‫پیشکش‌هاتون داره کوچیک و کوچیک‌تر میشه.
‫گنج‌های باقی‌موندۀ «ایمون» برداشته شده دیگه؟
‫طبق دستورت انجام شد، تورداک.
‫هر چی بود و نبود رو آوردیم تحویلت دادیم.
‫وسترون هم در آستانۀ ویرانگیه، پادشاه‌.
‫به زودی شهرهای بیشتری ‫به سرنوشتش دچار میشن.
‫و وقتی همه چی مرتب بشه،
‫کل قلمرو از سایه‌مون به خودش می‌لرزه.
‫در مورد نژاد شما باید بگم
‫که ظاهراً دیگه نیازی ‫به شما اسباب‌بازی‌های به‌درد نخور نیست.
‫فرار کنید! فرار کنید!
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫عه، عه.
‫حالت خوبه؟
‫نه، اژدهاها دارن جابه‌جا میشن.
‫دارن توی تالدوری به پیش میرن.
‫توی ذهنت دیدی‌شون؟
‫اورلایت بهم الهامش کرد.
‫اون قرمزه...
‫بقیه بهش می‌گفتن تورداک.
‫خیلی راحت...
‫از بین بُردشون.
‫من...
‫نمی‌تونستم نجات‌شون بدم.
‫می‌دونیم هر کدوم‌مون از یه جا اومدیم،
‫ولی «ایمون» اولین جایی بود ‫که ما رو پذیرفت.
‫یه جورایی مثل خونه‌مون بود.
‫حتی بهمون لقب هم دادن.
‫نشون می‌دیم که لقب‌مون مناسب‌مون بوده،
‫ولی قبلش باید اون آرامگاه ‫و اون عتیقۀ لعنتی رو پیدا کنیم.
‫خب، در این مورد هم یه خبر خوب دارم ‫هم یه خبر بد.
‫خیلی‌خب، اول خوب رو بگو.
‫دریاچه‌ای که اوسیسا بهمون گفته بود رو ‫توی درّه‌ی بعدی پیدا کردم.
‫معرکه‌ست. بیاید بریم.
‫صبر کن. خبر بد رو بشنو.
‫آرامگاهی در کار نیست.
‫نه معبدی هست، نه خرابه‌ای. هیچی نیست.
‫توهمِ ساختگی هم نیست.
‫اون ابوالهوله بهمون دروغ گفته؟ ‫(نام جانوری خیالی)
‫حتماً اون سرِ رودخونه‌ست.
‫کجا سرتو انداختی زیر داری میری؟
‫هنوز می‌تونیم تا غروب برسیم.
‫الان بحث یه عتیقۀ انشعاب‌ـه.
‫بعید می‌دونم کادوپیچ منتظرمون باشه.
‫باید این دور و بر، احتیاط کنیم.
‫همه‌مون!
‫نگران نباشید. بفرمایید...
‫من لیز می‌خورم اونجا و بررسی‌اش می‌کنم.
‫یوووهو!
‫ای جان!
‫یوهو!
‫دوست دارم این‌جوری لیز بخورم و... ‫اوه!
‫بچه‌ها، خیلی حال میده.
‫الان یه چیزی زیر یخ تکون خورد.
‫عجیبه.
‫اسکنلن؟ اونجا چه خبره؟
‫من... آ... چیزی نیست.
‫مطمئنم این یخ خیلی ضخیمه.
‫فقط یه چیزی باید با قدرتم بسازم.
‫- وای! ‫- دَووم بیار، اسکنلن.
‫لعنتی. کیلیث، می‌تونی مثلاً...
‫- پرنده‌ای چیزی بشی؟ ‫- پرنده؟ اون‌وقت چه فایده‌ای داره؟
‫کسی نمیاد؟
‫اوه!
‫از بیخ گوشم گذشت.
‫کدوم‌تون نجاتم دادین؟
‫ما بودیم.
‫سلام.
‫کش؟ زهرا؟ اینجا چی‌کار...
‫اوسیسا گفت شاید به کمک‌مون نیاز داشته باشید.
‫مشخصه که حق داشته.
‫خیلی لطف کردین!
‫خیلی خیلی لطف کردین!
‫خب، حداقل این خانم شاخ‌دار ‫از دیدنم خوشحاله، مگه نه؟
‫خب، آره، یعنی...
‫این چه کوفتی بود که منو گرفت؟
‫«آدارو». آدمای ماهی‌ای.
