‫[قسمت سی و دوم]
‫وقتی زنده‌ایم،
‫تنها در صورتی با حسرت زندگی نمی‌کنیم که ‫شانس‌مون رو امتحان کنیم.
‫حق با توئه. تا وقتی کورسوی امیدی هست
‫باید سخت تلاش کنم ‫و براش بجنگم،
‫چون واقعاً نمی‌خوام ازش دست بکشم.
‫حالا که تصمیمت رو گرفتی،
‫دوا رو بنوش.
‫زود خوب شو تا بتونی ‫کاری که می‌خوای رو انجام بدی.
‫یه ضرب‌المثلی در وصف حالت هست.
‫چه ضرب‌المثلی؟
‫وقتی عشق رو سخت به دست بیاری ‫شیرین‌تر میشه.
‫بخور.
‫چرا انقدر باهام خوبی؟
‫من توی زندگیم ‫بارها و بارها صدمه دیدم،
‫ولی هیچکس مثل تو ‫باهام خوب نبوده
‫و بهم دوا نداده.
‫اگه مامانم هنوز زنده بود،
‫مثل تو مهربون بود.
‫یوئر، دخترم.
‫اگه مامانت می‌دونست
‫همچین دختر خوبی داره،
‫خیلی خوشحال می‌شد.
‫خیلی‌خب. برو و یه‌کم استراحت کن.
‫یوئر، منو سرزنش نکن.
‫اگه ممکن بود، زودتر بهت می‌گفتم که ‫من مادرتم.
‫ولی این تو رو به دردسر می‌ندازه.
‫سرورم،
‫مگه قرار نیست دنبال شمشیر ننمینگ لیهو بگردیم؟
‫اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫انرژیش رو حس می‌کنم
‫که همین نزدیکیه.
‫لعنت به لویی پائو!
‫عزیزم، چی شده؟
‫کمک!
‫چی شده؟ کمک کنید!
‫ازتون خواهش می‌کنم
‫شوهرم رو نجات بدین.
‫چه بلایی سرت اومده؟
‫حالت خوبه؟
‫چی شده؟
‫خانم، نگران نباشید.
‫من این خانم رو می‌شناسم.
‫ایشون شفادهنده جاویدان دست‌خالی مشهور هستن.
‫ایشون می‌تونن مرده رو به زندگی برگردونن.
‫شانس آوردین که ایشون اینجان.
‫بیدار شدی.
‫ممنونم. شوهرم بیدار شد.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫ایشون کهولت سن دارن و انرژی‌شون کمه.
‫این دوای قوت قلبه.
‫وقتی برگشتین خونه هر روز صبح و شب ‫با آب داغ بده بخوره.
‫بهتر میشه.
‫ممنونم که جون شوهرم رو نجات دادین!
‫ممنونم! خیلی خیلی ممنونم!
‫عالیه!
‫دیگه در خطر نیستی.
‫ممنونم که جون شوهرم رو نجات دادین!
‫خانم!
‫خیلی اسم و رسم پیدا کردین.
‫اربابم می‌خوان که شما ‫درمانش کنید.
‫میشه لطفاً باهام بیاین؟
‫بانو!
‫فعلاً من از شمشیر ننمینگ لیهو استفاده می‌کنم. ‫بعداً پسش میدم.
‫اگه سرنوشت بذاره، دوباره همدیگه رو می‌بینیم. امیدوارم ‫تا اون موقع قلب مردی که عاشقشی رو به دست بیاری.
‫شفادهنده جاویدان دست‌خالی.
‫بانو، ممنونم. تسلیم نمی‌شم.
‫حتی به توبا برخوردم.
‫شانس آوردم اون قبلاً منو ندیده.
‫الان باید از شرشون خلاص بشم.
‫با کسی که ازش کمک می‌خواین ‫اینجوری رفتار می‌کنید؟
‫فکر نکنم بهتون اهانتی کرده باشم.
‫چرا منو آوردین اینجا؟
‫خودتو به اون راه نزن.
‫همین الان بهم بگو ‫شمشیر ننمینگ لیهو کجاست.
