W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫وای نه. وای نه.
‫چه بلایی سر بقیه اومد؟
‫- نمی‌دونم. ‫- پایک کجاست؟
‫- مگه میشه ندونی؟ ‫- نفس عمیق بکش، خب؟
‫فقط بهمون بگو چی یادت میاد.
‫سعی کردم همه رو ببرم سمت عتیقۀ بعدی.
‫اومبراسیل توی طلسمم اختلال ایجاد کرد. من...
‫تونستم خودمون رو منتقل کنم اینجا ‫ولی بقیه...
‫رفتن یه جای دیگه!
‫حداقل ما با همیم.
‫نباید سعی می‌کردم همچین طلسمی رو اجرا کنم.
‫اگه نکرده بودی، فقط گُم نمی‌شدن، می‌مُردن.
‫ولی... پایک.
‫- اون... ‫- پیش گراگ و اسکنلن‌ـه.
‫باید باور داشته باشیم که حالشون خوبه.
‫فقط اونا نیستن که گُم شدن.
‫خودمون کدوم گوری هستیم؟
‫خب...
‫داشتم سعی می‌کردم همه رو...
‫ببرم سمتِ «عتیقۀ انشعاب» بعدی.
‫فکر کنم موفق شدی.
‫اینجاست.
‫همین اطرافه.
‫سلام، پشمالو کوچولو.
‫وای، اون خوشگل‌ترین پرنده‌ایه که تا حالا...
‫اوه!
‫دوستان، به قلمروی پری‌ها خوش اومدید.
‫بدون پایک، شفابخش (هیلر) نداریم،
‫بدون گراگ، گولاخ‌مون رو نداریم،
‫و بدون اسکنلن ما...
‫شوخی‌های مزخرف کمتری داریم.
‫آخ. این چمنه داره بهم سرگیجه میده.
‫ببینید.
‫اسکنلن گفت الهامی که ‫از قلمروی پری‌ها بهش شده
‫مثل توهم مصرف مواد بوده.
‫و اینکه «کمانِ فنتراس» ‫داخل یه درخت پر پیچ و خم توی تالاب بوده.
‫ضمناً گفته بود که شیر گوسفند، ‫کِرِم مورد علاقه‌شه.
‫باید اون رشته‌کوه اون عقب رو بررسی کنیم.
‫اکثر تالاب‌ها از کوه‌ها جاری میشن.
‫تا اونجا چقدر فاصله‌ست؟
‫عه...
‫الان... الان شکستمش؟
‫خب، قلمروی پری‌ها حس شوخ‌طبعی داره.
‫از نوع پیچیده‌اش.
‫اینجا چیزی هست که ‫همون‌طور که به نظر میاد باشه، «دل رولو»؟
‫جَوونی‌هام، مجذوب قلمروی پری‌ها شده بودم.
‫مجذوب رازآلود بودن و خطرناک بودنش.
‫تک تک متونی که بهش مرتبط بود ‫و به دستم می‌رسید رو خوندم.
‫لازم نیست نگران باشید.
‫دنبال من بیاید ‫تا هیچ مشکلی برامون پیش نیاد.
‫هوم؟
‫اوه...
‫ظاهراً باید از اون رد بشیم.
‫حالا هر چی که هست.
‫به این چی می‌گفتن؟
‫آها، فهمیدم.
‫«بیشه‌زارِ بیدار».
‫ممکنه محیط، به حس و حال‌تون واکنش نشون بده.
‫فقط بازتاب مثبت بدید ‫تا این بی‌آزار باقی بمونه.
‫نگاه کنید.
‫وای، خیلی احمقانه‌ست.
‫وَکس!
‫لعنتی!
‫وقت یه رویکرد متفاوت رسیده.
‫اونا گیاهن! نمی‌تونی کنترل‌شون کنی؟
‫انگار زبون منو نمی‌فهمن.
‫باورم نمیشه دارم این تیر رو ‫روی یه گیاه هدر میدم.
‫بی‌آزار؟
‫عجیبه. نباید همچین اتفاقی می‌افتاد.
‫نمی‌فهمم.
‫اینکه نمی‌فهمی رو خودم می‌دونم.
‫بیاید بریم. تقریباً رد شدیم.
‫عه.
‫عذر می‌خوام.
‫وَکس؟
‫وِکس؟
‫بقیه کجان؟
‫گندش بزنن. گندش بزنن، پایک!
‫پایک!
‫وای، خیلی شرمنده‌ام.
‫وای، این چه کاری بود که من کردم؟
‫اتفاقی شد.
