‫[قسمت هشتم]
‫مگه نگفتم برو پی کارِت!
‫شنزی، شما اینجا چیکار می‌کنین؟
‫کی شما رو انقدر عصبانی کرده؟
‫آدم مهمی نیست.
‫مگه پدرم ازتون نخواسته بود ‫روی قله‌ی جیانلین مجازات بشین؟
‫چرا اینجا برگشتین؟
‫از استاد خواستم بیام شما رو ببینم.
‫دو ساعت وقت دارم.
‫یوجی سان؟
‫این داروی استاد بایکائو هستش.
‫هرگز به بقیه نمیده.
‫چطور گیر آوردیش؟
‫همین الان...
‫رفتی ازش خواستی بهم کمک کنه، مگه نه؟
‫انتظار نداشتم ژوگ یوو موافقت کنه تا...
‫با آموزش هنرهای رزمی ‫به دینگ یین موافقت کنه.
‫از اونجایی که ریسک کرده،
‫می‌خوام ببینم چطور...
‫خودش با پای خودش دم به تله میده.
‫سرورم،
‫جاسوسِ داخل کوه...
‫خبری از کوه شو برامون نفرستاده؟
‫ژوگ یوو انتظار اینو نداشت که...
‫اونجا جاسوس داشته باشم.
‫به تمام اتفاقاتی که...
‫توی کوه شو میفته واقف‌ام.
‫اگه حرف دیگه‌ای نداری، برو.
‫سرورم،
‫کم پیش میاد اینجا بیایم.
‫می‌خوام یکم بیشتر بمونم.
‫پدر.
‫حال‌تون چطوره، پدر؟
‫به‌نظر حالت بهتر شده.
‫حالا دیگه زنده و سرحالی.
‫ارباب تو می، ممنون که نگران حال من هستین.
‫پدر، می‌خوام برم و...
‫به محافظین توی جمع‌آوری خون کمک کنم.
‫اومدم قبلش باهاتون خداحافظی کنم.
‫برو.
‫بله.
‫سرورم، چرا انقدر بهش بها می‌دین؟
‫مگه توی این دنیا رابطه‌ای مطمئن‌تر از...
‫رابطه‌ی پدر و دختری هست؟
‫لزوماً اینطور نیست.
‫تازه‌شم...
‫این دختر خیلی مهارت خاصی هم نداره.
‫توی منطقه‌ی غربی کلی آدم ماهر هست.
‫اگه دنبال اونا می‌گردین،
‫می‌تونم کمک‌تون کنم ‫چندتا از بااستعدادهاشون رو...
‫استخدام کنین.
‫نقشی که یوئر ایفا می‌کنه ‫توی هنرهای رزمی نیست.
‫غیر از صورتش که...
‫مثل همسر فریب‌خورده‌ی دینگ یینه،
‫دیگه چه چیز خارق‌العاده‌ای داره؟
‫زیرکیِ یک مُهره‌ی شطرنج...
‫اینه که وقتی بزرگان شطرنج ‫اون مهره رو حرکت میدن،
‫اونا نمی‌دونن که کلید پیروزی‌ان.
‫الان هم فقط یوئره که...
‫می‌تونه روح سرخ رو...
‫از دینگ یین جدا کنه.
‫اگه حرفی تو دلته، رُک و راست بزن.
‫لازم نیست چیزی رو ازم پنهون کنی.
‫دیروز با برادرم ملاقات کردم.
‫جینگ‌وو، ما یه مدته که...
‫به دشت مرکزی اومدیم.
‫تو مشتاقی تا سنگ روح سرخ رو بدست بیاری.
‫منم هیچ مخالفتی ندارم.
‫ولی فراموش نکن...
‫برادرم ازمون خواست اینجا بیایم...
‫تا شمشیر ننمینگ لیهو رو پیدا کنیم.
‫منم راجع‌بهش یه سری فکرها دارم.
‫لازم نکرده منو با برادرت تحت‌فشار بذاری.
‫ولی اون بدنت رو جادو کرد.
‫هنوز یادته که...
‫اون از جادوی خون استفاده کرده!
‫حالا دیگه شدم...
‫خون‌آشامی که همه ازش می‌ترسن،
‫اونم به لطف برادرت.
‫برادرم این کارو کرد تا نجاتت بده.
