‫[قسمت هجدهم]
‫تو واقعاً شاگرد شیائورو هستی.
‫نگران خیلی چیزایی.
‫نیازی نیست نگران باشی.
‫بذار بهت بگم.
‫وقتی جوون بودم،
‫چند تا معبد رو خراب کردم ‫و با ده تا استاد بزرگ جنگیدم.
‫بعد به کوه شو اومدم،
‫و با شیائورو آشنا شدم.
‫عاشقش شدم،
‫ولی نگران خیلی چیزها بودیم.
‫نگران بودیم که ممکنه ‫قوانین فرقه رو زیر پا بذاریم.
‫و رابطه‌مون مانع تزکیه‌مون بشه.
‫ولی در نهایت،
‫چیزی که بیشتر از همه ازش می‌ترسیدم ‫این بود که از دستش بدم.
‫تا وقتی اونایی رو که دوست داریم ‫کنارمون هستن،
‫بقیه چیزها چه اهمیتی داره؟
‫تا وقتی اونو در کنارم دارم،
‫به هیچ چیز دیگه‌ای نیاز ندارم.
‫زندگی دردناکه، ولی مهم نیست،
‫تا وقتی که عزیزانمون کنارمون باشن.
‫تا وقتی شما دو تا عاشق ‫می‌تونین با همدیگه باشین،
‫دیگه هیچی مهم نیست.
‫الان چیزی رو مجانی بهت گفتم،
‫که از ازدواج چندین ‌ساله‌م یاد گرفتم.
‫حالا دیگه باید بدونی که چیکار کنی.
‫ممنون، استاد میویی.
‫فردا میرم پایین کوه،
‫و آرایش شمشیر رو دو ساعت باز می‌کنم،
‫تا دوشیزه یو به سلامت ازش رد بشه.
‫در مورد اینکه می‌خوای اینجا بمونه یا نه،
‫باید با دقت فکر کنی.
‫یین،
‫ووشین دختر خوبیه.
‫بهتره خوب فکر کنی،
‫و بهش جواب بدی.
‫هم برای تو، هم برای اون،
‫اینجوری بهتره.
‫اگه اینجا پیش من نمونه،
‫و بخواد من باهاش برم چی؟
‫دینگ یین.
‫باهام میای؟
‫اگه نیای،
‫خیلی غمگین و دلشکسته میشم.
‫اون موقع دیگه می‌ترسم که
‫قلبم هیچوقت التیام پیدا نکنه.
‫عجله کنین!
‫اگه وسایل رو اینقدر یواش حمل کنین،
‫تا تاریکی هوا اینجاییم.
‫همیشه دینگ یین نبود که ‫به این کار رسیدگی می‌کرد؟
‫خودش تنهایی می‌تونه ‫به همه چی رسیدگی کنه.
‫چرا امروز تو اومدی کارشو انجام میدی؟
‫اینقدر حرف مفت نزن و کارتو بکن.
‫یین امروز کار داره.
‫اگه در دسترس بود، ‫الان اینجا بود.
‫استاد میویی کجاست؟
‫مثل یه ماهی نوشیدنی می‌خوره.
‫اگه می‌اومد و
‫تمام این نوشیدنی‌ها رو می‌خورد،
‫مجبور نبودین همه رو تا داخل ببرین.
‫استاد میویی صبح زود رفت، ‫برای گشت‌زنی در آرایش شمشیر.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫بریم.
‫پس ژانگ چی کجاست؟
‫اون چرا نیومده؟
‫استاد گونگ سون از ژانگ چی خواست،
‫به قله لینگ‌یون بره،
‫الان داره برمی‌گرده.
‫وقتی بهتون نیازه ‫هیچکدوم در دسترس نیستین.
‫دست نگه دارین.
‫به همه بگین فوراً به محوطه بیان.
‫به دره اهریمن‌کش میریم.
‫جناب چی،
‫چرا یه دفعه باید به دره اهریمن‌کش بریم؟
‫ممکنه چند تا اهریمن ‫به اونجا حمله کرده باشن،
‫به همه بگین شمشیرهاشون رو بیارن.
‫یین!
‫یین، وایسا، یین!
‫لازم نیست متقاعدم کنی.
