‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ خب، اول با له‌ولورده کردنِ برایروودها شروع کردیم ♪
‫♪ فکر کنم گرگینه یا مومیایی بودن ♪
‫♪ زدیم تو پوز مجمع کروما ♪
‫♪ یه ۱۵‌تایی از اون احمق‌ها بودن ♪
‫♪ من و پایک بودیم، ولی بیشترش خودم بودم ♪
‫♪ مثل قهرمان‌ها خون به‌پا کردیم ♪
‫♪ ما شونصدبار قلمرو رو نجات دادیم ♪
‫♪ چون حالا تال‌دوری می‌دونه که ‫ما همه‌چی رو می‌ترکونیم ♪
‫♪ واکس ماکینا هستیم، کار ما همینه ♪
‫♪ چون همه همینو ازمون می‌خوان ♪
‫- ♪ حالا پرسی و وِکس توی ایمون سلطنت می‌کنن ♪ ‫- اونا تو وایت‌استون هستن.
‫- ♪ کیکی و وَکس رفتن دنبال یه کوزۀ پول ♪ ‫- «آرامنته».
‫♪ اسکنلن و کیلی هم که قطعاً مُردن ♪
‫- صرفاً ازشون خبری نداریم. ‫- ♪ ولی من و پایک آمادۀ دعواییم ♪
‫♪ چون ♪
‫- ♪ ترکوندن، کار همیشگی ماست ♪ ‫- ♪ همه‌چی رو می‌ترکونیم ♪
‫♪ حتی وقتی پایک یه‌کم حالش گرفته‌ست ♪
‫- ♪ همه‌چی رو می‌ترکونیم ♪ ‫- ♪ اگه حرفمو باور نداری، پس... ♪
‫♪ لعنت بهت ♪
‫وای! آواز خوندن خیلی راحت‌تر ‫از اون چیزیه که اسکنلن بروز می‌داد.
‫وای! تو گراگی.
‫خیلی وقته که طرفدار دوآتیشتم.
‫لیوانم رو امضا می‌کنی؟
‫هر کاری برای طرفدارهام می‌کنم.
‫گراگ.
‫بفرما.
‫عه...
‫شاید بقیۀ اعضای واکس ماکینا هم ‫بتونن امضاش کنن!
‫بچه‌هام عاشق وَکس‌ان.
‫خب، می‌دونی ما... ‫راستش، یه مدته با هم حرف نزدیم.
‫تا من اینجام، بقیۀ اعضای واکس ماکینا رو لازم نداری!
‫می‌خوای با یه اسطوره دست بدی؟
‫یه دور دیگه نوشیدنی، مهمون ما، ‫قهرمان‌های لعنتی تال‌دوری!
‫پایکی... ‫بد برداشت نکن.
‫من عاشق نوشیدنی خوردن با توئم،
‫ولی یه‌جورایی بدنم داره برای جنگیدن می‌خاره.
‫حس می‌کنم چند روز ‫از وقتی که به اون اژدها مشت زدم می‌گذره.
‫۱ سال گذشته.
‫خب، شاید تیم
‫دوباره بخواد یه چیزی رو بترکونه، هان؟
‫- می‌تونیم بریم ببینیمشون و... ‫- نه.
‫اونا بدون ما خوب و خوش دارن زندگی‌شون رو می‌کنن.
‫خیلی‌خب. نظرت چیه از اورلایت بپرسیم؟
‫لازم نیست برای هر چیز کوچیکی ‫با اورلایت مشورت کنم.
‫تنها چیزی که الان اصلاً نمی‌خوام...
‫ماجراجویی!
‫لعنتی.
‫لعنتی!
‫کدوم گوریه؟
‫بانو. وقتش رسیده.
‫باشه. اگه مجبورم، تنهایی باهاشون روبه‌رو می‌شم.
‫درها رو باز کنین.
‫کاش یه راهی بود که ‫یه تغییری توی این روتین سلطنتی‌مون می‌دادیم.
