‫[قسمت ۲۹]
‫می‌دونم شمشیر چینگسو ‫کجا قایم شده.
‫می‌خوای بدزدمش؟
‫اینقدر بد به قضیه نگاه نکن.
‫این قانون جنگله.
‫هر کی زورش بیش‌تره، ‫هر چی بخواد به دست میاره.
‫یه کم راجع بهش فکر کن.
‫لازم نیست همین‌الان جواب بدی.
‫تو سنگ روح سرخ رو داری که ‫ازت محافظت می‌کنه،
‫پس هیچ تله‌ای تو وودانگ...
‫نمی‌تونه بهت آسیب بزنه.
‫وقتی شمشیر رو به دست آوردی،
‫به بابام میگم که...
‫تو خیلی به کوه شو کمک کردی.
‫نگران نباش. ‫هیچ‌کس نمی‌فهمه...
‫چه‌جوری شمشیر رو به دست آوردی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خودت چیکار می‌کنی؟
‫چطوری می‌تونی...
‫همین‌جوری بپری وسط؟
‫مگه نمی‌بینی که...
‫داره از دینگ یین می‌خواد خطر کنه؟
‫اون به تو اهمیت نمیده.
‫پس چرا تو هنوز بهش اهمیت میدی؟
‫مگه اتاق دینگ یین این طرف نیست؟
‫چرا نمی‌خوای خطر کنی؟
‫اگه حاضر باشی این کار رو بکنی،
‫من هر کاری بخوای برات انجام میدم.
‫شنزی، سوء‌تفاهم شده.
‫لازم نیست توضیح بدی.
‫دیر وقته. ‫بذار تا اتاقت همراهیت کنم.
‫ولم کن!
‫من نمیرم.
‫شنزی،
‫اون اومده بود درباره‌ی ‫شمشیر چینگسو حرف بزنه.
‫نمی‌دونم چرا...
‫یهویی همچین رفتاری کرد.
‫اتفاقی که الان افتاد،
‫فردا ازت در موردش می‌پرسم.
‫تا وقتی همه چیز روشن نشده،
‫بهتره ازش دوری کنی!
‫الان دیگه اصلاً جالب نیست.
‫الان حتماً خیالت راحت شده.
‫چیکار می‌کنی؟
‫خودت داری چیکار می‌کنی؟
‫چرا این موقع شب ‫تنهایی رفتی پیش دینگ یین؟
‫باید باهاش در مورد یه چیزی حرف می‌زدم.
‫ولی چرا نقشه‌م رو خراب کردی؟
‫زیینگ، چت شده؟
‫تو بهتر از این حرفایی.
‫من می‌دونم چه‌جور آدمی هستم.
‫همین‌جوری نذار برو!
‫تو خیلی شجاع‌تر از دینگ یین هستی.
‫انتظار نداشتم اون اینقدر ریاکار باشه و...
‫وقتم رو باهاش هدر دادم.
‫شماها چقدر احمقین.
‫فقط کسایی که سرنوشتشونه...
‫می‌تونن گنج‌هایی...
‫مثل شمشیر چینگسو رو به دست بیارن.
‫واقعاً فکر می‌کنی تونگ یوان‌چی...
‫بهمون قرضش میده؟
‫اون تو وودانگه...
‫و اگه بخوایم می‌تونیم به دستش بیاریم.
‫الان از دینگ یین خواستی بدزدتش؟
‫اون سنگ روح سرخ تو بدنش داره،
‫که باعث می‌شه بهترین آدم ‫برای این کار باشه،
‫ولی خیلی احمقه و...
‫نمی‌تونه از قدرتش استفاده کنه و...
‫پیشنهادم رو رد کرد.
‫تو قدرتمندترین مرد این دنیایی و...
‫شنزی، لطفاً فکرای الکی پیش خودت نکن.
‫فکرای الکی؟ ‫باید فکرای الکی پیش خودم بکنم؟
‫منظورم اینه که ‫می‌ترسم اشتباه برداشت کرده باشی.
‫نگران نباش. ‫اصلاً هم اشتباه برداشت نکردم.
‫من فقط نگرانشم. ‫امروز رفتارش عجیب بود و...
