‫[قسمت بیست‌وپنجم]
‫چطور ممکنه تو باشی؟
‫معلومه که کار منه.
‫دیگه کیه که شماها رو نجات بده؟
‫می‌دونی چیه؟
‫اون آدم‌های عمارت تاوران خیلی حقه‌بازن.
‫منو راه نمی‌دادن.
‫خداروشکر که من باهوشم.
‫از اینجا خزیدم و اومدم.
‫خیلی‌خب، دیگه چیزی نگو.
‫بیا از اینجا بریم.
‫خانم پری، خواهش می‌کنم.
‫وایسین.
‫من خیلی اذیت‌تون کردم.
‫سوءتفاهم شده.
‫تو کی هستی؟
‫چرا با اون دوتا خل‌وچلی؟
‫من بانوی عمارت تواران‌ام و...
‫شیائوشو هستم.
‫یا مادر تنی چینگ‌یون‌ام.
‫مادر تنی؟
‫جای تعجبی نداره که قبل‌تر شما دوتا...
‫با چینگ‌یون رفتار عجیبی داشتین.
‫ظاهراً مادرشی.
‫بله، تازه پولدار و قدرتمند هم هستین و...
‫جایگاه اجتماعی بالایی هم دارین.
‫اون زمان چینگ‌یون می‌گفت...
‫خیلی زشته که هیچ پدر و مادری نداره.
‫ولی الان همه‌چی خوبه.
‫آره.
‫اون سال‌هایی که نبودم رو به دخترم مدیونم.
‫ظاهراً رابطه‌تون با چینگ‌یون...
‫خیلی خوب و صمیمیه.
‫ممنون که طی این سال‌ها...
‫مراقبش بودین.
‫خواهش می‌کنم.
‫در واقع، اون بود که ازمون مراقبت کرد.
‫خانم، ما در واقع اینجاییم که...
‫یه خواهشی ازتون کنیم.
‫لطفاً‌ بگین.
‫میگن که توی پاویونِ کلکسیون...
‫میشه به تمام سؤالات پاسخ داد.
‫بهمون دستور دادن که دنبال ‫شمشیرهای باستانیِ جادویی بگردیم،
‫واسه همین قبل‌تر شما رو متهم کردیم.
‫الان دیگه سوءتفاهم‌ها حل شده.
‫پس لطفاً یه لطفی بهمون کنین، خانم،
‫و بذارین که واسه پیدا کردن سرنخ ‫به پاویونِ کلکسیون بریم.
‫پاویونِ کلکسیون؟
‫توی این سال‌ها، رزمی‌کارهای زیادی...
‫به سمت پاویونِ کلکسیون...
‫هجوم آوردن.
‫هرچند، پاویونِ کلکسیون ما...
‫واسه هرکس و ناکسی نیست.
‫متوجه‌ام.
‫تا وقتی که کار از دست‌مون بر بیاد...
‫واسه کمک به شما ‫تمام تلاش‌مون رو می‌کنیم، ولی...
‫بانو فن و آقایون، اجازه بدین که...
‫بپرسم پاویونِ کلکسیون کجا قرار داره.
‫پاویونِ کلکسیون...
‫درست توی باغِ داخل حیاطه.
‫درسته.
‫نه. وقتی که ما اومدیم،
‫توی حیاط فقط سنگ‌چین بود.
‫دارید گول‌مون می‌زنید، نه؟
‫وقتی که شما اومدین،
‫اونجا نبود.
‫این یعنی قِسمت نیست که شما...
‫پاویونِ کلکسیون رو ببینین. ‫پس برگردین خونه.
‫تو...
‫خانم، می‌خوان چینگ‌یون رو ببینم.
‫اجازه هست؟
‫البته، همراه من بیا.
‫از اینطرف، لطفاً.
‫بانو فن و اون دوتا ‫داداش‌های عجیبی که باهاشن...
‫انگار از قصد می‌خوان مخفی نگه‌اش دارن.
‫وقتی چینگ‌یون رو دیدی،
‫قانعش کن.
‫اون الان دیگه جزئی از خانواده‌ی فنه.
‫باشه.
‫چینگ‌یون!
‫چینگ‌یون، ببین کی اینجاست.
‫شنزی، زیینگ.
‫- شیان‌بینگ. ‫- چینگ‌یون.
‫حالت خوبه؟
‫- بله. ‫- بله.
‫البته که حال‌شون خوبه. ‫اینا همه دوست‌هاتن.
‫منم باهاشون خوب رفتار می‌کنم.
‫چینگ‌یون، برات یه لباس جدید درست کردم،
‫و کلی غذای خوشمزه.
‫از مهربونیت ممنونم، بانو.
‫ولی باید با هم‌شاگردی‌هام...
‫راجع‌به یه سری مسائل صحبت کنم.
‫خواستم بدونم اگه اشکالی نداره...
‫مشکلی نیست. ‫شماها رو تنها می‌ذارم.
‫هرچی نباشه مادرته.
‫این مدل رفتار...
‫یکم بی‌اعتنایی به حساب نمیاد؟
‫شاید مادرم باشه.
