‫[قسمت چهل‌وچهارم]
‫- استاد بزرگ. ‫- استاد.
‫دیگه چیزی نمونده...
‫تا اهریمن‌های ‫منطقه‌ی غربی رو مهر و موم کنم.
‫الان وارد مرحله‌ی مهمی می‌شیم.
‫بیاین بهم کمک کنین.
‫کافیه.
‫- استاد. ‫- استاد.
‫شما دوتا کِی برگشتین؟
‫استاد، شما اصلاً می‌دونین...
‫اون بیرون چه خبره؟
‫چه خبره؟
‫وقت بخیر، استاد میویی.
‫آرایش اهریمن؟
‫میویی، پارسال دوست امسال آشنا!
‫می‌بینم هنوز هم خوبم مبارزه می‌کنی.
‫پادشاه آسمانی پنج روح، ‫دفعه‌ی قبل که فرار کردی!
‫این‌بار ولی به این آسونی‌ها نیست.
‫بیا بیرون!
‫مطمئن نیستم که آخرش کی باز فرار می‌کنه.
‫وقت بخیر، استاد میویی.
‫استاد میویی، شما...
‫حالت خوبه؟
‫خوبی؟
‫نفرت‌انگیزه.
‫با ترکیب واقعیت و خیال،
‫توی این دنیا...
‫من با قلب آدم‌ها بازی می‌کنم.
‫تمومش کن!
‫تو با مشکلات خودت برس.
‫حق صحبت کردن نداری.
‫با تمام قدرتی که اینجا گیر افتاده،
‫من می‌دونم که توام مثل من...
‫سال‌ها اینجا در عذاب بودی.
‫امروز، تو رو رها می‌کنم...
‫تا همراه من از دنیا لذت ببری.
‫سعی کردم لویی پائو رو راضی کنم.
‫ولی به‌نظر نظرش عوض نمی‌شه!
‫ظاهراً کینه‌ای که بین من و اونه...
‫به عمق اقیانوس‌های ‫وسیع دنیائه و محاله حل بشه.
‫استاد بزرگ، لویی پائو آدم متکبریه که...
‫یه روز مجازات میشه.
‫مسئله اینجاست که یکی توی کوه ‫چشم شما رو دور دیده.
‫خیلی بد شده.
‫می‌ترسم که جاسوس (فرد داخل کوه)...
‫چیزی علیه‌اش دارین؟
‫در حال حاضر نه.
‫مشکل اینه که خیلی چیزها ‫بعد از اینکه باهم جور دراومدن،
‫باعث شدن که ‫به استاد گونگ‌سان مظنون بشیم.
‫من تمام این مدت رو مشغول ‫کار به روی مهر و موم بودم.
‫و اصلاً خبر ندارم که اینجا چه‌خبر شده.
‫ولی استاد گونگ‌سان...
‫همیشه آدم قابل اعتمادی بودن و...
‫به همه‌چی به خوبی رسیدگی می‌کردن.
‫شاید یه مقدار عجیب باشه،
‫ولی عقلش سر جاشه.
‫اگه بهش شک دارین،
‫باید مدرکی داشته باشین.
‫وگرنه دیگران رو ناراحت می‌کنه.
‫بله، استاد.
‫در ضمن، شمشیر شویین کجاست؟
‫توی قله‌ی لینگ‌یون ‫توسط استاد گونگ‌سان مهر و موم شد.
‫بیاین. همراه من به قله‌ی لینگ‌یون بیاین.
‫اگه کسی بخواد ‫شمشیر شویین رو بدست بیاره،
‫دیگه نمی‌ذارم...
‫توی کوه شو بمونه.
‫یعنی در مورد استاد گونگ‌سان اشتباه می‌کردیم؟
‫از اونجایی که شمشیر شویین سر جاشه،
‫دینگ یین، شنزی،
‫با من به قله‌ی تیانمن بیاین و...
‫به اطراف نگاهی بندازین.
‫استاد،
‫نگاه کنید!
‫اوه، نه. مهر و موم ‫دره‌ی اهریمن‌کش شکسته شده.
‫استاد میویی مراقب اونجا بود.
‫پس جونش در خطره؟
‫اگه درست حدس زده باشم،
‫شکستن مهر و موم ‫اول قدم لویی پائو برای حمله‌ست.
‫نیروهای قبیله‌ی اهریمنی ‫به زودی اینجا میان.
‫دینگ یین، شمشیر شویین ‫و شنزی رو با خودت ببر...
‫به استاد میوی توی دره‌ی اهریمن‌کش کمک کن.
