‫ادامۀ کار رو فردا انجام می‌دیم.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫وای خدا.
‫دسته، خون‌شون رو بریزید.
‫- باید تا الان درست می‌شـ... ‫- هان؟
‫غارتگرها! فرار کنید!
‫بزنیدش.
‫کارِت خوب بود، پسر.
‫تو مایۀ افتخارِ دسته‌ای.
‫هر چی می‌خوای بردار،
‫و بهشون یاد بده که از اسمِ ‫«گراگ استرانگجاو» بترسن.
‫نه نگهبانی داره، نه تحرکاتی.
‫مطمئنی توی اون الهامی که بهت شد ‫همینجا رو دیدی؟
‫صد درصد.
‫توی وسترون هزار بار اجرا کردم.
‫خوب انعام نمی‌دادن ‫ولی از موسیقی‌های کلاسیک خیلی خوش‌شون میاد.
‫همیشه آهنگ‌هام رو این‌جوری تموم می‌کردم: ‫«وقتی مرد کچل...»
‫- اسکنلن، تمرکز کن. ‫- باشه.
‫افسانه‌شکن نشونم داد که نیمه‌غول‌هایی
‫مثل گراگ، به این شهر حمله کردن.
‫منظورم گراگِ عادیه. ‫(الان لاغر شده)
‫و یه یاروی خیلی هیکلی ‫دستکش‌های سنگی دستش بود
‫که انگار می‌درخشیدن.
‫عتیقه‌ها!
‫خب، ظاهراً اونا از اینجا رفتن.
‫بهتره برگردیم پیش ویلهند. می‌دونید؟
‫الان براش سؤال میشه کجا رفتیم.
‫هِی! ممکنه بتونیم به این مردم کمک کنیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫بذارید برم.
‫قسم می‌خورم هر چی داشتم دادم.
‫دیگه چیزی برام نمونده.
‫خب، دوست کوچولوی من...
‫اگه چیزی نداری که پیشکش کنی،
‫پس بی‌ارزش میشی، مگه نه؟
‫آره. آره.
‫من بی‌ارزشم.
‫پس از جلوی چشمم دور شو.
‫- و امیدوار باش که بخت بهت رو کنه. ‫- ممنون.
‫ممنون.
‫سنگ، کاغذ، قیچی.
‫نکن.
‫چیه؟ فقط دو نفرن. ‫راحت می‌تونیم از پسشون بربیایم.
‫نه، اگه از دسته اومده باشن، ‫حریف‌های راحتی نیستن.
‫پرتاب خوبی بود، سودا.
‫ظاهراً بخت بهش رو نکرد.
‫کِوداک اونجاست.
‫گفتی کِوداک کیه؟
‫رهبرشون. دایی من.
‫من و کِوداک با هم...
‫خصومت شخصی داریم.
‫ضمناً یه عتیقۀ واقعی دستشه.
‫آره، ولی نمی‌دونستم اون دستکش‌ها چی هستن.
‫فقط اسمشون رو گذاشته بود ‫«بندانگشت‌های سنگ ‌تایتانی».
‫همیشه اونا رو دستش می‌کنه.
‫و باعث میشن که بی‌نهایت قدرتمند بشه.
‫آهان.
‫دقیقاً توی دسته‌شون چند نفر هستن؟
‫نمی‌دونم، کسی لیست درست نکرده بود که.
‫آها، قبلاً شنیدم یکی می‌گفت «صدها».
‫هوم...
‫- این خیلیه؟ ‫- خیلی‌خب...
‫پس اگه اون دستکش‌ها رو بخوایم، ‫اول باید با...
‫یه مُشت گراگِ سایز معمولی بجنگیم،
‫بعدش یه جوری از دست‌های غول‌پیکرِ گراگی ‫کِش بریم‌شون.
‫باید یه کم شناسایی کنیم.
‫نه! یعنی...
‫خیلی دلم نمی‌خواد دسته ‫منو توی این حال و وضع ببینه. خب؟
‫پس، شاید بهتر باشه منتظر دوستامون بمونیم.
‫راست میگی. ‫با تو چی‌کار کنیم؟
‫ولی بی‌خیال، هنوز می‌تونی تبر بگیری دستت، ‫نمی‌تونی؟
‫روش حساب نکنید.
‫خیلی‌خب، تو چی اسکنلن؟
‫اگه خودت بخوای، ‫هیچ‌کس دستش بهت نمی‌رسه.
‫شاید بهتر باشه توی این مأموریت ‫تو بیفتی جلو.
‫خب پایک، اگه من مثلاً یک‌نفره...