‫تصمیم گرفتم با یوئر برم.
‫درسته.
‫یه مرد باید همینجوری باشه،
‫و من طرف تو ام،
‫ولی حالا که می‌خوای بری،
‫حداقل باید با دوست‌های اینجات ‫خداحافظی کنی.
‫صبر کن!
‫این،
‫هدیه‌ایه که می‌خوام به دوشیزه یو بدم.
‫ممنون.
‫وایسا!
‫نمی‌خوای ببینی داخلش چیه؟
‫باشه، یه نگاهی میندازم.
‫یین،
‫شاید به خاطر این کار ازم متنفر بشی،
‫ولی نمی‌تونم ببینم که ‫داری راه اشتباهی رو میری.
‫دینگ یین،
‫نیومدی.
‫حالا که تصمیمت اینه،
‫من دیگه حرفی ندارم.
‫لطفاً مراقب خودت باش.
‫دینگ یین؟
‫ای زن اهریمنی،
‫چطور جرئت کردی یواشکی ‫وارد کوه شو بشی؟
‫چی می‌خوای؟
‫یواشکی وارد اینجا نشدم.
‫یکی از خودتون دعوتم کرد.
‫و...
‫اومدم اینجا که دینگ یین رو ببینم.
‫بهتره برین گم شین!
‫انگار تو یو ووشین هستی، ‫اون زن اهریمنی.
‫شنزی در موردت بهم گفته.
‫می‌خوای دینگ یین رو ببینی؟
‫فکر کنم چیزی که واقعاً می‌خوای ‫سنگ روح سرخه.
‫بریم،
‫بگیریمش!
‫بریم!
‫نمی‌خوام بهتون صدمه بزنم.
‫فقط می‌خوام دینگ یین رو ببینم.
‫بذارین ببینمش.
‫مهر و موم اربابم.
‫ارباب منو از کجا می‌شناسه؟
‫دینگ یین فقط وقتی با منه خوشحاله.
‫شما درکش نمی‌کنین،
‫ولی من می‌کنم.
‫چرا باید مجبورش کنین که
‫بار سرنوشت سنگ روح سرخ رو ‫به دوش بکشه؟
‫چرا منو ازش دور می‌کنین؟
‫کوه شو و قبیله اهریمنی ‫نمی‌تونن با هم وجود داشته باشن.
‫چی، برو!
‫بذارین دینگ یین رو ببینم.
‫می‌خوام ببینمش!
‫شنزی،
‫فکر کنم این زن اهریمنی قبلاً...
‫نیازی نیست برای ‫یکی از قبیله اهریمنی دلت بسوزه.
‫قبیله اهریمنی چه اهمیتی داره؟
‫کوه شو چه اهمیتی داره؟
‫من فقط دینگ یین رو می‌خوام!
‫فقط اونو می‌خوام!
‫چرا فکر می‌کنین می‌تونین ‫در مورد زندگیش تصمیم بگیرین؟
‫چرا می‌خواین ما رو از هم جدا کنین؟
‫این چرندیات رو تموم کن!
‫آرایش شمشیر کوه شو!
‫چرا می‌خواین ما رو از هم جدا کنین؟
‫چرا منو ازش دور می‌کنین؟
‫شنزی،
‫این شمشیر ننمینگ لیهو کوه شوئه!
‫ازش محافظت می‌کنه.
‫غیرممکنه!
‫شمشیر استاد ارشد ما،
‫کسی رو از قبیله اهریمنی محافظت نمی‌کنه.
‫بذار برم!
‫ولم کن!
‫اینقدر دست و پا نزن.
‫جواب نمیده.
‫یین،
‫این کارو به خاطر خودت می‌کنم.
‫یه ساعت اینجا بمون،
‫بعد می‌ذارم بری.
‫همین الان بذار برم!
‫بذار برم!
‫لطفاً بیدار شو!
‫می‌دونی که
‫اون زن اهریمنی،
‫در موردت فکرهای شیطانی داره؟
‫دارم بهت میگم،
‫هیچوقت اینقدر چشمام باز نبوده.
‫یوئر و شیائویو شبیه همدیگه‌ان.
‫خب که چی؟
‫من گذشته‌مو یادم نمیاد.
