‫گراگ! گراگ! گراگ! گراگ!
‫گراگ! گراگ!
‫گراگ! گراگ! گراگ!
‫گراگ.
‫نه.
‫آره!
‫باعث افتخارِ دسته شدی، گراگ.
‫خواهش می‌کنم. نه!
‫چرا؟
‫گراگ!
‫بیشتر.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫چه صبح دل‌انگیزی ‫برای پیدا کردنِ یه ابوالهوله.
‫لعنتی!
‫به اندازۀ کافی نخوابیدی؟
‫هان؟ ‫معلومه که خوابیدم.
‫کلی خوابیدم
‫و خواب‌های خیلی خوبی دیدم ‫که کسی توشون نمُرد.
‫من گرسنمه.
‫ساکت باش!
‫الان چیزی ندارم که بدم بخوری.
‫تو بهم غذا میدی.
‫اَه! باشه، باشه.
‫داری با کی حرف می‌زنی، گُنده‌بک؟
‫نه... درخت‌ها!
‫آره، کیلیث بهم یاد داد.
‫هوم... با موریانه‌ها تنهات می‌ذارم، درخت.
‫- آهای، اسکنلن. ‫- هوم؟
‫تو هم متوجه شدی که رفتار گراگ عجیب شده؟
‫راستش اون خیلی احمقه. ‫تشخیصش سخته.
‫خب، آخه...
‫خیلی روی اون شمشیر متمرکز شده.
‫بی‌خیال، پایک. ‫نباید کسی رو به‌خاطر اینکه...
‫♪ هر از گاهی با شمشیرش ‫حرف می‌زنه مقصر بدونی ♪
‫چرا هیچ‌وقت نمی‌تونی مثل آدم حرفتو بزنی؟
‫داری به زرهت...
‫بیشتر عادت می‌کنی؟
‫عادت کردن به یادگارِ الهۀ مرگ سخته.
‫به هر حال الان عتیقه‌اش دستِ توئه.
‫شاید بتونی ازش تقاضای کمک کنی.
‫از «مادر کلاغ‌ها» تقاضا کنم؟
‫یه جورایی بعید می‌دونم گوش کنه.
‫می‌تونی تلاشت رو بکنی.
‫هوم.
‫ای بابا.
‫اوناهاش.
‫«رایم‌کلفت».
‫جایی که توی اون رؤیا دیدمش.
‫کل این رشته‌کوه، همیشه سرده.
‫البته بجز پایرا.
‫اتفاقاً یه افسانه هم در موردش هست.
‫- هزاران... ‫- میشه افسانه رو
‫بذاریم برای بعد؟ ‫دارم تبدیل به گلولۀ یخ میشم.
‫ باورش برام سخته که یه ابوالهول...
‫توی این مکانِ متروکه پیدا می‌کنیم.
‫بدنم به اندازۀ یه جسد، سرد شده.
‫و ترجیح میدم تجربۀ مرگ رو تکرار نکنم.
‫عه، نه، پرسی، منظورم این نبـ...
‫نه، لطفاً قبولش کن. من سردم نیست.
‫بیاید، بذارید کمک‌تون کنم.
‫- عه، اینجا رو. چه حقۀ تمیزی. ‫- آره، بدک نیست.
‫یه جورایی منو یاد سایلس انداخت.
‫اون‌موقع که صورتش رو ذوب کردی رو یادته؟
‫از سرما خوشم میاد. ‫باعث میشه بدنم گز گز کنه.
‫خب... حالت چطوره رفیق؟
‫آخه می‌دونی، اخیراً خیلی تمرکزت روی...
‫باشه، یه لحظه صبر کن، پایک.
‫بیا اینجا.
‫- عه، گراگ. چی‌کار... ‫- نگران نباش، اسکنلن.
‫- عمو گراگی گرم نگهت می‌داره. ‫- هِی، هِی، نه، من...
‫واقعاً یه جوراییه.
‫ولی گراگ، اون شمشیر انگار...
‫عه، می‌خوای بالا و پایین بشی؟ بیا بریم.
‫بالا و پایین، بالا و پایین، بالا و پایین.
‫بچه‌ها؟!
‫این دیگه چیه؟
‫زبانِ روم باستان؟
‫چی نوشته؟
‫فکر کنم من بتونم بعضی جاهاش رو بخونم.
‫برام جای تعجبی نداره.
‫«جویندگان» فکر کنم...
‫یا «احمق‌ها».
‫«این سرزمین... از این سرزمین فرار کنید
‫چرا که خطراتی در کمین است...
‫...از بهشت».
‫یه هشدار مرموز. ‫به کارهای ابوالهول‌ها می‌خوره.
‫«بهشت».
‫ممکنه منظورش «فلک» باشه.
