‫[قسمت بیست و یکم]
‫بیارینش.
‫ژوگ یوو،
‫خیلی به خودت مغرور نشو.
‫از یه آدم بااصالت و معروفی مثل تو ‫بعیده که از پشت سر به کسی حمله کنه.
‫اگه پیامِ گمراه‌کننده برامون نفرستاده بودی،
‫فکر می‌کنی
‫می‌تونستی منو بگیری؟
‫حالا که دستگیر شدی
‫پس دیگه حرف گنده‌تر از دهنت نزن.
‫تو می،
‫بگو ببینم
‫جاسوس‌تون کیه؟
‫اگه بگی، زنده‌ت می‌ذاریم.
‫فقط توی دره اهریمن‌کش زندانیت می‌کنیم
‫و وقتی نیروی اهریمنی از بدنت خارج بشه
‫آزادت می‌کنیم.
‫باشه.
‫جاسوس‌مون...
‫اونه!
‫سویانگ؟
‫استاد بزرگ،
‫من اصلا نمی‌دونم داره چی میگه!
‫دروغ میگه.
‫اگه تو پیام گمراه‌کننده برای ‫قبلیه مقدس نفرستاده بودی
‫چطور ممکن بود گیر بیفتم؟
‫به اندازه‌ی کافی از دره ین‌فنگ سود نبردی؟
‫چطور تونستی به ما خیانت کنی؟
‫ارباب لویی پائو همه‌ش می‌گفت
‫تو دوستِ دره ین فنگ هستی.
‫انتظار نداشتیم
‫اینقدر نامرد باشی!
‫تو...
‫استاد بزرگ،
‫من همیشه به کوه شو وفادار بودم
‫آخه چطور می‌تونم بهتون خیانت کنم؟
‫واقعا نمی‌دونم منظورش ‫از این حرف‌ها چیه.
‫لطفا حرفم رو باور کنید.
‫خفه شو!
‫تو می لوت داد دیگه.
‫دیگه چی می‌خوای بگی؟
‫گونگ‌سان ووآ، گونگ‌سان ووآ،
‫ببین چه شاگردِ خوبی تربیت کردی!
‫استاد بزرگ،
‫به نظرم باید سویانگ ‫رو از فرقه بندازیم بیرون.
‫نظرتون چیه؟
‫اصلا بذارین خودم بکشمش.
‫استاد بزرگ،
‫به نظرم یه جای کار می‌لنگه.
‫من این پسر و خوب می‌شناسم.
‫اون ترسوئه
‫و امکان نداره همچین کاری کرده باشه.
‫به نظرم این نقشه‌شونه.
‫اگه بدون توجه به عواقب این پس رو بکشیم،
‫اونا به خواسته‌شون می‌رسن.
‫گونگ‌سان ووآ،
‫اگه میگی این پسره جاسوس نیست،
‫پس نکنه خودت جاسوسی؟
‫می‌دونم فقط می‌خوای ازش محافظت کنی.
‫بایکائو،
‫اگه واقعا مقصر بود
‫ازش دفاع نمی‌کردم.
‫ولی استاد بزرگ هنوز چیزی نگفته
‫و تو اصرار داری باید بکشیمش
‫پس نکنه داری چیزی رو از ما پنهون می‌کنی؟
‫باشه!
‫من اصلا دیگه یه کلمه هم حرف نمی‌زنم، خب؟
‫دیگه چیزی نمیگم.
‫استاد بزرگ،
‫همه‌چیز به تصمیم شما بستگی داره.
‫سویانگ،
‫الان در حضور استاد بزرگ
‫بهمون بگو
‫قضیه از چه قراره.
‫تو این کار رو کردی؟
‫استاد،
‫شما بهتر از هر کسی منو می‌شناسین.
‫استاد،
‫من جاسوسی نکردم.
‫استاد بزرگ
‫به نظرم خیلی مهمه که
‫صرفا به اعتبار حرفِ تو می تصمیم نگیریم.
‫نظرتون چیه سویانگ رو زندانی کنیم
‫و بعد که حقیقت رو فهمیدیم
‫تصمیم بگیریم؟
‫باشه.
‫زندانیش کنین.
