‫«و با اینکه عمدتاً تدابیرِ...
‫اسکنلن شورتهالت بود ‫که اژدهای مخوف، اومبراسیل را سلاخی کرد،
‫و شهر وسترون را از زیر یوغ او آزاد گرداند،
‫مابقی اعضای واکس ماکینا نیز با روش‌های جزئی...
‫اما نامشخصی، مشارکت کردند».
‫پایان.
‫عه، دوباره بخونید، پدربزرگ.
‫میشه لطفاً؟
‫اونجاش که در مورد اژدها بود خیلی ترسناک بود.
‫خیلی ترسناک بود.
‫اوه، چی بگم والا.
‫تقریباً وقت خوابتون رسیده.
‫مادرتون چی میگه؟
‫خب، اشکالی نداره.
‫یه دونه داستان دیگه.
‫هورا!
‫بعدش می‌رید می‌خوابید.
‫خیلی‌خب، جمع شید، بچه‌ها.
‫قراره بشنوید که چطور دست‌تنها...
‫واکس ماکینا رو توی معادنِ باستانیِ...
‫«کرگهمر» رهبری کردم.
‫صبر کن ببینم. چی شد؟
‫بیدار شو؟ من...
‫اسکنلن، یالا پسر. چشم‌هات رو باز کن.
‫یالا، شورتهالت، خواهش می‌کنم.
‫هان؟
‫باید بیدار شی.
‫به جهنم.
‫وَکس! این چه کاری بود کردی؟ ‫داشتم یه خواب عالی می‌دیدم.
‫خب، به بدترین کابوست خوش برگشتی.
‫هان؟ اوه.
‫گندش بزنن.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»
‫نقشه‌شون این بود؟
‫اینکه برن توی بدنش؟
‫خب، از اسکنلن همچین چیزی بعید نیست.
‫این فاجعه‌ست.
‫برای گرفتن‌شون یه کِشتی هوایی لازم داریم.
‫یا شایدم لازم نداشته باشیم.
‫آماده‌ای، کیکی؟
‫بریم پرواز کنیم.
‫لعنتی چقدر سریع میره.
‫- تکون نخور، کیلیث. ‫- همین الان بهش شلیک کن.
‫قشنگ توی تیررسم نیست.
‫سریع‌تر، کیلیث. ‫داریم گُم‌شون می‌کنیم.
‫دَووم بیار، گراگ.
‫برای انداختنِ من بیشتر از اینا باید تلاش کنی..
‫درست شنیدی، عوضی. ‫دیگه چی توی چنته داری؟
‫هان؟
‫اوه، گندش بزنن.
‫سلام.
‫چی‌کار کنیم؟ از همونجا که اومدیم خارج بشیم؟
‫کلی اسید هست.
‫زخمِ شمشیر.
‫ولی امکان نداره بتونیم ‫خودمون رو اونجا بچپونیم.
‫پس باید یه سوراخ بزرگتر ایجاد کنیم.
‫دوستام رو بهم برگردون!
‫بمیر!
‫وای نه. ‫دَووم بیار، رفیق.
‫خیلی دوره. ‫هیچ‌جوره بهش نمی‌رسیم.
‫یالا، گراگ. ‫یه کار هوشمندانه بکن.
‫فکر کن، فکر کن، فکر کن.
‫اوه! آره همینه.
‫رفیق، دارم میام.
‫دَووم بیار، گراگ. ‫دَووم بیار.
‫لعنت بهش. ‫این کار یه عمر طول می‌کشه.
‫چرا همیشه باید با اسیدِ کوفتی طرف باشیم؟
‫وَکس!
‫وای!
‫کلی راه تا اون پایین هست. ‫می‌تونی...؟
‫آره. بسپرش به من.
‫اونجا خوب طلسمی به کار بُردی.
‫- سال‌ها تمرین داشتم. ‫- هان؟
‫- حشرات! ‫- وای نه.
‫اسکنلن!
‫مادر. ‫(مادر کلاغ‌ها)
‫نیازت دارم.
‫قهرمانت نیازت داره.
‫من در دستانِ تو هستم.
‫و دیگه نمی‌ترسم.
‫بـ...بال؟
‫وای پسر. از این حالتت خیلی خوشم اومده.
‫نمی‌تونم تکمیلش کنم.
‫شرمنده، رفیق.
‫اشکالی نداره، پایکی جون.
‫حالم خیلی بهتره.
‫آروم، آروم.
‫وای، وَکس!
‫خیلی قشنگ شدی.
‫من یه جارو دارم، ‫اون‌وقت به تو بال می‌رسه؟!