‫یعنی توی آسمون.
‫وُلنتیر.
‫هیچ‌وقت از این کار خسته نمیشم.
‫یه سری ستون‌های دیگه.
‫شاید اگه...
‫پس اونجاست.
‫ورودی رو اینجا دیدم.
‫اون که شبیهِ در نمی‌مونه.
‫فکر کنم هدفشون همینه.
‫قصد ندارید بیاید؟
‫کسی خونه‌ست؟
‫اینجا چه‌جور جاییه؟
‫یه معبده. از اون قدیمی‌هاش.
‫- مگه همه‌شون قدیمی نیستن؟ ‫- نه به این اندازه.
‫قبل از دورۀ «انشعاب» ساخته شده،
‫قبل از جنگ بین انسان‌ها و خدایان.
‫تو از کجا این چیزا رو می‌دونی؟
‫می‌دونم دیگه.
‫خیلی باهوشید ‫ولی به اندازۀ کافی باهوش نبودین
‫که به هشدارهام توجه کنید.
‫ای بابا، دوباره نه!
‫ما از طرف اوسیسا اومدیم.
‫همسرم شما رو فرستاده؟
‫چندین قرنه که ازش خبری ندارم.
‫زرشک!
‫ولی ببین، اگه نگرانی که...
‫عاشق کس دیگه‌ای شده باشه، ‫این‌طور نیست.
‫من کامالجیوری هستم.
‫حافظِ دانشی که شما دنبالشید.
‫ولی قبل از اینکه بهتون بگم،
‫باید توی یه چالش، لیاقت‌تون رو...
‫- ثابت کنید. ‫- ثابت کنیم. آره یه جورایی حدس زدیم.
‫چی مد نظرته؟
‫هوم.
‫چقدر با اعتماد به نفس.
‫پس می‌ذارم خودتون انتخاب کنید.
‫بر هفتاد گورگونِ مرگ غلبه کنید
‫و از «هزارتوی بی‌پایانِ فلاکت»
‫جون سالم به در ببرید،
‫یا منو زخمی کنید.
‫ببخشید، متوجه نشدم.
‫الان گفتی زخمیت کنیم؟
‫توی عصرهایی که زندگی کردم، ‫هیچ‌وقت درد نکشیدم.
‫چالش شما اینه که منو مجروح کنید.
‫هر زخمی باشه کفایت می‌کنه.
‫یه لحظه بهمون وقت بده.
‫بچه‌ها، گورگون‌های مرگ
‫به نظر خیلی باحال میان. ‫بیاید اونو انجام بدیم.
‫چی؟ نه. ابوالهول رو زخمی کنیم.
‫یارو از ابتدای تاریخ بوده ‫ولی تا حالا درد نکشیده؟
‫هیچ‌وقت انگشتش به جایی نخورده، ‫انگشت نرفته توی چشمش؟
‫هیچ‌وقت یه موی رشد نکرده توی بدنش نداشته؟
‫می‌خواید با همچین چیزی بجنگید؟
‫لازم نیست شکستش بدیم. ‫فقط باید بهش آسیب بزنیم.
‫خداوکیلی دیگه هر کدوم‌مون باید بتونیم ‫یه ضربه رو...
‫بهش بزنیم.
‫خیلی‌خب، ابوالهول‌خان!
‫ما زخمی کردنت رو انتخاب می‌کنیم.
‫حیف شد.
‫گورگون‌ها دل‌شون لک زده بود برای جنگیدن.
‫خب پس.
‫اینجا کجاست؟
‫توی یه بُعد دیگه‌ایم.
‫هر کدوم‌تون توی یه نبرد تک به تک
‫فرصت زخمی کردنِ منو دارید.
‫کی جرئتش رو داره که اول بیاد؟
‫نظرتون با وِکس چیه؟
‫خداییش، رفیق؟!
‫من میرم.
‫نمی‌ذارم دوباره بلایی سر تو بیاد.
‫نمی‌تونی اونو شکست بدی.
‫من با زور بازو کارم رو پیش نمی‌برم.
‫بذار گرسنگیِ من...
‫خیلی‌خب، اول من میام.
‫نه، الان نمیشه، کریوی. (مخفف کریونج)
‫وسط یه کار مهم هستیم.
‫منو سیر کن
‫وگرنه خودم خودمو سیر می‌کنم.
‫اَه!
‫باشه، حله. بهت خون میدم.
‫خیلی‌خب. بریم تو کارش، ابوالهول.
‫زرهِ «دثواکر وارد».
‫مادر کلاغ‌ها بهت دست زده.
‫از این قضیه چی می‌دونی؟
‫قهرمانِ «مادر» بودن، بار سنگینیه. ‫(مادر کلاغ‌ها)
‫از بختِ خوبِ تو...
