‫[قسمت بیست و دوم]
‫چرا می‌خواستید فرار کنید؟
‫خانم، می‌دونم کارم اشتباه بوده.
‫فقط می‌خوام با کوئن برم.
‫شما دلتون نمی‌خواد با اون مرد جوان
‫از کوه شو برید؟
‫به جاش منو مجازات کنید، خانم.
‫به عنوان یه مرد
‫دلم می‌خواد از زنی که عاشقشم محافظت کنم.
‫اگه اونو آزاد کنید
‫به عنوان عذرخواهی حاضرم جونم رو بدم.
‫ولی هنوز مردم بیگناه رو می‌کُشی.
‫هیچوقت عوض نمیشی.
‫واقعا بیرحم و سنگدلی.
‫بلند شید.
‫از اینجا خارجتون می‌کنم.
‫ممنون، خانم.
‫ازشون محافظت کردم
‫ولی کی از من محافظت می‌کنه؟
‫سرورم متعهد به محافظت از شماست.
‫ولی تو نمی‌بینی.
‫من به شخصه
‫هرگز خیانت رو تحمل نمی‌کنم.
‫کاری که امروز کردی، خانم،
‫واقعا کار منو واسم سخت کرده.
‫اون مرد ظالمیه
‫ولی چنین مردی
‫چنین نوکر وفاداری داره.
‫انتظارش رو نداشتم.
‫و باورش واست سخته
‫که اون روزا
‫سرورم حاضر بود بی قید و شرط ‫جونش رو واسه نجات من فدا کنه.
‫واسه همین
‫من حاضرم وفادارانه بدون درنگ ‫به سرورم خدمت کنم.
‫با این حال
‫از دختر خودش سوء استفاده کرد.
‫در موردش فکر کنید، خانم.
‫وقتی شما توی دهکده شیوشی ‫در رنج و عذاب بودین،
‫سرورم فورا اومد دنبالت.
‫وقتی توی برکه‌ی ژشیان از پرتگاه سقوط کردی،
‫عده زیادی رو فرستاد که دنبالت بگردن.
‫وقتی تحت محاصره‌ی نیروهای ‫فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو بودی،
‫وقتی پیام بهش رسید
‫فورا به من و پنج روح دستور داد ‫که نجاتت بدیم.
‫با اینکه نمی‌دونم چرا سرورم
‫تو رو به این ماموریت‌ها فرستاد،
‫اینو می‌تونم بگم که
‫علیرغم اینکه حرفش رو توی دلش نگه میداره
‫توی دلش
‫همیشه نگران امنیت توئه.
‫خب پس
‫الان بابام کجاست؟
‫سرورم دو روز پیش
‫تنهایی رفت سمت کوه شو.
‫نمی‌تونست نامه‌های
‫بین خودش و همسرش رو اونجا نگه داره.
‫خانم، ببخشید که اینو میگم.
‫بین یه مرد به ظاهر نجیب
‫که سعی داشت بیرحمانه شما رو بکشه
‫و بابای به ظاهر خونسردتون
‫که بهتون اهمیت میده،
‫کدوم رو انتخاب می‌کنید؟
‫سرورم به زودی برمی‌گردن.
‫مراقب خودتون باشید، خانم.
‫بابا،
‫تو که اینقدر عاشق مامانی
‫و با زیردستانت با چنین محبتی رفتار می‌کنی،
‫پس چرا
‫با دخترت اینقدر بیرحمی؟
‫تهش فقط تویی که بهم اهمیت میدی.
‫کی به جز تو
‫حاضره بیاد به دیدنم؟
‫میویی
‫استاد بزرگ گفت
‫این دفعه دردسر جدی درست کردی،
‫پس باید واسه درس عبرت بقیه ‫تو رو به سختی مجازات کنه.
‫اما نگران نباش.
‫وقتی این قضیه تموم بشه
‫اجازه میده برگردی به قله‌ی تیانمن.
‫اون موقع دیگه من دلم نمی‌خواد برگردم.