‫غروب‌ها میان برای شکار.
‫بهتره تا صبح صبر کنید ‫تا آرامگاه رو پیدا کنید.
‫شما از آرامگاه خبر دارید؟
‫ما کلی راز و اسرار می‌دونیم.
‫که خوشحال می‌شیم باهاتون در میون بذاریم
‫ولی قبلش باید یه آتیش برامون درست کنید.
‫آرامگاه برای «مادر کلاغ‌ها» ساخته شده بود،
‫همون الهۀ مرگ.
‫داخلش مقبرۀ یکی از ‫قهرمانان کهنِ الهه قرار داره.
‫بالاترین مقام لشکرش،
‫ک ترس و واهمه رو به دل دشمنان الهه مینداخته.
‫اسمش «پروان» بوده.
‫- پروان؟ ‫- فامیلیش هم مثلاً پروانه بوده؟
‫به نظرم خیلی هم اسم قشنگیه.
‫عجب! شماها چقدر بچه‌اید.
‫بخندید، ولی «پروان سول» ‫همه چیزش رو برای خداش داده.
‫به همین راحتی گنجینه‌هاش رو به کسی نمیده.
‫حالا که حرف از گنجینه شد...
‫اون خوشگله رو از کجا آوردی؟
‫این ماسماسکِ قدیمی رو میگی؟
‫خب، مجبور شدم به‌خاطرش یه اهریمن رو بکُشم.
‫حسودیت نشه.
‫اصلاً! ‫اتفاقاً ما همین تازگی...
‫کلی اشیاء جادویی برداشتیم.
‫مگه نه، اسکنلن؟
‫هان؟ منظورت اون وسایلیه ‫ که از فروشگاه گیلمور برداشتیم؟
‫آره، مسلماً! ‫همون وسایلی که از فروشگاه گیلمور برداشتیم.
‫اوووه، یه جارو.
‫حیرت‌انگیزه.
‫چیزای ارزشمند رو خوب تشخیص میدی.
‫خفه شو، زهرا.
‫چه کمربند جالب و تپل مپلی!
‫کاربردش چیه؟
‫هوم...
‫ریش‌دار شدم!
‫همین؟
‫من ریش‌دار شدم!
‫خیلی‌خب. این... محشره.
‫بگذریم، اسلیرز تیک فکر می‌کرد
‫که این آرامگاه چندین قرن پیش نابود شده.
‫کاشف به عمل اومد که هنوز سر جاشه.
‫حتماً خیلی ناراحت شدی
‫که اوسیسا اول به ما گفته، بعدش به شما.
‫همچین چیزی به ذهنم خطور نکرد.
‫اونا تعقیب‌مون کردن.
‫مسلماً نمی‌تونیم بهشون اعتماد کنیم.
‫زهرا و کش؟ نه.
‫فردا دیگه نمی‌تونیم ریسک کنیم.
‫خواهر...
‫خیلی ازم دور نشو.
‫کل زندگی‌مون داشتی همین جمله رو می‌گفتی.
‫چیزیم نمیشه.
‫یه کم بخواب.
‫اصلاً فکر خوبی نیست.
‫زود باش! ‫هر لحظه ممکنه پدر برگرده.
‫خیلی قشنگه.
‫دارید چی‌کار می‌کنید؟
‫عمدی نبود.
‫- فقط می‌خواستم... ‫- اون ارثیه، نسل به نسل
‫از نجیب‌زادگان اِلف به دست‌مون رسیده بود.
‫- ببخشید، پدر، فقط... ‫- طبیعتاً
‫تو و برادر دورگه‌ات ‫فرهنگ اِلف‌ها رو درک نمی‌کنید.
‫توی این فرهنگ به دنیا نیومدید.
‫متولد شدنِ شماها یه اشتباه محض بوده.
‫کافیه!
‫حق نداری باهاش اون‌جوری حرف بزنی.
‫وِکس، وسایلت رو جمع کن.
‫نه، نه، لازم نیست...
‫چرا لازمه.
‫خداحافظ، پدر.
‫زحمت نکش کسی رو بفرستی دنبال‌مون.
‫اینو از آرشیوهای اسلیرز تیک در آوردیم.
‫حالا ببینید متوجه حرفام می‌شید یا نه.
‫دریاچه.
‫آرامگاه.
‫پس نقشه‌ات اشتباهه.
‫ببین، اینجا آرامگاه وارونه‌ست.
‫اوسیسا از ابتدای تاریخ بوده.