‫- بله. ‫- بله.
‫نه، استاد،
‫من کاری نکردم.
‫کمکم کنین! کمکم کنین!
‫- استاد، به دادم برسین! ‫- سویانگ!
‫فقط چند روز زندانیت می‌کنن.
‫گوش کن!
‫گوش کن ببین چی میگم!
‫اگه واقعا بی‌گناهی،
‫خودم حقیقت رو بهشون ثابت می‌کنم!
‫نه! نه!
‫استاد! استاد!
‫کمک کنید، استاد! کمک!
‫استاد! استاد!
‫سویانگ!
‫تو می، دیگه شورش رو در آوردی!
‫ووآ!
‫آروم باش!
‫از اینجا ببرینش!
‫ووآ،
‫توی این آفتابِ سوزان...
‫این بیرون چیکار می‌کنی؟
‫تو می جونش رو به خطر ‫انداخت تا سویانگ رو بکشه
‫پس حتما سویانگ جاسوس بوده.
‫و استادش هم
‫باید مجازات بشه.
‫ووآ،
‫تقصیرِ تو نیست.
‫لازم نیست این کارها رو بکنی.
‫پاشو دیگه.
‫درسته که سویانگ
‫به کوه شو خیانت کرد
‫ولی استادش هم
‫مقصره.
‫ووآ.
‫استاد بزرگ،
‫من جسد سویانگ رو سوزوندم.
‫به خانواده‌ش خبر بدیم بیان خاکستر رو ببرن؟
‫آره.
‫هر چی باشه، همه در نهایت ‫باید به خونه‌ی خودشون برگردن.
‫استاد بزرگ،
‫یه درخواستِ دیگه هم دارم.
‫بگو ووآ.
‫من به عنوان استادش
‫به پدر و مادرش قول دادم
‫اون رو تبدیل به مردِ بزرگی بکنم
‫ولی حالا عاقبتش این شده.
‫کاش بهم اجازه بدین
‫خاکسترش رو
‫به زادگاهش برگردونم
‫تا یکم آروم بگیرم و وظیفه‌م ‫رو نسبت بهش انجام بدم.
‫ووآ،
‫واقعا تحت تاثیر قرار گرفتم.
‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫ممنون، استاد بزرگ.
‫استاد بزرگ.
‫اینا رو توی اتاق سویانگ پیدا کردیم.
‫نامه‌هایی بین اون و قبیله اهریمنی بودن.
‫ثابت شده که دستخط خودش بوده.
‫قبلا رفته بود قله‌ی دیانسنگ ‫تا به کبوترها غذا بده
‫و حتما همونجا با کبوتر ‫نامه‌ها رو می‌فرستاده.
‫اون از شاگردان خوبِ کوه شو بود.
‫آخه چرا همچین کاری کرده؟
‫حتما قبیله اهریمنی گولش زده
‫و عقلش رو از دست داده بوده.
‫بعید می‌دونم به این سادگی باشه.
‫استاد بزرگ، یعنی میگین...
‫شیائورو.
‫فکر نمی‌کنی
‫این دفعه
‫زیادی راحت و بی‌دردسر
‫جاسوس رو پیدا کردیم؟
‫ولی آخه...
‫همه‌ی شواهد نشون میده که
‫سویانگ جاسوسه.
‫تمام شواهد به نظر
‫منطقی میان
‫انگار از قبل برای سویانگ آماده شده بودن.
‫بهش فکر کن.
‫این جاسوس تمام این مدت
‫بدون اینکه کسی بفهمه توی کوه قایم شده بوده
‫که یعنی هم جسوره هم محتاط.
‫چطور ممکنه اونقدر احمق باشه که
‫یه قسمت از پیام رو نسوزونده باشه؟
‫یعنی میگین سویانگ صرفا یه قربانیه
‫و جاسوس یکی دیگه‌ست؟
‫نمی‌دونم
‫ولی به نظرم
‫راحت‌تر از اونه که واقعیت داشته باشه
‫و همین ناراحتم می‌کنه.
‫از نگهبان‌ها خواستم دهن‌شون رو ببندن.
‫آدمای زیادی از
‫خروجِ دینگ یین از کوه خبر ندارن.
