W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «محمد سید»
‫کیلیث، بیدار شو.
‫کیلیث! نه.
‫یه اکسیر دارم! اینو امتحان کن.
‫زود باش.
‫فایده نداره.
‫داریم از دست می دیمش.
‫زمزمه گر برنگشت.
‫شکست خوردیم! ‫هنوز وقتش نرسیده بود.
‫کاری نمیشه کرد.
‫کیلیث دیگه کارش تمومه.
‫ولی حداقل به چیزی که براش اومده بودیم رسیدیم.
‫چی برای خودت بلغور می کنی؟
‫کیلیث هنوز داره نفس می کشه.
‫یه جای کار می لنگه.
‫بذارید اینو امتحان کنم...
‫♪ دستِ اسکنلن ♪
‫اکسیر... جادوی من...
‫حتماً اون چیزه داره جلوی همۀ جادوها رو می گیره.
‫لعنتی! راست میگه. ‫از اون کُره دور شید.
‫هنوز کارمون با تو تموم نشده.
‫هوم؟
‫جوینده یابنده ـست.
‫وای!
‫آهای! بیا بریم، گنده بک.
‫هِی.
‫آروم باش، از اینجا به بعدش با من.
‫ممنونم، گراگ.
‫خیلی خب، صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید. ‫وایستید، وایستید.
‫♪ دستِ اسکنلن ♪
‫ایول!
‫اینجا جادو داریم.
‫وِکس، یه اکسیر دیگه بده.
‫بهش نیازه! زود باش.
‫آخه... دیگه اکسیری نداریم.
‫کیلیث...
‫برادر!
‫خیلی متأسفم.
‫صبر کنید. گیاهانِ دارویی!
‫دیگه چی استفاده می کردی؟
‫شورتهالت! اون جادو رو لازم دارم.
‫عه...
‫♪ گِل و لایِ حال به هم زن و تُف ♪
‫♪ به یه جور مادۀ شفادهنده تبدیل میشن ♪
‫یالا، کار کن! کار کن!
‫سالیانِ سال منو کنترل کردی.
‫الان وقت عذاب کشیدنِ توئه.
‫اون مراسم برای چی بود؟ ‫جوابم رو بده!
‫من فقط به زمزمه گر جواب میدم.
‫ولی اون دست رد به سینه ام زد.
‫تنهام گذاشت!
‫با کمال میل می فرستمت پیشش.
‫بفرما!
‫شوهرم رو ازم گرفتید. ‫امید به اینکه برش گردونم هم ازم گرفتید.
‫دیگه چی برای از دست دادن دارم؟
‫خلاصم کن!
‫نه، باید درد بکِشی!
‫مُچ های پات رو به خاطر خواهرم «وسپر» ‫خُرد می کنم.
‫دست هات مال جولیوس هستن.
‫به ازای هر کدوم از افراد خاندان «دل رولو» ‫یه تیکه گوشت ازت می کَنم...
‫و آخرش پوستِ جاهای سالم بدنت رو می کَنم.
‫عه، خیلی خب، پرسی،
‫یه کم داری زیاده روی می کنی.
‫ببین، اون تفنگت رو بیار پایین...
‫چی شد؟
‫عذابی که می کشی صرفاً یه چشمه ای...
‫از دردهاییه که باعث شدی خانواده ام تحمل کنن.
‫اون دود داره بدتر از قبل میشه.
‫یه جور طلسم ـه.
‫پایک حس کرد یه چیزی داره ‫جلوی روحش رو می گیره.
‫فکر می کردم منظورش اینه که افسردگی گرفته.
‫یه چیزی کنترل تو رو به دست گرفته.
‫ما به این وضع راضی هستیم.
‫ما؟ چی؟
‫پرسی!
‫اون پرسی نیست.
‫کیلیث؟
‫یه اهریمنه! نگاه کنید.
‫یا خدا!
‫چطور؟
‫اگه به چیزی که می خواد برسه،
‫فکر نکنم دیگه چیزی از پرسی باقی بمونه.
‫وِکسالیا، داری چیکار می کنی؟
‫برو کنار!
‫می خوای به منم شلیک کنی؟
‫اگه مجبور بشیم می کنیم!
‫می دونم که اونجایی و می شنوی.
‫عزیزم، ماسکت رو بردار.
‫چیزی نیست.
‫می تونی بذاریش زمین.
‫اون... اون نمی ذاره!
‫- این کار رو نکن! ‫- پرسی. نباید این کار رو بکنی.
‫راه دیگه ای به ذهنم نمی رسه.
‫نه!
‫نخیر! خوشم نیومد.
‫همه بیان عقب!
‫- خواهر! ‫- بهش آسیب نزن.
‫الان کنترلش دست خودش نیست.
‫به دَرَک! وِکس رو گرفته.
‫اون اهریمن زخمی نمیشه،
‫ولی پرسی زخمی میشه. ‫اگه توی ذهنش باشه...
‫اگه توی روحش رفته باشه، ‫فقط خودش می تونه جلوش رو بگیره.
‫پس براش وقت می خریم.
‫آهای، نذار دلایلا رو بکُشه.
‫مثل آب خوردنه!
‫♪ دستِ اسکنلن ♪
‫اون مال منه!
