‫[قسمت ۱۱]
‫وقتی این کار رو کرد، ‫نیروی یانگش به سرش هجوم میاره.
‫قدرت سنگ روح سرخ ‫توی بدنش آشوب به پا می‌کنه.
‫و وقتی حواسش پرت باشه، ‫کنترل کردنش براش سخت می‌شه.
‫تا اون موقع، ‫تو بخش بیش‌ترش رو تصاحب کردی.
‫فقط باید از فرصت استفاده کنی و...
‫سوزن‌های نقره‌ای رو توی نقاط طب سوزنیش فرو کنی، ‫فنگ‌چی، داژویی،
‫و تائودائو.
‫بعد نیروی زندگیش از بدنش بیرون می‌ریزه،
‫و سنگ روح سرخ تو دستات قرار می‌گیره.
‫می‌دونستم نیت بدی داری.
‫کارم رو خراب کردی. ‫دلت می‌خواد بمیری؟
‫تا وقتی که من، ژو چینگ‌یون، اینجام،
‫فکر آسیب رسوندن به یین رو ‫از سرت بیرون کن.
‫لعنتی!
‫چینگ‌یون.
‫چطور ممکنه؟
‫به اون زنه که انرژی اهریمنی داره ‫اعتماد نکن.
‫اون می‌خواد بهت آسیب برسونه.
‫چینگ‌یون! ‫چینگ‌یون!
‫چطور همچین چیزی ممکنه؟
‫اگرچه اکسیر نُه گیاه من...
‫داروی معجزه‌آسای نجات‌بخش نیست،
‫ولی حداقل می‌تونه وضعیت رو بهتر کنه.
‫چطور ممکنه بدتر شده باشه؟
‫استاد بایکائو، لطفاً آروم باشین. ‫منم متعجبم.
‫اما این واقعیته و جرئت نمی‌کنم ‫ازتون پنهانش کنم.
‫دونگ‌چونگ، شیاکائو،
‫بهم بگین چی شده.
‫استاد، ما دقیقاً همون چیزی رو دیدیم...
‫که شنزی دیده.
‫وضعیت پایین کوه خیلی بحرانیه.
‫همه‌ی بیماران تب بالایی دارن که ‫پایین نمیاد و بیهوشن.
‫اما نبضشون و علائم حیاتیشون کاملاً عادیه.
‫اصلاً نمی‌شه علتش رو پیدا کرد.
‫فقط تونستیم اول به بیمارا دارو بدیم،
‫اما...
‫اما چی؟
‫دارویی که شما دادین،
‫حتی اگه نتونه علامت‌های بیماری رو ‫از بین ببره،
‫می‌تونه چی رو تقویت کنه و ‫بدن رو قوی کنه.
‫اما بعد از اینکه مریضا دارو رو خوردن،
‫سریع ضعیف شدن، حتی...
‫بعضیا حتی بعد از خوردن دارو مردن.
‫من هم شاهد بودم که...
‫مرگ بعضیا بعد از خوردن دارو ‫اتفاق افتاد.
‫این چه بیماری‌ایه که ‫اینجوری داره پخش می‌شه؟
‫که حتی بایکائو هم نمی‌تونه درمانش کنه.
‫لویی پائو داره چه کلکی سوار می‌کنه؟
‫شنزی، تو دیدی که...
‫قبیله اهریمنی داره خون جمع می‌کنه. ‫در مورد این قضیه چه فکری می‌کنی؟
‫استاد، دفعه‌ی قبل، ‫برای جمع کردن خون...
‫تو مِی مستقیماً رگاشون رو قطع کرد، ‫که باعث از دست دادن خون و مرگ شد.
‫اما این دفعه، وضعیت فرق می‌کنه.
‫هیچ زخمی..
‫یا نشونه‌ای از مسمومیت روشون نیست.
‫جسارتاً می‌گم.
‫این شبیه از دست دادن خون نیست،
‫بلکه یه جور جادوئه.
‫شیاکائو،
‫صورت بیمارا سرخه و...
‫نبض‌شون سفت و محکمه؟
‫استاد، دقیقاً. ‫واقعاً همینطوره.
‫استاد بزرگ، من بی‌دقتی کردم.
‫به این میگن از دست دادن مزمن خون.
