‫[قسمت سی و پنجم]
‫نمی‌دونم چی خواسته.
‫ولی به نظر میاد
‫بدون هیچ تلاشی تسلیم شدی.
‫می‌دونم نمی‌خوای. ‫از این می‌ترسی که موفق نشی.
‫ولی برای به دست آوردن چیزی،
‫خیلی طبیعیه که
‫یه کم فداکاری لازم باشه.
‫اگه نتونی همین یه کم رو انجام بدی،
‫چطور می‌تونی در آینده ‫استاد بزرگ کوه شو بشی؟
‫استاد بزرگ، استاد بزرگ!
‫فقط همین مقام استاد بزرگ ‫توی ذهنت هست.
‫نمی‌دونم به من علاقه داری،
‫یا به این مقام استاد بزرگ!
‫اگه نتونی استاد بزرگ بشی،
‫یعنی خیلی احمقی.
‫چرا هنوز باید دوستت داشته باشم؟
‫چطور جرئت کردی به من سیلی بزنی!
‫بدو!
‫اینجا.
‫اینجا امن‌ترین جاست.
‫هیچوقت نمی‌فهمه که
‫اومدیم اینجا.
‫چرا منو آوردی اینجا؟
‫چرا باید ازش فرار کنیم؟
‫فکر می‌کنی می‌خواست منو بکشه؟
‫نه همچین فکری نمی‌کنم.
‫شما دو تا چتون شده؟
‫بانو پری، هنوز صورتت درد می‌کنه؟
‫بیا. بذار یه نگاهی بندازم.
‫به تو مربوط نیست!
‫چرا به من سیلی زد؟
‫توی عمرم،
‫حتی پدرم هم بهم سیلی نزده.
‫چطور جرئت کرد بهم سیلی بزنه؟
‫بانو پری.
‫بین شما دوتا ‫حتماً یه سوءتفاهمی پیش اومده.
‫و دان شنزی بدون فکر عمل کرده، پس...
‫بانو پری، گریه نکن.
‫دیدن گریه کردنت، برام سخته.
‫خیلی‌خب، گریه نکن.
‫داری چه کار می‌کنی؟
‫من... من...
‫داشتم سعی می‌کردم دلداریت بدم.
‫من به دلداری تو نیازی ندارم.
‫می‌خوام تنها باشم.
‫خیلی خب، یه کمی اینجا استراحت کن.
‫میرم برات آب میارم.
‫ژانگ شیان‌بینگ، ‫این نسخه مخفی خانواده‌مونه.
‫اگه با خونت مخلوط بشه
‫و توسط کسی که دوستش داری خورده بشه،
‫دیگه فقط به تو اهمیت میده.
‫اگه بانو پری فقط به من اهمیت بده،
‫حتی فقط برای نصف ‌روز...
‫ژانگ شیان‌بینگ، ژانگ شیان‌بینگ!
‫نمی‌تونی این فرصت طلایی رو از دست بدی.
‫با فقط یه کم از این دارو،
‫بانو پری حتماً مال تو میشه.
‫ژانگ شیان‌بینگ!
‫چطور می‌تونی همچین کار پلیدی بکنی؟
‫علاقه باید دوطرفه باشه.
‫احساساتی که با دارو به وجود میاد، ‫همه‌ش تقلبیه.
‫ژانگ شیان‌بینگ،
‫بانو پری الان خیلی آشفته ست.
‫خیلی ناراحته.
‫با این کار می‌تونی کمکش کنی ‫مشکلاتش رو فراموش کنه.
‫وقتی خوشحال باشه،
‫می‌تونی یه نصف روز ‫محبتش رو به دست بیاری.
‫پس چرا نه؟
‫ژانگ شیان‌بینگ، ‫نمی‌تونی این کار رو بکنی!
‫مرد پستی نیستی.
‫آره، می‌تونی این کار رو بکنی!
‫نه، نمی‌تونی این کار رو بکنی!
‫- باید این کار رو بکنی. ‫- نه!
‫می‌تونی این کار رو بکنی. می‌تونی!
‫نمی‌تونی! نمی‌تونی! نمی‌تونی!
‫یه کم آب بخور.
‫ممنون.
‫کثیفه.
‫عجله نکن.