‫این برج تطهیر متعلق به فرقه‌ی ‫شمشیرزنی کوه شو واسه مطیع‌کردن هیولاهاست
‫و همچنین ساکت‌ترین جاییه که داریم.
‫اینجا آزادم.
‫مجبور نیستم به احساسات کسی اهمیت بدم،
‫و مجبور هم نیستم به حرف کسی گوش بدم.
‫اگه هوس دعوا کنم، یه عالمه هیولا اینجا هست.
‫تنها پشیمونیم اینه که
‫زیاد نمی‌تونم تو رو ببینم.
‫اون تو رو مجازات کرد تا ‫از دره‌ی اهریمن‌کش محافظت کنی
‫ولی تو رو از دیدن من منع نکرد.
‫منظورت اینه که...
‫نگران نباش.
‫وقتی بیکار باشم
‫بازم با یه کوزه نوشیدنی میام به دیدنت.
‫نیاز نیست واسم نوشیدنی بیاری.
‫یکم نوشیدنی با اون یین مسخره خوردم
‫و دلم نرم شد،
‫واسه همین یو ووشین رو آزاد کردم
‫و بعدش اون اتفاقات بعدی افتاد.
‫الان پشیمونی؟
‫پشیمون؟
‫تا حالا شده از کاری که کردم پشیمون بشم؟
‫فقط اینکه من با اون دختر ‫یه گفتگوی صمیمانه داشتم.
‫دختر خوش قلبیه
‫و حتی بهم قول داد
‫که برگرده و لویی پائو رو متقاعد کنه ‫که بازم مرد خوبی بشه.
‫اما متأسفانه
‫بدبیاری گریبان‌گیرم شد.
‫یه مرحله رو اشتباه محاسبه کردم.
‫هیچوقت فکرشو نمی‌کردم این سوءتفاهم
‫دوشیزه یو رو
‫تبدیل به دشمن قسم‌خورده‌مون بکنه.
‫تمامش بخاطر این بود که دان شنزی ‫و بقیه خیلی شاکی بودن
‫و بهش فرصت توضیح ندادن.
‫کی می‌دونست؟
‫اگه باهاش صحبت نکرده بودم
‫منم بیرحمانه به هرکسی
‫از قبیله‌ی اهریمنی می‌تاختم.
‫وقتی به هرچیزی نگاه می‌کنیم
‫فقط سطحش رو می‌بینیم.
‫خیلی چیزا توی این دنیا
‫با چیزی که واقعا هستن متفاوتن.
‫ظاهر می‌تونه آدم رو فریب بده.
‫آسمان‌ها
‫عاشق دست انداختن آدمان.
‫آدمای کمی می‌تونن ‫به هرچیزی که می‌خوان برسن.
‫متأسفانه آسمان‌ها
‫این دفعه زیادی سر شوخی رو باز کردن.
‫می‌ترسم ووشین راه‌های قدیمی پدرش رو دنبال کنه.
‫بهش فکر کن.
‫دینگ یین و ووشین هنوز عاشق همدیگه‌ان.
‫به نظرم سوءتفاهم
‫باعث میشه رابطه‌ای که به سختی
‫به دستش آوردن نابود بشه.
‫نگران نباش.
‫دینگ یین شاگرد منه.
‫مطمئنم یه راهی واسه حلش داره.
‫ووشین
‫تصادفی نامه‌های بین سویین
‫و شانگوان جینگ‌وو رو
‫توی دره‌ی اهریمن‌کش پیدا کرد.
‫گمونم اینقدر یهویی این اتفاق افتاد
‫که وقت نداشت برشون داره.
‫می‌خوام بری به دره‌ی اهریمن‌کش
‫و اون نامه‌هارو بذاری جای دیگه.
‫همونطور که می‌دونی
‫این نامه‌ها تنها یادگاری‌های
‫پدر و مادرشن که واسش باقی مونده.
‫نگران نباش.
‫میذارمشون یه جای امن.
‫بخور.
