‫[قسمت سی و ششم]
‫سویین، تا وقتی زنده‌ام
‫نمی‌ذارم بمیری.
‫حتی اگه به‌هوش نیای،
‫همیشه بهت نگاه می‌کنم و ‫ازت مراقبت می‌کنم.
‫نترس. من همیشه کنارتم.
‫یوو، سویین الان انگشتشو تکون داد.
‫شاید صدامو می‌شنوه.
‫نبضش پایدار شده.
‫به نظرم،
‫اگه به تزریق انرژی ازلی ‫به بدنش ادامه بدیم،
‫با کمک داروها،
‫به زودی بیدار میشه.
‫بیا.
‫جینگ‌وو، این برای توئه. ‫قبل از اینکه سرد بشه بخورش.
‫توبا هر لحظه ممکنه بیاد اینجا.
‫انرژیت رو بازیابی کن ‫تا بتونی از سویین محافظت کنی.
‫ممنون.
‫اون موقع، ‫برای مهر و موم کردن منطقه غربی،
‫تنهایی به دره ین‌فنگ رفتم،
‫چون می‌دونستم
‫تو حواست به همه چی هست.
‫وقتی من توی خط مقدم ‫با دشمن می‌جنگیدم،
‫تو از عقب ‫به همه چی رسیدگی می‌کردی.
‫حتی اگه اشتباهی می‌کردم،
‫همیشه کمکم می‌کردی.
‫انتظار نداشتم که
‫همه چی اینطوری بشه.
‫تقدیر اینطور بود.
‫اون روزها، سه قهرمان کوه شو
‫خیلی به هم نزدیک بودن،
‫و ما دوتا،
‫می‌تونستیم جونمون رو ‫به دست همدیگه بسپریم.
‫نمی‌دونم هنوزم می‌تونیم
‫مثل قدیم به هم اعتماد کنیم یا نه،
‫ولی این بار تا آخرش کمکت می‌کنم.
‫وقتی سویین بیدار بشه،
‫دیگه به کوه شو حمله نمی‌کنم.
‫برای اولین بار
‫وظیفه‌م نسبت به کوه شو رو کنار گذاشتم.
‫فقط به خاطر تو و سویین نیست،
‫برای خودم هم هست.
‫توی این سال‌ها،
‫برای اولین باره که بالاخره ‫یه حس آرامش درونی دارم.
‫این روزا خیلی فکر کردم.
‫اینکه دستم قطع شد،
‫یا ازدواج سویین با تو،
‫اینا تصمیمات استادمون بودن.
‫من فقط خیلی عصبانی بودم
‫و جایی نداشتم که خشمم رو خالی کنم،
‫برای همین همه اینا رو
‫گردن تو انداختم.
‫ببخشید.
‫جینگ‌وو، راستش من...
‫توبا!
‫جینگ‌وو، من میرم که جلوشون رو بگیرم
‫و حواسشون رو از اینجا پرت کنم.
‫تو از سویین محافظت کن!
‫سویین، نگران نباش.
‫خوب ازت مراقبت می‌کنم.
‫تو استاد بزرگ کوه شویی.
‫چرا توی قله لینگ‌یون نموندی؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم می‌خوام همینو ازت بپرسم.
‫قبلاً توی منطقه غربی ‫حبس شده بودی،
‫ولی الان برگشتی که دردسر درست کنی.
‫نمی‌ترسی که دوباره شکستت بدیم؟
‫حرف بیخود نزن!
‫شمشیر ننمینگ لیهو رو بده به من.
‫چه آدم خودبزرگ‌بینی!
‫بذار ببینم چه کاری ازت برمیاد!
‫لویی پائو،
‫تو فقط یه عوضی دو رویی.
‫اون موقع که کوه شو شکستت داد،
‫اومدی سراغ من، توی منطقه غربی.
‫حالا بعد از بی‌احترامی به من،
‫دوباره رفتی با استاد بزرگ کوه شو رفیق شدی.
‫آدمای دره ین‌فنگ،
‫می‌دونن اربابشون یه بزدله؟
‫به تو ربطی نداره!
‫یکی از ما باید بمیره.
‫یا من یا تو!
‫چه قدرتی! ‫ولی یه چیزی رو یادت رفته!
