‫«ترجمه از محمد سید»
‫خدایا، نه!
‫پایک... چی‌کار کرد؟
‫از پورتال رفت تو. و گراگ. اون...
‫- جفتشون مُردن؟ ‫- نه.
‫پایک یه مدال گردنش بود، ‫همونی که فرقه‌ای‌ها باهاش تونستن رد بشن.
‫ممکنه زنده مونده باشه.
‫ولی دیگه نه گویی هست، نه پورتالی، ‫نه راهی برای اینکه بریم دنبالشون. اونا...
‫از دست رفتن! ‫دیگه هیچ امیدی نیست.
‫هول نکنین.
‫گراگ شاید...
‫ولی یه راهی هست که بریم کمک پایک.
‫اونم زیرِ وایت‌استونه.
‫مشخصه که دلایلا داشته از گوی‌ها ‫برای سفر به اون یکی قلمرو استفاده می‌کرده،
‫همین «تار آمفالا» رو می‌گم.
‫خب، ما هم گوی خودمون رو داریم.
‫پرسی، تو از کار انداختی‌ش.
‫پس فقط باید دوباره راهش بندازیم.
‫و امیدوار باشیم...
‫که پایک هر جا که هست،
‫تا وقتی پیداش کنیم، زنده بمونه.
‫خیلی‌خب عوضیا.
‫بیاید کار رو تموم کنیم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫منتظر چی هستید؟ بیاید دیگه.
‫«در نجوا مانده» منتظرته.
‫چی؟
‫دوست‌هاتونن؟
‫منتظرین تا اهریمنِ شرورتون ‫تجسم دنیوی پیدا کنه؟
‫منتظر توییم.
‫خواهر پایک. خوشحالم که یه آشنا می‌بینم.
‫این یه خوابِ بَده.
‫واکس ماکینا شکست نمی‌خوره!
‫نه، خیالت رو راحت کنم، ‫شکست هم می‌خوریم.
‫فقط معمولاً انقدر درد نداره.
‫ولی هم‌تیمی‌ها و دوستاتون رو از دست نمی‌دین.
‫من زندگیِ ماجراجویانه رو این‌طوری تصور نمی‌کردم.
‫کس دیگه‌ای هم نفس کشیدن براش سخت شده؟
‫کاش می‌تونستم بگم آسون‌تر می‌شه.
‫حرف زدن یه‌کم آرومت می‌کنه، ‫ولی در حال حاضر، آره، باید تحمل کنی.
‫پرسی اینو یه مسئله می‌بینه که ‫باید راه‌حلش رو پیدا کرد.
‫هر کدوم‌مون یه‌جور متفاوتی باهاش کنار میایم.
‫رشدِ جدید.
‫نتیجه داد.
‫فشار نیار.
‫الان وقت این نیست که نگران من باشین.
‫هست!
‫وَکس، فکر می‌کنم بهتر باشه یه چیزی رو بهت نشون بدم.
‫اول پایک رو پیدا می‌کنیم.
‫بقیۀ چیزها بمونن برای بعد.
‫درسته که شما باهاشون صمیمی‌تر بودین، ‫ولی این غم بزرگ، همه‌مون رو داغدار کرد.
‫از این جهت، خاطرتون جمع باشه که ‫فداکاریِ پایک و گراگ هیچ‌وقت فراموش نمی‌شه.
‫این یه مأموریت غیرممکن بود. ‫اونا مسئولیت همه‌مون رو به دوش کشیدن.
‫حالا که اونا به آرامش ابدی رسیدن، ‫این وحشت هم بالأخره می‌تونه تموم بشه.
‫ببخشید، منظورتون چیه؟
‫با نابود شدنِ اون یکی گوی، راه بسته شده. ‫تموم شد.
‫- هیچی تموم نشده. ‫- مگه نشنیدین چی می‌گفتم؟
‫آره، ما گراگ رو از دست دادیم، ‫ولی پایک هنوز گیر افتاده.
‫از طریق گوی زیگورات می‌تونیم بهش برسیم.