‫امروز ازدواج کردیم،
‫و عشق ما بر تمامی شک‌ها غلبه می‌کنه.
‫سویین،
‫چرا اینکارو با خودت کردی؟
‫توی زندگی همدیگه رو پیدا می‌کنیم
‫و توی مرگ همدیگه رو از دست می‌دیم.
‫جینگ‌وو؟
‫این شعر
‫یکی از شعرهای موردعلاقه‌ی سویین بود.
‫ازش خوشم نمیومد
‫چون درمورد جدایی یه زوج بود،
‫که نمی‌دونن آیا در آینده
‫بازم به هم میرسن یا نه.
‫به نظرت زیادی طعنه‌آمیز نیست؟
‫حالا این شعر
‫دقیقا شرح حال من و اونه.
‫توی زندگی همدیگه رو پیدا می‌کنیم،
‫و توی مرگ همدیگه رو از دست می‌دیم.
‫جینگ‌وو
‫اون زمان استادمون
‫نگران بود که این تعلق خاطر تو ‫تو رو به گمراهی بکشونه.
‫ولی حالا، بعد از 24 سال
‫هنوز نمی‌تونی فراموشش کنی؟
‫کسی می‌تونه به راحتی ‫قتل همسرش رو فراموش کنه؟
‫چیزی که بیش از هرچیز واسه آدم دردناکه
‫جدایی بین عاشق‌ها در زندگی یا مرگه.
‫ولی شما اهالی کوه شو ‫باعث شدید از هردو رنج بکشم.
‫حالا می‌خواید فراموشش کنم؟
‫آیا می‌تونم؟
‫ولی یو ووشین دخترته.
‫چطور تونستی صرفا بخاطر عطشت واسه انتقام
‫مجبورش کنی دروغ بگه و آدم بکشه؟
‫نمی‌ترسی که
‫دستات به خونش آغشته بشه
‫و سویین تو رو بابتش سرزنش کنه؟
‫اینو فراموش نکن
‫که این دفعه کسی که به دخترم آسیب می‌زنه
‫یکی از پیروان کوه شوئه،
‫شاگردت دینگ یین!
‫حالا که حرفشو زدی
‫واسه انتقام یوئر
‫با تو تسویه حساب می‌کنم.
‫وقت غذا خوردنه.
‫آزادم کنید.
‫وقتت رو هدر نده.
‫دینگ یین خیلی وقت پیش ‫از کوه پایین رفته.
‫هنوز سنگ روح سرخ رو می‌خوای؟
‫دقیقا!
‫حالا که دینگ یین از کوه شو خارج شده
‫زیر نظر گرفتن اینجا بی‌فایده‌ست.
‫باید در اسرع وقت
‫این خبر رو به جینگ‌وو برسونم.
‫تو می.
‫جینگ‌وو؟
‫چون دلت نمی‌خواد منو از دست بدی
‫واسه نجاتم اومدی؟
‫نباید اینجا بمونیم.
‫بریم.
‫چرا با هم نجنگیم
‫و کوه شو رو کامل از بین نبریم؟
‫نیازی نیست.
‫یه نقشه‌ی دیگه دارم.
‫بریم.
‫الان دردم گرفت
‫واسه همین نمی‌تونم پرواز کنم.
‫خوش اومدید، سرورم!
‫به بانو تو می بخاطر موفقیت ‫و برگشتشون تبریک میگم.
‫این دفعه هویت شخص داخل کوه رو مخفی نگه داشتی.
‫آفرین.
‫امشب واسه نجات من به کوه اومدین.
‫بابتش
‫حاضرم هرکاری واستون انجام بدم.
‫نُه سم.
‫بله.
‫بانو تو می رو تا اتاقش همراهی کن.
‫چشم.
‫جینگ‌وو!
‫بانو تو می، خواهش می‌کنم.
‫دینگ یین مخفیانه از کوه شو خارج شده.
‫نیازی نیست.
‫سرورم خودشون فهمیدن.
