‫[قسمت سی و یکم]
‫دینگ یین، این دیگه زیاده‌رویه.
‫این چیزیه که می‌خوای؟
‫آره.
‫که اینطور.
‫یوئر. یوئر.
‫یین. یین، چی شده؟
‫یین.
‫دینگ یین، انرژی حیاتی ‫و خون در بدنت افزایش پیدا کرده و این بدشگونه.
‫باهام به دربار داخلی بیا.
‫من برات سنگ روح سرخ رو متعادل می‌کنم.
‫یین!
‫یین، آروم باش. ‫باید دست نگه داری.
‫استاد بزرگ گفته به‌خاطر فرقه شمشیرزنی ‫کوه شو و دنیا
‫نباید به سنگ روح سرخ تسلیم بشی.
‫می‌دونم که هنوز نمی‌تونی ‫دوشیزه یو رو فراموش کنی.
‫من بهت زمان میدم.
‫هر اتفاقی هم بیفته،
‫حتماً منتظرت می‌مونم.
‫یوئر!
‫یوئر، وایسا.
‫یوئر. یوئر، وایسا دیگه.
‫به‌خاطر دینگ ‌یین.
‫آخه چرا به‌خاطر دینگ یین
‫داری خودتو شکنجه میدی؟
‫یوئر، اینجوری نکن.
‫تو یو ووشینی.
‫نباید به‌خاطر مردی که
‫تو رو نمی‌خواد،
‫امید به خودت رو از دست بدی.
‫به تو هیچ ربطی نداره.
‫بهم ربط داره.
‫دینگ یین به‌خاطر هویتت
‫تو رو ول کرد.
‫حتی وانمود کرد خیلی بهت وابسته‌ست.
‫ولی فوراً رفت دنبال یه زن دیگه.
‫همچین آشغالی که
‫راحت نظرش عوض میشه
‫به هیچ وجه لیاقت تو رو نداره.
‫دیگه هیچی نگو. ‫تو از هیچی خبر نداری.
‫ندارم.
‫ولی من واقعاً دوستت دارم.
‫نمی‌خوام ببینم داری ‫واسه یه مرد دیگه گریه می‌کنی.
‫یوئر، گریه نکن. ‫به‌خاطر اون گریه نکن.
‫با چه جرئتی بهم نزدیک شدی!
‫یوئر،
‫دینگ یین هر طورم عذابت بده،
‫بازم عاشقشی.
‫ولی من هر چقدر هم باهات خوب باشم،
‫نمی‌ذاری بهت نزدیک بشم.
‫مگه نه؟
‫دیگه دنبالم نیا. گم شو.
‫باشه. میرم.
‫دیگه مزاحمت نمیشم.
‫ولی هنوز باید قانعت کنم
‫که بیخیال دینگ یین بشی.
‫هر چقدر بیشتر عاشقش بشی،
‫آخرش بیشتر صدمه می‌بینی.
‫دینگ یین!
‫یوئر.
‫یین!
‫چی شده؟
‫بیرون صدایی نشنیدی؟
‫چه صدایی؟ نه.
‫بهش فکر نکن، دینگ یین.
‫تو که چینگ‌یون رو داری، ‫پس اونو فراموش کن.
‫یین، چی شده؟
‫باز زخمت داره اذیتت می‌کنه؟
‫خوبم.
‫راستی،
‫شنزی از استاد تونگ اجازه گرفته.
‫می‌تونیم واسه به دست آوردن شمشیر چینگسو ‫به قله سویپینگ بریم.
‫عالیه. بریم پیداشون کنیم.
‫- استاد تونگ. ‫- استاد تونگ.
‫دینگ یین، حالت چطوره؟
‫چیز خاصی نیست. ‫ممنونم که نگرانم هستین.
‫خوبه.
‫حالا که صادقانه اومدی اینجا ‫تا شمشیر چینگسو رو به دست بیاری،
‫نیازی نیست چیزی رو ازت مخفی کنم.
‫با اینکه شمشیر چینگسو
‫واقعاً در قله سویپینگ مخفی شده،
‫نمی‌دونم دقیقاً کجاست.
‫منظورتون چیه؟
‫شمشیر چینگسو یه شمشیر جادویی باستانیه ‫که با روح انسان در ارتباطه.
‫چون شمشیر چینگسو در قله سویپینگ مخفی شده،
‫افراد از پیش تعیین نشده ‫نمی‌تونن قرضش بگیرن.