‫ممکنه اون‌ور زنده باشه.
‫«ممکنه»؟ نه، فکر نکنم.
‫خوش‌بینی‌تون قابل‌ تحسینه، ‫ولی خطرِ فعال کردنِ دوبارۀ گوی، خیلی زیاده.
‫ممکنه باعث بشه «در نجوا مانده» برگرده، ‫دقیقاً زیر قلعه.
‫از کجا معلوم؟
‫مطمئناً نمی‌خوای ریسک کنی ‫و شهرمون رو دوباره به خطر بندازی، مگه نه؟
‫همه‌تون شرایط خیلی سختی رو پشت سر گذاشتین.
‫شاید بهتر باشه مد نظر بگیرید ‫که ما هیچی از تار آمفالا یا منشأش نمی‌دونیم.
‫شاید اصلاً نشه توش زنده موند.
‫- پایک احتمالاً خیلی وقته که مُرده... ‫- کافیه.
‫من قبلاً تجربۀ تنها گذاشتنِ عزیزانم رو داشتم.
‫قسم خوردم که دیگه هیچ‌وقت اون اشتباه رو تکرار نکنم.
‫برادر، یه لحظه بیا.
‫چطور؟
‫بدن من به این دنیا، محدود شده
‫ولی با افزایش تعداد پیروانم، ‫قدرتم هم بیشتر شد.
‫تونستم توی دنیای شما برای عدۀ خاصی ظاهر بشم.
‫«در نجوا مانده»! پس تمام این‌مدت تو بودی.
‫چی بگم؟
‫دروغ گفتی! به اونا، به من، به پدربزرگم!
‫می‌دونی چیه؟ حقم بود.
‫حالا می‌میری.
‫صبر کن. این فرق داره.
‫قبل از اینکه از اون شمشیر استفاده کنی، ‫یه چیزهایی هست که باید بدونی.
‫بازم دروغ؟
‫شک و تردیدت رو درک می‌کنم،
‫ولی حقیقتِ من دقیقاً همون چیزیه ‫که اورلایتِ تو می‌ترسه بشنوی.
‫دیگه رازی در کار نیست.
‫هر چی نباشه، ‫تو گذاشتی دوستم زرکسوس حرف بزنه.
‫زرکسوس... چطور؟
‫همه‌چیز از اونجا شروع شد.
‫همین انتخاب‌هایی که به تو داده می‌شه، ‫اونو به زندانش کشوند.
‫هزار ساله که طفلکی رو نادیده می‌گیرن.
‫بهش حق نمی‌دی که می‌خواد چرخۀ
‫درد و بی‌تفاوتی رو بشکنه؟
‫مگه تو هم همین رو نمی‌خوای؟
‫احمقِ عوضی.
‫چطور جرئت می‌کنی منو به احساساتی بودن متهم کنی؟
‫پرسی، تو داری جایگاه منو تضعیف می‌کنی.
‫به همین راحتی نقش تو رو ‫توی این ماجرا فراموش کنیم؟
‫بهتره جلوشونو بگیرم قبل از اینکه ‫یه ده رولوی دیگه رو از دست بدیم.
‫مطمئنی؟ اون‌تو خطرناک به نظر میاد.
‫عزیزم، من با دعواهای خواهر و برادری ‫کاملاً آشنایی دارم.
‫گاهی وقتا یه گوش شنوا، تنها چیزیه که لازمه.
‫...اصلاً الان اینجا نبودیم.
‫امیدوارم مزاحم...
‫- چیه؟ ‫- چیه؟
‫مطمئنم الان هیچ‌کدومتون ‫دنبال نظرات یه شخص ثالث نیستین،
‫ولی توی این مورد، پرسیِ عزیزم،
‫حق کاملاً با کاساندراست.
‫از طرف برادر کله‌شقت، عذرخواهی منو بپذیر.
‫در نبودِ اون، تو یه تنه ‫این شهر رو به دوران شکوفایی‌ش برگردوندی،
‫نکته‌ای که این آقا ظاهراً فراموش کرده.
