‫[قسمت شانزدهم]
‫قبل از رفتن، ‫باید بهت یادآوری کنم،
‫با اونی که باهاته رفتار خوبی داشته باش.
‫بعداً می‌فهمی.
‫همونطور که انتظار داشتم،
‫ژوگ یوو ‫کوه شو رو ترک کرد.
‫دینگ یین اونجا موند.
‫یوئر.
‫دوباره به کوه شو برو،
‫و سنگ روح سرخ در دینگ یین رو ‫به دست بیار.
‫این تنها فرصته.
‫باید موفق بشی. ‫حق نداری شکست بخوری.
‫بد شد. آرایش شمشیر تغییر کرده.
‫مهم نیست چی بشه،
‫امروز باید وارد کوه شو بشم.
‫بد شد.
‫یه نفر به آرایش شمشیر قله تیانمن ‫نفوذ کرده.
‫باهام بیا.
‫یوئر!
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫همین الان نفرینت کردم،
‫ولی ناخواسته،
‫به خاطر من ‫با شمشیرها زخمی شدی.
‫بی‌حساب شدیم.
‫یوئر.
‫استاد میویی،
‫لطفاً نجاتش بدین.
‫بچه جون،
‫اگه چون تو می‌خوای،
‫اجازه بدم وارد کوه شو بشه،
‫آرایش شمشیر چه فایده‌ای داره؟
‫خانم یو چندین بار منو نجات داده.
‫اگه اون نبود،
‫من خیلی وقت پیش مُرده بودم.
‫حالا قبیله اهریمنی رو ترک کرده،
‫و با لویی پائو دشمن شده.
‫این دفعه اومده سراغ من،
‫حتماً به این خاطر بوده که ‫چاره دیگه‌ای نداشته.
‫خواهش می‌کنم،
‫لطفاً نجاتش بدین.
‫نباید بذاریم کسی جلوی چشممون بمیره.
‫استاد میویی!
‫خب، خیلی‌خب.
‫بیارش، و باهام بیا.
‫این دختر،
‫چهره و رفتارش ‫خیلی شبیه یه نفره.
‫یعنی اون...
‫استاد میویی،
‫بهم گفتی تا وقتی یه نفر مهربون باشه،
‫گذشته هیچ معنایی نداره.
‫می‌خوام با جونم تضمین بدم که
‫خانم یو مدت‌ها پیش ‫ قبیله اهریمتی رو ترک کرده،
‫و نیت بدی نداره.
‫لطفاً نجاتش بدین.
‫آرایش شمشیر فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫با کسی شوخی نداره.
‫اون بعد از مبارزه با انرژی شمشیر ‫قدرت زیادی از دست داده.
‫ولی اون...
‫پایه محکمی در تزکیه ذهنی داره.
‫حالش خوبه.
‫فقط چند تا زخم برداشته.
‫کی به هوش میاد؟
‫خب، به دیدن شیان‌ بینگ برو
‫و یه کم داروی قوی خون‌بند ازش بگیر.
‫بگو دست خودت هم پانسمان کنه.
‫در مورد اون،
‫به من اعتماد نداری؟
‫نه اینطور نیست.
‫نگران نباش.
‫چون قبول کردم نجاتش بدم،
‫زیر قولم نمی‌زنم.
‫برو.
‫خانم،
‫بهتره زیاد تکون نخوری.
‫زخمی شدی.
‫دینگ یین کجاست؟
‫رفته برات دارو بیاره.
‫چرا نجاتم دادی؟
‫تو دختر دوستان سابق من هستی،
‫معلومه که نجاتت میدم.
‫خانم یو،
‫حال پدرت چطوره؟
‫تو از کجا می‌دونی؟
‫تو تونستی با موفقیت از آرایش شمشیرِ ‫فرقه شمشیرزنی کوه شو رد بشی.
‫این یعنی،
‫اینو از شانگ‌گوان جینگ‌وو یاد گرفتی.
‫شانگ‌گوان جینگ‌وو ‫همیشه باریک‌بین و وسواسی بوده.
‫قطعاً این کار رو
‫به یه شخص مهم می‌سپاره.
‫از همه مهمتر،
‫تو شبیه مادرت سویین هستی.
‫اگه دختر شانگ‌گوان جینگ‌وو نباشی،
‫دیگه کی ممکنه باشی؟
‫ولی یه سوالی ازت دارم.
