‫قلمروهای تال‌دوری ‫جلوی پام به زانو در اومدن،
‫ولی باز هم مجمعم روسیاهم می‌کنه.
‫من رو اعزام کنین پادشاه.
‫هر کی تهدیدتون می‌کنه رو نابود می‌کنم.
‫تو هم استعدادهایی داری؛
‫ولی حالا که اومبراسیل از پا در اومده،
‫مأموریت رایشان از همیشه ‫حیاتی‌تر شده.
‫ما تنها نیستیم.
‫یه چیزی اینجا بود.
‫چی؟
‫یا خدایان.
‫درسته.
‫فرزندانم به زودی خدا می‌شن.
‫نه!
‫[یک روز پیش]
‫تورداک داره بی‌منطق می‌شه.
‫داره دیوانه می‌شه.
‫مصممه کل طلاهای تال‌دوری رو ‫ازش بگیره؛
‫ولی دنبال سیراب کردن طمع خودش نیست.
‫هدف دیگه‌ای داره.
‫چه هدفی؟
‫- این‌قدر ور نزنین! ‫- نه گراگ!
‫خیلی‌خب.
‫شاید بتونین یه کم دیگه ور بزنین.
‫کل حضار زیر این سقف ‫یه هدف یکسان دارن.
‫می‌خوان کار پادشاه خاکستری رو تموم کنن.
‫اگه به من ملحق بشین، ‫می‌تونیم به این هدفمون برسیم.
‫خودمون شاهد توانایی‌هات بودیم.
‫همنوعان تو بایرودن رو ‫با خاک یکسان کردن.
‫تقریبا کل مردم روستامون مردن.
‫مادرمون هم مرد.
‫همه اژدهایان عین هم نیستن.
‫بعضی‌هاشون بی‌رحمن.
‫بعضی‌هاشون زرنگن؛
‫اما بعضی‌هاشون هم صادقن.
‫تورداک این بلا رو سرت آورد؟
‫نه دقیقا؛
‫ولی به هر حال مجازات می‌شه.
‫پس دنبال انتقامی.
‫با انتقام غریبه نیستی، مگه نه؟
‫پس می‌دونی هر از گاهی ‫به اتحادهای غیرعادی منجر می‌شه.
‫خب، چیکارت کرده؟
‫درگیری عشاقه؟
‫از کار تورداک کینه ندارم.
‫از کاری که نکرده کینه دارم.
‫تورداک تو دنیای آتش...
‫به قلاب روح بسته شده بود...
‫و اسیر رقت‌انگیز شعله بود.
‫تا این که من یواشکی از پایرا رد شدم ‫تا باهاش قراری بذارم.
‫دچار طلسمی رونی شده بودم؛
‫ولی چون تورداک چندین قرن اسیر بود، ‫از درمانش اطلاع داشت.
‫از حقه‌باز بیمار، آزادم کن...
‫تا من هم از جنگ بیماریت رهات کنم.
‫قفل‌های قلاب روح نشکن بودن؛
‫ولی با جادوی من...
‫خودش رو تقدیمش کرد.
‫باهاش ترکیب شد.
‫نیروی بنیادیش انرژی بدنش رو تأمین...
‫و ذهنش رو آلوده کرد.
‫من التماسش کردم احتیاط کنه؛
‫اما اون جواهر بهش قدرت شریرانه‌ای داد.
‫خشمی کنترل‌ناپذیر بهش داد.
‫خودش رو پادشاه خطاب کرد.
‫دستور داد پیروان مطیعی پیدا کنم.
‫براش مجمع تشکیل بدم.
‫درمانش چی شد؟
‫درمانی نداره.
‫پس چرا خودت نمی‌کشیش؟
‫با جادوی تو این‌جوری شده.
‫حالا که اون بلور تو سینه‌اشه، ‫هیچ‌کدوممون تنهایی از پس نابودیش برنمیایم؛
‫ولی باهمدیگه...
‫«باهمدیگه‌ای» در کار نیست زنیکه.
‫خودت بینمون اختلاف انداختی.
‫تقصیر توئه که نصف مردم پایرا مردن.
‫آره، من آزادش کردم.