‫- یه چیزی مثل... ‫- کاناپه؟
‫آره، همینه. یه کاناپه.
‫یه پیشنهادی دارم:
‫نظرت چیه به کاساندرا بگم ‫حالم خوب نیست؟
‫می‌تونیم با یه بطری نوشیدنی ‫اینجا رو ترک کنیم
‫و مطلقاً هیچ کار دیگه‌ای نکنیم.
‫نشون می‌ده خیلی مرد شریفی هستی.
‫کل شکار خراب شد. ‫اسب‌هامون وحشت کرده بودن!
‫یه پلنگ غول‌پیکر، نزدیک وایت‌استون؟
‫ارل گفت ازش تاریکی ساطع می‌شده، ‫انگار که از جنس سایه باشه.
‫باید یه کاری کرد.
‫دقیقاً. باید یه کاری کرد.
‫فازِت چیه، رفیق؟
‫خوش‌گذرونی، خوش‌گذرونی، خوش‌گذرونی!
‫تو دیگه کدوم خری هستی؟
‫- هی! شماها! ‫- منم، تاریون درینگتون!
‫شمشیرزن قهار، ماجراجوی بی‌باک، ‫و به‌زودی نویسنده می‌شم.
‫و؟
‫و اینکه اخیراً از ویلدمونت راه افتادم
‫تا برای خودم به‌عنوان یه قهرمان ‫اسم و رسمی به هم بزنم...
‫مثل اعضای شجاع «واکس ماشینا».
‫ماکینا.
‫مراقب پشت‌ سرت باش!
‫عجب مشت‌زنیِ معرکه‌ای.
‫برای همین رمان‌های ماجراجویانه‌م رو زیرورو کردم ‫و لیستی از کارهای قهرمانانه درآوردم.
‫تا الان اینا رو خط زدم: ‫«ورود نمایشی»
‫«شروع دعوا در مهمانسرا» ‫اینو از همه بیشتر دوست دارم؛
‫«پرت کردنِ یه نفر از پنجره» ‫تازه... همه‌ش مال قبل از ناهار بوده.
‫هیچی مثل یه دعوای شدید قبل از ناهار نمی‌چسبه.
‫خب مورد بعدی توی اون لیستت چیه؟
‫آه، خوشحالم که پرسیدی، غول‌تشن.
‫من اومدم تا از شرافت خانواده‌م ‫در برابر یه دسته راهزن خطرناک دفاع کنم.
‫و به شما دوتا نیاز دارم.
‫خیلی‌خب. تو در حدّ ما نیستی، پسرِ طلایی.
‫عه، عه، عه، گوش کنین، قهرمانان.
‫چون وقتی ماجراجویی ‫آواز وسوسه‌انگیزش رو می‌خونه، ترجیع‌بندش اینه:
‫تاریون درینگتون!
‫- خیلی‌خب! ‫- چی؟
‫اگه بهتون بگم من به‌شدّت پولدارم چی؟
‫نگاه کنین!
‫وای پسر!
‫وای!
‫- اَه. ‫- اوه!
‫اون گفت «خطرناک»! ‫من دارم برای خطر می‌میرم.
‫اه...
‫تو هم این اواخر یه‌کم رفتارت عجیب شده.
‫نمی‌دونم والا، ‫شاید یه مبارزۀ درست‌وحسابی با نیروهای اهریمنی
‫بهت انگیزۀ زندگی کردن بده؟
‫رفیق، ممنونم از نگرانی‌ت ‫ولی یه نگاه به اون عوضی بنداز.
‫عالیه.
‫وای!
‫این احمقِ ازخودراضی ‫با چه‌جور نیروی اهریمنی‌ای می‌تونه روبه‌رو بشه آخه؟
‫تاری.
‫اوه! ای جان!
‫خب، معمولاً در این مرحله، ‫لباس راحتی می‌پوشیم، نه اینکه لباس بیشتر بپوشیم.
