‫[قسمت ۱۲]
‫استاد بزرگ ازم خواست ‫کتاب شمشیرزنی رو به عنوان تنبیه رونویسی کنم...
‫تا آروم بشم و خودم رو پرورش بدم.
‫واقعاً خیلی به این موضوع فکر کرده.
‫البته.
‫هدف از تمرین شمشیرزنی...
‫در اصل برای کشتن نیست،
‫بلکه برای بهبود خودسازیه.
‫مهم‌ترین مورد برای کسایی که ‫شمشیرزنی رو تمرین می‌کنن چیه؟
‫یه ذهن بازه.
‫اگه یه نفر کوته‌فکر باشه،
‫مهم نیست مهارت شمشیرزنیش چقدر عالیه،
‫همیشه گیج و سردرگمه.
‫خواهر بزرگتر، ممنون از راهنماییت.
‫اینجوری صدام نکن.
‫خیلی عجیبه.
‫هنوز به خاطر نجات جونم...
‫ازت تشکر نکردم.
‫نه، نکن.
‫در مقایسه با کمکی که ‫تو به من می‌کنی،
‫من کاری نکردم. ‫پس نیازی به تشکر نیست.
‫باشه.
‫کل صبح رو داشتی رونویسی می‌کردی.
‫چطوره ببرمت جایی که ‫معمولاً شمشیرزنی تمرین می‌کنم؟
‫مطمئنم تا حالا اونجا نرفتی.
‫باشه.
‫راستی،
‫زنگوله‌ت رو بهت برمی‌گردونم.
‫این زنگوله مال من نیست.
‫زنگوله‌ی من...
‫وقتی سعی کردم ‫کرم ابریشم طلایی رو بگیرم شکست.
‫هنوز درستش نکردم.
‫مگه از این زنگوله‌ها زیاد داری؟
‫نه، چطور ممکنه؟
‫این زنگوله خیلی با ارزشه.
‫استاد یکی به زیینگ داد و یکی به من.
‫به نظرم باحال اومد،
‫واسه همین به شمشیرم آویزونش کردم.
‫کم کم تبدیل به یه سلاح شد.
‫چطور ندیدم...
‫زیینگ بندازتش؟
‫شاید فکر می‌کنه مناسب نیست،
‫واسه همین کنار گذاشتتش.
‫به هر حال،
‫چرا این زنگوله پیش توئه؟
‫هیچی.
‫یه روز دیگه بهش برش می‌گردونم.
‫بابا فقط ازش خواست ‫کتاب شمشیرزنی رو رونویسی کنه تا تنبیه بشه.
‫واقعاً زیاده‌رویه.
‫دینگ یین این بار که از کوه پایین رفت ‫کار مهمی انجام داد، پس خوبیت نداره سخت تنبیهش کنیم.
‫زیینگ،
‫اون موقع، دینگ یین اصرار داشت که...
‫تو شمشیر رو بهش قرض دادی.
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاده بود؟
‫من گفتم که ندادم.
‫حرف من رو باور می‌کنی یا حرف اون رو؟
‫چرا اینجایی؟
‫زیینگ،
‫دفعه‌ی قبل شمشیرت رو بهم قرض دادی.
‫اومدم ازت تشکر کنم.
‫ممنون.
‫کِی شمشیر رو بهت قرض داد؟
‫چرت و پرت نگو.
‫موقع دروغ گفتن،
‫واقعاً اینقدر آرومی.
‫شنزی گفت من شمشیرت رو دزدیدم.
‫فکر کردم سوءتفاهمه.
‫به نظر میاد الان نباید سوءتفاهم باشه.
‫کی دروغ گفته؟
‫به نظر من که...
‫چون قوانین فرقه رو نقض کردی،
‫می‌خوای یکی دیگه رو هم ‫با خودت بندازی تو دردسر.
‫واقعاً.
‫اگه با یه آدم نادون روبرو بشیم، ‫نیازی نیست بهش گیر بدیم.
‫اگه با یه زن سیاه‌دل روبرو بشیم،
‫نیازی نیست باهاش بحث کنیم.
‫- تو... ‫- دینگ یین.
‫تو و زیینگ هر کدوم ‫یه روایت از ماجرا دارین،
‫پس فعلاً نمی‌تونم بگم ‫کی درست میگه و کی غلط.
‫ولی فقط یه حقیقت وجود داره.
‫عدالت تو قلب آدماست.
‫چرا حرفای آزاردهنده می‌زنی؟
‫شنزی، حرفت درسته.