‫به وسترون نفوذ کنم ‫و عتیقۀ مذکور رو برگردونم،
‫بیشتر تحت‌تأثیر قرار می‌گیری؟
‫شجاعانه‌ترین کاری میشه که ‫تا حالا دیدم انجام بدی.
‫پس انجام میشه.
‫اگه اسکنلنِ شورش‌طلب، ‫تا یه ساعت دیگه برنگشت،
‫قول بده که سعی می‌کنی ‫عشق جدیدی پیدا کنی.
‫نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫♪ «نووش نوون، کلو مهون» ♪
‫هیچ‌وقت نمی‌دونستم ‫دستۀ قدیمی‌ات انقدر مضطربت کرده.
‫مضطرب نیستم.
‫شرمسارم.
‫قبل از اینکه شما زیر پر و بالم رو بگیرید، ‫زندگی‌ام...
‫خب، ویلهند...
‫یه جورایی می‌دونست ‫که نباید چیزی در موردش بپرسه.
‫اگه نمی‌خوای، ‫مجبور نیستی چیزی رو بهم بگی.
‫ولی شاید حالت رو بهتر کنه.
‫وقتی توی دسته بودم،
‫یه سری کارها کردم.
‫کارهای واقعاً بد.
‫یالا!
‫فکر نکنم از اون گراگ خیلی خوشت می‌اومد.
‫تنها چیزی که برامون مهم بود، خشونت بود.
‫بدون لحظه‌ای درنگ ‫به هر چی می‌خواستم می‌رسیدم.
‫هیچ چیز و هیچ‌کس جلودارم نبود.
‫تا اینکه اون روز...
‫اونو دیدم.
‫اوه.
‫نه. هر چی می‌خوای بردار.
‫خواهش می‌کنم.
‫از جونم بگذر.
‫من... من یه خانواده دارم.
‫بابابزرگ ویلهند؟
‫اون اژدهائه گند زده به اینجا.
‫ولی اثری از اومبراسیل نیست.
‫غنائم تموم شدن.
‫اگه پیشکش‌های بیشتری پیدا نکنیم، ‫باید سرهامون رو پیشکش کنیم.
‫من نیومدم توی این گروه ‫که از یه اژدهای کوفتی دستور بگیرم.
‫نظر تو چیه، زنرور؟
‫به نظر من...
‫یه نفر باید جلوی پدرم وایسته...
‫و این دسته رو پس بگیره.
‫هان؟
‫یه موش ساده بود.
‫ظرفیت تکمیله؟
‫- شماها کدوم خری... ‫- هیس. تو یکی از اونایی؟
‫حدود ۱.۲ متر کوتاه‌تر از اونی هستم ‫که یکی از اونا باشم.
‫شماها دیگه کی هستید؟
‫یه عده بدشانس.
‫کشاورز، کاسب.
‫وقتی اژدها حمله کرد پناه گرفتیم...
‫و منتظر موندیم تا بره.
‫از شانس گندِ ما، ‫یه روز بعد از اینکه اون اژدهائه رفت...
‫اون غارتگرهای لامصب اومدن.
‫عجب! چند وقته؟
‫یه هفته. شایدم دو هفته.
‫این مدت منتظر فرصتی برای فرار بودیم ولی...
‫تو چطور سر از این جهنم در آوردی؟
‫خب، یه جورایی یه ماجراجو هستم.
‫رهبر شورشی‌ها. موسیقی‌دان.
‫بعضی‌ها میگن فیلسوفم. ‫اسمم اسکنلن‌ـه.
‫یعنی اسکنلن شورتهالت؟
‫می‌تونستم بکُشمش.
‫ولی وقتی پدرِ پدرِ پدرِ پدرِ...
‫دو تا «پدرِ» کافیه.
‫وقتی پدربزرگ بهم نگاه کرد،
‫نمی‌دونم والا...
‫همه چی عوض شد.
‫اینجا چه خبره، گراگ؟
‫یه حیوون دست‌آموز برای خودت پیدا کردی؟
‫زنرور، صبر کن. ‫اون جنگجو نیست.
‫صرفاً یه پیرمرده.
‫آهای، آهای، نذار پدرم...
‫بفهمه که جلوی این حشرات دل‌نازک شدی.
‫خوشش میاد آدمای ترسو رو بکُشه.
‫میگه در حقشون لطف می‌کنه.
‫چی...؟
‫ببخشید، پسردایی.
‫- آهای، بیا بریم. ‫- هان؟
‫قبل از اینکه اونا ببینن.
‫ممنونم، گُنده‌بک.