‫نجاتم بده؟
‫لازم بود واسه نجاتم از جادوی خون استفاده کنه؟
‫حالا هر ماه باید...
‫درد این جادو رو تحمل کنم.
‫می‌تونم به کمک خون دیگران زنده بمونم.
‫اون با این کار ‫فقط می‌خواست منو کنترل کنه.
‫درسته، برادرم یه آدم خودخواهه.
‫ولی تا وقتی که خون راهنمای شما باشه،
‫نیروی درونی قدرتمندی خواهید داشت.
‫توی دنیا هر چیزی معایب و مزایای خودش رو داره.
‫بگذریم،
‫شما هنوز زنده‌این.
‫بله، معلومه که زنده‌ام.
‫نه تنها زنده‌ام،
‫بلکه به خوبی هم دارم زندگی می‌کنم.
‫نمی‌ترسم که اینو بهت بگم...
‫که از نُه سم خواستم...
‫زودتر جادوی کرم ابریشم طلایی رو بسازه.
‫زمانی که ساخته شد،
‫خودم به تنهایی می‌تونم دنبال خون برم ‫و انرژی خودم رو احیا کنم و...
‫کاملاً از کنترل برادرت خلاص بشم.
‫چرا انقدر باهاش سر جنگ دارین؟
‫توی این دنیا فقط باید یه حاکم باشه.
‫توبا بهم اجازه داد به دشت مرکزی برگردم.
‫اولش خطر رو به جون خریدم.
‫اگه قانع نشد، ‫بگو شخصاً سراغ خودم بیاد.
‫ولی تو...
‫باید تصمیمت رو بگیری که...
‫به کی قراره کمک کنی.
‫استاد شیائورو، لطفاً من رو ‫به عنوان شاگردتون قبول کنین.
‫نه، قبول نمی‌کنم.
‫چرا مخالفت می‌کنین؟
‫استاد بزرگ اجازه دادن که...
‫اون توی قله‌ی چیشیا کنگفو یاد بگیره.
‫ما فقط شاگرد خانم قبول می‌کنیم،
‫نه آقا.
‫این قانونیه که بنیان‌گذاران‌مون گذاشتن.
‫این قانون‌ها قدیمی شدن، ‫آدم‌های جدیدی اومدن.
‫چطوره که...
‫توی کوه شو این همه بنیان‌گذار سردرگم داریم؟
‫اِی گستاخ!
‫اینجا حق نداری حرف‌های بیهوده بزنی.
‫استاد شیائورو،
‫من قصد ندارم قوانین ‫قله‌ی چیشیا رو زیرپا بذارم.
‫ولی از بین مردم کوهِ شو،
‫شما از همه برای من محترم‌ترین.
‫فقط می‌خوام رسماً شما رو استاد خودم بدونم.
‫اگه اینطوره،
‫میرم با استاد بزرگ صحبت می‌کنم...
‫و یه استاد بهتر برات پیدا می‌کنم.
‫استاد، یه خبر بد.
‫استاد میویی ناخوش احوال و دلشکسته‌ست.
‫نمی‌تونیم کنترلش کنیم.
‫هنوز آخر ماه شده.
‫این مردک نشئه و ناخوش احوال ‫باز اومده اینجا دردسر درست کنه.
‫آخر ماه؟
‫آخر ماه چه ربطی به دردسر درست کردن داره؟
‫آخر ماه؟
‫استاد میویی، استادمون گفتن ‫امروز به دیدارتون نمیان.
‫نباید به این شکل وارد قله‌ی چیشیا می‌شدین.
‫دارم بهتون میگم!
‫خودم اینکاره‌ام، پس خودم ‫بدون اجازه وارد اینجا شدم.
‫گفته نمی‌خواد منو ببینه.
‫اگه جرئتش رو داره، ‫بگو خودش شخصاً بیاد بهم بگه.
‫میویی،
‫توی قله‌ی چیشیا اجازه‌ی گستاخی نداری.
‫شیائورو!
‫چقدر منتظرِ ملاقاتت بودم.
‫آرایش جنگی بگیرید!
‫بله!
‫باز شروع شد.
‫خب، خب. بیاید همگی مهمون من.
‫بخورید، زود باشید.
‫بیاید دیگه! تعارف نکنید.
‫اگه یه‌بار دیگه این کارو کنی...
