‫[قسمت بیست‌وهفتم]
‫که اینطور.
‫پس شمشیر شن‌مو کجاست؟
‫بر اساس افسانه‌ها، ‫دور درخت مقدس آسیایی فو‌سانگ...
‫نور نقره‌ای احاطه شده بود و...
‫یک شاخه از اون ‫به شمشیر شن‌مو تبدیل شده.
‫بعدش شمشیرساز معروف، ‫شویوئه اون رو بدست آورد و...
‫به جیانشن‌مو بازسازیش کرد.
‫بعدها شویوئه ‫به‌طرز اسرارآمیزی ناپدید شد،
‫همسرش، یو مینگ‌نیانگ ‫و شمشیر شن‌مو رو...
‫تنها توی کوه چینگ‌چونگ رها کرد.
‫عالیه!
‫فهمیدم هر سه‌تا شمشیر جادویی کجا هستن.
‫واسه تشکر و قدردانی ‫برای نجات جون من،
‫می‌خوام هدایای دیگه‌ای هم بهتون بدم.
‫این‌ها...
‫این‌ها کلکسیونی از آثار قدیمی و گمشده...
‫از فنون شمشیرزنی دیانسنگ...
‫از قله‌ی دیانسنگِ کوهِ شوئه.
‫من خو‌ش‌شانسم که یه نسخه ازش دارم.
‫پس اینا نوشته‌های بایکائوئه؟
‫بله. این همون چیزیه که ‫شن‌نونگ باستانی از...
‫چشیدن تمام گیاه‌ها یاد گرفته.
‫که البته می‌تونه ‫حین تحقیقات براتوت مفید باشه.
‫ممنون، بانو.
‫خانم زیینگ،
‫نمی‌دونستم چی به تو بدم،
‫پس خودت یه کتاب از...
‫پاویون کلکسیون انتخاب کن.
‫ممنون، بانو.
‫من چیزی نمی‌خوام.
‫مامان، میشه منم یکی انتخاب کنم؟
‫چقدر خنگی آخه.
‫تمام پاویون کلکسیون...
‫در آینده برای تو میشه.
‫چه عالی.
‫پس یین چی؟
‫دینگ یین، این رو مخصوص خودت آماده کردم.
‫این کتاب مهارت‌های ذهنی ‫کنترلِ سنگ روح سرخه...
‫که تای‌چینگ ژن‌رن ‫وقتی که توی عمارت تاوران بوده
‫اونا رو نوشته و...
‫اینجا نگه داشته.
‫حالا دارم اونو به تو میدم،
‫به این امید که بهت بهت کمک کنه ‫تا بتونی سنگ روح سرخ رو کنترل کنی.
‫این خیلی باارزشه.
‫ممنون، بانو.
‫خواهش می‌کنم.
‫از اونجایی که به چیزی که می‌خواستین رسیدین،
‫بذارید حالا برتون گردونم.
‫ممنون، بانو.
‫از اونجایی که هنوز مأموریت‌تون سر جاشه،
‫من دیگه وقت‌تون رو نمی‌گیرم.
‫رهبر فرقه‌ی وودانگ، تانگ یوانچی ‫و من دوست‌های قدیمی هستیم.
‫لطفاً یک شب دیگه بمونین.
‫من براش یه نامه می‌نویسم.
‫می‌تونید فردا حرکت کنید.
‫اون زمان فرقه‌ی کوه شو ‫و وودانگ باهم مشکلاتی داشتن.
‫همه‌چی حل و فصل شد ‫ولی هنوز هم یه‌سری دلخوری‌ها هست.
‫اگه شما بتونین راهنمایی‌مون کنین...
‫خیلی خوب میشه.
‫خیلی خوب میشه، مامان.
‫می‌خوام یه شب دیگه کنارت باشم.
‫زیینگ، پاویون کلکسیون ‫لایق اون شهرتی که داره هست.
‫فنون شمشیرزنی دیانسنگ ‫سال‌ها بود گم شده بود و...
‫الان یک مقداریش رو یاد گرفتم.
‫انتظارش رو نداشتم...
‫یه‌روزه همه‌چی رو یاد بگیرم.
‫خیلی خوبه.
‫اول بانو فن ازت خوشش اومد،
‫بعدش هم فنون شمشیرزنی گمشده رو گرفتی.
‫چه شانسی داری!
‫زیینگِ عزیز، چرا هنوز دلخوری؟
‫من فقط دخترِ رهبر فرقه‌ام و...
