‫می‌تونم خیلی راحت ‫دلی از عزا دربیارم.
‫روحش خیلی خوشمزه است.
‫یا می‌تونیم ازش استفاده کنیم ‫که از هزاران روح دیگه تغذیه کنی.
‫عتیقه‌ها دست منن. ‫چیزی نمونده موفق بشیم.
‫خیلی‌خب.
‫بالاخره به هوش اومدی.
‫از صمیم قلبم عذر می‌خوام پرسیوال.
‫مطمئنم یادته اورتاکس گاهی اوقات ‫چقدر شور و شوق داره.
‫اورتاکس؟
‫اسم هم داره؟
‫اصلا به خودت زحمت ندادی ‫اسمش رو بپرسی.
‫ما نابودش کرده بودیم.
‫زمزمه‌ای ازش به جا گذاشتین؛
‫ولی اون زمزمه به گوش من رسید...
‫و هدایایی به ارمغان آورد.
‫خیلی قشنگه، مگه نه؟
‫بدون طرح تو،
‫اصلا نمی‌تونستیم بهبودش ببخشیم.
‫حق نداری جنونت رو گردن من بندازی.
‫اذیتم نکن پرسی.
‫تعریفم رو قبول کن.
‫دقیقا قصد داری باهاش چیکار کنی؟
‫با من چیکار می‌کنی؟
‫همون کاری که خودت ‫باید خیلی وقت پیش می‌کردی.
‫موهبت‌هات رو...
‫با کل دنیا به اشتراک می‌ذارم.
‫این سفر کلا افتضاح شده.
‫می‌دونستم نباید به حرف رایشان گوش بدیم.
‫باید سعی می‌کردیم اون عتیقه رو برداریم.
‫وایستین ببینم، عتیقه.
‫اگه پرسی نزدیک زره باشه، ‫شاید افسانه‌شکن بتونه ببیندش؟
‫اسکانلان واسه خودش رفته کافه.
‫جاروی من رو هم برداشته.
‫پرسی رو از کجا پیدا کنیم؟
‫اینجا از ایمون هم بزرگ‌تره.
‫اون سارقه که بهمون حمله کرد، ‫باعجله فرار کرد.
‫شاید چیزی جا گذاشته باشه.
‫برگشتیم سراغ بایگانی.
‫پخش بشین! خارجی‌ها رو پیدا کنین!
‫چشم قربان!
‫هنوز هیچی نشده دارن دنبالمون می‌گردن.
‫خب، دنبال شما می‌گردن.
‫من از پسشون برمیام.
‫نگهبانان اوردن.
‫به نفعته با خودشون ‫یا اربابشون...
‫درگیر نشی.
‫به نظرت از چشمک دوستانه خوششون میاد؟
‫باور کن خودم امتحان کردم.
‫ای بابا، اذیتمون نکن شان. ‫می‌دونم تو ردات فقط عطر نداری.
‫مطمئنا یه حواس‌پرتی شکوهمند داری.
‫من برنگشتم آنکارل که دستگیر بشم.
‫قبوله.
‫تا نظرم عوض نشده، برین کنار.
‫تو بخش رودخانه رؤیت شدن.
‫برین!
‫اِم...
‫برین! دارم دستور می‌دم!
‫چشم!
‫زود تمومش کنین.
‫تفنگت آغاز خوبی بود؛
‫ولی تصور کن اگه صدتا ‫ازش باشه چی می‌شه.
‫اگه هزارتا باشه چی می‌شه.
‫حتی بیشتر باشه.
‫هرج و مرج می‌شه.
‫برابری ایجاد می‌شه.
‫تک‌تک کشاورزان، ‫تک‌تک کنیزها...
‫و تک‌تک مردم بدبخت این قلمرو ‫و قلمروهای دیگه سلاح داشته باشن.
‫اختراع تو انقلابی بود پرسی.
‫من علاقه‌ای به انقلاب ندارم.