‫شمشیرم رو برمی‌دارم ‫و به حساب‌تون می‌رسم!
‫شماها از مرگ می‌ترسین. ‫از مرگ می‌ترسین.
‫میویی، به عنوان فرمانده‌ی کوه شو،
‫می‌خوام بدونم چرا این رفتار رو می‌کنی؟
‫من...
‫من روراستم.
‫چیزی نیست که ازش شرمنده باشم.
‫استاد میویی، چطور می‌تونین اینجوری باشین؟
‫برید ببینم. برید، برید!
‫مردک ناخوش احوالِ مریض! ‫وقتی نشئه می‌کنی...
‫نباید به قله چیشیا بیای و دردسر درست کنی.
‫اگه اینجا دردسر درست نکنم،
‫یا رفتار بی‌شرمانه‌ای نکنم، ‫اونوقت حاضری ملاقاتم کنی؟
‫مگه باهم توافق نکردیم؟
‫وقتی زمانش رسید،
‫خودم میام پیشت.
‫کجای دنیا چنین حکمرانی‌ای دیدی؟
‫زوجی که تنها یه‌بار ‫در ماه می‌تونن همدیگه رو ببینن.
‫شیائورو،
‫بیشتر می‌خوره به خون هم ‫تشنه باشن تا اینکه زوج باشن.
‫اونا فرمانده‌های قله‌ان.
‫هردو اخلاق تندی دارن.
‫هیچ کدوم‌شون راضی نیست...
‫کوتاه بیاد تا باهم زندگی کنن.
‫واسه همین استادم این قانون رو گذاشت که...
‫تنها یه‌بار در طول ماه می‌تونه به دیدنش بیاد.
‫ولی هربار استاد میویی ‫نمی‌تونه صبر کنه و...
‫بی‌اجازه وارد معبد میشه.
‫آخرش هم باهم یه دعوای ناجور می‌کنن.
‫دیگه همه‌مون بهش عادت کردیم.
‫تو...
‫استاد میویی.
‫دینگ یین.
‫می‌خوام استاد شیائورو ‫به شکل رسمی استاد من باشه.
‫ولی بخاطر قوانین اینجا،
‫زیر بار نمیره.
‫اون برات استاد خوبی میشه.
‫این مرد جوان مستعده.
‫چرا قبولش نمی‌کنی؟
‫از زمان قدیم، قله‌ی چیشیا...
‫هرگز شاگرد مرد به خودش ندیده!
‫این قلب پاک...
‫نمی‌تونه جلوی قوانین دلسردکننده‌تون وایسته؟
‫خوبه. خوب گفتی.
‫قوانین اونقدرها هم اهمیتی نداره، ‫ولی احساسات انسانی مهم‌ان.
‫به عنوان شاگردت قبولش کن دیگه!
‫راست میگه.
‫پای قله‌ی‌ چیشیا وسطه.
‫ربطی به قله‌ی تیانمِن نداره!
‫بیا اینجا ببینم.
‫چیکار می‌کنی؟ ‫اینجا کلی آدم هست!
‫دینگ یین، بجنب به استادت احترام بذار.
‫احترام بذار. ‫بجنب، احترام بذار.
‫احترام، استاد!
‫عالی شد. همه خوشحالن.
‫این خط و این نشون.
‫اگه اون رو شاگرد خودت بدونی، ‫دیگه غم از دست دادن نزدیکان عذابت نمیده.
‫خیلی‌خب.
‫فردا صبح به تالار بیا...
‫تا با چینگ‌یون ‫کلاس‌های صبحگاهی رو برگزار کنی.
‫بله استاد.
‫دینگ یین خیلی بااستعداده.
‫به خوبی میشه بهش هنرهای رزمی رو یاد داد.
‫از اونجایی که سرنوشت اون ‫و قله‌ی چیشیا از همدیگه جدا نیست،
‫فکر می‌کنم که تو بهترین گزینه‌ای...
‫برای اینکه استاد اون بشی.
‫استاد بزرگ،
‫واقعاً تصمیم گرفتین...
‫دینگ یین سنگ روح سرخ رو از بین ببره؟
‫کوه شو هزاران ساله ‫که نگهبان سنگ روح سرخه.
‫هرچند برای یه مدته که جاش امنه،
‫ولی همیشه آدم‌هایی پیدا میشن که بخوان...