‫و نمی‌خوام توی گذشته زندگی کنم.
‫لطفاً بهم فرصت انتخاب بده.
‫دینگ یین،
‫ازت خواهش می‌کنم.
‫تو بهترین دوست منی.
‫به یو ووشین اهمیتی نمیدم،
‫به گذشته‌ای که با هم داشتین ‫اهمیت نمیدم.
‫کاری که الان دارم می‌کنم،
‫که اینجوری اینجا بستمت،
‫برای اینه که ازت محافظت کنم.
‫منظورت چیه؟
‫دو تا بلند و یه کوتاه
‫یعنی مهم.
‫یه اتفاق مهمی افتاده؟
‫بهم بگو!
‫ژانگ چی شاگردهای قله تیانمن رو
‫برای گرفتن یو ووشین برده.
‫یین،
‫نمی‌تونی برای نجات ‫اون زن اهریمنی بری،
‫وگرنه اونا مقابلت وایمیستن،
‫تا بکشنت.
‫نمی‌تونی بری نجاتش بدی.
‫اگه اتفاقی برای یوئر بیفته،
‫ازت نمی‌گذرم.
‫یین، آروم باش.
‫یین،
‫یین، نمی‌تونی بری!
‫یین!
‫ببخشید، رفیق.
‫استاد،
‫یه زن اهریمنی به کوه شو نفوذ کرده،
‫و ژانگ چی چند نفر رو برده ‫تا دستگیرش کنن.
‫الان دارن مبارزه می‌کنن.
‫چطور پیش میره؟
‫مطمئن نیستم.
‫ولی شمشیر ننمینگ لیهو،
‫از چشم مهر و موم آزاد شده.
‫به همه در قله دیانسنگ بگو
‫قله جیانلین رو محاصره کنن.
‫نباید بذاریم اون زن اهریمنی ‫اینجا شرارت کنه!
‫بله.
‫میویی،
‫خیلی وقته ندیدمت.
‫چطور جرئت کردی دوباره بیای اینجا؟
‫امروز نابودت می‌کنم.
‫بیا.
‫بیا اول بریم و ووشین رو نجات بدیم.
‫یوئر!
‫دینگ یین.
‫دینگ یین،
‫این زن اهریمنی ‫خیلی از افرادمون رو کشته.
‫تو اونا رو کشتی؟
‫اونا دوستم بودن.
‫دوست من!
‫خب که چی؟
‫نمی‌ذاشتن با همدیگه باشیم.
‫حقشون مرگ بود.
‫فقط یه نفر از قبیله اهریمنی،
‫به جون انسان‌ها اهمیت نمیده.
‫چطور جرئت می‌کنی اینو بگی؟
‫افراد قبیله‌ معروف و نجیب‌زاده‌ای مثل شما،
‫بقیه رو توی یه چشم به هم زدن می‌کشن!
‫دینگ یین،
‫یه عالمه بهشون التماس کردم.
‫فقط می‌خواستم تو رو ببینم.
‫ولی بهم گوش ندادن.
‫پس تو هم کشتیشون؟
‫اگه من اونا رو نمی‌کشتم ‫اونا منو می‌کشتن!
‫دینگ یین،
‫از نظرت،
‫حق اونا مرگ نبود،
‫ولی حق من بود؟
‫بهش گوش نکن!
‫به کوه شو اومده،
‫که فقط سنگ روح سرخ ‫توی بدن تو رو به دست بیاره.
‫گفتی که
‫از قبیله اهریمنی جدا شدی.
‫مگه می‌تونه؟
‫اون دختر لویی پائوئه،
‫و خون قبیله اهریمنی توی بدنش جاریه.
‫بس کن!
‫می‌خوای بس کنم،
‫چون دارم حقیقت رو میگم، درسته؟
‫شنزی داره حقیقت رو میگه؟
‫راستشو بهم بگو!
‫حقیقت رو بگو!
‫آره.
‫من واقعاً دختر لویی پائو هستم.
‫و اومدم اینجا،
‫چون پدرم ازم خواست.
‫ولی...
‫ولی اونطوری که فکر می‌کنی نیست.
‫لطفاً بذار توضیح بدم.
‫دینگ یین.
