‫«کیمرا» رو پیدا می‌کنیم،
‫کیمرا رو می‌کُشیم، ‫به همین سادگی.
‫پس می‌ریم سمت ساحل؟
‫برای بارِ هزارم می‌گم؛
‫جونور اون‌موقع اونجا بوده.
‫تا الآن مسلماً رفته سمت صخره‌ها.
‫می‌دونی چیه؟ خسته شدم از اینکه...
‫هِی حرف‌های منو نقد می‌کنی.
‫شاید اگه انقدر کوته‌بین نبودی...
‫ببخشیدا، «کوته‌بین»؟!
‫داری قدّم رو مسخره می‌کنی؟
‫دارم مغز پوکت رو مسخره می‌کنم.
‫شما دوتا هم بس کنید دیگه!
‫پخش می‌شیم و دنبال سرنخ می‌گردیم.
‫چطوره شما دوتا توی یه تیم باشید؟
‫رابطۀ دوستانۀ منحصربه‌فردی دارید.
‫معرکه شد! باز باید پرستاریِ بچه بکنم!
‫آره، آره، حالا عقب نَمونی، خانم خشک و جدی!
‫آخرش هم حرف من شد، نزدیک ساحله.
‫منظورت صخره‌های نزدیکِ ساحله دیگه؟
‫کیما، وایستا!
‫دارمش.
‫قطعاً نداریش!
‫آلورا!
‫کیما، سرت رو بدزد!
‫می‌خوای خودت رو به کُشتن بدی؟
‫گفتم از سر راه برو کنار!
‫دیدی؟ گفته بودم «دارمش».
‫کیما.
‫کجایی؟
‫هان؟
‫اه، گندش بزنن.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫خبری نشد؟
‫وروگال هنوز اون پایینه، ‫قشنگ حس می‌کنم.
‫پس منتظر چی هستیم؟
‫نمی‌تونیم بدونِ نقشه ‫همین‌جوری به یه اژدها حمله کنیم.
‫نقشه اینه که من کیما رو پیدا کنم
‫و اون هیولای کوفتی رو تیکه‌تیکه کنم.
‫با وجود اینکه این استراتژی یه جنبه‌های مثبتی داره،
‫تعدادمون برای حمله به یه اژدها کمه.
‫وقت‌مون هم تمومه.
‫تا یه ساعت دیگه، باید دروازه رو ‫برای دوست‌هامون باز کنیم.
‫چرا یهویی محتاط شدین برای من؟
‫اگه وِکسالیا در خطر بود، صبر می‌کردی؟
‫اگه جونِ پرسیوال در هاله‌ای از ابهام بود، ‫دست رو دست می‌ذاشتی؟
‫این کلاً...
‫من و پرسی با هم نیـ...
‫با هم چی؟
‫با هم نیستیم.
‫آره جون عمه‌تون.
‫با این‌حال بیراه نمی‌گه.
‫همیشه برای همدیگه با کله به دلِ خطر می‌ریم.
‫اگه توی این مورد هم همین کار رو نکنیم، ‫نشون می‌ده دورو هستیم.
‫ممنون.
‫منظور من دقیقاً همین بود؛
‫وقتی خودت رو درگیرِ یکی دیگه می‌کنی، ‫همه‌جور پیچیدگی‌ای به وجود میاد.
‫ولی ما درگیرِ همدیگه نیستیم، مگه نه؟
‫چی؟ نه.
‫پس پیچیده نیست.
‫برام سؤاله که بقیه در چه حالی‌ان.
‫به جرئت می‌تونم بگم وضع‌شون بهتر از ماست.
‫چرا دروازۀ کوفتی انقدر دورـه؟
‫آهای، فکر کردی می‌تونی به ما برسی، کله‌پوک؟
‫شاید بهتر باشه آقای قاتل رو مسخره نکنی.
‫می‌دونم همین اطرافی.
‫دیر یا زود گیرت میارم.