‫توی کوه شو محترم‌ام،
‫ولی توی جیانگنانِ پرآوازه...
‫عمارت تاوران،
‫من هیچکسی نیستم.
‫به‌نظرم باید اینجا بمونی...
‫از منصب بالا و سرمایه‌ای که داری لذت ببری.
‫من توی دنیا تنها به یک نفر علاقه دارم و...
‫اون آدم ژوگ زیینگه.
‫چینگ‌یون از یه ‫خانواده‌ی قدرتمند و ثروتمند میاد،
‫ولی من دوست دارم که با تو ازدواج کنم،
‫نه با اون.
‫متوجه هستی؟
‫حتی بهش یا به هیچکس دیگه‌ای...
‫فکر هم نکن.
‫چشم، خانم.
‫نکن!
‫این آدم موقعیت دقیق ما رو می‌دونه.
‫این آدم به درستی راهنمایی‌مون...
‫و به موقعش راهنمایی‌مون می‌کنه،
‫ولی دوست نداره که دیده شه.
‫حتی اگه این آدم صورتش پوشیده هم باشه،
‫بازم باید بتوی تشخیص بدی.
‫متوجه نشدی مرد بود یا زن؟
‫قدش چقدر بود؟
‫از فنون کنگ‌فوی چه فرقه‌ای استفاده می‌کرد؟
‫بهت که گفتم نمی‌دونم.
‫اگه می‌دونستم بهت می‌گفتم.
‫از واکنش چینگ‌یون...
‫معلومه که طرف رو شناخته.
‫ممکنه یوئر باشه؟
‫یین، نمی‌خوام برات سخنرانی کنم،
‫ولی چرا هنوز به اون زن اهریمنی فکر می‌کنی؟
‫هرچقدر زندگیت رو جهنم کرد کافی نبود؟
‫نه، فقط برام جای سؤال بود...
‫بخاطر رفتار چینگ‌یون...
‫فکر می‌کنی اون زن اهریمنی ‫بازم سراغت اومده؟
‫چینگ‌یون رو دزدیدن،
‫یعنی برفِ درون ابرها کاری کرده؟
‫آسیبی دیده؟
‫الان بهتره؟
‫این سؤال‌ها رو ازش پرسیدی؟
‫تو نگران خودش نبودی.
‫فقط رفتی ازش...
‫سؤال‌های احمقانه پرسیدی.
‫می‌تونه از این بابت خوشحال باشه؟
‫خیلی بهش فکر نکردم.
‫بی‌فکری کردم.
‫بی‌فکری نکردی.
‫فقط بهش اهمیت ندادی.
‫بعد از اینکه به کوه شو رفتیم،
‫چینگ‌یون همیشه بهم ‫کمک می‌کرد که مراقب تو باشم.
‫هربار که تو اشتباهی می‌کردی، ‫اون طرف تو رو می‌گرفت.
‫وقتی تنبیه می‌شدی،
‫اون می‌خواست جای تو تنبیه شه.
‫واسه اینکه شمشیرزنی رو بهت یاد بده،
‫استاد شیائورو تنبیه‌ش کرد.
‫اون روزی که حبس شده بودی،
‫اون چندین روز توی...
‫قله‌ی لینگ‌یون ‫بدون آب و غذا زانو زد و نشست.
‫پاهاش داغون شده بودن.
‫وقتی واسه درمان پیش من اومد،
‫ازم خواست...
‫برات این چیزها رو تعریف نکنم.
‫چون می‌ترسید اگه خبردار شی...
‫نگرانش شی.
‫وقتی بانو فن ازت سؤال پرسید
‫چرا قبول نکردی که...
‫با همچین دختر همه‌چیز تمومی ازدواج کنی؟
‫می‌دونم که...
‫هنوز بیخیال اون دختر اهریمنی نشدی،
‫ولی اون بارها بهت دروغ گفت و...
‫مهمتر از همه،
‫خیلی از...
‫هم‌شاگردی‌هامون رو کشت.
‫اون اهریمنیه!
‫اونوقت چینگ‌یون...
‫یه دختر ساده و مهربونه.
‫خیلی بهت اهمیت میده.
‫به‌نظرت همچین دختر خوبی...
‫از اون دختر اهریمنی بهتر نیست؟
‫شیان‌بینگ...
‫فقط به حرف‌هام گوش کن!
‫واسه یه آدم نفرت‌انگیز...
