‫کار کرد!
‫باورم نمیشه واقعاً...
‫گندش بزنن.
‫بچه‌ها، وایستید. ‫نه، نه، نه، نیاید داخل.
‫پایک، پنجه‌ام رو بگیر.
‫ببینم، چی؟
‫خدایا! امیدوارم همه‌مون رو بگیره.
‫♪ زمین قراره خیلی سفت باشه ♪
‫♪ جون‌مون رو با یه چیز نرم نجات میدم ♪
‫قبل از اینکه باهات آشنا بشم، ‫از همچین چیزی خیلی بدم می‌اومد.
‫خیلی‌خب، تقصیر من نبود.
‫به نگهبان ینن گفتم ‫که باید درخت رو بشناسم.
‫خیلی توضیحاتش مبهم بود.
‫وای!
‫بچه‌ها؟
‫موفق شدیم.
‫اون... وسلـ... وجلـ...؟
‫وسلهایم.
‫تنها شانس‌مون.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫یادتون باشه، ‫ما در برای گردشگری نیومدیم اینجا.
‫باید متحدینی پیدا کنیم ‫که با اتحادشون بجنگن.
‫یه حسی خوبی به اینجا دارم، پرسی.
‫نگران نباش.
‫آهای، بگو برای چی اومدین.
‫آقای محترم، من لرد پرسیوال فردریکستاین
‫وان میوسل کلووسکی دل رولوی سوم هستم.
‫و می‌خواستم «سردستۀ طلوع» رو...
‫خب، اسم منم راب‌ـه و یه ساندویچ می‌خوام!
‫صف رو معطل کردین.
‫متوجه نیستید.
‫من از وایت‌استون گواهی دیپلماتیک...
‫اگه با سردسته‌ها کار دارید، ‫برید صومعۀ پلاتینیوم
‫و خودتون پیداشون کنید.
‫حالا روز خوش.
‫گفت روز فحش؟ ‫(روز خوش رو به اشتباه شنیده و میگه)
‫ضمناً، خرسه باید...
‫باید بیرون بمونه. آره می‌دونیم.
‫معمولاً این روش جواب میده.
‫درسته عزیزم.
‫مطمئنم برای همۀ نجیب‌زاده‌ها پیش میاد.
‫روز خوش.
‫روز خوش. روز خوش.
‫- سلام. ‫- روز فحش.
‫روز فحش. روز فحش.
‫از دست گردشگرها!
‫عجب! کلی معبد هست ‫ولی یه مهمانسرا نداره.
‫یعنی می‌گید مردم با انتخاب خودشون ‫میان اینجا زندگی می‌کنن؟
‫تقریباً تمام ادیان اصلی، اینجا نماینده دارن.
‫«مادرِ حیات وحش».
‫«ارباب طوفان».
‫«حامل قانون».
‫سردسته‌های طلوع، رئیس های معابد هستن
‫و تصمیم می‌گیرن وسلهایم چی‌کار کنه ‫یا چی‌کار نکنه.
‫با مهارتی که توی سیاستمداری دارم،
‫می‌تونم باهاشون مذاکره...
‫با کمال احترام، سیاستمداریِ تو رو
‫دمِ دروازه‌ها دیدیم.
‫اینا کشیش‌ان. اینجا یه معبده.
‫کی الان جلوتون وایستاده؟
‫آره، من، یه آدم مقدس.
‫بسپاریدش به من.
‫آ... ببخشید.
‫می‌خواستیم به محضرتون شرف‌یابی کنیم.
‫من حامل ارشد، «وُرد» هستم.
‫برای صومعۀ پلاتینیوم بگید که چی‌کار دارید.
‫حامل ارشد، من پایک تیکفوت از اورلایت هستم.
‫یه شر بزرگ دامن‌گیرِ تالدوری شده.
‫ببینید، اژدهاها...
‫آب حقیقت رو فاش می‌کنه.
‫هوم؟
‫به ما بصیرت عطا کن.
‫این شر باید با تقدس متوقف بشه.
‫برای همین، جسارت می‌کنیم ‫و از معبدهای بزرگ وسلهایم...
‫تقاضا می‌کنیم که یاری‌مون کنن.