‫اگه یه جونور وحشتناک ‫توی جنگل‌ نزدیک وایت‌استون باشه،
‫رهبر شکارچیان خاکستری ‫باید ترتیبش رو بده، مگه نه؟
‫البته این لقب در اصل قرن‌هاست که فقط تشریفاتیه.
‫اونم فقط واسه اینه که ‫یه شکارچی ماهر توی این نقش نداشتین.
‫درسته.
‫یه پلنگ غول‌پیکر؟ واقعاً؟
‫ارل احتمالا یه گرگ دیده ‫و خودشو خیس کرده.
‫خب، اگه چیز خاصی نباشه، برمی‌گردم خونه.
‫ولی اگه باشه...
‫پرسی...
‫من قدر این زندگیِ راحتمون رو می‌دونم،
‫ولی بعضی وقتا آدم باید خودش رو ‫از حاشیۀ امنش بکشه بیرون.
‫به این کار نیاز دارم. ‫تا به خودم ثابت کنم که هنوزم می‌تونم.
‫گمونم ترجیح می‌دی باهات نیام.
‫نه، نه، نه. وقتی من نیستم، ‫می‌تونی شب تا صبح مشغول تحقیقاتت بشی.
‫راستی، یه فانوس جادویی هم با خودت ببر، عزیزم.
‫اون پایین خیلی تاریکه، ‫لزومی نداره شیشۀ عینکت از اینی که هست ضخیم‌تر بشه.
‫به شرط اینکه اینو با خودت ببری.
‫فلس اژدهاست.
‫از پوست وروگال کنده شده.
‫یه حسی بهم می‌گفت ‫غرایز اولیه‌ت یه روزی برمی‌گردن.
‫اولیه، هان؟
‫پرسی.
‫تاری.
‫نه، نه! چی‌کار می‌کنی؟
‫- کاری که براش به دنیا اومدم. ‫- تاری.
‫بس کن دیگه!
‫این یه موجود شرور مکانیکی نیست. ‫این «دوتی»‌ـه!
‫گفتی «دودی»؟
‫بله. همراه چرخ‌دنده‌ای و زندگی‌نامه‌نویس شخصی من
‫که تمام کارهای دلیرانه‌م رو ثبت می‌کنه.
‫تماشا کنید.
‫دوتی، اینو یادداشت کن.
‫با اینکه تازه با هم آشنا شده بودیم، ‫دو عضو واکس ماکینا،
‫- غول‌تشن و بانو اورلایت... ‫- ما برای خودمون اسم داریم.
‫برای اولین مأموریتمون حسابی بی‌قرار بودن.
‫- بعدش چی شد؟ ‫- کدوم مأموریت؟
‫ما هیچ مأموریتی رو قبول نکـ...
‫پدرم، هاوارد درینگتون، ‫صاحب یه تجارت فوق‌العاده پُرسود جواهراته،
‫ولی محموله‌هاش اخیراً در مسیرهای تجاری ‫غارت شدن،
‫- برای همین من... ‫- تاریون درینگتون؟
‫بله، از محموله‌ش محافظت می‌کنم، ‫راهزن‌ها رو شکست می‌دم،
‫و نقشه‌های شبکۀ شرورانه‌شون رو نقش بر آب می‌کنم.
‫تاری.
‫این تنها کلمه‌ایه که می‌تونه بگه.
‫پایکی، خواهش می‌کنم!
‫پول و جنگ؟
‫جهنم و ضرر. ‫قضیه از این احمقانه‌تر که نمی‌تونه بشه.
‫راهزن‌ها!
‫دعا می‌کنم هیچ اراذل و اوباشی ‫این دور و بر نباشه.
‫امیدوارم دزدها راهمون رو نبندن.
‫محمولۀ ما خیلی باارزشه.
‫قضیه احمقانه‌تر شد.
