‫عشق در نگاه اول بود.
‫تا طلوع خورشید در مورد موسیقی...
‫و شوخی‌های مسخره...
‫و امیدها و ترس‌هامون صحبت کردیم.
‫تک تک لحظاتی که با اون بودم، ‫بهم یه راه جدیدی...
‫برای شاد بودن نشون داد.
‫ولی بعدش، همون‌قدر که همه چی سریع پیش رفت...
‫دنیا سر راهمون قرار گرفت.
‫در تمام این سال‌ها، ‫هیچ‌وقت «لیا» رو فراموش نکردم.
‫اسم مامانم این نیست.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫حس می‌کنم با «ک» شروع میشه.
‫اسمش «سیبیل» بود.
‫و تو جوری ولش کردی که انگار هیچی نبود.
‫یکی دیگه از آشناهای بی‌شمارت!
‫مامان تنهایی بزرگم کرد،
‫بی‌نهایت تلاش کرد تا خرج‌مون رو در بیاره.
‫لیاقت بهتر از اینا رو داشت،
‫ولی به‌جاش تو نصیبش شدی.
‫یه نومِ خودخواه... ‫(نوم: موجودی افسانه‌ای)
‫که حتی اسمش رو هم یادش نمیاد.
‫واقعاً خیلی مزخرفم.
‫نمی‌خواد سر منو شیره بمالی.
‫نه، دارم راستش رو میگم.
‫من یه عمر اشتباه کردم و...
‫دقیق نمی‌دونم چرا این‌جوری‌ام.
‫ولی دلم داره تیکه پاره میشه
‫که چرا از تو خبر نداشتم.
‫پس بفرما، بهم شمشیر بزن.
‫مقاومت نمی‌کنم.
‫واقعاً حق داری.
‫نه. نه.
‫این‌جوری انگار کمکت کردم ‫که دوباره فرار کنی.
‫پس یه کاری بدتر از کُشتنت می‌کنم.
‫این بار رو به دوش تو میندازم.
‫دیگه مال توئه...
‫بابا.
‫کیلی، صبر کن.
‫اگه فقط...
‫شمشیر مزخرف. آخ.
‫لطفاً یه لحظه...
‫بذار...
‫آه.
‫گراگ، چرا روی بشکۀ تو نوشته: ‫«فقط برای مصارف حیوانی»؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی یه دونه دیگه می‌خوام.
‫- منم گفتم می‌تونی... ‫- برای منه؟
‫- وای ممنون. ‫- آهای، اون مال منه.
‫خیلی‌خب، داداش، برای جفت‌مون نوشیدنی آوردم.
‫این چه وضعشه؟
‫خواهش می‌کنم، ما رو راهنمایی کن ‫تا به دنیای ماورا بریم.
‫چی از جونم می‌خوای؟
‫داره نگاه می‌کنه.
‫عجب شبی بود، نه؟
‫فراموش نشدنی.
‫تا حالا شده...
‫احمقانه‌ست. ولش کن.
‫نه، بگو.
‫خب...
‫تا حالا شده زندگی‌ات عوض بشه و...
‫ندونی بعدش چی میشه؟
‫از وقتی با هم گروه شدیم؟ هر روز!
‫تغییر یه چیز ثابته.
‫راه‌حل من همیشه فرار بوده.
‫کم کم دارم به این فکر می‌افتم که...
‫درسته که بدترین چیزهای زندگی ‫از ترس نشئت می‌گیرن ولی...
‫شاید بهترین چیزها هم همین‌طور باشن.
‫آدم نمی‌تونه نقشش رو توی نمایش انتخاب کنه،
‫ولی یه بازیگر واقعی، به هر حال اجرا می‌کنه.
‫عه، ببخشید.
‫این حرفام به‌دردت نمی‌خوره.
‫داری میگی نباید بذاریم ترس ‫مانع حرکت‌مون بشه.
‫آره به گمونم.
‫دل به دریا بزن.
‫وسترون دیگه خشک و خالی شده، تورداک.
‫پس چرا طلای منو تحویل ندادی؟
‫یه شیء دیگه هست که باید به دست بیارمش.
‫یه عتیقۀ دیگه که حتی از اینم قدرتمندتره.
