بخور، بخور!
‫آره!
‫احسنت. بهترین کیه؟
‫آره!
‫برنده «گراگ»ـه. دوباره.
‫ای وای بر من.
‫آخه چرا با کسی که دو برابرمونه...
‫مسابقه ی نوشیدنی خوردن میدیم؟
‫چون سریع ترین راه منگ شدن، همینه.
‫کی منگه؟
‫من که نیستم. من عالیم.
‫به نظر من که بریم...
‫بریم...
‫همه ش یه لیوان خوردی که.
‫چه غلیظه.
‫حواست باشه، عوضی.
‫هوی! تو حواست باشه، کثافت!
‫آروم باش، گراگ.
‫ما وقتمون رو صرف حرف زدن ‫با این عوضیا نمی کنیم. مگه یادت رفته؟
‫آهای، کافه دار.
‫واسه «واکس ماکینا» نوشیدنی بیار.
‫بهترین گروه مزدوران کشور.
‫بهترین؟
‫شنیدم که یه گاو هم نتونستید از طویله ی ‫در آتش، نجات بدید.
‫«واکس ماکینا» ‫چه جوک مسخره ای.
‫مؤدب باش، رفیق.
‫ما دنبال دردسر نیستیم.
‫صد در صد که نیستید.
‫همه می دونن که شماها یه مشت بدبختید
‫که یه شغل هم نمی تونید ‫واسه تون دست و پا کنید.
‫استخونی منگل.
‫تو که خودت هم نمی تونی جمع کنی.
‫قصد کمک داری؟
‫آره... نه. گور پدرت!
‫نه، گفتم دستت رو بهم بدی. ‫[ کمک کردن و دست دادن، هر دو، یک جور بیان میشن ]
‫وکس، به نظر من که قصدش رو داره.
‫میشه پیش خودم بمونه؟
‫واسه چی بر و بر منو نگاه می کنید، ‫احمق های بی شعور؟
‫بکشیدشون!
‫خودم زدمش.
‫- اومدم، «پرسی». ‫- وای، نه.
‫عزیزم، «پایک»، میشه سر راه نباشی؟
‫بیخیال، بابا. خودت افتادی روم.
‫بدش به من.
‫بد نبود، برادر.
‫چرا هر وقت میریم بیرون نوشیدنی بخوریم، ‫همچین اتفاقی میفته؟
‫احسنت به تو، «ترینکت».
‫اینجا.
‫گراگ، برو کنار.
‫گندش بزنن.
‫«اسکنلن» کدوم گوریه؟
‫تو رو خدا.
‫پرسی، چه مرگته؟
‫اگه می خوای بهمون ملحق شی، ‫باید قبلش بگی.
‫اسکنلن، باید پیش بینی می کردم.
‫میشه لباس هات رو بپوشی ‫و بیای کمکمون؟
‫این چه وضعیه؟
‫بسه!
‫نوشیدنی هامون رو خوردین، هیچ،
‫کافه دارم هم نابود کردید.
‫اون کوتوله، چیکار دخترم داره؟
‫همون ندونی، بهتره.
‫پول این ضررها رو کی میده؟
‫عجب قاراشمیشی شده. ‫خیلی ناجوره.
‫ولی مطمئن باش، عزیزم...
‫که گروه «واکس ماکینا»، مقصرهای...
‫بسه دیگه.
‫پول رو رد کن.
‫می دونی؟
‫پولی همراهمون نیاوردیم،
‫ولی اگه پنج...
‫آهای؟ ‫ببخشید؟
‫ممنونم، لطف کردی.
‫دیگه هم نیاید.
‫پس یعنی دیگه حق نداریم پامون رو
‫توی هیچ کدوم از کافه های «ایمون» بذاریم؟
‫بهتر از این نمیشه.
‫نه پولی نداریم، نه جایی که مستقر شیم.
‫هیچ آینده ای هم نداریم.
‫اگه یه نفر، اتفاقی، آخرین نفری که ‫استخداممون کرد رو...
‫گردن نمی زد، الان این وضع رو نداشتیم.
‫عذرخواهی کردم دیگه.
‫تا خرخره توی بدهی گیر کردیم. ‫و...