‫پس اصلاً عوض نشدی.
‫فکر می‌کردم تغییر کردی،
‫ولی هنوزم آدم‌های بیگناه رو می‌کشی.
‫من...
‫هیچوقت عوض نشدی.
‫واقعاً که سنگدل و بی‌عاطفه‌ای.
‫این حقیقت نداره.
‫حقیقت نداره.
‫بذار توضیح بدم.
‫کافیه.
‫همه چی بین من و تو تمومه.
‫دینگ یین،
‫نمی‌تونی این کارو باهام بکنی.
‫من که نمی‌تونستم پدرمو انتخاب کنم،
‫ولی هر کلمه‌ای که رو کوه شو بهت گفتم،
‫از صمیم قلبم بود.
‫باید چیکار کنم که بهم اعتماد کنی؟
‫چشمام!
‫ژانگ چی!
‫درست مثل اونا،
‫تو هم می‌خوای من بمیرم،
‫چون از قبیله اهریمنی‌ام.
‫گفتی...
‫دوستم داری، ‫بهم اعتماد داری، بهم احترام می‌ذاری.
‫داشتی بهم دروغ می‌گفتی؟
‫دینگ یین،
‫من بی‌احساس بودم،
‫ولی تو نشونم دادی چطور عشق بورزم.
‫حالا،
‫به قلبم خنجر زدی.
‫این جوابت به منه؟
‫بوئر، تحمل کن.
‫می‌برمت خونه.
‫دینگ یین،
‫دیر یا زود میام سراغت.
‫بریم!
‫نُه سَم، بریم.
‫اونجا! بریم!
‫یالا، کمکشون کنین!
‫بله.
‫ووآ!
‫نرو دنبالشون.
‫ولی اونا...
‫شمشیر ننمینگ لیهو رو بردن.
‫اگه بریم دنبالشون،
‫می‌ترسم تله باشه.
‫الان مهمترین چیز،
‫محافظت از کوه شوئه،
‫و محافظت از چشم مهر و مومه.
‫تا نذاریم قبیله اهریمنی دوباره حمله کنه.
‫بله.
‫بیشتر مجروح‌ها ‫شاگردهای قله تیانمن هستن،
‫و خطری جونشون رو تهدید نمی‌کنه.
‫ولی...
‫چشم راست ژانگ چی،
‫با شمشیر ننمینگ لیهو زخمی شده،
‫و هیچ کاری نمی‌تونیم انجام بدیم.
‫شاگردهای قله تیانمن ‫این بار به شدت زخمی شدن،
‫و متاسفانه برای بهبودی،
‫نیاز به زمان زیادی دارن.
‫آرایش شمشیر قله تیانمن،
‫توسط قبیله اهریمنی مورد حمله قرار گرفت.
‫حالا چشم مهر و موم رو از دست دادیم.
‫شمشیر ننمینگ لیهو.
‫مهر و موم منطقه غربی ‫به یه مو بنده.
‫اوضاع داره خیلی بد میشه.
‫میویی،
‫ازت توضیح می‌خوام.
‫چیزی برای گفتن ندارم.
‫این بار بی احتیاطی کردم،
‫که اجازه دادم قبیله اهریمنی وارد بشه.
‫استاد بزرگ،
‫لطفاً منو مجازات کنین.
‫شکایتی نمی‌کنم.
‫این درست نیست.
‫استاد بزرگ،
‫یین توسط اون زن اهریمنی اغفال شد.
‫لطفاً اونو ببخشید!
‫و بذارین بره.
‫تو...
‫این غیرقابل قبوله!
‫چطور جرئت می‌کنی اینقدر گستاخ باشی؟
‫کی بهت گفته،
‫بیای اینجا و حرف مفت بزنی؟
‫به کلبه‌ی داروی گیاهی برگرد، ‫و به زخمی‌ها کمک کن!
‫استاد،
‫من برنمی‌گردم!
‫من...
‫بایسائو،
‫بس کن.
‫شیان‌بینگ،
‫می‌دونم دوست خوب دینگ یین هستی.
‫اگه فقط می‌خوای براش پادرمیونی کنی،
‫نیازی نیست.
