‫واقعاً می‌گم وِکس، چیزیم نمی‌شه.
‫- من... ‫- نه.
‫فقط باید میدان مهار گوی رو چک کنم...
‫اصلاً حرفش رو نزن.
‫- ولی... ‫- ولی نداریم.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫ها؟
‫پرسی...
‫واقعاً به خواب نیاز داری.
‫امکان نداره.
‫وای، خدا.
‫واقعاً اون‌قدرها هم بد نیست.
‫فقط وقتی پخش می‌شه درد می‌گیره.
‫سعی نکن بقیه رو خر کنی.
‫فقط نمی‌فهمم چرا نمی‌تونیم درمانش کنیم.
‫کار ایزدهاست. ببین، چه خوشت بیاد چه نیاد،
‫ماترون برای هر کاری دلیلی داره.
‫تو که واقعاً باور نداری سرنوشتت
‫رنج کشیدنِ بی‌پایانه؟
‫گزینۀ دیگه‌ش اینه که ‫این آفت بی‌خود و بی‌جهت باشه
‫که تحملش رو خیلی سخت‌تر می‌کنه.
‫هوم. خب، من این رو نمی‌پذیرم.
‫این مسخره‌بازی‌ها رو تمومش کنین و ‫پاشین بیاین بیرون.
‫توی وایت‌استون یه مشکلی پیش اومده!
‫اوه.
‫اوه!
‫سنگ‌کاری‌ها تازه‌ان.
‫مطمئناً وقتی بچه بودیم اینجا نبودن.
‫برایروودها سال‌ها کنترل کامل قلعه رو ‫در اختیار داشتن.
‫خدا می‌دونه چه رازهای دیگه‌ای رو پنهان کردن.
‫تونل‌های زیرزمینی نشون می‌ده ‫که اون حیوونِ آدم‌نما چطور گیر نگهبان‌ها نمی‌افتاده.
‫صحیح. اگه قراره گشت‌وگذار توی سیاه‌چاله باشه،
‫به گمونم این مأموریت اکتشافی خوراک خودمونه.
‫من به نگهبان‌ها می‌گم دنبال ورودی‌های دیگه بگردن.
‫حداقل الان می‌دونیم دنبال چی هستیم.
‫برایروودهای لعنتی.
‫بالأخره یه روزی از دستشون خلاص می‌شم؟
‫رفیق، همه‌چیز مرتبه.
‫به این حیوونکی حق بده که
‫می‌ترسه به اعماقِ قلمروهای وحشتناک ناشناخته بره و...
‫گفتین صدای روح یا صدای روح‌مانند؟ اینا با هم فرق دارن.
‫تاریون ، حالا که می‌بینم ‫ترینکت انقدر استرس داره،
‫شاید بهتر باشه تو همین‌جا بمونی.
‫می‌دونی، تا با شجاعتت ازش محافظت کنی.
‫شجاعت من. بله. بله.
‫ایدۀ عالی‌ایه.
‫راه می‌افتیم.
‫من و تو. آخرین خط دفاعی.
‫بیاید از هم جدا بشیم. ‫این‌طوری می‌تونیم جاهای بیشتری رو بگردیم.
‫می‌ترسیدم اینو بگی.
‫من برات یه‌کم نور درست می‌کنم، پرسی.
‫بچه‌ها، مراقب باشین.
‫یه کپی از اتاق پدر و مادرم؟
‫آره، اصلاً هم ترسناک نیست.
‫دلایلا باید این مکان رو برای سایلس ساخته باشه.
‫یه محل زندگی جایگزین، به دور از نور خورشید.
‫خب، اون همۀ اینا رو ساخت تا شوهرش رو برگردونه.
‫طبیعتاً قتل و جنون آخرالزمانی... چیزه...
‫ظاهر خوبی نداره. ولی بازم یه داستان عاشقانه‌ست.
‫سایلس و دلایلا برایروود بیمار روانی بودن،
‫همین و بس.
‫کیلث؟
‫لعنتی.
‫خرس، این رو یادداشت کن.
‫یا می‌دونی، توجه کن یا هر چی.
‫درینگتون اتاق رو با چشم موشکافانۀ ‫یه کارآگاه بررسی می‌کنه.
‫فضا رو به‌ خاطر می‌سپاره.
‫حتی زیر سنگ‌ها رو هم می‌گرده، ‫حتی تاریکی‌ها رو روشن می‌کنه،
‫هیچ‌چیز از توجه تاریون درینگتون دور نمی‌مونه.