‫من طبیبی بیش نیستم.
‫چیزی که دارید در موردش حرف می‌زنید ‫از تخصص من خارجه.
‫انرژی شمشیر شدیداً احاطه‌ات کرده.
‫ممکنه اشتباه شده باشه.
‫مردم غربی اصلاً صبور نیستن.
‫پس خودتو به خریت نزن.
‫یه روز که رفته بودم کوهستان ‫گیاه دارویی جمع کنم،
‫یه شمشیر ارزشمندی رو دیدم
‫که نور آبی درخشانی داشت
‫و داخل دره مخفی شده بود.
‫ولی مطمئن نیستم
‫همونیه که دنبالش می‌گردی یا نه.
‫اون شمشیر ننمینگ لیهوئـه.
‫سرورم، حواستون باشه گول نخوریم.
‫اینکه حرفم رو باور کنید یا نه ‫به خودتون بستگی داره.
‫می‌تونم ببرمتون اونجا.
‫می‌تونی وقتی شمشیر رو به دست آوردی ‫ولم کنی.
‫مطمئنم جرئت نمی‌کنی باهامون دربیفتی.
‫چیکار می‌کنی؟
‫دستت زخمی شده.
‫به نظر نمیاد آدم خوبی باشی،
‫ولی من طبیبم.
‫همه رو درمان می‌کنم.
‫بذار کمکت کنم پانسمانش کنی.
‫هنور نرسیدیم؟
‫چیزی نمونده.
‫باشد که دعای خیر آسمان‌ها ‫پشت و پناهم باشد.
‫همه‌چی آماده‌ست ‫جز آخرین چیزی که مهمه.
‫سویین!
‫چه خوبه که زنده‌ای.
‫تویی!
‫چطوری پیدام کردی؟
‫بایکائو کمک کرد.
‫اون به شاگردش گفت ‫که توی لباست داروی گیاهی بذاره.
‫اینجوری پیدات کردیم.
‫سویین، چرا عصبانی هستی؟
‫چی شده؟
‫هیچی.
‫شمشیر ننمینگ لیهو ‫دست تو چیکار می‌کنه؟
‫چون دلم خواست، برداشتمش.
‫صبر کن!
‫ژوگ یوو،
‫ما چیزی نداریم که در موردش حرف بزنیم.
‫دنبال چی هستی؟ ‫که دوباره منو بکشی؟
‫سویین، اشتباه می‌کنی.
‫طی این سال‌ها،
‫بزرگترین افسوسم ‫صدمه زدن به توئه.
‫حرف گذشته رو نزن.
‫سویین، جینگ‌وو به‌خاطر تو اهریمن شده.
‫اگه... اگه بفهمه تو نمردی،
‫از نفرتش دست می‌کشه ‫و به مسیر درست برمی‌گرده.
‫بیا، بیا بریم و جینگ‌وو رو متقاعد کنیم.
‫متقاعدش کنیم؟ ‫چرا باید این کار رو کنم؟
‫جینگ‌وو عاشقمه.
‫اون تموم این کارها رو به‌خاطر من کرده.
‫اون موقع که به یأس و ناامیدی دچار شده بودیم،
‫حتی یه نفر هم نیومد کمکمون کنه.
‫چرا حالا باید به‌خاطر دنیا
‫جلوش رو بگیرم
‫که کاری که می‌خواد رو نکنه؟
‫سویین، تو همیشه مهربون بودی.
‫سویین مهربون خیلی وقته که مُرده.
‫تو و کوه شو اونو کُشتین.
‫لطفاً دیگه هیچوقت دنبالم نیا.
‫سویین،
‫می‌دونم واسه جبران اشتباهاتی که
‫جینگ‌وو پایین کوه مرتکب شد، ‫کارهای زیادی کردی.
‫میشه لطفاً کینه‌مون رو بذاری کنار
‫و باهام بیای دنبال جینگ‌وو بگردیم؟
‫ژوگ یوو،
‫بهت هشدار میدم دیگه به سویین نزدیک نشی.
‫اون مال منه.