‫درسته، مردمتون رو قتل‌عام کرد.
‫گمون کنم نمی‌خوای سر به تنم باشه آشاری؟
‫خیلی بیشتر از این حرف‌ها کینه دارم.
‫آرزوت به زودی به حقیقت می‌پیونده.
‫دردم روز به روز بیشتر می‌شه؛
‫ولی کاری می‌کنم تورداک ‫قبل از به ثمر رسیدن نقشه‌اش...
‫بهای دروغ‌هاش رو بپردازه.
‫نقشه، نقشه... کدوم نقشه؟ ‫مبهم حرف زدنت داره تکراری می‌شه.
‫محفل جدیدی متشکل از اژدهایان عنصری ‫که فرزند خودش باشن.
‫وقتی تخم‌هاش تو ایمون ترک بخورن،
‫دنیاتون غرق در آتش می‌شه.
‫الهامم.
‫این تخم‌ها کی ترک می‌خورن؟
‫چند هفته دیگه؟ ‫شاید چند روز دیگه.
‫خب، منتظر چی هستیم؟ ‫ما که نشونی داریم...
‫- «عتیقه» رو داریم. ‫- اومبراسیل رو کتک زدن.
‫بیاین به قلعه‌اش حمله کنیم...
‫- و خودش رو هم کتک بزنیم! ‫- هه.
‫سه‌سوته نابود می‌شین.
‫درسته که عتیقه دارین، ‫ولی به دردتون نمی‌خوره.
‫زره شهید سپیده‌دم.
‫زرهی جادوییه که حتی آتش جهنم رو ‫مهار می‌کنه.
‫قبلا به شکست اژدهایان ختم شده...
‫و می‌تونه باز هم بشه.
‫گمون نکنم خودت این زره رو...
‫تو کیف یا ساک بزرگی ‫با خودت آورده باشی؟
‫تو آنکارله.
‫اومبراسیل قبل از این که نابودش کنین، ‫پیداش کرده بود.
‫حالا گنج‌یاب دیگه‌ای دنبالشه.
‫پس باید عجله کنین.
‫رایشان، چرت و پرت نگو.
‫همه می‌تونن توهم ایجاد کنن.
‫معلومه برامون تله گذاشتی.
‫ما هم گول نمی‌خوریم.
‫جوابمون منفیه.
‫همه‌تون با آشاریه موافقین؟
‫ما عضو یه گروهیم.
‫من بدون متحد می‌میرم.
‫شما هم می‌میرین؛
‫ولی حالا که چنین تصمیمی گرفتین...
‫نه، نه، نذارین بره.
‫کیما.
‫شان.
‫حالت خوبه؟
‫حواست بهم هست؟
‫وای، خیلی ممنونم.
‫آخ.
‫دیگه تکرار نمی‌کنم گراگ، خودمم.
‫اوهوم. خب، پس یه چیزی بگو...
‫که فقط نگهبان ینن واقعی بدونه.
‫گاهی اوقات که کسی حواسش نیست، ‫تاج سرت می‌ذاری...
‫و خودت رو «پوبای اعظم مایونز» ‫خطاب می‌کنی.
‫باشه، خیلی‌خب، خودشه.
‫پدر سپیده‌دم رو شکر ‫که فقط تو سیاهچال حبست کرد.
‫ممکن بود خیلی بدتر بشه.
‫سوالمون هنوز پابرجاست.
‫جرئتش رو داریم ‫که دنبال این زره بریم؟
‫با رایشان تبانی کنیم؟
‫عمرا.
‫فرمانروا یوریل رو کشته.
‫عین معامله با شیطان می‌مونه.
‫ولی اگه سوار اژدها...
‫وارد بشیم خیلی خفن نمی‌شه؟
‫ما اومدیم تورداک! اسید بخور!
‫اِم، از دهنش سم پرتاب می‌کنه.
‫آها. درسته.
‫ما اومدیم تورداک!
‫سم بخور!
‫اگه کمکمون کنه مجمعش رو شکست بدیم، ‫واقعا می‌ارزه.
‫من هم از این وضع خوشم نمیاد، ‫ولی رایشان می‌تونست بهمون حمله کنه.