‫عدالت تو قلب آدماست.
‫نیازی به بحث نیست.
‫راستی،
‫فکر کردم این زنگوله مال چینگ‌یونه،
‫پس با عجله رفتم پایین کوه ‫تا نجاتش بدم.
‫بعداً که دیدمش،
‫گفت مال اون نیست.
‫پس مال توئه، درسته؟
‫بهت برش می‌گردونم. ‫خداحافظ.
‫من...
‫من میرم شمشیرزنی تمرین کنم.
‫بهم بگو.
‫تو با یه حقه دینگ یین رو ‫مجبور کردی بره پایین کوه؟
‫شنزی،
‫داری بهم صدمه میزنی.
‫به چرت و پرت‌هاش گوش نکن.
‫پس زنگوله‌ت کو؟
‫بذار یه نگاهی بندازم.
‫ازش متنفرم.
‫نمی‌دونم این آدمای...
‫فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو، ‫چه مرگشونه.
‫انگار اون همه رو خریده.
‫چینگ‌یون هر روز دورش می‌پلکه.
‫بابامم همینطور.
‫همه جا ازش دفاع می‌کنه.
‫شنزی،
‫متوجه نشدی که...
‫وجودش...
‫تهدیدی واسه رسیدن تو ‫به مقام رهبری فرقه‌س؟
‫به هر حال،
‫نباید از همچین روش پلیدی ‫استفاده می‌کردی.
‫پلید؟
‫واقعاً گفتی من پلیدم.
‫چرا این کارا رو کردم؟
‫همش به خاطر تو بود.
‫زیینگ.
‫بابا.
‫چی شده؟
‫کی عصبانیت کرده؟
‫بابا،
‫نکنه دینگ یین...
‫با چاپلوسی افسونت کرده؟
‫از وقتی اومده،
‫همه تو فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ‫عوض شدن.
‫زیینگ،
‫خودم می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫دینگ یین گفت...
‫شمشیر رو بهش قرض دادی.
‫دروغ که نگفته، نه؟
‫از کجا فهمیدی؟
‫از وقتی دینگ یین ‫حافظه‌ش رو از دست داده،
‫ذهنش مثل یه صفحه‌ی سفید شده که...
‫هیچ فکر بدی توش نیست.
‫یه آدم به این پاکی...
‫نمی‌تونه دروغ بگه.
‫بابا.
‫باشه.
‫بیا.
‫باید نسبت به قضاوت آدما و اتفاقات ‫محتاط باشی.
‫می‌دونم از دینگ یین خوشت نمیاد.
‫ولی اون واسه فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫آدم خیلی مهمیه.
‫نمی‌تونی ارزش یه آدم رو...
‫فقط با یه چیز مرتبط باهاش قضاوت کنی.
‫امروز پشت سرم بد گفت.
‫برات مهم نیست؟
‫اگه دقیق این مسئله رو باز کنیم،
‫مگه تو کار اشتباهی نکردی؟
‫اون موقع،
‫باید تو رو هم تنبیه کنم؟
‫بابا.
‫زیینگ،
‫یه چیزی رو یادت باشه.
‫امورات دنیا مثل شطرنج بازی کردنه.
‫یه قدم عقب بری ضرر نمی‌کنی.
‫اونایی که فکرشون به وسعت دریاست...
‫می‌تونن به موفقیت‌های بزرگ برسن.
‫تو دختر منی.
‫باید اول به فکر دنیا باشی.
‫اگه حتی نمی‌تونی دینگ یین رو ‫تحمل کنی،
‫چطور می‌خوای در آینده دنیا رو ‫تو قلبت جا بدی؟
‫من واسه فرقه شمشیرزنی کوه شو...
‫و شنزی این کار رو کردم.
‫ولی اون...
‫امروز به خاطر دینگ یین...
‫سرم داد کشید.
‫الان فهمیدم.
‫پس شما دو تا دعواتون شده،
‫واسه همین اومدی پیش من ‫ازش شکایت کنی.
‫همش تقصیر اونه.
‫اون طرف اونه.
‫زیینگ،
‫تو که این شاگردم رو می‌شناسی.
‫درسته که رُکه،
‫ولی واقعاً دوستت داره.
‫از بچگی، هر چی می‌خواستی،
‫برات می‌آورد.
‫آدما...
‫همیشه قدر چیزایی که ‫راحت به دست میارن رو نمی‌دونن.
‫بعد از اینکه از دستش دادی...
‫پشیمون نشو.
‫اون موقع دیگه دیر شده.