‫یه حرفای عجیبی زد،
‫از جمله اینکه ازم خواست ‫شمشیر چینگسو رو بدزدم.
‫فقط داشت شوخی می‌کرد.
‫فکر نمی‌کنم اینطور باشه.
‫نمی‌دونم کی تشویقش کرده ‫این کار رو بکنه،
‫ولی ما نمی‌تونیم بدزدیمش.
‫اگه گیر بیفتیم، ‫به وودانگ توهین بزرگی می‌شه.
‫و به نفع ما هم نیست.
‫باشه، فهمیدم.
‫ما از یه فرقه‌ی شریفیم،
‫و هیچ‌وقت همچین کارای مخفیانه‌ای نمی‌کنیم.
‫همین و بس.
‫سوت‌های یشمی کجان؟
‫در مورد یه چیزی حق با نُه سَم بود،
‫که زن‌ها همیشه یه حرفی رو می‌زنن ‫ولی منظورشون یه چیز دیگه‌ست.
‫اون موقع باور نکردم، ‫ولی الان باور می‌کنم.
‫منظورت چیه؟
‫تو خیلی دلت می‌خواد ببینیش،
‫ولی هنوز وانمود می‌کنی که ‫برات مهم نیست.
‫به نظرت الان...
‫باید دوباره همدیگه رو ببینیم؟
‫پس چرا سوت‌های یشمیش رو دزدیدی؟
‫من ندزدیدم.
‫از اول مال خودم بودن.
‫فقط چیزی که مال خودم بود رو ‫پس گرفتم.
‫مثل یه پیام می‌مونه،
‫تا نذارم دیگه بهم فکر کنه.
‫فکر نمی‌کنم...
‫همچین پیامی فرستاده باشی.
‫تو هنوز ولش نکردی.
‫فکر می‌کنی دینگ یین ‫هنوز یه حسی بهت داره،
‫پس وقتی ببینه سوت‌ها نیستن ‫میاد سراغت.
‫خودم می‌دونم چی تو سرم می‌گذره.
‫دیگه به چی می‌تونی فکر کنی؟
‫همه‌ی فکر و ذکرت دینگ یینه.
‫هر حرفی اون بزنه...
‫خیلی راحت به دلت می‌شینه.
‫ولی هر چی من میگم،
‫تو فقط بی‌تفاوت رد می‌شی.
‫خب، ممنون که حالم رو بهتر کردی.
‫کافی نیست. ‫باید جبران کنی.
‫حالا که...
‫سوت‌های یشمی رو ‫از دینگ یین پس گرفتی،
‫برات سخته هر دوتاش رو ‫با خودت ببری.
‫چطوره یکیش رو به من بدی؟
‫من مشکلی ندارم از اونی که ‫دینگ یین استفاده کرده استفاده کنم.
‫به همین خیال باش!
‫چه خسیس!
‫مراقب باش!
‫به نظر میاد وودانگ...
‫باید با راهب‌های خارجی غربی ‫همکاری کرده باشه.
‫بیا بریم یه نگاهی بندازیم.
‫استاد، وقتشه.
‫اگه الان دوباره طلسم رو اجرا نکنین،
‫همه چی بی‌فایده می‌شه.
‫استاد بزرگ، خواهش می‌کنم.
‫آرایش رو تشکیل بدین!
‫آرایش رو شروع کنین!
‫آماده‌ست.
‫استاد، لطفاً بشینین.
‫این آرایش می‌تونه ‫شاگردای وودانگ رو تا سه روز کنترل کنه.
‫با کمک شما،
‫ما حتماً دیر یا زود سنگ روح سرخ و ‫کل دنیا رو به دست میاریم.
‫شما ازم خواستین ژوگ زیینگ رو ‫کنترل کنم...
‫تا دینگ یین رو واسه دزدیدن ‫شمشیر چینگسو گول بزنه.
‫خب چطور پیش رفت؟
‫به نظر میاد دینگ یین به این راحتی‌ها ‫گول نمی‌خوره،
‫ولی دان شنزی گول خورده.
‫اون معمولیه.
‫چه فایده‌ای برای شما داره؟
‫مهره‌های شطرنجی که ‫خارج از برنامه‌ هستن جالب‌ترینن و...
‫دان شنزی خیلی راحت‌تر کنترل می‌شه.
