‫بدون واکس ماکینا از پس هیچ‌کدوم این کارها...
‫و کارهای آینده‌ام، برنمی‌اومدم.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫الآن دقیقاً چی شد؟
‫بُردش!
‫رایشان جسد تورداک رو بُرد.
‫کیکی؟ حالت خوبه؟
‫معلومه که خوب نیستم.
‫برامون تله پهن کرد ‫ما هم راحت افتادیم توش.
‫- نمی‌دونستیم خب. ‫- من می‌دونستم.
‫کل این مدت می‌دونستم ‫ولی نمی‌تونستم کسی رو قانع کنم.
‫سرِ این قضیه خودت رو مقصر ندون.
‫نمی‌دونم، وَکس.
‫هر بار مطرحش می‌کردم،
‫هر بار حرفم رو می‌زدم،
‫زیر سؤال برده می‌شدم، مورد تردید قرار می‌گرفتم ‫و کسی بهم محل نمی‌ذاشت.
‫از طرف تیمِ خودم!
‫صبر کن.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫منتظر مُهر تأییدِ کسِ دیگه‌ای نمی‌مونم.
‫دیگه به هیچ‌کس مُتکی نمی‌شم.
‫- کیلث، خواهش می‌کنم... ‫- نکن! دنبالم نیا.
‫کیلث!
‫کیلث حق داشت، می‌دونی؟
‫خودمون رو گول زدیم.
‫همدیگه رو قانع کردیم ‫که اگه همکاری کنیم، هر مشکلی رو می‌تونیم حل کنیم.
‫یعنی تو مخالفی؟
‫قبل از واکس ماکینا، فقط خودم بودم و خودت.
‫و ما هیچ‌وقت کاری رو نیمه‌تموم نمی‌ذاشتیم.
‫پس می‌خوای بری دنبال ریپلی.
‫فکر می‌کردم با گرفتنِ انتقام مادر، ‫حس بهتری پیدا می‌کنم.
‫ولی پیدا نکردم.
‫چون می‌دونم یه مسئله‌ی دیگه هست که باید حل بشه.
‫تیم چی پس؟
‫دیگه تیمی وجود نداره.
‫آبجی، اگه خواستۀ تو همینه
‫منم باهاتم.
‫چه بلایی سرمون اومده؟
‫خب، هنوز فرقی نکرده؟
‫بدنش ترمیم شده ‫ولی به‌هوش نمیاد.
‫عه. دعا کردن رو امتحان کردی؟
‫نمی‌دونم فایده‌ای داره یا نه.
‫بذار یه چیزی رو امتحان کنم.
‫اسکنلن؟
‫آهای، اسکنلن!
‫بیدار شو، تنبل‌خان! ‫نوشیدنی دارم! کلی آدم اینجا هست!
‫آدمایی که کلی نوشیدنی خوردن!
‫ای بابا. این روش همیشه جواب می‌داد.
‫شاید دلش نمی‌خواد بیدار بشه؟
‫[آهنگ کیلی]
‫رفیق، شاید حق با تو باشه.
‫باید آلورا رو پیدا کنم.
‫تکون نخور تا برگردم. ‫(منظورش اینه که جایی نرو)
‫چی؟
‫ببخشید، ببخشید. پایک هستم، سلام. ‫منو می‌شناسی دیگه.
‫البته تا حدودی. ‫ببینم، کیلی توی کدوم اتاقه؟
‫شش.
‫ممنون، دکتر.
‫من آوردمش اینجا.
‫شفادهنده که تویی. ‫من چی می‌گم این وسط؟
‫آخه تو براش عزیزی. ‫یعنی از صمیم قلب براش عزیزی.
‫تا حالا ندیدم نسبت به هیچ‌کس این‌جوری باشه.
‫بجز خودش.
‫چندوقته داره روی این آهنگ کار می‌کنه.
‫برای توئه.
‫جدی؟ پس چطوریه که هیچ‌وقت به دیدنم نمیاد؟
‫اومد. یعنی حداقل سعی‌اش رو کرد.