‫مشمول همدردی و مهمان‌نوازیِ ما می‌شید.
‫ولی همین و بس.
‫کمک‌مون نمی‌کنید؟
‫شما سلاح دارید!
‫منجنیق! ارتش!
‫قدرتمندترین شهر دنیا رو دارید.
‫- دیپلماسی می‌طلبه که... ‫- بذار حرفت رو اصلاح کنم.
‫نیرومندترین سلاح وسلهایم
‫توپ‌خانه‌اش نیست، مرد جوان.
‫انزواشه!
‫این شهر هزاران ساله که...
‫با دخالت نکردن در مسائل مربوط به تالدوری ‫سر پا مونده.
‫اگه به این قضیه پشت کنید، ‫افراد بیشتری می‌میرن.
‫ممکنه بعدش نوبت وسلهایم برسه.
‫وقتی خطر به اینجا برسه،
‫دژهامون آمادگیش رو دارن.
‫ولی تا اون‌موقع...
‫این خطر فقط مسئولیتش با خودتونه.
‫حالا، روز خوش.
‫فکر کنم منظورت «روز فحش» بود.
‫ای خدا!
‫خب، رکورد جدیدی ثبت کردیم. ‫معمولاً ده دقیقه طول می‌کشه
‫تا از یه کاخ پرت بشیم بیرون.
‫داریم بهتر می‌شیم.
‫اونا اتحاد رنگارنگ رو دیدن.
‫ولی اصلاً براشون مهم نبود.
‫آخه در قبال عدالت، موظفن.
‫- اوه! ‫- داری زاغ سیاه‌مون رو چوب می‌زنی؟
‫آره. یعنی نه.
‫یعنی... شنیدم اونجا داشتید چی می‌گفتید.
‫و می‌دونم کی هستید.
‫ببینید، من به حامل ارشد خدمت می‌کنم ‫پس نمی‌تونم چیز خاصی بگم.
‫ولی اگه می‌خواید اژدهاها رو بکُشید،
‫به «اسلیرز تیک» نیاز دارید.
‫- جالبه. ‫- به هیچ وجه!
‫سردسته‌ها طبق سیاست‌ها اقدام می‌کنن.
‫ولی یکی توی «اسلیرز تیک» هست
‫که می‌تونه مستقل اقدام کنه.
‫حتماً می‌خوان حرفاتون رو بشنون.
‫بگید می‌خوای با صاحب‌منصب‌شون صحبت کنید.
‫و لطفاً...
‫فراموش کنید که منو دیدید.
‫اسلیرز تیک؟
‫حتی نمی‌پرسم چیه.
‫یه گروه شکارچیِ استخدامی.
‫وسلهایم قدیما پر از جونورهای افسانه‌ای بود
‫تا اینکه «تیک» همه‌شون رو از پاکسازی کرد.
‫جونورهای افسانه‌ای؟
‫مثل اژدهاها؟
‫گرسنگی!
‫هوم؟
‫چیزی گفتی، اسکن جان؟
‫چی؟ نه. گوش‌هات رو پاک کن، رفیق.
‫تا حالا نشنیده بودم صاحب‌منصب دارن
‫ولی الان گزینه‌هامون محدودن.
‫گزینه؟ عه، نمی‌دونستم...
‫مرگ دردناک هم یه گزینه حساب میشه.
‫یادت رفته؟ اونجا یه دوست قدیمی دارم.
‫- زهرا؟ ‫- البته نمیشه بهش گفت دوست.
‫اگه شانسی وجود داشته باشه،
‫حتی خیلی کم،
‫باید ازش استفاده کنیم.
‫الان توی یه شهر مقدسیم.
‫نظرتون چیه توکل کنیم و بریم تو کارش؟
‫گرسنگی!
‫آره، من گرسنه‌مه.
‫ممنون، شکم.
‫هوم.
‫یه کم غذا بریزم توی شکم.
‫[اسلیرز تیک]
‫خب، یکی دوتا غلط املایی هم دارن.
‫گمشو بابا، کثافت عوضی.
‫یادتون نره، توی اسلیرز تیک ‫به هیچ‌کس نمیشه اعتماد کرد.
‫فقط خونسردی‌تون رو حفظ کنید ‫صاحب‌منصب‌شون رو پیدا کنید و بزنید بیرون.