‫اونا حتی سایه‌ی شمشیر چینگسو رو هم ندیدن.
‫من سال‌هاست که مسئول فرقه وودانگ هستم
‫در قله سویپینگ دنبالش گشتم،
‫ولی تا حالا هیچ اثری ‫از شمشیر چینگسو ندیدم.
‫از دوران باستان،
‫صاحب شمشیر پیوند شگفت‌انگیزی ‫با شمشیر داره.
‫از وقتی به وودانگ اومدین،
‫مدام صدای شمشیر رو
‫در قله سویپینگ حس می‌کنم.
‫شما قهرمان‌های جوانی هستین.
‫شاید صاحب شمشیر چینگسو
‫یکی از شماها باشه.
‫لطف دارین.
‫پس بیاین
‫شانس‌مون رو در این کوهستان امتحان کنیم.
‫جاده‌ها ناهموارن و در قله سویپینگ ‫دوراهی‌ زیاده.
‫باید مراقب باشین.
‫باشه.
‫من و زیینگ از این طرف می‌ریم.
‫من و چینگ‌یون از اون سمت می‌ریم.
‫شیان‌بینگ، تو باهامون میای؟
‫نه، نه، نه.
‫من با خانم پری میرم.
‫مگه نه، خانم پری؟
‫بریم. بریم. بیا ما زودتر بریم.
‫چینگ‌یون، مراقب یین باش.
‫استاد تونگ، به‌زودی می‌بینیم‌تون. ‫بیا بریم.
‫ممنونم.
‫یین.
‫ببخشید، چیه؟
‫چند بار صدات زدم.
‫ولی جواب ندادی.
‫ببخشید.
‫من... بیا بریم.
‫یین.
‫داری کجا میری؟ ‫مگه قرار نیست از این طرف بریم؟
‫اینو از من بشنو.
‫اون به دام آرایش اهریمنیم افتاده.
‫پست‌فطرت.
‫حالت چطوره؟
‫پنج روح.
‫فقط یه حقه‌ی کوچیک پیاده کردم.
‫ولی باعث شد راحت ‫خود واقعیت رو نشون بدی.
‫دیدی؟
‫در قلب دینگ یین، ‫هیچ جایی واسه تو وجود نداره.
‫دارم بهت می‌گم.
‫اگه یوئر بارها و بارها جلوم رو نمی‌گرفت،
‫تیکه‌تیکه‌ات کرده بودم.
‫وقتی ندارم که اینجا با تو تلفش کنم.
‫توی عمارت تاوران
‫یوئر بود که
‫چینگ‌یون رو نجات داد.
‫اون عاشقته و دوستت رو نجات داد، ‫ولی تو خیلی کوری.
‫چی گفتی؟
‫دارم بهت اخطار میدم.
‫از این به بعد از یوئر فاصله بگیر.
‫چون من مخالفم.
‫چینگ‌یون، معذرت می‌خوام.
‫بهم دست نزن.
‫مگه نگفتی که نمی‌دونی
‫کی توی عمارت تاوران نجاتت داده؟
‫نمی‌تونی حتی یه لحظه هم فراموشش کنی؟
‫در مقایسه با اون، اشتباه کوچیک من
‫انقدر غیرقابل بخششه؟
‫چینگ‌یون!
‫ازت متنفرم!
‫مادر، باید چیکار کنم؟ ‫یین منو نمی‌خواد.
‫خیلی تلاش کردم،
‫ولی اون هنوزم نمی‌تونه فراموشش کنه.
‫چیکار کنم؟
‫چیکار کنم، مامان؟
‫باورم نمی‌شه که نمی‌تونم ‫بهت برسم.
‫دختر کوچولو،
‫چرا داری اینجا تنهایی گریه می‌کنی؟
‫پدر و مادرت کجان؟
‫چرا یین نمی‌تونه اونو فراموش کنه؟
‫یین.
‫چرا داری دستم می‌ندازی؟
‫اون چه بازی‌ای بود؟
‫یین؟ یین چه چیزیه؟
‫بازی نبود.
‫یین چیز نیست.
‫نه، یین چیز هست.
‫تو...
‫بهم پسش بده.
‫دنبالم بیا.
‫یالا. دنبالم بیا.
‫کجایی آخه؟ بیا بیرون ببینم!
