‫«ترجمه از محمد سید»
‫زیادی رفته داخل. بکِشش بیرون.
‫حتی منم در این حد قدرتمند نیستم.
‫این ماجراجویی مختص خودشه،
‫فقط و فقط خودش.
‫کجایی، رایشان؟
‫دخترهاتون رو بردارید و فرار کنید.
‫می‌دونم یه جایی توی دنیایی!
‫کیلث!
‫نه! وای نه.
‫نزدیک نشو وگرنه تو هم کِشیده می‌شی داخل.
‫نه!
‫کسانی که این آیین رو برگزار می‌کنن، ‫تمام وقایع دنیا رو یکجا تجربه می‌کنن.
‫اگه نتونه در مقابل این کِشش مقاومت کنه،
‫صداهای سیاره، صدای اون رو لای خودشون گُم می‌کنن.
‫بدنِ کیلث دیگه مال خودش نمی‌مونه.
‫دنیا دوباره پسش می‌گیره.
‫نه!
‫خیلی لطف کردین که عتیقه‌هاتون رو برامون آوردین.
‫ولی ناخواسته این سؤال برام پیش اومده:
‫چرا خودتون رو به آب و آتیش زدین ‫تا منِ حقیر رو پیدا کنید؟
‫خودت خوب می‌دونی چرا.
‫آها، اون.
‫پرسی ما رو خیلی عقب انداخت.
‫ولی عتیقه‌هایی که برام آوردین ‫می‌تونه جبران کنه.
‫قبلش باید قشنگ خلع سلاح بشین.
‫واقعاً حیف شد.
‫اگه انتخاب‌های بهتری می‌کرد، الآن زنده بود.
‫یا اگه اونجا بودی تا نجاتش بدی.
‫ولی تو هم به اندازۀ اون، خودرأی هستی.
‫پرسیوال از هوش بالایی برخوردار بود،
‫اما آینده‌نگری نداشت.
‫عفونت و چرکِ این دنیا رو تشخیص نمی‌داد،
‫راهِ برطرف‌کردنش رو هم همین‌طور.
‫می‌تونستیم نظام قدیمی رو سرنگون کنیم.
‫می‌تونستیم به مردم وایت‌استون، ‫در برابر اون اژدهاها فرصتی بدیم.
‫ولی پرسی براش مهم نبود.
‫خیلی بیشتر از اونی که در مُخیله‌ات بگُنجه ‫به مردمش اهمیت می‌داد.
‫مطمئنم به تو این‌طور گفته.
‫ولی مَردی که من می‌شناختم ‫حقیرتر از اینا بود.
‫وقتی متوجه شد که سلاح‌هاش ‫روح‌ها رو به خوردِ اورتاکس می‌ده
‫نتونست باهاش کنار بیاد.
‫ترجیح داد بذاره مردم بمیرن ‫ولی غرورش رو زیر پا نذاره.
‫کثافت!
‫مشکلی داری، عزیزم؟
‫خواهر، نکن!
‫بذار من بکنم.
‫کِششِ خطوط انرژی، بیش‌ازحد زیاده.
‫خاک داره تحلیل می‌برتش.
‫کیلث، تقلا کن! مقاومت کن!
‫نه! نه!
‫کمکم کنید!
‫تو جلوی شورا در اومدی.
‫دوباره محکم باش،
‫مثل درختی در میانِ طوفان!
‫فایده نداره.
‫یه چیزی نمی‌ذاره از تمام وجود مایه بذاره.
‫چیه؟
‫توی آزمون‌های خاکی‌اش هنوز به اندازۀ کافی پیشرفت نکرده.
‫هیچ کاری از دست‌مون...
‫تو یه چیزی توی وجودش دیدی.
‫کاری کرد که بهش باور داشته باشی.
‫ازش قطع امید نکن.
‫یه راه‌حلی داره
‫ولی خطرناکه.
‫گوش کن چی می‌گم، کیلث.
‫در برابر کِشش دنیا مقاومت نکن.
‫خودت رو تسلیمش کن.
‫مگه نگفتی باید مقابله کنه؟
‫درخت‌های باستانی، ریشه‌هایی گسترده و تثبیت‌شده دارن.
‫باید توی چرخۀ اون پایین بگردی ‫تا رشته‌ات رو پیدا کنی.
‫هر چیزی که توی این دنیا بهت قدرت می‌ده.
‫افرادی که بهشون اعتماد داری.