‫صبر کن. وایستا.
‫هیچ‌چیز از توجه تاریون درینگتون دور نمی‌مونه.
‫پِخ.
‫آه!
‫پس لونۀ ما رو پیدا کردن.
‫وقتشه که درست‌وحسابی بهشون خوشامد بگیم.
‫اینا دیگه چیه؟
‫یه‌جور آزمایشگاهه.
‫برای چی؟
‫برای چیزای خوب نیست.
‫داری بدتر می‌شی.
‫- باید برگردیم. ‫- نه، من خوبم.
‫پرسی بهمون نیاز داره تا...
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫این دیگه چه کوفتیه؟!
‫وَکس!
‫آه!
‫خب، این بده.
‫این بدتره.
‫چه خبره؟
‫سایلس؟
‫پرسی؟
‫آهای؟ پرسی؟
‫اوه!
‫داشتی چی‌کار می‌کردی، دلایلا؟
‫اینجا چه خبره؟
‫«نهمِ تانشیر.
‫ارباب موفق شد سایلس عزیزم رو
‫به من برگردونه.
‫ولی یه چیزی در وجودش عوض شده.
‫نگرانم که علاج، از بیماری‌ش بدتر بوده باشه.
‫بیستمِ تانشیر.
‫عطشش به خون داره بیشتر می‌شه،
‫سریع‌تر از اونی که بتونم براش ‫حیوون فراهم کنم تا ازشون تغذیه کنه.
‫با اینکه قلبـ‌ـش پیش منه،
‫ولی غرایزش...
‫حیوانیه.
‫سیزدهمِ اوندایلار.
‫بعد از ماه‌ها تحقیق و شکست‌های فراوان،
‫فکر کنم راهی برای از بین بردنِ...
‫خون‌آشامیِ سایلس پیدا کردم.
‫یه مراسم مرگ‌بار که می‌تونه
‫یه نفرین الهی رو پاک کنه.
‫وَکس.
‫خیلی‌خب.
‫تو کی هستی و برادرم کجاست؟
‫حرف بزن.
‫نه. نه، خواهش می‌کنم!
‫- نه. ‫- ببخشید.
‫برای تو نیومدم اینجا. دنبالِ...
‫- دنبال بانوی من می‌گردی؟ ‫- کی؟
‫ساحره‌ای که توی سرمه.
‫صدایی که هیچ‌وقت قطع نمی‌شه.
‫اون یه کارهایی کرد. کارهای بد.
‫کارهایی که نمی‌تونم به یاد بیارم و...
‫نمی‌تونم کاملاً فراموششون کنم.
‫اون صدا بهم اجازه نمی‌ده.
‫اگه کمکم کنی برادرم رو پیدا کنم، شاید بتونم کمکت کنم.
‫اون یه روحه؟
‫ارواح زیادی توی وایت‌استون هستن.
‫می‌تونم حس کنم که دارن تکون می‌خورن.
‫منو می‌کِشن اینجا.
‫هشدار می‌دن که اون برگشته. نه!
‫چی؟ کی برگشته؟
‫یعنی... اون تو بودی؟
‫پس... وای خدا.
‫بانوی تو...
‫نه. نه، اون نمی‌تونه برگشته باشه. ما کشتیمش.
‫پرسی!
‫لعنتی.
‫کیلث، صدام رو می‌شنوی؟
‫آه!
‫وِکسالیا؟
‫کیلث؟
‫آه. تاریون؟
‫تو دقیقاً تنها کسی هستی که
‫صداش نکردم.
‫عذر می‌خوام.
‫هیچ‌وقت از خونه‌های روح‌زده خوشم نمی‌اومد.
‫خنده‌داره که ظاهراً ‫خودم توی یکی‌شون زندگی می‌کنم.
‫- اون دیگه چه کوفتیه؟ ‫- امم...
‫صبر کن. شاید بهتر باشه که...
‫نه. سایلس؟ نه.
‫اون نه.
‫پرسیوال، آروم باش.
‫بهم نگو آروم باشم.
‫این جماعت مثل یه‌جور عفونت می‌مونن ‫که هیچ‌وقت از دستشون خلاص نمی‌شم.
‫این سایلس نیست. یه نوع آزمایش شکست‌خورده‌ست.
‫خب؟ واقعی نیست.
‫ولی من واقعی‌ام.
‫دلایلا.
‫برام سؤال بود چقدر طول می‌کشه تا ما رو پیدا کنین.