‫هیچ‌کس نمی‌تونست عملکرد تو رو داشته باشه.
‫گوی دست‌نخورده باقی می‌مونه، بهت قول می‌دم.
‫به‌عنوان یه اشرافیِ جدید، اینجا خونۀ منم هست.
‫خب، خدا رو شکر با یکی سرتر از خودش ازدواج کرد.
‫عقلت رو از دست دادی؟
‫آروم باش، پرسی عزیزم. ‫چیزی نگو که بعداً پشیمون بشی.
‫ما قطعاً از اون گوی لعنتی رد می‌شیم. ‫همین امشب.
‫اون... اون لازمت نمی‌شه.
‫بذار این اطراف رو نشونت بدم.
‫راستش رو بخوای،
‫اینجا آشغال‌دونیه.
‫به انتخاب خودم نیومدم اینجا، ‫مجبورم کردن.
‫می‌دونم. همه‌چیز رو دیدم.
‫آها، الهاماتت.
‫تو همه‌چیز رو ندیدی، عزیزم.
‫فقط چیزی رو دیدی که ایزدها می‌خواستن ببینی.
‫حالا تو چی می‌خوای؟
‫جواب سؤالاتم! مثل خودت.
‫مثلاً اینکه چرا برای اومدن به اینجا ‫جونت رو به خطر انداختی،
‫در حالی که نمی‌دونستی اون‌طرف چی منتظرته.
‫پاش می‌رسید گراگ هم ‫هزار بار همین کار رو برام می‌کرد.
‫به نظر دوست خوبی میاد.
‫هر دومون می‌خوایم اوضاع رو درست کنیم، ‫و وقتی بهمون می‌گن «نمی‌شه»، هیچ‌کدوم‌مون قبول نمی‌کنیم.
‫من از این زندان متنفر نیستم، ‫دلم می‌خواد تغییرش بدم، بهبودش بدم.
‫تنها چیزی که همیشه دنبالش بودم ‫این بوده که درد رو از دنیا حذف کنم،
‫و به آدما قدرتِ کنترلِ سرنوشتِ خودشون رو بدم.
‫ولی این برخلافِ نقشۀ بعضیا بود.
‫هیچ‌وقت نمی‌فهمم چرا ایزدها باید مانع این کار بشن.
‫قدرت و دانش باید همگانی بشه.
‫از حق نگذریم حرف‌های قشنگی می‌زنی، ‫ولی تو کَتَم نمی‌ره.
‫پس می‌شه یه چیزی بهت نشون بدم؟
‫گراگ!
‫دوستت خیلی هیکل درشتی داره.
‫کسایی که سرزده وارد می‌شن رو ‫توی حالت‌های خیلی بدتری دیدم!
‫ترمیم کردنِ بدنش قدرت زیادی برد.
‫زنده کردنش، حتی از اون هم قدرت بیشتری می‌خواد
‫ولی من فعلاً اینجا دست و بالم بسته‌ست.
‫می‌تونی برش گردونی؟ خب، چطوری؟
‫خیلی چیزها رو ازت پنهان کردن.
‫این تازه اولشه.
‫نه، نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫دیدم که پیروانت چه بلایی
‫سرِ گراگ و کلی آدم دیگه آوردن.
‫حق با توئه. ‫فرزندان حقیقت، کارهای وحشتناکی کردن
‫ولی پیروان من می‌دونستن که اگه موفق بشیم، ‫هیچ‌کدوم از این چیزها مهم نیست.
‫چی چرت‌وپرت می‌گی؟
‫با هر نفری که به پیروانم اضافه می‌شه،
‫با هر عمل مبارزه‌طلبانه‌ای در دنیای شما، ‫این جنبش قدرت پیدا می‌کنه.
‫ما چشمان او هستیم.
‫- انرژی الهی به اینجا هدایت می‌شه. ‫- ما صدای او هستیم.
‫و برای زنده کردنشون استفاده می‌شه.
‫تنها چیزی که همیشه آرزوش رو داشتم ‫این بوده که...