‫وقتی همه‌چی به حالت اول خودش برگشت،
‫به قله‌ی تیانمن برگرد ‫و به من کمک کن.
‫- بله. ‫- بله.
‫کاری که ازم خواسته بودین رو...
‫انجام دادم، سرورم.
‫بالاخره اون روز فرا رسید.
‫کوه شو خیلی وقته که اون بالاست.
‫حالا وقتش رسیده که از نوک ‫پایین بیاریم‌شون و...
‫کاری کنیم عذاب بکشن.
‫گوش کنین!
‫امروز به کوه شو می‌ریم تا همه رو بکشیم ‫و اونجا رو با خاک یکسان کنیم.
‫بله!
‫خودت می‌دونی...
‫هدف بعدی‌مون چیه.
‫بله، سرورم.
‫لویی پائو،
‫کوه شو یه مکان مقدس هزارساله‌ست.
‫چطور جرئت می‌کنی بهش حمله کنی؟
‫به ژوگ یوو رو بگید بیاد بیرون!
‫استاد گونگ‌سان، شما اینجایین!
‫گونگ‌سان ووا،
‫سال‌ها بود ندیده بودمت.
‫می‌خوام یکی از دوستان قدیمیم رو ببینم،
‫ولی شاگردهات جلوی منو گرفتن.
‫تو تصمیم گرفتی که کوه شو رو ترک کنی،
‫که این تو رو یه خائن می‌کنه.
‫همگی، آرایش جنگی بگیرید!
‫بله!
‫استاد بزرگ!
‫استاد بزرگ، ترمیم مهر و موم چطوره؟
‫نگران نباش، همه‌چیز تحت کنترله.
‫استاد بزرگ، انقدر سریع ‫اتفاق افتاد که نشد گزارش کنم.
‫لطفاً منو ببخشید.
‫نیازی به توضیح نیست. ‫به هدف اصلی‌مون توجه کن.
‫ژوگ یوو،
‫فکر کردی اگه توی کوه شو...
‫مثل بزدل‌ها قایم بشی، ‫نمی‌تونم پیدات کنم؟
‫جینگ‌وو، ما سوءتفاهمی که ‫بین‌مون بوده رو برطرف کردیم.
‫چرا دیگه می‌خوای بجنگی؟
‫سوءتفاهمی که بین‌مون بوده رفع شده؟
‫این نظر توئه.
‫جینگ‌وو، من...
‫به وضوح دلیلش رو بهت توضیح دادم.
‫چرا هیچوقت بهم گوش نمیدی؟
‫من واقعاً سعی دارم کمکت کنم.
‫خب، از اونجایی که داری کمکم می‌کنی،
‫پس دینگ یین رو بهم تحویل بده.
‫نمی‌تونم.
‫ژانگ چی، به همه بگو ‫آرایش شمشیری تشکیل بدن.
‫بله!
‫وایسا!
‫جینگ‌وو، از اونجایی که امروز اینجایی،
‫بیا کینه و کدورت‌ها رو کنار بذاریم.
‫بیا خودمون حلش کنیم ‫و جون مردم بی‌گناه رو به خطر نندازیم.
‫بذار ما دوتا...
‫در مقابل هم مبارزه کنیم، خب؟
‫بهم لطف داری.
‫ولی از اونجایی که آرزوی مرگ کردی،
‫منم تو رو به آرزوت می‌رسونم.
‫استاد عالی‌رتبه‌ی ما...
‫سال‌ها پیش فرقه‌ی کوه شو رو تأسیس کرد.
‫من، ژوگ یوو،
‫هرگز این اجازه رو نمیدم که ‫یک روج اهریمنی پا به کوه شو بذاره.
‫حرکت ده هزار شمشیر چیان‌کون!
‫انتظار نداشتم اینو یاد گرفته باشی!
‫جالبه.
‫خیلی دوست دارم بدونم چقدر یاد گرفتی!
‫استاد گونگ‌سان، ما نمی‌تونیم...
‫همین‌جوری دست روی دست بذاریم.
‫نگران نباش.
‫استاد بزرگ داره واسه ما فرصت می‌سازه.
‫از همه بخواه آماده باشن.
‫ما یوانلونگ!
‫دینگ یین، اینجا اومدی که همراه من باشی؟
‫بهت که گفتم، دیر یا زود...
‫توام یکی مثل خودم میشی.
‫طلسم برج تطهیر از بین رفته.
‫اگه اجازه بدیم اهریمن‌های داخل فرار کنن،
‫عواقب بدی در انتظارمونه.