‫فناوری تو از پس...
‫هر نیروی قدرتمندی برمیاد.
‫دیگه کسی قربانی نمی‌شه.
‫دیگه از حاکمان ظالم...
‫و مجامع مختلف خبری نیست.
‫ظاهرا خودت و اورتاکس ‫همه‌چی رو حل کردین.
‫به من چه نیازی دارین؟
‫عتیقه‌ها؟
‫منبع انرژی می‌خوایم.
‫رد گوگرده.
‫بدون شک تفنگ بوده.
‫هوم. ردپاست.
‫دو جفت ردپاست.
‫از اینجا شروع شده.
‫قاتل از مسیر خودمون وارد نشده بود.
‫از این پنجره وارد شده بود.
‫اسیده. اینجا رو.
‫اکسیده شدنش الگو داره.
‫اسید اریدوسه. ‫تو کلاسپ ازش استفاده می‌کردیم.
‫وای، من وَکسم. ‫عضو انجمن سارقان بودم.
‫من خیلی باحالم.
‫- هر روز هفته باحالم. ‫- ایش.
‫برین، برین، برین!
‫یا خدا! نه، ماییم، ماییم.
‫وای، بازگشت به شهرم ‫من رو به کشتن می‌ده.
‫خب، امیدوارم هنوز هم بتونی ‫راهنماییمون کنی.
‫دخترها از کجا می‌تونن ‫اسید عنصری نادر پیدا کنن؟
‫متأسفانه می‌دونم از کجا.
‫بیاین.
‫[اجرای جدید] ‫[گروه دوره‌گرد تماشایی دکتر درانزل]
‫ببین، اون دخترمه.
‫می‌دونم. به سنم نمیاد بابا باشم،
‫ولی دیگه... ‫راستی، این رو نمی‌خوری؟
‫آخیش. چند لیوان دیگه هم می‌خواد.
‫ممنون.
‫من یه لحظه استراحت می‌کنم ‫و دکتر تک‌نوازی می‌کنه.
‫خیلی‌خب، آهنگ بعدی...
‫راجع به دختریه که روی دریای ‫نیکودرانوس باهاش آشنا شدم.
‫♪ خب، وقتی نگاهم به چشمش افتاد، ♪ ‫♪ غافلگیر شدم... ♪
‫یه آب لطف کنین.
‫عه، این یکی با من.
‫ای آشغال عوضی.
‫اورتاکس الهام‌بخشم بود.
‫اون زره آتش جذب می‌کنه.
‫ردائه چی؟
‫ردای ضلالت کاباله.
‫جادو رو کنترل می‌کنه ‫و جهتش رو تغییر می‌ده.
‫می‌خوای ترکیبشون کنی.
‫می‌خوای با عتیقه‌ها ‫کارخونه جادویی بزنی.
‫می‌خوای سلاح‌هات رو ‫به تولید انبوه برسونی.
‫سلاح‌هامون رو.
‫حتی اگه نتیجه بده،
‫خشونت توصیف‌ناپذیری ‫تو کل دنیا ایجاد می‌کنه.
‫وقتی ضعفا قیام کنن، ‫از کجا معلوم سرکوب‌شدگان...
‫خودشون سرکوبگر نشن؟
‫واسه همین بهت نیاز دارم پرسی.
‫تو بشر رو خیلی بیشتر از من درک می‌کنی.
‫کارخونه من قطعا کارش رو می‌کنه.
‫ترجیح نمی‌دی کنترلش دست خودت باشه؟
‫دستم رو لازم دارم.
‫[همه‌چی‌فروشی هیجان‌انگیز شوباد]
‫همه‌چی‌فروشی هیجان‌انگیز شوباد؟
‫عوضی حتی تابلوم رو ‫هم کپی کرده.
‫ببینم چیزی می‌دونه یا نه.
‫بابت امروز عذر می‌خوام،
‫صرفا...