‫کیلی، اون همه‌چیزش رو به خطر انداخت ‫تا تو رو پیدا کنه.
‫ببین، اسکنلن رو خیلی وقته می‌شناسم
‫و سرد و گرم روزگار رو با هم چشیدیم.
‫عه. شما دوتا... چیزید؟
‫نه. خدا نکنه! خب، یعنی...
‫خیلی‌خب، حالا... می‌دونی؟ سعی کردیم که...
‫چیزه... این... لازم نیست در موردش صحبت کنیم.
‫تو حسی رو توی وجودش زنده می‌کنی ‫که کسِ دیگه‌ای نمی‌تونه.
‫و... چه‌می‌دونم، شاید حتی لبخند بیاری روی لب‌هاش.
‫اسکنلن شرت‌هالتِ کوفتی.
‫اینم از این، دوستانِ سبز.
‫عه.
‫کیلث.
‫چطور آشاری رو رهبری کنم؟ ‫وقتی که حتی شش نفر...
‫شش‌تا از دوست‌هام، ازم حرف‌شنوی ندارن!
‫بخشی از فرآیندِ رشد، اینه که لغزش داشته باشی.
‫مثل باغ مامانت.
‫وقتی اون رفت، زیادی بهش آب دادم، کم بهش آب دادم، ‫زدم کلش رو پژمرده کردم.
‫ولی هیچ‌وقت گیاه‌ها رو نکَندم.
‫بذرها همون‌جا زیرِ سطح خاک بودن،
‫در انتظار اینکه با ناز و نوازش ‫دوباره جون بگیرن.
‫فرقش اینه که فرصت دیگه‌ای نصیب من نمی‌شه.
‫اگه نتونم رایشان رو پیدا کنم ‫هیچ‌کدوم از این چیزا مهم نیست.
‫یه چیزی می‌دونی.
‫بابا. بهم بگو.
‫یه آیین باستانی هست.
‫می‌تونه افراد رو در فواصل دور، پیدا کنه.
‫دقیقاً همینو لازم دارم. ‫چطور ازش استفاده کنم؟
‫نمی‌کنی!
‫اون آیین، به‌شدت خطرناکه.
‫فقط تعداد کمی از آشاری‌های خاک بلدن.
‫بدونِ مجوز شورا، روشش رو در اختیارت نمی‌ذارن.
‫پس بهتره یه جلسه تشکیل بدی.
‫[استیلبن]
‫استیلبن.
‫سکونتگاهِ غیرقابل اعتمادترین کثافتِ قلمرو.
‫از این کار مطمئنی؟
‫بدونِ کثیف‌شدن، نمی‌شه دنیا رو تمیز کرد.
‫پس... برو من پشت سرت میام.
‫کورین، اعضای شورا جمع شدند. ‫برای شنیدنِ چه موضوعی ما رو خبر کردی؟
‫ممنونم، اووندا و نمایندگان شورا، ‫من...
‫راستش، من می‌خواستم باهاتون صحبت کنم.
‫من کیلث هستم، دخترِ...
‫تو چرا مشغول تکمیل آرامنته‌ات نیستی؟
‫مطمئن باشید اگه وضعیت اضطراری‌ای نبود ‫بهتون نمی‌گفتیم بیاید اینجا.
‫در نبرد «ایمون»، ‫من دوشادوش آشاری‌های آتشِ دلیر جنگیدم،
‫که جون‌شون رو در مقابل تورداک دادن.
‫ما پیروز شدیم. ‫حداقل تا وقتی که رایشان بهمون خیانت کرد.
‫و فکر می‌کنم...
‫می‌دونم وظیفۀ منه که جلوش رو بگیرم.
‫به همین دلیل، ازت تقاضا دارم...
‫آیینِ رؤیتِ آشاری‌های خاک رو باهام در میون بذارید.
‫چی؟
‫مسخره‌ست.
‫به هیچ وجه. ‫تو آمادگی‌اش رو نداری.
‫من همون دختری نیستم ‫که وقتی رفتم می‌شناختید.
‫از «قلمروی فی» جون سالم به در بردم،
‫وارد «جهنم‌های دسپاث» شدم.
