‫دلت واسه مادرت تنگ شده؟
‫نمی‌دونم.
‫ندیدمش.
‫حتی اگه دلم براش تنگ بشه،
‫دلتنگ تصویری میشم که ازش ساختم.
‫ولی پدرم بهم گفته...
‫مادرم زیباترین زن جهان بود.
‫اگه اصرار نمی‌کرد منو به دنیا بیاره،
‫الان زنده بود.
‫پس حقمه بی‌مادر باشم
‫و پدرم ازم متنفر باشه.
‫این که تقصیر تو نیست.
‫چطور تقصیر من نیست؟
‫واسه به دنیا آوردن من ‫جونش رو از دست داد.
‫اگه هنوز زنده بود،
‫بهش می‌گفتم که پدرم...
‫بیشتر به اون نیاز داره،
‫تا به من.
‫اگه اینو می‌دونست،
‫بعید می‌دونم منو به دنیا می‌آورد.
‫یوئر، راستش من...
‫چی صدام زدی؟
‫راستش من...
‫من دلم می‌خواست یه دختر داشته باشم.
‫اگه بخوای،
‫می‌تونی منو مادر خودت بدونی.
‫بانو،
‫من اینو بهت نگفتم که...
‫دلت به حالم بسوزه.
‫از لطفت ممنونم.
‫من هیچ‌وقت مادرم رو ندیدم
‫ولی هیچ کسی نمی‌تونه...
‫جاش رو توی قلبم بگیره.
‫ممنونم که نجاتم دادی.
‫جینگ‌وو،
‫می‌دونی چقدر دلم می‌خواست...
‫که بهش بگم مادرشم؟
‫ولی می‌ترسم
‫اگه کل حقیقت رو بهش بگم،
‫کل عمرش نتونه فراموش کنه.
‫تو کل عمرت کینه به دل داشتی.
‫خواهش می‌کنم همچین سرنوشتی رو ‫به اون تحمیل نکن.
‫خواهش می‌کنم، جینگ‌وو.
‫لطفاً بذار آزاد باشه.
‫بذار هر جور می‌خواد زندگی کنه
‫و عاشق مردی باشه که می‌خواد.
‫از هر چی که متنفری،
‫سر من خالی کن.
‫اشتباهاتی که مرتکب شدی رو
‫خودم تاوان میدم.
‫بهتره دلمون واسه هم تنگ بشه ‫تا اینکه همدیگه رو ببینیم.
‫تا وقتی یوئر خوشحال باشه،
‫حاضرم...
‫حاضرم دیگه هرگز
‫نبینمت.
‫چی؟
‫یوئر مُرده؟
‫آخه چطوری؟
‫جسدش پیدا نشده.
‫تو تموم مدت کنارش بودی؟
‫چرا نجاتش ندادی؟
‫چرا باید نجاتش بدم؟
‫مأموریتش شکست خورد
‫و حقش بود که بمیره.
‫تو حقته که بمیری!
‫مگه یوئر دینگ یین رو ‫به برکه‌ی ژشیان نبرده بود؟
‫آخه چطور انقدر یهویی مُرد؟
‫تو مِی،
‫به خاطر کینه‌ی شخصیت این کار رو کردی!
‫اون حتی همسرت هم نبود.
‫چرا انقدر برات مهمه؟
‫تمومش کنید!
‫سرورم.
‫مگه یوئر...
‫دینگ یین رو به برکه‌ی ژشیان نبرده بود؟
‫چطور انقدر ناگهانی مُرد؟
‫مطمئن نیستم.
‫وقتی رسیدم اونجا، ‫یو ووشین از صخره افتاده بود پایین.
‫حتماً کار اون زنه‌ست که ‫ساز زهی می‌زنه.
‫تو هم اون زن رو دیدی؟
‫اون توی مهمانسرا ‫به آرایش اهریمنیم نفوذ کرد.
‫اگه به خاطر اون زن نبود،
‫خیلی وقت پیش ‫سنگ روح سرخ رو به دست می‌آوردیم.
‫سرورم،
‫اون زن که اصل و نسبش مشخص نیست
‫می‌خواد نقشه‌تون رو خراب کنه.
‫اون نذاشت سنگ روح سرخ ‫از دینگ یین خارج بشه
‫و با بی‌رحمی یو ووشین رو ‫از صخره پرت کرد پایین.
‫سرورم!