‫ولی نمی‌دونم چرا...
‫وقتی باهاش صمیمی میشم ‫حس خوبی ندارم.
‫کاش باهام انقدر مهربون نبود.
‫چینگ‌یون، مشکل اینجاست که ‫خوشبختی خیلی سریع به سمتت اومد.
‫نمیشه همه‌شو یه‌جا هضم کرد.
‫من به این چیزها اهمیت نمیدم.
‫انقدر این حرف‌ها رو بهش نزنین.
‫بالاخره خیلی وقته مادر نداشته،
‫و حالا پیداش کرده، ‫پس طبیعیه که سختی بکشه.
‫انقدر بهش فشار نیارین.
‫یین، می‌دونم...
‫بانو فن نیازی نیست بگه ‫از اول توی خانواده بودم.
‫و من دیدم که...
‫چقدر باهام مهربون بوده.
‫ولی از وقتی که بچه بودم ‫به این فکر می‌کردم که...
‫مادرم چه شکلیه.
‫حالا واقعاً مادرمو پیدا کردم.
‫ولی یکم معذبم.
‫یکم برام عجیبه.
‫چینگ‌یون،
‫الان نمی‌تونی مادرت رو عصبانی کنی.
‫می‌دونی چیه؟ ‫وقتی اون بیرون...
‫حرفی از پاویونِ کلکسیون زدیم،
‫خانواده‌ی فن...
‫دستپاچه شدن و طفره رفتن،
‫انگار که دارن یه رازی رو پنهان می‌کنن.
‫گفتم شاید اگه تو به عنوان دخترش...
‫ازش بپرسی...
‫به تو جواب نه ندن.
‫خب...
‫زیینگ،
‫اون الان حال خوشی نداره.
‫بهش فشار نیار.
‫چینگ‌یون از پسش برمیاد.
‫می‌فهمم، زیینگ.
‫توی اولین فرصت ازش می‌پرسم...
‫ما رو به پاویونِ کلکسیون ببرن.
‫می‌دونستم...
‫هم‌شاگردیم از همه عاقل‌تره.
‫شنزی.
‫امروز کلی آدم اومد.
‫صبح بخیر.
‫سلام، امروز کلی آدم ‫به عمارت خانواده‌ی فن اومدن.
‫می‌دونی داستان چیه؟
‫بانو بالاخره دخترش رو پیدا کرده.
‫از بس خوشحاله که...
‫دعوت‌نامه فرستاده ‫براش دنبال خواستگار بگرده.
‫ممنون.
‫دنبال خواستگار می‌گرده!
‫با اخلاقی که دیروز از چینگ‌یون دیدیم،
‫براش سخته که قبول کنه...
‫بانو فن مادر تنی اونه.
‫الان این کار فکر خوبی نیست، مگه نه؟
‫همیشه والدین ترتیب مراسم ازدواج رو میدن.
‫فکر کنم بانو فن یه نقشه‌ای داره و...
‫دنبال نظر چینگ‌یون هم هست.
‫ما بهتره که دخالت نکنیم،
‫اون‌وقت ممکنه ‫اشتباهی ازمون سر بزنه و...
‫بین خودش و مادرش رو شکرآب کنیم.
‫ولی می‌بینم که توی خانواده‌ی فن،
‫همه رفتارشون عجیبه،
‫مخصوصاً بانو فن.
‫انگیزه و افکارش مخفی و غیرقابل درکه.
‫واسه اینکه اتفاقی نیفته،
‫بهتره بریم داخل و یه نگاهی بندازیم.
‫باشه.
‫بیاین داخل.
‫خانم، خواستگارها...
‫وارد عمارت شدن.
‫دوتا دایی‌ها جلوی در ‫دارن باهاشون صحبت می‌کنن.
‫خیلی سر و صدا می‌کنن.
‫عمارت رو گذاشتن رو سرشون.
‫خیلی‌خب، برو به آقایون خوش‌آمد بگو.
‫منم الان میام.
‫بله، خانم.
‫آئورن، نگران نباش.
‫من مراقب دخترمون هستم.
‫جاش امن و سلامته.
‫تا ابد و برای همیشه.
‫خانم، ما به تمرینات معنوی روی آوردیم.
‫اینجور لباس‌ها مناسب نیستن.
‫الان خیلی وقته که توی کوه شو هستی.
‫چه دختریه که از زیبایی خوشش نیاد.
‫استادم گاهی اوقات می‌گفت ‫زیبایی درونه که مهمه.
‫زیبایی ربطی به آرایش نداره.
‫این چیزها واسه آدم‌های معمولیه.
‫نظرت چیه امروز منو با کارهایی که...
‫آدم‌های معمولی می‌کنن خوشحال کنی؟ ‫فقط همین امروز رو.
‫بیا بریم.
‫وقت بخیر، خانم.
‫من چن‌یو هستم. ‫فرزند چن یوانرو.
‫وقت بخیر، خانم.
‫تو فرزند ثروتمندترین مرد جیان‌نانی.
‫خوش اومدی.
‫مدت‌هاست که اسم ‫عمارت تاوران به گوشم خورده.