‫درسته اونی که بهت اهمیت میده رو اذیت کنی؟
‫ارزشش رو داره؟
‫یین، بهم قول بده...
‫اگه گذشته‌ات یادت نیودم...
‫با آرامش خاطر با آینده روبه رو بشی و...
‫توی کوه شو بمونی، خب؟
‫خواهش می‌کنم چشم‌هاتو باز کن!
‫خواهش می‌کنم بیدار شو، یین!
‫یین، اینجوری نباش.
‫یین؟
‫مامان راست می‌گفت.
‫فقط کافیه بهش بگم و...
‫اونوقت دیگه درد فقدانی ندارم.
‫اگه گفتم و قبول نکرد،
‫حداقل پشیمونی‌ای ندارم.
‫واسه آخرین بار شانسم رو امتحان می‌کنم.
‫می‌دونم...
‫هنوز بیخیال اون دختر اهریمنی نشدی،
‫ولی اون بارها بهم دروغ گفته و...
‫و مهمتر از همه...
‫اون خیلی از...
‫هم‌شاگردی‌هامون رو کشت.
‫اون اهریمنیه!
‫اونوقت چینگ‌یون...
‫یه دختر ساده و مهربونه.
‫اون خیلی بهت اهمیت میده.
‫به‌نظرت همچین دختر خوبی...
‫از اون دختر اهریمنی بهتر نیست؟
‫چینگ‌یون!
‫تو احمق‌ترین آدم...
‫این دنیایی!
‫و من ازت متنفرم!
‫چینگ‌یون راست می‌گفت.
‫من واقعاً احمق‌ترین آدم دنیام و...
‫نمی‌تونم خوب رو از بد تشخیص بدم.
‫یین،
‫واقعاً پای حرفی که زدی هستی؟
‫حس می‌کنم دارم خواب می‌بینم.
‫اگه تصمیمت عوض شده ‫هنوز دیر نشده.
‫نه!
‫منظورم این نبود.
‫فقط خیلی خوشحالم.
‫فکر می‌کردم همیشه...
‫باهام مثل خواهر کوچیکه‌ات رفتار می‌کنی.
‫هنوز یادته وقتی که ‫به کوه شو اومده بودم...
‫چی بهم گفتی؟
‫چی؟
‫گفتی باید به آینده نگاه کنیم و...
‫درگیر گذشته نباشیم...
‫و اینکه باید قدرِ هر چیزی که داریم رو بدونیم.
‫استاد بزرگ یه‌بار بهم گفت...
‫اینجور دل مشغولی‌هام رو کنار بذارم ‫و ذهنم رو خالی کنم.
‫ولی من سال‌ها...
‫دنبال یه چیز غیرواقعی‌ای بودم.
‫درگیرِ یه قلبی بودم که اهریمنی بود.
‫چیزی نمونده بود که بیخیال ‫تمام کارهایی که برام کردی بشم.
‫یین، من هرگز...
‫واسه این باهات مهربون نبودم که...
‫در ازاش چیزی ازت بخوام.
‫منم واسه اون این کارو نمی‌کنم. ‫این جواب مهربونی‌هاته.
‫من خیلی احمق بودم.
‫کسی که بیشتر از همه بهم اهمیت میده...
‫همیشه کنارم بوده.
‫چینگ‌یون اجازه میدی که...
‫از الان به بعد من مراقبت باشم؟
‫باشه.
‫سرورم،
‫بانو تو مِی آماده‌ی رفتن‌ان.
‫خودم بدرقه‌اش می‌کنم.
‫برکه‌ی خون حالا دیگه پر شده.
‫در نبودم از خودت مراقبت کن.
‫حرفی واسه گفتن نداری؟
‫به نصیحت‌هات عادت کردم.
‫اگه چیزی نگی ناراحتم.
‫دینگ یین اون آدم سابق نیست.
‫ژوگ یوو از این بابت حتماً خاطرجمع شده...
‫قبل از اینکه بذاره از کوه خارج شه.
‫این‌بار خطرناک میشه.
‫مثل قدیم بی‌احتیاطی نکن.
‫قبل از هر کاری نقشه بکش و آماده شو.
‫یعنی نگران منی؟
‫دیر شده، برو دیگه.
‫جینگ‌وو...
‫می‌خوام بدونم توی قلبت...
‫کی برات عزیزتره، من یا دخترت؟
‫می‌دونم از یوئر خوشت نمیاد،
‫ولی اون از خونِ منه.