‫اون‌قدر زنده نمی‌مونی...
‫تا سنگینی‌اش رو حس کنی.
‫وَکس!
‫گندش بزنن.
‫باهاش چی‌کار کردی؟
‫برادرت زنده می‌مونه،
‫ولی تا ابد توی "پوچی" در حال سقوطه.
‫مگر اینکه یکی‌تون موفق بشید.
‫خب، نفر بعدی کیه؟
‫گور بابات!
‫آخی، دختر بیچاره.
‫خانواده‌ای برات باقی نمونده ‫که بهت اهمیت بده.
‫وِکسالیا!
‫چقدر نیرومند!
‫ولی مسلّمه که نمی‌دونی ‫قدرتت از کجا نشئت می‌گیره.
‫صبر کن ببینم، الان چی گفتی؟
‫گراگ!
‫خیلی‌خب، گور بابای قوانینش.
‫قبل از اینکه بتونه واکنش نشون بده، ‫همگی با هم بهش ضربه می‌زنیم.
‫صبر کن.
‫باید راه دیگه‌ای هم باشه.
‫پایک...
‫عه، سه نفر همزمان!
‫چقدر الهام‌بخش.
‫و بیهوده!
‫زیادی آسون بود.
‫شاید... شاید... شاید منو یادش بره. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫و تو! ‫فقط مسخره‌بازی بلدی و قلبی نداری.
‫برام سؤال شده که چطور اوسیسا رو قانع کردین ‫که به شماها...
‫اعتماد کنه.
‫اوسیسا... اوسیسا.
‫ای ابوالهولِ کبیر، قبل از اینکه منو شکست بدی،
‫یه لحظه بهم اجازه بده تا مثل آدم...
‫حرفمو بزنم!
‫♪ بیرون هوا سرده ♪
‫♪ و تو حالت خوب نیست ♪
‫♪ کاش می‌تونستی ببینیش ♪
‫♪ کاش می‌تونستی صداش رو بشنوی ♪
‫♪ روزها می‌گذرن ♪
‫♪ ولی تو کنار من نیستی ♪
‫♪ فقط می‌خوام نزدیکت باشم ♪
‫♪ این همه برات اشک می‌ریزم ♪
‫♪ امشب توی قلب سرد... ♪
‫♪ و ناامید من هستی ♪
‫♪ یعنی یه روزی می‌رسه ‫ که بتونیم پرواز کنیم و بریم؟ ♪
‫♪ هیچ‌وقت انقدر احساس تنهایی نکردم ♪
‫♪ وقتی توی دنیاهای مجزایی هستیم ♪
‫♪ بدونِ اینکه پایانش برامون محرز باشه. ♪
‫♪ همیشه باید توی گذشته زندگی کنیم؟ ♪
‫♪ همه‌ش به ساعت شنی زُل می‌زنم ♪
‫♪ و آرزوی یه زندگی مشترک رو دارم ♪
‫♪ با تو ♪
‫هوم؟
‫کاری رو کردی که تا حالا کسی نکرده بود.
‫به‌خاطر تو، دارم درد می‌کشم.
‫چون قلبم رو زخمی کردی.
‫شوخیت گرفته؟! جواب داد؟
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم یه موجود فانی
‫از این درک و شعور برخوردار باشه.
‫که بتونه همچین احساسات عمیقی رو منتقل کنه.
‫تو حتماً عشق حقیقی رو ‫ توی زندگیت تجربه کردی.
‫آها... آره.
‫آره، آره، یه چند موردی بودن.
‫زندگیم سرشار از عشقه.
‫راستش...
‫من عشقی ندارم.
‫نکته اینجاست که خیلی دلم می‌خواد داشته باشم.
‫فقط انگار راهش رو بلد نیستم.
‫شاید بهتر باشه انقدر دنبال عشق نگردی
‫و بذاری عشق پیدات کنه.
‫عه.
‫تا حالا بهش فکر نکرده بودم.
‫زنده‌ایم؟
‫باید از کی به‌خاطر این موضوع تشکر کنیم؟
‫چی با «چشم‌هات چقدر قشنگه» هم‌قافیه میشه؟
‫نظرت با این چیه:
‫«خنده‌هات مثل پلنگه»؟
‫قضیه چیه؟
‫عه، برگشتید؟! عالیه.
‫بیاید اینجا. اصلاً موردی نداره، بچه‌ها.
‫من و کام دوستای فابریک همیم.
‫توی این هزاران سالی که وجود داشتم،
‫این داناترین خردمندیه که می‌شناسم.
‫چی گفتی؟؟؟
‫بابت تشریفاتی که به‌جا آوردم عذر می‌خوام.
‫از آشنایی‌تون خوشوقتم، واکس ماکینا.