‫اما در مورد اینکه چطور درمان‌شون کنیم،
‫فکر کنم باید برم پایین کوه تا بررسی کنم.
‫اگه اینکار رو بکنی خوب می‌شه.
‫حتماً هر چه زودتر حقیقت قضیه رو ‫پیدا کن.
‫هرگز نذار قبیله‌ی اهریمنی ‫دوباره به دنیا آسیب برسونه.
‫چشم.
‫استاد!
‫شنزی.
‫حالت خوبه؟
‫استاد.
‫چی، چه اتفاقی برات افتاده؟
‫من و چینگ‌یون ‫تو روستای دونگ‌‌ئر تحقیق می‌کردیم.
‫همین‌الانش فهمیدیم که...
‫چرا قبیله‌ی اهریمنی طاعون رو پخش کرده،
‫اما به طور غیرمنتظره،
‫با محافظ دست چپ ‫قبیله‌ی اهریمنی روبرو شدیم،
‫پادشاه آسمانی پنج روح.
‫چی؟
‫پادشاه آسمانی پنج روح ‫به قبیله‌ی اهریمنی پیوسته؟
‫وقیحانه‌ست!
‫چینگ‌یون الان کجاست؟
‫من بی‌عرضه‌م. ‫کونگ فوم به خوبی دشمن نیست.
‫پادشاه آسمانی پنج روح ‫من رو بیهوش کرد.
‫خوشبختانه، زنده موندم.
‫اما چینگ‌یون...
‫ناپدید شده.
‫بابا.
‫بابا. بابا.
‫دینگ یین شمشیرم رو دزدید و ‫رفت پایین کوه.
‫چیزی که نگرانش بودم اتفاق افتاد.
‫شاگردا، گوش کنین.
‫همین‌الان برین پایین کوه و حتماً...
‫دینگ یین و چینگ‌یون رو پیدا کنین.
‫چشم.
‫دکتر، حالش چطوره؟
‫آسیب داخلی شدیدی دیده و ‫با یه چیز عجیبی مسموم شده.
‫متاسفم، ‫من نمی‌تونم کاری براش بکنم.
‫دکتر، خواهش می‌کنم.
‫التماستون می‌کنم کمکش کنین.
‫آه، درسته.
‫اگه بتونین شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی رو ‫ پیدا کنین،
‫دوست‌تون یه شانس ‫واسه زنده موندن پیدا می‌کنه.
‫شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی کجاست؟
‫چطور می‌تونم این شخص رو پیدا کنم؟
‫دووم بیار، چینگ‌یون.
‫به زودی می‌رسیم.
‫ممنون. ‫ممنون.
‫ببخشید، ‫شما شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی هستین؟
‫چطور ممکنه خودش باشه؟
‫اینجا واینستا.
‫یه کم آب گرم بیار اینجا.
‫الان حالش چطوره؟
‫دیگه جونش در خطر نیست.
‫این دارو رو بهش بده.
‫و بذار خوب استراحت کنه ‫تا حالش بهتر بشه.
‫ممنون که جونش رو نجات دادین.
‫وظیفه‌ی یه دکتر همینه. ‫نیازی به تشکر نیست.
‫فقط بذار این دختر...
‫یه مدت اینجا استراحت کنه.
‫هنوز آدمای زیادی بیرون هستن که ‫باید بهشون رسیدگی کنم.
‫با اجازه.
‫تو...
‫دیر وقته. ‫باید برگردی و استراحت کنی.
‫این سوت یشمی رو...
‫دوشیزه یو جا گذاشته.
‫حتماً ازش برای فرستادن پیام ‫استفاده می‌کرده.
‫چرا؟
‫چرا به من امید میدی...
‫و بعد دوباره و دوباره نابودش می‌کنی؟
‫خانم،
‫ببخشید که مزاحم‌تون شدم.
‫مهم نیست.
‫من برای گذروندن این شب طولانی می‌نوازم.
‫حالا که اینجایی،
‫چطوره یه کم با هم گپ بزنیم؟
‫بفرما بشین.
‫خانم، اگرچه من زیاد از موسیقی سر در نمیارم،
‫ولی از صداش می‌تونم بفهمم که...
‫شما دلتنگ کسی هستین،
‫که خیلی تکان‌دهنده‌س.