‫حالت خوبه؟
‫کاش میشد به نوشیدنی تبدیل بشه،
‫تا بتونم خوشحال بشم
‫و اون چیزای ناراحت‌کننده رو فراموش کنم.
‫آروم بخور.
‫به نظرت باهاش خیلی تند حرف زدم؟
‫بانو پری، به عنوان یه مرد،
‫ما باید تمام تلاشمون رو بکنیم،
‫که زن‌های مورد علاقه‌مون رو راضی کنیم.
‫در ضمن، تو زن خیلی فوق‌العاده‌ای هستی.
‫با تو بودن،
‫خوشحال‌کننده‌ترین چیز تو این دنیاست.
‫پس اصلاً مهم نیست ‫اگه بهش سخت گرفته باشی.
‫ای کاش شنزی هم اینطور فکر کنه.
‫گاهی اوقات، شنزی جلوی خودشو می‌گیره،
‫و نمی‌دونه چطور احساساتشو ابراز کنه.
‫چی شده؟
‫سرم خیلی گیج میره.
‫می‌خوای یه کم بخوابی؟
‫شاید بعد از خوابیدن،
‫بتونی اون چیزای ناراحت‌کننده رو ‫فراموش کنی. بیا.
‫مواظب باش.
‫بانو پری.
‫ژانگ شیان‌بینگ،
‫واقعاً که پست‌فطرتی.
‫چرا تظاهر می‌کنی مرد شریفی هستی؟
‫می‌خوای اینجا تنها
‫غروب رو تماشا کنی؟ چه بی‌عرضه‌ای!
‫پس اینجایی!
‫بانو پری.
‫چرا همیشه منو بانو پری صدا می‌کنی؟
‫فکر نمی‌کنی عجیبه؟
‫فقط صدام کن زیینگ.
‫زی، زیینگ.
‫تنها اینجا چیکار می‌کردی؟
‫خب، داشتم از منظره لذت می‌بردم.
‫چرا منو دعوت نکردی
‫تا با هم این منظره قشنگ رو تماشا کنیم؟
‫چه فکری می‌کردی؟
‫من...
‫من... جرئت نکردم.
‫احمق، چت شده؟
‫از کی لکنت پیدا کردی؟
‫این چیه؟
‫این نسخه مخفی خانمه.
‫اگه با خونت مخلوط بشه
‫و توسط کسی که دوستش داری خورده بشه،
‫دیگه فقط به تو اهمیت میده.
‫حالا که بیدار شدی،
‫بیا با هم منظره رو تماشا کنیم.
‫باشه.
‫زیینگ، نگاه کن!
‫امیدوارم دوتامون
‫بتونیم برای همیشه ‫با هم خوشبخت باشیم!
‫چرا انقدر محکم منو می‌گیری؟
‫انگار یه خوابه.
‫و می‌ترسم هر لحظه ممکنه
‫ازم دور بشی.
‫چطور می‌تونم این کار رو بکنم؟
‫تا ابد باهات می‌مونم و ‫ترکت نمی‌کنم.
‫نمی‌دونی چقدر...
‫اینو می‌خواستم.
‫احمق، مگه همیشه با هم نبودیم؟
‫آره، تا ابد هم باهم می‌مونیم.
‫بگیر.
‫این چیه؟
‫قبل از اینکه برم پایین کوه،
‫استادم این کیف رو بهم داد،
‫گفت توش یه قرص نجات‌دهنده ست
‫که وقتی در خطر باشم می‌تونه به کارم بیاد.
‫نگهش‌دار، ازت محافظت می‌کنه.
‫همچین چیز مهمی رو به من میدی.
‫پس خودت چی؟
‫من زرنگ و باهوشم.
‫چه خطری می‌تونه تهدیدم کنه؟
‫تازه،
‫اگه اتفاق بدی برای تو بیفته،
‫بدون تو نمی‌تونم زندگی کنم،
‫پس تا وقتی تو در امان باشی، ‫منم در امانم.
‫خیلی باهام مهربونی. ‫اصلاً انتظار نداشتم که
‫کسی مثل تو ‫اینقدر باهام مهربون باشه.
‫تو همچین چیز مهمی به من دادی،
‫ولی من چیزی ندارم که بهت بدم.
‫زیینگ،
‫باهات خوب رفتار می‌کنم،
‫ولی انتظار جبران ازت ندارم.
‫فقط می‌خوام
‫خوب باشی.