‫- چطور؟ ‫- ایمانِ کامل.
‫دیدم که...
‫یا خدا! گراگ.
‫پایک!
‫- ببین، من هواتو... ‫- هوامو داری؟
‫ممنون، اسکنلن.
‫آها...
‫- اژدها رو کُشتیم؟ ‫- نه متأسفانه.
‫داره میره توی اون کوه.
‫باید عجله کنیم.
‫عجله؟ شوخی‌ات گرفته؟
‫گراگ داغونه، پایک انرژی نداره
‫ضمن اینکه اون افسانه‌شکن رو داره.
‫بیراه نمی‌گه.
‫احتمال پیروزی‌مون بالا نیست.
‫ولی از وسترون فراریش دادیم. ‫شاید همین کافی باشه.
‫شکمش رو پاره کردیم ‫ولی حتی کُندش هم نکرد.
‫اون ایدۀ تو بود.
‫که با شکست مواجه شد.
‫چرا باید به شانس اتکا کنیم؟
‫- چیزی به اسم شانس وجود نداره. ‫- چی؟
‫هر کدوم‌مون لحظاتی توی زندگی‌مون داشتیم ‫که می‌خواستیم ول کنیم و بریم،
‫ولی این نمی‌تونه یکی از اون لحظات باشه.
‫ببین، می‌دونم آسیب دیدیم
‫ولی اومبراسیل هم همین‌طوره.
‫الان بهترین فرصت‌مونه.
‫آره.
‫می‌میریم.
‫- اومبراسیل. ‫- تورداک.
‫چیزی که برای ظاهر شدنِ من لازمه دستِ توئه.
‫طلای من کجاست؟
‫عذر می‌خوام، پادشاه عزیز.
‫اومبراسیل، چی شد؟
‫- کمین کرده بودن. ‫- بقیۀ عتیقه‌ها چی شدن؟
‫تو راهِ همینجان.
‫اون احمق‌ها دارن ‫با اختیار خودشون میارن‌شون اینجا.
‫ولی چطور می‌خوای شکست‌شون بدی؟ ‫باید فرار کنیم.
‫زخمی شدی.
‫مطمئنی؟
‫تحسین‌برانگیزه.
‫وقتی اونا مُردن،
‫به تمام عتیقه‌هایی که نیاز داریم می‌رسیم.
‫یه آشیانۀ کوهستانیِ شومِ دیگه.
‫چرا اژدهاها این‌جوری‌ان؟
‫کاش می‌دونستیم اون داخل چه خبره.
‫من میرم. توی این زره خیلی سریعم.
‫تنهایی؟ مطمئنی برادر؟
‫الان وقتِ بزدلی کردن نیست.
‫چشم به هم بزنید برگشتم.
‫وَکس، صبر کن.
‫من...
‫یادت باشه، ‫اگه توی خطر افتادی، بگو «چنگا».
‫هوم.
‫ببینم، حالت خوبه، اسکنلن؟
‫اونم بهم گفت بزدل.
‫گفت از همه چی فرار کردم.
‫فقط...
‫دیگه نمی‌خوام سرافکنده‌اش کنم. ‫می‌دونی؟
‫کیو سرافکنده کنی؟
‫دخترم.
‫کیلی؟
‫اگه دیگه نمی‌خوای سرافکنده‌اش کنی،
‫پس نکن.
‫به نظر آسون میاد.
‫آسون نیست، ‫ولی تمام چیزایی که ارزشش رو دارن سختن.
‫عوضیِ آب‌زیرکاه، کجایی؟
‫اومدی یکی از عتیقه‌ها رو تحویل بدی.
‫چقدر سخاوتمند.
‫راستش، دیگه داشتم می‌رفتم.
‫به اندازۀ کافی سریع نیستی.
‫جوجۀ رقت‌انگیز.
‫اون زره رو از جسدِ لِه‌شده‌ات می‌کَنم.
‫آره، هنوزم شکسته.
‫حس خوبی ندارم. ‫یه اتفاقی افتاده.
‫اگه وَکس توی دردسر افتاده باشه، ‫تو حسش می‌کنی، مگه نه؟
‫آره، ولی الان حسی...
‫هیچ حسی؟
‫پس برید داخل.
‫من پیش گراگ می‌مونم.
‫گروه رو تقسیم می‌کنیم؟
‫صبر کنید!
‫زرهت دیگه مال منه، کلاغ کوچولو.
‫بندازش زمین.
‫یه زره دیگه برای کلکسیونِ من.
‫غیبش زد.