‫اینم یه حواس‌پرتیِ دیگه‌ست!
‫پادشاه عزیز، تضمین می‌کنم که سرِ وقتش ‫همه رو تحویل میدم،
‫تا شما ظاهر بشید.
‫اگه این قضیه حتی یه روز ‫توی کارِت تأخیر بندازه، اومبراسیل،
‫گوشتت می‌سوزه.
‫اون قدرتت رو دست کم می‌گیره.
‫با اون دستکش‌ها، دیگه مجبور نمیشی...
‫جلوی تورداک سر خم کنی.
‫برای آخرین بار میرم غرامت بگیرم،
‫بعدش این شهر رو ذوب می‌کنم ‫و اون دستکش‌ها رو از لای آوار می‌کشم بیرون.
‫تو به قدرت می‌رسی
‫و من به منابع.
‫قرار سر جاشه.
‫وقتی گروه آمادۀ رفتن بود ‫بهم خبر بده، دکتر درنزل.
‫بی‌صبرانه منتظرم از شر اینجا خلاص بشم.
‫به زودی آماده میشن، کیلی.
‫اوف.
‫خودتو با جشن‌گرفتن نکُشی.
‫انگار چشم روی هم نذاشتی.
‫پایک، میشه یه نصیحت کِشیشانه ازت بگیرم؟
‫آره به گمونم. چی شده؟
‫خیلی‌خب،
‫فرض کنیم تازه فهمیدی که یه توله‌سگ داشتی
‫و فکر می‌کنی...
‫گیر اون توله‌سگ شدی...
‫تو رو خدا بگو که این یه استعاره‌ست.
‫خب. گوش کنید.
‫اگه قراره با یه اژدها بجنگیم،
‫یه نقشۀ خوب لازم داریم.
‫حالا... خودت...
‫- چیزی داری؟ ‫- چی دارم؟
‫شاید من بتونم کمک کنم.
‫اول از همه، اون اژدها برتریِ هوایی داره،
‫پس خیلی مهمه که روی زمین نگهش داریم.
‫حالا، تو فکر این بودم که «قانون گِرش»...
‫توی نیروهای مخالف رو به کار ببریم ‫و یه تله کار بذاریم
‫که برای فعال‌شدن به دشمن‌مون نیاز داره.
‫مسلماً یه سری جوانب احتیاط رو ‫باید رعایت کنیم ولی...
‫به نظرم اگه مواد اولیۀ مناسبش رو داشته باشیم
‫میشه این‌جوری انجامش داد.
‫می‌تونی بیای بیرون، وِکس. ‫چهار بلوک اون‌طرف‌تر صدای پات رو شنیدم.
‫انقدر خودتو دست بالا نگیر.
‫اونی که سر و صدا می‌کرد من نبودم.
‫سلام.
‫عجب! شماها خیلی کار درستید.
‫یعنی انقدر پر سر و صدام؟
‫حالا میشه بهمون بگی ‫چرا یواشکی می‌زنی بیرون؟
‫مادر کلاغ‌ها.
‫توی سرمه، داره صدام می‌زنه.
‫واسه همین گفتم سعی کنم جوابش رو بدم.
‫ما هم باهات میایم.
‫من تو رو توی این وضعیت انداختم.
‫کسی منو توی این وضعیت ننداخته،
‫ضمناً باید خودم تنهایی ‫به جواب سؤال‌هام برسم.
‫خیلی ازم دور نشو.
‫سلام؟
‫عجیبه.
‫همون چیزای کمی ‫که در مورد گروه مادر کلاغ‌ها شنیدم
‫خیلی ترسناکه.
‫اونا علاقۀ شدیدی به شکنجه و گرسنگی‌دادن
‫و پوست‌کَندنِ تشریفاتی و آتیش‌زنی و...
‫کیلیث، بس کن.
‫وقتی دلشوره می‌گیرم، حرف می‌زنم.
‫اون اخیراً خیلی تو خودش بوده.
‫می‌دونم بهش علاقه داری.
‫عجب! آره.
‫این مسئله‌ای نیست که ‫الان مجبور باشیم در موردش صحبت کنیم،
‫یا راستش هیچ‌وقت!