‫کنترل رو بگیرم دستم؟
‫نه. نه!
‫متأسفانه باید این کار رو بکنم.
‫پرسی!
‫توجه کنید، بچه ها.
‫درس امروز در مورد موضوعِ انتقام ـه.
‫کدوم از اینا قدرتمندتر هستن؟
‫میل به انتقام...
‫یا تواناییِ بخشش؟
‫توضیح می دین؟
‫عوضیا!
‫عالی بود، پرسیوال.
‫می کُشمتون!
‫همه ـتون رو می کُشم.
‫خوب شد. ‫الان می تونم از اسباب بازیِ جدیدم استفاده کنم.
‫صبر کن، گراگ! نمیشه!
‫فقط می خواستم یه کوچولو تیکه تیکه ـش کنم.
‫بذار اون بره.
‫کاساندرا!
‫چی شده، پسرم؟ گرسنه ـت نیست؟
‫رنگت پریده، پسر.
‫مگه روح دیدی؟
‫مرگ بر «دل رولو»ها.
‫بس کن! دوباره نه.
‫دوباره نه! ‫نمی ذارم اونا رو ازم بگیری.
‫یعنی همینجوری منتظر بمونیم تا بکُشتمون؟
‫بالاخره که باید خشابش رو عوض کنه.
‫مگه نه؟
‫نفرت رو...
‫به آغوش بگیر.
‫وگرنه...
‫روسیاهمون کردی، پسر!
‫یه خانواده کُشته شد،
‫میراثشون بر باد رفت.
‫باید انتقاممون رو بگیری.
‫خواهش می کنم، پسرم، باید این کار رو بکنی!
‫شرمنده، مادر!
‫لعنتی، چقدر می سوزه!
‫گوش کن چی می گیم، ‫باید باهاش بجنگی.
‫بجنگم؟ آره.
‫آره. یه شلیکِ دقیق بکنی ‫دیگه دردهات رو فراموش می کنی.
‫باهاش بجنگ!
‫وِکس؟
‫صبر کن. نه!
‫داری باهام چیکار می کنی؟
‫دارم چیزی که می خواستی رو بهت می دم، پرسیوال.
‫تو کی هستی؟
‫خوب می دونی کی هستم.
‫خودت منو احضار کردی.
‫عذاب و عطشی که برای انتقام داشتی...
‫منو آورد سمتت.
‫شراکتی که در موردش صحبت نشد!
‫در اعماق وجودت یادت میاد.
‫کمک منو با آغوش باز قبول کردی.
‫خشمی که بهت انگیزه داد ‫تا اونو بسازی رو با آغوش باز قبول کردی.
‫اون اسلحه رو!
‫در مورد چی حرف می زنی؟
‫با دود و آهن ساخته شد.
‫ما یه قراری با هم گذاشتیم.
‫من بهت وسیلۀ گرفتنِ انتقام رو دادم.
‫و تو...
‫بهم روح هایی رو دادی که ازشون تغذیه کنم.
‫دروغگو!
‫الان که دیگه کنترل ذهنی نکردنت، لعنتی! ‫یه کاری بکن!
‫جلوی یه اهریمن؟ ‫چیکار کنم؟
‫تو خواهرشی. باهاش ارتباط برقرار کن.
‫پرسیوال!
‫من خوب می شناسمت.
‫تو همچین آدمی نیستی.
‫ولی می خوام همچین آدمی باشم.
‫آره، نفرت حس خوبی داره.
‫درد رو در خودش غرق می کنه.
‫دیدم که چقدر راحت می تونه آدم رو از پا در بیاره.
‫دیگه چیزی جز نفرت برام نمونده.
‫اگه کنترل خودتو به دست بگیری، ‫به اونایی که دوستشون داری آسیب نمی زنی.
‫پرسی واقعی رو در درونت پیدا کن.
‫برادر منو پیدا کن.
‫کاساندرا؟
‫من اینجا کنارتم.
‫همه ـمون کنارتیم!
‫پرسی، یالا! ما می تونیم!
‫شما!
‫شما این کار رو باهام کردین!
‫تقاصش رو پس می دین!
‫وقتش رسیده.
‫شلیک کن.
‫خودتو به آرامش برسون.
‫صبر کن! خواهش می کنم، پرسی.
‫روح خودتو تسلیم نکن.
‫خودت می دونی باید به کی اعتماد کنی، پرسیوال.
‫آره، می دونم.
‫نمی ذارم به هدفت برسی!
‫نه!
‫پرسی؟ یه چیزی بگو. خودتی؟
‫آره متأسفانه.
‫خب، البته دستم دیگه دستِ خودم نیست!
‫بهم شلیک کردی!
‫آره، خب، ممنون که نمُردی.
‫نه بابا، خواهش می کنم.
‫خب، این داغون ترین چیزی بود ‫که توی عمرم دیدم.
‫تازه برای منی که با اسکنلن نشست و برخاست دارم.
‫چقدر بهت میاد!
‫حتی در لحظۀ پیروزی، ‫بازم نتونستی کارِت رو انجام بدی.
‫چی؟
‫فرصتش رو داشتی که منو بکُشی،
‫اون وقت در کمال حقارت، موفق نشدی.