‫اوه.
‫این هیولاها باهات چی‌کار کردن، عشقم؟
‫به‌زودی یه بدن جدید پیدا می‌کنی، ‫رها از هر مرض و بیماری‌ای.
‫همون‌طور که منو برگردوند، تو رو هم برمی‌گردونه.
‫و مرگ دیگه هیچ‌وقت ما رو از هم جدا نمی‌کنه.
‫هوم. انگشت ماشه‌ت، یاری‌ت نمی‌کنه؟
‫من فقط اومده بودم چندتا از وسایلم رو بردارم،
‫ولی شما زِرتی سورپرایز رو خراب کردین!
‫چطور ممکنه؟
‫با چشمای خودمون دیدیم نابود شدی. ‫من گوی‌ت رو خاموش کردم.
‫اگه به ایزدِ درستی ایمان داشته باشین،
‫هر چیزی ممکنه.
‫فکر کردم اون شب شکست خوردم، ولی نه.
‫نه. من موفق شدم
‫و دوباره متولد شدم.
‫خب، این جای بحث داره.
‫تجدید دیدارِ باحالی بود،
‫ولی ازت می‌خوام تنهامون بذاری.
‫پرسی!
‫پس تو توی گروه فرزندان حقیقت هستی.
‫همۀ وفاداران ارباب.
‫اگه من می‌تونم دوباره متولد بشم، بقیه هم می‌تونن.
‫ده رولوها، مادرت.
‫حالا که فکرش رو می‌کنم،
‫بین شماها تعداد خیلی زیادی پدر و مادر مُرده هست.
‫به‌خاطر کور کردنِ پدر اون آشاری ‫یه‌کم عذاب‌وجدان دارم.
‫خیلی کم.
‫اوه؟
‫از ذهنم برو بیرون.
‫می‌دونی، این زندگی می‌تونه مال تو باشه.
‫یا اینکه می‌تونی به ماترونت وفادار بمونی،
‫و از سرنوشتی که برات مقدر کرده رنج ببری.
‫چون به‌زودی «در نجوا مانده»
‫یه ایزد می‌شه.
‫چی؟ یه ایزد؟
‫هیس.
‫یالا.
‫یالا، کجاست پس؟
‫صبر کن ببینم. اون چیه؟
‫هجدهم دوسکار.
‫«گیاه رناتوس هر صد سال یکبار...
‫گل می‌ده، ‫پای درختِ زایش،
‫درختی که افسانه‌ها می‌گن...
‫خود وایلدمادر کاشته‌ش.
‫می‌گن پرچم‌هاش هر زخمی رو درمان می‌کنه،
‫هر نفرینی رو باطل می‌کنه،
‫حتی اگه الهی باشه.
‫با هزینۀ شخصی گزافی،
‫آخرین پرچم‌های باقی‌موندۀ اون گل رو ‫از واسلهایم به دست آوردم.
‫توی راه پژمرده شد. ‫هیچ کاری از دستم برنمیاد که احیاش کنم.»
‫ولی شاید با قدرت من بشه.
‫«پس برمی‌گردم
‫سراغ اقدامات قبلی‌م:
‫کلون ساختن از یه بدن جدید برای سایلس، ‫(کلون: کپیِ ژنتیکی)
‫بدونِ خون‌آشامی...
‫به این امید که اربابمون بتونه ذاتش رو برگردونه.
‫متأسفانه، هیچ‌کدوم از سوژه‌هام...
‫موفق نبودن.»
‫صبر کن ببینم، نوشته...
‫«سوژه‌ها»؟
‫لعنتی.
‫یالا، یالا.
‫خودتو نشون بده!
‫چطوری داری اینو بهم نشون می‌دی؟
‫من همیشه یه استعدادهایی داشتم،
‫حتی وقتی دختربچه بودم.
‫مردم رو می‌ترسوند.
‫بهم گفت یادم می‌ده چطور جادوم رو کنترل کنم،
‫ولی در عوض...
‫اگه مُردی، پس چرا...
‫نمی‌دونم.
‫بیدار شدم دیدم منو دار زدن.
‫وقتی طناب رو بریدن، فرار کردم،
‫نیمه‌جون، نیمه... این.
‫و درست وقتی که فکر می‌کردم ‫شاید یه فرصت دوباره بهم داده شده،
‫اون برگشت. این‌تو.
‫صداش! منو فرا می‌خوند.
‫اگه بانوت برگشته، همۀ ما در خطریم.