‫سه تا سکه ی نقره داریم.
‫شغل لازمیم. هر چی که باشه، مشکلی نیست.
‫اگه حفاظت از درشکه ها در برابر راهزن ها
‫و کشتن گابلین ها برای طلا ‫واسه مون نون و آب نشده،
‫نمی دونم، شاید...
‫شاید این دفعه، یه کار خوب ‫انجام بدیم، بد نیست.
‫- نه. ‫- کسل کننده ست.
‫پایک، کارهای خوب پول می خوان،
‫ما هم که نداریم.
‫تا حالا شده به این فکر کنید که
‫شاید این کار، به درد ما نمی خوره؟
‫وِکس و وَکس که
‫- فقط به خودشون اهمیت میدن. ‫- گور پدرت.
‫- گراگ که فقط می خواد آدم بکشه. ‫- گل گفتی.
‫پرسی، دوست نداره ما رو باهاش ببینن.
‫- اسکنلن هم... ‫- واسه خودش عالمی داره.
‫آره، مشکلی نیست، کیلیث. ‫خجالت نمی کشم.
‫اصلاً واسه چی ماها با همیم؟
‫تا شما فاز افسرده ها رو گرفتید،
‫من برم خودم رو خالی کنم.
‫ببخشید.
‫گاهی اوقات، دست خودم نیست.
‫چه مرگته؟
‫ای بابا.
‫این!
‫هدفمون اینه.
‫مبارزه برای عدالت، شکوه ‫[ نیازمند مزدور هستیم - پاداش ]
‫و محافظت از کشورمون.
‫مهم تر از همه...
‫یه عالمه پول!
‫یعنی واقعاً با این ریخت...
‫بریم پیش فرمانروا؟
‫ایست.
‫باشه، می بریمتون داخل. ‫ولی خرسه بیرون می مونه.
‫عیب نداره، رفیق. ‫به زودی برمی گردیم.
‫بانو «کیما»، حتماً...
‫آقا و بانو «برایروود» به ما ملحق شن.
‫- اعلیحضرت، چند ماهه که خبری از «وایت استون» نداریم. ‫- ببخشید؟
‫- آخرین فرستادمون برنگشت. ‫- ببخشید؟
‫باید در جریان این حملات، گذاشته شن.
‫سریعاً یه نگهبان بفرستید.
‫ببخشید، شما دیگه کی هستید؟
‫واکس ماکینا. می دونید؟
‫راستش، از اون اسامیه که...
‫راستش، اصلاً واسه مون مهم نیست.
‫اعلیحضرت، بهتون هشدار داده بودم
‫که این آگهی، یه مشت ولگرد رو ‫به اینجا می کشونه.
‫چی گفتی؟
‫فکر می کنم منظور جناب فینس اینه که ‫همچین دشمن خطرناکی
‫- باید زحمت... ‫- کریگ، امیدی به این
‫دلقک های منگ نیست.
‫نگهبان ها؟
‫دلقک؟ ‫مشخصه که تا حالا...
‫افسانه ی «واکس ماکینا» رو نشنیدید.
‫پس این شما و این معرفی ما.
‫ای بابا. دوباره شروع شد.
‫♪ سرورم، بهترین ها رو انتخاب کردید ♪
‫♪ ما سفرهای دور و درازی رو رفتیم ♪
‫♪ ولی قول میدم ♪
‫♪ که تا حالا گروهی به خوبی ما ندیدید ♪
‫♪ گراگ، غول گنده مونه ♪
‫♪ بزرگ و ساده ست ♪
‫♪ تفنگ پرسی ♪
‫♪ کله می ترکونه ♪
‫♪ طبیعت خشمگین نمیشه ♪
‫♪ درست مثل کیلیث اشعری ♪
‫♪ گیاه ها و حیوانات رو کنترل می کنه ♪
‫♪ اون گردشگر و جادوییه ♪
‫♪ دوقلوها وِکس و وَکس ♪
‫♪ دختره تیراندازی می کنه ♪ ‫♪ پسره هم قایم میشه ♪
‫♪ هم استتارشون خوبه، هم کشت و کشتارشون ♪
‫♪ ولی من با هم قاتیشون می کنم ♪
‫- اون وَکسه. ‫- اون وِکسه.