‫ولی نباید تعجب کنم.
‫مثل پدر و مادرت بی دل و جرئتی.
‫سایلس مُرده.
‫این حس عذاب آور رو میشناسم.
‫از دست دادنِ اعضای خانواده، ‫زخمیه که خوب نمیشه.
‫حداقل برای آخرین بار، نور خورشید رو دید.
‫می دونستم فرد درستی ‫از خانوادۀ دل رولو رو نجات ندادیم.
‫ولی مهم نیست.
‫شاید امروز جلوی منو گرفته باشید.
‫ولی زمزمه گر، کاری که شروع کردیم رو تموم می کنه.
‫و وقتی برگرده،
‫شهر سقوط می کنن،
‫تایتان ها برمی خیزن، ‫(تیتان ها)
‫رودها پُر می شن از خون های...
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خوشحالم که بخشیدیش، برادر.
‫ولی من نمی تونستم!
‫- همه حاضرن؟ ‫- چی؟
‫منظورت اینه که باید از این مکانِ دلنشین بریم؟
‫نه، نه، نه، فکرش هم نکن، رفیق.
‫صرف نظر از اینکه از کجا اومده...
‫هنوزم می تونه اسلحۀ به درد بخوری باشه.
‫چی؟ اون دوده رو یادت رفته؟
‫و اون «من دیوونۀ انتقام هستم» رو؟
‫اون اهریمن دیگه نیستش، اسکنلن.
‫طلسم برداشته شده.
‫آره، شاید حق با تو... نه!
‫نه!
‫می دونی اون چقدر قیمتش بود؟
‫می دونی چقدر طول می کشه ‫تا یه دونه دیگه بسازم که...
‫خب، عجبا!
‫ممنونم اسکنلن. ‫ممنون از همگی...
‫که این شانس دوباره رو بهم دادین.
‫ببینم، از کجا می دونستی اون اهریمن هنوز اونجاست؟
‫کاملاً حدسی بود!
‫یکی دیگه هم بندازیم توی آتیش.
‫- ممنون! ‫- شما وایت استون رو نجات دادید!
‫ما بهتون مدیونیم، گروهِ «واکس ماکینا»!
‫چیکار کنیم؟
‫فقط سرت رو تکون بده و لبخند بزن، کیکی. ‫(کیکی: مخفف کیلیث)
‫خواهش می کنم! باعث افتخارمون بود.
‫کاری نکردیم که، کار خاصی نبود.
‫ها؟ عه، سلام خوش قیافه!
‫اسکنلن شورتهالت هستم، رهبر شورشی ها.
‫آره، احتمالاً اسمم رو شنیدی.
‫خلاصه، برای امشب یه جای خواب می خوام.
‫آخه ببین، مبارزه برای آزادی ‫کار خسته کننده ایه.
‫می خواستم بدونم که میشه...
‫این مردم تازه از آخرالزمان ‫جون سالم به در بُردن، اسکنلن.
‫دیگه رختخواب هاشون رو به گند نکِش!
‫سلام، آقا غوله!
‫دارم می بینمت!
‫خب، حالا چی میشه؟
‫می مونی و بازسازی می کنی؟
‫دویست سال بود که یه «دل رولو» ‫از این سرزمین محافظت می کرده.
‫کل دورانِ بزرگسالیم، ‫بر مبنای ترس و انتقام بوده.
‫اینا خصوصیاتِ یه رهبر نیست.
‫ولی تو کاس، از بین همۀ اعضای خانواده ـمون، ‫تو از همه شجاع تر بودی.
‫تو وارثِ برحقِ وایت استون هستی.
‫من؟ ولی اونایی که بهمون خیانت کردن ‫منو بُردن سمت خودشون.
‫مردمـمون منو به دیدِ یه خائن می بینن.
‫اونا به دید یه بازمانده می بیننت.
‫همۀ کسایی که اینجا هستن ‫به خاطر برایروودها رنج کشیدن. ولی تو تحمل کردی!
‫تا وقتی وایت استون سر پا باشه، ‫ما هم زنده می مونیم.
‫کمکم کن تا مطمئن بشم که برای همیشه سر پا بمونه.
‫من...
‫حرفی که دیروز زدم رو از صمیم قلب گفتم.
‫می دونم، وَکس.
‫این اولین باریه که یه نفر همچین چیزی بهم گفته.
‫ولی یه سِری مسئولیت ها داریم.
‫نسبت به قلمروم. نسبت به آرامانته ام. ‫(آرامانته: مسیر سعادت)
‫نمیشه دیگه.
‫شرمنده.
‫نه. نه، درست میگی.
‫من... هوم...
‫میرم یه قدمی بزنم.
‫نگهبان «ینن».
‫هیچ کدومتون زنی به اسم ریپلی رو ندیدین ‫که از کاخ فرار کنه؟
‫با لباس های پاره پوره و یه دستِ قطع شده. ‫یه روانیِ به تمام عیار!
‫نه متأسفانه. چرا؟
‫نگرانم که دوباره ببینیمش.
‫ببینم، اون چیزی که بالای زیگورات بود چی میشه؟
‫همون کُرۀ چرخانِ مرگ!
‫طبق چیزایی که شما بهم گفتید، ‫باید یه ارتباطی با...