‫توی هر سوراخی هستی همون‌جا بمون، موش!
‫پیدات می‌کنم.
‫چه جالب.
‫یخِ اون پایین نسبتاً نازک به‌نظر میاد.
‫می‌تونیم به نفع خودمون ازش استفاده کنیم.
‫یخ رو ول کن. کیما رو می‌بینی؟
‫رد پا؟ هر چیزی!
‫از این فاصله که نه.
‫پس بیاید نزدیک‌تر شیم.
‫صبور باش.
‫نمی‌دونیم اژدها کجاست.
‫مسئله کیماست.
‫اون اصلاً صبور نیست.
‫بدونِ من، جونش رو بیشتر هم به خطر میندازه.
‫شاید بهتر باشه پشت سر آلورا بریم.
‫تا حالا انقدر عجول ندیده بودمش.
‫اینم یه دلیل دیگه برای اینکه ‫ما آروم و معقول بمونیم.
‫نه که ما همیشه آروم و معقولیم!
‫سرما هنوز از پا درِت نیاورده؟
‫جهنم و ضرر!
‫فرار کن، خرگوش‌کوچولو.
‫- بفرما، اجازه لازم نیست! ‫- اوناهاشش.
‫دیگه توی چنگمی!
‫کیما!
‫بیا اینجا!
‫الی؟
‫گندش بزنن.
‫دَووم بیار!
‫عالی شد.
‫صبر کن...
‫ما آروم و معقولیم، یادت رفته؟
‫یکی‌تون رو گرفتم.
‫جاخالی بده!
‫چی‌کار می‌کنی، الی؟ ‫بزن به چاک. خودم از پسش برمیام.
‫تمام شواهد، ثابت می‌کنن از پسش برنمیای.
‫نه!
‫آره!
‫یالا، از خودت دفاع کن. ‫این‌طوری که حال نمی‌ده.
‫آروم و معقولش کردم!
‫شلیک خیلی خوبی بود.
‫من می‌رم کیما رو پیدا کنم. ‫دمِ پورتال می‌بینم‌تون.
‫دنبال چالش می‌گردی، آره؟
‫اه، گند زدم به این زندگی!
‫گودالِ عمیقِ قشنگی پیدا کردی، عزیز.
‫خیلی هم جادارـه.
‫ممنون که گرفتی‌ام. ‫می‌شه از اینجا بیاریم بیرون؟
‫شرمنده، عزیز.
‫فنتراس یه وقتایی خودش تصمیم‌گیری می‌کنه.
‫اسلحۀ لامصبت خیلی صداش بلنده!
‫ببخشید که همه‌مون نمی‌تونیم ‫از انگشت‌های کوفتی‌مون جادو شلیک کنیم!
‫وای خدا!
‫پرسی؟
‫ظاهراً ولت کرد رفت.
‫اوه.
‫مطمئنی؟
‫هنوز خیلی تا پایانِ این شکار مونده.
‫جهنم و ضرر! بذار یه کار عجیب کنم.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫- ببخشید که به حرفت گوش نـ... ‫- ولش کن.
‫بیا بریم دوست‌هامون رو پیدا کنیم.
‫- دروازه کدوم گوریه؟ ‫- نمی‌دونم!
‫همۀ این سنگ‌ها شبیه هم می‌مونن.
‫باید دقیقاً جلومون باشه، ‫فقط اینکه بسته‌ست.
‫حتماً یه اتفاقی برای بقیه افتاده.
‫کیلث، می‌تونی پورتال رو از اینجا باز کنی؟
‫عه واقعاً؟ سخت به‌نظر میاد. ‫به هر حال تلاشت رو بکن!
‫اوناهاش.
‫می‌تونم شروع کنم.
‫وگرنه باید از اون‌طرف فعالش کنن ‫وگرنه گیر افتادیم.
‫به‌نظرتون اگه با زبون خوش از اون یارو بخوایم، ‫پنج دقیقه بهمون وقت می‌ده؟
‫نه انگار.