‫چطوره خوشحالت کنم؟
‫باشه.
‫خانم،
‫اونا یه روز و یه شبه رفتن.
‫ژانگ شیان‌بینگ چطور؟
‫دیشب،
‫شیان‌بینگ و دان شنزی ‫تو جنگل دعوا کردن
‫و بعد شیان‌بینگ، ژوگ زیینگ رو برد.
‫هنوز برنگشتن.
‫شیان‌بینگ، دان شنزی رو بیهوش کرد.
‫فکر کنم هنوز تو جنگل دراز کشیده.
‫می‌بینی؟ توی این دنیا،
‫هیچ عشقی تا آخر عمر واقعی نیست.
‫تمام قول‌ها دروغ‌ان،
‫که نمی‌تونن امتحان رو تحمل کنن.
‫شو یوئه، شو یوئه، ‫ما به هم قول دادیم که عمرمون رو
‫با هم روی کوه چینگ‌چونگ بگذرونیم.
‫این همه سال گذشت.
‫یعنی قولت به من
‫واقعاً دروغ بود؟
‫خانم، یه چیز دیگه هست.
‫شیائودی رو بیار اینجا.
‫باید در مورد یه چیزی ازش سوال کنم.
‫شیائودی، دینگ یین رو ‫تا کوه دنبال کرده.
‫چی؟ چرا جلوشو نگرفتی؟
‫نتونستم جلوشو بگیرم.
‫چند نفر رو ببر و برگردونش.
‫اگه نقشه‌م رو خراب کنی،
‫همه‌تونو می‌کشم!
‫بله.
‫شیائودی، چقدر دیگه مونده؟
‫تقریباً رسیدیم.
‫چطوره شما اینجا یه کم استراحت کنین،
‫و من برم راه رو پیدا کنم؟
‫باشه، تو برو و راه رو پیدا کن، ‫منم یه کم آب میارم.
‫چی شده؟
‫بهت حسودی می‌کنم.
‫دوشیزه یو، ‫الان که توی تله افتاده بودیم،
‫ممنون که پادزهر رو به من دادی.
‫قبلاً درباره‌ت اشتباه فکر می‌کردم.
‫نمی‌دونستم که
‫چرا یین منو دوست نداره.
‫ولی الان فهمیدم
‫که تو به خاطر یین ‫می‌خواستی منو نجات بدی.
‫و وقتی توی خطر بودیم،
‫هر دو حاضر بودین ‫با مرگ روبرو بشین،
‫ولی من فقط می‌خواستم
‫هر روز با من باشه.
‫تو بیشتر از من اونو دوست داری.
‫وقتی بهش فکر می‌کنم ‫خیلی خجالت می‌کشم.
‫این انتخاب دینگ یینه.
‫ولی تو هم از چیزی نمی‌ترسی.
‫واقعاً یه قهرمانی.
‫ممنون چینگ‌یون.
‫هنوز تسلیم نشدم.
‫تو بیشتر از من اونو دوست داری، ‫ولی مهم نیست کی رو انتخاب کنه،
‫بهتر نیست که یه زن دیگه هم داشته باشه ‫که دوستش داره؟
‫چینگ‌یون، تو دختر خوبی هستی.
‫می‌خوام به خاطر دینگ یین ازت تشکر کنم.
‫آب رو آوردم.
‫چیه؟
‫بهت نمیگم.
‫راز خودمونه.
‫چه رازی؟
‫یین،
‫جنگل بامبوی سبز اون جلو رو می‌بینین؟
‫از طریق اون جنگل،
‫می‌تونیم به خونه‌ی عمو وولو برسیم.
‫بیایین بریم.
‫اونجاست.
‫عمو وولو.
‫چرا اینقدر طول کشید
‫که به دیدنم بیای؟
‫فقط وقتی تو دردسر می‌افتی ‫میای سراغم؟
‫کنار مادرم بودم.
‫خوشحالم که شما رو می‌بینم، آقا. ‫من دینگ یین هستم.
‫از دیدنتون خوشحالم، آقا.
‫انتظار نداشتم بتونم تو زندگیم
‫پسر شش ستاره رو ببینم.
‫چه اتفاق خوشایندی!
‫من واقعاً سنگ روح قرمز رو ‫درون خودم دارم.
‫ولی چطور اینو فهمیدین؟
‫وقتی کوره روشن شد،
‫فهمیدم کار یه شخص عادی نیست.