‫حالا دیگه کار به اینجا کشیده.
‫و باید با توجه به شرایط عمل کنیم.
‫امیدوارم اتفاقی برای دینگ یین ‫و بقیه در طول سفر نیفته.
‫متاسفانه
‫از الان به بعد براشون سخت‌تر هم میشه.
‫تو می توی تله‌شون افتاد
‫و الان توی کوه شو زندانیه.
‫در نبودش،
‫تو مسئولیت کارهای اینجا رو به عهده داری.
‫سرورم،
‫تو می خواهرِ کوچیکِ ارباب توبا هستن.
‫نباید اتفاقی براشون بیفته.
‫نظرتون چیه
‫یه نفر رو با خودم ببرم تا نجات‌شون بدیم؟
‫یا اینکه...
‫نیازی نیست.
‫سرورم،
‫من نمی‌فهمم.
‫نمی‌فهمی چرا اصلا
‫غافلگیر نشدم، درسته؟
‫پس یعنی از قبل خبر داشتین؟
‫درسته.
‫الان سنگ روح سرخ
‫در وجودِ دینگ یین به ثبات رسیده.
‫وقتی که با پنج روح به سراغش میری،
‫باید این موضوع رو در نظر بگیری.
‫در حال حاضر فکر نمی‌کنی عجیبه که
‫کوه شو بخواد اون رو
‫به شمال بفرسته؟
‫یعنی میگین
‫فقط می‌خواستن با این کار ‫مار رو از لونه‌ش بکشن بیرون؟
‫ژوگ یوو هم می‌خواست ‫شخص داخل کوه رو دستگیر کنه
‫هم به ما آسیب بزنه.
‫نقشه‌ش عالی بود
‫ولی یادش رفته که هر دومون بیش ‫از ده سال شاگردِ یه استاد بودیم.
‫پس مگه میشه گولش رو بخورم؟
‫فقط از تو می خواستم تلاشش رو بکنه.
‫اگه بتونه دینگ یین رو بیاره اینجا که
‫خیلی خوب میشه.
‫ولی حتی اگه شکست بخوره و دستگیر بشه
‫برای دره ین‌فنگ
‫چیزِ بدی نیست.
‫فقط نگرانم.
‫اگه ارباب تو می
‫توی کوه شو آسیب ببینه چی؟
‫ژوگ یوو از تومی می‌پرسه
‫در ازای حفظ جونش
‫بگه شخصِ داخل کوه کیه.
‫به‌علاوه، تو می می‌تونه از این ‫فرصت استفاده کنه و گمراهشون کنه
‫و حتی گیج‌ترشون کنه.
‫از این گذشته،
‫اگه این کار رو نمی‌کردیم
‫چطور می‌فهمیدیم
‫دینگ یین واقعا کجاست؟
‫سرورم، شما خیلی باملاحظه و دوراندیش هستین.
‫الان متوجه شدم.
‫نگران نباش.
‫تو می رو ول نمی‌کنم به حال خودش.
‫خودم میرم و نجاتش میدم.
‫چون خونِ قبیله اهریمنی در رگ‌هام داشتم،
‫استاد همیشه بهم شک داره
‫و بقیه شاگردها هم جورِ ‫دیگه‌ای باهام رفتار می‌کنن.
‫نظرت درباره‌ی این چیه؟
‫بعد از ازدواج‌مون،
‫بیا فرقه‌ی خودمون رو بزنیم.
‫اگه با آدمای بدی روبه‌رو شدیم
‫می‌تونیم دوتایی باهاشون بجنگیم
‫و حتی اگه حریفشون نشیم
‫می‌تونیم با شمشیرمون ‫فرار کنیم و برگردیم خونه‌مون.
‫خونه‌مون؟
‫یه جای زیبا که فقط مالِ خودمون دوتاست.
‫ولی من نمی‌خوام از کوه شو برم.
‫به نظرم دلیل سخت‌گیری‌های استاد
‫این نیست که بهت شک داره
‫بلکه می‌خواد بهتر عمل کنی.
‫من توی کوه شو بزرگ شدم.
‫از هاله بین آسمان و زمین کوه شو
‫و بقیه چیزهاش خوشم میاد.