‫هروقت لازم شد می‌تونی ازش استفاده کنی،
‫ولی بهش صدمه‌ای نزن.
‫یادت باشه!
‫باشه، قول میدم.
‫ولی توام باید یه قولی بهم بدی.
‫بعد از اینکه تو رو به خواسته‌ات رسوندم،
‫باید بالاخره باهم ازدواج کنیم.
‫خیلی‌خب، ولش.
‫بعداً راجع‌بهش حرف می‌زنیم.
‫این نامه رو به استاد تانگ بده ‫هروقت که به فرقه‌ی وودانگ رسیدی.
‫واسه خاطر من هم که شده،
‫فکر نکنم اذیت‌تون کنه.
‫ممنون، خانم.
‫بعد از اینکه ‫سه شمشیر جادویی رو پیدا کردیم،
‫بازم به دیدن‌تون میایم.
‫خانم، رفتار بچگونه‌ای ازم سر زد و...
‫بهتون بی‌احترامی کردم. ‫لطفاً منو ببخشین.
‫فقط سوءتفاهم بوده ‫و نیازی نیست نگران باشی.
‫- ممنون، خانم. ‫- ممنون خانم.
‫- چینگ‌یون. ‫- مامان.
‫دارم تنهات می‌ذارم.
‫لطفاً مراقب خودت باش.
‫از اونجایی که ‫به چیزی که می‌خواستی رسیدی،
‫دیگه بچه‌بازی درنیار.
‫به همدیگه احترام بذارین و...
‫قلب‌تون برای دیگری بتپه، خب؟
‫باشه.
‫نگران نباش، بانو فن.
‫دیشب روی سقف...
‫باهم حرف زدن و...
‫ستاره‌ها رو تماشا کردن...
‫که همین باعث شد ‫یه ساعت هم نتونستم بخوابم. مگه نه؟
‫سفر خطرناکیه.
‫باید مراقب باشی.
‫مامان، مراقب خودت باش.
‫برو.
‫مراقبت کن!
‫مراقب باشید.
‫مراقب باشین، بانو.
‫بریم، چینگ‌یون.
‫برو.
‫- خدا نگهدار. ‫- خدا نگهدار.
‫سرورم.
‫چی شده؟
‫اون اینجاست.
‫لویی پائو،
‫سر جای تو نشستم.
‫ناراحتی؟
‫ارباب توبا، حتماً شوخی می‌کنین.
‫ما دوست‌های خوبی هستیم که ‫بری یک هدف مشترک می‌جنگیم.
‫چطور ممکنه ناراحت شم.
‫شماها خیلی آدم‌های شوخ‌طبعی هستین.
‫واسه یه هدف مشترک؟
‫لویی پائو، این سال‌ها ‫راجع‌بهت اشتباه می‌کردم.
‫همیشه فکر می‌کردم...
‫تو سگِ فرمان‌برِ منی.
‫هرجوری که می‌خواین فکر کنین،
‫ولی مطمئنم که راجع‌به من اشتباه می‌کنین.
‫چون من سگ مطیعی نیستم.
‫بلکه گرگی‌ام که می‌گیره.
‫لویی پائو، لویی پائو!
‫بعد از اینکه شمشیر ننمینگ لیهو...
‫کوه شو رو ترک کرد،
‫چرا خبرش رو فوراً بهم ندادی؟
‫مگه خودت مرد قدرتمندی نیستی؟
‫چرا به کمک من نیاز داشتی؟
‫ارباب لویی پئو، اگه جونت رو دوست داری...
‫شمشیر ننمینگ لیهو رو بهمون بده.
‫وگرنه ارباب توبا ‫اون رو به زور ازت می‌گیره.
‫راستش رو بخواین،
‫شمشیر ننمینگ لیهو...
‫الان توی دره‌ی ین‌فنگ نیست.
‫مگه بهتون نگفتم...
‫داریم واسه یه هدف مشترک می‌جنگیم؟
‫تعریف کن ببینم.
‫پیدا کردن شمشیر ننمینگ لیهو...
‫در واقع اولین قدم توئه.
‫هدف نهایی...
‫سنگ روح سرخه.
‫حالا تو مِی و دخترم یو ووشین...
‫همراه با شمشیر ننمینگ لیهو ‫درحال انجام وظیفه‌ان...
‫تا سنگ روح سرخ رو بگیرن.