‫اون موقع مادرت از صخره افتاد،
‫و تو...
‫اون موقع، ‫پدرم مادرمو نجات داد،
‫ولی ضعیف بود.
‫می‌تونست جون مادرمو نجات بده،
‫و منو نادیده بگیره.
‫ولی مادرم به شدت مخالفت کرد.
‫با تمام انرژی ازلی خودش ‫ازم محافظت کرد،
‫تا وقتی به دنیا بیام،
‫و بعد مُرد، ‫چون انرژی ازلیش تموم شده بود.
‫چه غم‌انگیز. چه رابطه غم‌انگیزی.
‫اینو جلوی من نگو.
‫اتفاقی که برای پدر و مادرم افتاد،
‫به خاطر فرقه شمشیرزنی کوهستان بود.
‫حالا که می‌دونی من کی هستم،
‫چرا منو نمی‌کشی؟
‫چرا باید بکشمت؟
‫انتقام گرفتن هرگز پایانی نداره.
‫هر چی بوده بین پدر و مادرت ‫و فرقه شمشیرزنی کوه شو بوده،
‫من چرا باید خودمو درگیر کنم؟
‫تو و دینگ یین...
‫آره، بهش دروغ گفتم،
‫ولی این بار خطر کردم و ‫به کوه شو اومدم،
‫نه به خاطر دستور پدرم،
‫بلکه،
‫چون می‌دونم دلش برام تنگ شده،
‫و نیت دیگه‌ای ندارم.
‫می‌دونی وقتی عمیقاً وابسته میشی،
‫رابطه‌ت برای مردم قابل قبول نخواهد بود؟
‫تو هم از روی گذشته افراد ‫قضاوتشون می‌کنی؟
‫آره، من یکی از اعضای قبیله اهریمنی‌ام.
‫ولی صرف نظر از این،
‫من خودمم.
‫طبق فکر و نظر خودم ‫حرف می‌زنم و عمل می‌کنم.
‫وقتی با دینگ یین هستم،
‫خودم هستم،
‫نه دختر رهبر قبیله اهریمنی.
‫فکر نمی‌کنم من و اون ‫با هم دشمن باشیم.
‫ولی به نظرت
‫دینگ یین چه فکری می‌کنه،
‫بعد از اینکه گذشته‌ت رو فهمید؟
‫اگه قبول نکنه،
‫اعتراف می‌کنم که ‫مرد اشتباهی رو انتخاب کردم،
‫ولی از کاری که امروز کردم ‫پشیمون نمیشم.
‫خوبه.
‫تو واقعاً دختر شانگ‌گوان جینگ‌وو هستی.
‫تو رو به خاطر صراحتت تحسین می‌کنم.
‫آقا،
‫چطور می‌خوای مجازاتم کنی؟
‫نگران نباش.
‫الان اکوپینت‌هاتو مسدود کردم،
‫که فعلاً نتونی ‫از نیروی درونیت استفاده کنی.
‫اینجا محوطه دره اهریمن‌کشه.
‫معمولاً شاگردان فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫اینجا نمیان.
‫اینجا می‌تونی ریکاوری کنی.
‫فکر کنم دینگ یین،
‫به زودی با داروهات برمی‌گرده.
‫قبل از رفتن، ‫می‌خوام یه نصیحتی بهت بکنم.
‫اعتماد بین مردم،
‫بی‌قیمته.
‫امیدوارم،
‫ناامیدش نکنی.
‫استاد میویی،
‫یوئر چطوره؟
‫تازه بیدار شده.
‫داخل داره استراحت می‌کنه.
‫برم ببینمش.
‫وایسا.
‫قبول کردم که
‫بذارم اینجا بهبود پیدا کنه،
‫ولی به هر حال یه غریبه ست.
‫فقط می‌تونین،
‫همینجا باشین.
‫هم به نفع توئه هم اون.
‫اینو یادت باشه.
‫حتماً، استاد میویی.
‫ممنون که اجازه دادین بمونه.
‫برو.
‫سرنوشت،
‫واقعاً آب زیر کاهه.
‫باز دوباره اتفاق می‌افته.
‫این بچه از نسل جدیدِ ‫فرقه شمشیرزنی کوه شو،
‫قراره یه رابطه غم‌انگیز دیگه داشته باشه.
‫تکون نخور!
‫گفتم تکون نخور.
‫برات دارو آوردم،
‫برای بهبودیت خوبه.