‫نمی‌تونم...
‫نمی‌تونم چیزی پیدا...
‫صبر کن ببینم.
‫اه.
‫شاید...
‫من مایۀ ننگِ آشاری نمی‌شم.
‫- آشاری‌ها ممکنه توی دردسر افتاده باشن. ‫- پس باید...
‫خودشون باهاش سر و کله بزنن.
‫حالا خودت رو به اونا متصل کن.
‫هر بار مطرحش می‌کردم،
‫زیر سؤال برده می‌شدم ‫و کسی بهم محل نمی‌ذاشت.
‫از طرف تیمِ خودم!
‫چیزی نمونده از دست بره!
‫از چیزی دریغ نکن.
‫باید یه نفر باشه
‫که بهت قدرت می‌ده؛
‫که باعث می‌شه به خودت اعتماد داشته باشی.
‫نمی‌تونم.
‫دخترم،
‫اتکا کردن روی یه نفر دیگه ‫سخت‌ترین کاریه که می‌تونیم بکنیم.
‫اگه عشقی بین‌تون هست،
‫کمیاب‌تر از اونیه که می‌دونی.
‫لحظاتی که با همید
‫ارزش دردِ دوری رو داره.
‫خودت رو تسلیمش کن.
‫به اون شخص، گره بخور.
‫خواهش می‌کنم!
‫وَکس؟
‫می‌دونی من عاشقتم، مگه نه؟
‫نه، نه، نه.
‫نه.
‫کیلث!
‫این چیه؟
‫موفق شد!
‫هنوز نه.
‫تو محوری هستی که عناصر در اطرافش جریان دارن.
‫سنگی در رودخانۀ خروشان.
‫دستت رو به اون سمت دنیا دراز کن.
‫هدفت رو حس کن.
‫از بین شِن‌ها و سنگ‌ها،
‫ریشه رو دنبال کن.
‫ردش رو به منبعش بزن.
‫ردش رو به من رایشان بزن.
‫به‌به. چه ترفند باحالی.
‫ترفند؟ در واقع یه حرکت دشوار جادوگریه.
‫ده سال طول کشید تا...
‫وای نه.
‫هنوز نباید تکون بخورم؟
‫چی؟ چرا! می‌تونی تکون بخوری، رفیق.
‫ای خدا! منظورم به معنای کلمه نبود!
‫خیلی‌خب، از دیدن‌تون خوشحال شدم. ‫دستشویی دارم! با اجازه.
‫این چه وضعیه؟ حالش داغونه.
‫من چی‌کار کنم؟
‫خب، فکر کنم فقط کافیه...
‫باهاش صحبت کنی.
‫ما هم دیگه...
‫سلام عرض شد.
‫زیادی ورّاجی نمی‌کنی،
‫که خودش بهبودِ چشمگیری‌ـه.
‫وضعیت ما رو ببین!
‫جفت‌مون بی‌پدر و مادریم.
‫به گمونم این خودش یه وجه اشتراک باشه.
‫گوش کن، می‌دونم خیلی بهت سخت می‌گرفتم.
‫یه بخشی‌اش حقت بود.
‫ولی...
‫یه بخشی‌اش، به‌خاطر این بود که ‫عوضیِ بی‌اعتمادبه‌نفسی بودم،
‫مثل بابام.
‫پیش خودم گفتم اگه نشناسی‌ام
‫دیگه ازم ناامید نمی‌شه.
‫و شاید دوباره تنهام نذاری.
‫واقعیتش، وقتی توی «انکارل» پیدام کردی
‫قشنگ‌ترین کاری بود که تا حالا برام کرده بودن.
‫اینکه فهمیدم یه نفر به فکر من بوده،
‫خب، تنها چیزی بود که نیاز داشتم.
‫و امیدوارم تو هم الآن فقط همینو نیاز داشته باشی.
‫چون همین‌طورم هست، می‌دونی؟
‫به فکرت هستم.
‫دلم برات تنگ شده، بابا.
‫جدی؟ مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫کی باید از کی تقلید کنه؟
‫هر کاری من می‌کنم تکرار کن.
‫جدی؟
‫صبر می‌کنیم خشاب‌هاشون تموم بشه، ‫بعدش سریع می‌ریم سراغ کمانم.
‫- وَکس؟ ‫- باشه، شنیدم!
‫حاضری؟
‫نه واقعاً.
‫گندش بزنن.