‫کِی؟
‫شخص داخل کوه خیلی وقت پیش ‫پیامش رو واسه سرورم فرستاد،
‫و ایشون
‫ترتیب همه چیزو دادن.
‫نُه سم،
‫به نظرت سرورم منو دوست داره؟
‫منو بابت این حرف سرزنش نکنید.
‫دلیل رفتن سرورم به کوه شو
‫واسه نجات شما نبود، بانو تو می.
‫پس واسه چی رفت اونجا؟
‫خانم به من گفته بودن که
‫نامه‌های بین سرورم و همسرشون
‫توی کوه شو جا موندن.
‫شاید سرورم
‫رفتن اونجا تا نامه‌هارو برگردونن.
‫کافیه!
‫تنهام بذار.
‫من میرم.
‫چرا؟
‫چرا هنوزم بخاطر اون زنه؟
‫حتی با اینکه مُرده
‫جینگ‌وو عاشقشه.
‫چرا؟
‫چرا اهمیتی به من نمیده؟
‫چرا حتی نمی‌تونم یه زن مُرده رو شکست بدم؟
‫وقتی من نبودم، تمام مدت
‫مشغول همین کار بوده؟
‫بله سرورم!
‫این روزا
‫خانم روز و شب سخت تمرین کردن.
‫حتی پنج روح حس می‌کنه که زیادیه.
‫به فکر این نیفتاده که دنبال دینگ یین بگرده؟
‫به جز آزاد کردن دو خائن
‫خانم هیچ کار ناشایستی مرتکب نشدن.
‫سرورم
‫شاید خانم سر عقل اومدن.
‫دو خائن؟ جریان چیه؟
‫کامل درموردش تحقیق کردم.
‫با هم فرار کردن
‫هیچگونه قصد خیانت‌آمیزی نداشتن.
‫و من یواشکی یه نفر رو ‫فرستادم که تعقیبشون کنه.
‫اجازه نمیدم بعدا مشکلی پیش بیاد.
‫و به هیچ نحو موجب شرمساری خانم نمیشه.
‫آفرین.
‫چی شده؟
‫طبق حرفی که بابام زد
‫به نظرم حال دینگ یین خوبه.
‫دوباره نگرانش شدی؟
‫اینجوری منو اذیت می‌کنی.
‫نباید حداقل نگران من باشی؟
‫امروز ازدواج کردیم.
‫و عشق ما بر تمامی شک‌ها غلبه می‌کنه.
‫امشب خوشحالیم و شور و شوق ما ‫بهترین لحظاتمون رو می‌سازه.
‫ژوگ یوو، عوضی مکار
‫مخفیانه دینگ یین رو از کوه خارج کرده!
‫یه روز
‫دینگ یین رو پیدا می‌کنم
‫و خودم سنگ روح سرخ رو ازش می‌گیرم.
‫تا اون موقع
‫می‌تونیم کاری رو انجام بدیم
‫که 20 سال پیش فرصت انجامش رو پیدا نکردیم،
‫اونم ازدواج کردنه.
‫خوش اومدید، رئیس.
‫لین تیانی کجاست؟
‫رئیس
‫متأسفانه لین تیانی مُرده.
‫دو روز پیش، نیروهای کوه شو ‫وارد مقرمون شدن
‫و لین تیانی چند نفر رو ‫واسه تعقیبشون همراهش برد.
‫متأسفانه نفرات اونا خیلی بیشتر بود.
‫رئیس
‫این دو دختر رو دیشب دزدیده بودن
‫تمام شب تعقیبشون کردم
‫و بالاخره برشون گردوندم.
‫حالا تمام 100 دختر رو اسیر کردیم.
‫هروقت خواستید می‌تونیم مراسم رو
‫واسه تمرین کونگ‌فوی جادویی شروع کنید.
‫بسیارخب. کارت خیلی خوب بود.
‫رئیس
‫باید مراقب لین تیانی باشید.
‫کسایی که خودشون رو به شما نزدیک کردن
‫فریبکار بودن.