‫استاد، نتونستم پیدا کنم...
‫استاد.
‫پس می‌دونی باید پیدام می‌کردی.
‫زیینگ،
‫یه کم پیش حرفای تندی زدم،
‫نباید از دستت عصبانی می‌شدم.
‫تقصیر منه.
‫یادت باشه چی بهت گفتم.
‫باشه.
‫به خاطر بابام،
‫فعلاً باهات قهر نمی‌کنم.
‫استاد، ممنونم.
‫دوشیزه یو،
‫وقتی باد می‌وزه و گل‌ها می‌ریزن،
‫نمی‌دونم چرا...
‫این صحنه همیشه من رو ‫یاد چهره‌ت می‌ندازه.
‫از وقتی حافظه‌م رو از دست دادم،
‫کل دنیا برام غریبه شده.
‫فقط چهره‌ی تو...
‫تنها نشونه‌ایه که تو ذهنم مونده.
‫باور دارم که وجود تو...
‫برای من خاصه.
‫هر بار که همدیگه رو می‌بینیم،
‫یه مدت کوتاه خوش می‌گذرونیم،
‫ولی چرا آخرش همیشه ‫با ناراحتی از هم جدا می‌شیم؟
‫تو اصلاً کی هستی؟
‫چرا هم نجاتم می‌دی...
‫و هم می‌خوای من رو بکشی؟
‫تو مثل یه معمایی که نمی‌شه حلش کرد.
‫فقط می‌تونم سوالم رو تو این نامه بنویسم و...
‫بذارم با کبوتر نامه‌بر پرواز کنه.
‫حتی اگه شانسش کم باشه،
‫امیدوارم جوابت رو بگیرم.
‫این احمق رو ببین!
‫واقعاً می‌تونه نامه بنویسه.
‫یو‌ئر.
‫به چی نگاه می‌کنی که ‫اینقدر خوشحالی؟
‫بابا، چرا اومدی اینجا؟
‫مگه نمی‌تونم بیام دخترم رو ببینم؟
‫البته که می‌تونی.
‫بابا،
‫این نامه‌ایه که دینگ یین برام نوشته.
‫همین‌الان رسید.
‫بعد از اینکه سنگ روح سرخ ‫وارد بدنش شد،
‫دینگ یین حافظه‌ش رو از دست داد.
‫برای فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو،
‫این یه مانع محافظتی عالیه.
‫ولی تو نقشه‌شون یه نقصی هست.
‫الان تو تنها شانس‌مون هستی.
‫باید ازش خوب استفاده کنی.
‫بابا، خیالت راحت باشه.
‫متوجه‌م.
‫حالا که دینگ یین ‫حاضره برام نامه بنویسه،
‫یعنی هنوز تو ذهنش هستم.
‫الان درباره‌ی هویت من گیج شده.
‫فقط کافیه یه کم تحریکش کنم،
‫مطمئنم افکار اهریمنی ‫از ته دلش بیرون میان.
‫من کاملاً به تواناییت ایمان دارم.
‫ولی عشق بین زن و مرد...
‫مثل یه جادوی فراگیر می‌مونه.
‫ناخودآگاه،
‫همه چیز تحت کنترلش در میاد.
‫نگرانیت رو درک می‌کنم.
‫مراقبم.
‫و هرگز دنبال همچین عشقی نمیرم.
‫چون تنها چیزی که بهش فکر می‌کنم...
‫انتقامه و بس.
‫انتقام مرگ مادرم...
‫تنها معنی زندگیمه.
‫پس خیالم راحت شد.
‫راستی،
‫اون زنی که اصل و نسبش معلوم نبود...
‫و دفعه‌ی قبل گفتی تو جنگل دیدیش،
‫حرفی بهت زد؟
‫زیاد باهام حرف نزد.
‫فقط به نظرم عجیب اومد که...
‫بی‌دلیل نگران من بود...
‫و نصیحتم کرد کار بدی نکنم.
‫ولی تو چشماش...
‫مهربونی دیدم،
‫و هیچ دشمنی‌ای نداشت.
‫بابا، تو می‌شناسیش؟
‫نه.
‫دفعه‌ی قبل شنیدم ازش حرف زدی.
‫می‌خواستم ببینم چی بین‌تون گذشته.
‫خوب استراحت کن.
‫چشم.
‫اون قرص‌های سنگدلی‌ای که می‌خوری...
‫یه کار خیلی غیرانسانیه.
‫سمش رو از بدنت خارج کردم.
‫این پادزهر رو بگیر.