‫سنگ رو بدست بیارن.
‫حتی لویی پائو هم دنبالش نیست،
‫با اینحال آدم‌های جاه‌طلبی هستن...
‫که بدنبال این هستن ‫تا سنگ رو بدست بیارن.
‫برای نابودی مشکلاتی که سنگ به وجود میاره،
‫باید به کلی اون رو از بین ببریم ‫و نیروی اهریمنی داخلش رو نابود کنیم.
‫هرچند، نابودسازی سنگ کار پرخطریه.
‫حتی شما هم...
‫نمی‌تونید از این کار مطمئن باشین.
‫من می‌ترسم.
‫اگه دینگ یین از پس آزمونی که ‫روبه‌روش قرار می‌گیره برنیاد چی؟
‫اون روز توی دره‌ی ین‌فنگ،
‫این خطر رو به جون خریدم و...
‫چهار جمله‌ی سایه‌ی خونین رو ‫به دینگ یین گفتم.
‫انتظار نداشتم...
‫توی قلبش بتونه به اهریمن غلبه کنه و...
‫از قدرت سنگ روح سرخ ‫در جهت منافع خودش استفاده کنه.
‫کاری که کرد باعث شد حس کنم...
‫امیدی برای موفقیت وجود داره.
‫متوجه‌ی ملاحظه‌تون هستم.
‫همه‌چیز از قبل تعیین شده.
‫شاید این سرنوشت دینگ یین و...
‫کوهِ شو باشه.
‫هیچ موفقیتی بدون ‫تلاش و پشتکار بدست نمیاد.
‫بخاطر کوه شو و دنیا هم شده...
‫حاضرم این‌بار به دینگ یین باور داشته باشم.
‫از بین فرمانده‌ها،
‫بایکائو اخلاق عجیبی داره، ‫بنابراین مناسب این نیست که استادش باشه.
‫ووآ هم باید کمکم کنه ‫به امور کوه شو رسیدگی کنم،
‫بنابراین وقتی برای آموزشِ اون نداره.
‫میویی هم تعریفی نداره،
‫فکر نکنم موقع آموزش ‫به قدر کافی بهش سخت بگیره.
‫تو از همه بی‌ریا و خالص‌تری،
‫پس فکر می‌کنم که تو برای دینگ یین
‫از همه مناسب‌تر باشی.
‫متوجه‌ام.
‫بادقت دینگ یین رو آموزش میدم...
‫تا شما رو ناامید نکنم.
‫وقتشه یه چیزی بخوریم. ‫تمرین دیگه بسه.
‫دستت رو بالا ببر.
‫دستت رو تا کمرت به عقب ببر.
‫زیینگ.
‫شنزی، بالاخره موفق شدی.
‫خیلی برات خوشحالم.
‫ببین.
‫این کارِ خودته؟
‫آره، یکی برای تو، یکی هم برام من.
‫باهم جفت هستن.
‫اینو همیشه پیش خودم نگه می‌دارم.
‫راستی، زخمی که روی صورتت بود خوب شد؟
‫ببین.
‫بعد از اینکه از اون داروها استفاده کردم،
‫خیلی بهتر شده.
‫شنزی، می‌دونی...
‫دینگ یین...
‫شیائورو رو به عنوان استاد خودش انتخاب کرده!
‫حتی استاد میویی هم ازش حمایت کرد.
‫استاد بزرگ با این کار موافقت کرد؟
‫پدرم شخصاً بهش قول داد.
‫نمی‌دونم دینگ یین...
‫با پدرم چیکار کرده که راضی شده.
‫حالا پدرم همیشه ازش محافظت می‌کنه،
‫اونوقت تو رو تنهایی اینجا مجازات می‌کنه.
‫زیینگ، استاد جانب‌دارانه تصمیم نمی‌گیره.
‫اون ازم خواست به قله‌ی جیانلین بیام...
‫تا روی شمشیرزدنم تمرکز کنم.
‫ببین، این روزها شمشیرزنیم بهتر شده،
‫مگه نه؟
‫شنزی، چرا متوجه نیستی؟
‫سنگ روح سرخ توی بدن دینگ یینه.
‫حالا دیگه شاگرد فرقه‌ی کوه شوئه.
‫حالا صلاحیت این رو داره...