‫میشه اینجا یه نوشیدنی بگیریم؟ ‫مهمون وکس باشیم؟
‫اسکنلن، وقت نداریم.
‫سلام عرض شد.
‫حس می‌کنم هنوز باهات آشنا نشدم.
‫کی؟ من؟
‫ولی شما...
‫قیافه‌تون از اون قیافه‌هاییه که
‫خیلی آشنا هستن.
‫یعنی قبلاً کجا دیدمشون؟
‫مشهورید.
‫حواس‌تون رو جمع کنید، بچه‌ها.
‫قراره جایزۀ پیدا کردنِ اینا رو بگیریم.
‫چی‌کار کردین؟
‫خب...
‫اگه نمی‌خواید جمجمه‌هاتون توی پودر لِه نشه،
‫برید عقب! مگه نه گراگ؟
‫- گراگ؟ ‫- اه، گندش بزنن.
‫گراگ رو گُم کردیم؟
‫آخیش!
‫حالم رو جا آورد.
‫اوه اوه. خیلی‌خب.
‫وقتشه دوست‌هام رو پیدا کنم ‫و دنیا رو نجات بدم.
‫اوه!
‫وای!
‫چه دکور قشنگی هم دارن.
‫سلام؟
‫روز فحش؟
‫هوم.
‫گندش بزنن.
‫ببخشید که بیدارت کردم. من میرم...
‫دنبال جواب می‌گردی، گراگ استرانگجاو.
‫اسمم رو بلدی؟
‫یه سؤال: اسم خودت رو هم بهم گفتی
‫ولی من الان یادم رفت یا...؟
‫من «زمین‌شکن گورون» هستم.
‫هر کسی وارد حلقۀ «ارباب طوفان» میشه
‫دنبال یه چیزی هست.
‫تو هم فرقی نداری.
‫خیلی‌خب، حالا که خودت می‌خوای...
‫ما می‌خوایم با یه سری اژدها بجنگیم.
‫ارباب طوفان به اژدهاها کاری نداره.
‫تمرکزش روی جنگجوهاست.
‫ولی تو جنگجو نیستی.
‫ذهنت با ضعف مختل شده.
‫ضعیف؟
‫منو اشتباه گرفتی.
‫برای جواب‌هایی که دنبالشونی ‫باید زحمت بکشی
‫نه اینکه مفتی بگیری.
‫اونم توی میدان نبرد.
‫ولی تو انگار... خیلی پیری.
‫بیا جلو، بهم حمله کن تا یاد بگیری
‫که چه کاستی‌هایی داری.
‫حس خیلی عجیبی به این کار دارم.
‫ولی به دَرَک.
‫بیا بزنیم به سیم آخر، بابابزرگ!
‫اوه، وضعیت سختی شده.
‫اولین باری نیست که تحت تعقیبم. ‫(هم از نظر قانونی هم از نظر عشقی)
‫می‌دونید منظورم چیه دیگه؟
‫من وکس هستم.
‫دوست خیلی صمیمیِ زهرا.
‫کشاو هستم، ‫ولی می‌تونی «کش» صدام کنی.
‫مهمون؟
‫نه.
‫زهرای عزیز!
‫می‌بینم که هنوز شاخ‌هات رو تیز می‌کنی.
‫آره، تو هنوز چیزای مُرده...
‫می‌کنی لای موهات.
‫آخرین باری که همدیگه رو دیدیم کِی بود؟
‫اون‌موقع بود که...؟
‫آها، فهمیدم. اون‌موقع بود که ما رو پیچوندین
‫تا هیولای منو بکُشید
‫و پاداش «تیک» رو بدزدید.
‫پس قضیۀ شوخیِ کوچولمون رو شنیدی!
‫اون‌قدرها که فکر می‌کنی ‫تو دل برو نیستی، وکسلیا.
‫هیچ‌وقت نبودی.
‫با اینکه خیلی دوست دارم گپ بزنم،
‫الان برای یه کار اضطراری اومدیم.
‫باید صاحب‌منصب‌تون رو ببینیم.
‫هیچ‌کس ایشون رو نمی‌بینه.