‫می‌خواست صحبت کنه.
‫شاید بهتر باشه به حرفش گوش بدیم.
‫به یه قاتل زنجیره‌ای گوش بدیم؟
‫گاهی اوقات باید اخلاقیات رو ‫واسه صلاح جمعی نادیده گرفت.
‫نه‌خیر!
‫من به یاد آشاری‌ها بی‌احترامی نمی‌کنم.
‫من می‌رم دنبالش.
‫خب، همه‌مون از پنجره می‌ریم بیرون؟
‫نمی‌دونم کی هستی،
‫ولی به نفعته امشب سر به سرم نذاری.
‫شک ندارم راست می‌گی.
‫فکر همکاری با اون هیولا...
‫بعد از بلایی که سر مردمم آورد...
‫می‌دونم.
‫باقی اعضای گروه رو بگو.
‫انگار نظر من هیچ‌وقت مهم نیست.
‫واسه من مهمه.
‫واقعا وکس؟
‫اخیرا خیلی...
‫عوض شدی.
‫دلم برات تنگ شده.
‫باید یه سری چیزها رو درک می‌کردم.
‫به ملکه مربوط می‌شد.
‫خب، درک کردی؟
‫همه‌چی رو درک نکردم؛ ‫ولی به حد کافی درک کردم.
‫تعادل خاصی داره.
‫انگار بالاخره آمادگی...
‫اتفاقات پیش‌رو رو دارم.
‫خوشحالم یکی رو داری ‫که ازت حمایت می‌کنه.
‫کیکی.
‫اگه بخوای، من می‌تونم...
‫ازت حمایت کنم.
‫الان خیلی به حمایت نیاز دارم.
‫[آرامگاه واکس ماکینا] ‫[پایک، وکسیلدان، گراگ، پرسیوال، وکسالیا]
‫ببخشید. ببخشید. چیزی شد؟
‫فهمیدم یهو ترسیدی،
‫ولی نفهمیدم چرا...
‫نه، نه، چیزی نشده.
‫فقط... یه‌دفعه گیج شدم.
‫باید یه لحظه تنها باشم.
‫آها، باشه.
‫پس من زودتر برمی‌گردم...
‫که راحت باشی.
‫اونجا می‌بینمت.
‫زود بیدار شدی.
‫اصلا نخوابیدم. ‫از انتخاب‌هامون متنفرم.
‫خیلی بدم میاد که بین اعضای گروهمون ‫اختلاف انداخته.
‫ای بابا.
‫واقعا چی رو اعصابته عزیز دلم؟
‫وقتی زوج برایروود اومدن،
‫کسی نمی‌تونست جلوش رو بگیره؛
‫ولی این یکی... تقصیر منه.
‫من گفتم به اینجا فرار کنیم ‫و رایشان دنبالمون کرد.
‫باز هم مردمم رو به خطر انداختم.
‫همیشه تحلیلت از کارهای خودت رو ‫تحسین می‌کردم؛
‫ولی بالاخره باید یه روزی ‫خودت رو ببخشی.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه گذشته رو تغییر بده.
‫خب، بالاخره می‌شه تلاش کرد.
‫احتمالا تو من رو ‫ بهتر از خودم بشناسی وکسالیا.
‫راست می‌گی، باید رو مشکلات پیش‌رومون ‫تمرکز کنم.
‫باید به فکر تعمیر این باشم.
‫خب، این که نه. ‫این آشغاله.
‫می‌دونم باهمدیگه...
‫از پسش برمیایم.
‫هوم.
‫درسته.
‫داشتم با خودم می‌گفتم ‫اگه دستمون به اون تخم‌ها برسه،
‫راست و دروغ رایشان اهمیتی نداره.
‫اگه واقعی باشن، ‫یه یار داریم.
‫اگه واقعی نباشن هم...
‫می‌ذاریم عتیقه‌هامون حلش کنن.
‫بقیه رو بیدار کنیم؟
‫ترینکت؟
‫درخت خورشید، اگه صدام رو می‌شنوی، ‫کمکمون کن موفق بشیم.
‫مأموریت ورود مخفیانه ‫به لونه اژدها.