‫آهای!
‫- الی! ‫- کیما.
‫اونجا چه فکری پیش خودت کردی؟
‫بهت گفتم کاری نکن.
‫تا با کلّه بری توی حلقِ پُر دندونِ وروگال؟
‫یه نفر باید از دست خودت نجاتت بده.
واقعا؟ دوباره این بحث؟ ‫چرا هیچ‌وقت نمی‌تونی بهم اعتماد کنی؟
‫آخه... نمی‌تونم دیگه.
‫تو غیرقابل پیش‌بینی هستی ‫و این موضوع منو می‌ترسونه.
‫شرمنده.
‫ببین، دلیل اینکه این کارها رو می‌کنم ‫این نیست که آرزوی مرگ دارم.
‫فقط... روشِ من برای دور نگه‌داشتنِ تو از خطره.
‫آممم... خانم‌ها؟
‫دروازه.
‫- بله، بله. نابودیِ قریب‌الوقوع! ‫- صد درصد.
‫حیطۀ تخصصیِ من نیست ‫ولی یه امتحانی می‌کنم.
‫نه.
‫پیدامون کرده.
‫- بیشتر وقت می‌خوایم. ‫- بیرون نگه‌اش می‌داریم.
‫شایدم نه.
‫هر چقدر می‌تونید معطلش کنید!
‫وَکس، دیوونه شدی؟
‫آره ظاهراً.
‫بچه‌ها، وَکس در خطره.
‫- آره. ‫- ما می‌گیریمش.
‫خدایا!
‫اسکنلن، حالا!
‫هان؟
‫عالی شد، حالا منم دیوونه‌ام.
‫گراگ؟
‫- کیکی، فرقی نکرد؟ ‫- یه ذره هم تکون نمی‌خوره.
‫آتیش! شاید بتونم جذبش کنم!
‫هان؟
‫پایک؟ پایک!
‫از اونجا برو کنار!
‫زره! فکر کنم داره کار می‌کنه.
‫گندش بزنن.
‫ای بابا. سرت!
‫سرم چی شده؟
‫این چه وضعشه؟
‫بچه‌ها، نگاه کنید. پورتال!
‫اوه اوه.
‫گندش بزنن، گندش بزنن. ‫نمی‌خوام کچل بمیرم!
‫راه بیفتید!
‫یالا، یالا.
‫آخ جون، خودشونن.
‫اوه...
‫- پسر گُنده! پسرِ خیلی گُنده! ‫- کمک، کمک، کمک، کمک!
‫یه پسرِ خیلی خیلی گُنده داره تعقیب‌مون می‌کنه!
‫گندش بزنن!
‫اون جونور دیگه چیه؟
‫به‌نظرت با هم می‌جنگن یا به هم می‌خندن؟
‫یه اهریمن رو انداختیم به جون یه اژدها؟ ‫عجب نقشۀ خفنی شد.
‫ما معروف به همین‌ایم.
‫پایک! موهات...
‫جمع کن خودتو، «ده رولو». ‫امروز از اون روزها بوده.
‫مال خودمی!
‫یا خدا!
‫همه فوراً بیاید کنار من.
‫صبر کنید، صبر کنید، صبر کنید!
‫خیلی‌خب، برو.
‫این نمایش معرکه‌ست.
‫آره بابا، معلومه. ‫خیلی‌خب، پنج تا طلا روی آتیشی‌ـه شرط می‌بندم.
‫عه، حرکت ترکیبیِ یک و دو رو زد.
‫یالا، بزنش، بزنش.
‫اوه اوه اوه! چه دردی داشت.
‫- صحنه رو داشتی؟ ‫- اوه!
‫شاید بهتر باشه از اون عقب نگاه کنیم.
‫آره، آره. ‫بد نیست یه‌کم فاصله بگیریم.
‫راه کوفتی رو باز کنید!
‫باختی!
‫تموم شد؟
‫شاید خسته‌تر از اونی باشه که بتونه بجنگه.