‫اگه کسی مجبورت کرد ‫دوباره بخوریشون،
‫می‌تونی این رو بخوری ‫تا اثرش خنثی بشه.
‫اگه بتونی احساساتم رو آزاد کنی،
‫چه حسی خواهم داشت؟
‫جینگ‌وو،
‫قبلاً من و تو جرئت کردیم ‫برای عشق تلاش کنیم...
‫و برای عشق بجنگیم.
‫ولی حالا...
‫به اسم همین عشق،
‫هر کار بدی رو انجام میدی.
‫واقعاً نمی‌تونم تحمل کنم که...
‫مردم رنج بکشن.
‫به خاطر من و یوئر،
‫می‌شه دست برداری؟
‫تو به مردم دنیا اهمیت میدی...
‫ولی اصلاً به من اهمیت نمیدی.
‫من دست برنمی‌دارم.
‫حتی اگه ازم متنفر بشی،
‫پشیمون نمی‌شم.
‫وقتی اون روزی که ‫دوباره به هم می‌رسیم برسه،
‫متوجه می‌شی...
‫همش ارزشش رو داشته.
‫سرورم، چیزی تو ذهنتون هست؟
‫بدون اینکه اول بهم گزارش بدی اومدی تو.
‫نگران نیستی بکشمت؟
‫اگه واقعاً می‌خواستی من رو بکشی،
‫از یوئر نمی‌خواستی باهام حرف بزنه.
‫من، پادشاه آسمانی پنج روح،
‫هنوز نسبت بهش مطمئنم.
‫از قیافه‌ت معلومه،
‫می‌دونم تو هم مثل منی،
‫یه آدم احساساتی.
‫تو این زندگی،
‫سرنوشت ما اینه که ‫به خاطر زن‌ها بمیریم.
‫خدمت کردن به دختر من ‫اونقدرا هم کار آسونی نیست.
‫من حاضرم...
‫به خاطر زن‌ها بمیرم.
‫بهتر از اینه که دشمن من رو بکشه.
‫ازت خواستم بمونی...
‫چون از این نظر راضیم.
‫تصمیم گرفتم به شما وفادار باشم، سرورم،
‫چون منم از این نظر راضیم.
‫اما، سرورم،
‫شما حتی می‌تونین ‫از دختر خودتون استفاده کنین.
‫از این نظر،
‫من واقعاً نمی‌تونم با شما همراهی کنم.
‫چرا؟
‫دخترم واست مهمه؟
‫فقط نمی‌خوام ببینم یوئر...
‫اینقدر ناراحته.
‫باید با مشت‌هات از زنت محافظت کنی.
‫اگه بیش‌تر تلاش کنی،
‫اون کم‌تر رنج می‌کشه.
‫سرورم، من حرف شما رو...
‫به عنوان یه دستور در نظر می‌گیرم.
‫از حالا به بعد،
‫تمام تلاشم رو می‌کنم تا...
‫ازش محافظت کنم.
‫استاد بزرگ.
‫پیدا شد. ‫بالاخره پیدا شد.
‫آروم باش. ‫آروم بهم بگو.
‫چی پیدا شد؟
‫آقای بایکائو بالاخره راهی...
‫برای مقابله با جادوی کرم ابریشم طلایی ‫پیدا کرد.
‫استاد، عجله نکن.
‫- آروم بخور. ‫- بایکائو.
‫استاد بزرگ، شما اینجایین.
‫خیلی وقته منتظرتونم.
‫بریم. همراهم بیا. ‫همراهم بیا.
‫استاد بزرگ، نگاه کنین.
‫این داروی مقابله با کرم ابریشم طلاییه.
‫اگه به مردم داده بشه،
‫سم کرم تو بدنشون حتماً پاک می‌شه.
‫بعد از یه مراقبت حسابی،
‫می‌تونن سلامتی‌شون رو به دست بیارن.
‫بایکائو، ممنونم.
‫از حالا به بعد، مردم پایین کوه...
‫دیگه به راحتی لگدمال نمی‌شن.
‫این کرم ابریشم طلایی دقیقاً چیه؟
‫کرم ابریشم طلایی ‫یه گونه‌ی خیلی شرور و بدجنسه.
‫ساختنش خیلی سخته.
‫دوازده تا سم...
‫تو یه کوزه مهر و موم می‌شن.
‫اونا با هم می‌جنگن و همدیگه رو می‌کشن.
‫بعد از ۴۹ روز،
‫فقط یکی‌شون باقی می‌مونه.
‫اما، رنگ و شکلش...
‫عوض می‌شه.