‫به دردِ از‌دست‌دادنِ کسایی که ‫برامون خیلی عزیزن، پایان بدم
‫تا دیگه هیچ‌وقت مجبور نباشیم ‫تلخیِ فانی بودن رو حس کنیم.
‫پایک، من دارم سعی می‌کنم ‫علاج مرگ رو پیدا کنم.
‫حالا گوش می‌دی تا داستانم رو تعریف کنم؟
مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫ماترون...
‫درد دارم!
‫من اینجام، جات امنه.
‫چه پرستاری بهتر از تو؟
‫هرچند ای‌کاش من بیمار بهتری بودم.
‫خب، ناله‌هات خیلی زیاده.
‫خوشبختانه، از قضا من عاشقتم و...
‫خیلی معرکه‌ام.
‫این چیه؟
‫اکسیری که می‌تونه نفرین‌های ایزدها رو خنثی کنه.
‫از نمونۀ یه گل کمیاب درست شده ‫که توی آزمایشگاه دلایلا پیدا کردم.
‫اون داشته سعی می‌کرده یه گل کامل پرورش بده ‫تا سایلس رو درمان کنه، ولی...
‫خب، نمی‌تونسته مثل من از طبیعت استفاده کنه.
‫عشقم،
‫نمی‌تونیم به هیچ‌چیزی که ‫از طرف اون میاد اعتماد کنیم.
‫اون‌وقت ماترون اوکیه؟
‫حداقل دلایلا داشت برای یکی غیر از خودش می‌جنگید.
‫- کیکی. ‫- آخه...
‫اگه قراره بریم توی تار آمفالا ‫و معلوم نیست چی در انتظارمونه،
‫می‌شه حداقل مد نظر بگیری‌ش؟
‫من کی باشم که به «صدای طوفان» توجه نکنم؟
‫ما میدانِ گوی رو غیرفعال کردیم، ‫پس حالا اون غیرفعال کردن رو غیرفعال می‌کنیم.
‫تقریباً مطمئنم به این می‌گن «فعال کردن»، عزیزم.
‫نکتۀ کلیدی اینه که این کار رو ‫باید بدون درآوردنِ صدای آژیر انجام بدیم.
‫خواهرم نگهبان‌های گارد پیل رو ‫بالای زیگورات مستقر کرده.
‫خوشبختانه، تونل‌های زیرزمینی ‫به خوبی جوابگوی نیازهامون هستن.
‫تاریون، وضع طلسم‌ها چطوره؟
‫عالی! اصلاً هم نگران نیستم که اگه اینا بی‌نقص نباشن،
‫چندتا دیگه از دوستای صمیمی‌م ‫تبدیل به گوشت‌چرخ‌کرده می‌شن.
‫فـ... فوق‌العاده‌ست.
‫بگو چی ذهنت رو درگیر کرده.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم.
‫همه‌ش صورت پایک و گراگ میاد جلو چشمم.
‫اونا اولین کسایی بودن که منو پذیرفتن، ‫که باهام مثل یه قهرمان رفتار کردن،
‫ولی الان ممکنه دیگه زنده نباشن.
‫خوشحالم که دوتی اینجا نیست. این فصل خیلی ضدحال می‌شد.
‫پایان‌های شاد، فقط توی کتاب‌داستان‌ها تضمین می‌شن،
‫ولی تو برای من فراتر از یه داستانی.
‫توی سخت‌ترین لحظات دوام آوردی و ‫ مثل یه جواهر درخشیدی.
‫تو قهرمان یه داستان خیالی نیستی.
‫یه قهرمان واقعی‌ای.
‫تو «تاریون درینگتون» از واکس ماکینا هستی.
‫حالا گند نزن. من گوشت‌چرخ‌کرده دوست ندارم.
‫ازم انتظار نداری که ‫حرف‌هات رو چشم‌بسته قبول کنم؟
‫برای همین ازت می‌خوام به چشمای خودت اعتماد کنی.