‫جینگ‌وو،
‫بعد از اینکه ازدواج کردیم
‫میشه خونه‌مون رو اینجا بسازیم؟
‫نمی‌خوای این کار رو بکنی؟
‫می‌دونم عاشقِ آزادی هستی.
‫از اینجا خسته شدی؟
‫معلومه که می‌خوام.
‫خونه‌ی من، هرجاییه که
‫تو اونجا باشی.
‫سویین،
‫من به خاطر تو
‫برمی‌گردم.
‫شنزی!
‫خبرهای خوبی برات داریم.
‫عمارت تاوران رو پیدا کردیم.
‫زیینگ و چینگ‌یون رو ندیدین؟
‫چی شده مگه؟
‫دو ساعته رفتن بیرون ‫پرس‌وجو کنن
‫و هنوز برنگشتن
‫و می‌ترسم بلایی سرشون اومده باشه.
‫چطور تونستی
‫بذاری تنهایی برن؟
‫چرا دنبالشون نرفتی؟
‫اونا رزمی‌کارهای قوی‌ای هستن
‫و آدمای معمولی نمی‌تونن بهشون آسیب بزنن.
‫می‌ترسم توی دردسر افتاده باشن.
‫بریم دنبالشون بگردیم.
‫باشه.
‫بیایین.
‫دخترها رو ببرین داخل.
‫بله.
‫نامردیه که
‫از پشت سر به بقیه حمله کنی.
‫چرا ما رو آوردی اینجا؟
‫رئیس‌مون عاشقِ اینه که
‫دخترهای خوشگل
‫براش بیاریم.
‫چطور جرات می‌کنی؟
‫می‌خوای رئیس مجازاتت کنه؟
‫از جونت سیر شدی؟
‫توی حیاط پشتی زندانی‌شون کنین
‫و برای ضیافت بزرگ ‫به مناسبت برگشت رئیس
‫آماده بشین.
‫- بله. ‫- بله.
‫برین.
‫- برو. ‫- برو. برو.
‫لین تیانی
‫اگه نورچشمیِ رئیس نبودی
‫جرات نمی‌کردی اینقدر مغرور باشی.
‫یین،
‫یعنی میگی بعد از اینکه اومدن اینجا
‫دیگه کسی ندیده‌شون؟
‫از تمام مغازه‌های توی مسیر پرسیدم.
‫فقط فهمیدم اینجا آخرین جایی بوده که
‫دیده شدن.
‫لطفا مراقب خودتون باشین.
‫اینجا رو!
‫این مال بانو پری نبود؟
‫یعنی توی خطر افتادن؟
‫به نظر نمیاد درگیری‌ای پیش اومده باشه.
‫چینگ‌یون آدم سرسختیه
‫و بدون مبارزه تسلیم نمیشه.
‫نشونه‌ای از مقاومت هم نیست.
‫بعید می‌دونم به خواست خودشون رفته باشن
‫که یعنی...
‫چیزخورشون کردن.
‫- شیائو بائو. ‫- شیائو بائو.
‫زیینگ کجاست؟
‫فکر کنم می‌خواد بهمون بگه زیینگ کجاست
‫و میگه دنبالش بریم.
‫- بریم. ‫- بریم.
‫یین، نگاه کن.
‫اینجا پایگاهِ خلافکارهاست.
‫خلافکارها؟
‫آره.
‫سردسته‌شون ما یوانلونگـه.
‫رزمی کارِ بااستعدادیه
‫و هنرهای تاریک و شرورانه‌ای بلده.
‫حتما اونا زیینگ و چینگ‌یون رو دزدیدن.
‫تو هم قبلا عضوشون بودی؟
‫چرا اینقدر خوب می‌شناسی‌شون؟
‫شنزی،
‫چطور می‌تونی همچین چیزی درباره‌م بگی؟
‫قبلا...
‫قبلا وارد پایگاه‌شون شدم
‫ولی نه به عنوان یکی از اعضاشون
‫بلکه به عنوان گروگانشون.
‫اونا همیشه آدم‌های عادیِ شهر رو به خاطر پول
‫می‌دزدن.