‫جوون، تو آدم عادی‌ای نیستی.
‫عمو وولو، پس می‌دونستی.
‫یین بود که کوره پدرمو روشن کرد
‫و شمشیر شنمو رو تعمیر کرد.
‫تعمیر شد،
‫ولی بعد از اینکه از کوره در اومد، شکست.
‫همینطور مقدر شده بوده!
‫آقا، با کمال احترام،
‫طبق حرف‌های شیائودی،
‫آقای شو یوئه مرد سنگدلی نبود.
‫پس واقعاً چه اتفاقی افتاد؟
‫می‌تونین بهمون بگین؟
‫آقا، اگه بگین چه اتفاقی افتاد،
‫شاید بتونیم
‫یه روش برای تعمیر شمشیر شنمو پیدا کنیم،
‫که می‌تونه آرزوی آقای شو رو برآورده کنه.
‫عمو وولو،
‫تو راز پدرم رو حفظ کردی،
‫ولی من دیگه بزرگ شدم.
‫لطفاً حقیقت رو بهم بگو.
‫پدرم کجا رفت
‫و چرا من و مادرمو رها کرد؟
‫پدرت همیشه با مادرت بوده.
‫عمو، منظورت چیه؟
‫شمشیر شنمو به خاطر عشق، ‫به وجود اومد و شکسته شد.
‫هر چی بیشتر کسی رو دوست داشته باشیم، ‫وقتی خیانت می‌کنه، بیشتر ازش متنفر میشیم.
‫این سرنوشت همه توی این دنیاست.
‫درست مثل این بازی گو،
‫اونایی که از نزدیک درگیرن، ‫نمی‌تونن خوب ببینن.
‫وولو، به خاطر اینکه
‫باهات گو بازی می‌کنم،
‫لطفاً سعی کن همسرمو نجات بدی.
‫شو یوئه، این کار رو نکن.
‫اینطور نیست که نخوام نجاتش بدم.
‫ولی علف قلب‌درد اونقدر سمیه که
‫دستورالعمل کاملی برای نجات همسرت ندارم.
‫اگه دستورالعمل کاملی نداری، یعنی...
‫جز اینکه جون خودت رو ‫با جون اون معاوضه کنی.
‫روشی که ازش حرف می‌زنم
‫اینه که از خون قلب کسی که دوستش داری ‫به عنوان راهنمای هدایتگر استفاده کنی
‫تا سم علف قلب‌درد رو از بدنش پاک کنی.
‫شو یوئه، واقعاً تصمیم خودتو گرفتی؟
‫اگه جونت رو به‌عنوان ‫راهنمای هدایتگر استفاده کنی،
‫روحت هیچ جایی برای رفتن نخواهد داشت.
‫وولو، من اونقدر همسرمو دوست دارم
‫که حاضرم زندگیمو براش فدا کنم.
‫ولی این قول رو بهش دادم
‫که همیشه ازش مراقبت کنم.
‫حالا دارم می‌میرم، ‫پس دیگه نمی‌تونم ازش محافظت کنم.
‫احساس گناه می‌کنم.
‫یه نقشه‌ای کشیدم.
‫بعد از مرگم، ‫روحمو می‌ذارم توی شمشیر شنمو،
‫تا بشم روح شمشیر.
‫اینجوری نه تنها ‫این شمشیر جادویی رو کامل می‌کنم،
‫بلکه همیشه از همسرم محافظت می‌کنم.
‫لطفاً این کارو نکن.
‫رنج زیادی می‌بری ‫و از آتش می‌میری.
‫وولو، من تصمیممو گرفتم.
‫پس لطفاً کمکم کن.
‫پادزهر و شمشیر شنمو رو به تو می‌سپرم.
‫بهش نگو که به خاطر اون مُردم.
‫فقط بگو رفتم.
‫بذار فحش بده و ازم متنفر باشه،
‫ولی برام ناراحت نشه.
‫وولو، توی زندگی بعدیمون، ‫بازم گو بازی می‌کنیم.
‫بعد از پریدن تو کوره،
‫شو یوئه شمشیر شنمو رو ‫با روحش کامل کرد،
‫و جون همسرش رو نجات داد.
‫ولی متاسفانه خانم ژو ‫انقدر شو یوئه رو دوست داشت،
‫که به خاطر نفرتش ‫شمشیر شنمو رو شکست.