‫مخصوصاً کسی که به «تیک» بدهکاره.
‫بدهی‌شون چقدر بود، کش؟
‫۱۲ هزار طلا یا سرِ «هایدرا».
‫همراه‌تون این مبلغ رو دارید؟
‫۱۲ هزارتا در مقایسه با گلّه‌ی اژدها
‫هیچی نیست.
‫اژدها؟
‫در واقع چهارتائن.
‫همه‌شون به شدت ثروتمندن. ‫(اژدهاها ثروت جمع می‌کنن)
‫کمک‌مون کن تا ثروت‌شون به تو برسه.
‫بی‌خیال بابا!
‫دارن تالدوری رو نابود می‌کنن.
‫آدمای بی‌گناه رو می‌کُشن.
‫قضیه فقط پول نیست.
‫قضیه نجات جون آدماست!
‫آخِی، دلم می‌خواد بذارمش توی جیبم.
‫آره واقعاً، خیلی گوگولی‌ـه.
‫ببخشید عزیزم.
‫«اسلیرز تیک» هیچ کاری رو مجانی انجام نمیده.
‫حالا...
‫بیاید در مورد برنامۀ بازپرداخت‌تون صحبت کنیم.
‫با سودش!
‫چقدر بدموقع گراگ رو از دست دادیم.
‫ببینید، ما نیومدیم اینجا که باهاتون بجنگیم.
‫خب پس، کارمون آسون میشه.
‫لعنتیا! یعنی متوجه نیستید؟
‫داریم سعی می‌کنیم دنیای کوفتی رو نجات بدیم!
‫دست نگه دارید!
‫فکر نکنم دلم بخواد بدونم اون صدای چی بود.
‫تکلیف واکس ماکینا رو خودم روشن می‌کنم.
‫شنیدید که چی گفت.
‫عجب! مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫قدرتت رو از کجا میاری؟
‫منظورت چیه؟
‫آخ!
‫بین دنیاها قدم می‌زنی.
‫ضعفِ ذهنی و ضعفِ...
‫اعتقاد راسخ.
‫قدرتت از کجا میاد؟
‫آماده نبودم. ‫دوست دارم دوباره...
‫این کار رو بکنی، بعد از اینکه من...
‫...(بعد از اینکه) عصبانی شدم.
‫یه چیزی رو بگم. خیلی با این...
‫یهویی افتادن‌های امروز حال نمی‌کنم.
‫یادمه می‌گفتی با اون افراد دوستید.
‫شاید در مورد رابطه‌مون اشتباه کرده باشم.
‫نیمۀ پر لیوان رو ببینید:
‫حداقل این پایین نمی‌تونن بکُشن‌مون.
‫ولی اون چیزی که نمی‌دونم چیه، می‌تونه!
‫شاید می‌خوان کمک کنن؟!
‫سلام؟
‫خدا، این شهر خیلی مزخرفه.
‫اونا که می‌فرستی معمولاً برنمی‌گردن؟
‫اینجا سلاح‌هاتون بی‌فایده‌ان.
‫ترسیدید.
‫برام سؤاله که چطور می‌خواید ‫انتقام «ایمون» رو بگیرید
‫در حالی‌که مثل بچه‌ها از تاریکی...
‫به خودتون می‌لرزید.
‫تو... صاحب‌منصبی؟
‫چقدر تو باهوشی!
‫منو اوسیسا صدا کنید.
‫برگزیدۀ الهۀ فرزانگی
‫و صاحب‌منصبِ اسلیرز تیک.
‫یه ابوالهول!
‫نمی‌دونستم هنوز وجود دارن.
‫جسارتاً ازتون یاری می‌خوایم.
‫بله.
‫امیدوارید بتونید تالدوری رو نجات بدید.
‫از قضیۀ اژدهاها خبر دارید؟
‫خواهش می‌کنم! ما درمونده‌ایم.
‫ولی روح‌تون هم خبر نداره ‫که به چه قیمتی براتون تموم میشه.
‫پایک! آه!
‫عه، دوقلوها!
‫تو کاملاً به خواهرت وابسته بودی.
‫تو...
‫به هر دری می‌زدی تا پدرت دوستت داشته باشه.
‫جفت‌تون آماده نیستید.