‫نُه سم،
‫چه چیزی در قبیله مقدس سایه آتشین ‫به شدت ممنوعه؟
‫فریب دادن مافوق...
‫و دروغ گفتن.
‫یه فرصت دیگه بهت میدم.
‫کی مخفیانه به یوئر حمله کرد؟
‫کی اونو از صخره هل داد پایین
‫و کی گند زد به نقشه‌ام؟
‫قبل از اینکه به این سؤالات جواب بدی ‫خوب فکر کن.
‫اگه باز دروغ بگی،
‫خیلی بهت آسون نمی‌گیرم.
‫آره، کار من بود.
‫ولی جینگ‌وو،
‫همه‌ی اینا رو به خاطر تو کردم!
‫تو مِی،
‫واقعاً کار تو بوده!
‫آروم باش!
‫ارباب به این موضوع رسیدگی می‌کنه.
‫جینگ‌وو،
‫من فقط می‌خوام خودم سنگ روح سرخ رو...
‫برات بیارم
‫تا تو بیشتر قدرم رو بدونی.
‫نمی‌خوام تا ابد ‫زیر سایه‌ی اون زن زندگی کنم.
‫نمی‌خوام تو رو با اون شریک باشم.
‫فکر کردم وقتی یو ووشین بمیره،
‫تو دیگه مال خودم میشی.
‫بهم دروغ گفتی...
‫و باید عواقبش رو بدونی.
‫باشه. پس منو بکش!
‫فکر کردی نمی‌کُشم؟
‫سرورم!
‫سرورم،
‫ارباب تو مِی بی‌ملاحظگی کرد،
‫ولی به خاطر شما این کار رو کرد.
‫لطفاً نکشیدش.
‫اینو آویزه‌ی گوشت کن.
‫هیچ کسی توی این دنیا...
‫حق نداره تهدیدم کنه،
‫این شامل تو هم میشه.
‫هنوز سنگ روح سرخ رو به دست نیاوردم،
‫واسه همین فعلاً نمی‌کُشمت.
‫ولی به نفعته حواست باشه که...
‫نافرمانی از دستورات من
‫چه عواقبی داره.
‫برو.
‫یوئر رو برگردون،
‫زنده و مُرده‌اش فرقی نداره.
‫طبق دستور علف ووفنگ رو برگردوندیم...
‫و اومدیم بهتون گزارش بدیم.
‫واسه نجات مردم دامنه‌ی کوه،
‫وارد برکه‌ی ژشیان شدین ‫و مواد دارویی آوردین.
‫کار بزرگی کردین.
‫لطفاً بلند شید.
‫استاد بایکائو،
‫متأسفم که...
‫وو شیاکائو...
‫در برکه‌ی ژشیان مُرد.
‫برکه‌ی ژشیان توسط اون مار غول‌پیکر ‫تشکیل شده بود
‫و علف ووفنگ زبونش بود.
‫ما جنگ شدیدی
‫باهاش داشتیم
‫و در آخر شیاکائو...
‫پرید توی دهنش و اونو کُشت.
‫چیزی نیست که.
‫فکر کردم اتفاق مهمی افتاده.
‫دونگ‌چونگ و شیاکائو...
‫موش آزمایشگاهی هستن.
‫وقتی کوچیک بودن ‫اونا رو از اعماق کوهستان آوردم
‫و به چیزی که امروز هستن تبدیل‌شون کردم.
‫اونا مثل انسان‌ها ‫حرف می‌زنن و رفتار می‌کنن،
‫ولی در واقع انسان نیستن.
‫اشکال نداره. بلند شید.
‫مهم نیست.
‫بیاین. بلند شید دیگه.
‫استاد بایکائو،
‫اونا انسانن.
‫ناراحتی‌تون رو ابراز کنید.
‫هر مجازاتی رو...
‫به جون می‌خریم.
‫آخه...
‫تو...
‫ای دختره‌ی احمق!
‫واسه درست کردن دارو،
‫هر روز کلی گیاه و جانور رو ‫تیکه‌تیکه می‌کنم.
‫مگه هر روز گریه می‌کنم؟
‫پاشید. لطفاً پاشید.
‫اشکال نداره.
‫تو...
‫شیاکائو جونش رو ‫واسه کوه شو قربانی کرد.
‫شاید انسان نباشه،
‫ولی با این حال شاگرد خوب کوه شو بود
‫و سزاوار احترامه.