‫اون اشتباه نمی‌کنه.
‫شاید آرامگاه...
‫وارونه نباشه.
‫بفرمایید!
‫زیر آبه. صحیح!
‫پس هر کی یه سطل برداره
‫که تا بهار آبش رو خالی کنیم.
‫راستش، ایدۀ ما این بود
‫که خانمِ «زمین، باد و آتیش» ‫می‌تونه کمک کنه.
‫منو میگی؟ ‫عه... هوم...
‫خب، من هنوز خیلی توی کنترل آب تسلط ندارم.
‫نگران نباش. فقط از باد استفاده کن.
‫من عقب نگهش می‌دارم.
‫- حاضری؟ ‫- اوهوم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫این... خیلی باحاله.
‫همه برید پایین. همین حالا!
‫ریشو؟
‫باید بکِشی جلو.
‫عه. اول شما.
‫اَه! بوی ماهی میده.
‫و مرگ!
‫پروان!
‫چه قشنگ.
‫چرا اوسیسا باید بهشون قضیۀ آرامگاه رو بگه
‫در حالی‌که ما داریم کارهاش رو می‌کنیم؟
‫اون عتیقه‌ها متعلق به «تیک» هستن،
‫نه یه عده گردشگر.
‫اینکه بعداً ازشون کِش بریم ‫نباید کار سختی باشه.
‫- اولش می‌ذاریم دلشون خوش باشه. ‫- قضیه اینه؟
‫یا اینکه می‌خوایم آسیب‌های احتمالی ‫گریبا‌ن‌گیرِ اونا بشه؟
‫شش دنگ حواس‌تون جمع باشه. ‫یه سری تله کار گذاشته شده
‫و قطعاً مرگبارن.
‫هر چی تله‌ها مرگبارتر باشن، ‫پاداش بیشتری در انتظارمونه.
‫فقط از همدیگه دور نشید.
‫هوم.
‫عه! نمی‌خوام یه موقع لیز بخورم روی این.
‫یه تله پیدا کردم.
‫هوم...
‫سلام. شانس آوردی من اینجا بودم.
‫آره، بخت باهام یاره.
‫یعنی بخت باهام یار بود!
‫من...
‫هوم... آره.
‫- احمق! ‫- عه، عه...
‫اوه!
‫این شاید تقصیر من بوده باشه.
‫نه، نه، نه.
‫وِکس! وِکس! صدامو می‌شنوی؟
‫الکی داد نزن.
‫یه جوری دور می‌زنیم.
‫بیاید.
‫وِکس، همونجا که هستی بمون.
‫دارم میام.
‫خب، اینجا منتظر موندن که فایده‌ای نداره.
‫به گمونم گیرِ اون زنه افتادیم.
‫شاید بهتر باشه برگردیم.
‫حاضرم توی این جنگل از گرسنگی بمیرم ‫ولی برنگردم.
‫اگه به پدر فرصت می‌دادی،
‫- می‌دیدی... ‫- چیزی رو می‌دیدم که تا حالا هزار بار دیدم.
‫چون ما به‌خاطر ماهیت‌ـمون ‫هر کاری هم بکنیم
‫بازم دلش راضی نمیشه.
‫حداقل می‌تونی سعیت رو بکنی.
‫یه نگاه به خودمون بنداز. هیچی نداریم.
‫تو منو داری.
‫- یادت رفته؟ ‫- فرصت نمیدی که یادم بره!
‫خودم تنهایی از پس خودم برمیام.
‫درمونده که نیستم!
‫وِکسالیا، معلومه که درمونده نیستی.
‫- فقط اینکه، نیاز به... ‫- انقدر بهم نگو چی نیاز دارم چی ندارم.
‫نیاز به نجات‌ داده‌ شدن ندارم.
‫به تو هم نیازی ندارم.
‫وایستید.
‫سطح آبش...
‫یه کم بالاست.
‫- برو اون بالا، پایک. ‫- ایول.
‫ای جان، چه عضلاتی ساختم!
‫- همینه! ‫- یوهو! آره، گُنده‌بک.
‫- آره! ماهیچه‌های سینه‌ات رو تکون بده. ‫- ببین.
‫به‌به.
‫خب، این که باستانی نیست.
‫ظاهراً یه چیزی ‫بعد از زیر آب رفتنِ این آرامگاه، اومده توش.
‫گراگ، باد معده دادی؟
‫همین الانِ الان رو میگی؟
‫پایک؟
‫بازم آداروها!