‫امیدوارم یه روز بتونم لطفت رو جبران کنم.
‫استرانگجاو.
‫حاضری به پسر من،
‫به پسرداییِ خودت، به‌خاطر اون خیانت کنی؟
‫سرِ اون کوتوله رو برام بیار
‫وگرنه سر خودتو می‌بُرم.
‫نه.
‫گراگ!
‫خائن!
‫جفت‌تون با ضعف‌تون مایۀ ننگ مایید.
‫باید می‌دونستم...
‫که به اندازۀ کافی قوی نیستی ‫که باهامون بیای غارت.
‫دل و جیگر نداری،
‫دقیقاً مثل بابات. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫چقدر مغروری.
‫هیچ‌وقت انگشت کوچیکۀ ‫این جنگجویی که الان هستم نمیشی.
‫گراگ استرانگجاو،
‫بدین‌وسیله تو رو ‫از دستۀ طوفان‌ها تبعید می‌کنم.
‫بذارید همینجا باشه تا لاشخورها بخورنش.
‫اون روز باید می‌مردم.
‫زود باش.
‫سعی کن شفا بدیش.
‫اورلایت، خواهش می‌کنم.
‫ممنون که پدربزرگم رو نجات دادی.
‫کاری که کردی خیلی شجاعانه بود.
‫آره.
‫شجاع به من میگن.
‫پاشو، گُنده‌بک.
‫بیا بریم یه جای گرم.
‫این همه ساله که خبر نداشتم.
‫ما می‌کُشتیم. ‫بعضی وقتا بی‌دلیل.
‫و من ضعیف‌تر از اونی بودم ‫که دست نگه‌دارم.
‫گراگ، گذشته‌ها دیگه گذشته.
‫تو دیگه اون‌جوری نیستی. ‫تو...
‫تو فرق کردی.
‫تو بهترین دوست منی.
‫آره هستم.
‫ولی این موضوع برای آدم کوچولوهایی که ‫گذاشتم بمیرن، اهمیت نداره.
‫اون چرا اومده اینجا؟
‫داره تعقیب‌مون می‌کنه؟
‫صبر کن ببینم. اسکنلن کدوم گوریه؟
‫یعنی میگی...
‫آوازۀ منو شنیدی؟
‫آره شنیدم.
‫راستش، کیلی عضوی از گروه موسیقی منه.
‫گروه سیارِ دکتر درنزل.
‫برای خدمتگزاری حاضریم.
‫ما حتی اهل اینجا هم نیستیم.
‫فقط بدموقع اومدیم بدجا.
‫ولی آره، آوازۀ تو رو شنیدیم.
‫حکایت‌های موسیقیِ جادوییِ...
‫اسکنلن شورتهالت تا دوردست‌ها سفر کرده.
‫عه، عه.
‫وایستا، من مشهور شدم؟
‫کسی امضای کوفتی‌ات رو نمی‌خواد.
‫این مردم غذا ندارن بخورن،
‫و آب‌شون داره تموم میشه.
‫دستۀ طوفان این مدت درِ همۀ خونه‌ها رو می‌زد
‫و تقاضای هم‌پیمانی و طلا می‌کرد.
‫هر کس کف‌گیرش به ته دیگ بخوره، ‫کُشته میشه.
‫- اژدها چی؟ ‫- با اونا همکاری می‌کنه.
‫باید فوراً ما رو از اینجا بیاری بیرون.
‫چی؟ عه، عه، صبر کن.
‫من فقط اومدم اینجا رو شناسایی کنم. خب؟
‫حتی گیتارم رو نیاوردم.
‫اگه بتونم به دوست‌هام برسم،
‫- شاید اونا بتونن... ‫- دوست‌هات؟
‫دوست‌هات اینجا نیستن. ‫تو اینجایی.
‫یه چیزی رو از این دنیا یاد گرفتم:
‫هیچ‌کس برنمی‌گرده نجاتت بده.
‫خب، اسکنلن شورتهالت...
‫برای چه کاری آماده‌ای؟
‫بیاید میدان.
‫برگشته! اون برگشته.
‫خودت رو نشون بده، کِوداک.
‫وقت پرداخت خراج رسیده.
‫افسانه‌شکن.
‫فقط من این‌طور فکر می‌کنم...
‫یا واقعاً این پیشکش‌ها ‫مدام دارن کوچیک‌تر میشن؟
‫البته که هیچ چیز در مقایسه با...
‫عظمتِ یه عتیقه، به چشم نمیاد.
‫بخدا اون صدا برام آشناست.