‫حرفم رو باور نکرده بودی؟ ‫هیچ‌کس نمی‌کنه.
‫این‌طور نیست.
‫عیبی نداره.
‫خب، هم خبر خوب دارم ‫هم خبر بد.
‫خبر بدم بیشتر شامل حال شوباده.
‫یه سری از صفحات صورت‌حسابش رو کندن.
‫ظاهرا اکثر اجناسش رو هم بردن.
‫ای بابا. ممکنه پرسی تا الان مرده باشه،
‫ولی روحمون هم خبر نداره کجاست.
‫یه راه‌حلی پیدا می‌کنیم خواهر.
‫چه‌جوری؟ اگه از دستش بدیم...
‫- ها؟ هوم؟ ‫- بنگ! زدمت.
‫بنگ! بنگ!
‫وای، من رو زدی. ‫جراحت وخیمیه.
‫وای، وای...
‫بازی خیلی باحاله، ولی...
‫تا حالا چنین سلاح‌هایی دیدین؟
‫تو دنیای واقعی دیدین؟
‫اوهوم.
‫عجب.
‫می‌شه بهم بگین کجا دیدین؟
‫کارتون حرف نداره رفقا.
‫دقیقا! بچه‌ها خیلی خنگن.
‫بنگ، بنگ، کیو! آخ! ببخشید.
‫بازیلیکای قدیمی. ‫تو بخش شمال‌غربیه.
‫بعد از معبد اونیکسه. ‫ده دقیقه دیگه می‌رسیم.
‫- وایستین! ‫- شاید ۱۵ دقیقه دیگه برسیم.
‫شما تو صحنه قتل آقای آشارو ‫رؤیت شده بودین.
‫اگه تسلیم نشین ‫به زور دستگیرتون می‌کنیم.
‫آروم باشین رفقا. ‫می‌دونم شرایط بد جلوه می‌کنه،
‫ولی ما نیومدیم دردسر درست کنیم.
‫نیومدیم؟ ‫بهمون نمیادها.
‫هشدارمون رو دادیم.
‫راستش، گاهی اوقات ‫باید حرف زد و گاهی باید جنگید،
‫ولی گاهی اوقات باید...
‫فرار کرد!
‫برین! من خودم رو می‌رسونم!
‫می‌تونیم تو راه از دستشون فرار کنیم.
‫باید از دست اون‌ها هم فرار کنیم.
‫نمی‌تونین فرار کنین!
‫شاید بهتر باشه راجع به فرار کردن ‫تجدید نظر کنیم.
‫بیا ببینم.
‫خب...
‫گفته بودم نمی‌خوام ببینمت.
‫هیچی عوض نشده.
‫کارم رو راحت نمی‌کنی، مگه نه؟
‫مگه تو زندگی من و مامان رو راحت کردی؟
‫حرفت...
‫کاملا منصفانه است؛
‫ولی ببین،
‫من چندین هزار کیلومتر اومدم ‫که باهات حرف بزنم.
‫این همه راه دنبال من اومدی؟
‫خب، آره. ‫البته در واقع چیزی لازم داشتیم...
‫که احتمالا باهاش دنیا رو نجات بدیم، ‫ولی تو هم در همون حد مهم بودی.
‫معلومه بود.
‫خواهش می‌کنم. ‫تو تنها خانواده منی.
‫قبوله. فلوتم رو می‌ذارم کنار،
‫وقتی برگشتم حرفت رو بزن.
‫جریان سرقت از بایگانی رو شنیدی؟
‫یکی رو کشتن.
‫نگهبانان دنبال خارجی‌هایی می‌گردن ‫که طرف رو کشتن.
‫وای، اصلا دلم نمی‌خواد جاشون باشم.
‫فقط داری به تأخیر می‌اندازیش.
‫روحش مال من می‌شه.
‫کوره اسمش رو صدا می‌زنه، ‫گرماش به دنیای جنگ‌زده انرژی می‌ده.