‫که همون کرم ابریشم طلاییه.
‫به نظر چندش‌آور میاد.
‫اما خوشبختانه،
‫ما پادزهرش رو داریم و...
‫دیگه از اون حشره‌ها نمی‌ترسیم، درسته؟
‫درسته که پادزهر می‌تونه ‫با کرم ابریشم طلایی مقابله کنه.
‫اما،
‫مقدار فعلی پادزهر...
‫نهایتاً می‌تونه ۱۰۰ نفر رو نجات بده.
‫نمی‌تونین بیش‌تر درست کنین؟
‫دختر ساده،
‫فکر می‌کنی درست کردن دارو ‫به راحتی درست کردن سوپه؟
‫هر دارویی خواص متفاوتی داره.
‫مواد دارویی مورد استفاده هم ‫فرق می‌کنن.
‫سم کرم ابریشم طلایی...
‫فقط با سم حل می‌شه.
‫پس...
‫من یه گونه‌ی شرورتر از اون رو...
‫تو دارو گذاشتم.
‫اون گیاه وو‌فنگ تو برکه‌ی ژ‌شیانه.
‫برکه‌ی ژشیان؟
‫به نظر میاد...
‫جمع‌آوری مواد برای این نسخه...
‫سخت‌ترین کار ممکنه.
‫استاد بزرگ، استاد بایکائو،
‫اونجا جای خطرناکیه؟
‫از اسمش معلومه دیگه.
‫میگن اونجا خیلی خطرناکه.
‫همه جای کوه پر از مه سمیه.
‫حتی برای جاودانه‌ها هم ‫سخته که از اونجا برگردن.
‫پس...
‫علف ووفنگی که اونجا رشد می‌کنه...
‫حتی با ارزش‌تر هم هست.
‫برای پیدا کردن گیاهان دارویی مؤثر،
‫من از رفتن به هیچ جایی نمی‌ترسم.
‫ولی تا حالا به برکه‌ی ژشیان نرفتم.
‫این نصفه علف ووفنگ رو...
‫بیست سال پیش یه استاد بهم داد.
‫حالا،
‫انداختمش توی جوشونده.
‫وای خدا.
‫پس به دست آوردن علف ووفنگ...
‫حتی از رفتن به بهشت هم سخت‌تره.
‫الان،
‫این تنها نسخه‌ایه که دارم.
‫این نامه‌ایه که چینگ‌یون دفعه‌ی قبل آورد.
‫شفادهنده‌ی جاویدان دست‌خالی...
‫واقعاً مهارت پزشکی فوق‌العاده‌ای داره.
‫نه تنها ویژگی‌های کرم ابریشم طلایی رو ‫ با جزئیات توضیح داده،
‫بلکه از وضعیت بیمارهای پایین کوه هم ‫یکی یکی بهم خبر داده.
‫ولی به نظرم عجیبه.
‫اون من رو می‌شناسه ‫ولی من اون رو نمی‌شناسم.
‫معمولاً، باید همچین آدمی...
‫با این مهارت پزشکی فوق‌العاده می‌شناختم.
‫پس...
‫اگه فرصتی پیش بیاد، ‫میرم پایین کوه...
‫تا باهاش ملاقات کنم.
‫اگه فرصتی باشه،
‫به اون استاد هم سر می‌زنم.
‫به نظرم...
‫ممکنه با فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ‫ارتباطی داشته باشه.
‫ولی الان کار فوری‌مون اینه که...
‫علف ووفنگ رو در اسرع وقت پیدا کنیم.
‫نه.
‫برکه‌ی ژشیان پر از مه سمیه.
‫آدم‌های معمولی، ‫با نیروی درونی خودشون،
‫اصلاً نمی‌تونن...
‫در برابر حمله‌ی مه سمی ‫به درون‌شون مقاومت کنن.
‫ولی...
‫یه استثنا وجود داره.
‫بایکائو،
‫منظورت...
‫دینگ یین رو تنهایی بفرستیم ‫تا از برکه‌ی ژشیان، علف ووفنگ بیاره؟
‫استاد،
‫دینگ یین هنوز بی‌تجربه‌س.
‫گرفتن علف ووفنگ خطرناکه.
‫من حاضرم به جای دینگ یین برم.
‫تو طبیعتاً باید باهاش بری.
‫ولی این دفعه این یه وظیفه‌ی خاصه...
‫و فقط دینگ یین می‌تونه انجامش بده.
‫بهت دستور میدم...
‫زیینگ و چینگ‌یون رو ببری ‫تا از دینگ یین محافظت کنن.