‫نگفتی چرا خیلی راحت عتیقه‌اش رو ازش نمی‌گیری.
‫این لاشخورها هنوز به‌درد می‌خورن.
‫وقت منو با یه مُشت آهن‌قراضه تلف می‌کنی ‫در حالی‌که چیزی که دنبالشم دستته.
‫قرارمون سر جاشه.
‫این شهر هر سال بازدهی‌اش کمتر میشه،
‫ولی برای اتحاد ارزشمندتون طلا پیدا می‌کنیم.
‫حتی اگه به معنیِ توسعۀ فعالیت‌مون باشه.
‫حتماً همین کار رو بکنید.
‫«بلعندۀ امید»، وسترون رو مجانی بهت نداده.
‫راضی نیستم.
‫سه روز دیگه برمی‌گردم، کِوداک.
‫اگه طلای درخورِ تورداک برام نیاری،
‫دست‌هات رو غرامت می‌گیرم.
‫بسه هر چی ترسیدین.
‫می‌خوام گروه‌های جست‌وجو تشکیل بشه
‫و تا آخرین مثقال طلا، ‫از این شهر برداشته بشه.
‫همه جا رو بگردین،
‫وگرنه چیزی که باید نگرانش باشید، ‫یه اژدها نیست. (منم)
‫تا کِی باید این حقارت رو تحمل کنیم، پدر؟
‫به خدمتگزارهاشون تنزل پیدا کردیم.
‫حرف اضافی نزن.
‫این ائتلاف نیازمندِ یه شهر برای حکمرانی‌ـه.
‫- بقای ما بستگی به... ‫- این بقا نیست!
‫الان باید این اژدهاها رو شکار می‌کردیم،
‫بهشون یاد می‌دادیم ازمون بترسن.
‫به‌جاش، ضعفِ تو ‫باعث شده جلوشون زانو بزنیم و...
‫از غُر زدن‌هات خسته شدم.
‫فکر کردی می‌تونی این دسته رو رهبری کنی، پسر؟
‫می‌دونم که می‌تونم.
‫هیچ‌جوره نمی‌تونیم ‫اون عتیقه‌ها رو ازش بگیریم.
‫کسی از شماها با پسرم موافقه؟
‫نه، ارباب رعد.
‫من حاکم این دسته‌ام
‫و ما بر وسترون حکمرانی می‌کنیم.
‫حالا برید.
‫محلی‌ها رو بکُشید ‫و هر چی دارن بردارید.
‫- پخش شید. ‫- قراره خوش بگذره.
‫همون‌طور که گفتم، باید بریم.
‫فوراً!
‫ممکنه اسکنلن در خطر باشه. بیا بریم.
‫چی؟ دیوونه‌ای؟
‫یه نگاه بهم بنداز. چروکیده شدم.
‫دیگه حتی کریونج رو هم ندارم.
‫اصلاً اگه کِوداک...
‫باشه، باشه. پس یواشکی می‌ریم.
‫رفیق‌مون رو می‌گیریم ‫و یواشکی جیم می‌شیم.
‫چطور؟ زره تو خیلی هم بی‌سر و صدا نیست.
‫منو هم که از یک کیلومتری شناسایی می‌کنن.
‫پس بهتره با یه پیشکش خیلی خوب بریم.
‫سنگ، کاغذ، قیچی.
‫به جهنم.
‫آره. این کوتولۀ عوضی...
‫از کِوداک دزدی کرد.
‫خودم مجبور شدم بیفتم دنبالش.
‫می‌شناسمت، لاغرمُردنی؟
‫به نفعته که بشناسی.
‫من فامیل کِوداک هستم.
‫ضمناً اون از انتظار خوشش نمیاد، سیبیل‌خان.
‫هوم.
‫نقشۀ خوبی بود، پایکی.
‫ببینم، چرا بهم گفتی «عوضی»؟
‫عه، ببخشید.
‫بیشتر برای بازیگری بود.
‫شوخی می‌کنم، شوخی می‌کنم، عالی بودی، رفیق.
‫حالا قبل از اینکه به‌خاطرِ ‫سر و ته بودن غش کنم،
‫بیا اسکنلن رو پیدا کنیم.
‫عه، گندش بزنن. تقصیر من بود.
‫خونِ خوک رفته بود توی چشمم.
‫خیابون‌ها پر شده از آدمای اونا.
‫ببین، تنها میرم و یه گروه نجات با خودم میارم.
‫هِی، هِی، نگران من نباش، خانم کوچولو.
‫یه سری ترفند بلدم.
‫نگران تو نیستم، کثافت.