‫دخترت؟ تو مگه دختر داری؟
‫از کِی تا حالا تو مِی...
‫راجع‌به این ماجرا انقدر صبور شده!
‫زمان زیادیه که همدیگه رو می‌شناسیم و...
‫به همدیگه اعتماد داریم.
‫ارباب توبا، این نقشه ‫مو لای درزش نمیره و...
‫موفقیت‌آمیز خواهد بود.
‫فکر می‌کنم که شما...
‫بهتره اینجا بمونین تا خبر خوب رو بشنوین.
‫فکر می‌کنی سد راهت‌ام؟
‫من فقط به تو مِی و یوئر باور دارم.
‫باشه، می‌تونم بهت اعتماد کنم.
‫تکون نخور!
‫سرورم!
‫سرورم...
‫ارباب لویی پائو برای اهداف والای شما ‫تمام تلاشش رو کرده.
‫می‌تونم بپرسم چه خطایی ازش سر زده؟
‫این فقط یه مجازات کوچیکه که...
‫بهت بگم...
‫بدون اجازه‌ی من هر کاری نکنی!
‫سرورم!
‫سرورم، بیاین.
‫بشینین لطفاً.
‫بذارین انرژی ازلی‌تون رو ثابت کنم.
‫نیازی نیست.
‫خودم مراقب زخمم هستم.
‫فعلاً حالم خوبه.
‫سرورم...
‫چرا به ارباب توبا دروغ گفتین؟
‫تو مِی و یوئر خیلی باهم نمی‌سازن.
‫نُه سم،
‫الان ۲۰ ساله که تو باهامی، درسته؟
‫۲۲ سال و...
‫هشت ماه و دو روزه.
‫انتظار نداشتم انقدر دقیق بدونی.
‫سرورم،
‫محاله اون روزی که...
‫زندگی منو نجات دادی رو فراموش کنم.
‫هنوز یادته...
‫چطور همدیگه رو دیدیم؟
‫هرگز فراموش نمی‌کنم.
‫اون زمان یه جَوون خاکی...
‫توی منطقه‌ی غربی بودم.
‫توبا بعد از مهر و موم شدن دروازه ‫به منطقه‌ی غربی برگشت.
‫برای از بین بردن مهر و موم...
‫و برگشتن به دشت مرکزی ‫دست به هر کاری زد،
‫بنابراین از هرجا که می‌شد ‫برای خودش نیرو جمع کرد.
‫افراد قدرتمندی که جذب کرد...
‫مجبور بودن تا لحظه‌ی ‫مرگ‌شون براش کار کنن و...
‫اونایی که ضعیف بودن ‫بدون اینکه شانسی...
‫برای آزادی داشته باشن ‫تا ابد برده‌ی اون شدن.
‫سعی کردم مخفی شم، ‫ولی باز هم نیروهاش...
‫منو پیدا کردن.
‫به وضوح می‌دونستم که...
‫اون روز شما منو نجات دادین.
‫شما فکر کردین که من نجات‌تون دادم،
‫ولی شما بودین که منو نجات دادین.
‫شما منو کول کردین و...
‫نُه روز و نُه شب ‫توی برف با خودتون بردین.
‫منو به عمارت توبا برین،
‫بدون اینکه جون خودتون ‫براتون مهم باشه.
‫انقدر ساده بودین که...
‫جون خودتون رو به خطر انداختین...
‫تا از توبا بخواین منو نجات بده.
‫نمی‌دونستین که من و توبا به خون هم تشنه‌ایم.
‫از شانس من، ‫تقدیر این بود که نجات پیدا کنم،
‫پیش تو مِی‌ای برم که بهم علاقه داره.
‫نُه سم...
‫تو بیشتر از ۲۰ ساله که کنارمی.
‫توی هر شرایطی.
‫و تنها کسی هستی که بهش اعتماد دارم.
‫ولی این‌بار،
‫توی دردسر بزرگی افتادیم.
‫شما منو نجات دادین و...
‫من حالا حاضرم برای شما جونم رو بدم.
‫شما زندگی دوباره‌ای رو بهم دادین.
‫هرجا برین و هرکاری بخواین بکنین،
‫من میشه همراه‌تون میام.
‫من هنوز سنگ روح سرخ رو ندارم،
‫ولی با اینحال توبا اینجا اومد.
‫خودت به چشن خودت دیدی.
‫تا وقتی توبا زنده باشه،
‫جادوی خونی که روی منه...