‫لطفاً پاشید.
‫زود باشید. لطفاً پاشید.
‫بایکائو،
‫حالا که علف ووفنگ رو پیدا کردیم
‫برو و دوا تهیه کن
‫تا جون مردم دامنه‌ی کوهستان رو نجات بدیم.
‫اطاعت، استاد بزرگ.
‫دینگ یین،
‫این مأموریت خیلی خطرناک بود.
‫به خاطر مرگ شیاکائو
‫نباید خیلی خودتو مقصر بدونی
‫و باید خوب استراحت کنی
‫تا آرامش درونیت رو حفظ کنی.
‫بله.
‫استاد بزرگ،
‫طی این مأموریت ‫اتفاقات زیادی افتاد
‫و به نظرم باید اونا رو بهتون گزارش بدم.
‫بگو.
‫توی برکه‌ی ژشیان ‫به یو ووشین برخوردیم
‫که وانمود می‌کرد ‫به قبیله‌ی اهریمنی نارو زده،
‫ولی در حقیقت با تو مِی نقشه کشیده ‫و تله گذاشته بود.
‫اون دینگ یین رو فریب داد
‫و همین باعث مشکلاتی شد.
‫استاد بزرگ،
‫یو ووشین تسلیم کوه شو شد.
‫در تمام این مأموریت،
‫بارها و بارها سعی کرد کمکمون کنه.
‫حالا از صخره افتاده پایین و کسی خبر نداره ‫که زنده‌ست یا مُرده.
‫امیدوارم شنزی از تهمت زدن بهش دست برداره.
‫شنزی،
‫حالا که خواستی همه‌چی رو ‫به استاد بزرگ بگی،
‫چرا به ایشون نگفتی به خاطر ‫اراده‌ی ضعیف‌مون...
‫مورد سوءاستفاده ‫قبیله‌ی اهریمنی قرار گرفتیم
‫و توی مهمانسرا گیر افتادیم
‫و با همدیگه...
‫دشمن شدیم؟
‫معذرت می‌خوام که...
‫فریب اونا رو خوردم.
‫لطفاً مجازاتم کنید، استاد.
‫کافیه. نیاز نیست به‌خاطرش بحث کنید.
‫افراد اهریمنی همیشه حیله‌گر بودن
‫و فکر کنم همگی اینو خوب بدونیم.
‫نباید اینجا در موردش بحث کنید.
‫امیدوارم این گفتگو یادتون بمونه
‫و دیگه هرگز تکرارش نکنید.
‫به یاد داشته باشید
‫که ذهن‌تون باید عاری از شرارت باشه ‫و همیشه باید محافظ عدالت باشید.
‫آتش طلا رو محک می‌زنه
‫و زمان اثباتش می‌کنه.
‫بله.
‫دینگ یین،
‫هر حسی هم به اون زن اهریمنی داری،
‫به نفعته که پات رو از گلیمت درازتر نکنی.
‫الان دیگه سنگ روح سرخ در درونته،
‫بنابراین بدنت به کوه شو مرتبطه.
‫اگه بفهمم
‫باز داری کاری می‌کنی که ‫به کوه شو آسیب بزنی،
‫راحت ازت نمی‌گذرم.
‫بیا بریم، یین.
‫شنزی همیشه اینجوریه.
‫اون اهمیت زیادی به مسئولیتش میده
‫ولی قصد نداره بهت آسیب بزنه،
‫پس به دل نگیر.
‫نمی‌فهمم چرا اون
‫به یوئر اعتماد نداره
‫و حتی نذاشت من نجاتش بدم.
‫یین، به نظرم...
‫خدا به آدم‌های خوب کمک می‌کنه،
‫پس خیلی نگران نباش.
‫به‌علاوه،
‫شفادهنده‌ جاویدان دست‌خالی ‫باهاش از صخره افتاد پایین.
‫شفادهنده‌ جاویدان دست‌خالی ‫حلال مشکلاته
‫و به یوئر کمک کرده.
‫امیدوارم.
‫زیینگ! زیینگ!
‫بمون منم بیام!
‫زیینگ، به حرفم گوش کن!
‫چی می‌خوای بگی؟
‫واسه اینکه به شنزی کمک نکردی
‫سرزنشت نمی‌کنم، ‫ولی همین الان جلوی همه
‫آبروش رو بردی.