‫جینگ‌وو، چه خبر شده؟
‫از من می‌پرسی؟ ‫کاریه که خودت کردی.
‫تو صدمه دیده بودی.
‫دست از سرم بردار.
‫بیاین از اینجا بریم.
‫پس اون از افراد لویی پائوئـه.
‫لویی پائو، از قرار معلوم ‫تو باز با کوه شو همکاری کردی.
‫امروز می‌میری.
‫جینگ‌وو! جینگ‌وو!
‫پروانه‌ی‌ مونارک خونین کجاست؟
‫با!
‫جینگ‌وو!
‫ارباب تو مِی!
‫نُه سَم، چه اتفاقی افتاده؟
‫برادرم اومده اینجا؟
‫جینگ‌وو الان چطوره؟
‫معذرت می‌خوام که ‫سرورمون رو ناامید کردم.
‫چی شد؟ بهم بگو.
‫فکرشم نمی‌کردی...
‫مهره‌ای که باهاش کیش و ماتم کردی ‫متعلق به من باشه، نه؟
‫چرا بهم نارو زدی؟
‫اون بهت نارو نزده.
‫دیدارتون از همون اول ‫نقشه‌ی من بود.
‫تمام مدت اون یکی از افراد من بوده.
‫دست هر کی اول بهش برسه، ‫مال همون میشه.
‫اون همیشه بهم وفادار بوده.
‫من نصف عمرم قادر مطلق بودم. ‫ملازمان زیادی ندارم،
‫ولی همه‌شون دونه‌دونه بهم نارو زدن.
‫مثل اینکه سرنوشتمه.
‫اگه تو مِی ازت محافظت نمی‌کرد،
‫خیلی وقت پیش می‌کُشتمت.
‫خواستم به عنوان یه وسیله ازت استفاده کنم
‫و وقتی کارم باهات تموم شد، بندازمت دور.
‫الان به نظر می‌رسه
‫اگه بذارم بری، ‫برام تهدید بزرگی محسوب بشی.
‫پس منو به‌خاطر بی‌رحمیم مقصر ندون.
‫سرورم، بهم فرصت بدین ‫تا خودم دخلش رو بیارم.
‫چرا اون کار رو کردی؟
‫کاری که الان کردم
‫جبران این بود که
‫منو بزرگم کردین.
‫از امروز، ارباب لویی پائو ارباب منه.
‫ارباب لویی پائو، از اینجا برید.
‫چطور جرئت می‌کنی ‫به ارباب لویی پائو خیانت کنی؟
‫ارباب تو مِی،
‫من در حق ارباب لویی پائو بدی کردم. ‫واقعاً متأسفم.
‫هر بلایی که می‌خواین سرم بیارید.
‫فعلا نمی‌کُشمت.
‫از جونت می‌گذرم و باید باهام بیای ‫تا ارباب لویی پائو رو نجات بدیم.
‫خودم تو رو به ارباب لویی پائو تحویل میدم.
‫خودش می‌دونه باهات چیکار کنه.
‫چینگ‌یون، تو خیلی توانمندی.
‫فکر نمی‌کردم بتونی شمشیر چینگسو رو ‫تحت کنترل خودت دربیاری.
‫همه‌اش شانسی بود.
‫نمی‌دونم چی شد که ‫سر از غار درآوردم.
‫و بعد روح شمشیر چینگسو رو دیدم ‫و تحت کنترل خودم درآوردمش.
‫یین، بالاخره به کوه چینگ‌چونگ رسیدیم.
‫گمونم همگی خسته باشین.
‫بیاین یه چیزی بخوریم
‫و انرژی بگیریم.
‫عالیه. بیاین بخوریم.
‫میرم آب بیارم.
‫وایسا. من باهات میام.
‫نمی‌خواد. تو اینجا استراحت کن.
‫زودی برمی‌گردم.
‫باشه. مراقب باش.
‫منتظر چی هستین؟ ‫بیاین غذا بخوریم.
‫بیاین بشینید.
‫چرا داری تعقیبم می‌کنی؟
‫این دفعه ازم چی می‌خوای؟
‫دینگ یین، من خیلی چیزا گفتم.