‫از بین نمیره.
‫حتی اگه سنگ روح سرخ هم بدست بیارم،
‫باز هم اون می‌تونه کنترلم کنه.
‫اگه اینطوره،
‫ترجیح میدم از شر و کنترل ‫پروانه‌ی مونارک خونین...
‫به طور کلی خلاص بشم.
‫اونوقت می‌فهمه که...
‫کی واقعاً استاد دره‌ی ین‌فنگه!
‫متوجه‌ام.
‫من میشه در خدمت‌تون‌ام و...
‫حاضرم براتون جون هم بدم.
‫سرورم، فکر می‌کنم...
‫شانگوان جینگ‌وو خیلی مغروره.
‫هیچ احترامی براتون قائل نیست.
‫آدم‌های دشت مرکزی فقط...
‫یه مشت هیولای ناسپاس‌ان.
‫نظرت راجع‌به حرف‌هایی که...
‫امروز زد چیه؟
‫شمشیر ننمینگ لیهو...
‫توی دره‌ی ین‌فنگ نیست،
‫دیگه نمی‌تونم حضورش رو احساس کنم.
‫داشت حقیقت رو می‌گفت.
‫پس چرا هنوز اینجاییم؟
‫واقعاً به حرفی که زد باور دارین؟
‫معلومه که نه.
‫لویی پائو راست می‌گفت...
‫راجع‌به اینکه ‫گرگیه که گاز می‌گیره.
‫اگه زودتر از شرش خلاص نشیم،
‫دیر یا زود خودش سراغ‌مون میاد.
‫پس می‌خواید...
‫عجله‌ای نیست.
‫از وقتی که شمشیر ننمینگ لیهو...
‫از چشم آرایش جدا شده،
‫دیر یا زود گیرش میارم.
‫از اونجایی که به دره‌ی ین‌فنگ اومدیم،
‫می‌تونیم از این فرصت استفاده کنیم ‫تا از شر...
‫این هیولای ناسپاس خلاص بشیم...
‫تا در آینده به مشکلات دیگه‌ای بر نخوریم.
‫سرورم، ارباب تو مِی همچنان نمی‌دونن که...
‫از دشت مرکز برگشتین.
‫بریم خبرش کنیم؟
‫شانگوان جینگ‌وو حتماً...
‫تو مِی رو جادو کرده.
‫وگرنه اون چطور جرئت می‌کنه...
‫این همه مسئله‌ی مهم رو ازم پنهون کنه؟
‫لطفاً عصبانی نشید.
‫بانو تو مِی هم حتماً دلایل خودشون رو دارن.
‫برام مهم نیست چه بهانه‌ای داره.
‫واسه خیانت به من...
‫عواقبی در انتظارشه.
‫نذارید تو مِی از این ماجرا باخبر شه،
‫اینجوری شاید نقشه‌مون هم به خوبی پیش بره.
‫شما دوتا برید تمام مسیرهای...
‫منتی به دره‌ی ین‌فنگ رو ببندید.
‫منم میرم به شکارم برسم.
‫بله.
‫می‌دونی چیه؟
‫شمشیرزن‌هایی که ‫راجع‌بهشون حرف می‌زدی...
‫معمولی‌ان.
‫پنج نفر سه‌تا آقا و دوتا خانم...
‫که چند روز پیش ‫از مهمان‌سرامون رد شده بودن...
‫اونا شمشیرزن‌های واقعی کوه شو هستن.
‫خانم‌هاشون جسور و...
‫آقایون‌شون خوشتیپ و قدرتمند بودن.
‫احمق‌ها!
‫خیر سرشون قرار بود ‫تو چشم نباشن.
‫ولی دارن از وسط مسیرهای شلوغ رد میشن.
‫کارهای خیلی خوبی انجام دادن ‫و باور کنین که دارم حقیقت رو می‌گم.
‫خیلی‌خب دیگه، بس کن.
‫چطوریه که...
‫هرروز راجع‌بهش حرف می‌زنی؟
‫اگه تو خسته نشدی، ما شدیم.
‫آره، ما هم دیگه خسته شدیم.
‫رستوران وانگ‌جیانگ ‫دوتا کارگر جدید آورده.
‫کی بود؟
‫اینجا رو، نقره‌ست.
‫اونا از داستان‌هات خوش‌شون نمیاد،
‫ولی من دوست دارم.
‫بیا برای من تعریف کن و...