‫می‌تونیم ازش استفاده کنیم ‫تا دینگ یین رو بکشونیم بیرون.
‫شما خیلی باهوشین و از من بهترین.
‫اختیار دارین.
‫شما یه توانایی فوق‌العاده دارین.
‫انتظار نداشتم وودانگ...
‫با راهب‌های خارجی همکاری کنه و...
‫سعی کنه سنگ روح سرخ رو ‫از دینگ یین بگیره.
‫یکی اون بالاست!
‫برو!
‫چرا شما آدمای فرقه‌ی اهریمنی ‫اومدین اینجا دردسر درست کنین؟
‫من از آدمایی که...
‫مخفیانه کار می‌کنن متنفرم.
‫مونده بودم چرا کل فرقه‌ی وودانگ...
‫اینقدر عجیب بی‌حال بودن.
‫پس کار شما بود.
‫ما همیشه...
‫از هم دوری می‌کردیم و ‫هیچ‌وقت به همدیگه نزدیک نبودیم.
‫اگه عاقل باشی،
‫می‌تونم الان ولت کنم بری.
‫فعلاً معلوم نیست که کی ‫کی رو ول می‌کنه بره.
‫پنج روح!
‫خودتون خواستین!
‫بیدار شدی.
‫چرا بیدارم نکردی؟
‫خیلی عمیق خوابیده بودی و ‫نمی‌خواستم بیدارت کنم.
‫چت شده؟
‫چرا زخمی‌شدی؟
‫واسه یه مرد زخمی‌شدن چیزی نیست.
‫شما دخترا فرق دارین.
‫تو ظریفی.
‫اگه زخمی بشی و جاش بمونه،
‫دیگه دوستت ندارم.
‫تو آسیب داخلی دیدی!
‫فکر کنم اون راهب غربی...
‫مسمومم کرد.
‫الان داره اثر می‌کنه.
‫آروم باش،
‫وگرنه بدتر می‌شه.
‫نُه سَم،
‫عوضی!
‫همیشه وقتی نمی‌خواستم ببینمش...
‫پیشم بود،
‫ولی الان که می‌خوام کمکم کنه ‫سم رو از بین ببره...
‫می‌دونم سخته،
‫ولی لطفاً تحمل کن، ‫من کمکت می‌کنم.
‫راستش رو بخوای،
‫اصلاً فکرش رو نمی‌کردم...
‫وقتی مسموم می‌شم ‫یه اتفاق به این خوبی پیش بیاد.
‫تو این وضعیت هم ‫زبونت خوب کار می‌کنه.
‫راستش رو بخوای،
‫اگه قراره در کنار تو بمیرم،
‫حاضرم بمیرم.
‫دیگه از این حرفا نزن.
‫کمکت می‌کنم درش بیاری.
‫تو حتی نمی‌دونی چیه.
‫چطوری می‌خوای ‫با نیروی درونیت درش بیاری؟
‫ولش کن.
‫فقط برو.
‫تنهام بذار.
‫من ولت نمی‌کنم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫می‌خوام از دینگ یین کمک بگیرم.
‫نمی‌خوام اون کمکم کنه.
‫ما اینجا گیر افتادیم و...
‫فقط دینگ یین می‌تونه کمکمون کنه.
‫حتی اگه نیاد،
‫باید بهش بگم که ‫وودانگ داره گول‌شون می‌زنه.
‫تو...
‫و شاید بیاد کمک‌مون کنه.
‫دینگ یین، ‫میای کمکم کنی، مگه نه؟
‫یه مشکلی در مورد وودانگ وجود داره ‫و من گیر افتادم.
‫لطفاً مراقب باش. ‫یو ووشین.
‫زیینگ، واقعاً می‌خوای شمشیر رو بدزدی؟
‫دیدم که شاگردای وودانگ...
‫شروع کردن به تمرین آرایش.
‫الان وقت خوبیه.
‫حتی اگه بخوایم این کار رو بکنیم،
‫تو روز روشن،
‫کلی از شاگردای وودانگ...
‫مراقب هستن.
‫تو روز، همه فکر می‌کنن امنه،
‫پس حواس‌شون پرت می‌شه.