‫بعد از سرقت از مغازه‌ام ‫خیلی پیشرفت کردی...
‫نیمه‌الف خوش‌تیپ.
‫ای بابا، کارم همونه، ‫فقط دیوارش بلندتره.
‫جنسی که می‌خواستی رو آوردم.
‫به احتمال زیاد توجه خیلی‌ها رو جلب کنه.
‫انتظار دیگه‌ای ندارم شان.
‫هر دفعه احساس عجیبی بهم دست می‌ده.
‫هوم.
‫وای. چقدر داغونه.
‫خوشحالم اومدم خونه.
‫خیلی‌خب، جمع بشین.
‫همون‌طور که می‌دونیم، ‫من حمله هوایی شجاعانه‌ای ترتیب می‌دم.
‫که قطعا شکست می‌خوری.
‫خب، من اگه جات بودم ‫نمی‌گفتم «قطعا.»
‫به احتمال خیلی زیاد شکست می‌خوره.
‫من هم تقریبا این‌دفعه ‫با وکس موافقم.
‫ممنون کوتوله.
‫در هر صورت، وظایف ثانویه جفتتون مشخصه.
‫آره.
‫صخره‌ها با من.
‫من و گراگ عتیقه‌هامون رو در بر می‌گیریم.
‫نشونی.
‫من هم بالای سرتون می‌چرخم.
‫من هوای وکس رو دارم.
‫من هم آماده‌ام که وقتی شکست خورد ‫علامت بدم.
‫اگه. اگه شکست خوردم.
‫درسته داداش. درسته.
‫به نظرم نقشه‌مون حرف نداره.
‫مگه می‌شه مشکلی پیش بیاد؟
‫نه!
‫ای وای، ای وای. علامت بده!
‫بیاین اسباب‌بازی‌هامون رو ‫نشونش بدیم!
‫♪ افسانه‌شکن! ♪
‫باز هم حشره اومده.
‫وای، خاک بر سرم!
‫یه هدف بزرگ‌تر. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫آهای! تورداک!
‫بیا. باید دوباره به مبارزه بپیوندیم.
‫نه، لعنت به این زندگی.
‫همه‌چی رو راست گفته بود.
‫تخم‌ها و لونه‌اش واقعی بودن.
‫عتیقه‌هامون کافی نیستن.
‫باید فرار کنیم.
‫عتیقه‌هایی که اومبراسیل دنبالشون بود ‫همین‌هان؟
‫عتیقه‌هاتون کنار اجسادتون ‫زیر خاکستر می‌ره.
‫برین! پناه بگیرین!
‫پایک!
‫باید مخفی بشیم! زود باشین!
‫زود باشین! بریم اون تو!
‫نمی‌تونیم فرار کنیم، نمی‌تونیم قایم بشیم. ‫چیکار کنیم؟
‫اون‌قدر گستاخین...
‫که جرئت کردین پا به قلمرو من بذارین؟
‫- رایشان؟ ‫- حواست باشه اون رو کجا می‌گیریم.
‫تقصیر توئه.
‫تو به تورداک گفتی ‫داریم میایم.
‫ای احمق. من که بهتون هشدار دادم.
‫ما رو از اینجا ببر ‫تا دوباره فکرهامون رو بکنیم.
‫بالاخره منطقی فکر کردین.
‫بیاین کنار من.
‫همگی به همدیگه بچسبین.
‫یکی اون آتش رو خاموش کنه.
‫من خاموشش می‌کنم. فقط... آخ!
‫کیکی...
‫تکون نخور. سعی کن تکون نخوری.
‫حالا بهم اعتماد داری؟
‫پس زودتر برین آنکارل.
‫شما در امانین فرزندانم.
‫در امانین؛
‫ولی چه‌جوری این‌قدر نزدیک شدن؟
‫نه، چیزی نیست. آروم باشین.
‫دیگه تکرار نمی‌شه.
‫آخه می‌دم واکس ماکینا رو بیارن همین‌جا...
‫و می‌سوزونمشون.
‫[قاره مارکت] ‫[آنکارل]
‫آنکارل، گل سرسبد مارکت.