‫بیا، بیا.
‫خیلی درد می‌کنه؟
‫خوبم.
‫بعد از اینکه دفعه قبل وارد آرایش شمشیر ‫فرقه شمشیرزنی کوه شو شدی،
‫تغییرش دادن.
‫دفعه بعد اگه باز خواستی ازش رد بشی،
‫به اینش فکر کن، باشه؟
‫دفعه قبل اومدم تو رو بگیرم،
‫ولی هیچی نتونست جلومو بگیره.
‫ولی این بار اومدم ببینمت،
‫و کلی به مشکل خوردم.
‫میگی این سرنوشته؟
‫مخصوصاً برای من اومدی؟
‫حواست باشه،
‫به زخمت،
‫آب نخوره.
‫باید توی همه چی بهم گوش بدی.
‫فقط در این صورته که ‫جای زخمت نمی‌مونه.
‫داری بهم دستور میدی؟
‫آره، دستور میدم.
‫قبل از اینکه زخم‌ها خوب بشن،
‫باید توی همه چی بهم گوش کنی.
‫فهمیدی؟
‫خوب استراحت کن.
‫به هیچی فکر نکن.
‫همینجا بخواب.
‫من جایی نمیرم.
‫همینجا کنارت می‌مونم.
‫می‌تونی استراحت کنی.
‫بیدارت نمی‌کنم.
‫بخواب.
‫- سرورم! ‫- جینگ‌وو!
‫سرورم!
‫جینگ‌وو!
‫حالتون چطوره؟
‫یهو چی شد؟
‫فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫جادوی کرم ابریشم طلایی رو حل کرد.
‫خیلی بد شد.
‫برکه خون داره خشک میشه.
‫به خاطر همینه...
‫چرا زودتر بهم نگفتی؟
‫اجازه نمی‌داد.
‫جینگ‌وو،
‫حالت خوبه؟
‫جینگ‌وو.
‫تحمل کن.
‫میرم از با بخوام نجاتت بده.
‫سرورم!
‫توبا اونقدر شروره،
‫که جادوی خون منو مسموم کرد.
‫سرورم!
‫بانو تومی.
‫برو بردگان خون رو پیدا کن،
‫به هر قیمتی که شده.
‫زود باش!
‫بردگان خون دشت مرکزی‌
‫بدون خونی که توسط ارباب توبا ‫اعطا شده بود،
‫باعث عواقب بدتری میشن.
‫- جینگ‌وو! ‫- سرورم!
‫- ارباب تومی، اینقدر ناراحت نباش.
‫سرورم اگه اینو می‌دید، متاسف می‌شد.
‫لیان دنگ.
‫ارباب توبا می‌دونه که ‫برکه خون داره خشک میشه،
‫پس بهم دستور ویژه داده که ‫خون امپراتور اهریمنی منطقه غربی رو بیارم.
‫خیلی بهتر از خون انسانه.
‫سرورم.
‫اگه اینقدر وفادار نبودی،
‫ارباب توبا در موردت نگران نبود.
‫به نظرم به این خاطره که ‫قدرت زیادی رو توی چنگت داری.
‫من نیازی به خون ندارم.
‫جینگ‌وو.
‫- سرورم. ‫- نباید بمیری. باید زنده بمونی.
‫فقط اینجوری می‌تونی انتقام بگیری.
‫هرچقدر هم که تحقیر کننده باشه،
‫نباید بمیری.
‫اگه بمیری، هیچ کاری انجام نمیشه.
‫سرورم.
‫ارباب لویی پائو،
‫من یه ترسو ام.
‫مثل دفعه قبل تهدیدم نکن.
‫از خونی که
‫ارباب تو با داده لذت ببر.
‫ارباب تومی،
‫باید برگردم و ‫به ارباب توبا گزارش بدم.
‫دیگه میرم.
‫ارباب توبا یه پیغام برات داشت:
‫مراقب رفتارت باش.
‫دیگه میرم.
‫جینگ‌وو، تحمل کن.
‫چیه؟
‫بالاخره به فکر من افتادی.
‫با،
‫چرا با جینگ‌وو این کارو کردی؟
‫چرا اینجوری شکنجه‌ش کردی؟
‫این کارو کردم،
‫که به تو کمک کنم، ‫و کاری کنم باهات بمونه.
‫خواهر احمق من،
‫اگه خونش رو مسموم نکرده بودم،
‫این همه سال باهات می‌موند؟
‫من نیازی به دخالت تو ندارم.