‫من برادرم رو می‌شناسم و...
‫می‌دونم هنوز براش عزیزی.
‫جدی؟
‫خب شاید، ولی الان که ‫باید با این چیزا سر و کله بزنه،
‫اصلاً اهمیتی داره؟
‫معلومه که اهمیت داره.
‫وِکس، باید چی‌کار کنم؟
‫نذار از دستت بپره.
‫نمی‌فهمم.
‫من کجا...
‫اگه یه جور پیمان بین‌مون بسته شده،
‫اومدم بهش عمل کنم.
‫ازم چی می‌خوای؟
‫دل به دریا بزن.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫قهرمان.
‫وَکسیلدان.
‫بالأخره اومدی.
‫خواهرم زنده‌ست.
‫باید دِینم رو ادا کنم.
‫چی می‌خوای؟ جونم رو؟
‫روحم رو؟
‫یا باید عروسک خیمه‌شب‌بازیت باشم؟
‫رشته‌های سرنوشت، نخ‌های کنترل عروسک نیستن.
‫اونا زندگی رو به تقدیر متصل می‌کنن.
‫تو لمس‌شدۀ سرنوشتی،
‫و می‌تونی رشته‌های اطرافت رو ببینی و خم کنی.
‫تمامیتِ چیزی که...
‫بهش خدمت می‌کنی رو درک کن، قهرمان.
‫همۀ موجودات زنده یه تجربۀ مشترک دارن:
‫مرگ.
‫مادرت، خواهرت، حتی تو.
‫باید مواظب اون لحظۀ قشنگ باشیم
‫که روح به هدفی جدید دست پیدا می‌کنه.
‫ازم می‌خوای روح‌هایی رو...
‫که این مدت می‌دیدم، راهنمایی کنم؟
‫از یه نظر، آره.
‫حفاظت از تقدسِ...
‫بین مرگ و زندگی.
‫این مأموریت ماست.
‫مأموریت تو.
‫این مسئولیت رو قبول می‌کنی؟
‫مگه چارۀ دیگه‌ای هم دارم؟
‫قبول می‌کنم.
‫از مُردن می‌ترسی.
‫- معلومه که می‌ترسم. ‫- نترس.
‫خیلی وقته که زیر نظرت دارم، ‫بیشتر از اونی که بدونی.
‫بی‌مهابا به سمت تقدیرت کشیده شدی،
‫مثل یه شعله.
‫قهرمانِ قشنگِ من.
‫خیلی چیزا برای ترسیدن هست،
‫ولی مرگ نه.
‫اون همیشه اونجا بود، مگه نه؟
‫وَکس.
‫خیلی نگران شده بودیم...
‫این چه وضعشه؟
‫چیزیم نیست. خوبِ خوبم.
‫خوب نیستی. این خونِ کیه؟
‫دیدمش. مسیری که داریم می‌ریم...
‫مسیر درستیه و اون داره نگاه می‌کنه.
‫- ولی... ‫- بیاید برگردیم.
‫- تو راه توضیح میدم. ‫- باشه.
‫بعدش، افزایش فشار...
‫سیم‌پیچ‌های محور عرضی رو فعال می‌کنه
‫و وقتی با پیچ انبساطی جفت میشه...
‫باعث محصور شدن میشه
‫و هدف رو به پایۀ فولادی قفل می‌کنه.
‫به همین سادگی.
‫چی؟
‫تو...
‫اونجا رو حفاری کن.
‫نکتۀ مهمش حفاری کردن نیست. نگاه کنید.
‫توجه کنید که تله چطور...
‫لعنت بهش!
‫خیلی هم باهوش نیست، مگه نه؟
‫گراگ.
‫- این دیگه مال توئه. ‫- چی؟
‫تبر خونیِ کوداک؟
‫امیدوارم تو شرافتمندانه‌تر از پدرم ‫ازش استفاده کنی.
‫حرف هم می‌زنی؟
‫حرفی نداری؟
‫آخیش. می‌گیرمش.
‫خب، درشکه آماده‌ست.
‫کیلی، من...
‫ببین، مجبور نیستی باهام حرف بزنی.
‫خب؟ فقط می‌خواستم بگم خودمو اصلاح می‌کنم.