‫زنگم رو خراب کردی.
‫کجایی؟ بیا بیرون ببینم!
‫دیگه از حدت گذشتی.
‫نفرت‌انگیز.
‫خودت نفرت‌انگیزی.
‫زنگم رو خراب کردی.
‫هنوز خیلی کوچولویی که بخوای ‫باهام بازی کنی.
‫با چه جرئتی می‌گی ازم بزرگتری؟
‫حتی تای‌چینگ ژن‌رن هم
‫باید بهم به عنوان یه ارشد احترام بذاره.
‫عجب پررویی هستی! با چه جرئتی ‫اسم بنیان‌گذار فرقه‌مون رو به زبون میاری؟
‫جادوی سیاه بلدی؟
‫شمشیرهای دوقلو برگردین به غلاف.
‫تو کی هستی؟
‫من روح شمشیر چینگسو هستم.
‫تو همین الان منو نجات دادی.
‫تو توسط من به رسمیت شناخته شدی.
‫از حالا به بعد،
‫تو صاحب شمشیر چینگسو هستی.
‫مثل اینکه شمشیر چینگسو ‫متولد شده.
‫باید واسه افراد جوون ‫فرقه شمشیرزنی کوه شو...
‫احترام زیادی قائل بود.
‫انرژی شمشیر چقدر قدرتمنده!
‫بیا بریم ببینیم.
‫خانم پری.
‫- مثل روح دست از سر آدم برنمی‌داره. بیا بریم. ‫- بریم.
‫چینگ‌یون، شمشیر رو به دست آوردی؟
‫چینگ‌یون!
‫چینگ‌یون، حالت خوبه؟
‫خوبم. ببین.
‫این چیه؟
‫این شمشیر چینگسوئـه.
‫شمشیر چینگسو؟
‫شمشیر چینگسو اینه؟
‫شمشیر چینگسو به شکل دستبنده.
‫موقع حمله تبدیل به شمشیر میشه.
‫اتفاقی رفتم داخل غار
‫و از قضا روح شمشیر چینگسو رو دیدم.
‫بعد شمشیر چینگسو رو ‫تحت کنترل درآوردم.
‫پس بگو چرا ما نمی‌تونیم ‫شمشیر رو پیدا کنیم.
‫طی این‌همه سال،
‫شمشیر چینگسو تبدیل به ‫شیء دیگه‌ای شده بود.
‫واقعاً شگفت‌انگیزه.
‫کتاب شمشیر چینگسو
‫سال‌های زیادی توسط ‫فرقه وودانگ نگهداری شده.
‫امروز آوردمش اینجا
‫تا فوراً
‫تحویل صاحبش بدم.
‫چینگ‌یون، خوب ازش مراقبت کن.
‫ممنونم، استاد تونگ.
‫حتماً خوب ازش مراقبت می‌کنم.
‫چینگ‌یون!
‫خوبی؟
‫یین، معلومه چه مرگته؟
‫مگه ازت نخواستم خوب از چینگ‌یون ‫مراقبت کنی؟
‫چرا تنهاش گذاشتی؟
‫خدا رو شکر که چینگ‌یون معرکه‌ست.
‫اون شمشیر چینگسو رو پیدا کرد.
‫یه‌کم خسته‌ام، ‫می‌خوام برگردم که استراحت کنم.
‫چینگ‌یون.
‫چی شده؟
‫ناراحتی؟
‫نه.
‫نه؟ قیافه‌ات
‫داد می‌زنه که ناراحتی.
‫بهم بگو چی شده.
‫امروز وقتی تو و یین رو دیدم که
‫ساکت وایستادین و هیچ حرفی نمی‌زنید
‫فهمیدم یه چیزی شده.
‫فهمیدم.
‫دینگ یین احمق باز اذیتت کرده؟
‫نه. اون تموم مدت مراقبم بود.
‫مراقبت بود؟ ولی باز ناراحتی؟
‫بهم بگو.
‫اگه بهم بگی، شاید خوشحال بشی.
‫شاید من بتونم مشکلت رو حل کنم.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫در قلب دینگ یین ‫هیچ جایی واسه تو نیست.
‫چینگ‌یون، معذرت می‌خوام.
‫بهم دست نزن.
‫مگه نگفته بودی که نمی‌دونی
‫کی توی عمارت تاوران نجاتت داده؟
‫یین خیلی سردرگم بود.