‫اون دختر جایگزین رو می‌شناسی؟
‫نمی‌شناسمش.
‫ولی می‌دونم اون دختر قبلی نیست.
‫من می‎شناسمش.
‫این ژانگ شیان‌بینگ بدرد نخور
‫فکر کرده با یکم سرخاب مالیدن
‫به صورتش می‌تونه منو گول بزنه؟
‫واقعا ما یوانلونگ رو دست کم گرفته!
‫ولی رئیس،
‫کسایی که باهاشون میان ‫نیروهای کوه شو هستن.
‫نیروهای کوه شو؟
‫می‌بینی؟
‫این مهره‌ی ستاره سرخ خالص می‌تونه ‫گیاهان رو کنترل کنه
‫و آتش آسمانی خیالی ایجاد کنه.
‫حالا با این 100 دختری که
‫توی تمرین کونگ‌فوی جادویی بهم کمک می‌کنن
‫آیا نیروهای اندک کوه شو
‫می‌تونن جلومو بگیرن؟
‫شما خیلی قدرتمندید، رئیس.
‫تبریک میگم، رئیس.
‫دینگ یین، چی شده؟
‫خوبم.
‫انگار سنگ روح سرخ یه مشکلی داره.
‫شنزی
‫اون نور قرمز چی بود؟
‫نمی‌دونم.
‫سلام.
‫الان اوضاع چطوره؟
‫ترتیب همه چیز داده شده.
‫مراسم فردا شروع میشه.
‫شیان‌بینگ به عنوان ‫اولین قربانی انتخاب شده بود
‫که توسط ما یوانلونگ به قربانگاه برده بشه.
‫در این صورت
‫اون نزدیک‌ترین شخص به ما یوانلونگـه؟
‫بله.
‫اسلحه‌هارو مخفی کردم
‫توی چهار گوشه‌ی محوطه.
‫و کسایی که یواشکی با من وارد مقر شدن
‫در چهار گوشه منتظر هستن.
‫وقتی شیان‌بینگ
‫ما یوانلونگ رو غافلگیر کنه
‫به عنوان علامت یه منور می‌زنم.
‫اونوقت از چهار جهت قربانگاه رو محاصره می‌کنیم
‫تا راه‌های فرارش رو ببندیم.
‫نگران نباش.
‫وقتی با هم کار کنیم
‫می‌تونیم نجاتشون بدیم.
‫برید! زود باشید! یالا!
‫یالا زود باشید!
‫زود باشید! وقت‌تلفی نکنید.
‫یالا.
‫زود باشید. زود باشید. زود باشید.
‫هوئر.
‫لین تیانی ازم خواست که نجاتت بدم.
‫تیانی؟
‫به من نگاه نکن. جلوت رو نگاه کن.
‫وانمود کن هیچی نشنیدی.
‫وقتی مراسم شروع بشه
‫نیروهای ما وارد عمل میشن.
‫اینو یواشکی به همه میگی.
‫یادتون باشه با آرامش رفتار کنید.
‫جیغ نزنید و الکی ندوید.
‫باشه!
‫مطمئن میشیم خطری تهدیدتون نکنه.
‫باشه!
‫حالا پیامم رو به بقیه برسون.
‫اولین قربانی رو واسم بیارید.
‫آروم باشید، پسرا.
‫چقدر بی‌ادبید!
‫- برو. ‫- راه بیفت.
‫بیا.
‫اولین قربانی آسمان رو بسوزونید.
‫ما یوانلونگ،
‫نمی‌خوای جادوی یین‌یانگ رو اجرا کنی؟
‫من علاقه‌ای به
‫تمرین جادوی یین‌یانگ با یک مرد ندارم،
‫ژانگ شیان‌بینگ!
‫ما یوانلونگ
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫فرار کنید!
‫منو آزاد کن، چینگ‌یون!
‫شیان‌بینگ!
‫آزادم کن.
‫شیان‌بینگ، مصدوم‌هارو نجات بده.