‫اون دنیا داشته باشه.
‫یکی از مردانِ قدیس ـمون ‫رفته اونجا تا بررسیش کنه.
‫امیدوارم خطرناک نباشه.
‫خب، یه مدت اینجا می مونیم یا نه؟
‫بدم نمیاد قهرمانشون باشم!
‫باید به «ایمون» خبر بدیم،
‫قبل از اینکه افراد یوریل پیدامون کنن ‫و برمون گردونن.
‫واقعاً برادر؟ ‫می تونیم...
‫فرار کنیم؟
‫فکر کنم دیگه فرار کردن بس باشه.
‫در ضمن، هر از گاهی باید ‫یه مُشتی بخوره توی صورتِ آدم...
‫تا بدونی که زنده ای!
‫باشه. من میرم چند تا اسب پیدا کنم.
‫عه، راستش...
‫احتمالاً بتونم زودتر برسونمتون خونه!
‫چی تو فکرته، سبز جون؟
‫خب، یه جادوی درختی هست.
‫ولی فقط روی درخت هایی که قبلاً دیدم کار می کنه،
‫و باید زنده باشن و...
‫در ضمن باید به اندازۀ کافی قدرت داشته باشم و...
‫فکر کنم فقط روزی یکبار بتونم انجامش بدم،
‫پس، می دونید چیه؟ اصلاً فراموش کنید مطرحش کردم.
‫عزیزم، تو می تونی!
‫صحیح! آره. کاملاً درسته.
‫ممنون، وِکس.
‫درخت خورشید!
‫باهام حرف بزن.
‫بهتر از درخت ها نداریم، مگه نه؟
‫وای! فکر کنم یه کم از خوشحالی خودمو خیس کردم.
‫- آره می دونم، رفیق. ‫- بچه ها؟
‫یه جورایی خیلی نمی تونم نگهش دارم.
‫باشه، همه برید تو!
‫آخ!
‫از درها متنفرم.
‫هواتو دارم، رفیق.
‫آخی، ممنون، پایکی!
‫خیلی خب. ‫نمی تونم نفس بکشم!
‫هاها!
‫شاهکارم کامل شد.
‫داستان حماسیِ ماجراجویی ـمون.
‫اژدها، خون آشام ها، سیكلاپی که شکستش دادم.
‫کدوم سیکلاپ؟ ‫(جانوری تک چشم)
‫یه کم بهش پر و بال دادم.
‫عالیه، اسکنلن!
‫برای خوندنش لحظه شماری می کنم.
‫بخونیش؟ این داستان خیلی بزرگتر از اونیه ‫که توی یه کتاب مزخرف بنویسمش.
‫نه، افسانۀ ما اینطوری بازگو میشه:
‫♪ با آواز ♪
‫ایول!
‫♪ بشینید، دوستان ♪
‫♪ تا براتون آهنگ بزنم ♪
‫♪ با افسانۀ حماسیِ... ♪
‫واکس ماکینا!
‫به موقع اومدی، جرت!
‫پادشاه به «کلادتاپ» احضارتون کرده.
‫چی؟ یعنی الان؟
‫وَکسیلدان!
‫خوشحالم می بینم زنده ای و...
‫دست و پاهات آسیب ندیدن!
‫گیلمور، مثل همیشه خوشگلی!
‫با این شکم؟
‫می دونی چه خبر شده؟
‫جارچی ها گفتن که پادشاه یوریل ‫می خواد یه چیزی رو اعلام کنه.
‫به نظر مهم میاد؛ ‫کل شورا اومدن.
‫دوستان! در هفته های اخیر...
‫شیاطین از هر طرف به «تالدوری» حمله ور می شدند،
‫با نقاب های هیولا یا انسان!
‫من به تصمیم گیری خودم اعتماد کردم ‫تا به حساب اون تهدیدها برسم.
‫ولی متأسفانه، تصمیمی که گرفتم به شدت ضعیف بود.
‫حقیقتش، اجازه دادم تا غریبه ها بیان بینمون...
‫و قدرتی رو در اختیارشون گذاشتم ‫که هیچوقت نباید بهشون داده می شد.
‫واکس ماکینا...
‫یکبار دیگه، ما رو از این تهدید...
‫نجات داد!
‫اونا نشون دادن که خردمندیِ یک گروه...
‫هر چقدر هم که غیرمتعارف باشند...
‫از خردمندیِ یک فرد بیشتره!
‫با دوستی ها بصیرت همراه میشه.
‫ضعفِ من، قلمرو رو به خطر انداخت.
‫ولی دیگه تکرار نمیشه.
‫پس حالا، در کمال فروتنی...
‫بدینوسیله از تخت پادشاهی کنار رفته ‫و دولت را به شورای تالدوری...
‫تفویض می کنم.
‫این میهن پرست های دانا...
‫مطمئن میشن که ایمون برای همیشه پایدار باشه.
‫حالا، بعلاوۀ اعضای شورا که از قبل می شناسیدشون...
‫چند نفر دیگه رو اضافه می کنیم.
‫وِکس، خوبی؟
‫علی الخصوص، ستون های جامعه ‫که باعث شدند...
‫یا خدا!
‫نه!