‫چرا شماها انقدر سق‌تون سیاهه؟
‫آره، راست می‌گی. ‫ببخشید، ببخشید.
‫چی‌کار کنیم؟ فرار کنیم؟
‫- حمله کنیم؟ ‫- یه فکری دارم. همین‌جا منتظر بمون.
‫چی؟ کیما، نه.
‫نمی‌دونم چه فکری داری ‫ولی نکن!
‫تو منو می‌شناسی و بهم اعتماد داری.
‫آهای، اون مال منه.
‫برای خودش داره کدوم گوری می‌ره؟
‫نگران نباشید. ‫اون بانو کیمای وُردی‌ـه؛
‫هیولاکُش، بازماندۀ امبرهولد،
‫و دوست صمیمیِ من.
‫از پسش برمیاد.
‫آره، بیا.
‫خیلی‌خب، حالا یه کمکی بکنید.
‫شنیدین که چی گفت.
‫داریمت، کیما.
‫بریزید سرش.
‫دستِ اسکنلن!
‫داره فرار می‌کنه.
‫ببینید چی گرفتم!
‫کسی نمی‌تونه منو محدود کنه!
‫این جونور چطور هنوز زنده‌ست؟
‫نمی‌دونم. اژدهاست دیگه.
‫می‌تونی یه هدفِ متحرک ‫طلسم اجرا کنی؟
‫چی؟
‫کیما! هنوز که منو تنها نذاشتی؟
‫بمیر، شکار!
‫ممنون رفیق.
‫حاضری؟
‫نه، ولی به هر حال انجامش بدیم.
‫آهای، مواظب باش چی رو تعقیب می‌کنی. ‫یه موقع ممکنه بهش برسی!
‫دوباره همین‌جوری بدونِ توجه به خطر، ‫حمله‌ور شدی.
‫ولی ایرادی نداره، مگه نه؟
‫سرِ همین بود که باهات دوست شدم.
‫می‌دونم، با هم نیستیم.
‫ولی دلیل نمی‌شه که مجبور باشیم از هم دور بمونیم.
‫فلس‌های اژدها.
‫وروگال.
‫یه بی‌عرضۀ دیگه!
‫تک‌تک‌شون بی‌خاصیت هستن.
‫همه علیهِ منن، ولی مهم نیست.
‫بچه‌هام دارن از تخم میان بیرون.
‫فقط به اولین شکارشون نیاز دارن.
‫جدی؟
‫کی اونجاست؟
‫بهترین جای ممکن ‫برای پیدا کردنِ شکار رو مد نظر دارم.
‫آخیش، مو! ‫خیالم راحت شد.
‫بهت برنخوره، رفیق.
‫نه، برنخورد.
‫هر کسی نمی‌تونه همچین تیپی بزنه.
‫می‌گیری چی می‌گم؟
‫به‌زودی هوا تاریک می‌شه.
‫آلورا، می‌شه با جادو از اینجا خارج‌مون کنی؟
‫متأسفانه قبل از اینکه بتونم چیزی رو جادو کنم ‫باید استراحت کنم.
‫گمون کنم بتونیم بریم عمارتِ «شرت‌هالت».
‫- کجا؟ ‫- می‌دونید، خونۀ روی آبِ من.
‫چهاردیواریِ گرمم. کلبۀ کوتاهم. ‫می‌دونید؟ کلوپ شبانه‌ام.
‫انقدر خسته‌ایم که حوصلۀ شوخی‌هات رو نداریم، اسکنلن.
‫باور کن اگه شوخی کرده بودم ‫الآن داشتی می‌خندیدی.
‫گرچه بدونِ یه دَر ‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫مثلاً همچین چیزی منظورته؟
‫گراگ، تو معرکه‌ای.
‫خیلی‌خب، فقط کلید جادویی‌ام رو وارد می‌کنم و...
‫تشریف میارید؟
‫اسکنلن...
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫«ترجمه از محمد سید»