‫همون‌طوری که امروز به چشم خودم دیدم ‫جای خارق‌العاده‌ایه.
‫ایشون باید چینگ‌یون باشن.
‫شما واقعاً زیباترین دختری هستین...
‫که این کشور به خودش دیده.
‫من، فن شیائوشو، به شخصه ‫از اینجور مردها متنفرم.
‫مردی که زیادی شیرین‌زبونه.
‫چینگ‌یون، یادت باشه.
‫مردهایی که...
‫اینجوری شیرین‌زبونی می‌کنن،
‫معمولاً آدم‌های ترسویی هستن ‫که فقط عاشق پز دادن‌ان.
‫با اینجور پسرها ازدواج نکن.
‫داستان چیه؟
‫کی قراره ازدواج کنه؟
‫چرا اینا همه به من خیره شدن؟
‫چینگ‌یون، تو دیگه بچه نیستی.
‫اینا خواستگارهایی‌ان که...
‫واسه ازدواج با تو انتخاب کردم.
‫چی میگی؟
‫کی گفته من قصد ازدواج دارم؟ ‫همچین قصدی ندارم.
‫چینگ‌یون،
‫اینا همه پسرهای ‫مقامات بانفوذ و صاحب‌منصب‌ان.
‫ازشون خوشت نمیاد؟
‫ازدواجِ من به خودم مربوطه.
‫در ضمن، اگه قرار باشه ازدواج کنم،
‫با هیچ کدوم از اینا ازدواج نمی‌کنم.
‫نکنه خودت خواستگار داری؟
‫من...
‫چینگ‌یون، اگه کسی هست ‫که بهش علاقه داری،
‫بهم بگو.
‫فقط با ازدواج با کسی که ‫خودت بهش علاقه داری...
‫می‌تونی خوشبخت بشی.
‫من اینو می‌فهمم.
‫اگه اونی که بهش علاقه دارم...
‫بهم علاقه نداشته باشه چی؟
‫یین واقعاً ازم خوشش نمیاد.
‫پس اونی که بهش علاقه داری...
‫به تو ربطی نداره که من کی رو دوست دارم.
‫از وقتی که به عمارت تاوران اومدم،
‫مدام منو مجبور می‌کنی ‫که فلان کارو کنم و بسار کارو کنم.
‫الانم داری بدترش می‌کنی.
‫من شاگرد فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو هستم.
‫اگه هرگز ازدواج نکنم هم مشکلی نداره.
‫چینگ‌یون! چینگ‌یون!
‫مراقب باش.
‫ممنون.
‫دینگ، عجب پسر خنگی هستی.
‫می‌بینی دارن به زور شوهرم میدن...
‫ولی بازم کمکم نمی‌کنی.
‫این چه کاریه؟
‫چینگ‌یون!
‫الان چرا اومدی خب؟
‫نکنه می‌خوای راضیم کنی ‫به حرف مادرم گوش بدم؟
‫مادرم نظر منو نپرسید ‫و واسه خودش برام تصمیم گرفت.
‫چرا اول خودت ازدواج نمی‌کنی؟ ‫چرا منو مجبور می‌کنی؟
‫ازدواج کن، ازدواج کن.
‫این پرنده‌ی خنگ از کجا پیداش شد؟ ‫برو پی کارت.
‫ازدواج کن، ازدواج کن.
‫قربان، قربان!
‫- قربان، قربان. ‫- ببخشید.
‫از قصد این کارو نکردم.
‫اوه، نه.
‫ارباب من بخاطر بیماری‌ای که ‫از کودکی بهش دچارن ضعف جسمانی دارن.
‫وقتی با یه جسم سنگین بهش ضربه بزنین،
‫به کما میرن.
‫آقا! بلند شو، آقا.
‫- الان چیکار کنیم؟ ‫- آقا؟
‫الان چه کاری ازمون ساخته‌ست؟
‫بانو ارباب من یه داروی جادویی خوردن...
‫که به خونِ یه خانم نیاز داره.
‫بعد از اینکه ارباب دارو رو بخورن ‫فوراً به‌هوش میان.
‫ولی از اونجایی که بانوی من فوت کردن،
‫دیگه همچین کاری نمی‌شه کرد.
‫ارباب من آدم خوش ذاتیه.
‫به این آسونی به کسی صدمه نمی‌زنه.
‫آقا، بیدار شو، آقا.
‫آقا، آقا!
‫اون دارو رو داری؟
‫البته، همیشه اون ‫داروی حیاتی رو با خودم دارم.
‫بفرمایین، نجاتش بدین.
‫ممنونم. خیلی ممنون.
‫اربابم به‌هوش امد.
‫ارباب.
‫من برفِ درون ابرهام.
‫ممنون که زندگی منو نجات دادین، چینگ‌یون.
‫حرفش هم نزن. ‫شما هم کمکم کردین زمین نخورم.
‫الان دیگه بی‌حسابیم.
‫دیگه چیزی به هم مدیون نیستیم.
‫شما خیلی روراست هستین.
‫شما هم واسه خواستگاری اومدین؟
‫راستش درمانده‌ام.
‫امیدوارم بخاطر...