‫خودت کلاهت رو قاضی کن. ‫نباید از دستت عصبانی باشم؟
‫ولی من داشتم حقیقت رو می‌گفتم!
‫شنزی بی‌انصافی کرد که...
‫تموم تقصیرات رو...
‫گردن یین انداخت!
‫چینگ‌یون،
‫دینگ یین جادوت کرده؟
‫اون روز چون جادو شده بودیم...
‫توی مهمانسرا دعوا کردیم،
‫ولی چون دینگ یین دلش می‌خواست ‫اصرار داشت به اون زن اهریمنی...
‫پناه بده.
‫اون برامون دردسر درست کرد،
‫بعد نباید سرزنش بشه؟
‫ولی زیینگ،
‫وقتی از کوه اومدیم پایین...
‫تو مِی بهمون حمله کرد.
‫اگه به خاطر...
‫اون زن اهریمنی نبود،
‫از همون اول توی تله می‌افتادیم.
‫چینگ‌یون،
‫ما با همدیگه بزرگ شدیم.
‫دینگ یین تازه اومده اینجا،
‫ولی تو همیشه طرف اونو می‌گیری.
‫با کارت...
‫نه تنها منو بلکه شنزی رو هم...
‫ناامید کردی.
‫زیینگ، من...
‫کافیه.
‫دیگه نمی‌خوام بشنوم.
‫دارید راجع به چی بحث می‌کنید؟
‫تازه برگشتین
‫و هیچی نشده اینجا دعوا راه انداختین.
‫کار ناشایستیه!
‫معذرت می‌خوایم.
‫می‌تونید برید.
‫اطاعت.
‫زیینگ، چینگ‌یون،
‫بیاین اینجا و بشینید.
‫با شنیدن بحران‌هایی که ‫پشت سر گذاشتین،
‫خیلی به فکر فرو رفتم.
‫توقع نداشتم...
‫به این راحتی تحت کنترل ‫افکار پلیدتون قرار بگیرید
‫و حتی با هم دربیفتید.
‫استاد،
‫همه‌اش تقصیر چینگ‌یون بود.
‫اون همیشه طرف یکی دیگه رو می‌گیره.
‫واسه همین از دستش عصبانی‌ام.
‫حقیقت نداره.
‫زمان زیادی نیست که یین اومده اینجا،
‫ولی اون یه بار جونم رو نجات داده
‫و منم باید بهش کمک کنم.
‫زیینگ باهام صمیمیه
‫ولی،
‫آدم نباید بی‌منطق باشه.
‫من بی‌منطق نیستم!
‫کافیه.
‫اگه همینطور به دعوا ادامه بدین،
‫هیچی عایدتون نمیشه.
‫امروز می‌خوام داستانِ...
‫تای‌چینگ ژن‌رن رو براتون تعریف کنم.
‫استاد،
‫ما که دیگه بچه نیستیم.
‫نیستین؟
‫پس چرا توی تالارِ...
‫ قله چیشیا بحث کردین؟
‫اون موقع تای‌چینگ ژن‌رن بعد از ‫به دست آوردن سنگ روح سرخ،
‫سایه‌ی خونین رو فراگرفت
‫و امید داشت به همه‌جا سفر کنه
‫و با اهریمنان مبارزه کنه،
‫ولی ناغافل از اینکه...
‫هر چی بیشتر اهریمن می‌کُشت،
‫خودش بیشتر اهریمنی میشد.
‫وقتی عقلش رو از دست داد،
‫حتی همسر و پسر خودش رو کُشت
‫و دیگه چیزی نمونده بود که ‫تبدیل به اهریمن بشه.
‫بعدها که
‫یه جاویدان بهش کمک کرد،
‫تای‌چینگ ژن‌رن در کوه شو ‫به دستاورد بزرگی رسید
‫و از شر انرژی اهریمنیش خلاص شد ‫و به راه درست بازگشت.
‫می‌دونید چرا؟
‫چون اون کاملاً مصمم بود که...
‫به راحتی به بیراهه نمیره.
‫چون یه چیزی رو فهمید.
‫چیو؟
‫اینکه در این دنیا
‫هیچی از ابتدا...
‫اهریمنی نبوده،
‫پس ما داریم ‫از شر چی خلاص می‌شیم؟
‫اهریمنان واقعی...
‫از اینجا میان.
‫از قلبمون؟
‫درسته.