‫که استاد بزرگ بشه.
‫الان جاشو به دل پدرم باز کرده.
‫اگه...
‫جایگاه استاد بزرگی رو...
‫بهش بده چی؟
‫زیینگ، استاد بودن این شکلی نیست.
‫تو...
‫برو.
‫شنزی، مراقب باش.
‫شنزی!
‫پدر.
‫شنزی.
‫اون روحِ شمشیر بود.
‫اژدهایی که دیدیم روحِ این شمشیر بود.
‫شنزی، تو واقعاً روسفیدم کردی.
‫حالا می‌فهمم...
‫چرا ازم خواستی...
‫برای تنبیه اینجا فرستادیم.
‫شنزی، تو بی‌قرار بودی،
‫واسه همین مجبور شدم از این راه...
‫برای آرامش ذهنت استفاده کنم.
‫حالا این شمشیر تو رو ‫به عنوان استاد خودش پذیرفته.
‫از حالا به بعد،
‫این روح باستانی شمشیر ‫اژدهای برکه به تو تعلق داره.
‫ممنون، استاد.
‫بلند شو.
‫شنزی، چیزیت که نشد؟
‫پدر، شنزی الان دیگه کارش حرف نداره.
‫دیگه از دستش دلخور نباش.
‫اگه دلخور بودم،
‫چرا بهش گفتم که اینجا بیاد ‫تا شمشیر باستانی رو بدست بیاره؟
‫شنزی، می‌دونم که تو...
‫هنوز بابت ماجرای دینگ یین دلخوری.
‫ولی جای اینکه نسبت به بقیه دلخور باشی،
‫بهتره که روی بهبود مهارت‌هات تمرکز کنی.
‫قبلاً هم اینو گفتم که تو...
‫باارزش‌ترین شاگرد من هستی.
‫برای آینده‌ی فرقه‌ی کوه شو ‫روی تو حساب باز کردم.
‫یادت باشه که...
‫مسیر درازی پیش‌رو داری ‫و فراموش نکن که چرا شروع کردی!
‫متوجه‌ام.
‫هی!
‫ببخشید، دستم خورد.
‫دستم خورد. شرمنده. ‫اشتباهی زدم.
‫مطمئنی دستت خورد؟
‫باور کن!
‫شیان‌بینگ. شیان‌بینگ، حالت خوبه؟
‫چطوره؟ الانم می‌تونی منو بزنی؟
‫نمی‌تونم، نمی‌تونم.
‫یالا، پاشو.
‫استراحت کن.
‫خوبی؟
‫آره.
‫دینگ یین، تو خیلی سخت‌کوشی.
‫پس شما هی‌چینگ و سویانگ...
‫از قله‌ی دیانسنگ هستین.
‫خوشبختم.
‫استادمون به ما دستور داده...
‫چیزی برای قله‌ی چیشیا بفرستیم.
‫وقتی شنیدیم یکی اینجا داره آموزش می‌بینه،
‫گفتیم بیایم و ببینیم.
‫هی‌چینگ،
‫استاد بزرگ به دینگ یین لطف داره،
‫ولی چرا بهش جای شمشیر چوب داده؟
‫شمشیر به یک قهرمان داده میشه.
‫دینگ یین تازه به فرقه‌مون اضافه شده.
‫استاد بزرگ می‌ترسن که ‫به خودش آسیبی برسونه.
‫به همین خاطر طبیعتاً بهشون شمشیر چوبی دادن.
‫مگه چه اشکالی داره؟
‫یین با همین شمشیر چوبی...
‫لویی پائو رو شکست داده.
‫شما کی رو شکست دادین؟
‫تو...
‫- وِر وِر وِر، چی می‌خوای بگی؟ ‫- شیان‌بینگ!
‫تازه آموزشم رو شروع کردم.
‫در خصوص کار با شمشیر...
‫هنوز خیلی سؤال‌ها دارم.
‫می‌خواستم بدونم وقت دارین؟
‫پس حسابی مراقب باش.
‫معنای حقیقی مبارزه با شمشیر...
‫روی لبه‌های بُرنده‌ی اون شمشیر پنهانه.
‫تمرین با شمشیر چوبی کار درستی نیست.
‫دینگ یین، از استاد بزرگ بخواه...