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «محمد سید»
‫کیلیث، بیدار شو.
‫کیلیث! نه.
‫یه اکسیر دارم! اینو امتحان کن.
‫زود باش.
‫فایده نداره.
‫داریم از دست می دیمش.
‫زمزمه گر برنگشت.
‫شکست خوردیم! ‫هنوز وقتش نرسیده بود.
‫کاری نمیشه کرد.
‫کیلیث دیگه کارش تمومه.
‫ولی حداقل به چیزی که براش اومده بودیم رسیدیم.
‫چی برای خودت بلغور می کنی؟
‫کیلیث هنوز داره نفس می کشه.
‫یه جای کار می لنگه.
‫بذارید اینو امتحان کنم...
‫♪ دستِ اسکنلن ♪
‫اکسیر... جادوی من...
‫حتماً اون چیزه داره جلوی همۀ جادوها رو می گیره.
‫لعنتی! راست میگه. ‫از اون کُره دور شید.
‫هنوز کارمون با تو تموم نشده.
‫هوم؟
‫جوینده یابنده ـست.
‫وای!
‫آهای! بیا بریم، گنده بک.
‫هِی.
‫آروم باش، از اینجا به بعدش با من.
‫ممنونم، گراگ.
‫خیلی خب، صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید. ‫وایستید، وایستید.
‫♪ دستِ اسکنلن ♪
‫ایول!
‫اینجا جادو داریم.
‫وِکس، یه اکسیر دیگه بده.
‫بهش نیازه! زود باش.
‫آخه... دیگه اکسیری نداریم.
‫کیلیث...
‫منو ببخش.
‫برادر!
‫خیلی متأسفم.
‫صبر کنید. گیاهانِ دارویی!
‫دیگه چی استفاده می کردی؟
‫شورتهالت! اون جادو رو لازم دارم.
‫عه...
‫♪ گِل و لایِ حال به هم زن و تُف ♪
‫♪ به یه جور مادۀ شفادهنده تبدیل میشن ♪
‫یالا، کار کن! کار کن!
‫سالیانِ سال منو کنترل کردی.
‫الان وقت عذاب کشیدنِ توئه.
‫اون مراسم برای چی بود؟ ‫جوابم رو بده!
‫من فقط به زمزمه گر جواب میدم.
‫ولی اون دست رد به سینه ام زد.
‫تنهام گذاشت!
‫با کمال میل می فرستمت پیشش.
‫بفرما!
‫شوهرم رو ازم گرفتید. ‫امید به اینکه برش گردونم هم ازم گرفتید.
‫دیگه چی برای از دست دادن دارم؟
‫خلاصم کن!
‫نه، باید درد بکِشی!
‫مُچ های پات رو به خاطر خواهرم «وسپر» ‫خُرد می کنم.
‫دست هات مال جولیوس هستن.
‫به ازای هر کدوم از افراد خاندان «دل رولو» ‫یه تیکه گوشت ازت می کَنم...
‫و آخرش پوستِ جاهای سالم بدنت رو می کَنم.
‫عه، خیلی خب، پرسی،
‫یه کم داری زیاده روی می کنی.
‫ببین، اون تفنگت رو بیار پایین...
‫چی شد؟
‫عذابی که می کشی صرفاً یه چشمه ای...
‫از دردهاییه که باعث شدی خانواده ام تحمل کنن.
‫اون دود داره بدتر از قبل میشه.
‫یه جور طلسم ـه.
‫پایک حس کرد یه چیزی داره ‫جلوی روحش رو می گیره.
‫فکر می کردم منظورش اینه که افسردگی گرفته.
‫یه چیزی کنترل تو رو به دست گرفته.
‫ما به این وضع راضی هستیم.
‫ما؟ چی؟
‫پرسی!
‫اون پرسی نیست.
‫کیلیث؟
‫یه اهریمنه! نگاه کنید.
‫یا خدا!
‫چطور؟
‫اگه به چیزی که می خواد برسه،
‫فکر نکنم دیگه چیزی از پرسی باقی بمونه.
‫وِکسالیا، داری چیکار می کنی؟
‫برو کنار!
‫می خوای به منم شلیک کنی؟
‫اگه مجبور بشیم می کنیم!
‫می دونم که اونجایی و می شنوی.
‫عزیزم، ماسکت رو بردار.
‫چیزی نیست.
‫می تونی بذاریش زمین.
‫اون... اون نمی ذاره!
‫- این کار رو نکن! ‫- پرسی. نباید این کار رو بکنی.
‫راه دیگه ای به ذهنم نمی رسه.
‫نه!
‫نخیر! خوشم نیومد.
‫همه بیان عقب!
‫- خواهر! ‫- بهش آسیب نزن.
‫الان کنترلش دست خودش نیست.
‫به دَرَک! وِکس رو گرفته.
‫اون اهریمن زخمی نمیشه،
‫ولی پرسی زخمی میشه. ‫اگه توی ذهنش باشه...
‫اگه توی روحش رفته باشه، ‫فقط خودش می تونه جلوش رو بگیره.
‫پس براش وقت می خریم.
‫آهای، نذار دلایلا رو بکُشه.
‫مثل آب خوردنه!
‫♪ دستِ اسکنلن ♪
‫اون مال منه!