‫علاوه بر این، من اتاق مخفی رو...
‫که شمشیر توش نگهداری می‌شه ‫از طریق تونگ یوان‌چی پیدا کردم و...
‫کمکت می‌کنم.
‫همه چی درست می‌شه.
‫ولی این...
‫خب، می‌ترسی؟
‫نمی‌ترسم.
‫ولی ما شاگردای کوه شو هستیم و...
‫نباید دست به ‫همچین کار یواشکی‌ای بزنیم.
‫و استاد گفت...
‫پدرم ازت خواست ‫به هدف بزرگ‌تر فکر کنی و...
‫شمشیر جادویی رو برگردونی.
‫واقعاً فکر می‌کنی تونگ یوان‌چی...
‫همونطور که قول داده ‫بهمون اون شمشیر رو میده؟
‫بدون شمشیر چینگسو، ‫کوه شو چطوری می‌خواد از دنیا محافظت کنه؟
‫و تو پدرم رو ناامید می‌کنی.
‫اگه نتونی از پس همچین کار کوچیکی بربیای،
‫چطوری پدرم می‌خواد کوه شو رو ‫بهت بسپاره...
‫و اجازه بده من باهات عروسی کنم؟
‫فکر کنم بهتره برم پیش دینگ یین.
‫حداقل اون از تو مردتره.
‫نرو پیشش!
‫انجامش میدم.
‫آدم بزرگ به چیزای کوچیک نمی‌چسبه...
‫پس منم می‌تونم انعطاف‌پذیر باشم.
‫آفرین.
‫تو واقعاً قهرمان بزرگ من و ‫استاد بزرگ آینده‌ای!
‫فکر نمی‌کردم انقدر آسون باشه.
‫من همه‌ی اطلاعاتش رو پیدا کرده بودم،
‫پس حتماً جواب میده.
‫فکر نمی‌کنی عجیبه؟
‫خیلی راحت پیش رفت،
‫حس می‌کنم یه جای کار می‌لنگه.
‫کجاش می‌لنگه؟
‫ما شمشیر جادویی رو به دست آوردیم.
‫دیگه جای نگرانی نیست.
‫فرقه‌ی کوه شو تو همین حده دیگه.
‫یو‌ئر، برو دیگه.
‫یا کبوتر نامه‌رسون پیامت رو نرسونده،
‫یا دینگ یین هم تو دردسر افتاده که...
‫نمی‌تونه بیاد کمکمون کنه.
‫حالت چطوره؟ ‫می‌تونی دووم بیاری؟
‫سم به اعضای حیاتی بدنم رسیده و...
‫زیاد وقت ندارم.
‫همه‌ی عمرم آزاد و رها بودم.
‫فکرش رو نمی‌کردم که...
‫اینجوری با بدبختی بمیرم.
‫همش همین چیزا واست مهمه.
‫پس می‌خوام یه چیز جدی بهت بگم.
‫در واقع،
‫خوشحالم که می‌تونم کنار تو بمیرم.
‫ولی فقط نگرانم...
‫بعد از مرگ من ‫نتونی تنهایی از اینجا بری بیرون.
‫انقدر نگران من نباش.
‫نگران خودت باش.
‫می‌خوام بیش‌تر ازت مراقبت کنم،
‫ولی تو همیشه ‫نسبت به من بی‌تفاوت بودی.
‫تو نمی‌تونی محبت من ‫نسبت به خودت رو ببینی،
‫ولی من هنوزم دوستت دارم و ‫می‌خوام ازت محافظت کنم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫یوئر، بس کن! ‫خیلی خطرناکه!
‫حرف نزن!
‫هر جوری شده باید امتحانش کنم.
‫نمی‌تونم دست رو دست بذارم و ‫ببینم داری می‌میری!
‫دختر جون، اگه بخوای ‫به زور درش بیاری،
‫مرگش رو سریع‌تر می‌کنه و...
‫انرژی اصلی خودت هم مسموم می‌شه،
‫که باعث مرگ خودت هم می‌شه.
‫کی اونجاست؟
‫خواهش می‌کنم اگه می‌تونید کمکم کنید!
‫داره می‌میره!
‫نمی‌تونم کمکت کنم،
‫ولی می‌تونم با گفتن اینکه...