‫گندش بزنن. دوباره نه!
‫بالا رو بپایید.
‫دارمت، وَکس.
‫پرسی!
‫وِکس!
‫گرفتمت.
‫گمشو!
‫ممنون بابت سواری.
‫همین الان از اینجا ببرمون بیرون.
‫بیاید این پایین. یه راه خروج هست.
‫قراره میلی‌متری ردش کنیم.
‫«چنگا».
‫چیزی نیست. ‫دیگه در امانی.
‫- یه جورایی! ‫- خیلی‌خب، وَکس رو نجات دادیم،
‫حالا از درِ پشتی می‌زنیم بیرون.
‫فرار نمی‌کنیم.
‫چند بار باید تکرار کنم؟
‫نمی‌تونیم برنده بشیم.
‫حرفش اصلاً بیراه نیست.
‫خیلی‌خب، اگه الان بریم و با کمک برگردیم چی؟
‫نه بابا، نمی‌تونیم به موقع برگردیم.
‫پس اونجایید.
‫شماها متوجه نیستید؟
‫یه چیزی که مادر کلاغ‌ها بهم نشون داد
‫اینه که سرنوشت واقعیه.
‫مردم کیلیث، دستۀ گراگ، پدرمون.
‫فکر کردین همۀ اینا شانسی بودن؟
‫برامون مقدر شده که بیایم اینجا.
‫برای شما مقدر شده که بیاید اینجا.
‫گور بابای مادر کلاغ‌هات.
‫تقدیر من که دست اون نیست.
‫نه اسکنلن، دست خودته.
‫یا می‌تونی ازش فرار کنی ‫یا می‌تونی باهاش روبرو بشی.
‫تو چی‌کار داری؟
‫بعد از تمام بدی‌هایی که در حقم کردی،
‫باید کلی کارِ درست بکنی.
‫وَکس، من...
‫آثار باستانی‌تون منو صاف به شما رسوند.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫پرسی!
‫کافیه!
‫گندش بزنن!
‫فنتراس.
‫بیاید این نمایش رو تمومش کنیم، باشه؟
‫نِگاش کن!
‫آخه کجای شکمم رو می‌گیری؟
‫چطوره منو گاز بگیری، بی‌خاصیت؟
‫چه عوضی‌ای!
‫اون دستکش‌ها مال من میشن.
‫گراگ!
‫یکی کمک می‌کنه؟
‫یه چیزی رو از این زندگی یاد گرفتم:
‫هیچ‌کس برنمی‌گرده تا کسی رو نجات بده.
‫پس آمادگیِ چه کاری رو داری؟
‫خیلی‌خب. به خودت بیا، اسکن.
‫باید مرد باشی. به‌خاطر تیم،
‫به‌خاطر کیلی، ‫به‌خاطر نوه‌های خیالی‌ات.
‫اوه.
‫نه، بی‌خیال!
‫خواهر!
‫طبق چیزایی که من شنیدم ‫انتظار می‌رفت که فرار کنی.
‫اشتباه کردی.
‫گراگ!
‫نمی‌تونیم شکستش بدیم.
‫این کوه، آرامگاه شما میشه.
‫اگه سرنوشت‌مون همینه، مشکلی باهاش نداریم.
‫باید ازتون تشکر کنم،
‫چون سه تا عتیقۀ انشعاب بهم دادین.
‫دوتا!
‫هان؟
‫این یکی مال منه.
‫نه!
‫ببینم، اسکنلن کجاست؟
‫وای نه.
‫وَکس، بیا کمک.
‫یالا. یالا!
‫وای خدا. نه...
‫پایک، نمی‌تونی...؟
‫اسکنلن.
‫موفق شدی.
‫شاید خودت نمی‌دونستی چقدر توانایی‌ات بالاست
‫ولی من همیشه می‌دونستم.
‫اگه دخترت اینجا بود بهت افتخار می‌کرد.
‫ضمناً من عاشقتم، اسکنلن.
‫صبر کن ببینم، تو زنده‌ای، پدر سوخته؟
‫هاها! آخ.
‫وای، حالت خوبه.
‫دوباره همچین کاری نکن.
‫آخ.
‫اون درخشندگی چیه؟
‫- وای. ‫- وای!
‫چه عجب! ‫یه گنج واقعی.
‫بدون شک این به کارمون میاد.
‫عه، مال منه.
‫چه غلطا! ‫عتیقه رو گرفتی،
‫حالا کلید جادویی هم می‌خوای؟
‫اژدها رو من کُشتم، مگه نه؟
‫همۀ کلیدهای جادوییِ وامونده ‫باید به من برسن.