‫کنترل رو بگیرم دستم؟
‫نه. نه!
‫متأسفانه باید این کار رو بکنم.
‫پرسی!
‫توجه کنید، بچه ها.
‫درس امروز در مورد موضوعِ انتقام ـه.
‫کدوم از اینا قدرتمندتر هستن؟
‫میل به انتقام...
‫یا تواناییِ بخشش؟
‫توضیح می دین؟
‫عوضیا!
‫عالی بود، پرسیوال.
‫می کُشمتون!
‫همه ـتون رو می کُشم.
‫خوب شد. ‫الان می تونم از اسباب بازیِ جدیدم استفاده کنم.
‫صبر کن، گراگ! نمیشه!
‫فقط می خواستم یه کوچولو تیکه تیکه ـش کنم.
‫بذار اون بره.
‫کاساندرا!
‫چی شده، پسرم؟ گرسنه ـت نیست؟
‫رنگت پریده، پسر.
‫مگه روح دیدی؟
‫مرگ بر «دل رولو»ها.
‫بس کن! دوباره نه.
‫دوباره نه! ‫نمی ذارم اونا رو ازم بگیری.
‫یعنی همینجوری منتظر بمونیم تا بکُشتمون؟
‫بالاخره که باید خشابش رو عوض کنه.
‫مگه نه؟
‫نفرت رو...
‫به آغوش بگیر.
‫وگرنه...
‫روسیاهمون کردی، پسر!
‫یه خانواده کُشته شد،
‫میراثشون بر باد رفت.
‫باید انتقاممون رو بگیری.
‫خواهش می کنم، پسرم، باید این کار رو بکنی!
‫شرمنده، مادر!
‫لعنتی، چقدر می سوزه!
‫گوش کن چی می گیم، ‫باید باهاش بجنگی.
‫بجنگم؟ آره.
‫آره. یه شلیکِ دقیق بکنی ‫دیگه دردهات رو فراموش می کنی.
‫باهاش بجنگ!
‫وِکس؟
‫صبر کن. نه!
‫داری باهام چیکار می کنی؟
‫دارم چیزی که می خواستی رو بهت می دم، پرسیوال.
‫تو کی هستی؟
‫خوب می دونی کی هستم.
‫خودت منو احضار کردی.
‫عذاب و عطشی که برای انتقام داشتی...
‫منو آورد سمتت.
‫شراکتی که در موردش صحبت نشد!
‫در اعماق وجودت یادت میاد.
‫کمک منو با آغوش باز قبول کردی.
‫خشمی که بهت انگیزه داد ‫تا اونو بسازی رو با آغوش باز قبول کردی.
‫اون اسلحه رو!
‫در مورد چی حرف می زنی؟
‫با دود و آهن ساخته شد.
‫ما یه قراری با هم گذاشتیم.
‫من بهت وسیلۀ گرفتنِ انتقام رو دادم.
‫و تو...
‫بهم روح هایی رو دادی که ازشون تغذیه کنم.
‫دروغگو!
‫الان که دیگه کنترل ذهنی نکردنت، لعنتی! ‫یه کاری بکن!
‫جلوی یه اهریمن؟ ‫چیکار کنم؟
‫تو خواهرشی. باهاش ارتباط برقرار کن.
‫پرسیوال!
‫من خوب می شناسمت.
‫تو همچین آدمی نیستی.
‫ولی می خوام همچین آدمی باشم.
‫آره، نفرت حس خوبی داره.
‫درد رو در خودش غرق می کنه.
‫دیدم که چقدر راحت می تونه آدم رو از پا در بیاره.
‫دیگه چیزی جز نفرت برام نمونده.
‫اگه کنترل خودتو به دست بگیری، ‫به اونایی که دوستشون داری آسیب نمی زنی.
‫پرسی واقعی رو در درونت پیدا کن.
‫برادر منو پیدا کن.
‫کاساندرا؟
‫من اینجا کنارتم.
‫همه ـمون کنارتیم!
‫پرسی، یالا! ما می تونیم!
‫شما!
‫شما این کار رو باهام کردین!
‫تقاصش رو پس می دین!
‫وقتش رسیده.
‫شلیک کن.
‫خودتو به آرامش برسون.
‫صبر کن! خواهش می کنم، پرسی.
‫روح خودتو تسلیم نکن.
‫خودت می دونی باید به کی اعتماد کنی، پرسیوال.
‫آره، می دونم.
‫نمی ذارم به هدفت برسی!
‫نه!
‫پرسی؟ یه چیزی بگو. خودتی؟
‫آره متأسفانه.
‫خب، البته دستم دیگه دستِ خودم نیست!
‫بهم شلیک کردی!
‫آره، خب، ممنون که نمُردی.
‫نه بابا، خواهش می کنم.
‫خب، این داغون ترین چیزی بود ‫که توی عمرم دیدم.
‫تازه برای منی که با اسکنلن نشست و برخاست دارم.
‫چقدر بهت میاد!
‫حتی در لحظۀ پیروزی، ‫بازم نتونستی کارِت رو انجام بدی.
‫چی؟
‫فرصتش رو داشتی که منو بکُشی،
‫اون وقت در کمال حقارت، موفق نشدی.