‫اعتقاد راسخت رو نشونم بده.
‫قدرتت از کجا میاد؟
‫چرا مدام این حرف رو تکرار می‌کنی؟
‫هوم.
‫یه سلاح خیلی تاریک و پلید دستته.
‫دل‌گرمی‌ای که نشان از ضعفته.
‫مگه ما چی‌کار کردیم؟
‫خودت رو نشون بده.
‫من چرا باید به حرف وارث طلسم‌شده گوش کنم؟
‫کسی که از خودخوری لذت می‌بره
‫و التماس می‌کنه تا دوباره بهش اعتماد کنن.
‫داره سعی می‌کنه روی ذهن‌مون تأثیر بذاره.
‫جنگجوی مقدسِ ناامید که نباید اینو بگه!
‫تو حتی به کسایی که...
‫عزیزترین‌هات هستن هم ایمان نداری.
‫لازم نیست حتماً با هم بجنگیم.
‫اگه کمک‌مون نمی‌کنی، می‌تونیم بریم.
‫دوباره می‌خوای از زیر وظایفت فرار کنی، کیلیث؟
‫بگو ببینم، از کدوم بیشتر می‌ترسی:
‫رد شدن توی آرامنته‌ات
‫یا اینکه بدونی هیچ‌کس اون‌قدر زنده نمی‌مونه
‫تا ببینه بهش دست پیدا کردی.
‫لازم نیست مشکلات منو بهم بگی، خب؟
‫می‌دونم بعضی وقتا ‫یه جورایی اعصاب خُرد کن میشم.
‫کسی به تو اهمیت نمیده.
‫منم مثل همه! ‫(بهت اهمیت نمیدم)
‫آخ، دردناک بود!
‫قدرتت از کجا میاد؟
‫این یکی از اون سؤالات انحرافیه.
‫می‌خوای بگم عضلاتم یا عصبانیتم.
‫ولی من می‌دونم از قلبم میاد.
‫قدرت واقعیِ من اونجاست.
‫اشتباهه.
‫ترس باعث شده خشک‌تون بزنه.
‫می‌خواید مثل کل عمرتون
‫پشت‌تون رو بکنید و فرار کنید.
‫وقتی حتی نمی‌تونید خودتون رو نجات بدید
‫چطور انتظار دارید دنیا رو نجات بدید؟
‫قدرتت از کجا میاد؟
‫من...
‫نمی‌دونم.
‫صد ساله که دارم همین داستان رو می‌بینم.
‫احمق‌هایی که فکر می‌کنن می‌تونن ‫تحول‌آفرین بشن ولی نمی‌تونن اقدام کنن.
‫با همون یه ذره عزت نفسی که براتون مونده...
‫همین الان برید.
‫گور بابای عزت نفس!
‫من جایی نمی‌رم.
‫تسلیم نمی‌شم...
‫تا وقتی یه نفر گوش کنه.
‫و اگه گوش نکنم چی؟
‫حاضری جونت رو فدا کنی تا حرفت رو ثابت کنی؟
‫برام مهم نیست بمیرم یا نه. ‫برای هیچ‌کدوم‌مون مهم نیست.
‫ولی جایی نمی‌ریم.
‫نمی‌ذاریم نادیده بگیری‌مون.
‫چیزی که لازم داشتید رو پیدا کردین.
‫اراده برای گذشتن از همه چیز!
‫خیلی‌خب، آروم‌تر.
‫هنوز خیلی چیزا از جنگجو بودن نمی‌دونی.
‫پیدا کردنِ مسیرِ قدرت حقیقی
‫قدم اوله.
‫حله.
‫و تو...
‫قدم بعدی رو نشونم میدی؟
‫همین الانش هم نشونت دادم.
‫گفت‌وگوی خوبی بود.
‫برای شکست اژدهاها به قدرت نیاز دارید.
‫ولی به دانش هم نیاز دارید.
‫دانش؟ دانشِ چی؟
‫«عتیقه‌های انشعاب».
‫در عصر «مصیبت بزرگ»،
‫یک‌سری سلاح‌های جنگی ساخته شدند
‫تا خدایان رو نابود کنند.