‫من میرم سراغ اهریمن‌هایی که بیرون‌ان.
‫تو برو به برج تطهیر ‫به استاد میویی کمک کن.
‫ولی...
‫برو!
‫استاد میویی، شما حال‌تون خوبه؟
‫بالاخره پیدات شد، بچه‌جون.
‫اگه نمی‌اومدی، ‫بیشتر از این نمی‌تونستم جلوشون وایسم.
‫کی مسموم‌تون کرده؟
‫پادشاه آسمانی پنج روح.
‫از شاگردهامون ‫که مراقب برج بودن استفاده کرد...
‫تا از جادوش استفاده کنه.
‫منم بی‌احتیاطی کردم و گول خوردم.
‫اکثر مهر و موم رو از بین برده.
‫یالا، کمکم کن.
‫این صدای هشدار قله‌ی تیانمنه!
‫لویی پائو حتماً اومده...
‫بهمون حمله کرده.
‫انگاری این‌بار توی شرایط بدی هستیم.
‫استاد بزرگ اونجاست تا با دشمن‌ها بجنگه.
‫من کمک‌تون می‌کنم سم رو خارج کنین.
‫دیگه دیر شده.
‫الانه که مهر و موم از بین بره.
‫اینا ارواح ازلی‌ان...
‫که متشکل از اهریمن‌هایی‌ان که...
‫توی برج تطهیر زندانی شدن.
‫اونا زاده‌ی جنگ و ستیزن.
‫اون قدرت هزاران اهریمن رو در اختیار داره.
‫الان حس می‌کنه که مهر و موم نابود شده و...
‫چیزی تا باز شدنش نمونده.
‫اگه بازم فرار کنن چی میشه؟
‫نه تنها کوه شو نابود میشه،
‫بلکه تمام دنیا به زانوش درمیاد.
‫دینگ یین،
‫من از تمام قدرتم استفاده می‌کنم...
‫تا ارواح ازلی رو مهر و موم کنم،
‫ولی بعدش دیگه قدرتی ندارم...
‫تا اهریمن‌های اینجا مبارزه کنم.
‫متوجه‌ام.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم که بهت کمک کنم.
‫شنزی، حالت چطوره؟
‫من خوبم، می‌تونم دَووم بیارم.
‫آرایش جنگی!
‫استاد شیائورو،
‫استاد میویی هنوز توی برج تطهیره.
‫دینگ یین رفته بهش کمک کنه.
‫دوتایی باهم...
‫باید بتونن یه مدتی رو دَووم بیارن.
‫زیینگ، چینگ‌یون،
‫واسه نابودی این اهریمن‌ها ‫دوتایی از شمشیرهاتون استفاده کنین.
‫زیینگ، تو...
‫چینگ‌یون، برو بریم!
‫زیینگ!
‫شیائوبائو!
‫اون شیائوبائوئه!
‫زیینگ!
‫- زیینگ! ‫- زیینگ!
‫هشدار دوم قطع شد.
‫سه هشدار بلند.
‫یعنی همه واسه کمک بهشون برن.
‫حالا اهریمن‌هایی که توی ‫قله‌ی جیانلین هستن باید نابود شن.
‫شنزی، اول مراقب زیینگ باش.
‫بعدش به قله‌ی تیانمن برو ‫تا به استاد بزرگ کمک کنی.
‫منم به برج تطهیر میرم ‫تا به میویی کمک کنم.
‫چینگ‌یون، تو خوبی؟
‫استاد، هنوزم می‌تونم بجنگم.
‫پس بهت اعتماد می‌کنم.
‫خیلی‌خب میویی، منتظر من بمون.
‫استاد میایی!
‫دینگ یین،
‫انرژی شمشیر زیینگ و چینگ‌یون از بین رفته،
‫ولی من هنوز تکمیلش نکردم.
‫می‌خوای چیکار کنم الان؟
‫دینگ یین، ازت می‌خوام ‫از قدرت سنگ روح سرخ استفاده کنی...
‫تا کمکم کنی این مهر و موم رو ببندم.
‫نه، اینجوری شما...
‫مهم نیست! من از پسش برمیام.
‫دینگ یین، حالا!
‫حالا!
‫زیینگ! زیینگ!‍
‫زیینگ!
‫شنزی،
‫دارم می‌میرم؟
‫تو نمی‌میری.
‫نمی‌ذارم بمیری.
‫هنوز برات مهمم، خوشحالم که اینطوره.