‫مگر اینکه...
‫گفتی جادو بلدی؟
‫یه چیزهایی بلدم.
‫اگه اون می‌تونه بیاد توی ذهن تو،
‫شاید تو هم بتونی بری توی ذهن اون.
‫نفس کشیدن سخت شده؟
‫تازه ببین وقتی یه شمشیر توی گلوته چی می‌شه!
‫چیز زیادی باقی نمونده.
‫ولی برای یه کلونِ آخر کافیه،
‫که توسط «در نجوا مانده» بهش جون داده بشه.
‫ما واقعاً خونِ او هستیم،
‫و سایلس همیشه مال من خواهد بود.
‫اوه! ترسوندی منو!
‫برو کنار، عزیزم. دارم می‌رم.
‫نه.
‫چی؟ می‌تونی حرف بزنی؟
‫ولی چطوری؟
‫ببین باهام چی‌کار کردی،
‫ببین منو به چی تبدیل کردی.
‫این نشانۀ عشقته؟
‫عزیزم، نه، من...
‫از نور روشن خوشت نمیاد، مگه نه؟
‫لعنتی.
‫خیلی وقته که با ترس از تو زندگی می‌کنم.
‫از کارهای وحشتناکت. از بی‌رحمی‌ت.
‫از اینکه نمی‌دونستم برمی‌گردی یا نه.
‫حالا نوبت توئه که از من بترسی.
‫این خونۀ منه.
‫سایلس، داری چی‌کار می‌کنی؟
‫اگه واقعاً دوستم داشتی،
‫می‌ذاشتی برم.
‫نه، اینو از تهِ دل نمی‌گی.
‫نه، خواهش می‌کنم، این کار رو...
‫چی؟
‫- گول خوردی! ‫- تو.
‫منو فراموش نکنی.
‫جاخالی بده!
‫ترسناک بود.
‫ترسناکِ باحال؟
‫ممنون. هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم
‫بتونم این قدرت رو کنترل کنم.
‫یعنی بدونِ اون.
‫فعلاً از دستش خلاص شدیم، ولی مراقب باش.
‫این‌جور ارواح می‌تونن تا ابد دنبالمون باشن.
‫باور کن!
‫برادر!
‫دلایلا.
‫مشکلی نیست. دوستمه.
‫ضمناً دلایلا رو کشتم.
‫نه، نکشتی.
‫اون یکی از اوناست.
‫به نظرم تجدید دیدار دیگه بسه.
‫به پیشنهادم فکر کن، قهرمان،
‫و هشدارم رو جدی بگیر.
‫لعنتی. بیاید بریم.
‫معلوم هست اینجا چه خبره؟
‫دلایلا حتماً یه نقشۀ جانبی داشته
‫برای وقتی که تونل‌هاش پیدا بشن.
‫چی؟ اون اینجاست؟
‫دیگه نه.
‫حالت خوبه عزیزم؟
‫نه، خوب نیستم.
‫ولی بعد از مدت‌ها...
‫حالم از همیشه بهتره.
‫صبر کن ببینم، اون دختر ترسناکه کجاست؟
‫- اون...؟ ‫- فکر نکنم به همین راحتی‌ها کشته بشه.
‫ازم ترسید و فرار کرد؟
‫قبلا هم کمکم کردی، درخت آفتاب.
‫خواهش می‌کنم، فقط یه‌بار دیگه.
‫پایک! گراگ!
‫نباید این بلا سر ویلهند می‌اومد.
‫اون بابابزرگم بود.
‫وای، پایک.
‫خیلی متأسفم.
‫تأسف نمی‌خوام.
‫می‌خوام فرزندان حقیقت تقاص پس بدن.
‫و می‌خوام گُرزم رو
‫همچین فرو کنم توی بدنِ «در نجوا مانده»...
‫که دیگه هیچ‌وقت نتونه برگرده.
‫شاید به این سادگی‌ها نباشه.
‫همه‌چیز به هم وصله...
‫فرقه، «در نجوا مانده»، برایروودها.
‫این ماجرا خیلی طولانی‌تر از اونی که ‫فکر می‌کردیم در جریان بوده.
‫«در نجوا مانده» فقط در حال جمع‌آوری قدرت ‫و پیروان جدید نیست.
‫قصد داره تبدیل به یه ایزد بشه.
‫پس من سلاح مناسب برای کشتنش رو سراغ دارم.
‫باید اسکنلن رو پیدا کنیم.
‫«ترجمه از محمد سید»