‫این موسیقی‌ایه که من و شوهرم ‫بیش‌تر از همه دوستش داریم.
‫وقتی جوون بودیم،
‫من اغلب این موسیقی رو براش می‌نواختم.
‫بعدها، یه مصیبتی سرمون اومد.
‫اون مجبور شد بره جای دوری.
‫بنابراین، ما از هم جدا شدیم و ‫راهی برای دیدار هم نداریم.
‫چرا دنبالش نمی‌گردین؟
‫اگه همه چیز تو دنیا ‫طبق خواسته‌ی آدم پیش می‌رفت،
‫دیگه چیزی به اسم حسرت وجود نداشت.
‫دیدار که عالیه.
‫وقتی هم رو نمی‌بینیم، ‫دلتنگ هم می‌شیم.
‫من مطمئنم که ‫اون حتماً حسش می‌کنه.
‫خانم، شما خیلی روشن‌فکرین.
‫من واقعاً احساس شرمندگی می‌کنم.
‫چرا؟ ‫تو می‌تونی...
‫معنی موسیقی‌ای که نواختم رو ‫درک کنی.
‫تو هم به کسی فکر می‌کنی، نه؟
‫همین دختریه که زخمی‌شده؟
‫نه.
‫ما از یه فرقه‌ایم.
‫من دارم به...
‫کسی که بهش آسیب زده فکر می‌کنم.
‫به نظرت خیلی عجیبه؟
‫من درواقع دارم...
‫به کسی فکر می‌کنم که به هم‌شاگردیم آسیب زده.
‫تو از ندای قلبت پیروی می‌کنی. ‫حال و هوات روی چیزایی که می‌بینی تاثیر می‌ذاره.
‫گاهی اوقات، برای عقل آدم سخته...
‫که با احساسات هماهنگ بشه.
‫آره.
‫منم همچین حسی دارم.
‫وقتی پیششم،
‫واقعاً احساس خوشحالی می‌کنم.
‫اگرچه گاهی لحظه‌ی بعدش...
‫ممکنه...
‫یه چاقو تو قلبم فرو کنه،
‫ولی بازم نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم و...
‫انتخاب می‌کنم که بهش اعتماد کنم.
‫برام مهم نیست که این یه خواب یا خیاله.
‫فقط امیدوارم که زمان...
‫تو اون لحظه متوقف بشه.
‫پس...
‫عاشقش شدی؟
‫نمی‌دونم می‌شه عاشقی حسابش کرد یا نه.
‫بعد از گذروندن این همه چیز،
‫همه چی یادم رفته.
‫هیچی یادم نمیاد.
‫ولی صورتش...
‫همش تو ذهنم...
‫تا مدت‌ها باقی می‌مونه.
‫شاید این همون چیزیه که آسمون بهم نشون داده.
‫پشت چیزای قشنگ،
‫خطراتی هم هست.
‫ولی تو این دنیا،
‫تنها چیزی که می‌تونه خارها رو ‫از بین ببره...
‫عشقه.
‫پس به قلب و حس درونیت اعتماد کن.
‫حتماً می‌تونی از میون مه رد بشی..
‫و آرزوی اصلیت رو پیدا کنی.
‫بعد از شنیدن حرفاتون،
‫انگار یه چیزایی دستگیرم شد.
‫به قول قدیمیا، ‫تماشاچی بازی رو بهتر می‌بینه.
‫نمی‌دونم چرا...
‫اینقدر واست درد و دل کردم.
‫شاید سرنوشت بین من و تو همینه.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫زیاد تکون نخور. ‫اول بشین.
‫خوبم. ‫واقعاً عجیبه که...
‫این شفادهنده‌ی جاویدان ‫واقعاً یه دکتر ماهره.
‫دیروز داشتم می‌مردم.
‫ولی امروز حس می‌کنم سرحالم،
‫انگار نه انگار که زخمی‌شده بودم.
‫شفادهنده‌ی‌ جاویدان گفت ‫هوای سرد وارد بدنت شده...
‫و فعلاً نمی‌تونی ‫از نیروی درونیت استفاده کنی.
‫به خیالت ژو چینگ‌یون کیه؟
‫چطور ممکنه من اینقدر راحت زمین بخورم؟
‫ممنون.