‫فقط یکی رو انتخاب می‌کنم.
‫- اَه! ‫- آره، می‌دونم...
‫که به نظر خیلی چِندش میاد ولی واقعاً...
‫برای من قدم بزرگیه.
‫صبر کن، میشه بهم بگی کجا میری؟
‫تا جایی که می‌تونیم از این اژدهاها دور می‌شیم.
‫- شاید آنکارل. ‫- توی مارکت؟
‫تو چی‌کار داری؟
‫ببین، همیشه یه چیزی توی زندگیم کم بوده
‫و فکر می‌کنم اون تو بودی.
‫متوجهم همون بابایی نیستم که می‌خواستی،
‫ولی می‌تونم سعیم رو بکنم.
‫بعد از تمام بدی‌هایی که در حقم کردی،
‫باید کلی کارِ درست بکنی.
‫خب، حداقل اینو پس بگیر.
‫من هیچی ازت نمی‌خوام.
‫همه حاضرن؟
‫خیلی‌خب، بیاید یه اژدها رو بکُشیم.
‫۲۰ تا نیمه‌غول، سه تا عتیقه و...
‫یه دونه تلۀ «پرسی».
‫چرا حس می‌کنم کافی نیست؟
‫اگه اومبراسیل روی صفحۀ فشار پا بذاره...
‫قطعاً جواب میده.
‫اگه پا نذاشت چی؟
‫اون‌وقت جهنم به پا میشه.
‫این کوچیک‌ترین پیشکشی بوده که تا حالا دادین.
‫عقلتون رسیده که امروز ریخت‌تون رو نشون ندادید.
‫گندش بزنن.
‫شلیک!
‫اون اژدها رو پایین نگه دارید.
‫♪ صاعقه توی صورتت! ♪
‫می‌خواستی جایی بری؟
‫هر کاری از دست‌تون برمیاد بکنید! ‫همون‌طور که می‌خواستیم گیرش انـ...
‫قدرتِ من محصورشدنی نیست.
‫این یکی جدید بود.
‫- کجا رفت؟ ‫- هیچ کوفتی نمی‌بینم.
‫برای خون!
‫گندش بزنن.
‫لعنتی!
‫ولنتیا!
‫کیلیث!
‫هیچ چیز جواب نمیده. ‫از «بندانگشت‌های سنگ ‌تایتانی» استفاده کن.
‫خیلی‌خب، بریم تو کارش.
‫نمی‌تونی به چیزی که نمی‌بینی ضربه بزنی.
‫ولی من می‌بینیمت.
‫اسکنلن!
‫می‌خوای خودتو به کُشتن بدی؟
‫ببخشید، فقط... ‫باید خودمو ثابت کنم.
‫تو؟
‫من فهمیدم قهرمانِ مادر کلاغ‌ها هستم.
‫من فهمیدم بچه دارم.
‫مال تو خفن‌تر بود.
‫خیلی‌خب، ببین، یه نقشه دارم ‫ولی ته دیوونگیه.
‫خب، بهترین نقشه‌ها همین‌جورن.
‫باید بریم داخل اون اژدها.
‫چی؟ داخل؟
‫از یه دهنِ پر از اسید؟ راه نداره.
‫یه راهی داره. اون یکی راه.
‫دیدمت!
‫اونا دارن کجا میرن؟
‫♪ دستِ اسکنلن ♪
‫وای خدا.
‫واقعیتش فکر نمی‌کردم عملی بشه.
‫واقعاً نباید عملی می‌شد.
‫حله. بذار ببینیم این عوضی ‫حالا سعی می‌کنه پرواز کنه بره؟
‫تا وقتی‌که...
‫اسکنلن شورتهالت بهت نگفته، هیچ جا نمی‌ری.
‫افتاد روی زمین. ‫با هر چی دارید بهش بزنید.
‫حاضر؟
‫شما... ‫نمی‌تونید منو محصور کنید.
‫نمی‌کنید!
‫اسکنلن!
‫بی‌عرضه‌ها!
‫عتیقه‌تون دست منه،
‫و همه‌شون رو تصاحب می‌کنم.
‫نباید بذاریم فرار کنه.
‫وای نه.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»