‫چطور انرژی اصلیت رو ‫هدایت کنی بهت کمک کنم.
‫ممنونم آقا.
‫به نظر میاد این مرد جوون مدت زیادیه که...
‫مسموم شده،
‫پس نمی‌تونه با چرخش انرژی اصلیش ‫سم رو خارج کنه.
‫الان تنها راه اینه که ‫انرژی اصلیت رو با مال اون عوض کنی.
‫چطوری این کار رو بکنم؟
‫کف دستات رو به هم بچسبون و ‫انرژی اصلیت رو از دست چپ وارد بدنش کن.
‫و بعد انرژی اصلی مسمومش رو...
‫با دست راست از بدنش خارج کن.
‫نه! اون مسموم می‌شه!
‫بعداً بهش نشون میدم ‫چطوری انرژی اصلیش رو هدایت کنه..
‫تا انرژی اصلی مسموم رو خارج کنه.
‫ما هیچی درباره‌ی این شخص نمی‌دونیم.
‫شاید یکی از اون راهب‌های خارجی غربی باشه.
‫نمی‌تونیم بهش اعتماد کنیم.
‫تو این لحظه‌ی بحرانی ‫نمی‌تونم زیاد در موردش فکر کنم!
‫حالا انرژی مسموم داخل بدن توئه.
‫نترس.
‫فقط به سطح بدنت رسیده و ‫وارد اندام‌های داخلیت نشده.
‫تا زمانی که انرژی اصلیت رو ‫درست هدایت کنی،
‫از طریق ۷۲ نقطه‌ی حیاتی، ‫مثل یونگ‌چوان، یوتین‌چوئه...
‫و داهواگای در جهت معکوس،
‫می‌تونی خارجش کنی.
‫حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫عالیه!
‫تو جونت رو به خطر انداختی...
‫تا من رو نجات بدی.
‫تا آخر عمرم فراموشت نمی‌کنم.
‫زیاد جدیش نگیر.
‫اگه نجاتت نمی‌دادم ‫خودم تو دردسر میفتادم.
‫ممنون که کمک‌مون کردی.
‫من دچار سوءتفاهم شده بودم...
‫و بهت توهین کردم. ‫لطفاً من رو ببخش.
‫تو امروز جونم رو نجات دادی و...
‫من هر کاری از دستم بربیاد ‫برای جبرانش انجام میدم.
‫اگه نقاط حیاتیم توسط چند نفر شرور مهر و موم نشده بود و ‫می‌تونستم تکون بخورم،
‫خودم شخصاً می‌اومدم نجات‌تون بدم.
‫آقا، شما داخل این دیوار سنگی هستین؟
‫آره.
‫ولی این دیوار خیلی ضخیمه و...
‫می‌ترسم نتونین من رو ‫از اینجا بیارین بیرون.
‫آقا، شما کی هستید؟
‫من تونگ یوان‌چی از فرقه‌ی وودانگ هستم.
‫اینا هم استادهای فرقه وودانگ هستن.
‫شما تونگ یوان‌چی از فرقه وودانگ هستین؟
‫پس استاد بزرگ اون بالا...
‫یین، استاد بزرگ تونگ ‫بهمون گفته بیایم اینجا...
‫تا شمشیر رو بهمون قرض بده؟
‫ولی چرا هیچ‌کس دیگه‌ای اینجا نیست؟
‫تازه من...
‫زیینگ و شنزی رو ‫تو حیاط پشتی ندیدم.
‫می‌خواین چیکار کنین؟
‫ما مهمون‌هایی هستیم که ‫توسط استاد بزرگ شما دعوت شدیم.
‫شنزی!
‫استاد بزرگ تونگ، این...
‫دان شنزی از کوه شو...
‫یواشکی اومده تو اتاق من و...
‫سعی کرده شمشیر چینگسو رو بدزده.
‫من سر صحنه‌ی جرم گرفتمش.
‫چی؟
‫استاد بزرگ تونگ،
‫شنزی منزوی و مغروره،
‫ولی صادق و بردبار هم هست.
‫اون همچین کاری نمی‌کنه.
‫حتماً یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫شنزی،
‫کسی برات تله گذاشته؟
‫نه!