‫من از آتش عبور کردم و باهاش یکی شدم.
‫روح‌تون هم خبر نداره ‫که چه کارهایی از رایشان برمیاد.
‫آشاری‌ها در گذشته با اون اژدها مقابله کردن.
‫بزرگانِ ما مبتلا به آلودگی‌ای کردنش ‫که در نهایت، کارش رو یکسره می‌کنه.
‫صبر کن ببینم،
‫ما با اون بیماری طلسمش کردیم؟ ‫خبر نداشتم.
‫مسائل بسیار زیادی هستند ‫که تو ازشون اطلاعی نداری، کیلث.
‫هنوز تازه نصف آزمون‌هات رو هم پشت سر نذاشتی.
‫و حالا خواسته‌ات چیه؟ اینکه آرامنته‌ات رو ناقص رها کنی
‫و این آیینِ خطرناک رو یاد بگیری؟
‫ممکنه جونت رو بگیره.
‫از پسش برمیام.
‫برمیای؟ مادرت هم همینو گفت
‫ولی دیگه هیچ‌وقت خبری ازش نشد.
‫ما آشاری‌ها، وظیفه‌مون حفاظت از گذرگاه‌هاست.
‫شاید رایشان برای وضعیتش، ما رو مقصر بدونه؛
‫تو شاید باهاش خصومت شخصی داشته باشی؛
‫ولی این مسائل نباید نسبت به مسئولیتت ارجح باشن ‫و ریسکی که وجود داره رو هم توجیه نمی‌کنن.
‫تقاضات رد می‌شه.
‫- بابا... ‫- متأسفم، کیلث.
‫من نباید توی این تصمیم، دخالتی کنم.
‫[مهمانسرا]
‫تقلب‌کارِ نکبت!
‫احمق‌ها. دارید توجه بقیه رو جلب می‌کنید.
‫حالا از جلوی چشمم گُم شید!
‫فلفل‌دان!
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫درِ اشتباهی رو انتخاب کردی، پسر.
‫اومدم بپرسم اون فلفل‌دان رو از کجا آوردی.
‫می‌تونم جواب بدم؛ ‫می‌تونم هم گلوت رو بِبُرم.
‫تو به یکی از دوستانِ کلاسپ‌ات آسیب نمی‌زنی.
‫علامتت رو ندیدم.
‫پس به گمونم دوست می‌شیم.
‫- وِکس، ولش کن، ولش کن! خواهر! ‫- چیزی نمونده بود بکُشَتِت.
‫نه، اصلاً. اون از کلاسپ‌ـه.
‫عذر می‌خوام. خواهرم یه ذره...
‫- بعضی وقتا یه مقدار... ‫- مسئله‌ای نیست.
‫منم یه خواهر دارم. ‫مثل سگ دوستش دارم.
‫بیا از نو شروع کنیم، باشه؟
‫هان؟
‫تو همیشه همراه من می‌مونی.
‫و یه روز برای سفر خودت آماده می‌شی.
‫فقط باید گوش بدی.
‫هوم.
‫یه کِشتی میاد خلیج لوسیدیا و می‌ره،
‫یه‌سری سلاح رو تحویل می‌ده.
‫هیچ پرچمی نداره.
‫علامت خاصی هم نداره.
‫اینجا توقف می‌کنه تا مجدداً بارگیری کنه.
‫احیاناً نمی‌دونی اون کِشتی کِی برمی‌گرده؟
‫فقط شب‌ها پهلو می‌گیره.
‫هیچ‌وقت جلوتر اعلام نمی‌کنن.
‫پس به گمونم باید بشینیم و منتظر بمونیم.
‫دیگه خودتونید و خودتون.
‫من با این عوضی‌ها در نمی‌افتم.
‫ممنون، رفیق.
‫بین دزدها رفاقتی وجود نداره.
‫فقط یادت باشه، بدهی‌های ما با خون پرداخت می‌شه.
‫اون دنیا می‌بینم‌تون.
‫امیدوارم وقتی برمی‌گردید به قبیله‌هاتون،
‫بادها ازتون مراقبت کنن.
