‫«ترجمه از محمد سید و کیارش»
‫- این کارت جنون‌آمیزه پایک. ‫- چه کاری؟
‫نجات گراگ؟
‫انجام هر کاری واسه محافظت ‫از عزیزانم؟
‫خودت بهم گفته بودی ‫تو هم همین کار رو می‌کنی.
‫وَکس!
‫- داداش. ‫- زیاد وقت نداریم تا...
‫پایک؟
‫حالت خوبه.
‫چندین عتیقه هم همراهته. چی...
‫شما الان درک نمی‌کنین، ولی بعدا می‌کنین.
‫- گراگ! ‫- بهش دست نزن!
‫این دیگه چه کاریه؟
‫در نجوا مانده احیاش می‌کنه.
‫اگه می‌خواین به گراگ کمک کنین، ‫کاری نکنین.
‫خودت می‌دونی نمی‌تونیم کاری نکنیم.
‫«نمی‌تونین»؟
‫یا «نمی‌خواین»؟
‫به حرف منطق گوش کن.
‫در نجوا مانده شکست‌ناپذیر نیست.
‫چهار تن از افراد ارشدش ‫تا الان مرده‌ان.
‫واسه عروج بهشون نیازی نداره.
‫فقط به خون من نیاز داره.
‫چی؟ چرا؟
‫می‌دونم همگی شوکه شدین ‫که شاید پایک کوچولوی بیچاره مهم باشه.
‫- نه، منظورم این نبود... ‫- بحث باشه واسه بعد.
‫ما باید از اینجا بریم بیرون. ‫همه‌مون بریم.
‫بعدش می‌تونیم آفت وکس رو درمان کنیم، ‫گراگ رو خوب کنیم...
‫خواهش می‌کنم پایک. ‫باید برگردیم.
‫برگشتی وجود نداره.
‫من دیگه خونم رو بهش دادم.
‫وای پایک...
‫با این خون آسمانی...
‫که داوطلبانه اهدا شده،
‫سوگندت ثبت می‌شه...
‫و روحت به فراتر ‫از مرزهای فانی عروج می‌کنه.
‫پس چاره‌ای نیست.
‫باید باهاش بجنگیم.
‫از این خبرها نیست.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دنیا رو نجات می‌دم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫آیین. ‫باید برگردیم اون بالا.
‫من می‌رم.
‫کیلث!
‫گندش بزنن.
‫پایک رو بگیرین، ‫ولی بلایی سرش نیارین.
‫انگار می‌تونین.
‫گندش بزنن، من می‌کشمش.
‫وکس، نباید بری.
‫چیکار می‌کنی...
‫نباید تو بکشیش.
‫ماترون گفت اگه باهاش روبه‌رو بشی ‫می‌میری.
‫باید راه دیگه‌ای باشه.
‫هست، فقط کافیه به حرفم گوش بدین.
‫تو چه دینی به ماترون داری؟
‫تو رو فرستاده اینجا بمیری ‫تا بتونه باز هم به ما فرمان بده.
‫عین کاری که اورلایت ‫با جد من کرد.
‫ایزدان دروغ می‌گن.
‫خودت سرنوشتت رو انتخاب کن.
‫سرنوشت این‌جوری نیست.
‫نه!
‫این‌جوری می‌شه.
‫وکس!
‫گرفتمت! کیلث!
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫همه‌مون رو بکشی؟
‫نمی‌فهمین؟
‫مرگ دیگه اهمیتی نداره.
‫نه.
‫گراگ!
‫با میثاقی که در خونش وجود داره،
‫جسم تو به جسمی معنوی تبدیل می‌شه.
‫سوگند مقدست رو یاد کن.
‫همون‌طور که تو خون من هستی،
‫من خون تو هستم.
‫باشد که راه جدیدی ایجاد کنه،
‫رها از رنج و عذاب،
‫رها از ظلم ایزدان قدیم.