‫استاد بزرگ تونگ، ‫من تنهایی این کار رو کردم و...
‫به هیچ‌کس دیگه‌ای ربط نداره.
‫من حاضرم هر مجازاتی که...
‫شما مناسب می‌دونین قبول کنم.
‫شنزی، چی داری میگی؟
‫یه شاگرد کوه شو...
‫یه کار تا این حد مخفیانه و پست انجام داده.
‫اگه دنیا بفهمه،
‫نمی‌دونم مردم راجع به ‫کوه شو چه فکری می‌کنن.
‫استاد بزرگ تونگ،
‫اگه شنزی واقعاً کار اشتباهی کرده،
‫ما حاضریم تنبیهش رو قبول کنیم.
‫ولی لطفاً به کوه شو توهین نکنین.
‫شاگردای کوه شو ‫هیچ‌وقت از اشتباهاتشون فرار نمی‌کنن.
‫اگه نمی‌بخشین،
‫ما عواقبش رو قبول می‌کنیم.
‫ولی الان ما هنوز تو ماموریتیم.
‫شاید شنزی فقط خیلی ناامید بوده.
‫لطفاً این دفعه رو ببخشینش.
‫می‌تونم ببخشمش.
‫ولی برای اینکه دیگه تکرار نشه،
‫باید یکی رو اینجا به عنوان گروگان بذارین.
‫قبول نیست!
‫شما فقط می‌خواین یکی از ما رو...
‫به عنوان گروگان نگه دارین.
‫استاد بزرگ تونگ، ‫کی رو می‌خواین؟
‫تو رو!
‫اون موقع که تو کوه شو بودین،
‫با استاد میویی یه قول و قراری گذاشتین.
‫یه کم از نوشیدنیش رو دزدیدین...
‫و قول دادین که شاگردای کوه شو...
‫می‌تونن از شما چیزی بدزدن.
‫پس نمی‌شه این مورد رو توهین‌آمیز ببینین.
‫اون مال خیلی وقت پیشه ‫و دیگه به حساب نمیاد.
‫پس شما مردی هستین که ‫زیر حرفش می‌زنه.
‫پس به خاطر توهینم سرزنشم نکنین!
‫مواظب باش!
‫برین کمک‌شون کنین! ‫برین!
‫برین کمک! ‫اون استاد بزرگ تونگِ قلابیه!
‫برین!
‫چه به موقع!
‫نمایش قرار بود شروع بشه.
‫همه چیز تحت کنترل منه.
‫داداش، آروم باش! ‫ما تو یه جبهه‌ایم!
‫بهشون آسیب نزن! ‫اونا نمی‌خوان این کار رو بکنن!
‫استاد،
‫لطفاً دان شنزی رو ببرین.
‫انجامش بده.
‫چشم.
‫به هوش بیا. ‫لطفاً به هوش بیا!
‫شرمنده.
‫شنزی! ‫ولش کنین!
‫ولش کنین!
‫شنزی!
‫درد داره!
‫حالا که تو آدم منی، ‫چرا برام نمی‌جنگی؟
‫انتظار نداشتم کسی اینجا باشه که...
‫بتونه از جادوی جنون من خلاص بشه.
‫اون فقط یه آدم معمولیه که ‫نمی‌تونه کاری بکنه.
‫استاد، وقت مرحله‌ی بعدیه.
‫بریم!
‫راهب کثیف، این چیه؟
‫یین!
‫بریم!
‫باشه.
‫فرار کردن.
‫یین، حالا چیکار کنیم؟
‫اول باید استاد بزرگ تونگ واقعی رو ‫پیدا کنیم.
‫بانو پری، من رو نگاه کن! ‫من ژانگ شیان‌بینگم!
‫اون تحت کنترل راهب شروره ‫پس نمی‌تونه ما رو بشناسه.
‫مواظب باش!
‫یین، به بانو پری آسیب نزن!
‫زیینگ!
‫بانو پری! ‫بانو پری، بس کن!
‫به هوش بیا، بانو پری!
‫یین، روی گردنش یه علامته.
‫بانو پری!
‫- زیینگ! ‫- مراقبش باش، من دنبال اون میرم.
‫مواظب باش، یین.
‫بانو پری، لطفاً بیدار شو.