‫برای چی؟
‫تو خیلی زخمی‌شده بودی،
‫ولی من رو کول کردی و ‫این ور و اون ور بردی. ممنونم.
‫نمی‌دونم چرا.
‫فقط می‌خوام ازت محافظت کنم.
‫نمی‌خوام ببینم آسیب می‌بینی.
‫تو یه احمقی.
‫دوباره اون زن خبیث گولت زده.
‫فکر می‌کردم این دفعه...
‫واقعاً می‌خواسته کمکمون کنه.
‫تو واقعاً کله‌پوکی.
‫همیشه گول نقشه‌های ‫اون زن خبیث رو می‌خوری.
‫وقتی باهات خوبه،
‫فکر می‌کنی واقعیه.
‫به نظر من اون یه زن شیطانه که...
‫با روش‌های کثیف گولت می‌زنه.
‫دیگه بهش فکر نکن.
‫اگه دوباره به سنگ روح سرخ دست بزنی،
‫واقعاً از دستت عصبانی می‌شم.
‫عصبانی نشو.
‫قول میدم.
‫خداروشکر هنوز اینجاست.
‫یین، نگاه کن.
‫این ممکنه منشأ طاعون باشه.
‫خیلی وقته پایین کوه موندیم.
‫باید زود برگردیم کوه شو...
‫ببینیم استاد بایکائو می‌تونه کاری بکنه یا نه.
‫حالا که تصمیم رفتن گرفتین،
‫دیگه نمی‌خوام بمونین.
‫تو این نامه،
‫همه‌ی موارد بیماری همه‌گیر پایین کوه رو ‫ثبت کردم.
‫ببرش و بده به بایکائوی جاویدان.
‫مطمئنم یه درمانی پیدا می‌کنه.
‫خانم،
‫شما واقعاً استاد بایکائو رو می‌شناسین.
‫احتمالاً باید یه ارتباط عمیقی بین شما...
‫و فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو باشه.
‫من هیچ ارتباطی با فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ندارم.
‫بایکائوی جاویدان یه دکتر معروف تو دنیاست.
‫خیلی درباره‌ش شنیدم.
‫اگه بتونه کمک کنه،
‫بیماری همه‌گیر پایین کوه درمان می‌شه.
‫اگه اینطوره، ‫اگه فرصتی پیش اومد،
‫شما رو به استاد بایکائو معرفی می‌کنم...
‫و بهش میگم...
‫همچین دکتر زن ماهری تو این دنیا هست.
‫لازم نیست.
‫کدورت قدیمی...
‫یا سوءتفاهمی...
‫بین شما و استاد بایکائو هست؟
‫نه.
‫فقط دوست دارم آزاد و تنها باشم.
‫تو ارتباط با دیگران خوب نیستم.
‫پس لطفاً...
‫درباره‌ی من به استاد بایکائو چیزی نگو.
‫دیر وقته.
‫باید برای بیمارها دارو دم کنم.
‫برین به سلامت. ‫ببخشید که نمی‌تونم بدرقه‌تون کنم.
‫یوئر،
‫این سال‌ها پیشت نبودم.
‫بابت چیزایی که از سر گذروندی متاسفم.
‫متاسفم.
‫من فقط نمی‌خوام...
‫تو توی تراژدی من و بابات زندگی کنی.
‫تو باید زندگی خودت رو داشته باشی.
‫اون خیلی با تو بی‌رحمه.
‫حتی مجبورت می‌کنه ‫قرص سنگدلی بخوری.
‫دنبال‌شون نرو. ‫اونا رفتن.
‫این قرص‌های سنگدلی‌ای که می‌خوری...
‫یه کار خیلی غیرانسانیه.
‫سمش رو از بدنت خارج کردم.
‫این پادزهر رو بگیر.
‫اگه کسی...
‫مجبورت کرد قرص سنگدلی رو بخوری،
‫می‌تونی این رو بخوری ‫تا اثرش خنثی بشه.
‫تو کی هستی آخه؟
‫چرا داری بهم پادزهر میدی؟
‫من تو رو نمی‌شناسم.
‫چرا داری نقشه‌م رو خراب می‌کنی؟
‫دختر، من می‌دونم...