‫یه لطفی در حقم بکن.
‫اون شمشیره رو بذار زمین.
‫آروم باش.
‫سعی کن تکون نخوری.
‫باید خودمو شفا بدم.
‫پایکی؟ خونریزیت بند اومد؟
‫دارم سعیم رو می‌کنم، رفیق،
‫ولی زخم کامل بسته نمیشه.
‫چی؟
‫می‌دونستم! می‌دونستم!
‫اون شمشیر، کاملاً شرارت‌آمیزه.
‫نه نیست! منو قوی می‌کنه.
‫این شمشیر هیچ مشکلی نداره.
‫داشت خونِ پایک رو جذب می‌کرد.
‫اون ماسماسک نزدیک بود بکُشتش.
‫تقصیر شمشیره نبود.
‫یعنی، شاید یه کم ترغیبم کرده باشه.
‫ترغیبت کرد؟
‫خیلی‌خب، رفیق، باید از شر اون خلاص شی.
‫اونا درک نمی‌کنن.
‫ببین من چقدر تو رو قوی کردم.
‫گراگ، خواهش می‌کنم.
‫اون سلاح، مال سایلس برایر بوده.
‫تو بدونِ من هیچی نیستی.
‫- ...از وقتی برش داشتی. ‫- اونا حسودی‌شون میشه.
‫راست میگی.
‫اونا حسودی‌شون میشه.
‫باهات حرف می‌زنه؟
‫نمی‌دونم اون شمشیره داره چی بهت میگه ولی...
‫گرسنه‌مه.
‫گراگ.
‫گراگ؟ چی‌کار می‌کنی؟
‫رفیق، این کار رو نکن.
‫به حرف کی می‌خوای گوش کنی، هان؟
‫اون شمشیره...
‫یا من؟
‫تو گرسنه‌ته.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫نوچ! به حرفت گوش نمی‌کنم. شرمنده!
‫احمق!
‫با این کارِت منو نابود نمی‌کنی،
‫ما رو نابود می‌کنی.
‫انجامش بده، رفیق.
‫اگه این پایانِ کاره،
‫تو رو هم با خودم می‌برم.
‫نــــــــــه!
‫هوم...
‫فکر کنم قبلاً از اینجا رد شدیم.
‫برای چشم‌های آموزش‌ندیده، ‫قلمروی پری‌ها بعضی وقتا گیج‌کننده میشه.
‫زمین اینجا آشنا به نظر میاد
‫چون منظره در حال تغییره.
‫مطمئنی؟
‫آخه الان یه مدتی هست داریم راه می‌ریم ولی...
‫خورشید دقیقاً سر جاشه.
‫عه.
‫یه توجیهی براش هست.
‫اوه!
‫ببین، زمان...
‫توی قلمروی پری‌ها یه کم بی‌قاعده‌ست.
‫♪ دودی‌لی‌دودودو ♪
‫سلام، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫داره بیدار میشه.
‫گراگ؟
‫با مایی؟
‫نمی‌دونم چی شد کنترلم رو از دست دادم.
‫می‌فهمم.
‫دیگه همه چی روبه‌راهه.
‫مطمئنی؟
‫آخه، مگه شفاش ندادی؟
‫چرا، سعیم رو کردم.
‫ولی کاری که «کریونج» کرد رو ‫نتونستم معکوس کنم.
‫هوم؟
‫عه، عضلاتم!
‫کجا رفتن؟
‫نه، نه، نه، نه.
‫وای خدا، من مثل وَکس لاغر شدم.
‫آروم، آروم باش، رفیق.
‫ببین، اندام باریک خیلی بهت میاد.
‫ضمناً ریشت رو از دست ندادی.
‫تازه، پایک میگه یه اکسیر هست
‫که می‌تونه عضلاتت رو برگردونه.
‫می‌تونی یکی از اونا بسازی؟
‫خب، بدون مواد اولیه‌اش که نه.
‫ولی فکر کنم بدونم ‫از کجا میشه کمک گرفت.
‫واقعاً؟
‫اصلاً الان کجاییم؟
‫خب، به ظاهر اون تپه‌ها می‌خوره
‫که برگشته باشیم تالدوری.
‫عجب! کیلیث، جداً باید طلسم‌هات رو یاد بگیری.
‫گراگ، قول میدم
‫که درستت کنیم.
‫حرف بزن دیگه.
‫چرا داشتی زاغ‌سیاه‌مون رو چوب می‌زدی؟
‫کی هستی؟
‫هیچ‌کس! ‫حالا میشه بذاریم زمین؟
‫با کمال میل.