‫بیماری عجیبی که دارم ‫بتونم ازدواج کنم تا دیگه نگرانش نباشم.
‫نگران نباشین. ‫اگه به هم علاقه‌ای نداشته باشیم...
‫منم اصراری ندارم.
‫بهش فکر نکنین.
‫از وقتی که از کوه پایین اومدم ‫متوجه شدم که...
‫جهان بسیار بزرگ و پر از غافلگیریه.
‫مسخره‌ام می‌کنین؟
‫نه.
‫شما خوش شانسی که منو دیدی.
‫ازدواج کن، ازدواج کن. ‫ازدواج کن، ازدواج کن.
‫ازش دلخور نشین. ‫اسمش عجیب پَره.
‫خیلی شیرین‌کاری بلده.
‫عجیب پر؟
‫کجا بودی؟ دنبالت می‌گشتم.
‫شما؟
‫من برفِ درون ابرهام.
‫چینگ‌یون، حالا که مهمونت اومده،
‫من دیگه میرم.
‫می‌بینمت.
‫تا اتاقت همراهیت می‌کنم.
‫هیچ حرفی نمی‌خوای بهم بزنی؟
‫می‌دونم که راضی نیستی.
‫مادرت مجبورت کرده کاری رو بکنی...
‫که دوست نداری.
‫منظورم این نبود.
‫پس چی؟
‫دیدی که می‌خواستم به زور ازدواج کنم،
‫ولی اصلاً نگرانم نبودی؟
‫بالاخره این به خودتون مربوطه.
‫من غریبه‌ام.
‫من...
‫متوجه‌ام.
‫خواهر!
‫انقدر راه نرو.
‫اینجوری...
‫داری دیوونه‌ام میکنی.
‫حتماً چینگ‌یون از دستم عصبیه.
‫فکر می‌کنه مجبورش کردم.
‫منم چون والدینم مجبورم کردن...
‫از خونه فرار کردم.
‫به‌نظرت چینگ‌یون هم این کارو می‌کنه؟
‫اوه، خواهر!
‫درسته که چینگ‌یون...
‫یادآور جوونی‌های شماست،
‫ولی اخلاقش...
‫خیلی بهتره و حرف‌شنوی داره.
‫بله، بله، بله.
‫منظور بدی نداشتم.
‫شیائوشو، راستش، منظورم این بود...
‫اون از این ناراحت نیست...
‫که بهش گفتین ازدواج کنه،
‫از این ناراحته که شما به جاش ‫خواستگار انتخاب کردین و...
‫مورد پسند اون نبود.
‫دقیقاً.
‫آره!
‫فکر کنم شنیدم که گفت...
‫یکی رو دوست داره.
‫بعدش به اون دوتا...
‫هم‌شاگردی‌هاش نگاه کرد.
‫شیائوشو.
‫اگه نمی‌گفتین یادم می‌رفت.
‫چینگ‌یو از دینگ یین خوشش میاد.
‫واقعاً؟
‫نه، نه، نه.
‫فکر کنم از دن شنزی خوشش میاد.
‫دن شنزی؟
‫چطور ممکنه؟
‫فراموش کردین...
‫وقتی چینگ‌یون و دینگ یین رو گرفتیم؟
‫واسه اون پسره...
‫حاضر بود جونش رو بده.
‫فکر کنم...
‫جداً از دینگ یین خودشش میاد.
‫اونا واسه هم ساخته شدن.
‫اگه واقعاً همدیگه رو دوست دارن،
‫پس چرا وقتی خواستیم...
‫براشون عودِ دارویی روشن کنیم...
‫باهم بحث‌شون شده بود؟
‫اوه، برادر عزیزم.
‫عجله نکن. بیا، برات توضیح میدم.
‫چینگ‌یونِ ما هم هرچی نباشه...
‫یه دختره.
‫بالاخره راجع‌به مسائلی که...
‫بین دختر و پسر هست خجالتیه.
‫دن شنزی قدبلند و قدرتمنده.
‫مردم حتی میگن که اون ‫جانشین رهبری فرقه‌ست.
‫اون کسیه که...
‫لایق ازدواج با چینگ‌یونه.
‫اگه منم جای اون بودم، ‫دوست داشتم دن شنزی رو انتخاب کنم.
‫چرا همیشه باهام مخالفی؟
‫به دینگ یین بیشتر میشه اعتماد کرد.
‫- دن شنزی. ‫- دینگ یین.
‫بسه دیگه!
‫من یه نقشه‌ای براش دارم.
‫بانو فن باورکردنی نیست!
‫براش اهمیتی نداره که...
‫جای شمشیرهای جادویی رو...
‫مخفی نگه داره،
‫تازه می‌خواد واسه چینگ‌یون ‫همسر هم انتخاب کنه.
‫اون فقط به فکر دخترشه.
‫می‌خود براش جبران کنه.
‫کی این داستان‌ها تموم میشه؟
‫تا وقتی که یه خواستگار رو ‫انتخاب کنه و ازدواج کنه؟
‫الان خیلی وقته که پایین اومدیم،
‫ولی یه دونه شمشیر جادویی هم پیدا نکردیم.