‫طبق چیزایی که شنیدم، ‫طبیعیه که فرار کنی.
‫باشه، همه می‌تونن بیان.
‫ولی خطرناک میشه.
‫و اگه قراره توی این کار موفق بشم،
‫یه چیز کوچولو ازت می‌خوام.
‫فلوتت.
‫- زود باشید. ‫- باشه.
‫اینم میندازم روی بقیه.
‫یالا.
‫- اون چه کوفتیه؟ ‫- برید دنبالش.
‫ازم دور نشید.
‫خب، جدی جدی ترفندهای خوبی بلدی.
‫تازه دارم گرم میشم.
‫اسکنلن!
‫داشتیم از نگرانی می‌مردیم.
‫عه، اون بغل محکمی که کردی درد داشت!
‫- اوه. ‫- یه جورایی! ایول، رفیق.
‫اوه.
‫از دیدنِ من خوشحالی، آره؟
‫راستش... نه.
‫ببخشید که مزاحم میشم.
‫اوه، اوه. صحیح.
‫نگران نشید، بچه‌ها.
‫این نیمه‌‌غولِ قاتل، در واقع طرف ماست.
‫معرکه‌ست. یعنی نمی‌تونستید ‫یه دونه هیکلی‌تر پیدا کنید؟
‫عه، حرفش دردناک بود.
‫ببین، بهش توجه نکن، رفیق.
‫فقط هول کرده که دستۀ دایی‌ات...
‫- با اژدها متحد شده. ‫- چی گفتی؟؟
‫آهای، میشه از اینجا بزنیم به چاک؟
‫برگردیم همونجا که ازش اومدیم.
‫کِوداک داره دسته رو جمع می‌کنه.
‫- برمی‌گردیم کافۀ مارگریو. ‫- یالا!
‫خوبه. حالا فرصت خوبی داریم.
‫دنبال گراگ بیاید. باشه؟
‫وقتی از دروازه ردتون کرد،
‫برید سمت درخت‌ها.
‫بیاید.
‫خب پس.
‫ما جلوتر می‌ریم.
‫گراگ، تو از عقب مواظب‌شون باش.
‫من نمیام.
‫منظورت چیه؟
‫داره جدی میگه؟ ‫تا آزادی‌مون چیزی نمونده.
‫کیلی، اونا رو ببر. ‫ما خودمون رو می‌رسونیم.
‫قول میدم.
‫گراگ، دوستت دارم ولی چی‌کار می‌کنی؟
‫اونا ازم می‌ترسن،
‫از نژاد من می‌ترسن.
‫و این موضوع عوض نمیشه
‫مگر اینکه یه نفر دسته رو نابود کنه.
‫من باید کِوداک رو نابود کنم.
‫کِوداک؟ با این وضعیتت؟
‫کمربندت جوری شده ‫که انگار تو رو پوشیده!
‫رفیق، می‌تونیم کنار همدیگه بمونیم.
‫این‌دفعه نه.
‫باید تکی این کار رو انجام بدم.
‫گراگ، گوش کن چی میگم.
‫این خودکُشی‌ـه. ‫همینو می‌خوای؟
‫گفتی الان فرق کردم.
‫ولی اگه برم، همون‌قدر که دایی‌ام ‫همیشه می‌گفت ضعیفم.
‫نه. محکم ضربه زدن و گُنده بودن،
‫کسی رو قوی نمی‌کنه.
‫دفاع از حقوقِ این مردم کوچولو...
‫چیزیه که منو از اونا متفاوت می‌کنه.
‫ولی...
‫اگه من بهت نیاز داشته باشم چی؟
‫دستۀ طوفان‌ها طبق یه اصل زندگی می‌کنه:
‫بقا از طریق زور،
‫زور از طریق قدرت.
‫اگه اون قدرت به چالش کشیده بشه...
‫به اون چالش باید پاسخ داده بشه.
‫حتی اگه از طرف پسر خودم باشه.
‫اون بهم گفته یه عده بین شما هستن
‫که حاضرن به آغوش طبیعت برگردن.
‫من بهتون میگم، همه آزادن که برن.
‫ولی زیر سؤال بردنِ رهبریتِ من،
‫چیزیه که تحملش رو ندارم.
‫اگه کسی اینجاست که فکر می‌کنه ‫شایستگیِ اینو داره
‫که بهتر از من رهبری کنه، بیاد جلو.
‫الان!
‫کسی نیست که ارباب رعد رو به مبارزه دعوت کنه؟
‫فکرش رو می‌کردم.
‫کِوداک!
‫منو یادت میاد؟
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»