‫چرا هنوزم بهم اعتماد نداری؟
‫بهت که گفتم. ‫من عاشق چینگ‌یونم.
‫نه.
‫دینگ یین، تو عاشقش نیستی.
‫چرا سعی داری خودتو فریب بدی؟
‫یین، چرا باز با اونی؟
‫زن اهریمنی، بازم تویی.
‫یین،
‫همیشه ازم می‌خواستی بهت باور داشته باشم ‫و بهت زمان بدم،
‫بعد این کاریه که می‌کنی؟
‫چینگ‌یون،
‫اینطور که فکر می‌کنی نیست.
‫من بهش باور دارم.
‫حتماً یو ووشین اومده دنبالش
‫و می‌خواد ازش سوءاستفاده کنه.
‫چون دلم می‌خواست اومدم دینگ یین رو ببینم. ‫نمی‌خوام ازش سوءاستفاده کنم.
‫دوشیزه یو، حق با توئه. ‫ما بهت مدیونیم.
‫ولی ما متعلق به دو دنیای متفاوتیم.
‫کامل کردن این مأموریت برامون مسئولیت بزرگیه ‫و نباید هیچ اشتباهی پیش بیاد.
‫تو تعقیب‌مون کردی.
‫دلیل خوبی دارم که ‫به نیتت شک کنم.
‫شنزی، مجبور نیستیم براش دلیل بیاریم.
‫این زن اهریمنی فقط واسه اینکه می‌خواست
‫از فرصت استفاده کنه و شمشیر رو ازمون بگیره ‫ما رو تعقیب می‌کنه.
‫دینگ یین، اگه کاری باهاش نداری
‫به خاطر کوه شو بکشش.
‫دینگ یین، می‌تونی منو بکشی؟
‫یین!
‫بکشش!
‫از اینجا برو.
‫باشه. نمی‌کُشیش؟
‫شنزی، بیا انجامش بدیم.
‫این‌همه مهمان ناخوانده ‫اینجا چیکار می‌کنن؟
‫نکنه شما دخترها ‫پایین کوه دردسر درست کردین
‫و مردم اومدن اینجا که انتقام بگیرن؟
‫شوهر!
‫شوهرم، تو برگشتی!
‫شوهر؟
‫به کی می‌گی شوهر؟
‫دستت رو از شنزی بکش.
‫خانم، فکر کنم اشتباه گرفتین.
‫حالا که دارم از نزدیک نگاه می‌کنم،
‫خیلی هم شبیه شوهرم نیستی.
‫خانم، شما صاحب کوه چینگ‌چونگ هستین؟
‫بله. من یو مینگ‌نیانگم. تو کی هستی؟
‫من دان شنزی هستم، ‫پیرو کوه شو.
‫اومدیم یه لطفی ازتون بخوایم.
‫که اینطور.
‫خدمتکارانم از غریبه‌ها می‌ترسن،
‫خصوصاً خواهر سوم که ‫سال‌ها ازم مراقبت کرده.
‫اون مثل خواهر خودم می‌مونه.
‫اون همیشه نگران اینه که ‫غریبه‌ها بیان و بهمون صدمه بزنن.
‫خواهر سوم، طناب‌هاشون رو شل کن.
‫چشم خانم.
‫چی می‌خواین که تا اینجا اومدین؟
‫خانم، قبیله‌ی اهریمنی داره ‫جهان رو به آشوب می‌کشه.
‫به دستور استاد بزرگمون اومدیم
‫تا شمشیر شنموی شما رو قرض بگیریم.
‫طی این سال‌ها افراد زیادی خواستن
‫شمشیر شنمو رو به دست بیارن.
‫خانم، قبیله‌ی اهریمنی داره ‫کل جهان رو به آشوب می‌کشه.
‫اگه فرقه درستی باهاشون مبارزه نکنه،
‫کوه چینگ‌چونگ هم در امان نمی‌مونه.
‫بد حرفی نمی‌زنه.
‫توی این دنیا هیچ چیزی مجانی نیست.