‫منم یتیم بودم
‫واسه همین کسی رو ‫نداشتم بهشون باج بده.
‫اونا هم سه روز منو بستن اینجا
‫و کتکم زدن.
‫خوشبختانه یه بار که رفتن دزدی،
‫من یواشکی فرار کردم.
‫چطوری فرار کردی؟
‫یه آبراهه اون پشت هست
‫و من از اونجا فرار کردم.
‫پس می‌تونیم بریم حیاط پشتی
‫و نجاتشون بدیم.
‫اگه زیینگ و چینگ‌یون رو نجات بدیم
‫خلافکارها باخبر میشن.
‫به نظرم باید پخش بشیم.
‫من از جلو بهشون حمله می‌کنم
‫تا توجه‌شون رو جلب کنم
‫و شما فرصت پیدا می‌کنین ‫زیینگ و چینگ‌یون رو
‫از اونجا بیارین بیرون.
‫شنزی،
‫تعدادشون خیلی زیاده. تو...
‫خودم تنهایی از پس‌شون برمیام.
‫بقیه‌ش رو می‌سپارم به شما.
‫- باشه. ‫- وقتی کارمون تموم شد،
‫اینجا همدیگه رو می‌بینیم.
‫من دیگه میرم.
‫یه نفر اینجاست.
‫آزادمون کن.
‫فایده نداره.
‫شما مسموم شدین
‫و تا چند ساعت دیگه نمی‌تونین ‫از نیروی درونی‌تون استفاده کنین.
‫فقط سرجاتون بشینین
‫و منم بهتون سخت نمی‌گیرم.
‫ما رو دزدیدی
‫بعد الان باهامون مهربون شدی؟
‫نترسین.
‫من آوردمتون اینجا
‫چون به کمک نیاز دارم.
‫چه کمکی؟
‫لطفا صبور باشین
‫و وقتش که برسه
‫آزادتون می‌کنم.
‫من پای حرفم هستم.
‫واقعا چی از جونمون می‌خواد؟
‫به نظر من که
‫صرفا آدمِ دورویی هست.
‫ولی
‫از چشم‌هاش معلومه
‫آدم بدی نیست.
‫شاید برای این کارش
‫دلیلی داشته باشه.
‫در حال حاضر
‫فقط امیدوارم شیائو بائو
‫هر چه زودتر شنزی رو پیدا کنه.
‫بریم.
‫یین!
‫حالت خوبه؟
‫پاشو.
‫شنزی،
‫بالاخره اومدی و به دادم رسیدی.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدیم کمکتون کنیم.
‫یین!
‫شنزی رفت برامون زمان بخره.
‫نمی‌تونیم زیاد اینجا بمونیم.
‫دزد! وایسا!
‫بریم.
‫- بریم. ‫- یالا.
‫فرار نکن!
‫شنزی!
‫زیینگ، سالمی؟
‫خوبی؟
‫خوبم.
‫- بریم. ‫- عجله کنین.
‫وایسین! فرار نکنین!
‫زیینگ، بذار کمکمت کنم.
‫وایسین! فرار نکنین!
‫فرار نکنین!
‫وایسین!
‫دیگه نمی‌خواد بدوین.
‫دیگه بهمون نمی‌رسن.
‫بیا. بشین.
‫شیان‌بینگ،
‫چه دودِ سمی‌ای استفاده کردی؟
‫کارت عالی بود.
‫فلج‌کننده‌ای که استاد بهم داد.
‫یه ذره‌ش رو که پخش کنی،
‫هیچ‌کس نمی‌تونه حرکت کنه.
‫حتی جاودانه‌ها.
‫ولی این رو بهتون بگم.
‫خشونت جوابِ هر مشکلی نیست.
‫من می‌تونم بدون جنگ و دعوا،
‫ار هوشم استفاده کنم و مشکلات رو حل کنم.
‫چرا هیچ کاری نمی‌کنین؟
‫بیایین کمک!
‫بهت نشون میدم با کی طرفی.
‫تو خیلی وقت پیش اذیتم کردی.
‫تو چی می‌دونی؟
‫با اون دوتا دختر،
‫نقشه‌م بالاخره عملی میشه.