‫وایستا، چی میگی؟ ‫صبر کن ببینم.
‫من و گراگ خیلی کمک کردیم.
‫آره، درسته.
‫همه‌مون مشارکت کردیم.
‫خب، حالا کجا بریم؟
‫وایت استون. ‫باید به مردم خبر بدیم
‫که هنوز امید هست.
‫اتحاد رنگارنگ، شکست‌ناپذیر نیست.
‫عجله نکن.
‫آره، آروم آروم برو.
‫سرنوشت، آره؟
‫اونجا فکر کردم فرار کردی.
‫تقریباً آره. ‫ولی بعدش متوجه شدم
‫که حتی اگه این چیزای مربوط به ‫مادر کلاغ‌ها رو باور ندارم،
‫تو داری.
‫و من تو رو باور دارم.
‫تقدیر، گاهی وقتا آدم رو غافل‌گیر می‌کنه.
‫به اوج می‌رسونتت، ‫قدرتت رو تقویت می‌کنه.
‫یا ممکنه اعتماد به نفست رو از بین ببره،
‫خطاهات رو فاش کنه،
‫کاری کنه هدفت توی زندگی رو زیر سؤال ببری،
‫واقعیتش تقدیر یه جورایی عوضیه.
‫ولی بعضی‌هامون، معدودی از افراد خوش‌شانس،
‫می‌تونن کنترل سرنوشت رو به دست بگیرن
‫و بهش جهت بدن، به سمت خوبی...
‫و انصاف و عدالت.
‫افرادی مثل برادرم و دوستامون.
‫پس به افتخار فداکاری، ایثار...
‫و سماجتِ بی‌حد و حصر،
‫لیوانم رو به افتخار واکس ماکینا بالا میارم.
‫یکی مُرد، سه تا مونده.
‫آره، سه تا از سرسخت‌ترین اژدهاها.
‫یه بُعد کامل نتونست تورداکِ تنها رو...
‫محصور کنه.
‫حتی پادشاه خاکستر هم نقطه‌ضعف‌های خودشو داره.
‫شما این اژدها رو می‌شناسید، محافظ ینن؟
‫بله.
‫قبل از اینکه ادامه بدم، ‫گوش کنید چی میگم.
‫قبل از اینکه اقدام کنید، فکر کنید.
‫درک کنید که همه چیز...
‫اون‌طور نیست که به نظر میاد.
‫اون حالتِ ینن رو گرفته. ‫یه اژدها...
‫- گندش بزنن. شان! ‫- آلورا!
‫- کاس؟ ‫- آلورا؟ - نه.
‫فکر می‌کنم فراتر از یه اژدهای ساده باشم.
‫یکی از اعضای اتحاد رنگارنگ.
‫رایشان.
‫با اونا چی‌کار کردی؟
‫باید توجه‌تون رو جلب می‌کردم ‫و یه گفت‌وگوی خصوصی...
‫این روزا خیلی سخت به دست میاد.
‫اَه.
‫بی‌ادبی نکنید.
‫لازم نیست نگران دوست‌های خوابیده‌تون باشید.
‫به این استراحت نیاز داشتن.
‫من در قالب یه متحد اومدم پیش‌تون.
‫برای شکست‌دادنِ تورداک، ‫به چیزی فراتر از اون عتیقه‌ها نیاز دارید.
‫کمک لازم‌تون میشه.
‫اون‌وقت چرا باید به حرف تو گوش کنیم؟
‫شما حتی نمی‌تونید منو حس کنید، عزیزم.
‫می‌تونستم همون لحظه‌ای که وارد این سالن شدین،
‫همه‌تون رو بکُشم.
‫باور کنید که منم به اندازۀ شما...
‫از تورداک متنفرم.
‫ادامه بده.
‫تورداک داره غیرمنطقی و روانی میشه.
‫قصد داره هر چی طلا توی تالدوری هست رو بگیره،
‫ولی نه برای راضی‌کردنِ حرص و طمعش.
‫یه هدف دیگه داره.
‫چه هدفی؟
‫وروگال، چه خبر از اوضاع؟
‫حاملانِ عتیقه‌ها، اومبراسیل رو از پا در آوردن،
‫پادشاه عزیز.
‫طولی نمی‌کشه که میان سراغ ما.
‫بذار بیان. ‫یه ارتش جدید منتظره.
‫ارتشی که به زودی این دنیا رو به ارث می‌بره
‫و شکوه رو برای اتحاد رنگارنگ به ارمغان میاره.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از محمد سید»