‫باید با علف ووفنگ...
‫و اونا سالم برگردید.
‫فکر کرده کیه؟
‫چرا باید ازش محافظت کنیم؟
‫استاد بزرگ.
‫پیشنهاد می‌کنم
‫شاگرد ارشدم وو شیاکائو ‫باهاشون بره.
‫اون با خواص مواد دارویی مختلف...
‫و محیط رشد گیاهان دارویی مؤثر آشناست.
‫علاوه بر این،
‫در مورد استخر ژشیان هم اطلاعاتی داره.
‫احتمالاً خیلی به درد می‌خوره.
‫باشه.
‫وو شیاکائو، ‫باهاشون برو و...
‫راه رو به بقیه نشون بده.
‫چشم.
‫یین.
‫چرا نمیای جلو تا دستور رو بگیری؟
‫حتماً تمام تلاشم رو می‌کنم...
‫تا علف ووفنگ رو برگردونم.
‫حتماً از یین محافظت می‌کنم.
‫وقتش رسیده.
‫آماده شید که راه بیفتیم.
‫دینگ یین، همراه من بیا.
‫می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫استاد بزرگ،
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫طبق چیزی که گفتی،
‫این سفر خیلی خطرناکه.
‫اگه برای دینگ یین اتفاقی بیفته،
‫حتماً روی سنگ روح سرخ تاثیر می‌ذاره،
‫و باعث هرج و مرج تو دنیا می‌شه.
‫عواقبش فاجعه‌بار خواهد بود.
‫این دنیا از قبل هم پر هرج و مرج بوده، ‫ولی باید تلاش‌مون رو بکنیم.
‫استخر ژشیان پر از خطره.
‫همیشه با مه سمی و مه پوشیده شده.
‫وقتی از اونجا رد می‌شین، ‫باید یادتون باشه...
‫پایه و اساس این ماموریت ثبات اراده‌تونه.
‫اگه دل پاک باشه، ‫شر نمی‌تونه واردش بشه.
‫فقط اگه ذهنت رو متعادل نگه داری...
‫بخار و مه سمی نمی‌تونن تو رو ببلعن.
‫یادت باشه چی بهت گفتم.
‫تا اون موقع، ‫خودت به طور طبیعی متوجهش می‌شی.
‫تو ذهنم نگهش می‌دارم.
‫فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو...
‫از کجا فهمیده که ‫چطوری جادوی کرم ابریشم طلایی رو مهار کنه؟
‫فکر کنم...
‫دفعه‌ی قبل که خون جمع کردیم،
‫افراد فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ‫کمین کرده بودن.
‫داشتن سعی می‌کردن ‫کرم ابریشم طلایی رو بگیرن،
‫پس اونا...
‫احمق!
‫پشت سر هم شکست خوردی. ‫به هدف بزرگم آسیب زدی.
‫چه فایده‌ای داره زنده نگهت دارم؟
‫قبیله‌ی مقدس سایه‌ی آتشین...
‫در واقع هیچ استعداد مفیدی نداره.
‫سرورم،
‫اگه خوب فکر کنیم،
‫در واقع اتفاق خوبیه.
‫چرا این حرف رو میزنی؟
‫طبق اطلاعاتی که ‫شخص داخل کوه فرستاده،
‫تو دارویی که ژوگ یوو درست می‌کنه،
‫مهم‌ترین ماده‌ی دارویی ‫علف ووفنگه،
‫که فقط تو برکه‌ی ژشیان پیدا می‌شه.
‫پس برای آماده کردن دارو، ژوگ یوو...
‫یه گروه از شاگرداش رو ‫به برکه‌ی ژشیان فرستاده.
‫من حاضرم دستور بگیرم...
‫و چند نفر رو ببرم ‫تا واسه‌شون کمین کنیم.
‫هرگز نمی‌ذارم علف ووفنگ رو ‫به دست بیارن.
‫علف ووفنگ مهم نیست.
‫تا جایی که می‌دونم، ‫بین کسایی که قراره برن اونجا،
‫دینگ یین هم هست.
‫می‌تونیم اول اونجا کمین کنیم.
‫یه مشت احمق.
‫پادشاه آسمانی پنج روح،
‫تو راه بهتری سراغ داری؟
‫نه تو و نه تو مِی ‫نمی‌تونین با اون دربیفتین.
‫چطور ممکنه من بتونم باهاش دربیفتم؟
‫پس خفه شو.
‫من می‌خوام به سرورم وفادار باشم.