‫تای‌چینگ ژن‌رن اینو فهمید،
‫بنابراین اون...
‫سایه‌ی خونین که پر از ‫انرژی اهریمنی هست رو رها کرد
‫و سنگ روح سرخ رو مهر و موم کرد
‫تا روی آموزش خودش تمرکز کنه.
‫وقتی فرد آرومه و آرزویی نداره
‫مثل آهن سخت میشه،
‫بنابراین تحت تأثیر ‫انرژی اهریمنی قرار نمی‌گیره.
‫زیینگ، چینگ‌یون،
‫شما باید هم‌عقیده باشید.
‫هر اتفاقی هم بیفته
‫باید احساسات‌تون رو کنترل کنید.
‫باید در هر شرایطی...
‫آروم باشید و ذهن‌تون رو کنترل کنید.
‫این قدرتمندترین نیرو در این جهانه.
‫جینگ‌وو! سرورم!
‫وقتی گرسنه‌ای غذا بخور
‫و وقتی صدمه دیدی مرهم بزن.
‫ممنوم، سرورم.
‫نباید بهم دروغ می‌گفتی.
‫برام سختش کردی.
‫حسودی کردم.
‫تو و یوئر جفت‌تون ‫خانواده‌ام هستین.
‫به چی حسادت می‌کنی؟
‫چی گفتی؟
‫من خانواده‌اتم؟
‫واقعاً منو خانواده‌ی خودت می‌دونی؟
‫بالای 20 ساله که ‫به همدیگه کمک کردیم.
‫خیلی وقته خانواده‌ام هستی.
‫پس محبت بین‌مون رو از یاد نبردی.
‫فکر کردم چون من خواهر توبام
‫نمی‌خوای باهاش
‫دربیفتی.
‫راجع بهش حرف نمی‌زنم،
‫ولی به این معنی نیست که فراموش کردم.
‫اون موقع که به منطقه غربی رسیدم ‫به شدت صدمه دیده بودم.
‫تو بودی که منو برگردوندی
‫و شبانه‌روز مراقبم بودی.
‫من یه بار بهت دروغ گفتم،
‫ولی باز تصمیم گرفتی که بهم اعتماد کنی.
‫به خاطر توئه که...
‫امروز زنده‌ام.
‫همیشه تا آخر عمرم...
‫ممنونت هستم.
‫خیلی لجبازی.
‫طی این سال‌ها یذره هم عوض نشدی.
‫وقتی همچین رفتار نامناسبی داشته باشی،
‫به نظرت کی آسیب می‌بینه؟
‫باید زودتر بهم می‌گفتی
‫تا همچین کاری نکنم.
‫من فقط نگرانتم.
‫اگه برادر بزرگترم منطقه غربی رو ترک کنه...
‫و به دشت مرکزی بیاد که برات ‫دردسر درست کنه چی؟
‫- می‌ترسم. ‫- نگران نباش.
‫به کارهایی که برادرت ‫بهم محول کرده رسیدگی می‌کنم
‫و به حساب کوه شو می‌رسم.
‫من سنگ روح سرخ رو به دست میارم.
‫جینگ‌وو،
‫به خاطر کاری که با یوئر کردم معذرت می‌خوام.
‫زود میرم پیداش می‌کنم و برمی‌گردونمش.
‫نیازی به این کار نیست.
‫فقط به زخمت برس.
‫یوئر دختر منه
‫و به همین سادگی نمی‌میره.
‫شیان‌بینگ.
‫یین، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫شیان‌بینگ، حالت خوبه؟
‫واقعاً خوبی؟
‫- بیا. ‫- نکن!
‫این کار رو نکن!
‫چی می‌گی؟
‫گفتم این کار رو نکن!
‫چی داری می‌گی؟
‫چی شده که امروز اومدی اینجا؟
‫امروز بیکاری؟
‫چیکار می‌کنی؟ ‫چرا صورتت رو پوشوندی؟
‫خوبم بابا.
‫دهنت چی شده؟
‫نمی‌دونم چی خوردم،
‫ولی این بلا رو سرم آورده.
‫استاد گفته سه روز دیگه خوب میشم.
‫چی می‌گی آخه؟
‫داری مسخره‌ام می‌کنی.
‫استاد گفته...
‫- مسریه. ‫- وایسا.
‫- بیا. ‫- مثل اینکه...