‫این نقره برای تو میشه.
‫چه بانوی سخاوتمندی.
‫شنیدم یکی‌شون اون یکی رو...
‫«دن شنزی» صدا کرد.
‫راجع‌به اونی که ‫قدرت فوق‌العاده‌ای داشت بهم بگو.
‫پس از داستان‌هام خوش‌تون اومده.
‫می‌دونین چیه؟
‫این آدم‌ها...
‫از جلوی مغازه‌مون رد شدن و...
‫بعدش...
‫دیدن یکی داره یه دختری رو که...
‫از یه خانواده‌ی فقیر بود ‫به زور جدا می‌کنه.
‫بعد اونی که...
‫قدرت فوق‌العاده‌ای داشت ‫نتونست ببینه و چیزی نگه.
‫واسه همین سعی کرد به دختره کمک کنه.
‫اون زورگوئه گفت...
‫من اگه حرفی بزنم ‫به سنگینی نُه‌تا سه‌پایه‌ست.
‫بعدش چی شد؟
‫بعدش اون مردی که ‫قدرت فوق‌العاده‌ای داشت...
‫نُه‌تا سه‌پا رو بلند کرد اینجا آورد،
‫بنابراین اون قلدره هم دیگه حرفی نداشت.
‫اون دختره چی؟
‫قبول کرد که جبران کنه؟
‫بله، البته.
‫ولی شمشیرزن گفت نیازی به جبران نیست.
‫شمشیرزن خانمی که...
‫کنار مرده بود رو کشید کنار...
‫و گفت: «ببین...
‫من خودم نامزد دارم.»
‫فکر کنم...
‫اون شمشیرزن خانم واقعاً شجاع بود...
‫و رفتار فروتنانه‌ای داشت.
‫مشخص بود که...
‫خیلی مناسب هم هستن.
‫همین لحظه بود که...
‫کی بود؟ کی این کارو کرد؟
‫چه‌خبر شده؟
‫چرا داری دنبالم می‌کنی؟
‫نمی‌تونم نگرانت باشم؟
‫نگران من؟
‫می‌ترسم فقط برام دردسر درست کنی.
‫یا نکنه پدرم...
‫ازت خواسته دنبالم کنی؟
‫چطور ممکنه؟
‫من واقعاً نگرانتم.
‫و می‌خوام که...
‫از نزدیک حواسم بهت باشه.
‫بهت گفتم دنبالم نکن.
‫منم بهت گفتم...
‫همیشه کنارت هستم،
‫حالا چه پای پاداشی وسط باشه چه نباشه.
‫جدا از این حرف‌های کلیشه‌ای،
‫حرف جدیدی واسه گفتن داری؟
‫حرف‌های من البته...
‫به تازگی داستان دینگ یین نیستن.
‫چی داری میگی؟
‫هنوز بهش فکر می‌کنی، نه؟
‫تو که فهمیده بودی کجاست.
‫چرا پس نرفتی پیشش؟
‫نمی‌دونم چطور باهاش مقابله کنم.
‫واسه همین فقط می‌تونم دنبالش کنم و...
‫اینجوری حالم بهتره میشه...
‫شاید اینجوری بتونم یکم کمکش کنم.
‫به‌نظرم باید از این کارِت دست بکشی.
‫قرار نیست اتفاقی بین تو و اون بیفته.
‫خودت که شنیدی.
‫یین حالا دیگه...
‫پیش هم‌شاگردی سال پایینی خودش چینگ‌یونه.
‫و تا الان دیگه...
‫علاقه‌اش به تو رو فراموش کرده.
‫به‌نظرم باید راجع‌به ‫همچین آدم بی‌ثباتی...
‫تجدید نظر کنی.
‫و به من این فرصت رو بدی...
‫تا علاقه‌ام رو بهت ثابت کنم.
‫حتی اگه بیخیال یی شم...
‫تو بازم هیچ شانسی نداری.
‫می‌تونم شانسم رو خلق کنم.
‫باید عجله کنم.
‫می‌تونی دنبالم بیای.
‫اگه کمتر حرف بزنی!
‫ولی اگه بخوای همین‌جوری وراجی کنی،
‫باورت بشه یا نه، زبونت رو می‌بُرم!
‫زبونم رو می‌بری؟
‫چه کابوسی.
‫ولی من تازه بهت علاقمند شده بودم!
‫زیینگ، چرا کتابم رو قبول نکردی؟
‫نیازی به این کارها نیست. ‫بهش نیاز ندارم.