‫اگه اینجوریه،
‫کارتو انجام بده،
‫و به شانگ‌گوان جینگ‌وو بگو ‫وظایفشو انجام بده.
‫نگران نباش.
‫مردم ما وارد کوه شو شده‌ان.
‫خوبه. آفرین.
‫منتظر خبرهای خوبت هستم.
‫می‌خوام بهت هشدار بدم.
‫سال‌ها پیش شانگ‌گوان جینگ‌وو ‫فریبت داد.
‫شاید دوباره این کارو بکنه.
‫می،
‫ما خواهر و برادریم.
‫یادت باشه،
‫توی این دنیا من تنها کسی‌ام که ‫بهت صدمه نمی‌زنم یا فریبت نمیدم.
‫بعد از اینکه ‫شمشیر ننمینگ لیهو رو به دست آوردیم،
‫آرایش رو می‌شکنیم،
‫و سنگ روح سرخ رو می‌گیریم،
‫و من دشت مرکزی رو با تو اشغال می‌کنم.
‫یوئر، نگاه کن.
‫دنیا رو برات برفی کردم.
‫خوشت میاد؟
‫بیا این بالا.
‫بیا.
‫نیروی درونیم،
‫توسط استاد میویی مسدود شده.
‫نمی‌تونم بیام اونجا.
‫نظرت چیه؟
‫قشنگ بود؟
‫نمی‌دونستم اینقدر ذوق داری.
‫این اولین صحنه زیبایی بود ‫که برامون اتفاق افتاد.
‫می‌خوام ببرمت یه جایی.
‫چرا اینقدر با من خوبی؟
‫یه بار یه استاد بهم گفت:
‫وقتی دستور قلبت رو دنبال می‌کنی، ‫حس و حالت روی چیزی که می‌بینی اثر می‌ذاره
‫من همه خاطراتمو از دست دادم.
‫فقط می‌تونم...
‫به قلبم اعتماد کنم.
‫قلبت؟
‫از وقتی حافظه‌مو از دست دادم،
‫مثل یه تیکه کاغذ سفید شدم.
‫کسی رو نداشتم که بهش تکیه کنم ‫و نمی‌دونستم باید چیکار کنم.
‫ولی توی رویاهام،
‫مدام یه چهره ظاهر می‌شد.
‫این صورت،
‫کم کم روی اون کاغذ سفید،
‫یه ردی جا گذاشت.
‫یوئر.
‫بعد از اینکه اومدی،
‫اتفاقات زیادی افتاد.
‫می‌خوام،
‫قلبمو دنبال کنم و ‫همه جا رو کشف کنم.
‫اون چهره توی رویاهام،
‫چهره توئه که روبرومه.
‫نگاه کن.
‫دینگ، من...
‫نگاه کن
‫خیلی قشنگه.
‫بیا بریم و یه نگاهی بندازیم.
‫واقعاً قشنگن.
‫تمام آدم‌های فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫فکر می‌کنن که
‫دره اهریمن‌کش یه جای ترسناک و ‫پر از انرژی شیطانیه.
‫ولی در واقع،
‫اینجا،
‫همچین گل‌های قشنگی رشد می‌کنن.
‫پس چیزی که می‌بینی،
‫شاید درست نباشه.
‫و یه نفر رو
‫سطحی قضاوت نکن.
‫ما باید به قلبمون تکیه کنیم.
‫قلب؟
‫تو با قلبت،
‫چی می‌بینی؟
‫تو رو.
‫یوئر.
‫این دنیا با این همه آدم، خیلی بزرگه.
‫آدم‌ها توی دنیا خیلی کوچیک‌ان.
‫قبل از اینکه تو رو ببینم،
‫می‌شناختمت.
‫این سرنوشت نیست؟
‫تو...
‫ناراحت نیستی که بهت دروغ گفتم؟
‫راستش بعد از اینکه ‫خیلی چیزها رو از سر گذروندم،
‫فقط این امید کوچیک رو دارم:
‫تا وقتی که دوباره بهم دروغ نگی،
‫مشکلی نداره.
‫دفعه قبل کنار دریاچه ‫یه مهارت پرورش ذهنی بهم یاد دادی.
‫بذار الان جلوت تمرین کن.
‫برای تشکیل یه دایره، انرژی جمع کن.
‫انرژی مثبت رو جمع کن.