‫خیلی از قبلت بهتر شدی.
‫معلومه.
‫استاد حلال مشکلاته.
‫منو ببین.
‫خیلی انعطاف‌پذیرتر شدم.
‫اون منو نجات داد
‫و من موظفم که موش آزمایشگاهیش باشم.
‫آره.
‫برو و از استاد بایکائو پادزهر رو بگیر.
‫نمی‌خوای امتحان کنی؟
‫شیاکائو،
‫خیلی دلم برات می‌سوزه.
‫تو یه زمانی گیاه بودی.
‫وقتی یه عقرب نزدیک بود تو رو بخوره
‫نجاتت دادم و نگهت داشتم،
‫ولی حالا توسط یه مار غول‌پیکر خورده شدی.
‫آخه تو چقدر بدبختی!
‫حالا حتی نمی‌تونم جسدت رو پیدا کنم.
‫فقط می‌تونم به جای تو ‫از این موضوع آزمایش پزشکی استفاده کنم.
‫وقتی از نو متولد شدی،
‫لطفاً به مزرعه‌ی من بیا ‫و گیاه من شو.
‫یین،
‫چه مشکلی واسه بایکائوی جاویدان پیش اومده؟
‫شیاکائو باهامون اومد تا ‫علف ووفنگ رو پیدا کنیم
‫ولی متأسفانه توی برکه‌ی ژشیان مُرد.
‫استاد بایکائو به نظر
‫حالش خوبه،
‫ولی در واقع خیلی ناراحته.
‫استاد بایکائو،
‫لطفاً ناراحت نباشین.
‫اگه چیزی هست،
‫بذارین من انجام بدم.
‫کی بهت گفته من ناراحتم؟
‫هر چی بخوای می‌تونی بخوری،
‫ولی حق نداری هر چی دلت می‌خواد بگی.
‫استاد بایکائو،
‫می‌دونم چون نمی‌خواین ‫ما خودمون رو سرزنش کنیم
‫وانمود کردین حالتون خوبه.
‫ولی راستش ما می‌دونیم که...
‫شما خیلی به شیاکائو اهمیت میدین.
‫شیاکائو موضوع آزمایش پزشکی بود
‫ولی ما زمان زیادی رو با هم گذروندیم،
‫بنابراین اون مثل بچه‌ی خودم بود.
‫کمکم می‌کرد و برام گیاه دارویی می‌آورد
‫و وقتی بیکار بودیم
‫همیشه مراقبم بود
‫و باهام حرف می‌زد.
‫ولی حالا
‫یهویی مُرد.
‫استاد،
‫دفعه‌ی بعد که ازم بخواین...
‫موضوع آزمایش پزشکی‌تون باشم، ‫نه نمی‌گم.
‫درضمن،
‫هر وقت حوصله‌تون سربره ‫می‌تونید بیاین پیشم.
‫من هم‌صحبت‌تون میشم
‫و باهاتون حرف می‌زنم.
‫حاضرم که خدمتکارتون باشم.
‫منظورم خدمتکار نیست.
‫اگه بخواین،
‫به جای شیاکائو ‫من ازتون مراقبت می‌کنم.
‫سرم شلوغه.
‫فکر کردی من نیازی به هم‌صحبت دارم؟
‫به‌علاوه،
‫شیاکائو رو نگه داشتم
‫چون می‌خواستم وقتی پیر شدم ‫با اون و یه مرغ پیر...
‫سوپ مغذی درست کنم.
‫تو اصلاً مغذی نیستی.
‫هر وقت خوب شدی
‫به قله چیشیا برگرد
‫و از جلوی چشم‌هام دور شو.
‫استاد بایکائو،
‫ترجیح میدم که...
‫بی‌رحمانه حرف زدن‌تون رو ببینم.
‫وقتی ندارم که اینجا با شما تلف کنم.
‫بالاخره علف ووفنگ رو به دست آوردم
‫و می‌خوام باهاش دوا درست کنم.
‫استاد بایکائو...
‫فکر می‌کردم اونقدری باهوش هستی که...
‫خودت پادزهر رو پیدا کنی.
‫ولی کاشف به عمل اومد
‫که احمقی بیش نیستی.
‫پس خیلی وقته که پادزهر رو دارین.
‫پس چرا زودتر بهم ندادینش؟
‫ممنونم.