‫چرا سربه‌سرم می‌ذاری؟
‫چطور تونستی دخترها رو بدزدی؟
‫حالا بهت نشون میدم با کی طرفی.
‫شانس آوردی که تموم شده.
‫چطور جرئت کردی دخترها رو بدزدی؟
‫بگیر که اومد!
‫یه حرکت منحصر بفرد بلدم.
‫شیان‌بینگ، وایسا.
‫حتما دلیلی برای کارش داره.
‫چه دلیلی می‌تونه داشته باشه؟
‫اینم مثل بقیه خلافکاره.
‫منظورت از اون حرفایی که بهمون زدی
‫چی بود؟
‫چینگ‌یون،
‫به حرف‌های خلافکاری مثل این
‫گوش نده.
‫شنزی.
‫درسته اون ما رو دزدیده بود
‫ولی کمکمونم کرد.
‫به نظرم آدم بدی نیست.
‫شاید دلایلِ خودش رو داشته باشه.
‫چه دلیلی داشتی؟
‫بهمون بگو.
‫شما واقعا
‫از کوه شو اومدین؟
‫البته.
‫ما پنج قهرمانِ معروفِ کوه شو هستیم.
‫ببین.
‫یک، دو، سه، چهار
‫و پنج!
‫ببینید،
‫این پادزهر نیش عقربه.
‫وقتی ازش بخورین،
‫جفتتون خوب میشین.
‫نباید مشکلی داشته باشه.
‫بیا.
‫بانو پری.
‫چینگ‌یون.
‫خواهش می‌کنم.
‫ببخشید که اذیتتون کردم.
‫لطفا منو ببخشین
‫و بهم کمک کنین.
‫لطفا به هوئر کمک کنین.
‫هوئر؟
‫هوئر کیه؟
‫من خلافکار نبودم.
‫صرفا یه شکارچی معمولی از شهر یوشی هستم.
‫اسم نامزدم هوئره.
‫جفت‌مون از بچگی
‫با هم بزرگ شدیم.
‫من وقتی بچه بودم، والدینم رو از دست دادم.
‫فقط هوئر باهام مهربون بود
‫و خیلی وقت پیش قرار ‫گذاشتیم باهم ازدواج کنیم.
‫وقتی ۱۶ سالش شد
‫ازش خواستگاری کردم.
‫ولی ناغافل روز عروسی‌مون
‫یه اتفاقی افتاد.
‫مبارکـه! مبـارکه!
‫ممنون.
‫خیلی ممنون.
‫مبارکـه!
‫ما یوانلونگ، رئیس خلافکارها
‫هوئر رو با خودش برد.
‫وقتی من به اونجا رسیدم،
‫دیگه خیلی دیر شده بود.
‫تیانی،
‫یه اتفاقی برای هوئر افتاده.
‫- دزدیدنش! ‫- چی؟
‫هوئر تنها دختری نبود که
‫توی شهر یوشی دزدیده شد.
‫بعد از اون،
‫ما یوانلونگ خشن‌تر هم شد.
‫هر دختری که می‌خواست رو به‌دست می‌آورد
‫و همه رو می‌دزدید.
‫هوئر!
‫ما یوانلونگ هنرهای تاریکِ اهریمنی بلده
‫و هیچ‌کس نمی‌تونه شکستش بده.
‫من برای نجاتِ هوئر
‫یک شب جلوشون زانو زدم
‫و بعد بهشون ملحق شدم.
‫درون هر کدوم از اون خلافکارها
‫یه عقربه که ما یوانلونگ بهشون داده
‫که هم سلاحه، هم مهارکننده.
‫دستت رو بیار بالا.
‫اونایی که عقرب دارن،
‫هر ماه درد شدیدی رو تحمل می‌کنن
‫که فقط بعد از خوردن ‫پادزهری که اون بهشون میده،
‫خوب میشن.
‫من این مدت توی پایگاه دنبال هوئر گشتم
‫ولی ما یوانلونگ خیلی محتاطه.
‫همیشه دخترهایی که می‌دزده ‫رو به یه مکان خاص می‌بره
‫و هیچ‌کس هم
‫ازش خبر نداره.
‫فهمیدم که
‫باید از خودش بپرسم.