‫دنیایی که سرنوشتمون ‫با تصمیم خودمونه،
‫چرا که ایزد جدیدتون ‫این‌جوری بناش می‌کنه!
‫رفیق.
‫از اونجا نجاتت می‌دم گراگ.
‫بذار کمکت کنم.
‫ازش دور شو!
‫دست از سرمون بردارین!
‫پایک، چیکار می‌کنی؟
‫چرا درد داره؟
‫جادوی مردگانه.
‫عین خودش.
‫امان از دستت پایک. ‫بذار بیایم بیرون!
‫من یه سال آزگار مجبور بودم ‫بدون واکس ماکینا دوام بیارم،
‫شما واسه خودتون رفته بودین ‫لرد و بانو و شاهدخت عناصر شدین.
‫بدون این که یه کلام به من و گراگ چیزی بگین، ‫گروه رو به هم زدین!
‫ما نمی‌دونستیم.
‫چرا باید می‌دونستین؟
‫فقط میاین پیش من ‫تا مشکلاتتون رو حل کنم.
‫اگه آسیب ببینین، ‫شفاتون می‌دم.
‫اگه گندکاری کنین، ‫من جمعش می‌کنم.
‫اون‌وقت این جای تشکرتونه؟
‫اورلایت گولم زد...
‫و اسکنلن رهام کرد.
‫من همه‌چیزم رو می‌دم.
‫بابابزرگ رو از دست دادم.
‫گراگ رو از دادم.
‫خودم رو هم از دست دادم.
‫کی از قلب من محافظت می‌کنه؟
‫کی من رو شفا می‌ده؟
‫پایکی؟
‫پیروز شدیم؟
‫وای. سلام.
‫آروم باش گنده‌بک.
‫تو خوبی.
‫آره. معلومه که خوبم.
‫ای بابا، دلایلا برایروود ‫و یه مشت احمق رداپوش...
‫که نمی‌تونن جلوی گراگ رو بگیرن.
‫گوی غیرفعال شده؟
‫وایستا ببینم، اینجا که آنکهارل نیست.
‫رفیق، ببین، من...
‫گنده‌بک. بیا اینجا.
‫ای وای، مبارزه هنوز ادامه داره.
‫- اومدم! ‫- نه. وایستا!
‫اِم... دست رو دست نذار.
‫دلایلا بچه‌ها رو اسیر کرده.
‫دلایلا اسیرمون نکرده.
‫وای نه. پایکی.
‫تو چیکار کردی؟
‫خیلی چیزها رو ندیدی.
‫بعدا می‌تونیم تعریف کنیم.
‫در نجوا مانده اون بالا داره ایزد می‌شه.
‫سپر رو غیرفعال کن پایک.
‫نمی‌تونم.
‫نکنه تحت طلسمی هستی؟
‫پس سپر رو غیرفعال کن.
‫تو درک نمی‌کنی.
‫تو مرده بودی.
‫- مرده بودی. ‫- اگه گفتی کی کشتت؟
‫در نجوا مانده گراگ رو احیا کرد!
‫در نجوا مانده؟
‫اون بیگناهان رو کشته.
‫خیلی‌های بیشتر رو اذیت کرده.
‫چرا داری ازش دفاع می‌کنی؟
‫چون درست می‌گه.
‫ما چاره‌ای نداریم.
‫ایزدان اصلا بهمون حق انتخاب ندادن.
‫تو همیشه حق انتخاب داری.
‫یا کار درست رو می‌کنی ‫یا کار اشتباه.
‫داره گولت می‌زنه.
‫ایزدان دارن گولمون می‌زنن.
‫ماترون گفت سرنوشت وکس ‫مرگ در مبارزه با در نجوا مانده است.
‫اما در هر صورت اومدیم. ‫کار دوست‌ها همینه.
‫امکان نداره اتفاق خوبی باشه.
‫آزادمون کن وگرنه همه‌مون می‌میریم.
‫هیچ‌کس نمی‌میره.