‫- بهت یه شمشیر واقعی... ‫- چیکار می‌کنید؟
‫اونا تازه اینجا اومدن. ‫لازم به این کارها نیست.
‫چینگ‌یون،
‫بهش آسیبی نزدم.
‫دینگ یین، خیلی ذهنت رو درگیر نکن.
‫ما شاگردهای فرقه هم ‫برات آرزوی پیشرفت داریم.
‫امیدوارم دفعه‌ی بعد که همدیگه رو دیدیم،
‫با یه شمشیر واقعی بتونی باهام بجنگی.
‫زحمت رو کم می‌کنیم.
‫اونا دیگه کی بودن؟
‫چینگ‌یون،
‫مردم قله‌ی شو همه این شکلی‌ان؟
‫اونا تازه شاگرد...
‫استاد گانگسون شدن.
‫دست خودشون نیست، ‫خیلی به خودشون می‌بالن.
‫خیلی به دل نگیرین.
‫ولی راست می‌گفتن.
‫درسته، یین.
‫ولی تو که خودت توی فرقه‌ی ‫شمشیرزنی کوه شو تمرین می‌کنی.
‫نیازه حتماً شمشیر واقعی دستت باشه؟
‫چینگ‌یون،
‫نظرت چیه که بری یه شمشیر...
‫واسه یین پیدا کنی؟
‫شمشیر شاگردهای کوه شو ‫توسط روح شمشیرها محافظت میشه.
‫شاگردها باید بالای سه سال تمرین کنن...
‫تا بتونن روی قله‌ی جیانلین ‫دنبال شمشیر بگردن.
‫اگه بخاطر توانای محدودت ‫از پس روحِ شمشیر برنیای،
‫خیلی بد میشه.
‫گفتی قله‌ی جیانلین، درسته؟
‫یین قبلاً دره‌ی ین‌فنگ رفته.
‫از چی ممکنه بترسه؟
‫نه، شنزی خیلی ماهره،
‫ولی چیزی نمونده بود روح باستانی ‫شمشیر اژدهای برکه بهش آسیب بزنه.
‫یین، با اینکه تو استعداد فوق‌العاده‌ای داری،
‫بالاخره خیلی وقته با شمشیر تمرین نکردی.
‫می‌تونم اجازه بدم ‫این خطر رو به جون بخره.
‫می‌دونم، خودم متوجه‌ام.
‫شیان‌بینگ، چرا داری...
‫منو مخفیانه اینجا میاری؟
‫مگه همیشه دنبال یه شمشیر واقعی نبودی؟
‫پس دنبالم بیا.
‫مگه چینگ‌یون نگفت ‫سه سال حداقل باید تمرین کنم...
‫تا شمشیر خودم رو داشته باشم؟
‫واسه هر مسیری ‫یه مسیر میان‌بری هست.
‫تازه‌شم، من، ژانگ شیان‌بینگ،
‫کسی‌ام که هرگز مسیر مستقیم رو پیش نمیرم.
‫بیا بریم.
‫یالا، بجنب.
‫بیا.
‫باید همین‌جا باشه.
‫بیا بریم.
‫اینجا قله‌ی جیانلیه؟
‫آره، اون رو می‌بینی؟
‫اون شمشیری که وسطشه ‫شمشیر مقدس کوه شوئه.
‫شمشیر ننمینگ لیهو.
‫استاد بزرگِ سابقِ کوهِ شو...
‫از این شمشیر...
‫برای بستن پیمان با اهریمن‌های ‫منقطه‌ی غربی استفاده کرد.
‫تو این چیزها رو از کجا می‌دونی؟
‫من کی‌ام؟
‫ژانگ شیان‌بینگ...
‫کسی که از همه‌چی باخبره.
‫راستش رو بخوای...
‫ژانگ چی...
‫اینو بهم گفته بود.
‫اکثر شاگردهای کوه شو ‫شمشیرهاشون رو...
‫میان اینجا بدست میارن.
‫هربار که دوران مبارزه‌ی ‫یکی از اجداد به پایان می‌رسه،
‫شمشیر خودش رو اینجا می‌ذاره...
‫تا نفر شایسته‌ی بعد اون رو بدست بیاره.
‫شمشیرهای زیادی اینجا هست.
‫هر کدوم که بخوای رو می‌تونی برداری. ‫این چطوره؟
‫می‌تونم واقعاً یکی‌شون رو انتخاب کنم؟
‫شیان‌بینگ! یین!