‫فقط داریم توی این آشفتگی ‫دنبال چینگ‌یون می‌ریم.
‫ولی به‌نظر می‌رسه که چینگ‌یون...
‫نمی‌خواد با بانو فن کنار بیاد.
‫چینگ‌یون هم بی‌تقصیر نیست.
‫ازش خواستم از مادرش بپرسه،
‫ولی هنوز بعد از این همه مدت اتفاقی نیفتاده.
‫انقدر بهش فشار نیار.
‫بعد از تمام اتفاقاتی که این چند روزه افتاده،
‫واسه اونم سخته.
‫کجاش سخته؟
‫این خانواده خیلی بزرگه ‫عمارت تاوران رو هم همین‌طور.
‫مادرش هم صاحب اینجاست.
‫دیگه از خدا چی می‌خوای؟
‫ولی بجاش اون ‫به همه‌چی دست رد می‌زنه و...
‫تظاهر می‌کنه که منزویه.
‫پس شاید اونقدرها هم باهم صمیمی نیستن.
‫واسه همین نمی‌تونه بهش بگه.
‫نظرت چیه بری با بانو فن صحبت کنی؟
‫دنیا داره به نابودی کشیده میشه.
‫تمامی هنرجوهای رزمی ‫باید همکاری کنن تا تموم شه.
‫عمارت تاوران خیلی خوش‌شانسه.
‫باید تمام تلاش‌شون رو بکنن تا به ‫فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو کمک کنن.
‫تا وقتی اونا طرف ما باشن،
‫ما هم به سرنخی که فرقه ‫شمشیرزنی کوه شو می‌خواد می‌رسیم.
‫شنزی،
‫تو رهبر آینده‌ی فرقه‌ای.
‫باید مشکلات رو ‫همون اول حل و فصل کنی...
‫جای اینکه همیشه به حرف...
‫دیگران گوش بدی و ترسو باشی.
‫الان میرم.
‫حالا شد. همیشه باید راهنماییت کنم.
‫اگه جای تو بودم ‫تا الان دست به کار شده بودم.
‫چی؟
‫چینگ‌یون می‌خواد ازدواج کنه؟
‫آره.
‫حتماً تصمیم یک‌طرفه‌ی بانو فن بوده.
‫واسه همینه که چینگ‌یون ناراحته.
‫اونوقت تو هیچی نگفتی؟
‫من یه غریبه‌ام. ‫چی می‌تونم بگم؟
‫غریبه؟
‫آره.
‫ازدواج چینگ‌یون چیز بدی هم نیست.
‫دختر نجیبیه.
‫می‌تونه بالاخره یکی رو پیدا کنه...
‫که به خودش و عشقی که داره اهمیت بده.
‫تا دیگه کسی...
‫اعصابش رو خرد نکنه.
‫مگه نه؟
‫شیان‌بینگ،
‫چرا انقدر...
‫دوپهلو حرف می‌زنی؟
‫چون نگرانتم.
‫توی روابط، بدترین چیز اینه که...
‫خنگ‌بازی دربیاری.
‫اونوقت تو روی هرچی خنگِ سفید کردی.
‫مشخصه کسی که چینگ‌یون دوست داره...
‫تویی.
‫و توام بهش شک داری.
‫خیلی بهش اهمیت میدی...
‫ولی زیر همه‌چی می‌زنی.
‫به چی فکر می‌کنی؟
‫کِی شده بهش اهمیت ندم؟
‫مثل خواهرم باهاش رفتار می‌کنم.
‫اگه بهش اهمیت میدی،
‫باید بیشتر ملاحظه‌شو کنی.
‫الان چیزی که چینگ‌یون ‫بیشتر از همه نیاز داره...
‫اینه که از این ماجراها نجاتش بدی.
‫در ضمن، یه خانم...
‫همیشه به توجه یه آقا نیاز داره.
‫منو فرض کن.
‫من نمونه‌ی خیلی خوبی‌ام.
‫اگه من انقدر حامی نبودم،
‫خانم پری بهم بی‌توجهی می‌کرد.
‫کجاش خنده‌داره؟
‫فکر نمی‌کنم خانم پری...
‫بهم علاقه‌ای داشته باشه.
‫ولی من و خانم پری و تو و خانم چینگ‌یون...
‫بازم بحث رو عوض کردی!
‫یه سؤالی ازت دارم.
‫اگه چینگ‌یون واقعاً با کسی ازدواج کنه،
‫تو باهاش مشکلی نداری؟
‫می‌دونم که توی قلبت...
‫هنوز هم دلت برای یو ووشین تنگه.
‫تمومش کن.
‫فقط اذیتم می‌کنه.
‫نصیحتِ خوب همیشه آزاردهنده‌ست.
‫توی این قضیه...
‫من سفت و سخت طرف چینگ‌یون‌ام.
‫بازم می‌خوای فرار کنی؟
‫که چی؟
‫با فرار کردن که مشکل حل نمی‌شه.
‫بهتره بری با چینگ‌یون صحبت کنی.
‫منو باز کنین!
‫پسر ناقلا.
‫راستش...