‫هیچکس مجانی چیزی به آدم نمیده.
‫زن اهریمنی، تو اینجا حق نداری چیزی بگی.
‫به نظرم این بانو باهوشه.
‫زیینگ، ما اینجا مهمانیم.
‫شرایط رو سخت نکن.
‫انقدر ازش دفاع نکن.
‫خانم، اون دختر رئیس قبیله‌ی اهریمنیه.
‫دلیلی نداره زنده نگهش دارین.
‫امیدوارم طرف درستی رو انتخاب کنید.
‫شما دشمن هم هستید.
‫این چطور ممکنه؟
‫حقیقت داره که
‫من دختر رئیس قبیله‌ی اهریمنی‌ام.
‫ولی هیچ قصد بدی نسبت به شما
‫یا مردم‌تون ندارم،
‫و همچنین دنبال شمشیر شنمو هم نیستم.
‫اینجام تا خودمو به اون ثابت کنم.
‫خب،
‫نه که نتونم شمشیر رو بهتون قرض بدم.
‫فقط اینجا خیلی سر و ساکته.
‫منم از هیچ چیزی ‫مثل سکوت بدم نمیاد.
‫سه روز اینجا بمونید
‫تا کسی رو داشته باشم که باهاش حرف بزنم ‫و باهاش از گل‌ها لذت ببرم.
‫سه روز؟ ولی ما باید چیکار کنیم؟
‫هر طرفی که هستین،
‫کوه چینگ‌چونگ رو
‫یه منطقۀ بی‌طرف بدونید
‫و تموم نگرانی‌هاتون رو بذارید کنار
‫و یه‌کم خوش بگذرونید. عالی نیست؟
‫خواهر سوم، اونا رو به حیاط پشتی ببر ‫و محل اقامت‌شون رو نشون بده.
‫چشم، خانم. همراهم بیاین.
‫این...
‫دینگ یین،
‫ممنونم که اومدی نجاتم بدی.
‫نمی‌خوام به‌خاطر تو
‫درگیری پیش بیاد.
‫بفرمایید!
‫ممنونم!
‫یین، تپه‌های سرسبز
‫و آب آبی اینجا معرکه‌ست.
‫و مردم اینجا خیلی ذوق و شوق دارن.
‫مردم کوه شو بی‌احساسن.
‫زمین تا آسمون فرق دارن!
‫انگار اونجا جهنمه و اینجا بهشته.
‫ولی یین، با توجه به تجربیات قبلم
‫وقتی آدم خیلی احساس آرامش کنه
‫گرفتاری پیش میاد.
‫زندگی پستی و بلندی‌های خودشو داره.
‫ما بعد از پایین اومدن از کوه ‫خطرات زیادی رو پشت سر گذاشتیم.
‫حق‌مون نیست استراحت کنیم؟
‫استراحت که حقمونه،
‫ولی باید گوش به زنگ باشیم.
‫بیا حواسمون رو جمع کنیم.
‫باشه.
‫متوجه این شدی که
‫اینجا همه زنن؟
‫حتی یه مرد هم دیده نمیشه.
‫درسته.
‫یو مینگ‌نیانگ به نظر جوون میاد،
‫ولی رفتارش مثل آدم‌هاییه که ‫سن و سالی ازشون گذشته.
‫و اون خدمتکار میانسال رو...
‫خواهر خودش خطاب می‌کنه.
‫آره.
‫بیخیال. به موقع بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫باشه.
‫فهمیدی می‌خوای
‫با یو ووشین چیکار کنی؟
‫نه.
‫منظورت از نه چیه؟
‫مگه فراموش کردی اون
‫شمشیر ننمینگ لیهو رو دزدیده؟
‫می‌خوای باز فریبش رو بخوری؟
‫در مورد من حرف نزن. ‫یه نگاه به خودت بنداز!
‫من...
‫واسه زنی که عاشقت نیست،
‫دست به همچین کار خطرناکی زدی
‫و جونت رو به خطر انداختی.
‫می‌دونم که عشق ‫سر و کارش با قلب آدمه.