‫روح ازلی رو در جلو جمع کن.
‫و از مرکز دایره انرژی خارجش کن.
‫الانم سنگ روح سرخ رو می‌خوای؟
‫با عشقی که بهم داری،
‫چرا هنوز به روح سنگ سرخ ‫نیاز داشته باشم؟
‫تو تمام چیزی هستی که می‌خوام.
‫شانگ‌گوان جینگ‌وو ‫با قبیله اهریمنی تبانی کرده،
‫ولی ذاتاً آدم خوبیه.
‫یو ووشین در قبیله اهریمنی بزرگ شده،
‫ولی به نظرم شرور نیست.
‫اگه راهنماییش کنم،
‫شاید یه راه نجاتی براشون باشه.
‫موذی!
‫ممنون که جونمو نجات دادین.
‫پاشو! پاشو!
‫ممنون.
‫این کارو نکن.
‫ممنون که جونمو نجات دادین.
‫لطفاً بلند شین!
‫همه شاگردان فرقه شمشیرزنی کوه شو،
‫برای پیدا کردن دارو ‫برای درمان شما تلاش کردن.
‫شاگرد کوچکتر من وو شیاکائو،
‫جون خودشو از دست داد.
‫در مقایسه با اون،
‫کاری که من می‌کنم هیچی نیست.
‫لطفاً بلند شین.
‫شنزی،
‫تو خیلی متواضع هستی.
‫تو واقعاً شجاع بودی،
‫و برای همه‌مون یه الگو بودی.
‫همه شاگردان فرقه شمشیرزنی کوه شو،
‫محافظت از مردم رو ‫وظیفه خودشون می‌دونن.
‫ما نمی‌ترسیم ‫یا عقب‌نشینی نمی‌کنیم.
‫درست میگم؟
‫بله.
‫در برابر تکلیف والا، ‫زندگی من ارزشی ندارد.
‫من مصمم هستم. ‫نمی‌ترسم و عقب‌نشینی نمی‌کنم.
‫من باید متواضع و درستکار باشم.
‫شاگردت خوبه.
‫مثل یه استاد عمل می‌کنه.
‫شاگرد تو،
‫خیلی بهش اهمیت میده.
‫زیینگ.
‫چی شده؟ عصبانی هستی؟
‫باید اون داخل، کلی بیمار رو درمان کنم.
‫اگه مشکلی وجود داره، ‫می‌تونم بعداً در موردش حرف بزنیم؟
‫جوابمو بده،
‫همین الان که اون مردم ازت تشکر کردن،
‫چرا قبولش نکردی؟
‫چرا از بقیه تعریف کردی؟
‫گوش کن چی میگم.
‫جای هیچ بهونه‌ای نیست.
‫شنزی،
‫الان یه لحظه حساس ‫توی انتخاب جانشین رهبر فرقه ست.
‫نمی‌تونی همیشه اینقدر متواضع باشی.
‫باید شهرتت رو بیشتر کنی.
‫آره، درسته.
‫و برای همینه که
‫بهترین کار برام اینه که ‫زیاد جلب توجه نکنم.
‫توجه بالا باعث انتقاد میشه.
‫وقتی سنگ روح سرخ رو نگرفتی،
‫گفتی نباید حریص باشی.
‫الان هم از بقیه تعریف کردی،
‫و گفتی این کار رو ‫برای عدم جلب توجه می‌کنی.
‫به نظرم،
‫برای عدم جلب توجه نیست،
‫برای اینه که تحمل معروف شدن رو نداری.
‫زیینگ.
‫همونطور که بهت قول دادم،
‫هر طور شده موفق میشم.
‫باشه.
‫ببینیم و تعریف کنیم.
‫انقدر شلاقم زد،
‫نزدیک بود بمیرم.
‫اگه یین کولم نمی‌کرد و
‫منو پیش شفادهنده‌ی ‫جاویدان دست‌خالی نمی‌برد،
‫ممکن بود الان مُرده باشم.
‫راست میگم.
‫یین هم اون روز صدمه دید.
‫خون زیادی از دست داد،
‫ولی تحمل کرد و چیزی بهم نگفت.
‫اون یه مرد واقعیه.
‫یین، یین، یین!
‫بچه جون.
‫دو ساعته داریم راه میریم،
‫ولی تو حداقل ده بار ‫در مورد یین حرف زدی.