‫چرا باید به حرف تو گوش بدم؟
‫سرورم،
‫چرا باید همه‌ی کارها رو ‫خودتون انجام بدین؟
‫حالا که کنار اومدن با دینگ یین ‫اینقدر سخته،
‫چرا نمی‌ذارین فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو ‫باهاش کنار بیاد؟
‫راهی سراغ داری؟
‫تو مِی بهم گفت که...
‫یوئر انرژی اهریمنی دینگ یین رو ‫تحریک کرده...
‫و سعی کرده سنگ روح سرخ رو پس بگیره،
‫ولی تو آخرین مرحله شکست خورده.
‫به نظرم حالا که دینگ یین ‫یه کاغذ سفیده،
‫پس چطوره اون رو ‫تو خمره‌ی رنگ بندازیم؟
‫بعد از چند بار غوطه‌ور شدن سیاه می‌شه.
‫منظورت اینه که...
‫اول با اطرافیان دینگ یین کنار بیایم؟
‫اتفاقاً...
‫جوهره‌ی آرایش اهریمنی من...
‫اینه که مردم رو گیج کنه و...
‫رازها و افکار شیطانی عمیق‌شون رو ‫برانگیخته کنه.
‫باورم نمی‌شه که...
‫ته دل افراد فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو،
‫چیزی نباشه که نشه فاشش کرد.
‫درست مثل گرگ‌هایی که ‫تو تاریکی پنهان شدن،
‫به محض اینکه چشم‌هاشون روشن بشه،
‫فوراً حمله می‌کنن تا آدم رو گاز بگیرن.
‫به محض اینکه دینگ یین...
‫و هم‌شاگردی‌هاش همدیگه رو بکشن،
‫ما سنگ روح سرخ رو...
‫خیلی راحت به دست میاریم، درسته؟
‫خوبه.
‫پیشنهاد خوبیه.
‫ولی به یه نفر نیاز داری که ‫کمکت کنه.
‫کی؟
‫یوئر،
‫با پادشاه آسمانی پنج روح برو.
‫چند بار سعی کردم ‫به دینگ یین نزدیک بشم، ولی نشد.
‫نسبت به من محتاط شده.
‫می‌ترسم دیگه نتونم کاری کنم که ‫دوباره بهم اعتماد کنه.
‫تا جایی که می‌تونی تلاش کن،
‫حتماً یه راهی پیدا می‌شه.
‫بله.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم ‫تا دینگ یین رو بگیرم و...
‫سنگ روح سرخ رو به دست بیارم.
‫سرورم،
‫من باور دارم که می‌تونم...
‫این کار رو تنهایی انجام بدم.
‫برای ایجاد دردسر،
‫حتماً باید یه جرقه باشه.
‫فقط اینکه اگه یوئر هم باهات بیاد...
‫هیچ مشکلی پیش نمیاد.
‫بابات داره ازت به عنوان ‫یه مواد تشکیل دهنده‌ی دارو استفاده می‌کنه؟
‫بانوی من،
‫باید بدونی که ‫من دارم بهت کمک می‌کنم.
‫پدرت ازت خواست با تظاهر ‫به ضعیف بودن اعتمادش رو جلب کنی.
‫حالا که باید نقش ‫یه زیبای مریض رو بازی کنی،
‫باید سعی کنی یه کم واقعی‌تر باشی.
‫اگه همه چیز لو بره و...
‫پدرت ما رو سرزنش کنه،
‫من نمی‌تونم توضیح بدم.
‫ارباب تو مِی، شما فکر همه چیز رو ‫کردین و آینده‌نگر هستین.
‫ازم متنفر نیستی؟
‫جرئتش رو ندارم.
‫باشه.
‫پس منم بهت رحم نمی‌کنم.
‫تو...
‫تو مِی،
‫حتی اگه داری نقش بازی می‌کنی،
‫دیگه داری خیلی زیاده‌روی می‌کنی.
‫نگرانشی، پنج روح؟
‫من دعوتت کردم به قبیله‌ی مقدس ‫ملحق بشی...
‫ولی ازت نخواستم هر گلی که ‫خواستی رو بچینی.
‫اون راضیه که ‫به دستور سرورم زجر بکشه.
‫تقصیر من نیست.
‫ولی به نظر میاد...
‫تو می‌خوای اون رو ‫تا حد مرگ بزنی.
‫تو مِی،
‫نکنه داری از موقعیتت سوءاستفاده می‌کنی ‫تا کینه‌ی شخصیت رو باهاش تسویه کنی؟
‫باشه.