‫تو افسانه‌شکن رو به دست می‌گیری،
‫یه سلاح الهی از طرف «بانوی دانا» ‫که حقیقت رو افشا می‌کنه،
‫نه فقط حقیقت حال، ‫بلکه گذشته رو هم همین‌طور.
‫خون ما خاصه.
‫سرگذشتمون رو روایت می‌کنه.
‫قراره چی ببینم؟
‫زندگی منو؛ خوب و بدش رو.
‫قبل از «مصیبت بزرگ»، ‫یه طاعون گسترده، اکزندریا رو ویران کرد.
‫در حالی که سعی می‌کردم از این ماجرا سر در بیارم،
‫مطالعاتم در مورد جادو ‫منو به یه زن زیبا و بااستعداد رسوند
‫که اندوهش برای از دست دادنِ عزیزانش ‫مثل اندوه من بود.
‫با همدیگه، دنبال راهی گشتیم ‫تا با ایزدها ارتباط برقرار کنیم،
‫تا بهشون التماس کنیم که ‫ظلم‌هاشون در حق ما رو جبران کنن.
‫اونا پاسخی ندادن.
‫سکوتشون فقط به اشتیاقمون برای کسب دانش
‫و عشقمون به همدیگه، شدّت داد.
‫پس سوگند خوردیم ‫که یه راهی برای ساختنِ یه دنیای جدید پیدا کنیم
‫که اونجا هیچ بی‌گناهی از مرگ نترسه،
‫تا نظمِ صوریِ ایزدها رو به چالش بکشیم.
‫خیلی به گرفتنِ نتیجه، نزدیک شده بود.
‫ولی ایزدها تحملِ زیر سؤال رفتن رو نداشتن.
‫حرف اول و آخر رو خودشون می‌زدن.
‫اونو از من گرفتن تا تنبیه‌م کنن.
‫من طرد شدم، نفرین شدم.
‫دوباره تنها شدم، و غرق در اندوه و خشم،
‫نه فقط برای اون زن، ‫بلکه برای حقیقتی که از ما دزدیده شد.
‫از همه‌مون.
‫قسم خوردم که دوباره تعادل رو برگردونم،
‫حتی اگه خودم مجبور بشم یه ایزد بشم.
‫اون زنی که عاشقش بودی، ‫می‌دونی چه بلایی سرش اومد؟
‫ماترون کلاغ‌ها نه‌تنها نابودش کرد،
‫هیچ اثری هم ازش توی عالمِ هستی نذاشت.
‫بگو ببینم، پایک،
‫یه ایزد کینه‌توز ارزش مُردن داره؟
‫کیلث؟
‫به‌زودی تقدیرت رقم می‌خوره، قهرمان.
‫دیگه معما بسه. برای یه‌بارم که شده واضح حرف بزن.
‫اگه بهم نگی چه خبره، نمی‌تونم به کسی کمک کنم.
‫تنها چیزی که باید بدونی اینه ‫که آینده‌ت تو رو فرا می‌خونه
‫به سمت تار آمفالا.
‫هدیۀ من در نبردِ پیشِ رو ‫ازت محافظت می‌کنه.
‫ما دنبال نبرد نیستیم.
‫ما می‌خوایم پایک سالم برگرده خونه.
‫هیچ‌کدوم‌مون آرزوی مرگ نداریم.
‫با این حال، سرنوشتت مرگه.
‫از زمانی که عهدمون رو بستیم ‫داشتی برای این دوره آماده می‌شدی.
‫من این قدرت رو بهت می‌دم، ‫قدرتی که هیچ موجود فانی‌ای نمی‌تونه تحملش کنه.
‫وقتی رشته‌های سرنوشت، خودشون رو نشون بدن...
‫تو با «در نجوا مانده» روبه‌رو می‌شی.
‫عمر اون به پایان می‌رسه، ‫عمر تو هم همین‌طور.
‫این دست تقدیره که به سمتِ ‫پایانِ اجتناب‌ناپذیرش می‌ره، نمایندۀ من.
‫دست‌راستِ من. قهرمانِ من.