‫وقت تمرینه!
‫شیان‌بینگ.
‫این دوتا کجا رفتن!
‫معلومه که از زیر کار در رفتن.
‫قول داده بودن ‫که با ممارست به تمرین ادامه میدن و...
‫هرچه زودتر به قله‌ی جیانلین میرن.
‫نه.
‫نکنه خودشون تنهایی به قله رفتن؟
‫اینجوری بد میشه!
‫چه حسی داری؟
‫از این شمشیرها خوشت میاد؟
‫ژانگ چی نگفت چطور...
‫می‌تونیم متوجه شیم که...
‫کدوم شمشیر متعلق به خودمونه؟
‫خیلی مبهم گفت که...
‫اگه صدای شمشیر رو توی سرت حس کنی،
‫اونوقت اون شمشیر برای تو مناسبه.
‫صدای شمشیر رو حس کنم؟
‫چطوره؟ چیزی می‌شنوی؟
‫چطوری ممکنه؟
‫دقت کن.
‫نکنه واسه توانایی پایین من توی شمشیرزنیه؟
‫چطور ممکنه صدای هیچ شمشیری که...
‫مناسب منه رو نشونم؟
‫محاله.
‫بینِ این همه شمشیر، ‫هیچ کدوم مناسبِ تو نیست؟
‫فکر کنم این شمشیر خوب باشه.
‫شمشیر خوبیه.
‫شیان‌بینگ.
‫بیا بریم.
‫از اون ارتفاع افتادم و چیزیم نشد!
‫شیان‌بینگ.
‫این مه سمیه.
‫بجنب بریم توی غار قایم شیم.
‫مسیری که ازش اومدیم رو مه بسته.
‫باید یه راه دیگه پیدا کنیم.
‫انتظار نداشتم دره‌ی اهریمن‌کش...
‫همچین جایی باشه.
‫اینجا اثر حفاری انسان‌هاست.
‫حتماً کار اجداد کوهِ شوئه.
‫چرا استاد بزرگ...
‫اکیداً اومدن به دره‌ی اهریمن‌کش ‫رو برای تو ممنوع کرده؟
‫استاد بزرگ فقط گفتن...
‫اهریمن‌های زیادی اینجا حبس شدن،
‫و جای شدیداً خطرناکیه.
‫شاگردها اجازه ندارن که ‫به اجازه‌ی خودشون اینجا بیان.
‫واسه همین منم تابحال اینجا نیومدم.
‫اشتباه می‌کنین. شماهایی که...
‫سرد و گرم رو نچشیدین...
‫بی‌تجربه‌این.
‫استاد بزرگ...
‫این دروغ‌ها رو گفته تا شماها رو بترسونه.
‫به‌نظر من که...
‫اینجا ساخته شده تا ‫از گرمای تابستون به دور بمونیم و...
‫هیچ خطری هم در کمین نیست.
‫بیا اینو ببین.
‫به‌نظر شبیه حرکات رزمی ‫و مهارت شناخت ذهنیه.
‫شما دوتا، برید عقب.
‫«چی» رو در مرکز انرژی جمع کن. ‫(چی: نیرو و انرژی)
‫و اون رو در «شنکیو» پخش کن.
‫اون از پیلور میاد ‫و نیروی شمشیرت رو تشکیل میده.
‫یین.
‫نه.
‫با اینکه این مهارت ذهنی...
‫شبیه به اونیه که استاد یاد میده،
‫حقیقت اینه که کاملاً برعکسه.
‫اگه دنبالش کنی،
‫مطمئناً طلسم میشی.
‫دیگه بهش نگاه نکن.
‫یین.
‫یین، حالت خوبه؟
‫یین، این کارو نکن!
‫یین، شمشیر رو برندار!
‫یین، نمی‌تونی برداریش.
‫مراقب باش! آتیشه!
‫وسط این آتیش...
‫این شمشیر شکسته همچنان سرده.
‫پس آتیش واقعی نیست؟
‫یین، چی شده؟
‫توی غار روحه؟
‫منظورتون از روح منم؟
‫بعد از اینکه سال‌ها ‫فرقه‌ی کوهِ شو منو منجمد کرده بود،
‫بدنم یکم بی‌حسه.