‫دلیل اصلی کشتن اون‌ها...
‫همین بود که می‌دونست ‫می‌تونه احیاشون کنه.
‫گراگ.
‫می‌تونه ویلهند رو احیا کنه.
‫شاید، ولی خاطرات کارهاش رو پاک نمی‌کنه.
‫درست نیست پایکی.
‫خب، پس چی...
‫خیر سرم باید می‌ذاشتم ‫بیخود و بی‌جهت بمیری؟
‫مرگ من دلیل داشت.
‫واسه نجات تو بود.
‫ویلهند هم واسه نجات ما مرد ‫و اصلا به فکر احیا شدن نبود.
‫این در نجوا مانده عوضی ‫می‌کشه تا خودش رو نجات بده.
‫نباید به چنین کسی اعتماد کنی.
‫اون ایزد بدیه.
‫حالا بیا.
‫باید از دست رفتگانمون رو رها کنیم.
‫قبوله. پس خودم تا می‌خوره می‌زنمش.
‫چی؟ نمی‌شه. ‫تو رو می‌کشه.
‫یه‌بار کشته. بهتر شدم.
‫وایستا.
‫اگه جلوش رو بگیری ‫و قدرتش با مرگش از بین بره چی؟
‫نمی‌تونم دوباره از دستت بدم.
‫اگه بذاری این اتفاق بیفته، ‫در هر صورت از دستم می‌دی.
‫گفتم وایستا!
‫وای خدا.
‫نمی‌خواستم...
‫بیا، بذار شفات بدم.
‫نه! نه.
‫من شفا لازم ندارم.
‫نیاز دارم رفیقم برگرده.
‫اگه هنوز وجود داره.
‫باید راه دیگه‌ای هم باشه.
‫به برج حمله کنیم ‫یا منفجرش کنیم یا...
‫آروم باش کیکی.
‫گفت تو می‌میری.
‫هنوز ایزد نشده.
‫و تار و پود سرنوشت هنوز از هم گسیخته‌ست.
‫شاید یه فرصتی برای ترمیمش داشته باشیم.
‫این کار حساس رو انجام بدیم ‫و سرنوشت همه‌مون رو تغییر بدیم.
‫زندگی اگه صرفِ آسیب زدن به دیگران بشه ‫هیچ ارزشی نداره.
‫این رو ویلهند بهم یاد داد.
‫به نام حقیقت،
‫با خون آسمانی و ایمانِ صالحان،
‫حاضری برای ما بمیری؟
‫بله!
‫پس به‌عنوان یک ایزد جدید برخیز
‫و زندگی جاویدان رو عطا...
‫مراسم رو تموم کن، دلایلا.
‫تمومش کن.
‫بدونِ جنگیدن نمی‌شه.
‫جفت‌تون رو نابود می‌کنم.
‫دلایلا، برگرد.
‫شما هیچ‌وقت برنده نمی‌شید!
‫تو هم همین‌طور.
‫این‌بار حداقل شعور داشته باش و ‫همون مُرده بمون.
‫به خودتون جرئت دادید
‫که مزاحم عروج من شید؟
‫مهم نیست.
‫برای هلاک کردنِ شماها نیازی نیست ایزد باشم!
‫من ایزدها رو فریب دادم،
‫با قهرمان‌ها روبه‌رو شدم.
‫اجازه نمی‌دم
‫۵۰۰ سال برنامه‌ریزی و طراحیِ دقیق، خراب بشه.
‫بهت نگفتن؟
‫ما واکس ماکینا هستیم.
‫ما همه‌چی رو می‌ترکونیم!
‫قطعاً همین‌طوره.
‫نه! افسانه‌شکن!
‫بدونِ شمشیر مقدس‌تون می‌خواین چی‌کار کنین؟ مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خوشحالم از دیدنت، قهرمان.
‫ولی وقتشه این حماقت تموم بشه.
‫کیلث!
‫پس بیا تمومش کنیم.
‫خائن!