‫ولی اگه می‌خوای چیزی رو که ‫با چشم خودت دیدی بهمون بگی،
‫ادامه بده.
‫استاد بزرگ،
‫دارم حقیقت رو بهتون میگم،
‫و چیزهایی که با چشم خودم دیدم.
‫اون زن اهریمنی،
‫دقیقاً شبیه یو ووشین بود،
‫و برای همین یین گولشو خورد.
‫یین!
‫یه چیزی بگو، یین!
‫بگو دارم حقیقت رو میگم.
‫یین!
‫ژانگ شیان‌بینگ!
‫اشتباهی که این بار ‫دینگ یین مرتکب شده فرق داره.
‫خیلی از شاگردها به خاطر اون مُردن.
‫اگه به شدت تنبیه‌ش نکنیم،
‫اصلاً عادلانه نیست.
‫اگه همه کسایی رو که ‫اشتباه می‌کنن ببخشیم،
‫کی باید عواقب کارهاشو پس بده؟
‫ولی...
‫شیائورو،
‫می‌خوام نظر تو رو بشنوم.
‫میویی می‌خواست،
‫یه چیزی به یین یاد بده،
‫ولی این بهونه‌ای برای ‫معافیتش از مجازات نمیشه.
‫امیدوارم بتونی به درستی ‫باهاش برخورد کنی.
‫در مورد اشتباهی که دینگ یین مرتکب شده،
‫من خوب آموزشش ندادم،
‫و گذاشتم همچین اشتباه بزرگی رو انجام بده.
‫استاد بزرگ،
‫متاسفم که ناامیدت کردم،
‫و منم همراه اون باید مجازات بشم.
‫شیائورو،
‫در مورد این موضوع ‫خودتو سرزنش نکن.
‫شیائورو، تو عادل و سخت‌گیر هستی.
‫الگوی مایی.
‫اونا اشتباه کردن،
‫ولی در حال حاضر اولویتمون ‫جلوگیری از حمله قبیله اهریمنیه.
‫بایسائو،
‫شاگردهای مجروح رو ‫به کمک افرادت مداوا و درمان کنین.
‫هیچ اشتباهی قابل قبول نیست.
‫بله.
‫دینگ یین و میویی،
‫فعلاً محبوس میشن،
‫و بعداً در مورد مجازاتشون ‫تصمیم می‌گیرم.
‫استاد،
‫می‌خوام یه چیزی بگم.
‫من با چشم‌ خودم دیدم که
‫دینگ یین باعث این فاجعه شد،
‫و چشم راست ژانگ چی ‫به خاطر اون نابینا شد.
‫به نظرم،
‫دینگ یین مستحق مجازات شدیدی،
‫برای هشدار به دیگرانه.
‫تا اونجا که می‌دونم،
‫در اون لحظه حساس ‫این دینگ یین بود که
‫پا پیش گذاشت و ‫با اون زن اهریمنی جنگید.
‫چون چاره دیگه‌ای نداشت!
‫چی...
‫استاد،
‫به نظرم دان شنزی درست میگه.
‫دینگ یین همیشه ‫درگیر قبیله اهریمنیه.
‫اگه سنگ روح سرخ رو نگه داره،
‫خیلی خطرناکه.
‫لطفاً در موردش فکر کنین.
‫در موردش فکر می‌کنم.
‫حالا هر دو رو ببرین.
‫بله.
‫یین!
‫استاد بزرگ،
‫استاد بزرگ، لطفاً یین رو ول کنین.
‫استاد بزرگ...
‫کافیه.
‫هر دو زخمی هستین،
‫و باید برای استراحت برگردین.
‫بله.
‫یین!
‫خیلی بد شد.
‫چشم مهر و موم ترک خورده!
‫ووآ، چیکار کنیم؟
‫اون موقع، برای نجات جینگ‌وو،
‫سویین یه کم به چشم مهر و موم ‫آسیب رسوند،
‫و حالا که شمشیر ننمینگ لیهو نیست،
‫ضعیف‌ترش کرده.
‫باید...
‫یه راهی برای تقویتش پیدا کنیم.
‫اگه حصار منطقه غربی تخریب بشه،
‫عواقبش فاجعه‌بار خواهد بود.