‫واقعاً نمی‌خوام به نقاط حساست ضربه بزنم.
‫ولی مبارز کنگ‌فوی خوبی هستی، ناقلا.
‫بذار اینو ازت بپرسم. ‫چینگ‌یون...
‫از تو خوشش میاد؟
‫چی میگی؟
‫دن شنزی.
‫تو خیلی بااستعدادی.
‫تازه هم‌شاگردی چینگ‌یون هم هستی.
‫ناامیدم نکن.
‫نمی‌خوام بهتون آسیبی برسونم.
‫فقط می‌خوام راجع‌به موضوعی باهاتون صحبت کنم.
‫صحبت تحت این شرایط...
‫به‌نظر خیلی عجیب میاد، خانم.
‫اینجوری می‌خواد بگه که ‫باید قبول کنی و نمی‌تونی مخالفت کنی.
‫دلم نمی‌خواد الکی طفره برم.
‫همون‌طوری که هردوی شما می‌دونین،
‫می‌خوام کاری رو انجام بدم که ‫به صلاح خود چینگ‌یونه...
‫تا خوشحالش کنم.
‫بانو، فکر می‌کنین با این کارتون...
‫اون خوشحال میشه؟
‫چینگ‌یون دختر منه.
‫خودم می‌دونم چی می‌خواد.
‫می‌دونم که...
‫به یکی از شما دوتا علاقه داره.
‫چی؟
‫از رفتار چینگ‌یون ‫می‌تونم تشخیص بدم که...
‫بهتون اهمیت میده.
‫شاید بخاطر اینه که هنوز جوونه.
‫ولی اشکالی نداره.
‫بعد از اینکه ازدواج کنین،
‫وقتی عشق و محبت زیاد شه،
‫می‌دونم که...
‫یکی از شما همسر خوبی براش میشه.
‫خانم،
‫لطفاً این مسخره‌بازی رو تموم کنین، خب؟
‫من حرفم جدیه!
‫شما که به احساسات یه زن اهمیت نمی‌دین.
‫بذارین یه زن دیگه...
‫به احساسات خودش اهمیت بده.
‫در ضمن،
‫با نفوذی که عمارت تاوران داره،
‫می‌تونم غیر از شما،
‫دنبال خواستگارهای دیگه هم بگردیم.
‫عقلش رو ا دست داده؟
‫آره.
‫پسر ناقلا! پسر ناقلا!
‫توی عمارت تاوران ‫تصمیمات رو خودمون می‌گیریم.
‫پسرجون، واسه جا زدن عجله نکن.
‫هنوز کامل به شرایط گوش ندادی.
‫این پاویونِ کلکسیون عمارت تاوران.
‫ولی توی خانواده‌ی فن یه قانونی داریم.
‫تنها با عضویت توی خانواده‌ی فن...
‫می‌تونین وارد پاویونِ کلکسیون بشین.
‫اگه هرکدوم با چینگ‌یون ازدواج کنه،
‫این فرصت رو بدست میاره.
‫فن شیائوشو!
‫جلو نیا!
‫تکون نخور.
‫فن شیائوشو، از قدرت و نفوذ ‫خانوادگیت سوءاستفاده نکن...
‫که بهمون زور بگی.
‫دن شنزی قراره با من ازدواج کنه.
‫دور شنزی رو خط بکش.
‫شما دوتا نامزد کردین؟
‫گرچه هنوز رسما ازدواج نکردیم،
‫ولی از قدیم ما رو برای هم می‌دونستن.
‫از اونجایی که نامزد نکردین،
‫پس انتخابش با خودشه.
‫شماها از کوه پایین اومدین تا...
‫ردی از شمشیرهای جادویی بزنین، درسته؟
‫بهتون قول میدم که مجموعه‌ی پاویون...
‫به سؤالات‌تون جواب میده.
‫دن شنزی،
‫تصمیم خودت رو گرفتی؟
‫بانو، من...
‫دن شنزی، به چی فکر می‌کنی؟
‫شما خنگ‌ها لیاقت مهر و محبت منو ندارین.
‫بد شد، بد شد!
‫چینگ‌یون، چینگ‌یون بد شد.
‫دارن باهم درگیر میشن.
‫کی‌ها؟
‫اونا دارن با مادرت درگیر میشن.
‫چی؟
‫نمی‌تونم توضیح بدم.
‫باهام بیا، باید ببینی.
‫مهم نیست چطور عمارت تاوران بانفوذه.
‫نباید با شنزی کاری داشته باشی.
‫قبلاً بخاطر اینکه مراقب چینگ‌یون بودی...
‫بهت احترام می‌ذاشتم.
‫ولی الان می‌خوام...
‫این دو نفر رو با خودم ببرم.
‫اونی که چینگ‌یون بخواد رو نگه می‌دارم.
‫اونی هم که نخواد رو حتی اگه بخوام بکشم...
‫تو نمی‌تونی توی کارم دخالت کنی.
‫تو...
‫زیینگ.
‫انقدر داد و بی‌داد نکن.
‫من فقط به تو فکر می‌کنم.
‫حاضر نیستم با چینگ‌یون ازدواج کنم.