‫انتظار نداشتم که من، ‫پادشاه آسمانی پنج روح، به محض آزادیم،
‫چنین بانوی زیبایی رو ببینم.
‫پادشاه آسمانی پنج روح.
‫تو همون اهریمن بدذاتی هستی که...
‫ده سال پیش دشت مرکزی رو ‫به خاک و خون کشید؟
‫من اهریمن نیستم، ‫بلکه یه مرد متشخص و مهربون‌ام.
‫استاد بزرگ فرقه‌ی کوه شو ‫متوجه‌ی این موضوع نشد،
‫برای همین منو سال‌ها ‫توی دره‌ی اهریمن‌کش حبس کرد.
‫ولی...
‫می‌خوام از این مرد جوان ‫تشکر کنم که منو آزاد کرد.
‫چی گفتی؟
‫شمشیر شکسته‌ای که توی دستان توئه...
‫همون پیمانیه که سال‌ها ‫منو حبس نگه داشته بود.
‫تو شمشیر رو برداشتی.
‫مگه خودت آزادم نکردی؟
‫تازه همین الان براتون آرایش نظامی گرفتم.
‫اگه فکر نمی‌کردم ‫این کارتون از روی لطف و محبته،
‫شما سه‌تا رو که زنده نمی‌ذاشتم!
‫ولی فقط همین‌جاست که میشه ‫یه نمایش دیدنی تماشا کرد.
‫من دیگه برم.
‫نه!
‫استاد بزرگ تو رو اینجا حبس کرده.
‫من نمی‌ذارم فرار کنی.
‫واقعاً چهره‌ی زیبایی داری.
‫میویی.
‫باز هم همدیگه رو می‌بینیم.
‫استاد میویی، تقصیر ماست.
‫من شمشیر رو برداشتم.
‫من پادشاه آسمانی پنج روح رو آزاد کردم.
‫اونا تقصیری نداشتن.
‫این شمشیر شکسته رو استاد بزرگ...
‫با نیروی درونی خودش وارد سنگ کرده بود.
‫اهریمن هرچقدر هم قوی باشه، ‫می‌تونه اون رو بشکنه.
‫تو چطور تونستی...
‫شمشیر و بیرون بکشی؟
‫نوشته‌ی روی دیوار رو خوندم.
‫و اون باعث شد که توی بدنم احساس قدرت کنم.
‫در ضمن، حس کردم که...
‫اون شمشیر داره صدام می‌کنه.
‫پس اون مهارت ذهنی ‫روی دیوار رو تمرین کردی؟
‫بله.
‫به‌نظر می‌رسه که مشکل از...
‫سنگ روح سرخی هستش ‫که توسط سایه‌ی خونین تحریک شده،
‫و باعث شده انرژی اهریمنی ‫به ذهنت نفوذ کنه و...
‫با شمشیر شکسته ارتباط برقرار کنه.
‫خب، همه‌اش بخاطر سنگ روح سرخه.
‫استاد میویی،
‫این‌بار یین رو ببخشید.
‫هرروز براتون نوشیدنی مخصوص میارم.
‫تمومش کن! خودم هرچی می‌خوام دارم.
‫من به اشتباه باعث شدم پنج روح آزاد بشه.
‫و حالا که بیرونه، ‫برای همه مزاحمت ایجاد می‌کنه.
‫تقصیر منه، من لایق این مجازاتم.
‫یین!
‫کافیه.
‫از اونجایی که ناخواسته زدی و...
‫شمشیر رو شکستی،
‫تنبیه فایده‌ای نداره.
‫و به هیچ دردی نمی‌خوره.
‫اجازه میدم بری.
‫و خودم راجع‌به پنج روح ‫به استاد بزرگ می‌گم.
‫بلند شید.
‫واقعاً؟
‫می‌دونستم استاد میویی ‫مرد مهربون و خوش قلبیه.
‫اون تحمل تنبیه ما رو نداره.
‫یادت باشه، دینگ یین.
‫با تلاش بیشتری تمرین کن.
‫هرگز اجازه نداره سنگ روح سرخ...
‫دوباره ذهنت رو کنترل کنه.
‫متوجه‌ام. ممنون.
‫استاد میویی، داستان ‫مهارت ذهنیِ کنگفویی که...
‫روی دیوار نوشته شده چیه؟