‫تو ذاتاً ظالم و بی‌رحم نیستی.
‫ولی وقتی دیگران رو اذیت می‌کنی،
‫احساس خوشحالی می‌کنی؟
‫تو من رو به دنیا نیاوردی یا بزرگ نکردی.
‫از کجا می‌دونی من چه ذاتی دارم؟
‫بذار بهت بگم.
‫کشتن تنها لذتیه که...
‫تو زندگیم دارم.
‫اگه جرئت کنی و ‫دوباره نقشه‌م رو خراب کنی،
‫به خاطر رفتار بدم سرزنشم نکن.
‫بابا، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫متوجه شدم که پیامی به دره نفرستادی.
‫با خودم فکر کردم ‫یه جای کار می‌لنگه.
‫داشتم دینگ یین رو تعقیب می‌کردم،
‫ولی یه زن ناشناس...
‫همه چی رو خراب کرد.
‫یه زن ناشناس؟
‫من تا حالا اون زن رو ندیده بودم.
‫اون چند بار از یه دارو استفاده کرد،
‫ولی به من آسیبی نزد. ‫خیلی عجیبه.
‫همین‌الان تا جنگل دنبالش رفتم،
‫ولی یهو غیب شد.
‫نمی‌دونم دیدیش یا نه.
‫لباس سبز توری پوشیده بود ‫و سنش...
‫خوبه که آسیبی ندیدی.
‫دینگ یین احتمالاً به کوه شو برگشته.
‫بیا هر چه زودتر به دره‌ی ین‌فنگ برگردیم و...
‫بیش‌تر درباره‌ش فکر کنیم و ‫بعداً بحث کنیم.
‫نیازی نیست...
‫به خاطر یه زن ناشناس ‫نقشه‌مون رو به هم بزنیم.
‫بله.
‫دارین چیکار می‌کنین؟
‫دستگیرش کنین.
‫شنزی، چی می‌خوای؟
‫چینگ‌یون، برو کنار.
‫دینگ یین قوانین فرقه رو ‫زیر پا گذاشته و بدون اجازه از کوه پایین رفته.
‫از طرف رهبر فرقه، ‫مخصوصاً اومدم که دستگیرش کنم.
‫شنزی،
‫نکنه سوءتفاهمی پیش اومده؟
‫سوءتفاهم؟
‫تو شمشیر زیینگ رو دزدیدی ‫و بدون اجازه از کوه پایین رفتی.
‫مدرکش هم قطعیه.
‫غیرقابل انکاره.
‫چی؟
‫دزدیدم؟
‫زیینگ شمشیر رو بهم قرض داد.
‫چی گفتی؟
‫آره، شنزی.
‫یین برای نجات من از کوه پایین اومد.
‫اگه اون نبود،
‫احتمالاً نمی‌تونستم برگردم.
‫وقتی چینگ‌یون رو نجات دادی، ‫چرا فوراً به کوه برنگشتی؟
‫مگه خبر نداری که...
‫پایین کوه همه جاش ‫پر از افراد قبیله‌ی اهریمنیه؟
‫هنوز حال و حوصله‌ی بازی داری؟
‫اتفاقات زیادی افتاد.
‫نمی‌تونم با چند تا کلمه ‫همه چیز رو توضیح بدم.
‫باشه. ‫با من برگرد به قله لینگ‌یون.
‫ببینیم توضیحت مغلطه‌ست یا نه.
‫ولی شنزی...
‫چینگ‌یون،
‫می‌دونم داری از دینگ یین حمایت می‌کنی،
‫ولی اون بارها قوانین فرقه‌ی ما رو نقض کرده.
‫اگه مثل قبل چشم‌پوشی کنیم،
‫هر کسی قوانین فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو رو ‫زیر پا می‌ذاره.
‫اگه همه هر کاری دلشون خواست بکنن،
‫و هر وقت خواستن برن و بیان،
‫این درسته؟
‫ولی این...
‫بسه دیگه.
‫من راست و درست وایسادم و ‫از سایه‌ی کج نمی‌ترسم.
‫باهات میام.
‫باشه. ‫بریم.
‫یین.
‫احمق‌خان...
‫نمی‌تونه از خودش دفاع کنه.
‫استاد بزرگ.
‫استاد.