‫خیلی ناخوش‌آینده.
‫اورتاکس صرفا هیجان خودم رو بروز می‌ده.
‫بخش نامعلوم معما همینه، مگه نه؟
‫به اهریمن دودی تو ‫از این اتفاقات چی می‌رسه؟
‫می‌تونی کارت که تموم شد،
‫خودت ازش بپرسی.
‫عجب، ولی کارم تموم شده.
‫فرضیه‌ات درست بود دکتر ریپلی.
‫می‌شه با جادو و مهندسی...
‫منبع انرژی خارق‌العاده‌ای ساخت.
‫می‌شه یه روانی رو ‫هم با خاک یکسان کرد.
‫ما رو به بازی گرفتی.
‫نه، بهش نیاز داریم.
‫واقعا؟
‫پرسی!
‫- زره! ‫- ای بابا.
‫دو عتیقه رو برداشت.
‫ای وای.
‫من می‌زنمش.
‫خیال می‌کردم از دستت دادم.
‫من همین‌جام وکسالیا.
‫چیزیم نیست.
‫- کجاست؟ ‫- اونجاست.
‫آخ! سینه‌ام!
‫نه!
‫نه. نه!
‫کجا رفت؟
‫کیکی، می‌شه...
‫لزومی نداره این‌جوری پیش بره پرسی.
‫هر وقت حاضر بودی قبول کنی ‫پیدام کنی.
‫پایک، یه کمکی بکن!
‫محکم نگهش دار. ‫طاقت بیار وکس.
‫وای...
‫نجاتم دادی.
‫دو بار.
‫اگه من نبودم چیکار می‌کردی؟
‫تکون نخورین!
‫بی‌حرکت!
‫به دستور علیاحضرت جمان سا اورد،
‫فرمانروای خیرخواه آنکارل،
‫همگی بازداشتین.
‫- خیلی‌خب. ‫- وای!
‫- چه حرفی داری؟ ‫- راستش،
‫اینجا یه کم سروصداست.
‫- می‌شه قدم بزنیم و صحبت کنیم؟ ‫- چی؟
‫عالیه. بیا.
‫خیلی‌خب، الان بیرونیم. ‫حرفت رو بزن.
‫ها؟ آها، درسته.
‫از آهنگت خوشم اومد.
‫شعر هم داره؟
‫از اون سر اقیانوس اومدی ‫که از شعر حرف بزنی؟
‫خب، اگه کمک خواستی، ‫قافیه‌سازیم حرف نداره.
‫واقعا وقتم رو تلف کردم.
‫برمی‌گردم.
‫نه، وایستا، وایستا.
‫ببخشید، خب؟
‫آخه موقع حرف زدن باهات اضطراب دارم.
‫تو و اضطراب؟
‫آره. خب، راستش، ‫وقتی رو صحنه‌ام...
‫حرف ندارم. می‌ترکونم؛
‫ولی وقتی لوتم رو کنار می‌ذارم، می‌شه گفت...
‫نمی‌دونم کی هستم.
‫خیر سرم من باید کمکت کنم ‫بفهمی کی هستی؟
‫نه. خب... یعنی آره.
‫از این طرف. بجنبین، زود باشین.
‫ببین، گمون کنم ‫اگه دوباره بریم کافه...
‫- خیلی راحت‌تر سفره دلم رو باز می‌کنم. ‫- ای بابا.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫اگه نمی‌ذاشتم اسیرم کنه، ‫الان اینجا نبودیم.
‫خب، راستش رو بخوای، ‫واسه پیدا کردنت کلی قانون‌شکنی کردیم.
‫علیاحضرت،
‫شهبانو جمان سا اورد.
‫علیاحضرت، سوتفاهم بزرگی شده.
‫اگه رضایت بدین، شهادت ما...
‫چندین دهه بود ‫چنین جنایت وحشتناکی...
‫تو آنکارل رخ نداده بود.