‫اگه نتونی از پس یه سم کوچیک بربیای،
‫چطور می‌خوای موش آزمایشگاهیم باشی؟
‫یین،
‫بایکائوی جاویدان واقعاً مهربونه.
‫می‌دونم.
‫بهتره همین الان پادزهر رو بخوری.
‫بدتر شده.
‫دهنت رو باز کن.
‫میشه بیشتر باز کنی؟
‫بیشتر؟
‫بهتری؟
‫نمی‌دونم.
‫دهنت رو باز کن.
‫استاد تای‌چینگ ژن‌رن،
‫لطفاً به تمامی افراد کوه شو...
‫قدرتی بده که به آرومی آب باشن،
‫مخصوصاً...
‫مخصوصاً به یین.
‫مگه یین چه مشکلی داره؟
‫چرا مخصوصاً یین؟
‫چیزی نیست.
‫شیان‌بینگ، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خوب شدی؟
‫معلومه.
‫ببین منو.
‫الان دیگه خوبِ خوبم.
‫اونقدری خوبم که می‌تونم ‫جلوی حمله‌هاش رو بگیرم.
‫چینگ‌یون،
‫چرا با اینکه تازه برگشتی
‫اومدی اینجا؟
‫باز کار اشتباهی کردی؟
‫مزخرف نگو.
‫با بدبختی از برکه‌ی ژشیان ‫جون سالم به در بردیم.
‫حتماً دعای خیر تای‌چینگ ژن‌رن پشتمون بوده،
‫واسه همین اومدم اینجا عود بسوزونم
‫تا همچنان برامون دعای خیر کنه.
‫حالا که براتون دعا کرده پیروز بشین ‫و صحیح و سالم برگردین،
‫چند تا عود کافی نیست.
‫باید جشن بگیریم.
‫چطوری؟
‫یه فکری دارم.
‫چه فکری؟
‫شاید ما سه تا
‫زمان زیادی نباشه که همدیگه رو می‌شناسیم،
‫ولی بعد از چیزهای زیادی که ‫پشت سر گذروندیم
‫خیلی با هم صمیمی شدیم،
‫واسه همین به نظرم باید امروز
‫جلوی تای‌چینگ ژن‌رن ‫خواهر و برادر قسم‌خورده بشیم.
‫عالیه! منم همین رو می‌خوام.
‫شاید نسبت خونی نداشته باشیم،
‫ولی می‌خوایم خواهر و برادر همدیگه باشیم.
‫چینگ‌یون، بیا اینجا.
‫امروز قراره خواهر ‫و برادر قسم‌خورده‌ی همدیگه بشیم.
‫قسم می‌خورم تا ابد...
‫ازت محافظت کنم.
‫اگه کسی جرئت کنه بهت زور بگه،
‫اول از همه پشتت درمیام.
‫و دومین نفرم منم.
‫شما دو تا انجام بدین.
‫چی شده؟ مگه نمی‌خوای من ‫برادر قسم‌خورده‌ات بشم؟
‫یین، چینگ‌یون دختره
‫و شاید دوست نداشته باشه ‫خواهر و برادر قسم‌خورده بشین.
‫پس بهش اصرار نکن.
‫درضمن، شاید چینگ‌یون نخواد...
‫خواهر قسم‌خورده‌ات باشه.
‫مگه نه، چینگ‌یون؟
‫مزخرفه!
‫این چیزا واسه مردهاست.
‫بهتره من دخالت نکنم.
‫پس بیا انجامش بدیم.
‫باشه.
‫با وجود تای‌چینگ ژن‌رن به عنوان شاهد،
‫- من، دینگ یین... ‫- من، ژانگ شیان‌بینگ...
‫قسم می‌خورم که امروز ‫برادران قسم‌خورده‌ی هم بشیم
‫و در پستی و بلندی‌ها پشت هم باشیم.
‫یین،
‫من توی این دنیا تنها بودم،
‫ولی با وجود تو
‫الان دیگه خانواده دارم.
‫از حالا به بعد، مشکل تو مشکل منه
‫و هر کاری بتونم برات انجام میدم.
‫تو به خاطر من جونت رو به خطر انداختی
‫و من اینو تموم عمرم
‫یادم می‌مونه.
‫در آینده هر اتفاقی هم بیفته،
‫با همدیگه حلش می‌کنیم.
‫یین،
‫بیا بنوشیم.
‫یین،
‫یه چیز مهمی هست که باید بهت بگم.