‫پنج روز پیش، دینگ یین بدون اجازه ‫شمشیر زیینگ رو دزدید...
‫و از کوه پایین رفت.
‫امروز صبح، تو قله‌ی تیانمن ‫گرفتمش و آوردمش اینجا.
‫استاد، لطفاً تنبیهش کنید.
‫خوشبختانه،
‫سنگ روح سرخ سالمه.
‫دینگ یین،
‫ما قبلاً کلی با هم حرف زدیم.
‫فکر می‌کردم ‫دیگه فهمیدی چه هویت خاصی داری و...
‫بی‌گدار به آب نمی‌زنی.
‫باز بدون اجازه از کوه پایین رفتی.
‫امنیت فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو...
‫و کل دنیا برات مهم نیست؟
‫جرئتش رو ندارم.
‫استاد بزرگ.
‫پنج روز پیش،
‫پایین کوه یه سرنخ مهم پیدا کردم.
‫متاسفانه با پادشاه آسمانی پنج روح ‫روبرو شدم و زخمیم کرد.
‫خوشبختانه، یین به موقع رسید و ‫نجاتم داد.
‫بعدش...
‫بعدش، چون زخمم جدی بود،
‫یین مجبور شد من رو ‫ببره تا همون نزدیکی‌ها درمان بشم.
‫واسه همین چند روز طول کشید.
‫بعدش برگشتیم.
‫زخمت چطوره؟
‫خوب شده؟
‫خیلی بهتره.
‫پایین کوه ‫با شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی آشنا شدیم.
‫مهارت پزشکیش فوق‌العاده‌ست.
‫فکر کنم مهارتش به پای ‫استاد بایکائو می‌رسه.
‫تعداد زیادی از مردمی که ‫توسط قبیله‌ی اهریمنی آسیب دیدن...
‫تو پناهگاهش تحت درمانن.
‫شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی؟
‫تا حالا اسمش رو نشنیده بودم.
‫راستی...
‫این نوع حشره...
‫مسبب رنج کشیدن مردم پایین کوه شده.
‫تو بدن انسان می‌مونه و ‫آروم آروم خون جمع می‌کنه.
‫دکترهای معمولی ‫نمی‌تونن علتش رو پیدا کنن.
‫پس کار قبیله‌ی اهریمنی بوده.
‫پس بگو چرا بایکائو...
‫حتی با اکسیر نُه گیاهش هم ‫نتونست کمکی بکنه.
‫به نظر می‌رسه لویی پائو...
‫از جادوی اهریمنی روی مردم استفاده کرده.
‫استاد بزرگ،
‫شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی ‫کلی روی این حشره تحقیق کرده.
‫قبل از اینکه بیایم، ‫این نامه رو بهم داد و...
‫ازم خواست بدمش به استاد بایکائو.
‫تا تحقیقات درمانی راحت‌تر پیش بره.
‫بلند شین.
‫با کمک شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی،
‫فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ‫خوش شانسی آورده.
‫شما دو نفر...
‫سریع این رو ببرید به کلبه گیاهان دارویی.
‫و بدینش به استادتون بایکائو.
‫چشم.
‫یین، بریم.
‫صبر کن!
‫استاد،
‫نمی‌خواین به موضوع...
‫بدون اجازه رفتن دینگ یین ‫به پایین کوه رسیدگی کنین؟
‫در مورد پایین رفتن این سری دینگ یین...
‫خوبی‌هاش اشتباهش رو جبران کرده.
‫ببخشید که رک حرف می‌زنم،
‫قوانین فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ‫گذاشته شدن...
‫تا رفتار و گفتار شاگردها رو کنترل کنه.
‫اینکه دینگ یین از کوه پایین رفته...
‫قوانین رو زیر پا گذاشته...
‫پس باید تنبیه بشه.
‫استاد بزرگ،
‫به نظرم حرف دان شنزی درسته.
‫فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ‫باید قوانین پاداش و تنبیه رو سفت و سخت اجرا کنه.
‫اونایی که کار خوب می‌کنن باید پاداش بگیرن....
‫و اونایی که اشتباه می‌کنن ‫حتماً باید تنبیه بشن.
‫تقصیر منه. ‫حقمه تنبیه بشم.