‫آه!
‫خرسِ خوب!
‫کثافت‌ها همه جا هستن.
‫دمت گرم خرس!
‫ریش رو نه!
‫آره.
‫بازم خون.
‫خیلی نزدیک بود، دختر جان.
‫اون‌قدرها هم نزدیک نبود.
‫آره!
‫گراگ؟ چی...
‫ترینکت!
‫یه جادوگر هم دارن!
‫آخرین نفر همیشه از همه قوی‌تره.
‫ولی نگران نباش، نجاتت میدم.
‫چرند نگو. من نجاتت میدم.
‫لعنتی!
‫وِکسالیا!
‫گندش بزنن.
‫♪ بپرید بالا ♪
‫اوه. آره، اون افتاد.
‫ولمون کن، آبِ مزخرف!
‫می‌سپارمش به تو، ترینکت.
‫راست میگی، هیچی بدتر از ماهی فاسد نیست. ‫(فاسد: دو منظوره)
‫وِکس؟ زخمی شدی؟
‫انقدر نگرانم نباش.
‫حالم خوبه.
‫گراگ! حالت خوبه، رفیق؟
‫فکر کنم یه سقف ریخت روی سرم.
‫آره، ولی...
‫نه، منظورم اینه که...
‫وقتی داشتی با اون جونورها می‌جنگیدی،
‫- به نظر... ‫- آره! هاها!
‫پایک، باید به راه‌مون ادامه بدیم.
‫ممکنه تعدادشون بیشتر باشه.
‫صبر کنید. کش و زهرا کجان؟
‫نباید بدونِ اونا بریم.
‫باورم نمیشه!
‫قالمون گذاشتن.
‫مجبور نبودیم این کار رو بکنیم.
‫با این نظرت مخالفم.
‫از قرار معلوم، عتیقه باید ‫ توی تابوت سنگیِ پروان باشه.
‫و طبق معمول، شش تا تابوت اینجاست.
‫کدومش تابوت اونه؟
‫دیدی؟ تو تنها کسی نیستی ‫که می‌تونه یه سری چیزا رو پیدا کنه.
‫تحت‌تأثیر قرار گرفتی؟
‫چون واقعاً حرکتم خفن بود.
‫آره، آره، خیلی باهوشی.
‫اوه.
‫انگار یه جور مهمونیِ ماهی‌ایه.
‫من یه بار رفتم. مهمونی باحالیه.
‫اونا رو نادیده بگیرید. ‫بیاید عتیقه رو پیدا کنیم.
‫صبر کن. بذار قبلش یه نگاه بندازم.
‫هوم؟
‫گراگ!
‫- تو رو خدا بس کن! ‫- هان؟
‫اون چیه؟
‫نه.
‫همه سر جاشون بمونن.
‫روی چیزی پا نذارید. ‫اهرمی رو نکِشید.
‫هیچ کاری نکنید.
‫پایک، نورت رو لازم دارم.
‫یه چیزی اون پایینه.
‫آهای.
‫همۀ غنائم رو برای خودت نگه نداری.
‫قولی نمیدم.
‫اینجا کامل تخلیه شده.
‫ابوالهولِ دوم.
‫چیزی پیدا کردی، ترینکت؟
‫اینجا چی داریم؟
‫پرسی!
‫- پیداش کردی! ‫- خب...
‫بریم یه نگاه بندازیم؟
‫شاید بهتر باشه نریم.
‫اگه برادرت بود ‫قطعاً این کار رو تأیید نمی‌کرد.
‫پس شاید بریم یه نگاه کوچولو بندازیم.
‫به نظر بی‌خطر میاد.
‫«دثواکرز وارد».
‫معرکه‌ست.
‫وَکس؟
‫وَکس...
‫وایستا!
‫باید منتظر برادرم بمونیم.
‫نه... نه!
‫وَکس! پاشو بیا بالا ببینم.
‫کلاً ۳۰ ثانیه اون پایین بودم.
‫یهویی چه خبر شد؟
‫وِکس.
‫قضیه چیه؟ چی شده؟
‫منو تنها گذاشتی.
‫- گُم شده بودم. ‫- برادر، شرمنده‌ام،
‫- فکر نمی‌کردم... ‫- نه، متوجه نیستی.
‫تو به من نیازی نداری. من...
‫بهت نیاز...
‫ازم دور نشو.
‫نمی‌شم.
‫قسم می‌خورم.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»