‫ولی نباید تعجب کنم.
‫مثل پدر و مادرت بی دل و جرئتی.
‫سایلس مُرده.
‫این حس عذاب آور رو میشناسم.
‫از دست دادنِ اعضای خانواده، ‫زخمیه که خوب نمیشه.
‫حداقل برای آخرین بار، نور خورشید رو دید.
‫می دونستم فرد درستی ‫از خانوادۀ دل رولو رو نجات ندادیم.
‫ولی مهم نیست.
‫شاید امروز جلوی منو گرفته باشید.
‫ولی زمزمه گر، کاری که شروع کردیم رو تموم می کنه.
‫و وقتی برگرده،
‫شهر سقوط می کنن،
‫تایتان ها برمی خیزن، ‫(تیتان ها)
‫رودها پُر می شن از خون های...
‫خوشحالم که بخشیدیش، برادر.
‫ولی من نمی تونستم!
‫- همه حاضرن؟ ‫- چی؟
‫منظورت اینه که باید از این مکانِ دلنشین بریم؟
‫نه، نه، نه، فکرش هم نکن، رفیق.
‫صرف نظر از اینکه از کجا اومده...
‫هنوزم می تونه اسلحۀ به درد بخوری باشه.
‫چی؟ اون دوده رو یادت رفته؟
‫و اون «من دیوونۀ انتقام هستم» رو؟
‫اون اهریمن دیگه نیستش، اسکنلن.
‫طلسم برداشته شده.
‫آره، شاید حق با تو... نه!
‫نه!
‫می دونی اون چقدر قیمتش بود؟
‫می دونی چقدر طول می کشه ‫تا یه دونه دیگه بسازم که...
‫خب، عجبا!
‫ممنونم اسکنلن. ‫ممنون از همگی...
‫که این شانس دوباره رو بهم دادین.
‫ببینم، از کجا می دونستی اون اهریمن هنوز اونجاست؟
‫کاملاً حدسی بود!
‫یکی دیگه هم بندازیم توی آتیش.
‫- ممنون! ‫- شما وایت استون رو نجات دادید!
‫ما بهتون مدیونیم، گروهِ «واکس ماکینا»!
‫چیکار کنیم؟
‫فقط سرت رو تکون بده و لبخند بزن، کیکی. ‫(کیکی: مخفف کیلیث)
‫خواهش می کنم! باعث افتخارمون بود.
‫کاری نکردیم که، کار خاصی نبود.
‫ها؟ عه، سلام خوش قیافه!
‫اسکنلن شورتهالت هستم، رهبر شورشی ها.
‫آره، احتمالاً اسمم رو شنیدی.
‫خلاصه، برای امشب یه جای خواب می خوام.
‫آخه ببین، مبارزه برای آزادی ‫کار خسته کننده ایه.
‫می خواستم بدونم که میشه...
‫این مردم تازه از آخرالزمان ‫جون سالم به در بُردن، اسکنلن.
‫دیگه رختخواب هاشون رو به گند نکِش!
‫سلام، آقا غوله!
‫دارم می بینمت!
‫خب، حالا چی میشه؟
‫می مونی و بازسازی می کنی؟
‫دویست سال بود که یه «دل رولو» ‫از این سرزمین محافظت می کرده.
‫کل دورانِ بزرگسالیم، ‫بر مبنای ترس و انتقام بوده.
‫اینا خصوصیاتِ یه رهبر نیست.
‫ولی تو کاس، از بین همۀ اعضای خانواده ـمون، ‫تو از همه شجاع تر بودی.
‫تو وارثِ برحقِ وایت استون هستی.
‫من؟ ولی اونایی که بهمون خیانت کردن ‫منو بُردن سمت خودشون.
‫مردمـمون منو به دیدِ یه خائن می بینن.
‫اونا به دید یه بازمانده می بیننت.
‫همۀ کسایی که اینجا هستن ‫به خاطر برایروودها رنج کشیدن. ولی تو تحمل کردی!
‫تا وقتی وایت استون سر پا باشه، ‫ما هم زنده می مونیم.
‫کمکم کن تا مطمئن بشم که برای همیشه سر پا بمونه.
‫من...
‫حرفی که دیروز زدم رو از صمیم قلب گفتم.
‫می دونم، وَکس.
‫این اولین باریه که یه نفر همچین چیزی بهم گفته.
‫ولی یه سِری مسئولیت ها داریم.
‫نسبت به قلمروم. نسبت به آرامانته ام. ‫(آرامانته: مسیر سعادت)
‫نمیشه دیگه.
‫شرمنده.
‫نه. نه، درست میگی.
‫من... هوم...
‫میرم یه قدمی بزنم.
‫نگهبان «ینن».
‫هیچ کدومتون زنی به اسم ریپلی رو ندیدین ‫که از کاخ فرار کنه؟
‫با لباس های پاره پوره و یه دستِ قطع شده. ‫یه روانیِ به تمام عیار!
‫نه متأسفانه. چرا؟
‫نگرانم که دوباره ببینیمش.
‫ببینم، اون چیزی که بالای زیگورات بود چی میشه؟
‫همون کُرۀ چرخانِ مرگ!
‫طبق چیزایی که شما بهم گفتید، ‫باید یه ارتباطی با...