‫خلاصه یه روز که خواب‌آلود بود
‫یه رازِ مهم رو بهم گفت.
‫رئیس،
‫شما خیلی قدرتمندی
‫و من حاضرم بهت خدمت کنم.
‫مهم نیست بخوای با چندتا دختر ازدواج کنی،
‫کمکت می‌کنم بدزدی‌شون.
‫باهاشون ازدواج کنم؟
‫من فقط از اون دخترها استفاده می‌کنم
‫تا قوی‌تر بشم.
‫تیانی،
‫کارت رو خوب انجام بده
‫و منم وقتی به جادوی یین‌یانگ ‫دست پیدا کردم
‫یه پاداش بزرگ بهت میدم.
‫جادوی یین‌یانگ؟
‫شنزی،
‫تو چیزی درباره‌ش می‌دونی؟
‫یه مهارت رزمی شرورانه ‫از منطقه غربی اهریمنیه.
‫کسی که بخواد بهش دست پیدا کنه ‫باید صدتا دختر جوان پیدا کنه
‫و مراسمی رو در زمان و مکان مناسب برگزار کنه
‫تا بتونه قدرتمند و جاودان بشه.
‫ولی اون دخترها
‫نیروی حیات‌شون رو از دست میدن
‫و می‌میرن.
‫شنزی،
‫مگه این چیزها افسانه نیست؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫که اینطور.
‫آخه ما یوانلونگ چطور می‌تونه
‫همچین کارِ افتضاحی بکنه؟
‫و تو، لین تیانی
‫چطور تونستی کمکش کنی؟
‫تازه می‌خواستی بانو پری و چینگ‌یون رو
‫برای ما یوانلونگ بدزدی.
‫اصلا وجدان داری؟
‫من داشتم به ما یوانلونگ کمک می‌کردم
‫اون صدتا دختر رو بدزده
‫چون می‌خواستم قبل از برگزاری مراسم
‫همه‌شون رو نجات بدم.
‫پس می‌خوای چینگ‌یون و زیینگ
‫کمکت کنن؟
‫لین تیانی،
‫می‌خوای همچین کاری کنی؟
‫خیلی خودخواهانه نیست؟
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌دونم خودخواهم
‫و دارم درد شدیدی رو تحمل می‌کنم.
‫ولی ما یوانلونگ حقه‌باز و فریبکاره.
‫این تنها فرصتم برای پیدا کردنِ هوئره.
‫حالا همه‌چی آماده‌ست
‫و فقط دوتا دخترِ دیگه نیاز دارم
‫تا برسم به صد دختر.
‫اگه این فرصت رو از دست بدم
‫دیگه نمی‌دونم
‫فرصتِ دیگه‌ای در کار باشه یا نه.
‫هوئر و بقیه دخترها جایی ‫توی کوهستان زندانی شدن.
‫نمی‌دونم
‫بتونن دووم بیارن یا نه.
‫ما باهات میاییم.
‫ما شاگردان کوه شو
‫باید از آدم‌ها محافظت کنیم.
‫مگه نه زیینگ؟
‫من...
‫ترسیدی زیینگ؟
‫نمی‌ترسم ولی
‫وقتی از کوه خارج شدیم
‫پدرم ازمون خواست هر چه ‫سریع‌تر شمشیرها رو پیدا کنیم
‫و دردسری درست نکنیم.
‫ولی استاد بزرگ
‫بهمون گفت اگه کسی کمک ‫خواست، ازش دریغ کنیم؟
‫- من... ‫- چینگ‌یون.
‫زیینگ صرفا نمی‌خواد جونش رو به خطر بندازه.
‫تیانی،
‫شجاعتت رو تحسین می‌کنم
‫ولی خیلی خطرناکه بذاریم
‫این دو دختر رو طعمه بشن
‫و منم موافق نیستم.
‫شنزی،
‫هنوزم باید به ماموریت خودمون برسیم.
‫بریم دیگه.
‫یین!
‫می‌دونم چی می‌خوای بگی.
‫شاید فکر می‌کنی
‫من آدم بی‌رحمی هستم
‫ولی از لحظه‌ای که
‫فهمیدم دزدیدنت
‫به شدت وحشت کردم.