‫جدا شیم؟
‫جدا شیم.
‫تا دیدیدشون درجا بکُشیدشون!
‫شما لامصب‌ها چند نفرید آخه؟
‫کوتوله! آماده باش!
‫خانم، صبر کنید. می‌تونید به بشکه‌ها شلیک کنید.
‫می‌دونم.
‫داره آب میاد توی کِشتی.
‫قایق‌های نجات رو راه بندازید.
‫زبانم قاصره.
‫فقط کاش مامانت اینجا بود و می‌دیدت.
‫خیلی چیزها بود که من...
‫نمی‌دونستم کجا ایستادم و دنیا شروع شد.
‫تا اینکه افرادی رو به یاد آوردم ‫که اینجا نگه‌ام می‌دارن.
‫ممنونم.
‫تو مایۀ افتخار مردمت هستی، کیلث.
‫اون اژدهاهه رو پیدا کردی؟
‫بله. باید یه پیامی رو به بقیه برسونم.
‫کِشتی هوایی دارید یا...؟
‫عزیز دلم، زمین فقط باهامون صحبت نمی‌کنه.
‫می‌تونه گوش هم بده.
‫دوست داری با کی ارتباط برقرار کنی؟
‫مواظب باش، اسکنلن. ‫مطمئنی نمی‌خوای برات بِجوئمش؟
‫فکر می‌کنم حالم خوبه.
‫از خوب هم خوب‌ترم.
‫مجدداً ممنونم، پایک، ‫که ازم قطع امید نکردی.
‫می‌دونید، یه حسی بهم می‌گه ‫اوضاع قراره خیلی عادی‌تر بشه چون...
‫این چه کوفتیه؟
‫صدام رو می‌شنون؟
‫کیلث؟
‫خب، خیلی خوب آنتن نمی‌ده ولی...
‫اسکنلن، پایک، گراگ. ‫بیاید «زفرا».
‫کار مهمی دارم. لطفاً!
‫زفرا؟ به‌نظرت چیزی پیدا کرده؟
‫مهم نیست. من اینجا می‌مونم.
‫غلط کردی.
‫دوباره تنهات نمی‌ذارم.
‫گوش کن، پیرمردِ احمق.
‫تنها خصوصیتِ دوست‌داشتنی‌ات ‫وفاداری‌ات به این خُل و چِل‌هاست.
‫گند نزن بهش.
‫- ولی... ‫- ولی نداره!
‫برو. دنیا رو نجات بده. ‫کارِت که تموم شد من همین‌جام.
‫ضمناً، یه آهنگ دارم که باید یاد بگیرمش.
‫کِشتی رو رها کنید!
‫داره غرق می‌شه!
‫چی‌کار می‌کنید؟
‫بقیۀ سلاح‌های منو بار بزنید.
‫اون‌قدر جا نیست که هم ما، ‫هم این جعبه‌ها جا بشیم.
‫حالا هست.
‫آهای!
‫عالی بود، اورتاکس.
‫میای مسافرهای قاچاقی‌مون رو بفرستیم کفِ اقیانوس؟
‫با کمال میل.
‫پشت سرمون!
‫نه!
‫نه! خواهش می‌کنم!
‫پرسی...؟
‫- همه‌چی تمومه. ‫- هنوز نه!
‫مغرور تا آخرین لحظه!
‫نه. من فقط...
‫یه چیزی می‌دونم که تو نمی‌دونی.
‫ثمرۀ کارِ من، دنیا رو یه جای امن‌تر و بهتر می‌کرد.
‫دنیا با حضور پرسی، جای بهتری می‌شد.
‫وَکس! بیا بریم.
‫حداقل روی این تخته‌چوب، جا برای جفت‌مون هست. ‫(اشاره به سکانس پایانیِ فیلم تایتانیک)
‫شاید. ‫ولی ببین چی پیدا کردم.
‫خب، موفق شدیم.
‫بقیه هم باید اینجا می‌بودن.
‫دوستت دارم...
‫ولی دلم براشون تنگ شده. برای همه‌شون.
‫باید می‌ذاشتی اون تفنگه هم با ریپلی ‫در اعماق آب خیس می‌خورد.
‫فکر نکنم، خواهر.
‫نمی‌دونم چطور شنیدم. ‫شاید قدرتِ ماترون باشه، ولی...
‫از این اسلحه، صدای پرسی اومد.