‫همزمان با خاموش‌شدنِ آتش،
‫این شورا به پایان می‌رسه.
‫هنوز نه.
‫کار ما تموم نشده.
‫گوش نکردین چی می‌گم.
‫شورا حکمش رو داد، کیلث.
‫نه، تو دادی.
‫اونا ندادن.
‫بهم گفتن این جنگ، ارزش ریسک‌کردن نداره.
‫هشدار دادن که محتاط باشم.
‫تا منتظر بمونم بیماریِ رایشان کارش رو بکنه.
‫تا خفه‌خون بگیرم و آرامنته‌ام رو تموم کنم.
‫ولی اینکه رهبری نیست.
‫بزدلی‌ـه.
‫با اعتمادبه‌نفسی صحبت می‌کنی ‫که پشتوانه‌ای نداره.
‫مادرت می‌دونست که...
‫من مادرم نیستم.
‫مسیر من، مسیر خودمه.
‫یه رهبر واقعی حاضره در راه باورهاش...
‫از همه‌چیز دست بکِشه.
‫من وقتی به‌عنوان «صدای طوفان»
‫از اعضای این شورا بشم، همچین کسی می‌شم.
‫بله، آشاری‌ها در قبالِ مردم‌مون مسئولن.
‫ولی از طرفی نسبت به اکزندریا مسئولیم.
‫چه بخواید چه نخواید، ما بخشی از این دنیاییم.
‫و من آماده‌ام تا براش بجنگم.
‫آماده‌ام تا برای عزیزانم بمیرم.
‫تو اگه خواستی منو رد کن، رئیس اووندا.
‫ولی اگه تمام اعضای شورا، همون حرف شما رو نزنن
‫از این میدان نمی‌رم.
‫از اونجایی که این آیین، متعلق به مردم منه
‫نظرمون باید لحاظ بشه.
‫ما آشاری هستیم
‫ولی حق با کیلیث‌ـه.
‫اکزندریایی هم هستیم.
‫دیگه وقتشه مثل یه اکزندریایی واقعی عمل کنیم.
‫«پتیس»، تو هیچ ارتباطی با این اژدها نداری.
‫نمی‌تونی آیین رو براش اجرا کنی.
‫برای همین خودم شخصاً به دختره آموزش می‌دم.
‫بقیه‌تون هم موافقید؟
‫ممنون که پشت دخترم در اومدی.
‫هنوز برای تشکر زوده، کورین.
‫گرفتنِ مجوز شورا، در مقایسه با...
‫چیزی که در انتظارمونه، ساده بود.
‫در راه انجام این آیین، خیلی‌ها مُردن.
‫حالا کِی شروع می‌کنیم؟
‫هنوز خبری نیست.
‫باید پاشیم بریم اون پایین ‫و به‌زور از یه نفر حرف بکِشیم بیرون.
‫کوتوله، می‌دونم دلت می‌خواد پیداش کنی.
‫ولی نباید سرمون رو به باد بدیم.
‫صد درصد.
‫حساب‌شده عمل می‌کنیم.
‫یه پیشنهادی دارم؛
‫من می‌رم ببینم می‌تونم سرِ کلام رو با کسی باز کنم؟
‫تو همین‌جا بمون.
‫عالی شد.
‫سال‌ها طول می‌کشه تا آشاری‌های خاک ‫روی قدرت‌هاشون تسلط پیدا کنن.
‫تا از زمین انرژی بکِشن.
‫با خاک یکی بشن.
‫اما اینجا،
‫یه پل ارتباطیِ خطوط انرژی متقاطعِ جادویی،
‫بهت کمک می‌کنه به همون توانایی‌ها ‫دسترسی پیدا کنی.
‫چه مجسمه‌های عجیبی.
‫آیین، از قدرت پل ارتباطی بهره می‌گیره.
‫اما حتی اینجا هم، تسلط بر روی آیین، کار دشواریه.
‫ببینم، اینا آدم بودن؟
‫یادت باشه به‌عنوان یه آشاری چه قابلیت‌هایی داری.