‫وَکس؟
‫باید بقیه رو خبر کنیم.
‫برادر؟
‫بابتِ اون دعوامون عذر می‌خوام.
‫یه بطری نوشیدنی کِش رفتم ‫تا کدورت‌ها رو رفع کنیم.
‫خیلی چیز خوشمزه‌ایه.
‫پرسی، جدی می‌گم، می‌دونم خیلی تحت فشاری
‫ولی فقط می‌خواستم تشکر کنم.
‫چه غلطا!
‫و اون واقعاً یه چیزهایی رو برات روشن کرد؟
‫تا حدی.
‫فکر کنم یه راهی باشه که این وضعیت مزخرف رو ‫دوباره به نفع خودمون تغییر بدیم.
‫واقعاً؟
‫یعنی الان آماده‌ای که اکسیر رو بخوری؟
‫هنوز نه، ولی دم ‌دست نگه‌ش دار.
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫وقتی رسیدیم،
‫اتصال دوتی رو قطع می‌کنم، ‫که باعث می‌شه گوی دوباره فعال بشه.
‫با استفاده از طلسم‌ها ‫می‌ریم توی تار آمفالا، پایک رو نجات می‌دیم،
‫گوی رو پشتمون می‌بندیم، و دعا می‌کنیم که ‫به دست یه ایزدِ جادوگرِ دیوانه نابود نشیم.
‫نگرانیِ من بیشتر به‌خاطر خواهرته.
‫ببین، می‌فهمم. درک می‌کنم.
‫منم خیلی چیزها رو از دست دادم.
‫الان مسئله داغدار شدن نیست، پایک.
‫یا انتقام.
‫من برای این حق می‌جنگم ‫که خودمون کنترل سرنوشتمون رو دست بگیریم.
‫و این ایزدها رو می‌ترسونه.
‫در حدی که قهرمان‌هایی فرستادن تا منو زندانی کنن،
‫- یه نمونه‌ش جدّ تو، ازره. ‫- آره.
‫دیدم. تو کُشتی‌شون.
‫نه، ایزدهای خودشون به کشتن‌شون دادن. ‫اونا گوسفند قربانی بودن.
‫مُهره بودن. ایزدها از ایمانِ اونا سوءاستفاده کردن،
‫بعدش انداختنشون دور.
‫هر کدومشون، حتی اورلایتِ تو.
‫این پرستشِ ماست ‫که اونا رو در رأس قدرت نگه می‌داره.
‫بهشون قدرت می‌ده.
‫اونا نسخۀ خودشون رو از حقیقت ‫ارائه می‌دن و بقیه رو دور میندازن.
‫«او زنده می‌مانَد. او می‌میرد.» چرا؟ ‫«چون ما می‌گوییم.»
‫و وای به حالِ کسی که اونا رو زیر سؤال ببره.
‫ولی تو، ‫تو می‌تونی جلوی همه رسواشون کنی.
‫من؟ چـ... چطور این...
‫تو خاصی، پایک.
‫اصل و نسبِ تو به ریشه‌های آسمانی برمی‌گرده.
‫بهت این موهبت داده شده که بتونی از ‫موانعِ بین قلمروهای زندگی و مرگ عبور کنی،
‫بین فانی بودن و نامیرایی.
‫ایزدها از ازره استفاده کردن ‫و وقتی کارشون باهاش تموم شد، انداختنش دور.
‫خونِ اون در رگ‌های تو جریان داره
‫و تعیین‌کننده‌ست ‫که منو برای همیشه زندانی کنی یا کمکم کنی عروج کنم.
‫آسمانی؟ نه. ‫اگه این‌طور بود ویلهند بهم می‌گفت.
‫اون از کجا می‌تونست بدونه؟
‫ایزدها حقایقی رو که ‫زیر سؤال می‌برتشون، پنهان می‌کنن.
‫الان مهم اینه که برای قدم بعدی چی‌کار می‌کنی.