‫♪ تقدس پایک خالصه ♪
‫♪ با دست هاش شفا میده♪
‫♪ گفتم که یه خرس هم داریم؟ ♪
‫♪ ترینکت، خیلی مهم نیست ♪
‫♪ و خودم ♪ ‫♪ اسمم اسکنلنه ♪
‫♪ دست های معجزه می کنن ♪
‫♪ موسیقی می ترکونه ♪ ‫♪ هوش از سرت می پرونه ♪
‫♪ آب بیارید ♪ ‫♪ دخترهاتون رو قایم کنید ♪
‫ببخشید.
‫♪ ما جنگجوهای شجاعی هستیم ♪ ‫♪ از روباه هم باهوش تریم ♪
‫♪ از فتوحاتمون میگن ♪
‫♪ در افسانه ♪
‫♪ واکس ♪
‫♪ ماکینا ♪
‫خیلی ممنونم.
‫خیلی خب.
‫چند لحظه اجازه بدید که شورا
‫درمورد گروه عجیبتون با هم صحبت کنن.
‫نگید که همچین کار سختی رو
‫می خواید به اینا بدید.
‫اعلیحضرت، اسم و رسم درست و حسابی ندارن.
‫خرس که دارن.
‫به نظر که خیلی خشنن. ‫ترانه شون هم قشنگ بود.
‫خب، بهشون یه فرصت بدیم.
‫شاید فقط ظاهر این جنگجوها
‫غلط انداز باشه.
‫آره، شک دارم.
‫همون قاتل های «ایگار» رو خبر کنیم، بهتره.
‫دست ایگار توی درگیری کافه، قطع شده.
‫لعنتی.
‫بسیار خب.
‫استخدامید، واکس ماکینا.
‫بیشتر به خاطر خرستون.
‫بانو «آلورا»، شما رو تا «شیل استپس» همراهی می کنه.
‫روستایی که به آخرین مکان حمله، نزدیکه.
‫دقیقاً کی رو باید بکشیم؟
‫و چقدر واسه مون می ماسه؟
‫نمی دونید قراره چی بکشید،
‫ولی به محض اینکه بکشیدش، ‫این مال شماست.
‫یه سؤال دیگه.
‫چطور بریم اونجا؟
‫برادرم، حسشم کردم.
‫توی همون اتاق فرمانروا.
‫تا حالا همچین حسی نداشتم، از زمان...
‫این کشتی فوق العاده ست.
‫طبقه ی پایین، دو تا دستشویی داره.
‫راستی، چرا یه جور پچ پچ می کنید
‫که انگار صداتون رو نمی شنویم؟ ‫- میشه واسه یه بار هم که شده، سرت تو کار خودت باشه، کوتوله؟
‫همون جور که می بینید، این موجود،
‫سه تا روستا و کیلومترها مزرعه رو ‫با خاک یکسان کرده.
‫اگه این شیطان به همین روند ادامه بده،
‫این کشور از گرسنگی می میره.
‫چه مأموریت مرگباری.
‫- واقعاً دلمون با این مأموریته؟ ‫- بله. این مأموریت...
‫خطرناکه. واسه همینم هست که با شرف ترین، ‫قهرمان ترین
‫- و واقعی ترین... ‫- باشه، باشه. شرافت و قهرمانی...
‫هم خوبه، ولی هدف ما، پوله.
‫آها. پس پول رو به شخصیت اهمیت میدی.
‫جای تعجب هم نداره.
‫شیل استپس، بعد اون تپه ست. ‫موفق باشید.
‫به قول بقیه، لطفاً گند نزنید.
‫ممنون که رسوندیمون.
‫بعداً هم میای دنبالمون. آره؟
‫آره بابا. برمی گرده.
‫راستی، قراره چیکار کنیم؟
‫آخرین حمله در جنوب اینجا رخ داد.
‫می خوایم پرس و جو کنیم، ‫ببینیم کسی آماری داره که بهمون بده؟
‫پرس و جو می کنیم.
‫ببخشید، دوستان سبز من.
‫احیاناً جادوگر شیطانی یا هیولای گنده ای
‫ندیدید که از اینجا رد شه؟
‫چه عجیب.