‫چیکار می‌کنی؟
‫یین،
‫اون خط مرزی فرقه‌ی وودانگه.
‫من تانگ یواچی‌ام...
‫شاگرد رهبر فرقه‌ی وودانگ.
‫ما از کوه شو اومدیم.
‫می‌خوایم شمشیر چینگسو رو ببینیم.
‫یه نامه از طرف بانو فن ‫از عمارت تاوران داریم.
‫خواهش می‌کنم اجازه بدین استاد بزرگ رو ببینیم.
‫استاد بزرگ فعلاً نمی‌تونن شما رو ببینن.
‫چرا اونوقت؟
‫استاد بزرگ فعلاً نمی‌تونن شما رو ببینن.
‫پس...
‫استاد بزرگ درحال مراقبه‌ان و...
‫نباید مزاحم‌شون بشیم،
‫به همین خاطر خواستن اینجا بیایم؟
‫پس حالا چیکار کنیم؟
‫استاد بزرگ خواستن امشب رو...
‫توی حیاط استراحت کنید و...
‫فردا به دیدارش برید.
‫بریم.
‫امشب رو همین‌جا استراحت کنید.
‫این از اتاق‌های خوب وودانگه...
‫و فردا هم می‌تونید استاد بزرگ رو ببینید.
‫شما دوتا خانم‌های مهمان...
‫بیاید تا اتاق‌تون شما رو راهنمایی کنم.
‫شما دوتا، دنبالم بیایید.
‫ممنون.
‫این اتاق انگار خیلی وقته که تمیز نشده.
‫آره!
‫شنزی،
‫ما کم کمش شمشیرزن‌های کوه شو هستیم و...
‫اینجا مهمونیم.
‫اونا با مهمون‌هاشون اینجوری رفتار می‌کنن؟
‫حتی اگه لویی پائو ‫استاد بزرگ‌شون هم اون زمان کشته باشه،
‫تنبیه شده و...
‫با این وسط تقصیری نداریم.
‫فکر می‌کردم فرقه‌ی وودانگ...
‫فرقه‌ی بی‌نظیریه،
‫ولی الان به‌نظر می‌رسه که خیلی حقیرن.
‫تموم شد؟
‫بالاخره ما هم اون زمان ‫طرف اشتباهی بودیم.
‫نباید راجع‌به اینکه...
‫چطور باهامون رفتار می‌کنن شکایی کنیم.
‫وقتی فردا استاد تانگ رو دیدیم،
‫مثل همیشه رفتار می‌کنیم.
‫انقدر شکایت نکن.
‫همین که دور از خونه تختی داریم ‫که می‌تونیم روش بخوابیم کافی نیست؟
‫یین، کاملاً حق با توئه.
‫ولی فکر نمی‌کنی...
‫اینی که الان دیدیم...
‫یه کاسه‌ای زیر نیم‌کاسه‌اش بود؟
‫آره، توی مسیر...
‫به ندرت جواب‌مون رو می‌داد.
‫حتی وقتی پایین کوه هم ازش سؤال پرسیدیم،
‫با دوتا کلمه جواب‌مون رو می‌داد.
‫کسی که از یه فرقه‌ی بزرگ باشه ‫همین شکلی جواب میده.
‫فکر کردی همه مثل تو وراجن؟
‫مگه وراجی چه بدی‌ای داره؟ ‫من فقط...
‫یه روز کامل رو توی سفر بودی. ‫حتماً خیلی خسته‌ای.
‫بیا به اتاق‌هامون بریم.
‫باشه، میشه من توی اتاق تو بیام؟
‫چقدر گستاخ بود.
‫بریم.
‫یوئر،
‫اگه واقعاً می‌خوای ‫خوابیدن دینگ یین رو تماشا کنی،
‫می‌تونم با مهارت منحصر به فردم کمکت کنم.
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫مهارت‌های زیادی دارم.
‫و برام کاری نداره که...
‫درِ روبه‌رومون رو ناپدید کنم...
‫تا هرچقدر که می‌خوای تماشا کنی.
‫ولی اگه دینگ یین نخواد ‫یکی موقع خواب نگاهش کنه،
‫اونوقت خجالت‌زده نمی‌شی؟
‫میشه انقدر حرف مفت نزنی؟
‫فکر نکنم...
‫اگه یکم بخوابیم...
‫دینگ یین چیزیش بشه.