‫چطور تونسته همچین کاری کنه؟
‫راستش تقصیر یین نیست.
‫حقه پادشاه آسمانی پنج روح
‫باعث شد که بفهمم
‫با اینکه اون قول داده بود با من باشه،
‫هنوزم دوشیزه یو در قلبشه.
‫بین یین و اون زن اهریمنی
‫یه پیوند وصف‌ناپذیری وجود داره.
‫اون فعلاً نمی‌تونه فراموشش کنه.
‫باید اینو درک کنی.
‫راستش منم خیلی بدم.
‫سری قبل که توسط برف درون ابرها ‫گیر افتاده بودم،
‫دوشیزه یو اومد نجاتم داد
‫و اینجوری تونستم ‫از اون دردسر خلاص بشم.
‫ولی بعد احتمالاً یه روح تسخیرم کرد
‫و باعث شد این موضوع رو از یین مخفی کنم.
‫واقعاً نمی‌دونم چه مرگمه.
‫وقتی عاشق کسی میشم،
‫خودخواه و حسود میشم ‫و اعتماد به نفسم رو از دست میدم.
‫حتی می‌تونم دروغ بگم.
‫شاید آسمان‌ها دارن مجازاتم می‌کنن.
‫ولی واقعاً می‌خوام تموم تلاشم رو کنم ‫که باهاش خوب باشم.
‫واقعاً سخت تلاش کردم.
‫ولی انگاری هر کاری هم کنم،
‫نمی‌تونم جایی که دوشیزه یو
‫در قلب یین داره رو تصاحب کنم.
‫چینگ‌یون، گریه نکن باشه؟
‫اصلاً از دیدن گریه‌ی خانم‌ها ‫خوشم نمیاد.
‫این چطوره؟
‫من تموم مهارت‌های زندگیم رو بهت یاد میدم.
‫با دو حرکت می‌تونی صددرصد ‫قلب یین رو به دست بیاری.
‫واقعاً؟
‫چی هستن؟ اون دو حرکت چیه؟
‫بهم بگو چیکار کنم.
‫آروم باش بابا.
‫باید هر چقدر پیچیده‌تر میشه، ‫بیشتر آرامشت رو حفظ کنی.
‫مردها اغلب
‫وقتی گرفتارن حفظ ظاهر می‌کنن.
‫دلیل اینکه یین نمیاد تو رو ببینه
‫به این خاطر نیست که سنگدله،
‫به‌خاطر اینه که نمی‌دونه ‫چطور برات توضیح بده.
‫واسه همین فرار رو انتخاب کرده.
‫واقعاً اینجوریه؟
‫اگه الان رو بذاری قسر در بره،
‫با خودش فکر می‌کنه
‫تو خیلی زن بخشنده‌ای هستی.
‫بعداً،
‫باهات بهتر میشه!
‫منظورت اینه جوری باهاش حرف بزنم
‫که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده؟
‫درسته. محبت خیلی ساده‌ست.
‫مثل یه مشت شن می‌مونه.
‫هر چقدر محکم‌تر نگهش داری،
‫سریع‌تر می‌ریزه.
‫این دفعه اگه بهش
‫فضا بدی،
‫بعد
‫متوجه تأثیر متفاوتش میشی.
‫انتظار نداشتم همچین تجربیاتی داشته باشی.
‫تلخه.
‫راستش اوضاع منم مثل توئه.
‫می‌دونی...
‫من همیشه عاشق خانم پری بودم،
‫ولی اون یکی دیگه رو دوست داره.
‫حداقل یین حاضره تلاش کنه.
‫تو خیلی از من خوش‌شانس‌تری.
‫شیان‌بینگ.
‫خیلی‌خب. فکر و خیال الکی نکن.
‫اگه یه‌کم بهش زمان بدی،
‫مطمئناً دوشیزه یو رو فراموش می‌کنه.
‫امیدوارم.
‫استاد تونگ،
‫چرا خواستید این وقت شب ‫منو ببینید؟
‫دینگ یین، دان شنزی قبل رفتن ‫باهام خداحافظی کرد.
‫تو فردا میری، درسته؟
‫چند روزه که مزاحم‌تون شدیم.
‫هنوز مأموریت داریم که ‫شمشیرها رو پیدا کنیم.
‫وقتشه راهی بشیم.