‫واکس ماکینا، شما به سرقت از دربار...
‫و قتل متهم شدین.
‫بانو آشارو فقط سرور ساحل نبود.
‫از دوستان عزیزم بود.
‫ای بابا! کار ریپلی بود.
‫جانم؟
‫کار یه دانشمند روانی بود... ‫اون دوستتون رو کشته.
‫ضمنا، ممکنه با اژدهای سبز ‫همکاری کنه...
‫که خودش بهمون گفت بیایم اینجا.
‫البته من گفتم احتمالا بهتره ‫نباید به حرفش گوش بدیم.
‫این حرف‌هام به درد نمی‌خوره.
‫به درد نمی‌خوره، مگه نه؟
‫علیاحضرت، خواهش می‌کنم، ‫ما بیگناهیم.
‫واقعا؟
‫عتیقه‌های انشعابی ‫عین همون‌هایی که از بایگانی من...
‫گم شده بودن ‫بین وسایلتون بود.
‫یعنی نیومده بودین اینجا بدزدینشون؟
‫در واقع درسته،
‫ولی شکست خوردیم.
‫تو هم یه سلاح گوگردی دست‌ساز داری.
‫عین همونیه که تو جنایت ‫استفاده شده بود.
‫همین مدرک واسه محکومیتتون کافیه.
‫البته شاید اگه اعتراف کنین،
‫باهاتون مدارا کنم.
‫نمی‌کنین؟
‫پس چاره‌ای جز این ندارم...
‫که کل واکس ماکینا رو ‫به مرگ محکوم کنم.
‫نه! کار من بود.
‫- پرسی. ‫- کار من بود.
‫من کل مسئولیت قتل بانو آشارو رو ‫قبول می‌کنم.
‫پرسی، چیکار می‌کنی؟
‫درسته، ما اومدیم ازتون سرقت کنیم؛
‫ولی دوستانم هیچ نقشی ‫در قتل نداشتن.
‫خواهش می‌کنم آزادشون کنین.
‫خودم رو به دست شما می‌سپرم.
‫صداقت این روزها نادره.
‫مردم من هم همیشه بخشنده‌ان.
‫خیلی‌خب.
‫بدین وسیله همه‌تون رو ‫از آنکارل تبعید می‌کنم.
‫واسه تغییر آماده‌اش کنین.
‫نه! ولش کنین!
‫پرسی!
‫خیلی‌خب، کجا بودیم؟
‫آها، آره، فقط می‌خوام ‫تو زندگیت تا شم.
‫یعنی «باشم.»
‫کافیه بهم بگی کی باشم. ‫آخه چه خوشت بیاد چه نیاد،
‫من باباتم.
‫یعنی من پـ... ‫من پدرتـ...
‫من... من پـ...
‫مگه می‌شه این‌قدر احمق باشم؟
‫راستش، یه لحظه...
‫خیال می‌کردم چون واقعا برات مهمم برگشتی؛
‫ولی باید می‌دونستم ‫آشغالی چون تو عوض نمی‌شه.
‫برگرد سراغ ماجراجویی‌های مسخره ‫و حقارت‌آمیزت...
‫و دست از سر من بردار.
‫نه، نه، کیلـ...
‫خواهش می‌کنم نرو.
‫اسکانلان؟
‫سلام بچه‌ها.
‫نه، نه، نه، نه، نه! ‫کاری نکنین. بی‌آزاره.
‫مسموم هم شده؟
‫وای...
‫می‌خواستم با کیلی صحبت کنم،
‫ولی شما تو دردسر افتاده بودین.
‫نمی‌تونستم همزمان دو جا باشم.
‫پایک، همه‌چی رو خراب کردم.
‫آخی اسکانلان، متأسفم.
‫واسه هیچ‌کس مهم نیست. ‫می‌خوان پرسی رو بکشن.
‫وایستین ببینم... چی؟
‫تو جون یکی رو گرفتی.