‫دن شنزی،
‫مگه چینگ‌یون چه ایرادی داره؟
‫از این دختر پرافاده که خیلی بهتره.
‫درست حرف بزن ببینم. ‫کی افاده‌ایه؟
‫تو!
‫وقتی ازم خواهش کردی که بذارم ‫وارد پاویونِ کلکسیون بشین...
‫مگه نگاه تملق‌آمیز بهم نداشتی؟
‫خیلی خیلی ظالمی.
‫من، ژوگ زیینگ،
‫تابحال اینجوری بهم توهین نشده بود.
‫میشه همگی آروم باشید؟
‫بانو،
‫داریم راجع‌به خوشبختی ابدی ‫چینگ‌یون صحبت می‌کنیم.
‫اگه با قدرتی که توی خانواده دارین ‫مجبورمون کنین،
‫اونوقت دیگه چینگ‌یون ‫نمی‌تونه بهتون اعتماد کنه.
‫من هرگز تن به این کار نمیدم،
‫چه بسا که بخوام ازدواج کنم.
‫منم همین‌طور.
‫مزخرف می‌گید.
‫مگه دخترم چه مشکلی داره؟
‫حتی اگه تهدید به مرگ هم بشین ‫این کارو نمی‌کنین؟
‫- نه. ‫- نمی‌کنیم.
‫کافیه.
‫چی می‌خوای؟
‫چینگ‌یون...
‫خیلی‌خب، بیا اینجا.
‫خب. حالا که چینگ‌یون هم اینجاست،
‫بذار همه‌چی رو روشن کنیم.
‫چینگ‌یون، تو چی می‌خوای از ما؟
‫چطور جرئت می‌کنی ‫با خانواده‌ی فن اینطور صحبت کنی؟
‫خانم پری!
‫بانو فن،
‫چطور می‌تونی هرکسی که دلت می‌خواد رو بزنی؟
‫برو پی کارِت.
‫چطور جرئت می‌کنی دست رو من بلند کنی؟
‫عالی شد، ژو چینگ‌یون!
‫حالا یه مادر ثروتمند و قدرتمند داری...
‫تا حمایتت کنه.
‫حالا دیگه با من و هم‌شاگردی‌هات...
‫اینجوری رفتار می‌کنین، هان؟
‫خانم پری، خانم پری،
‫آروم باشین. ‫شاید سوءتفاهم شده.
‫ولم کن!
‫چینگ‌یون...
‫از وقتی که به عمارت تاوران اومدم...
‫یه رو خوش ندیدم.
‫واقعاً می‌خوای توی تمام زندگیم ‫تو جای من تصمیم بگیری؟
‫چینگ‌یون، تمام این کارها رو ‫بخاطر خودت انجام دادم.
‫بخاطر من بود؟
‫چقدر که تو مادر خوبی هستی.
‫اون زمان انقدر به فکر خودت بودی که...
‫بابام رو سر همین کارهات کشتی،
‫منم یتیم کردی.
‫الانم اومدی ادعا می‌کنی ‫که خیر و صلاحم رو می‌خواستی؟
‫بخاطر خودم بوده که ‫مجبورم کردی ازدواج کنم و...
‫کاری کنم هم‌شاگردی‌هام ازم متنفر باشن؟
‫بخاطر خودم بوده که منو...
‫یه دختر بی‌ارزشی کردی...
‫که هیچکس یه ثانیه هم تحملش رو نداره؟
‫مگه کر بودی نشنیدی که گفت
‫ترجیح میده بمیره و با من ازدواج نکنه؟
‫چرا انقدر می‌خوای آبروی منو ببری؟
‫چینگ‌یون، من...
‫اگه قراره مادری مثل تو داشته باشم،
‫همون بهتر که نداشته باشم.
‫ازت متنفرم!
‫چینگ‌یون.
‫تو خنگ‌ترین آدم...
‫روی زمینی!
‫از توام متنفرم!
‫چینگ‌یون!
‫اونقدری که فکر می‌کنم بد نیستم.
‫واقعاً بخاطر خودت بوده.
‫چینگ‌یون!
‫برو پی کارت! ‫دیگه نمی‌خوام چیزی بشنوم.
‫شیائوشو، شیائوشو،
‫انقدر ناراحتی نکن.
‫اون جَوونه و جاهل.
‫عصبانی نشو.
‫من خیلی بی‌چاره‌ام.
‫من همسرم رو ناامید کردم ‫و از حرف والدینم سرپیچی کردم.
‫حالا حتی دختر خودم هم...
‫گفت از من متنفره.
‫این حرف‌ها رو نزن، شیائوشو.
‫از قدیم گفتن خانواده گوشت هم رو بخورن ‫استخوان هم رو دور نمی‌ریزن.
‫چینگ‌یون دختر باهوشیه.
‫متوجه‌ی نگرانی‌های شما میشه.
‫شیائوشو، انقدر خودت رو سرزنش نکن.
‫الان فقط اون... عصبانیه.
‫آروم که شد، حالش خوب میشه.
‫میرم از هم‌شاگردی‌هاش عذرخواهی کنم.