‫به موقع اومدین.
‫می‌خواد بهمون بگه ‫بقیۀ عتیقه‌ها کجان.
‫نه خیلی، مرد دانا.
‫خودتون پیداشون می‌کنید.
‫با این.
‫عتیقه‌ای که به نام «افسانه‌شکن» شهرت داره.
‫به همۀ افسانه‌ها و حکایت‌ها متصله،
‫مثلاً به عتیقه‌های دیگه.
‫آخِی، ولی کامی جون، من برات هدیه‌ای نگرفتم.
‫وای!
‫♪ افسانه‌شکن، بهم یه چیز خوب... ♪
‫♪ نشون بده ♪
‫وای!
‫بچه‌ها، من الان یه جای دیگه‌ام.
‫یه آسمون عجیب هست،
‫با کوه‌های صورتی،
‫و یه جنگل عجیب و غریب با آبشار سر و تَه.
‫یاد توهمات مواد مخدر افتادم.
‫این چیزایی که میگی ‫شبیه قلمروی پری‌ها می‌مونه.
‫توی یه درختِ پر پیچ و خم، یه چیزی می‌بینم.
‫عه، وِکس، یه کمونِ خوشگل اونجاست.
‫مگه قلمروی پری‌ها توی یه دنیای دیگه نیست؟
‫سخت شد.
‫ممکنه با یه طلسم جابه‌جایی بتونیم بریم اونجا ‫ولی...
‫شاید جواب نده.
‫کیکی، به نظرت می‌تونی امتحان کنی؟
‫آره.
‫- می‌تونم. ‫- حالا توی شهرم.
‫آشنا به نظر میاد.
‫فکر کنم وسترون باشه،
‫و بهش حمله کردن.
‫یه عده مَرد اونجا هستن که شبیه گراگ می‌مونن.
‫یکی‌شون یه عتیقه داره: ‫یه دستکشِ بزرگ و غول‌پیکر.
‫داره می‌درخشه.
‫احتمالاً چیز مهمی نیست.
‫بسه دیگه! تو چِت شده؟
‫چی؟
‫چی بود؟
‫تنها نیستیم. ‫متأسفانه تعقیب‌تون کردن.
‫بخوابید روی زمین!
‫به‌به!
‫اون زنه راست می‌گفت.
‫ازت تشکر می‌کنم، کوتوله،
‫که یه عتیقه برام پیدا کردی.
‫یالا، باید بپریم وسط.
‫الان که کام طرفِ ماست، ‫می‌تونیم این عوضی رو شکست بدیم.
‫پخش شید.
‫به اونجاش که ابوالهول زخمی‌اش کرده ‫ضربه بزنید.
‫مگه تو نباید منقرض شده باشی؟
‫هنوز نه، فاسد!
‫دیگه قلق این جاروئه دستم اومده.
‫آهای! این بالا رو ببین.
‫هوی! از روش بلند شو.
‫گرفتمت.
‫کسی اونو می‌بینه؟
‫پرواز کن از اینجا بریم بیرون.
‫بریم، کیکی.
‫اون رگِ خونی‌ات رو بده من!
‫بیشتر! بیشتر!
‫کافیه!
‫حالا جایزۀ من!
‫نه!
‫گندش بزنن.
‫نه، نه، نه، نه.
‫اسکنلن.
‫کامی، نه.
‫ممنونم
‫که یکبار دیگه
‫اوسیسا رو نشونم دادی.
‫این عتیقه مال منه.
‫هیچ چیز نمی‌تونه جلوی اتحاد رنگارنگ رو بگیره.
‫شما که عددی نیستید.
‫من گرسنمه...
‫برای خون!
‫زود باشید.
‫دیگه عالی شد!
‫- کسی راه خروج دیگه‌ای می‌بینه؟ ‫- سعی می‌کنم یه راه باز کنم.
‫گراگ!
‫گراگ، بیا بریم.
‫بیا، گوشت!
‫یه کم سریع‌تر، کیلیث.
‫همه بیاید نزدیک.
‫ولی اون...
‫گراگ، باید بریم.
‫آره.
‫- گراگ! ‫- بیشتر.
‫چی‌کار می‌کنی؟ ‫باید بریم.
‫بیشتر.
‫گراگ، بس کن!
‫چی...
‫پایک؟
‫نه.
‫پایک؟
‫یالا گُنده‌بک، راه بیفت.
‫- کیلیث، طلسم! ‫- یه کم دیگه وقت می‌خوام.
‫وقت نداریم. همین الان اجراش کن.
‫پایک چی شد؟
‫- اون کجاست؟ ‫- من...
‫نمی‌دونم.
‫گراگ کجاست؟
‫اسکنلن هم نیست.
‫خودِ ما کجاییم؟
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»