‫لویی پائو!
‫حتی وقتی توی همچین وضعیت سختی هستی،
‫بازم نمی‌تونی عشقت رو فراموش کنی.
‫خواهر کوچیک من انقدر لجبازه
‫که نمی‌تونه از فکرت در بیاد.
‫ولی اگه بفهمه کسی توی زندگیت هست
‫به نظرت چی فکر می‌کنه؟
‫جینگ‌وو، اگه توبا حمله کرد
‫و وضع اضطراری شد،
‫من از آرایش جاودانه دوگانگی ‫برای محافظت از کلبه استفاده می‌کنم.
‫آرایش جاودانه دوگانگی؟
‫توبا رو دور کن.
‫بعدش
‫می‌تونیم با شمشیر چیان‌کون ‫با انرژی اهریمنی مبارزه کنیم.
‫یادت باشه که باید فوراً ‫از دروازه مرگ وارد دروازه زندگی بشی،
‫وگرنه عواقب وحشتناکی خواهد داشت.
‫جینگ‌وو!
‫- ارباب! ‫- ارباب!
‫منو ببرین.
‫باشه!
‫بریم!
‫جینگ‌وو، تحمل کن. ‫کمکت می‌کنم خوب بشی.
‫ولم کن.
‫حسابمو با توبا صاف می‌کنم.
‫هیچی نگو.
‫جینگ‌وو، بهت گفته بودم
‫که تا آخرش کمکت می‌کنم.
‫بیا.
‫شاید این سرنوشت من و سویینه.
‫خوشحالم که می‌تونیم با هم بمیریم.
‫جینگ‌وو! جینگ‌وو!
‫جینگ‌وو، این همه تلاش کردی
‫و این همه سختی کشیدی
‫تا دوباره به سویین برسی.
‫حالا که هنوز بیدار نشده،
‫نمی‌تونی تسلیم بشی!
‫جینگ‌وو!
‫سویین، ببخشید.
‫این همه سال گذشته و ‫هنوز نتونستم نجاتت بدم.
‫خیلی متاسفم.
‫من بخشی از دلیل اتفاقات اون موقع بودم.
‫حالا چطور می‌تونم فقط وایسم و نگاه کنم؟
‫باید خطر رو به جون بخرم.
‫جینگ‌وو، یه نقشه‌ای دارم،
‫ولی باید بهم قول بدی
‫که دیگه هیچ‌وقت ‫سعی نکنی سنگ روح قرمز رو برداری.
‫و از الان به بعد،
‫هیچ کار شرارت‌باری نکنی،
‫باشه؟
‫برام مهم نیست.
‫فقط سویین رو نجات بده.
‫خواهش می‌کنم!
‫جینگ‌وو، بیا. ‫می‌برمت پیش دینگ یین.
‫با، چی شده؟
‫وقتی برگشتم دره ین‌فنگ، ‫همه جا خراب بود.
‫نُه سَم زخمی شده بود،
‫و گفت می‌خواستی جینگ‌وو رو بکشی.
‫لویی پائو نقشه‌های بدی داره
‫و اگه نکشمش، دردسرساز میشه.
‫با، خواهش می‌کنم.
‫خواهش می‌کنم نکشش.
‫اون دیگه هیچ فایده‌ای برامون نداره
‫و باید از فکرش بیای بیرون.
‫قول بده نمی‌کشیش،
‫تا یه چیز خیلی مهم بهت بگم،
‫که به سرنوشت منطقه غربی ربط داره.
‫چیه؟
‫اول بهم قول بده.
‫باشه، بهت قول میدم.
‫سنگ روح قرمز دیگه تو کوه شو نیست.
‫امکان نداره! ‫نُه سَم چیزی بهم گزارش نداده.
‫نُه سَم رفته طرف جینگ‌وو
‫و بهت دروغ گفته.
‫ژوگ یوو سنگ روح قرمز رو
‫توی بدن دینگ یین گذاشته.
‫و جینگ‌وو داشته دنبالش می‌گشته
‫که سنگ روح قرمز رو برات پیدا کنه.
‫در موردش اشتباه فکر کردی.