‫ضمنا، شاید براتون جالب باشه ‫که بدونین من قبلا اینجا می‌پلکیدم.
‫اینجا بازار آفتاب‌ندیده مشهوره.
‫هرچیزی دلتون بخواد ‫تو بخش رودخانه پیدا می‌شه.
‫واقعا همه‌چی پیدا می‌شه.
‫آها.
‫اون افراد ترسناک که لباس فرم پوشیدن ‫نگهبانان اوردن.
‫نگهبانان جمان سا اورد، ‫شهبانوی مرموز اینجان.
‫دوست اژدهاتون گفته بود ‫انتهای همین خیابون...
‫اون عتیقه رو پیدا می‌کنیم.
‫گمون نکنم دلت بخواد دزدکی بری تو ‫و یه عتیقه ارزشمند برامون بدزدی؟
‫هوم. ببین، من فروشنده‌ام رفیق.
‫خصومت‌های شما دیگه جذاب نیستن.
‫اگه کارم داشتین، می‌رم پایین همین خیابون ‫یه لیوان استاسمن بخورم.
‫با اجازه.
‫وایستا گیل، اگه کسی بخواد این حوالی...
‫یه گروه موسیقی دوره‌گرد پیدا کنه،
‫باید کجا رو بگرده؟
‫به خیال خودت کجا می‌ری؟
‫وکس، یادته یکی ازت طلب داشتم؟
‫خیلی‌خب، روند کارمون رو بلدیم.
‫سرقت ساده است. ‫تا شام برگشتیم خونه.
‫به این راحتی‌ها هم نیست.
‫سر ظهره. حواس همه جمعه.
‫پس لغوش می‌کنیم.
‫چی؟
‫همه‌چی به نفع رایشانه ‫و داریم دقیقا باب میلش عمل می‌کنیم.
‫وکس؟
‫دیگه چیکار می‌شه کرد؟
‫نمی‌دونم؛
‫ولی نمی‌خوام قبول کنم ‫تنها گزینه‌هامون...
‫رایشان یا شکسته.
‫کیلث، من...
‫پرسی؟ انگار صداش...
‫فقط ما دنبال اون زره نیستیم.
‫این جراحات.
‫ببین. طاقت بیار. کی این بلا رو سرت آورد؟
‫هنوز همین‌جاست.
‫تفنگه. امکان نداره.
‫پرسی، باید زنده بمونیم که بتونیم...
‫- من دنبالت میام پرسی! ‫- وایستین!
‫همگی پناه بگیرین!
‫ببخشید.
‫سعی می‌کنم حالش رو خوب کنم.
‫وکس، با جاروت دنبالش کن.
‫به اسکانلان دادمش.
‫چیکار کردی؟!
‫[اجرای جدید] ‫[گروه دوره‌گرد تماشایی دکتر درانزل]
‫وکس، مواظب باش!
‫ای وای. ببخشید.
‫[اجرای جدید] ‫[گروه دوره‌گرد تماشایی دکتر درانزل]
‫ادویه می‌خوای؟
‫وای! عذر می‌خوام، جانم؟
‫ادویه نمی‌خوای؟ ‫ادویه نمی‌زنی؟
‫چی؟ آها.
‫خب، گاهی اوقات...
‫نه، نه، الان نمی‌خوام. دارم...
‫دارم می‌رم دیدن دخترم.
‫آها.
‫ادویه نمی‌زنه؟
‫ای بابا.
‫ها؟
‫دکتر آنا ریپلی.
‫چرا تعجب نکردم پرسیوال؟
‫البته، به عمرم ندیدم کسی به این سرعت ‫دو دوتا چهارتا کنه.
‫عتیقه رو تحویل بده ‫تا شاید بذارم زنده بمونی.
‫کدومشون رو بدم؟
‫عجب، نسخه اولیه قدیمی رو ‫بهتر کردی.
‫مایه افتخاره.
‫راه فراری نداری ریپلی.
‫تک و تنهایی.
‫آها، اصل ماجرا همینه پرسیوال.
‫من هیچ‌وقت تنها نیستم.
‫ما با هم قراری گذاشته بودی پرسی.
‫من هم با کمال میل ازت قبول می‌کنم.