‫دیگه نمی‌زنمش.
‫مار نقره‌ای استخوان‌خوار.
‫تو زن خیلی بدجنسی هستی.
‫پنج روح،
‫فقط فکر درمان اون رو ‫از سرت خارج کن.
‫اگه تو کارت مشکلی پیش بیاد،
‫اون تو رو سرزنش می‌کنه.
‫کار کاره.
‫ولی من باید با اون مهربون باشم.
‫تو...
‫برو کنار!
‫برگرد.
‫اگرچه بانو تو مِی زیاده‌روی می‌کنه،
‫ولی برای انجام ماموریت این کار لازمه.
‫از همه مهم‌تر، ‫با اون اخلاقی که اون داره...
‫اجازه نمیده بهش دست بزنی.
‫زن‌ها،
‫مهم نیست چند سالشون باشه،
‫همه‌شون یه جور لجبازن.
‫برکه‌ی ژشیان تو کوهه...
‫ده کیلومتر از اینجا فاصله داره.
‫بیاین امشب تو مهمون‌خونه بمونیم.
‫فردا می‌تونیم برسیم.
‫اگه با شمشیر پرواز کنیم، ‫در عرض یه روز می‌رسیم.
‫مگه استاد بهمون نگفت...
‫این دفعه که از کوه میایم پایین ‫محتاط باشیم؟
‫علاوه بر این،
‫باید تو همه چیز احتیاط کنیم.
‫ولی...
‫بعد از یه روز راه رفتن،
‫هنوز یه قطره آب هم نخوردم.
‫اشکالی نداره.
‫چایی سم نداره.
‫می‌تونی با خیال راحت بخوریش.
‫چطور؟
‫گیاه زیمو وقتی تو سم گذاشته بشه ‫پژمرده می‌شه.
‫هیچ سمی‌تو دنیا استثنا نیست.
‫الان برگ‌های گیاه سبز و شفافن.
‫یعنی چایی هیچ مشکلی نداره.
‫شیاکائو، تو فوق‌العاده‌ای.
‫همه مراقب باشین.
‫یه عده دارن به سمت ما میان.
‫می‌ترسم دردسر درست کنن.
‫حالا که شخصی از قبیله‌ی من وایساده،
‫منم به خاطر احساسات یو‌ئر، ‫احترام می‌ذارم.
‫هنوز فرصت دارم...
‫شماهایی که آدم حساب‌تون نمی‌کنم رو ‫بکشم.
‫دینگ یین.
‫ای زن اهریمنی چطور شده که ‫باز پیدات شد؟
‫اون الان جون من رو نجات داد.
‫اونایی که عضو قبیله‌ی اهریمن هستن ‫فقط به مردم آسیب می‌زنن.
‫هیچ‌وقت نشنیدم که ‫جون کسی رو نجات بدن.
‫فکر کنم حتماً یه نیت بدی داره.
‫اومدم اینجا که ازت...
‫به خاطر اتفاقی که افتاد ‫معذرت‌خواهی کنم.
‫یو‌ئر.
‫یو‌ئر!
‫حالت خوبه؟
‫بهم بگو دقیقاً چی شده.
‫یو‌ئر.
‫باید یه جایی پیدا کنم که ‫بتونه درمان بشه.
‫لطفاً کمک کنین.
‫لطفاً کمک کنین!
‫بیا اول بریم یه مهمونخونه ‫این نزدیکیا پیدا کنیم.
‫من یه راهی برای درمانش دارم.
‫نه تنها زخم‌های ناشی از شلاق،
‫بلکه یه مار نقره‌ای استخوان‌خوار ‫از قبیله اهریمنی تو بدنشه.
‫یه نوع مار کوچیکه که ‫اندازه‌ی یه انگشته.
‫بعد از اینکه وارد بدن انسان می‌شه، ‫از کانال‌های انرژی عبور می‌کنه،
‫و باعث درد شدیدی ‫تو کل بدن می‌شه.
‫چطور تونسته...
‫طاقت بیاره؟
‫می‌تونی درمانش کنی؟
‫یه چندتا دارو با خودم آوردم،
‫بعد از اینکه روی زخم‌ها بماله، ‫زودی خوب می‌شن. ولی...
‫درست نیست که ‫من دارو رو براش بزنم.
‫من می‌تونم این کار رو بکنم.
‫چرا هنوز اینجایین؟
‫من دارو رو براش میزنم.
‫تو می‌تونی بری بیرون.
‫نگران نباش.
‫نمی‌کشمش.