‫واقعاً؟
‫با،
‫به خواهرت اعتماد نداری؟
‫دینگ یین و بقیه ‫الان اطراف کوه چینگ‌چونگ هستن.
‫اونا اصلاً تهدیدی نیستن.
‫خدا طرف ماست!
‫شکستن مهر و موم منطقه غربی ‫به‌زودی اتفاق می‌افته!
‫ولی با، بهم قول دادی
‫که دیگه به شانگوان جینگ‌وو ‫آسیبی نرسونی.
‫باشه، قول میدم.
‫می،
‫باید یه چیزی رو بهت بگم،
‫لویی پائو یه...
‫فکر نمی‌کردم لویی پائو ‫همچین راز بزرگی رو
‫ازم مخفی کرده باشه.
‫ارباب، حالا چیکار کنیم؟
‫فعلاً لویی پائو رو ول کنین ‫و برین سنگ روح قرمز رو پیدا کنین.
‫ارباب تومی!
‫توی وودانگ زخمی شدم
‫و نتونستم برای زیاد با توبا ارتباط بگیرم.
‫به هر حال،
‫قول داد که جینگ‌وو رو نکشه.
‫امیدواریم ارباب توبا سر قولش بمونه.
‫بدجوری سنگ روح قرمز رو می‌خواد.
‫الان بهش یه سرنخ دادم.
‫فعلاً می‌تونه حواسش رو پرت کنه.
‫ولی، ارباب بزرگِ نُه سَم،
‫واقعا متعجب شدم
‫که طرف برادرم رو گرفتی.
‫جینگ‌وو خیلی بهت اعتماد داشت!
‫وقتی ارباب لویی پائو برگرده،
‫حاضرم هر مجازاتی رو بپذیرم.
‫ولی هنوز نگرانم.
‫برادرم به کوه چینگ‌چونگ رفته
‫و باید بریم کمکش کنیم.
‫کمکش کنیم تا سنگ روح قرمز رو ‫هرچه زودتر به دست بیاره،
‫تا دیگه برای جینگ‌وو دردسر درست نکنه.
‫پیداش کردی؟
‫نه، پیداش نکردم.
‫چی؟
‫خیلی وقت گذشته. ‫چرا هنوز پیداش نکردی؟
‫رفتی غار پشت کوه؟
‫آره، رفتم.
‫تازه، دینگ یین، دوشیزه یو
‫و دوشیزه چینگ‌یون همه رفتن.
‫همه‌شون رفتن؟
‫کجا می‌تونن رفته باشن؟
‫شمشیر شنمو؟
‫غیرممکنه. ‫شمشیر شنمو شکسته شده بود.
‫ممکنه شیائودی باشه؟
‫ممکنه شو یوئه برگشته باشه؟
‫بابا، خیلی دلم برات تنگ شده.
‫شمشیر تعمیر شده. ‫نباید خوشحال باشی؟
‫پس چرا گریه می‌کنی؟
‫آره، خیلی خوشحالم.
‫با دیدن این شمشیر ‫انگار دارم به بابام نگاه می‌کنم،
‫حتی با اینکه هیچ‌وقت ندیدمش
‫و نمی‌دونم چه شکلی بوده.
‫روح شو یوئه توی این شمشیره.
‫جسمش مُرده،
‫ولی با قدرتش
‫از تو و مادرت محافظت کرده.
‫این شمشیر برای سال‌ها شکسته بود،
‫و توی این اتاق آهنگری ‫نگه داشته شده بود.
‫حتماً خیلی تنها بوده.
‫بابا، ما درموردت فکر بد کردیم.
‫شیائودی، مادرت از بابات متنفره ‫چون خیلی دوسش داره.
‫پس خودتو سرزنش نکن.
‫الان مهم‌ترین چیز اینه که
‫چه‌جوری این موضوع رو به مادرت بگی.
‫شیائودی!
‫مامان.
‫چیکار کردی؟
‫تو اونا رو آوردی اینجا؟
‫و شما، بدون اجازه‌ی من،
‫چطور تونستین به چیزای اینجا دست بزنین؟
‫مامان، در مورد بابا اشتباه فکر کردیم.
‫چی؟
‫بابا ما رو ول نکرده بود.