‫نمی‌فهمم.
‫شاید دارم دیوونه می‌شم ‫ولی اگه قربانی‌های اورتاکس،
‫یا بهتره بگم روح پرسی، یه‌جوری...
‫اینجا گیر افتاده باشه چی؟
‫نه. ‫نه، حق نداری بهم امید واهی بدی.
‫خواهر...
‫باور کن، اگه احتمال نمی‌دادم...
‫خیلی‌خب، این دیگه چه کوفتیه؟
‫وِکس؟ وَکس؟
‫کیلث؟
‫آممم...
‫توی دردسر افتادیم؟
‫تا حالا شده توی دردسر نیفتاده باشیم؟
‫- ما... ما ریپلی رو از بین بردیم. ‫- دیدم.
‫- باید از همه‌تون عذرخواهی کنم... ‫- کیکی، ببخشید که اون‌طوری جدا شدیم...
‫- خیلی چیزها هستن که می‌خواستم بگم... ‫- می‌دونم باید می‌موندم...
‫- ولی خیلی می‌ترسیدم... ‫- و توضیح می‌دادم...
‫اینجا سرزمین اونه. اول اون حرف بزنه.
‫باشه.
‫بچه‌ها، این مدت التماس‌تون می‌کردم ‫که به حرفم گوش کنید؛ که بهم اعتماد کنید.
‫ولی راستش، قبلش خودم باید به خودم اعتماد پیدا می‌کردم.
‫و الآن اعتماد دارم. قدرتش رو شما بهم دادین.
‫هدف از تشکیل تیم همینه.
‫با اینکه اون‌موقع نباید ول می‌کردم می‌رفتم...
‫لازم بود برم تا بفهمم چقدر بهتون نیاز دارم.
‫مخصوصاً به تو، وَکس.
‫چون‌که...
‫من عاشقتم.
‫حالا چی می‌خواستی بگی؟
‫یادم نمیاد.
‫کلمات مناسب رو پیدا نمی‌کنم.
‫من از سخنرانیِ کیلث بیشتر خوشم اومد.
‫کودن!
‫خب دیگه، حالا که دوباره تیم شدیم،
‫این غائله رو تموم می‌کنیم؟
‫یه اژدهای دیگه، آخرین نبرد!
‫این‌بار هر چی تو بگی گوش می‌کنیم.
‫البته اگه جاش رو بلد باشی.
‫معلومه که بلدم.
‫چی؟ مهمونی خوش‌آمدگویی برامون نگرفتن؟
‫مردم چرا انقدر بی‌ادب شدن؟
‫یا خدا، اون یه زیگورات‌ـه؟ ‫(نوعی معبد)
‫همون بهتر بود توی کُما می‌موندم.
‫رایشان رو از طریق خاک دیدم،
‫داشت یه آیین رو آماده می‌کرد.
‫یه بن‌بست دیگه!
‫خالیه. ‫پیشِ پای ما رفته؟
‫اون یه جایی همین‌جاهاست.
‫(در حال وِردخوانی)
‫از صدات معلومه حالت خوب نیست، رایشان.
‫تازه سر و وضعت که داغون‌تر هم هست.
‫این بچه منو پیدا کرد.
‫همون‌طور که انتظارش رو داشتم. ‫چقدر قابل پیش‌بینی.
‫مثل گوسفند!
‫هر نقشه‌ای توی سرت داری، موفق نمی‌شی...
‫بچه‌جان! من قرن‌هاست که دارم زندگی می‌کنم.
‫در درک و فهم تو نمی‌گُنجه که قادر به چه کارهایی‌ام.
‫ولی دارم ضعیف می‌شم.
‫پس دیگه لزومی نداره خودداری کنم.
‫نه مقابل تو...
‫و نه مقابل دوست‌هات.
‫بخوابید روی زمین!
‫تقریباً کار تمومه، کیلث از آشاریِ هوا.
‫وقتی مردم تو منو مبتلا کردن،
‫روح‌شون هم خبر نداشت چیو بیدار کردن.
‫نه!
‫انتقام رنج و دردهام رو می‌گیرم
‫و نژاد شما رو از هستی محو می‌کنم!
‫فقط یه چیز باقی مونده.
‫آره، اینکه تو بمیری.
‫دیدی؟
‫قابل پیش‌بینی هستی!
‫مثل گوسفندی که می‌ره کشتارگاه.
‫«ترجمه از محمد سید»