‫آه!
‫بیا دوباره امتحان کنیم.
‫کی هستی و چرا داشتی تعقیب‌مون می‌کردی؟
‫یه آوارۀ ساده ‫که از یه مقدار سرگرمی لذت می‌بره.
‫می‌تونید گارمیلی صدام کنید.
‫داری چی می‌خونی؟
‫اوه! هیچی! چیزی نمی‌خونم. ‫سواد ندارم.
‫- این... ‫- وای نه.
‫- عجیبه. ‫- اون‌طور که فکر می‌کنید نیست، آقا.
‫نکات مربوط به ما رو می‌نویسی؟
‫- نه. ‫- بازش نکنید. نه...
‫- اوه. ‫- نه، من اونا رو نکشیدم.
‫- وای خدا. ‫- عه...
‫اَه...
‫شایدم ازشون خوش‌تون بیاد.
‫شباهتش بدک نیست.
‫چرا منو این‌جوری کشیدی؟
‫هنر یه چیز سلیقه‌ایه.
‫لازم نیست عصبانی بشید،
‫چون گارمیلی می‌تونه راهنمایی‌تون کنه
‫که به جایی که باید برید برسید.
‫اون‌وقت چطور می‌دونی کجا می‌خوایم بریم؟
‫نگفتم «جایی که می‌خواید برید».
‫گفتم «جایی که باید برید».
‫کتاب‌های من پر از موجوداتی مثل اینه.
‫- بهتره نادیده بگیریمش. ‫- کتاب‌هات...
‫تا الان که خیلی به‌دردمون خوردن.
‫پرسی فقط قصد کمک داره.
‫آره، قبلاً هم این جمله رو شنیدم.
‫خب.
‫حالا که نقاشِ اعصاب خُرد کن رفته،
‫می‌تونم تمرکز کنم روی پیدا کردنِ راهی برای...
‫بخشکی شانس!
‫مطمئنی کمک لازم نداری؟
‫فکر کنم خودم بتونم.
‫حس می‌کنم...
‫قدرتم...
‫داره برمی‌‌گـ... اوه.
‫فقط یه دقیقه وقت بهم بدید.
‫بی‌خیال پسر.
‫حداقل بذار یه ذره کمک کنیم.
‫نه!
‫یه ذره.
‫خیلی‌خب. ‫بیا گُنده‌بک‌ـمون رو ببریم.
‫♪ خب، ما چندین کیلومتر راه اومدیم ♪
‫♪ و هنوز یه مقدار دیگه راه داریم ♪
‫♪ و خیلی سخته ♪
‫♪ چون هیچ کافه‌ای ♪
‫♪ توی حد فاصلِ اینجا تا اونجا نیست ♪
‫♪ بر روی جاده‌های سنگی و رودخانه‌ها ♪
‫♪ به زحمت از این زمینِ ناهموار رد می‌شیم ♪
‫♪ دوتا آدمِ سرگردون با یه احمق گُنده ♪
‫♪ که سوار بر یه دست جادویی هستیم ♪
‫♪ دارم به پیش میرم ♪
‫♪ از بالای این کوه مزخرف ♪
‫♪ به پایینِ این خلیجِ وامونده ♪
‫♪ دارم به پیش میرم ♪
‫اوف.
‫♪ ترجیح میدم الان خوش بگذرونم ولی به‌جاش ♪
‫♪ دارم جون اونو نجات میدم ‫تا یه روز دیگه زنده بمونه ♪
‫♪ دارم به پیش میرم ♪
‫آروم، آروم. عه، عه.
‫دارمت، رفیق.
‫حتی نمی‌تونی نوشیدنی بخورم.
‫این از مرگ هم بدتره.
‫- آخ! ‫- توی دورانِ اوج گراگی‌ات نیستی.
‫ولی هنوز برای خیلی چیزا مفیدی.
‫جدی؟ مثلاً چی؟
‫خب، مثلاً برای زیردری.
‫وزنۀ روی کاغذ. ‫ببین، قالیِ خیلی خوبی هم میشی، نه؟
‫چی؟ قالی؟
‫رفیق.
‫دارم شوخی می‌کنم. دارم شوخی می‌کنم.
‫تکیه بده. بیا، هواتو دارم.
‫نمی‌خوام بریزه روی تو.
‫خب؟
‫هان؟
‫چیه؟ دوباره حرف بَدی زدم؟
‫- صحنۀ قشنگیه. ‫- نه.