‫اون موقع برای نجات جونت،
‫خودشو انداخت تو کوره ‫تا این شمشیر رو بسازه.
‫همیشه کنارمون بوده و ‫ازمون محافظت می‌کرده.
‫شیائودی، این چرت و پرت‌ها چیه میگی؟
‫این آدما فقط می‌خوان ‫این شمشیر رو بردارن،
‫برای همین این دروغ رو بهت گفتن.
‫بهت دروغ گفتن.
‫شو یوئه بهمون خیانت کرد
‫و خیلی وقت پیش ما رو ترک کرد.
‫هیچ دروغی در کار نیست!
‫شو یوئه واقعاً توی این شمشیره.
‫وولو؟
‫یه زمانی جونمو نجات دادی
‫و ازت متشکرم،
‫ولی لطفاً دیگه برای شو یوئه،
‫اون عاشق دروغگو، بهونه نیار. ‫من باور نمی‌کنم!
‫بعد از این همه سال،
‫هنوزم حقیقتو باور نمی‌کنی.
‫حقیقت؟ چه حقیقتی؟
‫اون موقع که با علف قلب‌درد ‫مسموم شده بودی،
‫شو یوئه ازم خواست ‫تا هر جور شده نجاتت بدم.
‫من راهی نداشتم
‫جز اینکه یه جون رو ‫با جون دیگه عوض کنم.
‫یعنی چی؟ یعنی چی که ‫یه چون رو با جون دیگه عوض کنی؟
‫یعنی اون زندگیشو داد
‫تا تو سالم بمونی.
‫این غیر ممکنه! این غیر ممکنه! ‫باور نمی‌کنم!
‫خودت بهم گفتی که شو یوئه رفته.
‫گفتی رفته. ترکم کرده.
‫هنوزم ازش خیلی متنفری.
‫داری خودتو اذیت می‌کنی.
‫آقا، اگه داری حقیقتو میگی،
‫چرا زودتر بهش نگفتی؟
‫این همه سال کلی درد کشیده.
‫خانم،
‫شوهرتون قبل از اینکه بمیره،
‫خواسته بود حقیقت رو بهتون نگن،
‫چون می‌ترسید اگه بفهمین،
‫از سرزنش کردن خودتون دست برندارین.
‫دقیقاً.
‫شو یوئه یه بار بهم گفت که ‫همیشه بهش وابسته بودی.
‫می‌ترسید نتونی غمش رو تحمل کنی.
‫شاید فکر می‌کرد ‫نسبت به سرزنش کردن خودت،
‫نفرت می‌تونه ‫بیشتر به دووم آوردنت کمک کنه.
‫ولی خانم،
‫یه بار این فرصت رو داشتم
‫که حقیقت رو بهت بگم.
‫شو یوئه اون موقع نمی‌دونست حامله‌ای.
‫فکر می‌کرد تو جوونی
‫و می‌تونی دوباره ازدواج کنی.
‫اگه می‌دونست شیائودی رو حامله‌ای،
‫همچین تصمیمی نمی‌گرفت.
‫وقتی در موردش فهمیدم،
‫شرمنده و ناراحت شدم.
‫چون باعث شدم شیائودی ‫بدون پدر بزرگ بشه.
‫خانم شو، لطفاً دیگه نخور. ‫خوردن حالتو بد می‌کنه.
‫هرچقدر هم که بخوری، ‫شو یوئه برنمی‌گرده.
‫دیگه نخور! لطفاً تمومش کن!
‫به تو ربطی نداره!
‫لطفاً دیگه نخور!
‫تنهام بذار!
‫شو یوئه...
‫بعدش، سال‌ها توی دنیا سفر کردم
‫و روش متحد کردن روح‌ها رو پیدا کردم.
‫می‌خواستم خودم بیام و بهت بگم
‫که می‌تونی دوباره با شو یوئه دیدار کنی.
‫ولی وقتی به کوه چینگ‌چونگ برگشتم،
‫خیلی تغییر کرده بودی.
‫خانم،
‫انگار واقعاً در مورد شوهرتون ‫اشتباه فکر می کردیم.
‫شما همیشه عاشقش بودین
‫و اون هیچوقت بهتون خیانت نکرد.