‫تو چی؟ آماده‌ای باز راهی بشی؟
‫استاد تونگ، منظورتون چیه؟
‫متوجه شدم که چینگ‌یون ‫دل و دماغ نداره.
‫استاد تونگ، شرمنده‌تونم.
‫همه‌اش تقصیر منه.
‫شما بهم گفتین که
‫باید مصمم باشم
‫تا اهریمن قلبم رو تحت کنترل دربیارم ‫و شکست بدم.
‫ولی اگه باید مصمم باشم،
‫به عبارت دیگه باید قلبم رو پاک کنم ‫و خواسته‌هام رو محدود کنم.
‫من فقط یه آدم معمولی‌ام.
‫وقتی پای عشق وسط باشه، ‫واقعاً انتخاب برام سخته.
‫می‌گن سنگ روح سرخ ‫به‌خاطر دلبستگی‌هایی که وجود داره
‫ذهن رو سردرگم می‌کنه.
‫ولی دلبستگی‌ها ‫توسط عشق به وجود میان.
‫دینگ یین،
‫رهبر فرقه‌ات، ژوگ یوو، ‫سنگ روح سرخ رو بهت داد
‫تا مسئولیت حفظ آرامش ‫دنیای هنرهای رزمی رو به تو بسپاره.
‫امیدوارم که بتونی بهش پایبند باشی.
‫استاد تونگ، راستش رو بخوام بگم
‫وقتی از شهر یوشی در جیانگنان گذشتیم،
‫سر یه اوباشی که داشت ‫جادوی سیاه تمرین می‌کرد رو از تنش جدا کردیم.
‫قبل از مرگش بهم گفت
‫من مثل اون یه اهریمن میشم.
‫مزخرفات اون اهریمن رو باور نکن.
‫ولی اتفاقات زیادی که بین راه افتاد
‫باعث شد آشفته بشم.
‫هر چقدر مردم بیشتری ‫باهام خوب باشن،
‫بیشتر حس می‌کنم که مدیون‌شونم
‫و حفظ کردن آرامشم برام سخت‌تر میشه.
‫می‌ترسم یه روزی دیگه نتونم تغییرش بدم.
‫نه، دینگ یین.
‫با اینکه مدت زیادی نیست که می‌شناسمت،
‫حس می‌کنم خیلی با هم صمیمی هستیم.
‫من باور دارم که تو الماس تراش‌نخورده‌ای.
‫من به چشم‌های ژوگ اعتماد دارم.
‫راستش نیاز نیست انقدر نگران باشی.
‫هر اتفاقی که افتاده
‫از قبل مقدر شده.
‫ممنونم، استاد تونگ. متوجهم.
‫استاد تونگ، چند روزی هست که ‫مزاحم‌تون شدیم.
‫دیگه عازم می‌شیم.
‫با وجود افراد جوونی مثل شما ‫در وودانگ،
‫حس می‌کنم خیلی جوون‌تر شدم.
‫ممنونم که با بخشندگی بهمون اجازه دادین ‫شمشیر رو به دست بیاریم.
‫بعد اینکه شمشیرهای دیگه رو پیدا کردیم،
‫حتما به اینجا میایم که ازتون تشکر کنیم.
‫برای همه‌تون سفر خوبی رو آرزو می‌کنم. ‫مراقب باشید!
‫استاد تونگ، مراقب باشید!
‫زیینگ، خسته شدی؟
‫بیا وقتی رسیدیم اونجا استراحت کنیم.
‫اونا دارن چیکار می‌کنن؟
‫منم نمی‌دونم.
‫بعد به دست آوردن شمشیر چینگسو، ‫چینگ‌یون یکسره دمقه.
‫ازش پرسیدم ولی جوابم رو نداد.
‫دارن با هم پچ‌پچ می‌کنن.
‫مزاحمشون نشید. بیاین بریم.
‫بریم.
‫به نظر خیلی خوب نمیای.
‫به استراحت نیاز داری؟
‫نه.
‫به فکر رفتن که افتادم ‫یه‌کم دلم گرفت،
‫واسه همین به کوه رفتم که ‫دلم باز بشه.
‫معذرت می‌خوام.
‫دیروز خیلی سرخود عمل کردم.
‫دیروز؟ مگه دیروز چی شد؟
‫استاد همیشه می‌گه که من فراموشکارم.
‫واقعاً یادم نمیاد.