‫گفته می‌شد که قدرتمندتر از اونی هستن ‫که موجودات فانی حمل‌شون کنن
‫و این عتیقه‌ها، در سرتاسر زمین پخش شدند.
‫مدفون شدند، گُم شدند. فراموش شدند.
‫یا شاید...
‫در انتظار پیدا شدن باشند.
‫«دثواکر وارد» یکی از همین عتیقه‌هاست.
‫زرهِ «مادر کلاغ‌ها» در مقبره‌ای...
‫نزدیک یک دریاچه در غربه.
‫بقیۀ عتیقه‌ها چی؟
‫یکی یکی آشکار میشن.
‫این یکی رو پیدا کنید
‫و ببریدش پیش همسرم.
‫ایول!
‫من خودم خیلی دوست دارم همسر پیدا کنم.
‫وقتی الهۀ فرزانگی در خلوت شفا پیدا می‌کنه
‫تا از دانش مقدسش محافظت کنه،
‫من و شوهرم باید از هم جدا بمونیم.
‫برام دردناکه.
‫ولی برای یه هدفی والاتره.
‫اون...
‫اون منتظرتون می‌مونه.
‫از این عتیقه‌ها در برابر اژدهاها ‫استفاده کنید.
‫نباید شکست بخورید.
‫اصلاحِ هرج و مرجی که این موجودات نفرت‌انگیز ‫به ارمغان میارن
‫به موفقیت شما بستگی داره.
‫ممنون.
‫روسیاهت نمی‌کنیم.
‫اونی که باید نگرانِ روسفید کردنش باشید ‫من نیستم.
‫همدیگه رو، روسفید کنید.
‫به نظرت اوسیسا اول کیو کُشته؟
‫احتمالاً خورده‌شون، نه؟
‫احتمالاً اول کوچیکه رو.
‫پیش‌غذای بی‌نقصیه.
‫شما زنده‌اید؟
‫مسئله خاصی نیست. ‫اوسیسا ازمون خواست یه چیزی رو براش پیدا کنیم.
‫صاحب‌منصبِ ما یه کار...
‫به شما محول کرده؟
‫به گمونم معلوم شد خیلی هم تو دل برو هستم.
‫در حالت عادی می‌گفتم خوشحال شدم از دیدنت،
‫ولی... خوشحال نشدم!
‫وسلهایم اون چیزی نبود که انتظارش رو داشتیم.
‫اومدیم تا یه ارتش جور کنیم ‫ولی شاید یه چیز بهتر گیرمون اومده باشه.
‫انگیزه!
‫این یکی برامون جدیدیت داره.
‫قدم اول، عتیقه‌ها رو پیدا کنیم.
‫قدم دوم، اژدهاها رو بکُشیم.
‫قدم سوم...
‫هوم... سود کنیم؟
‫نظرتون چیه قدم اول این باشه ‫که یه نوشیدنیِ کوفتی بخوریم؟
‫گراگ! چه بلایی سرت اومده؟
‫یه پیرمرد زد نفله‌ام کرد.
‫- خب، نوشیدنی می‌خورید؟ ‫- آره معلومه!
‫- بیفت جلو. ‫- دور اول نوشیدنی‌ها مهمون توییم، گُنده‌بک.
‫- بیا تو. ‫- فکر نمی‌کردم اینجا توی وسلهایم
‫یه فروشندۀ باروت سیاه پیدا کنم.
‫اگه بگم باورت نمیشه.
‫اتفاقاً کار و کاسبی‌ام داره می‌ترکونه!
‫حرفم دو منظوره بود.
‫خونسرد باش.
‫پودر قهوه بود.
‫البته فکر کنم! می‌دونی...
‫تو دومین کسی هستی ‫که این هفته اومد باروت سیاه خرید.
‫واقعاً؟
‫یادت میاد اون یکی مشتری چه شکلی بود؟
‫آره بابا، اون زنه رو خوب یادمه.
‫آخه یه دست داشت.
‫یه جورایی مثل من.
‫از اشتباهاتم درس گرفتم.
‫ریپلی.
‫مشکلی پیش اومده، پرسیِ عزیز؟
‫نه، چیزی نشده.
‫خودتو منفجر نکنی!
‫خداحافظ!
‫هان؟
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»