‫نه، هوا مه آلود بود.
‫فقط ابر تیره و رعد و برق دیدیم.
‫فکر کردیم طوفانه.
‫پس چیزی ندیدید؟
‫چقدر خوب، آقای ماهیگیر. ‫البته اگه اسمت اینه.
‫خیلی خب. پرس و جو رو بسپار به خودم اسکنلن.
‫از جانبش، عذرخواهی می کنم.
‫شما کشیش هستید. درسته؟
‫میشه خونه مون رو متبرک کنید که
‫از شر این شیطان در امان باشه؟
‫دعا می خوای؟ ‫باشه، باشه، باشه.
‫حتماً.
‫خیلی خب.
‫باشد که نور ابدی بر خانه ات بتابد.
‫همه چی برقرارت میشه.
‫خیلی خب. مطمئنم که هیچ چیزیت نمیشه.
‫پس، موفق باشی.
‫مطمئنی که کشیشی؟
‫آره، یه مدته که این کار رو نکردم.
‫این روزها، زیاد خونه متبرک نمی کنم.
‫ممنونم، عزیزم.
‫مطمئنم واسه امنیت خانواده مون کافیه.
‫عجب.
‫شما جادوگرید؟
‫نه. شعبده بازی توی انگشت هاست، بچه.
‫عجب.
‫حالا دیگه توی انگشت های توئه.
‫نقره ی اصله. ازش محافظت کن
‫یه هیولا، این اطراف پرسه می زنه.
‫- منظورتون اینه که پرواز می کنه؟ ‫- چی شد؟
‫یه چیزی از بالا سرمون رد شد.
‫درخت بزرگ بالای تپه رو هم انداخت.
‫صدای بال زدنش میومد، ولی به خاطر طوفان، ندیدیمش.
‫ولی بزرگ بود. ‫خیلی بزرگ بود.
‫آره.
‫بیاید اینجا.
‫ترینکت، یه چیزی پیدا کرده.
‫جاده خیلی گِلیه. نمیشه تشخیص داد.
‫ولی انگار رفت توی هوا
‫و عرض ساحل رو پرواز کرد.
‫گمونم لازمته.
‫انگار که...
‫جا پای آدمه.
‫نزدیکه.
‫همه آماده شن.
‫گمشو بابا.
‫پشت این همه گرد و خاک، یه بره بود؟
‫یه وقت گازت نگیره، وِکس.
‫لعنتی، لعنتی، لعنتی.
‫لعنتی!
‫- من که میگم فرار کنیم. همین حالا! ‫- جهنم و ضرر.
‫مبارزه می کنیم.
‫گراگ احمق شجاع عوضی.
‫چه زود گراگ رو سرنگون کرد. ‫ای بابا.
‫کیلیث، جادوت، الان به درد می خوره.
‫توی بد دردسری گیر کردیم.
‫کیلیث، یالا دیگه. ‫کیلیث!
‫- کیلیث! ‫- ببخشید.
‫خیلی خب، خیلی خب.
‫بدترش کردم؟
‫مراقب باشید!
‫بیارم بیرون. بیارم بیرون.
‫زیر گراگ گیر کردم.
‫خب...
‫پس زیر صخره بودن، همچین حسی داره.
‫باز خوبه که زنده ایم.
‫دم نور ابدی گرم.
‫دم کیلیث و بوته ی گنده اش هم گرم.
‫واسه چی پر خوارش کردی؟
‫نزدیک بود اون اژدها بکشمون.
‫ولی نمُردیم. ‫به خاطر تو، کیلیث.
‫می فهمی؟
‫به خاطر توئه که هنوز زنده ایم.
‫- گراگ، صدمه دیدی. ‫- نه.
‫یه زخم جزئیه. بزرگ نیست.
‫سؤال: این عادیه؟
‫- ای وای بر من. ‫- الان بالا میارم.
‫تکون نخور، رفیق قدیمی.
‫خودم خوبت می کنم.
‫چه زود خوب شدم.
‫دمت گرم، پایک. ‫تو بهترینی.
‫خیلی ازم کشید.
‫دارمت.
‫ممنون.
‫می تونی بذاریم پایین.
‫آره.