‫ولی...
‫ولی نگران چینگ‌یون‌ام.
‫برادر، برادر.
‫شیائوشو، شیائوشو، نگران نباش.
‫تا وقتی ما دوتا اینجا باشیم،
‫نمی‌ذاریم چینگ‌یون...
‫از اتاقش بیرون بره.
‫درسته، ما اینجا مراقبش‌ایم.
‫چینگ‌یون،
‫میرم از هم‌شاگردی‌هات عذرخواهی کنم.
‫می‌دونم از کاری که کردم بدت اومده.
‫ولی واقعاً بخاطر خودت این کارو کردم.
‫یه روزی توام نگرانی‌های منو درک می‌کنی.
‫شیائوشو.
‫زیینگ! زیینگ!
‫زیینگ،
‫میشه این افکار چرند رو تمومش کنی؟
‫افکار چرند؟
‫یعنی وقتی بانو فن در ازای ازدواج...
‫پاویونِ کلکسیون رو پیشنهاد داد ‫وسوسه نشده بودی؟
‫نه.
‫تو همه‌اش میگی که ‫دنبال پاویونِ کلکسیون بگردم.
‫منم خواستم زودتر پیداش کنم ‫تا تو خوشحال بشی.
‫پس تقصیر منه!
‫چون تو برام مهم بودی، دن شنزی!
‫حیف که این فرصت رو...
‫که داماد خانواده‌ی فن بشی ازت گرفتم!
‫کدوم داماد!
‫زیینگ.
‫تو که خودت می‌دونی.
‫ولم کن!
‫اگه من به تو فکر نکنم...
‫شنزی...
‫این چه رفتاریه با خانم پری داری؟
‫یه اتفاقی افتاده.
‫نه. یکی وارد پاویونِ کلکسیون شده.
‫چرا ناپدید شد؟
‫بیاین بریم ببینیم.
‫اگه زرنگ باشی،
‫قرص پنج عنصر آسمان نُهم رو به من میدی.
‫خوابش رو ببینی.
‫میرم کمک کنم.
‫هشت اهریمن وحشی؟
‫بگو ببینم...
‫بقیه کجان؟
‫خودت رو به اون راه نزن.
‫باشه، الان نشونت میدم.
‫ببین...
‫این مسئله‌ی شخصی خانواده‌ی فنه.
‫لطفاً واردش نشید.
‫- ببریدش. ‫- بله.
‫- پاشو. ‫- بیا.
‫عمارت تاوران بلای بزرگ قراره سرش بیاد.
‫تازه قسمت جذاب ماجراست.
‫- بیا. ‫- بیا.
‫- حرکت کن. یالا. ‫- زود باش.
‫بجنب!
‫شما نمی‌تونین بیرون بیاین.
‫برید رد کارتون!
‫شما نباید مثل مادرتون باشین و...
‫سریع از خونه فرار کنین و
‫ما رو هم بی‌خبر بذارین.
‫بله، به مادرتون درس عبرت هم دادین،
‫وقتی گفتین که بی‌مسئولیت بوده ‫و به شما و پدرتون آسیب زده.
‫هرگز اون رو الگوی خودتون قرار ندین.
‫- نمی‌خوام فرار کنم! ‫- وایسا، وایسا، وایسا.
‫نمی‌تونیم اجازه بدیم.
‫وگرنه مادرتون میاد و...
‫بی‌چاره‌مون می‌کنه.
‫بله، به مادرتون قول دادیم...
‫که نذاریم شما برین.
‫نباید از دست‌مون ناراحت شین.
‫فکر نکنین مشکلی بین‌مون هست!
‫عجیب پر، اینجا چیکار می‌کنی؟
‫چینگ‌یون.
‫چینگ‌یون!
‫چینگ‌یون.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫عجیب پر اصرار داشت تو رو ببینم. ‫از بس گفت کچلم کرد.
‫چینگ‌یون. چینگ‌یون.
‫دیدی؟ این شکلی.
‫تمام روز اسمت رو صدا می‌زد.
‫مگه میشه بهش یاد نداده باشی و صدا بزنه؟
‫من...
‫نه، دستم رو خوندی.
‫چینگ‌یون، آروم شدی؟
‫غذا بیارم بخوری؟
‫برو پی کارت! ‫به تو چه که آروم شدم یا نه.
‫به کی می‌خندی؟
‫به تو.
‫شاید ندونی...
‫که چند نفر دل‌شون می‌خواد ‫وارد عمارت تاوران بشن.
‫ولی شما، بانوی جوان،
‫می‌خواین ازش فرار کنین.
‫واقعاً که هرکسی...
‫یه سرنوشتی داره.
‫ولی من هرگ به تقدیر باور نداشتم.
‫به‌نظرم...
‫هرکس باید خوش تقدیرش رو رقم بزنه.
‫کاش همین‌قدری که گفتی...
‫آسون بود.
‫اگه همین‌جوری اینجا باهات صحبت کنم،
‫مردم فکر می‌کنن که من...
‫یه دزدی چیزی هستم.
‫شما زیباترین لبخند رو دارین، ‫خیلی زیباست.