‫اورلایت گفت می‌تونی مسیر خودت رو انتخاب کنی،
‫در صورتی که همه‌شون به یه مقصد ختم می‌شن، ‫این صرفاً توهمِ آزادی عمله.
‫من چیزی رو در اختیارت قرار می‌دم ‫که ایزدها هیچ‌وقت نمی‌دن؛ یه حق انتخابِ واقعی.
‫از الان گفته باشم؛ ‫اگه این طلسم‌ها کار نکردن، به‌خاطر کیفیتشون نیست.
‫موقع کنده‌کاریِ طرح‌ها، دوتا از ناخن‌هام شکست.
‫به‌به! به‌به! ببینین کیا تو رومون دروغ گفتن.
‫می‌خواین جونِ همۀ مردم وایت‌استون رو به خطر بندازین؟
‫فقط برای یه نفر؟
‫نه برای «یه نفر». برای پایک.
‫همه‌تون برامون عزیزید، ‫ولی متأسفانه نمی‌تونیم اجازه بدیم این اتفاق بیفته.
‫برید کنار.
‫دوستان، مطمئنم می‌تونیم مثل آدمای باشخصیت ‫با صحبت حلش کنیم.
‫فقط اون طلسم‌ها رو بدین به ما.
‫پس خودمون می‌گیریمشون.
‫لعنتی.
‫اونا رو پس‌بگیرید!
‫مقاومت نکنین!
‫سنگ ساندر.
‫اگه جای تو بودم، هیچ کاری نمی‌کردم.
‫گرفتمشون.
‫ بعداً معذرت‌خواهی می‌کنیم.
‫همه پیش به سمت گوی!
‫من اتصال دوتی رو قطع می‌کنم.
‫عجله کنین، هر کسی یکی برداره.
‫صبر کن ببینم، فقط چهارتاست؟
‫باورتون نمی‌شه و همین برام افتخاره،
‫ولی من باهاتون نمیام.
‫شما همیشه می‌گفتین من دست‌وپاگیرم، نه؟
‫خب، بذارین سر راه اونا قرار بگیرم.
‫من توی تشخیص قهرمان‌های واقعی، تبحر دارم. ‫حالا برید دوستامون رو برگردونین.
‫عجله کنین.
‫باز شد!
‫- این درِ لعنتی رو باز کنین! ‫- بذارین بیایم تو!
‫«آخرین ایستادگیِ تاریون درینگتون». ‫چه عنوانِ خفنی.
‫دوتی، اینو یادداشت کن!
‫هضم این‌همه اطلاعات، سخته. ‫زمان بیشتری نیاز دارم.
‫پیروانِ من آماده‌ان.
‫یه‌سری نیروها دارن علیه من جمع می‌شن.
‫متأسفانه وقت تنگه.
‫اگه بگم نه چی؟
‫این انتخابِ خودته.
‫خونِ تو همون چیزیه که من برای ‫برگشتن به اکزندریا نیاز دارم،
‫و باید با میل و ارادۀ خودت داده بشه.
‫باید حتماً باور داشته باشی.
‫انتخاب کن که بهم ضربه بزنی،
‫اون‌وقت جنبش من به پایان می‌رسه.
‫کاشاو، ویلهند، گراگ.
‫دوست‌های کشته‌شده‌ت همین‌طور می‌مونن،
‫یا... با همدیگه نجاتشون می‌دیم
‫به‌علاوۀ بی‌شمار آدمی که ‫زیر نظر ایزدها، آزار و اذیت شدن،
‫و تضمین می‌کنیم که دیگه هیچ‌کس ‫داغی که تو تجربه کردی رو تحمل نکنه.
‫خب، پایک؟ کمکم می‌کنی؟
‫برادر، زرهت.
‫اون آفت...
‫حس متفاوتی داره! ‫بهتره!
‫حق با ماترون بود. این یه نفرین نیست.
‫با این حال، ‫چطور باید پایک رو اینجا پیدا کنیم؟
‫اون همیشه امید و ایمان داشته.
‫فقط امیدوار باشید که ‫امید ما ناامید نشه.
‫«ترجمه از محمد سید»