‫پس ما دوست‌های خوبی هستیم.
‫دینگ یین.
‫شنزی.
‫دینگ یین.
‫برنامه‌ات در مورد یو ووشین چیه؟
‫شنزی، راستش
‫اون روز توی کوه وودانگ،
‫یوئر با تو مِی مبارزه کرد.
‫همه‌مون دیدیم.
‫گمونم به‌خاطر چیزی
‫نیومده اینجا
‫و صرفاً به‌خاطر دلش اومده.
‫پس چطوری می‌خوای
‫جواب دلش رو بدی؟
‫شنزی،
‫کل روز رو عبوس نباش.
‫این موضوع مربوط به یینه.
‫خودش بهش رسیدگی می‌کنه.
‫بهش فشار نیار.
‫دخالت نکن.
‫این به یین مربوطه.
‫دینگ یین، حتی اگه ‫باور داشته باشم اون بی‌گناهه
‫ما از دو دنیای متفاوتیم
‫و تو هم دودلی.
‫چینگ‌یون چه فکری ‫راجع به این قضیه می‌کنه؟
‫متوجه منظورت هستم.
‫ولی اگه خودت بودی، ‫تحمل این کار رو داشتی؟
‫لطفاً بهم یه‌کم زمان بده.
‫من همه‌چی رو براش روشن می‌کنم
‫و نمی‌ذارم چینگ‌یون نگران بشه.
‫باشه. استاد بهم گفته
‫باید با افراد اهریمنی با صبر و مهارت ‫رفتار کنیم و آموزش در اولویته.
‫اگه یو ووشین یه روی خوب هم داشته باشه،
‫بهش سخت نمی‌گیرم.
‫ولی یادت باشه، اول باید ‫شمشیر شنمو رو به دست بیاری.
‫و نذار چیزهای دیگه حواست رو پرت کنن.
‫باشه، شنزی.
‫خانم، دوشیزه،
‫مهمان‌ها مستقر شدن.
‫چیز دیگه‌ای براشون مهیا کنم؟
‫خیلی خوبه دوستانی از دور ‫به دیدن آدم بیان.
‫باید مهمان‌نوازی‌مون رو...
‫احساس کنن.
‫به آشپزها اطلاع بده ‫براشون ضیافتی برپا کنن.
‫چشم.
‫شیائودی،
‫امشب،
‫باهام به دیدن مهمون‌ها بیا.
‫اونا خیلی جالبن.
‫چشم.
‫دوستان،
‫ملودی دامن رنگین‌کمان و ردای پَر دخترم...
‫شگفت‌انگیز و تحسین‌برانگیز نیست؟
‫دختر؟ اون دخترتونه؟
‫بله. زود باش به مهمان‌ها سلام بگو.
‫سلام.
‫انتظار نداشتم دختر داشته باشین.
‫بیشتر انگار خواهر هستین
‫تا مادر و دختر.
‫کوه چینگ‌چونگ پرت و دورافتاده‌ست.
‫ولی آب چشمه و میوه‌های اینجا ‫برای پوست خوبن.
‫برای یه زن خوبه که
‫همیشه جوون بمونه.
‫جوون موندن چه فایده‌ای داره؟
‫حیفه اگه کسی نیاد و ‫این زیبایی رو تحسین نکنه.
‫حیفه که
‫شیائودی در اوج جوونیشه.
‫اون باید مردهای جذاب جوون...
‫و باهوش بیشتری رو در دنیا ببینه.
‫ولی من خیلی تنهام.
‫من اونو کنار خودم نگه می‌دارم ‫و هیچوقت نمی‌ذارم بره.
‫می‌ترسم این روی ازدواجش تأثیر بذاره.
‫قهرمانان کوه شو،
‫دخترم جذاب نیست؟
‫مادر!
‫شیائودی لاغر و برازنده
‫و زیبا و باهوشه.
‫آخه جذاب بودن یا نبودن اون ‫چه ربطی به تو داره؟
‫رک بخوام بگم،
‫شیائودی خوشگله.
‫ولی جذاب نیست.
‫خانم پری جذابه.