‫یین،
‫شنیدم کوه چینگ‌چونگ ‫که داریم می‌ریم اونجا
‫به مناظر قشنگش معروفه.
‫خیلی خوبه که
‫در طول عمرمون بتونیم با هم سفر کنیم.
‫موافقی؟
‫یین، قدر زمانی که
‫با هم می‌گذرونیم رو می‌دونم.
‫هر روز خوشحالم.
‫وقت عصبانیت نیست.
‫من خودمو به‌خاطرش عصبانی نمی‌کنم، ‫پس تو هم نکن.
‫بیا اشتباهاتی که مرتکب شدیم رو
‫فراموش کنیم. باشه؟
‫بیا بریم.
‫شمشیر ننمینگ لیهو.
‫باید بگیرمش.
‫بیدار شدی.
‫باز منو نجات دادی.
‫چرا نجاتم دادی؟
‫چرا نذاشتی بمیرم؟
‫ای بچه‌ی احمق، چرت‌وپرت نگو.
‫تو باید زنده بمونی. ‫باید زندگی خوبی داشته باشی.
‫چیکار کنم؟ چیکار کنم؟
‫دینگ یین گفت هرگز منو نمی‌بخشه.
‫چیکار کنم؟
‫شفادهنده جاویدان، تازه فهمیدم...
‫بیشتر از چیزی که ‫تصورش رو می‌کردم عاشقشم.
‫واقعاً نمی‌خوام از دستش بدم.
‫ولی دیگه خیلی دیر شده.
‫بهش دروغ گفتم.
‫اون گفت هرگز منو نمی‌بخشه.
‫دیگه جایی واسه برگشت‌مون وجود نداره.
‫اینجام درد میاد. خیلی درد میاد.
‫نمی‌تونم نفس بکشم.
‫به‌خاطر اون بابام رو فریب دادم
‫و تبدیل به خائن قبیله‌ی مقدس شدم.
‫ولی به چشم اون،
‫من زن اهریمنی قبیله‌ی اهریمنی‌ام ‫و حقمه که بمیرم.
‫دنیا خیلی بزرگه ولی ‫من جایی برای زندگی درش ندارم.
‫همه می‌خوان من بمیرم.
‫مزخرف نگو.
‫من می‌خوام تو زنده بمونی. ‫می‌خوام زندگی خوبی داشته باشی.
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫چون وقتی می‌بینمت، ‫خیلی ناراحت میشم.
‫تو بچه خیلی خوبی هستی،
‫ولی مجبوری این‌همه درد رو تحمل کنی.
‫معذرت می‌خوام.
‫چرا ازم عذرخواهی می‌کنی؟
‫منم که باید ازت تشکر کنم. ‫ممنونم که نجاتم دادی.
‫اتفاقی داشتم رد می‌شدم ‫و دیدم که توی جنگل از هوش رفتی.
‫اگه یه‌کم دیگه دیر می‌کردم،
‫توی این زندگی نمی‌دیدمت.
‫مگه مهمه؟
‫واسه کسی مثل من،
‫مرگ آرامشه.
‫اگه بمیری که
‫دیگه هرگز نمی‌تونی دینگ یین رو ببینی.
‫پشیمون نمی‌شی؟
‫ولی حتی اگه زنده باشم هم،
‫اون نمی‌خواد دیگه منو ببینه.
‫اگه چیزی بشکنه، واسه تعمیر کردنش ‫باید پول خرج کنی.
‫ولی اگه قلبی بشکنه،
‫فقط با صداقت می‌تونی درستش کنی.
‫ممکنه خیلی طول بکشه،
‫ولی تا وقتی بهش پایبند باشی
‫و با صداقتت دلش رو گرم کنی،
‫همیشه فرصتی هست که زخم ‫به آرومی خوب بشه.
‫سعی کردم،
‫ولی فایده‌ای نداره.
‫این کار آسونی نیست.
‫ولی تا وقتی که تسلیم نشی،
‫کورسوی امیدی هست.
‫به هر حال از این بدتر که نمیشه.
‫از چی می‌ترسی؟
‫وقتی زنده‌ایم،
‫تنها در صورتی با حسرت زندگی نمی‌کنیم که ‫شانس‌مون رو امتحان کنیم.
‫حق با توئه. تا وقتی کورسوی امیدی هست
‫باید سخت تلاش کنم ‫و براش بجنگم،
‫چون واقعاً نمی‌خوام ازش دست بکشم.