‫اون دنیا داشته باشه.
‫یکی از مردانِ قدیس ـمون ‫رفته اونجا تا بررسیش کنه.
‫امیدوارم خطرناک نباشه.
‫خب، یه مدت اینجا می مونیم یا نه؟
‫بدم نمیاد قهرمانشون باشم!
‫باید به «ایمون» خبر بدیم،
‫قبل از اینکه افراد یوریل پیدامون کنن ‫و برمون گردونن.
‫واقعاً برادر؟ ‫می تونیم...
‫فرار کنیم؟
‫فکر کنم دیگه فرار کردن بس باشه.
‫در ضمن، هر از گاهی باید ‫یه مُشتی بخوره توی صورتِ آدم...
‫تا بدونی که زنده ای!
‫باشه. من میرم چند تا اسب پیدا کنم.
‫عه، راستش...
‫احتمالاً بتونم زودتر برسونمتون خونه!
‫چی تو فکرته، سبز جون؟
‫خب، یه جادوی درختی هست.
‫ولی فقط روی درخت هایی که قبلاً دیدم کار می کنه،
‫و باید زنده باشن و...
‫در ضمن باید به اندازۀ کافی قدرت داشته باشم و...
‫فکر کنم فقط روزی یکبار بتونم انجامش بدم،
‫پس، می دونید چیه؟ اصلاً فراموش کنید مطرحش کردم.
‫عزیزم، تو می تونی!
‫صحیح! آره. کاملاً درسته.
‫ممنون، وِکس.
‫درخت خورشید!
‫باهام حرف بزن.
‫بهتر از درخت ها نداریم، مگه نه؟
‫وای! فکر کنم یه کم از خوشحالی خودمو خیس کردم.
‫- آره می دونم، رفیق. ‫- بچه ها؟
‫یه جورایی خیلی نمی تونم نگهش دارم.
‫باشه، همه برید تو!
‫آخ!
‫از درها متنفرم.
‫هواتو دارم، رفیق.
‫آخی، ممنون، پایکی!
‫خیلی خب. ‫نمی تونم نفس بکشم!
‫هاها!
‫شاهکارم کامل شد.
‫داستان حماسیِ ماجراجویی ـمون.
‫اژدها، خون آشام ها، سیكلاپی که شکستش دادم.
‫کدوم سیکلاپ؟ ‫(جانوری تک چشم)
‫یه کم بهش پر و بال دادم.
‫عالیه، اسکنلن!
‫برای خوندنش لحظه شماری می کنم.
‫بخونیش؟ این داستان خیلی بزرگتر از اونیه ‫که توی یه کتاب مزخرف بنویسمش.
‫نه، افسانۀ ما اینطوری بازگو میشه:
‫♪ با آواز ♪
‫ایول!
‫♪ بشینید، دوستان ♪
‫♪ تا براتون آهنگ بزنم ♪
‫♪ با افسانۀ حماسیِ... ♪
‫واکس ماکینا!
‫به موقع اومدی، جرت!
‫پادشاه به «کلادتاپ» احضارتون کرده.
‫چی؟ یعنی الان؟
‫وَکسیلدان!
‫خوشحالم می بینم زنده ای و...
‫دست و پاهات آسیب ندیدن!
‫گیلمور، مثل همیشه خوشگلی!
‫با این شکم؟
‫می دونی چه خبر شده؟
‫جارچی ها گفتن که پادشاه یوریل ‫می خواد یه چیزی رو اعلام کنه.
‫به نظر مهم میاد؛ ‫کل شورا اومدن.
‫دوستان! در هفته های اخیر...
‫شیاطین از هر طرف به «تالدوری» حمله ور می شدند،
‫با نقاب های هیولا یا انسان!
‫من به تصمیم گیری خودم اعتماد کردم ‫تا به حساب اون تهدیدها برسم.
‫ولی متأسفانه، تصمیمی که گرفتم به شدت ضعیف بود.
‫حقیقتش، اجازه دادم تا غریبه ها بیان بینمون...
‫و قدرتی رو در اختیارشون گذاشتم ‫که هیچوقت نباید بهشون داده می شد.
‫واکس ماکینا...
‫یکبار دیگه، ما رو از این تهدید...
‫نجات داد!
‫اونا نشون دادن که خردمندیِ یک گروه...
‫هر چقدر هم که غیرمتعارف باشند...
‫از خردمندیِ یک فرد بیشتره!
‫با دوستی ها بصیرت همراه میشه.
‫ضعفِ من، قلمرو رو به خطر انداخت.
‫ولی دیگه تکرار نمیشه.
‫پس حالا، در کمال فروتنی...
‫بدینوسیله از تخت پادشاهی کنار رفته ‫و دولت را به شورای تالدوری...
‫تفویض می کنم.
‫این میهن پرست های دانا...
‫مطمئن میشن که ایمون برای همیشه پایدار باشه.
‫حالا، بعلاوۀ اعضای شورا که از قبل می شناسیدشون...
‫چند نفر دیگه رو اضافه می کنیم.
‫وِکس، خوبی؟
‫علی الخصوص، ستون های جامعه ‫که باعث شدند...
‫یا خدا!
‫نه!
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫مترجم: «محمد سید»