‫نیروی باد که لای موهات می‌وَزه،
‫قدرت سنگِ زیرِ پاهات.
‫درست مثل این خطوط انرژی، تو محوری هستی
‫که عناصر در اطرافش جریان دارن.
‫و به محض اینکه بهم آموزش بدی،
‫از اون چیزها استفاده می‌کنم.
‫ولی نمی‌تونم.
‫چون خودم از قبل، توانایی‌اش رو دارم.
‫مثل یه درخت تنومند که از یه بذر کوچیک رشد می‌کنه،
‫تو باید قدرتت رو قلاب کنی
‫و بذاری توسعه پیدا کنه.
‫یه کِشتی!
‫دیگه انتظار بسه.
‫اون زنه رو گُم نمی‌کنم.
‫بجنبید!
‫هان؟
‫به‌به!
‫ببینید اینجا چی داریم.
‫نوبت توئه.
‫یه نفر رو موقع سرک‌کشی اطراف اسکله گرفتیم.
‫زود باشید.
‫گندت بزنن، وِکس.
‫با زمین ارتباط برقرار کن.
‫سنگ‌ها، گِل و لای، نواقص.
‫این‌طوری؟
‫خوبه.
‫حالا توش فرو برو، ولی آروم‌آروم.
‫اگه کنترلش رو از دست بدی،
‫ممکنه خودت رو گُم کنی.
‫چه فکرِ آرامش‌بخشی!
‫یه چیز سوزناک رو حس می‌کنم.
‫بله.
‫رشتۀ نفرتِ بین تو و رایشان!
‫مثل ریشه‌ای بدحال، داخل زمین در جریانه.
‫توی خاک دنبالش برو،
‫توی سنگ‌ها.
‫دنبالش برو تا به اون برسی.
‫رئیس؟
‫غیرقابل تحمل‌ـه.
‫نمی‌تونم متصل باقی بمونم.
‫تمرکزت رو حفظ کن، کیلث.
‫نه!
‫نه، داره منو می‌کِشونه پایین!
‫کیلث؟
‫چرا نمی‌تونم این کار رو بکنم؟
‫اینجا چه غلطی می‌کردی؟
‫هیچی.
‫گُم شده بودم.
‫حالا پیدا شدی!
‫شرمنده، عزیزم.
‫لنگر رو میندازیم!
‫دست نگه دار.
‫رئیس گفت افتخارش نصیب من بشه.
‫چرا؟
‫چه فرقی براش داره؟
‫می‌خوای از خودش بپرسی؟
‫بفرما بپرس.
‫چه جالب.
‫قلابت کجاست، نیکولای؟
‫عه، خب.
‫دیگه تلاشم رو کردم.
‫هِی!
‫نه...
‫نزدیک بود به فنامون بدی.
‫شرمنده. من...
‫اگه دست از کار کردن بکِشم، حتی برای یه لحظه،
‫داغی که برای پرسی روی دلم هست ‫دوباره حس می‌شه.
‫گفتم که؛ من باهاتم.
‫ولی این فقط در صورتی جواب می‌ده ‫که تو هم باهام باشی.
‫می‌دونم.
‫منم باهاتم.
‫آهای! دشمن!
‫دشمن!
‫طناب‌ها رو پاره کنید.
‫کِشتی رو راه بندازید.
‫ناسلامتی می‌خواستیم بی‌سروصدا انجامش بدیم.
‫وِکس، یه کمک ریز بکن!
‫گندش بزنن.
‫ممنون، آبجی.
‫وقتی یه چیزی مانع از رهاییِ کاملت می‌شه ‫طبیعت حس می‌کنه.
‫حالا دوباره امتحان کن.
‫تمرکز کن. اتصالت رو دوباره با خاک برقرار کن.
‫من... شکست...
‫نمی‌خورم!
‫اون رایشان‌ـه؟
‫نه.
‫یه چیز دیگه‌ست.
‫ظاهراً خالیه.
‫به کِشتی خوش اومدین.
‫ریپلی.
‫در خدمت‌تون هستم.
‫گندش بزنن.
‫«ترجمه از محمد سید»