‫اوه! اونجا چه اتفاقی افتاده؟
‫تبعات کارهای مجمع کروماست.
‫ما اون‌قدر سریع نبودیم که جلوش رو بگیریم.
‫حالت خوبه؟
‫نمی‌دونم، رفیق.
‫درسته که آدم‌بدها رو شکست دادیم، ‫ولی... خیلی‌ها عذاب کشیدن.
‫و حالا بقیۀ تیم به زندگی‌شون ادامه دادن، ‫انگار نه انگار که اتفاقی افتاده.
‫خب، من هنوز اینجام.
‫می‌دونم، ولی... انگار گیر کردیم.
‫یا من گیر کردم. ‫و نمی‌دونم چطوری باید خودم رو آزاد کنم.
‫خب، برای اکثر مشکلات ‫یه راه‌حل ساده وجود داره.
‫از اورلایت درخواست کمک نمی‌کنم!
‫هی، هی. می‌خواستم بگم ‫اکثر مشکلات با مشت‌زدن حل می‌شن.
‫وقتی نشدن چی؟
‫لگد می‌زنی.
‫سلاح‌های من کجان؟
‫هیچ سلاحی ندارم.
‫هی.
‫- وایستا! ‫- تاری.
‫تو که جلومون هستی، ‫بگو چی‌کار داری!
‫چه خبره، تاری؟
‫امیدوارم یه سرقت واقعی و زنده باشه!
‫عالیه. بذار بیایم بیرون.
‫نه، نه، این فرصت طلایی منه.
‫نترسین، با دود پنهانمون می‌کنم.
‫نه، نه، نه، وایستا تا از این...
‫آخه چرا؟
‫- بیا جلو! ‫- من بودم، احمق.
‫اوه. خیلی عذر می‌خوام.
‫بذارین... هوا رو تمیز کنم.
‫- خودشه؟ ‫- خودشه.
‫آخی، چقدر کوچولوئه.
‫وقتی که ریزریزش کنم از اینم کوچیک‌تر...
‫آخ! نه!
‫آخ! چرا؟
‫بالأخره می‌تونم بجنگم!
‫شاید به یه‌ذره کمک نیاز داشته باشم، پایکی.
‫دوتی، اینو یادداشت کن.
‫ولی وقتی داری یادداشت می‌کنی، جلوی من وایستا.
‫بهت که گفتم لگدزدن جواب می‌ده.
‫ای وای! جواهرات خانوادگی‌م!
‫ببینم، چرا از یه طعمۀ الکی استفاده نکردی؟
‫چون درینگتون‌ها هیچ‌وقت ‫جنس قلابی دست مردم نمی‌دن!
‫جا نمونی، ترینکت.
‫۱ سال کاناپه خوردن، نازک‌نارنجی‌ت کرده.
‫چی پیدا کردی؟
‫این کار پلنگ نبوده.
‫آفرین ترینکت. امشب جایزه‌ت بهت بیشتر خوراکی می‌دم.
‫به نظر ردپاهای یه جانور پستاندار‌ـه ‫ولی در عین حال شبیه پرنده هم هست.
‫انگار دوتا موجود توی یک کالبده.
‫خب. بذار ببینیم ‫توانِ دو برابر، چی‌کار می‌تونه بکنه.
‫لعنت بهت.
‫این کوفتی‌ها چطوری کار می‌کردن؟
‫درجه تکون خورد؟
‫چی فرق کرده؟
‫حیوونکی. اون مادرت بود؟
‫آروم باش.
‫چیزی‌ت نمی‌شه.
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫فنتراس.
‫من خیلی خوردم، نمی‌تونم انقدر تند بدوئم.
‫کیسه‌پول، از یکی از اون... ‫اون جواهرات احمقانه‌ت استفاده کن!
‫آه! ایدۀ عالی‌ایه. ولی کدومش؟
‫یاقوت ارغوانی پرواز برای اوج‌گرفتن توی آسمون؟
‫یاقوت کبود بینایی برای پیش‌بینی حرکت بعدیش؟
‫هر چی!