‫اولین باری که من خانم پری رو دیدم،
‫به نظرم جذاب اومد.
‫مثل یه پری بود که ‫به دنیای فانی اومده.
‫معلومه داری چی می‌گی؟
‫جدی می‌گم. من هیچ کسی رو
‫به جذابی تو ندیدم.
‫حرف مفت نزن، باشه؟
‫باشه.
‫بیا لونگان بخور.
‫خون‌سازه.
‫دینگ یین، می‌خوام باهات حرف بزنم.
‫چیزی نداریم که راجع بهش حرف بزنیم.
‫دینگ یین، مطمئنم
‫بین‌مون سوءتفاهم پیش اومده.
‫دیگه هرگز دنبال یین نیا.
‫مگه نمی‌بینی مزاحمشی؟
‫خیلی طول کشید تا تونست ‫خودشو جمع‌وجور کنه.
‫اگه واقعاً بهش اهمیت میدی،
‫جلو چشمش نباش.
‫اگه من براش مهم نباشم،
‫هر چند بار هم بیام دنبالش
‫نظرش عوض نمیشه.
‫می‌دونم در قلبش جایی داری
‫و واسه همینه که داره اذیت میشه.
‫اگه واقعاً اون برات مهمه،
‫باید بدونی که این ممکنه ‫به ضررش تموم بشه.
‫اون به کوه شو برمی‌گرده،
‫در حالی که تو متعلق به دره‌ی ین‌فنگی.
‫شما به دو دنیای متفاوت تعلق دارین.
‫من با تو فرق دارم.
‫دنیای من و اون یکیه.
‫چرا می‌خندی؟
‫خوب می‌دونم موانع زیادی در پیش داریم.
‫می‌دونم چه دردها و چه گرفتاری‌هایی رو ‫باید پشت سر بذاریم.
‫ولی ما حق نداریم تصمیم بگیریم
‫که اون باید با کی باشه،
‫این تصمیم با اونه.
‫ولی اون الان بین دوراهی قرار گرفته.
‫عمراً بتونه تصمیم درستی بگیره.
‫چون هنوز نفهمیده واقعاً چه حسی داره.
‫وقتی بفهمه،
‫می‌دونه چطور باید با خودش مواجه بشه
‫و تصمیم درستی می‌گیره.
‫ولی حتی اگه تو نخوای ‫من اینجا باشم،
‫اون خودش باید اینو بهم بگه،
‫نه تو.
‫من تسلیم نمی‌شم.
‫نه، نمی‌خوام این کار رو کنم.
‫چرا نه؟
‫چرا نه؟ خودت بهم بگو.
‫یو مینگ‌نیانگ تو رو با شوهرش اشتباه کرد.
‫چون تو شبیه شوهرشی.
‫فقط باید از این قضیه استفاده کنیم
‫و زودی شمشیر شنمو رو به دست بیاریم.
‫مگه اون خودش قبول نکرد
‫که اگه سه روز اینجا بمونیم،
‫شمشیر رو بهمون بده؟
‫پس برنامه نریختی توی این مدت کاری کنی؟
‫آخه چیکار بکنم؟
‫اصلاً بلد نیستی چطوری ‫کارها رو پیش ببری. یادت نره که...
‫یو ووشین همراهمونه.
‫فکر نکنم یو مینگ‌نیانگ
‫ازش بدش بیاد.
‫اگه اون شمشیر شنمو رو به دست بیاره،
‫پشیمون می‌شی.
‫دینگ یین قول داده که
‫به این قضیه رسیدگی کنه.
‫آخه حرف اونو باور می‌کنی؟
‫اون الان خودش کلی دردسر داره.
‫زیینگ، اینجوری نیست که نخوام ‫کارها رو پیش ببرم.
‫ولی آخه واقعاً شرم‌آوره
‫چون شبیه شوهرشم
‫چابلوسیش رو کنم.
‫اینکه اصلاً شرم‌آور نیست، شنزی.
‫یه مرد واقعی می‌دونه کِی باید ‫از فرصت استفاده کنه.
‫نتیجه‌ست که مهمه.