‫می‌خواستم دنیا رو به پات بریزم!
‫شاید.
‫ولی من اونا رو انتخاب می‌کنم.
‫کمکش کنین.
‫افسانه‌شکن تنها چیزیه ‫که می‌تونه بکُشتش.
‫بسه هر چی دروغ گفتی.
‫من هیچ‌وقت بهت دروغ نگفتم، پایک.
‫می‌تونم همه‌شون رو برگردونم.
‫آرچیبالد. کاشاو.
‫همسر و بچۀ زرکسس.
‫ویلهند.
‫تمام کسایی که تو این راه از دست دادی.
‫انقدر رو مغزِ رفیقم کار نکن!
‫گراگ!
‫وحشیِ نمک‌نشناس.
‫هدیه‌ای که یه ایزد می‌ده رو ‫می‌شه پس هم گرفت.
‫ماترون. وقتشه.
‫گراگ!
‫هنوز ایزد نشدی، عوضی.
‫وَکس، نکن!
‫صبر کن. افسانه‌شکن.
‫اگه این کار رو بکنی، می‌میری.
‫پس تو رو هم با خودم می‌برم.
‫ظاهراً سرنوشتمون قطعی شده، قهرمان.
‫گور بابای سرنوشت.
‫تو رو خدا! تو رو خدا! تو رو خدا! تو رو خدا!
‫من زنده‌ام؟
‫آره زنده‌ای.
‫خدای من.
‫«در نجوا مانده» از بین رفت.
‫و هر چیزی که ساخته بود هم باهاش داره از بین می‌ره.
‫حتی گویِ توی وایت‌استون!
‫پورتال وایت‌استون، درست روبه‌رومونه!
‫شاید «درست» واژۀ خیلی مناسبی نباشه.
‫داره محو می‌شه! برو!
‫دفعۀ قبلی که از یکی از اینا رد شدم،
‫عاقبت خوبی برام نداشت.
‫پس بپر تو، گُنده‌بک.
‫به‌موقع نمی‌رسیم!
‫باید گوی رو غیرفعال کنیم قبل از اینکه...
‫عزیزم.
‫پیروز شدیم؟
‫گراگ.
‫تو...
‫واقعاً شرمنده‌ام.
‫- من فقط... ‫- عیبی نداره، پایک.
‫می‌دونم گند زدی، ولی برگشتی.
‫و فقط همین مهمه.
‫وَکس؟ وَکس.
‫آفت... ‫همه‌جا رو گرفته.
‫ولی تونستیم زنده برگردیم. ‫تو سرنوشتت رو تغییر دادی.
‫حالا بخور.
‫اکسیر رو بخور.
‫خواهش می‌کنم اثر کن.
‫موفق شدی.
‫ممنون.
‫تموم شد.
‫واقعاً تموم شد.
‫بیا اینجا ببینم.
‫- خیلی خوشحالم که حالت خوبه. ‫- دیگه هیچ‌وقت ولت نمی‌کنم.
‫حالا می‌تونیم شروع کنیم.
‫این دیگه چه کوفتیه؟
‫نگران بودم که اونجا
‫یه‌کم پیازداغش رو زیاد کرده باشم.
‫ولی همه‌تون نقشتون رو فوق‌العاده ایفا کردین.
‫و حالا دوباره همون‌جایی که اولین بار ‫همدیگه رو دیدیم، دور هم جمع شدیم.
‫چه تقارن زیبایی.
‫من حقیقتاً برای مهار کردنِ این قدرت الهی ‫به خون تو نیاز داشتم.
‫ولی از طرفی بدنم هم باید می‌مُرد
‫تا از حالتِ جسمانی‌م فراتر برم.
‫گزینه‌های خیلی زیادی وجود داشت.
‫نمی‌شه ۵۰۰ سال نقشه بکِشی
‫ولی نقشه‌های جایگزین نداشته باشی.