‫فقط نمی‌خوام جونت به خطر بیفته.
‫نگرانم بودی؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫می‌دونستم.
‫می‌دونستم که
‫دلت از سنگ نیست.
‫یین،
‫تو قبلا خیلی خوش‌بین بودی.
‫چرا یهو اینقدر نگران شدی؟
‫نگرانِ چی هستی؟
‫نگران نیستم.
‫می‌ترسم.
‫اولش که اومدم کوه شو،
‫هیچ‌کس طرفم نبود
‫و هیچ‌کس رو نمی‌شناختم.
‫گذشته‌م رو فراموش کرده بودم.
‫خلاصه هر اتفاقی هم می‌افتاد، ترسی نداشتم
‫چون فقط زندگیِ خودم رو داشتم.
‫ولی بعدش
‫با بقیه شاگردهای کوه شو آشنا شدم.
‫شیان‌بینگ و تو.
‫ولی هرچی نزدیکانم بیشتر باشن
‫بیشتر می‌ترسم که از دستشون بدم.
‫می‌ترسم اگه از دستت بدم
‫به شدت درد بکشم
‫برای همین نمی‌خوام جونت رو به خطر بندازی.
‫نمی‌خوام هیچ‌کدومتون رو از دست بدم.
‫قسم می‌خورم که
‫ترکت نکنم.
‫یین،
‫می‌دونم بهم اهمیت میدی
‫ولی
‫تیانی، عزیزش رو از دست داده.
‫می‌دونم اونقدر دلِ مهربونی داری
‫که دست روی دست نمی‌ذاری.
‫اگه قضیه منم،
‫اصلا نگران نباش.
‫استادم و استاد بزرگ از ‫بچگی به خاطر هوشم تحسینم می‌کردن.
‫مهم نیست ما یوانلونگ چقدر وحشی باشه
‫نمی‌تونه ازم سوءاستفاده کنه.
‫یعنی یه ذره هم نمی‌ترسی؟
‫تا وقتی تو رو دارم، از هیچی نمی‌ترسم.
‫ولی هنوزم یه مشکلی هست.
‫زیینگ حاضر نیست ‫این کار رو انجام بده
‫پس یه دختر دیگه می‌خوایم.
‫نگران نباشین.
‫من یه نقشه‌ی عالی
‫در سر دارم!
‫عجله کن.
‫محافظ دست راست،
‫ما واقعا هیچ پیامی نفرستادیم.
‫ما جاسوس نیستیم.
‫خیلی راه‌ها هست که بتونم حقیقت ‫رو از زیر زبون‌تون بکشم بیرون
‫و راه‌های زیادی برای بسته ‫نگه داشتن دهنتون تا ابد دارم.
‫بهتره خوب بهش فکر کنین.
‫نَن،
‫حالا که نمی‌تونیم زنده از اینجا بریم
‫پس باهم می‌میرم.
‫نترس.
‫من همراهتم.
‫می‌خواین با هم بمیرین؟
‫کاری نداره.
‫وایسا!
‫محافظ دست راست،
‫نباید به من بگی
‫چرا می‌خوای افرادم رو بکشی؟
‫ووشین،
‫ارباب لویی پائو اینجا نیست
‫و دیگه مسئولیت همه‌چیز با منه.
‫لطفا مانعم نشو.
‫اگه بخوام مانعت بشم،
‫جرات داری جلوم رو بگیری؟
‫بیارین‌شون پیش من.
‫چرا می‌خواستین فرار کنین؟
‫خانم، می‌دونم که اشتباه کردم.
‫فقط می‌خوام با کوئن از اینجا برم.
‫خودتون نمی‌خواین با اون مرد جوان از کوه شو
‫فرار کنین؟
‫خانم، لطفا منو به جاش مجازات کنین.
‫من به عنوان یه مرد
‫حاضرم از زنی که عاشقشم محافظت کنم.
‫اگه بذارین بره،
‫حاضرم جونم رو فدا کنم.
‫ولی تو آدمای بی‌گناه رو می‌کشی.
‫هیچ‌وقت عوض نمیشی.
‫واقعا بی‌رحم و سنگدلی.