‫به نظر میاد شانگ‌گوان جینگ‌وو
‫شمشیر ننمینگ لیهو رو به دست آورده.
‫تبریک میگم سرورم!
‫به زودی می‌تونیم مهر و موم رو بشکنیم
‫و به دشت مرکزی برگردیم.
‫۲۴ سال گذشت.
‫بالاخره یه فرصت دیگه پیدا کردم.
‫اگه دوباره شکست بخورم،
‫واقعاً حیف میشه.
‫زیینگ.
‫عالی شد، برگشتی!
‫از تظاهر کردن خسته نشدی؟
‫بذار برات توضیح بدم.
‫استاد هنوز بهت نگفته؟
‫یه دلیلی داشتم.
‫اینو بگیر.
‫و بعد دلیلت رو برام بگو!
‫می‌دونی چقدر نگرانت بودم؟
‫بیا آروم باشیم،
‫و صحبت کنیم، باشه؟
‫حرفی برای گفتن نداریم!
‫بعد از اینکه دینگ یین به اینجا اومد،
‫یه چیز عجیب پیدا کردم.
‫قبیله اهریمنی به خوبی ‫درباره کوه شو می‌دونستن،
‫و هیچی نمی‌تونست از دستشون فرار کنه.
‫اول فکر می‌کردم دینگ یینه،
‫ولی یه روز که ‫در پایین کوه تمرین می‌کردم...
‫یه نامه از یه جای ناشناخته بود.
‫جرئت نداشتم در موردش به کسی بگم،
‫پس سعی کردم پنهانی در مورد بفهمم.
‫کوه شو یه خبرچین از قبیله اهریمنی داره،
‫و اون نامه دستوری بود که لویی پائو ‫به اون خبرچین داده بود.
‫و تنها سر نخی که از اون خبرچین داشتم،
‫همون نامه بود.
‫به نظارت بر کوه شو ادامه بده.
‫لو نرو.
‫لویی پائو.
‫تو اون شخص داخل کوه هستی؟
‫حالا دیگه فهمیدی من کی‌ام.
‫اگه اینقدر ضروری نبود،
‫هویتم رو فاش نمی‌کردم.
‫تومی ظالم و بی‌رحمه.
‫تنها راهم،
‫برای جلب اعتمادش این بود که
‫خودمو شخص داخل کوه جا بزنم.
‫از کجا فهمیدی که
‫تومی تاحالا شخص داخل کوه رو ندیده؟
‫نمی‌دونستم.
‫ولی می‌دونستم که
‫اگه کاری نکنم،
‫جفتمون،
‫توسط تومی کشته میشیم.
‫باید ریسک می‌کردم،
‫تا بتونیم شانس زنده موندن داشته باشین.
‫موفق شدم،
‫ولی تومی اصرار کرد که
‫تو رو به عنوان گروگان بگیرم،
‫پس مجبور شدم زخمیت کنم،
‫و بعد تو رو از دستش دور کنم.
‫شمشیرم از دنده‌هات عبور کرد،
‫و از کانال‌های مریدین و ‫اندام‌های داخلیت دوری کرد،
‫بنابراین جراحت بزرگی ایجاد نمی‌کرد.
‫پس راحت‌تر خوب می‌شدی.
‫می‌تونستم صدای باد بین برگ‌ها رو بشنوم،
‫که یعنی تاک‌های زیادی ‫زیر صخره وجود داره،
‫که می‌تونستن وزنت رو تحمل کنن.
‫باید تو رو از اونجا دور می‌کردم.
‫اگه تومی بویی می‌برد،
‫توی خطر زیادی می‌افتادی.
‫تومی چیز مهمی بهم گفت،
‫که یو ووشین به کوه شو اومده،
‫تا به دینگ یین نزدیک بشه،
‫و ازم خواست برگردم،
‫تا برای یو ووشین زمان بخرم،
‫و استاد و بقیه رو ‫قبل از بازگشت معطل کنم.
‫باید برمی‌گشتم و ‫در موردش به استاد می‌گفتم،
‫و ازشون می‌خواستم کمکت کنن.
‫ولی تومی مشکوک بود،
‫و کاملاً بهم اعتماد نداشت.
‫از یه نفر خواست ازم جاسوسی کنه.