‫کی ضربۀ مرگبار رو می‌زد؟
‫دلایلای متعصب؟
‫پایک، فرشتۀ شکاک؟
‫قهرمانِ ماترون، ‫که خیر سرش داره سرنوشتش رو محقق می‌کنه؟
‫شما افسانه‌شکن رو داشتید.
‫هر کدومتون ممکن بود باشید.
‫برای همین وقتی هر کدومتون راه خودتون رو رفتید
‫خیلی ناامید شدم.
‫ولی قصد نداشتم بذارم
‫پایان‌های شادِ شما، پیشگویی من رو خراب کنه.
‫یه‌کم زحمت داشت.
‫ولی چند فصل حساب‌شده ‫توی چندتا کتاب ماجراجویی
‫کافی بود تا یه مُهرۀ احمق رو متقاعد کنه
‫که شما رو دوباره دور هم جمع کنه
‫و بفرسته در مسیر برخورد با من. ‫[قهرمانان تال‌دوری - واکس ماکینا]
‫هرچند باید بگم،
‫انتظار نداشتم آشاریِ کوچک، ‫کسی باشه که ضربۀ آخر رو می‌زنه.
‫ولی این دقیقاً صحت ادعای من رو ثابت می‌کنه.
‫تو عشقت رو نجات دادی،
‫اونم با سرپیچی از تقدیری که ایزدش براش رقم زده.
‫عشق اون‌قدر قوی هست که بتونه ‫بر سرنوشت غلبه کنه.
‫مثل عشقی که پیروان من ‫به ایزد خودشون دارن.
‫ما خون او هستیم.
‫قرن‌ها پیش، توی همین مورد اشتباه کردم.
‫من قدرت ایمان رو نداشتم.
‫آدمایی که چنان با تمام وجود به من ‫امید و اعتماد و ایمان داشته باشن
‫که با کمال میل خودشون رو فدا کنن.
‫هر چی پیروان بیشتری داشته باشی،
‫قوی‌تر می‌شی.
‫ولی شماها این رو می‌دونید. شما قهرمانید.
‫واکس ماکینا، محافظان قلمرو.
‫و اگه این مردم به شما ایمان دارن، ‫تصور کنید وقتی جلوی من زانو بزنید...
‫چقدر قوی می‌شم!
‫حیف که حیوون خونگیِ ماترون، دیگه اون قدرت‌های الهی رو ‫نداره که بتونه من رو به مبارزه بطلبه.
‫راستی، بابتش ممنونم.
‫ولی این موضوع، به من این فرصت رو می‌ده...
‫که چیزی رو بهتون بدم ‫که ایزدهاتون محال بود بدن:
‫حق انتخاب!
‫چشم‌های اکزندریا
‫به شماست.
‫کسانی که منو یاری کنند ‫تا ابد در شکوه و عظمت من، زندگی می‌کنند.
‫پس زانو بزنید.
‫در برابر تمام دنیا ‫باهام عهد وفاداری ببندید،
‫و من قول می‌دم
‫که قهرمانِ ماترون زنده بمونه.
‫همه‌تون زنده می‌مونید،
‫و در یک عصر جدید باشکوه ‫تا ابد به خوبی و خوشی زندگی می‌کنید.
‫یا گزینۀ دوم...
‫نه.
‫دنیا داره تماشا می‌کنه.
‫تصمیم...
‫- با شمـ... ‫- من تسلیم می‌شم!
‫من تسلیم می‌شم. خواهش می‌کنم.
‫فقط بذار بره.
‫خواهش می‌کنم.
‫من تسلیم می‌شم.
‫خواهش می‌کنم، ولش کن.
‫تو چی می‌گی قهرمانِ ماترون؟
‫برو به درک.
‫هوم. حیف شد.
‫وایستا!
‫نه!
‫تبریک می‌گم، قهرمانان.
‫شما قلمرو رو نجات دادید.
‫برای همیشه!
‫در یادها خواهید ماند.
‫«ترجمه کیارش و محمد سید»
‫«پایان فصل»