‫ما جون خودت رو نمی‌گیریم،
‫ولی به چیز شریفانه‌تری تغییرش می‌دیم.
‫قبل از این که به خدمت من دربیای،
‫حرف آخری نداری؟
‫دارم؛
‫ولی مخاطبان مد نظرم حضور ندارن.
‫اعتراض دارم!
‫وای، زمان‌بندیم حرف نداشت.
‫این کارها یعنی چی؟
‫علیامدرک، ‫من حضرات جدیدی ارائه می‌دم.
‫شمشیرم لازمتون می‌شه.
‫افسانه‌شکن.
‫به تیغه‌اش نگاه کنین ‫تا مجرم اصلی رو ببینین.
‫مهمون داریم.
‫نباید تماشا کنی.
‫پس داشتین راست می‌گفتین.
‫با احتساب این مدرک جدید،
‫تمام اتهامات گروهی...
‫که واکس ماکینا خطاب می‌شن ‫رفع می‌شه.
‫- وای. ‫- آخیش.
‫خیال می‌کردیم از دست رفتی.
‫یا خدا اسکانلان، ‫خیلی خوشحالم پیدامون کردی.
‫آره. من هم خوشحالم.
‫راستش، مدت قابل توجهیه ‫که دارم عتیقه‌هایی...
‫چون شمشیرت رو بررسی می‌کنم.
‫لازم نبود گردن بگیری.
‫ولی واقعا تقصیر منه ‫که چنین اختراعی کردم...
‫و تو دنیا پخشش کردم.
‫تقصیر منه که بهتون نگفتم ‫ریپلی تو واسلهایم تعقیبمون می‌کرد.
‫وقتی دیدم اون اهریمن... ‫اهریمن خودم...
‫هنوز زنده است... ‫شرمگین شده بودم.
‫مهم‌تر از همه،
‫اصلا نمی‌خواستم شما من رو ‫تو اون حال ببینین.
‫این همه عذاب وجدان ‫خواسته‌ات رو برآورده نمی‌کنه.
‫خب، خواسته من چیه؟
‫خب. خیلی وقته...
‫که کلی به گزینه‌هامون فکر کردم.
‫به چه نتیجه‌ای رسیدی؟
‫خب، هیچی. فقط می‌خواستم ‫بدونین داشتم فکر می‌کردم.
‫ایول رفقا.
‫گزینه کجا بود؟
‫ریپلی قسر در رفت.
‫عمرا اگه بدون اون عتیقه ‫جلوی آتش تورداک دوام بیاریم.
‫اگه واقعا زره شهید سپیده‌دم رو دزدیده بود،
‫حرفت درست می‌بود.
‫جانم؟
‫من از نزدیک شاهد خشم تورداک بودم...
‫و حمله‌اش به تال‌دوری رو ‫نظاره‌گر بودم.
‫کاملا خبر داشتم ‫ممکنه خودش یا یکی از متحدانش...
‫بیان سراغ اون زره.
‫تنها کار مسئولیت‌پذیرانه رو کردم.
‫با یه نسخه جعلی عوضش کردم.
‫چی؟ پس نسخه اصلی کجاست؟
‫می‌شه قرضش بگیریم؟
‫احتمالا کار سختی باشه.
‫جایی قایمش کردم ‫که حتی دست تورداک هم بهش نرسه.
‫با جهنم‌های دسپاث آشنایی دارین؟
‫جهنم‌ها؟ یعنی جهنم‌های واقعی؟
‫همون‌جایی که کلی خون، اهریمن ‫و چیزهای باحال داره؟
‫آها... یعنی...
‫چیزهای بد داره، هوم؟
‫زره پیش اهریمنی ‫به نام زرکسوس ایلرزه...
‫که تو شهر دیس کلکسیون عتیقه داره.
‫یعنی اگه زره رو بخوایم، ‫باید بریم...
‫جهنم.
‫ایول!
‫وای سینه‌ام!