‫خب، برو.
‫دارم خفه میشم.
‫مراقب باش!
‫بریم دنبالش!
‫گندت بزنن.
‫شرایط زمین این جنگل انبوه پیچیده‌ست.
‫بهتره مراقب باشیم.
‫حق با توئه.
‫نمی‌دونم این مردک دیوسیرت می‌خواد چیکار کنه.
‫اون مثل مار زخمیه.
‫خیلی الان مجروح شدن.
‫بیاید برگردیم و به وضعیتشون رسیدگی کنیم.
‫همگی
‫شما به من و هوئر کمک کردید
‫همینطور بقیه اهالی دهکده
‫که برگردیم پیش خونواده‌هامون.
‫ما مردم شهر یوشی خیلی به شما مدیونیم.
‫می‌خوام به افتخارتون نوشیدنی بنوشیم.
‫نوش جان.
‫خب بشینید.
‫ممنون از همه‌تون بابت نجات دادن جونمون.
‫و می‌خوام یه خواهش دیگه ازتون بکنم.
‫شما همه استاد دلاور کونگ‌فو هستید.
‫ازتون می‌خوام اینجا بمونید
‫تا از شر ما یوانلونگ خلاص شیم.
‫هوئر، حتی اگه چنین درخواستی نکرده بودی
‫ما می‌موندیم.
‫تا وقتی شر ما یوانلونگ رو کم نکنیم نمی‌ریم.
‫درسته! ما یوانلونگ به شدت زخمی شده.
‫حالا بهترین زمان واسه خلاص شدن از شرشه.
‫به این سادگی نیست.
‫کوه پشت ویژگی‌های عجیبی داره.
‫یه عالمه حشره و علف سمی داره.
‫و جایی که ما یوانلونگ زندگی می‌کنه
‫خیلی اسرارآمیزه.
‫مدت طولانی دنبالش بودم ولی موفق نشدم.
‫شما چیکار می‌تونید بکنید؟
‫من می‌تونم ببرمشون اونجا.
‫هوئر
‫نمی‌تونم بذارم چنین ریسکی کنی.
‫تیانی، ما یوانلونگ مثل ‫یه اژدهای هفت سرـه
‫که کشتنش سخته.
‫یه روز برمی‌گرده.
‫این قهرمانان جوان کوه شو
‫نمی‌تونن تا همیشه توی شهر یوشی بمونن.
‫وقتی اونا برن
‫ما یوانلونگ حتی شدیدتر از قبل ‫ازمون تقاص می‌گیره.
‫اون موقع بازم امنیت داریم؟
‫پس می‌برمت یه جای دور از اینجا.
‫ولی خونوادم و دوستامون چی میشن؟
‫باید یه عمر با ترس اینجا بمونن
‫یا اینکه می‌خوای همه رو ببری؟
‫ولی هوئر...
‫تیانی، باید از شر ما یوانلونگ خلاص بشیم.
‫باشه.
‫من همراهت میام.
‫حداقل می‌تونم مواظبت باشم.
‫تیانی، ما دوستیم.
‫هرگز اجازه نمی‌دیم این اتفاق رخ بده.
‫وقتی همه چیز آماده شد
‫باهاتون به کوه میریم.
‫رئیس
‫این دفعه خیلی زیاد گیرمون اومد.
‫اصلا فکرشم نمی‌کردم یه قاضی محلی ناچیز ‫اینقدر ثروتمند باشه!
‫این پول واسه قربانیان فاجعه کافیه
‫تا واسه یک ماه شکمشون رو سیر کنن.
‫این مقامات فاسد همیشه دنبال ثروت مردمن.
‫حالا دست من افتادن.
‫روز بدبختی‌شونه.
‫مهره‌ی ستاره سرخ خالص یه مهره جادویی ‫با عصاره‌ی آسمان و زمینه.
‫کسی که اونو بدست بیاره ‫تا همیشه زندگی می‌کنه و موفقه.