‫ازت خواستم منو به دیدن ‫شفادهنده جاویدان دست‌خالی ببری،
‫به جای اینکه کارهای قهرمانانه‌ای که ‫دینگ یین احمق انجام داده برام بگی.
‫چرنده.
‫اون احمق نیست.
‫دختره‌ی خنگ،
‫بگو ببینم،
‫دوستش داری؟
‫استاد بایسائو
‫دیگه تقریباً رسیدیم.
‫شفادهنده جاویدان دست‌خالی ‫خیلی زیباست.
‫زیباست؟
‫دختره‌ی خنگ، وایسا منم بیام.
‫رسیدیم.
‫بیا، زود باش.
‫خانم.
‫فکر کنم احتمالاً برای ‫دیدن مریض رفته بیرون.
‫استاد بایسائو،
‫بیا اینجا منتظرش بمونیم.
‫واقعاً خودشه؟
‫کی بود؟
‫اون واقعاً عجیبه.
‫دفعه قبل که گفتم ‫می‌خوام به شما معرفیش کنم،
‫بلافاصله مخالفت کرد.
‫الان هم اومدیم دیدنش،
‫ولی خودشو قایم می‌کنه.
‫این چه طرز مهمون‌نوازیه؟
‫به نظرم اون...
‫هنوز کینه به دل داره.
‫استاد بایسائو...
‫منظورتون چیه؟
‫هیچی.
‫منظورم اینه که استادهایی که ‫در انزوا زندگی می‌کنن،
‫معلومه که عجیب هستن.
‫درسته؟
‫خب،
‫کمتر استادی،
‫توی دنیا، به اندازه من،
‫خوش اخلاقه.
‫شما کجا خوش اخلاقین؟
‫خجالت نمی‌کشین اینجوری میگین؟
‫خودشه.
‫اون هنوز زنده ست.
‫اون موقع ‫لویی پائو از سقوط از صخره زنده موند،
‫پس باور پذیره که ‫سویین هم هنوز زنده ست.
‫ولی متاسفانه،
‫به نظر میاد نمی‌خواد با ما ملاقات کنه.
‫اون موقع،
‫من بودم که می‌خواستم بکشمشون،
‫و حالا،
‫که می‌دونم هنوز زنده ست،
‫خجالت می‌کشم که ‫ازش طلب بخشش کنم.
‫استاد بزرگ،
‫خودتون رو سرزنش نکنین.
‫شاید سویین هم شما رو سرزنش نکنه.
‫منظورت چیه؟
‫طبق گفته چینگ‌یون،
‫وقتی لویی پائو با کرم‌های ابریشم طلایی ‫به مردم آسیب می‌زد،
‫سویین در جاهایی که کرم‌های ابریشم طلایی ‫حمله می‌کردن، طبابت می‌کرد.
‫همه بااحترام اون رو به عنوان ‫شفادهنده جاویدان دست‌خالی می‌شناسن.
‫به نظرم،
‫سویین این کارو کرد،
‫چون می‌خواست کاری رو که ‫لویی پائو کرده،
‫جبران کنه.
‫منظورت اینه که
‫جینگ‌وو نمی‌دونه سویین زنده ست،
‫و سویین نمی‌خواد جینگ‌وو رو ببینه؟
‫درسته.
‫اگه سویین رو پیدا کنیم،
‫شاید بتونیم لویی پائو رو متقاعد کنیم
‫که از فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫خشمگین نباشه.
‫اگه بتونیم موفق بشیم،
‫اتفاق خیلی خوبی برای مردمه.
‫بایسائو،
‫این وظیفه رو به تو محول می‌کنم.
‫مراقب باشه و ‫تحقیقات رو مخفیانه انجام بده.
‫سویین خیلی درد کشید.
‫دیگه نمی‌تونیم اشتباه کنیم.
‫بله، استاد بزرگ.
‫منظره‌های دره اهریمن‌کش ‫خیلی قشنگه.
‫ولی تمام افراد فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫اینو نمی‌دونن،
‫و اینجا رو یه جای ممنوعه اعلام کردن.
‫چقدر حیف!
‫موافقی، دینگ یین؟
‫دینگ یین.
‫دینگ یین!
‫کجا بودی؟
‫مراقب باش.
‫این چیه؟
‫استاد میویی گفت،
‫هیچکس توی دره اهریمن‌کش ‫زندگی نمی‌کنه.
‫این چرا اینجاست؟
‫انگار مال کسیه.