‫هاها! سنگ ساندر. انتخاب خوبی بود.
‫چی...؟
‫پایک!
‫راه فرار نداری، خانم.
‫این قضیه خیلی بیشتر از ارزشش ‫دردسر درست کرده،
‫پس کیسه‌جواهرات اون احمق رو پس بده ‫تا ما کلاً بی‌خیال...
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫خواهشاً این کار رو نکن!
‫بس کن. داری...
‫داری خودت رو به کشتن می‌دی!
‫فرزندم. چیزی ناراحتت کرده؟
‫کِشیش تالیا؟
‫سلام، پایک.
‫چی؟
‫لعنتی.
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫نه! ترینکت!
‫آممم...
‫لعنتی.
‫وقتشه که از حاشیۀ امنت بیای بیرون، ده رولو.
‫وایستا!
‫برگرد!
‫صبر کن!
‫گیرت آوردم.
‫چه حسی داره؟
‫این کشیش تالیاست. بهش صدمه نزن.
‫اوه. من...
‫آممم... دوستان؟
‫کشیش!
‫تاری.
‫وایستا دیگه!
‫بیا فقط... ‫بیا فقط آروم باشیم و حرف بزنیم.
‫مشکل هر چی که هست، من می‌تونم کمک کنم.
‫همون‌طور که به این شهر کمک کردی؟
‫یا اونایی که تحت حفاظت شما مُردن؟
‫چی؟ راه اورلایت...
‫اورلایت بهت دروغ گفته، تریکفوت.
‫ایزدها همه رو فریب می‌دن.
‫دوتی، اینو یادداشت کن.
‫مخصوصاً این زنیکۀ عوضیِ مقدس‌نما.
‫ولی یه دورۀ جدید در راهه.
‫و نظم قدیم جهانی فرو می‌پاشه.
‫سنگ‌های ساندر!
‫فرار کنین!
‫ترینکت، حالا!
‫فکر نکنم دلت بخواد برای پیدا کردنِ کمانم ‫توی شکمش رو بگردی، نه رفیق؟
‫حق داری.
‫خیلی‌خب، کابوس چرخان، ‫بگو چی هستی.
‫ضدجادو نیست؟
‫داره جادو رو می‌بلعه.
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- این دیگه چه کوفتیه؟
‫ممنون، رفیق.
‫نه.
‫شاید حالش خوب باشه؟!
‫فکر نمی‌کنم هیچ‌چیز خوب باشه.
‫باید بریم معبد اورلایت.
‫عه، مگه نمی‌گفتی برای هر چیز کوچیکی ‫با اورلایت مشورت نمی‌کنی؟
‫یه حسی بهم می‌گه این مسئله بزرگیه.
‫بازم ماجراجویی؟ منم باهاتون میام.
‫- حل یه معما توی لیستمه. ‫- نه!
‫تاری.
‫چیه؟
‫ببین... «تاریون» بودی، نه؟
‫نمی‌دونم با سبک ما حال می‌کنی یا نه،
‫ولی اگه هنوزم پایه‌ای،
‫فکر کنم بدونم دنبال کدوم اعضای واکس ماکینایی.
‫نظرت با قصرهای مجلل چیه؟
‫اوه!
‫تاریوان، به پیش! ‫(بر وزن کاروان)
‫- تاری! ‫- بای‌بای!
‫خب، شرط می‌بندم دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینیمش.
‫آروم باش، فرزندم.
‫اگه جوابت برمبنای حقیقت باشه، ‫لزومی نداره بترسی.
‫آماده‌ای که نگاهت رو به اون اختصاص بدی؟
‫بله.
‫که در راه اون بجنگی؟
‫بله.
‫که برای اون بمیری؟
‫بله. ‫چون «ما خون او هستیم».
‫ما خون او هستیم.
‫«ترجمه از محمد سید»