‫چی؟
‫تصمیم گرفتم رسماً
‫بایکائوی جاویدان رو استاد خودم بدونم.
‫می‌خوای طبابت یاد بگیری؟
‫من حد و حدودم رو می‌دونم.
‫کسی مثل من
‫حتی اگه ده یا بیست سال هم تلاش کنه
‫نمی‌تونه در هنرهای رزمی به چیزی برسه.
‫بایکائوی جاویدان
‫مهارت شمشیرزنی نداره،
‫ولی با وجود مهارت‌های پزشکیش
‫به یکی از قدرتمندترین ‫افراد کوه شو تبدیل شده.
‫می‌تونه بدون مبارزه جون مردم رو نجات بده.
‫قشنگ نیست؟
‫قشنگه.
‫ولی استاد بایکائو عجیب‌غریبه.
‫تو رو به عنوان شاگردش قبول می‌کنه؟
‫الان قبول نمی‌کنه،
‫بین خودمون بمونه ولی وقتی داشتم
‫توی کلبه‌ی داروی گیاهی ‫زخم‌هام رو درمان می‌کردم،
‫به عالمه کتاب راجع به طبابت خوندم.
‫مطمئنم اگه سخت تلاش کنم،
‫منو به عنوان شاگردش قبول می‌کنه.
‫بالاخره هدفت رو پیدا کردی
‫و برات خوشحالم.
‫یین،
‫می‌دونی...
‫من از بانو پری خوشم میاد.
‫فکر کنم...
‫عاشق شدن همچین حسی داره.
‫نمیشه توصیفش کرد،
‫ولی عاشقشی.
‫می‌دونم الان به پای دان شنزی نمی‌رسم،
‫ولی اگه سخت تلاش نکنم
‫عمراً بتونم باهاش رقابت کنم.
‫بالاخره فهمیدم
‫چقدر خوبه که آدم واسه کسی که دوستش داره
‫کاری انجام بده.
‫یین.
‫یین!
‫داشتی به چی فکر می‌کردی؟
‫نگران یه دوستی‌ام.
‫دوست؟
‫منظورت یو ووشینه؟
‫اون از صخره پرت شد پایین
‫و نمی‌دونم زنده‌ست یا مُرده.
‫نمی‌دونم چرا
‫این زن همیشه
‫از قصد دور و برت ظاهر میشه.
‫وقتی اون کنارته،
‫یه اتفاق بدی برات می‌افته.
‫پس چرا هنوز حرفش رو باور می‌کنی؟
‫شاید اون...
‫این دفعه راست گفته باشه.
‫قهرمانان همیشه زندانی عشق میشن.
‫بهش فکر کن.
‫به هر حال،
‫امیدوارم حالش خوب باشه.
‫لطفاً دوشیزه یو رو پیدا کن
‫و بهش بگو
‫من نگرانشم.
‫پیداش نکردم.
‫- برو. ‫- اطاعت.
‫برگشتی.
‫خب که چی؟
‫از اینکه هنوز زنده‌ام ‫خیلی ناامید شدی؟
‫اگه می‌خوای گزارش منو بدی،
‫پیشنهاد می‌کنم به خودت زحمت ندی.
‫چون اون همه‌چی رو می‌دونه.
‫می‌دونه که تو سعی کردی منو بکشی ‫و گند زدی به نقشه‌اش؟
‫آره.
‫همچنین می‌دونه من از صخره پرتت کردم پایین
‫و ممکنه مُرده باشی.
‫ولی خب که چی؟
‫اون منو سرزنش نکرد
‫و اینو بدون که
‫توی دره‌ی ین‌فنگ
‫من خیلی از تو مهم‌ترم.
‫معلومه.
‫از کبودی روی صورتت
‫مشخصه که چقدر مهمی.
‫یوئر،
‫بالاخره برگشتی.
‫یوئر، بیا پیشم.
‫تازه الان برگشتم که گزارش بدم.
‫لطفاً منو ببخشید.
‫ناامیدم نکردی.
‫نجات پیدا کردی و صحیح و سالم برگشتی.
‫خودم می‌دونم
‫چه اتفاقی در برکه‌ی ژشیان افتاده.
‫تو باعث شکست نشدی.
‫ممنونم، سرورم.
‫الان فقط می‌خوام بدونم
‫که دینگ یین بهت اعتماد داره یا نه.