‫شنزی، حالت چطوره؟
‫- زیینگ! ‫- زیینگ!
‫استاد، نگاه کنین!
‫زیینگ!
‫- زیینگ! ‫- اونجاست!
‫هنوز نفس می‌کشه.
‫می‌تونیم نجاتش بدیم.
‫بعد از صحبت با استاد،
‫مخفیانه به کوه شو برگشتم.
‫ولی تمام مدت نگران تو بودم.
‫فرصت نکردم که
‫برات توضیح بدم.
‫چرا من،
‫از این موضوع خبر نداشتم؟
‫برای جلوگیری از فاش شدن موضوع،
‫استاد در موردش به هیچکس چیزی نگفت.
‫زیینگ،
‫بهت چاقو زدم،
‫ولی به خودم بیشتر آسیب زد.
‫اگه اونقدر فوری و بحرانی نبود،
‫زخمیت نمی‌کردم.
‫لطفاً یادت باشه،
‫هر اتفاقی که بیفته،
‫تو برای من مهمترین آدم دنیایی.
‫پس بگو ببینم،
‫منظورت از حرف‌هایی که
‫بالای صخره بهم زدی چی بود؟
‫گفتی من یاغی و سرکشم.
‫و خیلی وقت پیش از دستم خسته شدی.
‫چند وقته که
‫می‌خواستی این حرف‌ها رو بهم بزنی؟
‫این یه دروغ بود،
‫که داشتم به تومی می‌گفتم.
‫می‌تونی به تومی دروغ بگی.
‫ولی از کجا بفهمم که
‫قبلاً به من دروغ نمی‌گفتی؟
‫زیینگ،
‫اگه می‌خوای بی‌حساب بشیم،
‫می‌تونی منو با چاقو بزنی.
‫باشه.
‫حالا که خودت می‌خوای.
‫زیینگ، بس کن!
‫استاد.
‫بابا،
‫اون اول به من چاقو زد.
‫احمق نباش.
‫شنزی داشت حقیقت رو بهت می‌گفت،
‫خودم براش شهادت میدم.
‫باشه.
‫من احمق بودم،
‫و شنزی همیشه درست میگه!
‫خوبه؟
‫زیینگ!
‫شنزی،
‫مادر زیینگ خیلی وقت پیش مُرد،
‫و من خیلی لوس بارش آوردم.
‫نگرانش نباش.
‫استاد،
‫من اول بهش چاقو زدم.
‫سرزنشش نمی‌کنم.
‫اون پدری داره که
‫لوسش کرده.
‫تو دیگه نباید لوسش کنی.
‫همراهم بیا،
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫استاد.
‫مراقب استراق‌سمع‌کننده‌ها باش!
‫بیا به صخره زمرد بریم.
‫بله.
‫دستور شما رو انجام میدم و ‫زیاد جلب توجه نمی‌کنم.
‫در مورد این عملیات برای ‫محاصره و گرفتن یو ووشین،
‫به جز ژانگ شی،
‫هیچکس دیگه‌ای خبر نداشت.
‫جرئت نکردم به استاد گونگ‌سان بگم.
‫ولی پنج روح و نه سَم،
‫اونقدر سریع عمل کردن،
‫که وقتی داشتم موفق می‌شدم شکست خوردم.
‫مهم نیست.
‫از اونجایی که یو ووشین دختر لویی پائوئه،
‫لزوماً بد نیست که بذاریم بره.
‫ولی...
‫تا وقتی که شخص داخل کوه، اینجا باشه،
‫تمام افراد در کوه شو،
‫هیچ چیز محرمانه‌ای،
‫در برابر لویی پائو نخواهد داشت.
‫ما نقشه‌شونو نمی‌دونیم.
‫باید اون شخص رو پیدا کنیم،
‫تا از شر جاسوسی که ‫لویی پائو بینمون گذاشته خلاص بشیم.
‫خودم برای این ماموریت داوطلب میشم،
‫که خبرچین قبیله اهریمنی رو پیدا کنم.
‫نه.
‫اهمیتی به این موضوع نده.
‫استاد.
‫بس کن.
‫ازت می‌خوام که
‫به چیزهای مهمتری توجه کنی.