‫واقعاً خودتی؟
‫می‌دونی چقدر دلم برات تنگ شده؟
‫معذرت می‌خوام. معذرت می‌خوام.
‫عزیزم! عزیزم، برگشتی؟
‫عزیزم!
‫بابا.
‫این دخترمونه.
‫این...
‫فقط عشق می‌تونه نفرت رو از بین ببره.
‫مرگ و زندگی نمی‌تونن عشقشون رو متوقف کنن.
‫خیلی تأثیرگذاره!
‫از حالا به بعد،
‫دیگه هیچ رازی بینمون نیست.
‫با همدیگه همه‌ی سختی‌ها رو ‫پشت سر می‌ذاریم.
‫بریم.
‫مرسی از همه‌تون
‫که کمک کردین من و شوهرم ‫دوباره به هم برسیم.
‫خوشحالم که تونستین،
‫از وسواس فکریتون دست بکشین.
‫خیلی احمق بودم
‫که به عشق شوهرم به خودم،
‫و به همه‌ی عشق‌های دنیا،
‫شک کردم.
‫توی دنیا عشق واقعی هم وجود داره.
‫به خاطر باور نداشتنش،
‫خیلی کارهای شرورانه‌ای کردم.
‫می‌دونم که خیلی گناهکارم.
‫خانم،
‫عشق واقعی از بین نمیره.
‫مهم نیست چه سوءتفاهم‌هایی پیش بیاد،
‫تا وقتی که عشق واقعی وجود داره،
‫همه چی درست میشه.
‫پس خیلی هم گناهکار نیستین.
‫فقط به عاشق‌ها
‫یه آزمون سخت دادین،
‫تا عشقشون رو به چالش بکشن.
‫بعد از شنیدن حرف‌هات،
‫خیلی خیالم راحت شد.
‫مامان، به یین قول دادم
‫که اگه شمشیر شنمو رو تعمیر کنه،
‫اونو بهش امانت میدی.
‫بچه‌ها، روح آقای شو یوئه ‫توی این شمشیره،
‫پس برای خانم خیلی مهمه. متاسفانه...
‫آقای دینگ، حاضرم بدمش به تو.
‫خانم.
‫شوهر من مهربون و درستکار بود.
‫یه بار بهم گفت
‫سلاح‌هایی که می‌سازه باید برای ‫محافظت از مردم استفاده بشن.
‫فکر کنم در مورد شمشیر شنمو هم ‫همین صدق می‌کنه.
‫اگه بشه ازش برای محافظت از کوه شو ‫و عدالت استفاده کرد،
‫به نظرم شوهرم،
‫با کمال میل کمک می‌کنه.
‫پس ممنون.
‫زیینگ و شیان‌بینگ رو ندیدی؟
‫شنزی، مگه نباید با هم باشین؟
‫دیروز با زیینگ دعوام شد.
‫شیان‌بینگ بهم دارو داد،
‫و زیینگ رو برد.
‫تمام شب برنگشتن.
‫بریم دنبالشون بگردیم.
‫بریم!
‫مامان، کار تو بود؟
‫مامان، چطور تونستی این کار رو کنی؟
‫زیینگ!
‫شیان‌بینگ!
‫زیینگ!
‫زیینگ، بالاخره پیدات کردیم!
‫کجا بودی؟
‫زیینگ، دیشب کجا بودی؟
‫چرا کل شب برنگشتی؟
‫من، من...
‫گم شدم. گم شدم
‫گم شدی؟
‫من...
‫شیان‌بینگ کجاست؟ ‫باید با تو باشه؟
‫نمی‌دونم.
‫من اصلاً باهاش نبودم!
‫من، من، نمی‌دونم.
‫من، من باهاش نبودم!
‫خیلی وقت پیش از هم جدا شدیم.
‫نترس، زیینگ.
‫باشه. آروم باش.
‫زیینگ، نترس.
‫فقط بگو چه اتفاقی افتاده.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫خیلی وقت پیش جدا شدیم.
‫هیچی بین من و شیان‌بینگ اتفاق نیفتاده.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫هیچ اتفاقی نیفتاده!
‫بین من و شیان‌بینگ،
‫هیچ اتفاقی نیفتاده!
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟ بهمو بگو!
‫من باهاش نبودم!
‫خیلی وقت پیش جدا شدیم.
‫چطور ممکنه ندونی کجاست؟
‫- چطور ممکنه اینجا گم بشی؟ ‫- بس کن.
‫بریم و دنبال شیان‌بینگ بگردیم.
‫زیینگ، من میرم دنبال شیان‌بینگ بگردم.
‫چینگ‌یون، نرو! من می‌ترسم.
‫کنارم بمون! خواهش می‌کنم!
‫باشه، تنهان نمی‌ذارم.
‫این شمشیر زیینگه.
‫دینگ یین، نگاه کن!
‫لابد یه اتفاقی افتاده!
‫دینگ یین!
‫نگاه کن!
‫شیان‌بینگ! شیان‌بینگ!
‫شیان‌بینگ!
‫حتماً جذب بوی خون شدن.
‫دینگ یین!
‫دینگ یین، آروم باش!
‫اونا دوستمو کشتن، باید انتقام بگیرم!
‫حتی اگه اونا رو بکشی،
‫شیان‌بینگ زنده نمیشه!
‫تقصیر منه.
‫راستش من روابط بین شیان‌بینگ،
‫زیینگ و دان شنزی رو می‌دونستم،
‫ولی اون موقع هنوز عوض نشده بودم.
‫خیلی شرور بودم
‫و به شیان‌بینگ ‫یه بطری پودر شادی نیم‌روزه دادم.
‫اون دیگه چیه؟
‫بعد از مصرفش،
‫کسی که جلوت هست رو ‫به شکل محبوبت می‌بینی،
‫پس یه نوع داروی تحریک‌کننده ست.
‫اون روز، ‫زیینگ با دان شنزی دعوا کرد.
‫حدس می‌زنم که شیان‌بینگ ‫باید زیینگ رو برده باشه،
‫و اون دارو رو بهش داده باشه.
‫بهش میگن پودر شادی نیم‌روزه،
‫چون فقط نصف روز اثر داره.
‫چی؟
‫پس وقتی نصف روز گذشت،
‫زیینگ متوجه شد ‫کسی که کنارش بوده شیان‌بینگه،
‫پس اونقدر عصبانی شد که...
‫من مقصر مرگ دوستت هستم.
‫آماده‌ام بمیرم تا درد تو رو کم کنم.
‫مامان!
‫یین، دوشیزه یو، خواهش می‌کنم!
‫مامانم خیلی رنج کشیده،
‫برای همین این اشتباه رو کرد.
‫اگه واقعاً می‌خواین کسی رو مجازات کنین،
‫لطفاً بذارین من به جای مادرم بمیرم.
‫شیائودی!
‫مامان!
‫شاید تو هم مقصر بودی،
‫ولی خودشون تصمیم‌هاشون رو گرفتن،
‫و این ربطی به کسی دیگه نداره.
‫فقط می‌خوام بدونم که
‫چرا اون زن اینقدر بی‌رحمه.
‫زیینگ، چت شده؟
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟
‫چینگ‌یون، لطفاً یه لحظه برو بیرون.
‫می‌خوام با زیینگ خصوصی صحبت کنم.
‫زیینگ!
‫شنزی، من اشتباه کردم!
‫نباید مجبورت می‌کردم که ‫یو مینگ‌نیانگ رو وسوسه کنی.
‫اونقدر به فکر این بودم که ‫شمشیر شنمو رو به دست بیارم،
‫که بدون فکر همچین حرفی زدم.
‫این چیزی نیست که می‌خواستم ازت بپرسم.
‫نه. می‌دونم که تو ‫بیشتر از همه دوستم داری.
‫حتماً خیلی دلتو شکستم،
‫وگرنه اصلاً منو نمی‌زدی.
‫شن‌زی، می‌تونیم گذشته ناخوشایند رو ‫فراموش کنیم،
‫و دوباره از نو شروع کنیم؟
‫من ازت چیز زیادی نمی‌خوام.
‫چه استاد بزرگ آینده‌ کوه شو باشی یا نه،
‫همیشه دوستت دارم.
‫چون تو رو به خاطر خودت دوست دارم،
‫نه به خاطر اون مقام‌ها.