‫کیه؟
‫من شکست رو نمی‌پذیرم. ‫می‌خوام نامیرا باشم!
‫نامیرا باش!
‫وقتی ما یوانلونگ منو اسیر کرد
‫چشم‌بند روی چشمام بود
‫ولی در طول مسیر
‫بوی همه نوع گل و گیاه رو استشمام کردم.
‫من از بچگی به شدت به رایحه‌ی گل حساسم.
‫اگه یک بار دیگه از کوه برم بالا
‫مطمئنم می‌تونم محلش رو پیدا کنم.
‫انتظار نداشتم
‫چنین قابلیتی داشته باشی، هوئر.
‫تو مثل استاد من بی‌نظیری.
‫خونواده‌ی هوئر کیسه‌های معطر تولید می‌کنن.
‫از بچگی به این چیزا عادت کرده.
‫واسه همین خیلی خوب میشناسش.
‫بوی آلوی خشک به مشامم رسید.
‫گمونم باید از اون سمت بریم.
‫یین!
‫چی شده؟
‫نمی‌دونم چرا.
‫از وقتی به دهکده‌ی تیانلونگ رسیدیم
‫سنگ روح سرخ درون بدنم ‫همش بیقرار بوده.
‫باید حسابی انرژی بذارم
‫تا آرومش کنم.
‫چی شده؟
‫حالت چطوره؟ بهتر شدی؟
‫ممنون، شنزی.
‫ببخشید نگرانتون کردم.
‫شیائو بائو؟
‫چی شده؟
‫شیائو بائو یه انرژی اهریمنی حس کرده.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫حتما مهره‌ی جادویی که ‫ما یوانلونگ دیروز استفاده کرد
‫قابلیت کنترل فلز، سنگ، چوب و آتش رو داره.
‫اگه بذاریم اینطوری کنترلشون کنه
‫می‌ترسم همه چیز توی این کوه
‫تبدیل به سلاحش بشن.
‫مواظب هوئر باشید.
‫اون تنها کسیه که ‫مخفیگاه ما یوانلونگ رو بلده.
‫بریم.
‫باشه!
‫شنزی.
‫مواظب هوئر باشید و برید جلو.
‫باشه!
‫هوئر
‫قبلا اینجا زندانی شده بودی؟
‫همینه.
‫نگران نباش.
‫دیگه نمیذارم نزدیکت بشه.
‫اینجا مخفیگاه ما یوانلونگ نیست؟
‫ولی خودش کجاست؟
‫با اون مهره می‌تونه همه چیزو کنترل کنه.
‫یعنی باید همین اطراف باشه.
‫آره.
‫انتظار نداشتم بیاید اینجا.
‫حالا همه‌تون رو می‌فرستم اون دنیا.
‫- زیینگ، مراقب باش. ‫- مراقب باشید!
‫یین، مراقب باش!
‫نمی‌تونیم اینجوری ادامه بدیم.
‫باید تمام تلاشمون رو ‫واسه کشتنش به کار بگیریم.
‫باید بدن اصیلش رو پیدا کنیم
‫و مهره‌ی ستاره سرخ خالص رو ‫بشکنیم تا اون نابود بشه.
‫گفتنش واسه تو آسونه.
‫چطوری بدن واقعیش رو پیدا کنیم؟
‫من اون مهره رو درون بدنم جذب کردم.
‫من خود مهره‌ام و مهره خود منه.
‫تمام کوه ارتش منه.
‫و شما مثل چندتا مورچه هستید.
‫همه‌تون می‌میرید.
‫حالا که می‌دونید جای من کجاست
‫همه‌تون می‌میرید.
‫شنزی!
‫زیینگ، شیائو بائو رو بیار بیرون.
‫باشه!
‫حالا نوبت توئه، شیائو بائو.
‫برو!
‫هوئر، حالت خوبه؟
‫- یین! ‫- یین!
‫حتی اگه امروز منو بکشی
‫تبدیل به یه اهریمن
‫درست مثل من میشی!