‫خیلی خب. ‫گور پدر یوریل و همه ی اینا.
‫دیگه نیستیم.
‫ما که واسه مُردن داوطلب نشدیم.
‫باید بهت یادآوری کنم که به شورا ‫قول دادیم.
‫این خیلی با ارزشه.
‫آخه مگه شورا مهمه؟
‫تنها کلمه ای که واسه من مهمه، ‫اسکنلن شورتهالته.
‫بله، می دونم که دو تا کلمه ست،
‫ولی در کل، منظورم رو گرفتید.
‫آره، مگه اون ایکبیری ها، تا حالا ‫واسه ما، کاری کردن؟
‫فقط یه شغلی بهمون دادن، با یه مشت طلا
‫و گنج و از این جور چیزها دیگه.
‫ما با خیلی چیزها جنگیدیم.
‫ولی آخه اژدها؟
‫یه اژدهای واقعی.
‫بحث شورا
‫یا قرارداد نیست، بحث این مردمه.
‫اونا بهمون احتیاج دارن.
‫نباید بهشون پشت کنیم.
‫واسه همینه که دوست ندارم ‫با مذهبی ها، جایی برم.
‫- زیادی آدم های خوبین. ‫- پایک...
‫زورمون به این موجود نمی رسه.
‫وقتی من و وِکس بچه بودیم،
‫یکی از این هیولاها، مادرمون رو کشت.
‫کل عمرم در مورد اژدهاها تحقیق کردم. ‫می خواستم اونی که
‫کشتش رو پیدا کنم.
‫وقتی...
‫نزدیکن، احساسشون می کنم..
‫یه ترس وحشتناکی، سرم رو ‫در بر می گیره.
‫تموم شد و رفت.
‫به کاخ برمی گردیم ‫و قراردادمون رو فسخ می کنیم.
‫نگرفتی چی شد، پرسی.
‫توی کاخ هم حسش کردم.
‫الان بهمون میگی؟
‫ببخشید. من...
‫تا زمانی که خود اژدها نیومد، مطمئن...
‫خیلی وقته که از مرگ مادرم...
‫مطمئنی، «وِکسالیا»؟
‫احساسم رو می شناسم. ‫حتماً یکی از آدم های شورا
‫با اون اژدها، بده بستون داره.
‫نمی دونم، ولی مطمئنم که واقعی بود.
‫پس دممون رو می ذاریم رو کولمون و میریم.
‫ارزشش رو نداره. ‫خودتون شنیدید چی گفت.
‫ممکنه یکیشون با اون هیولا، ‫همدست باشه.
‫می زنیم به چاک
‫و دیگه هم پامون رو توی «ایمون» نمی ذاریم.
‫میشه سر این قضیه، متفق القول باشیم؟
‫وای نه.
‫همه شون رو نیست و نابود کرد.
‫پایک! بیا اینجا!
‫خواهش می کنم، نور ابدی،
‫قدرتت رو بهش برسون.
‫پایک، خواهش می کنم.
‫لعنتی!
‫نه، نمی تونم.
‫خیلی ضعیف شدم.
‫می تونستیم جلوش رو بگیریم.
‫باید جلوش رو می گرفتیم.
‫چه غلطی می کنی، اسکنلن؟
‫دنبال یه قافیه ای هستم که ‫به «اژدهای مُرده» بخوره.
‫چون...
‫گمونم قراره بکشیمش.
‫من هستم.
‫دروغ نمیگم. خیلی ترسیده ام.
‫ولی هستم.
‫من از باختن خوشم میاد...
‫ولی الان یه سری چیزها رو ‫درونم حس می کنم.
‫حس بدی بهم میدن.
‫پس آره، منم هستم.
‫عجب...
‫جمله ی قشنگی گفتی، گراگ.
‫- چی؟ ‫- بیخیالش.
‫منم هستم.
‫بچه ها...
‫بریم تو کارش.
‫ً مرگ وحشتناکی خواهیم داشت.
‫احتمالاً همین طوره، خواهر.
‫ولی شرافتمندانه می میریم.
‫و این اژدهای لعنتی رو می کشیم.
‫ترجمه و زیرنویس: ‫سمیر
W W W . M O V I E S H O . C O M