‫چه داستان غم‌انگیزی!
‫بابا،
‫پس مامان ‫کارت رو اشتباه برداشت کرده.
‫پس معلوم شد آقای ژو ‫چه مرد عاشقی بوده.
‫یین،
‫باید شمشیر شنمو رو تعمیر کنیم،
‫وگرنه تا آخر عمرمون پشیمون میشیم.
‫دقیقاً!
‫آقا، ایده خوبی دارین؟
‫آره، دارم.
‫لطفاً بهمون بگین.
‫اون موقع، شو یوئه ‫به مهارت‌های ساخت شمشیرش معروف بود.
‫اول، به خاطر مواد اولیه‌ای که استفاده می‌کرد
‫و دوم، به خاطر همین کوره.
‫آقای وولو، یین قدرت زیادی داره،
‫و می‌تونه از کوره بابام استفاده کنه.
‫دینگ یین سنگ روح قرمز رو داره، ‫که یعنی خیلی قدرتمنده.
‫پس بهترین گزینه ‫برای استفاده از کوره ست.
‫پس فقط یه مواد اولیه نیاز دارین.
‫حالا مواد اولیه رو از کجا پیدا کنیم؟
‫همینجا جلوتونه.
‫شو یوئه،
‫می‌خواستم این تکه‌های فولادی که
‫اون موقع بهم دادی رو ‫تا ابد نگه دارم،
‫ولی الان به نظر میاد ‫باید بهت پسشون بدم.
‫منظورتون اینه که...
‫این تکه‌ها همون مواد اولیه‌ان؟
‫برای تعمیر شمشیر شنمو، ‫باید از افکار مزاحم
‫و آرزوهای خودت آزاد باشی.
‫دینگ یین، باید آروم و مصمم بمونی،
‫وگرنه انرژی اهریمنی سنگ روح قرمز،
‫بهت غلبه می‌کنه.
‫نگران نباش.
‫یین موفق میشه.
‫بیا.
‫چینگ‌یون، بهتون حسودیم میشه.
‫شما به همدیگه اهمیت میدین،
‫و قلب‌هاتون پر از عشق و اعتماده، ‫نه مثل مامان من.
‫شیائودی،
‫ایمان داشته باش، ‫عشق خودش میاد سراغت.
‫چینگ‌یون، لطفاً ناراحت نشو.
‫می‌فهمم که خیلی به یین اهمیت میدی،
‫ولی توی قلبش،
‫فقط دوشیزه یو رو دوست داره.
‫از این موضوع ناراحت نیستی؟
‫البته که ناراحتم.
‫ولی برای خودم یه وظیفه‌ای دارم،
‫پس وقت ناراحتی ندارم.
‫تازه، اگه کسی رو دوست داشته باشی،
‫فقط می‌خوای خوشحال باشه ‫تا تو هم خوشحال باشی.
‫چینگ‌یون، تو خیلی مهربونی.
‫ژانگ شیان‌بینگ،
‫اگه جرئت کنی به زیینگ دست بزنی،
‫خودم می‌کشمت!
‫زیینگ،
‫وقتی اون روز نجاتم دادی،
‫می‌دونستم عاشقت شدم.
‫زنده بمونم یا بمیرم، پشیمون نمی‌شم.
‫زیینگ،
‫تو زنی هستی که
‫می‌خوام با جونم ازش محافظت کنم.
‫می‌خوام یادت بمونه که توی زندگیت،
‫یه مرد تمام تلاشش رو کرد،
‫که ازت محافظت کنه ‫و دوستت داشته باشه.
‫زیینگ، این شمشیر توئه. بگیرش.
‫نه!
‫شنزی نباید از این موضوع خبردار بشه.
‫باید برگردم پیشش
‫و ماموریت رو تکمیل کنم.
‫وقتی برگردیم به کوه شو، ‫ازدواج می‌کنیم.
‫من زن شنزی میشم.
‫ژان شیان‌بینگ بهم تجاوز کرد.
‫لیاقتش مرگ بود.
‫ولی یه بار جونمو نجات داد.
‫کاری که کردم اشتباه بود؟
‫نه! الان نمی‌تونم بهش فکر کنم.
‫باید بفهمم
‫چطور این موضوع رو به شنزی بگم.