‫حالا که اینطوره،
‫باید بری گوشه‌گیری کنی و ‫کتاب شمشیرزنی فرقه‌ی کوه شو رو رونویسی کنی.
‫تا برات درس عبرت بشه.
‫چشم.
‫حالا برو.
‫استاد.
‫بسه دیگه.
‫می‌دونم چطور با این قضیه برخورد کنم.
‫استاد بایکائو.
‫استاد...
‫چی شده که اینجوری داد می‌زنی؟
‫زود بگو چی شده.
‫سرم شلوغه.
‫اومدیم کمکتون کنیم ‫مشکل پایین کوه رو حل کنید.
‫شماها؟
‫فقط شما دو تا می‌خواین به من کمک کنید؟
‫چرا به جاش بهم ‫دو تا کیسه گوجی‌بری چینی نمی‌دین؟
‫ما واقعاً از گوجی‌بری هم کم فایده‌تریم.
‫ولی این رو چی میگی؟
‫عالیه. ‫عالیه.
‫نجات پیدا می‌کنن. ‫نجات پیدا می‌کنن.
‫چینگ‌یون، ممنون.
‫موضوع یو‌ئر رو از اونا مخفی کردی.
‫نیازی به تشکر نیست.
‫فقط می‌ترسیدم اگه بگم، دردسر بشه.
‫اگه شنزی فرصت پیدا کنه و ‫بخواد تنبیهت کنه چی؟
‫نمی‌خوام همچین اتفاقی بیفته.
‫داره دیر می‌شه.
‫باید برم کتاب شمشیرزنی رو رونویسی کنم.
‫منم باهات میام.
‫به نظر میاد کارت رو خوب انجام دادی.
‫چطوره با هم تمرین کنیم؟
‫باشه.
‫باید شمشیر رو افقی نگه داری.
‫انگشت‌هات رو بذار اینجا.
‫شمشیر رو با قدرت بکش.
‫استاد بزرگ ازم خواست ‫کتاب شمشیرزنی رو به عنوان تنبیه رونویسی کنم...
‫تا آروم بشم و خودم رو پرورش بدم.
‫واقعاً خیلی به این موضوع فکر کرده.
‫البته.
‫هدف از تمرین شمشیرزنی...
‫در اصل برای کشتن نیست،
‫بلکه برای بهبود خودسازیه.
‫مهم‌ترین مورد برای کسایی که ‫شمشیرزنی رو تمرین می‌کنن چیه؟
‫یه ذهن بازه.
‫اگه یه نفر کوته‌فکر باشه،
‫مهم نیست مهارت شمشیرزنیش چقدر عالیه،
‫همیشه گیج و سردرگمه.
‫خواهر بزرگتر، ممنون از راهنماییت.
‫اینجوری صدام نکن.
‫خیلی عجیبه.
‫هنوز به خاطر نجات جونم...
‫ازت تشکر نکردم.
‫نه.
‫در مقایسه با کمکی که ‫تو به من می‌کنی،
‫من کاری نکردم. ‫پس نیازی به تشکر نیست.
‫باشه.
‫کل صبح رو داشتی رونویسی می‌کردی.
‫چطوره ببرمت جایی که ‫معمولاً شمشیرزنی تمرین می‌کنم؟
‫مطمئنم تا حالا اونجا نرفتی.
‫باشه.
‫راستی،
‫زنگوله‌ت رو بهت برمی‌گردونم.
‫این زنگوله مال من نیست.
‫زنگوله‌ی من...
‫وقتی سعر کردم ‫ کرم ابریشم طلایی رو بگیرم شکست.
‫هنوز درستش نکردم.
‫مگه از این زنگوله‌ها زیاد داری؟
‫نه. ‫چطور ممکنه؟
‫این زنگوله خیلی با ارزشه.
‫استاد یکی به زیینگ داد و یکی به من.
‫به نظرم باحال اومد،
‫واسه همین به شمشیرم آویزونش کردم.
‫کم کم تبدیل به یه سلاح شد.
‫چرا من ندیدم...
‫زیینگ بندازتش؟
‫شاید فکر می‌کنه مناسب نیست،
‫واسه همین کنار گذاشتتش.
‫به هر حال،
‫چرا این زنگوله پیش توئه؟