‫- داری مسخره‌ام می‌کنی. ‫- نه.
‫نه، فقط...
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم اسکنلنِ پرستار رو ببینم.
‫چیز بدی نیست که.
‫خب، حالا...
‫اگه به همچین چیزی علاقه داری، ‫می‌تونم پرستار شخصی‌ات بشم.
‫هان؟
‫عه، صبر کن. نه.
‫پایک، من...
‫خدایا.
‫احمقم!
‫- اسکنلن؟ آخ! ‫- هان؟
‫- یه کمکی می‌کنی؟ ‫- وای خدا!
‫کیش! کیش! برید! برید ببینم.
‫ولش کنید. ولش کنید.
‫جلومون آب هست.
‫فکر کنم بالأخره مقصدمون رو پیدا کردیم.
‫به قلمروی پری‌ها خوش اومدید.
‫هر وقت به کمک گارمیلی نیاز داشتید، ‫گارمیلی آماده‌ست.
‫خودم دارم تالابی که ‫بهش نیاز داریم رو می‌بینم. ممنون!
‫پس ظاهراً خودت همه چی رو می‌دونی.
‫خب، خوش به حالت.
‫پرسی، در مورد اینا هم مطالعه کردی؟
‫معلومه! اونا...
‫خب، فکر کنم اسم‌شون...
‫باشه بابا. نمی‌دونم چی هستن.
‫گارمیلی؟ دوباره غیبش زد.
‫چقدر خوشگلن.
‫که احتمالاً یعنی به شدت مرگبارن.
‫هر چی که هستن،
‫نباید وایستیم.
‫دوباره من؟
‫آه!
‫در مورد مرگبار بودن داشتم شوخی می‌کردم.
‫شوخی بود.
‫خب، عجب مشکلی.
‫آهای! مراقب باشید.
‫وَکس، ببین!
‫داره رشد می‌کنه؟
‫عه، این چه کوفتیه؟
‫اون یه آمالگام‌ـه.
‫سعی کنید از هم بپاشونیدش.
‫ای خدا!
‫ای بابا.
‫گیاه‌های این قلمرو واقعاً عوضی‌ان.
‫فکر کنم فراریش دادم.
‫لعنتی.
‫نه. نه، فراریش ندادم.
‫ترینکت.
‫دَووم بیار!
‫بسپاریدش به من.
‫نـــه!
‫دنبال منه.
‫که این‌طور.
‫بیا ببینم، بی‌ریخت!
‫کیلیث! وِکسالیا.
‫خدا رو شکر. ‫نگران بودم که اون هاگ‌ها یه موقع...
‫هوم.
‫...روتون تأثیر گذاشته باشن.
‫عه.
‫چی؟
‫وِکسالیا؟
‫عه، سلام.
‫خوبی؟
‫وای.
‫- عجب، دختر! ‫- هوم؟
‫بدجوری وضعت خرابه.
‫تصور نمی‌کردم صدات این شکلی باشه.
‫آره والا.
‫خیلی به شماها ظلم شد.
‫بیاید دیگه هیچ‌وقت نجنگیم، باشه؟ ‫خیلی دوست‌تون دارم.
‫ما هم دوستت داریم.
‫چی؟
‫مادر کلاغ‌ها.
‫وَکس! پناه بگیر.
‫برو کنار.
‫تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫نمی‌خواستم بی‌خیالت بشم.
‫باید یه راهی باشه...
‫یه جور نقطه‌ضعفِ طبیعی...
‫آب!
‫وقتی علامت دادم، ببرش یه کم آب بخوره.
‫حالا... شارژ شو.
‫یه لحظه صبر کن.
‫عاااا...
‫پرسی؟
‫گندش بزنن.
‫دیپلماسی، محض رضای خدا کار کن.
‫حالا!
‫نمی‌خواستم کمکم کنی.
‫ما نجیب‌زاده‌ها همین‌جوری هستیم.
‫نسبتاً کله‌شقیم.
‫می‌دونم یه سری اشتباهات کردم.
‫یه چیزایی هم در مورد تاریکیِ درون می‌دونم.
‫هر اتفاقی بیفته، من هواتو دارم.
‫اون جونور...
‫به سمت من جذب شد.
‫خودت هم دیدی.
‫آره، همه چی همین‌طور واکنش نشون دادن.
‫جوریه که انگار قلمرو دشمنته.
‫به‌خاطر این زرهه.
‫مادر کلاغ‌ها...
‫نمی‌دونم چه اتفاقی داره می‌افته ولی انگار...
‫دارم به طرفِ مسیری میرم ‫که با بقیۀ شماها فرق داره.
‫ازت ممنونم که هوام رو داری، پرسیوال.
‫ولی فکر نکنم جایی که دارم میرم، ‫بتونی دنبالم بیای.
‫حس خماری رو میده ولی بدونِ لذت.
‫برای من نه. حس باورنکردنی‌ای دارم.
‫عینهو اینکه ذهنم از منظرِ روحانی ‫به طبیعت متصل شده باشه.
‫یعنی... الان درک می‌کنم.
‫همه‌مون زندانیِ اضطراب‌های خودمون هستیم،
‫دنبال رابطه‌ای در این...
‫- اَه... ‫- وای خدا.
‫- مزۀ رنگ‌ها رو حس می‌کنم. ‫- آره.
‫این یکی نقاشی قشنگی میشه.
‫حدس می‌زنم تو یه ربطی به این ماجرا داشتی.
‫خب، اشتباه حدس زدی.
‫گارمیلی توی این ماجراجویی ‫صرفاً یه مسافر بود.
‫برای ماجراجوییِ بعدی‌تون، ‫«سایبانِ تیره» منتظرتونه.
‫سایبانِ تیره؟
‫اون کمان‌‌تون...
‫اون درختی که دنبالشید، اونجاست.
‫شماها تونستید درست و حسابی سرگرمم کنید،
‫پس گارمیلی راه رو نشون‌تون میده.
‫البته اگه کمکش رو بپذیرید.
‫متخصص اینجا تویی.
‫اونا فرار کردن.
‫اون‌وقت تو فقط ‫روی اشیاء باستانی تمرکز می‌کنی.
‫اونا معروف به «عتیقه‌های انشعاب» هستن.
‫این یکی از بی‌شمار عتیقه‌ست.
‫اسباب‌بازی‌های بشریت به چه کارِ من میاد؟
‫تورداک، این عتیقه‌ها می‌تونن «اتحاد» رو ‫با قدرتی باورنکردنی پُر کنن.
‫تکامل ما قطعی میشه.
‫همین الانش هم قطعی شده.
‫تو از همه بهم وفادارتری، اومبراسیل.
‫اگه این سلاح‌ها برامون مزیتی دارن ‫دنبال‌شون بگرد.
‫ولی از ثروت‌هام غفلت نکن.
‫اون احمق می‌تونه برای خودش رهبری کنه،
‫قهرمان‌هایی که مسلح به عتیقه‌ها هستن ‫می‌تونن بهش خدمت کنن.
‫ولی تنها چیزی که بهش فکر می‌کنه، طلاست.
‫به مرور زمان، نقشه‌های تورداک واضح‌تر میشن.
‫و وقتی واضح شدن،
‫هممون رهبری می‌کنیم.
‫من به‌درد نخورم.
‫اگه با یه جسد تعویضم کنید هم ‫خیلی فرقی نمی‌کنه.
‫یه جنازه!
‫نگران نباش، گراگ.
‫برت می‌گردونیم به حالت همیشگی‌ات.
‫و بقیۀ تیم رو پیدا می‌کنیم.
‫اورلایت، لطفاً ازشون محافظت کن.
‫حالا هر جا که هستن.
‫بچه‌ها...
‫بچه‌ها!
‫رسیدیم.
‫چطور؟
‫یه شهر!
‫گارمیلی این دهکدۀ کوچولو رو فراموش کرده بود.
‫این خیلی عجیبه، حتی برای همچین قلمرویی.
‫مگه قرار نبود راهِ «سایبان تیره» رو ‫نشون‌مون بدی؟
‫آها، چرا.
‫یه روز، یهویی این دهکده ظاهر شد. ‫بوووم!
‫حیف که برای رسیدن به تالاب‌تون ‫باید از اینجا رد بشیم.
‫اون شهر تقریباً به شهرهای اِلفی می‌خوره.
‫به‌خاطر اینکه شهر اِلفی‌ـه.
‫سینگورن‌ـه.
‫قبلاً اینجا بودین؟
‫ما اونجا زندگی می‌کردیم.
‫با پدرمون.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ دارم به پیش میرم ♪
‫♪ از بالای این کوه بدقواره ♪
‫♪ به پایینِ این خلیجِ وامونده ♪
‫♪ دارم به پیش میرم ♪
‫♪ همه‌مون از دردسرهایی که ‫ در پایانِ این روزِ نافرمان داریم...♪
‫♪ به شدت می‌ترسیم ♪
‫♪ دارم به پیش میرم ♪