‫حتی اگه بیرم، ارزشش رو داره.
‫انقدر احمق نباش.
‫تا وقتی من اینجا، تو چیزیت نمیشه.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫الان... شیائوبائو نجاتت داده.
‫یه نور قرمز از بدنت...
‫به شیائوبائو وصل شد...
‫و بعدش دوتا بال داشت ‫و جلوی قدرت اهریمنی وایساد.
‫الان کجاست؟
‫همون لحظه پرواز کرد و رفت.
‫شنزی،
‫من...
‫باید یه چیزی بهت بگم.
‫هیچی نگو.
‫حالا که قله‌ی تیانمن در خطره...
‫باید برم به استاد کمک کنم.
‫وقتی جلوی لویی پائو وایسادیم،
‫بهت قول میدم...
‫به حرفت گوش بدم.
‫میویی، حالت خوبه؟
‫چرا ترسیدی؟
‫هیچ چیزی نیست که من ‫نتونستم از پسش بربیام.
‫استاد میویی،
‫یین، تو خوبی؟
‫من خوبم.
‫ما مهر و موم برج تطهیر رو بستیم.
‫اوضاع توی دره‌ی اهریمن‌کش وخیم شد.
‫اونجا چطوره؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫ولی شنزی به...
‫قله‌ی تیانمن رفته کمک‌شون کنه.
‫به‌نظر می‌رسه لویی پائو موفق نشده وارد شه.
‫دینگ یین،
‫برو به قله و کمک‌شون کن.
‫چینگ‌یون، تو به قله‌ی چیشیا برو ‫و نیروهای فرقه رو آماده کن...
‫تا توی قله‌ی تیانمن کمک کنن.
‫بجنب.
‫باشه.
‫بله، استاد میویی.
‫وایسا.
‫بهت قول دادم...
‫از استاد بزرگ بخوام که ‫سنگ روح سرخ رو از بدنت خارج کنه.
‫ولی توی کوه شو اوضاع خیلی خرابه.
‫امیدوارم بتونی بهمون کمک کنی.
‫لویی پائو انقدر ‫نقش اهریمن رو بازی کرده که...
‫دیگه کوتاه نمیاد.
‫تو یه استعداد نادر توی صد سال اخیر فرقه‌ای.
‫باید از کوه شو ‫در برابر لویی پائو محافظت کنی.
‫وگرنه صلحی که بر قراره از بین میره.
‫تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫منو تو سال‌هاست که استاد و شاگرد و رفیقیم.
‫خیلی خوبه که...
‫رفیقی مثل تو داشته باشم.
‫خواستم بدونی.
‫حالا برو.
‫برو.
‫حالت خوبه؟ زخمی شدی؟
‫میویی، کمکت می‌کنم درمان شی.
‫نیازی نیست، نیازی نیست.
‫شیائورو،
‫نیازی نیست، نکن!
‫می‌دونی چیه؟
‫به دینگ یین گفتم ‫تا از سنگ روح سرخ استفاده کنه...
‫تا بهم کمک کنه مهر و موم رو ببندم.
‫نصف‌النهار قلبیم آسیب دیده.
‫نفس‌های آخرم بود.
‫فقط خواستم لحظات آخر تو رو ببینم.
‫خدا بهم رحم کرد.
‫چرا؟
‫تو می‌دونستی اینجوری میشه،
‫ولی بازم این کارو کردی.
‫چرا نمی‌تونی این اخلاق بدت رو درست کنی؟
‫تو بهم قول دادی ‫از دره‌ی اهریمن‌کش مراقبت کنی،
‫ولی چطور تونستی جونت رو بخاطرش بدی؟
‫ببرِ من، ببرِ من!
‫ببرِ من!
‫شیائورو،
‫ما دهه‌هاست زن و شوهریم.
‫من حس می‌کنم که خیلی خوش‌شانس بودم...
‫توی زندگیم،
‫کیه که بتونه قلبت رو بدست بیاره.
‫خوشحال باش، خوشحال باش.
‫گریه نکن.
‫هیچوقت نخواستی چیزی مهمونت کنم.
‫پس...
‫میشه امروز این نوشیدنی آخر رو...
‫باهم بخوریم؟
‫تو گفتی هرگز توی زندگیت تسلیم نمیشی.
‫امروز هم نباید تسلیم شی. ‫طاقت بیار!
‫بهت قول میدم ‫اگه بهم افتخار بدی این کارو بکنم.
‫قول میدی؟
‫میویی!
‫میویی! میویی!
‫میویی!
‫استاد میویی!
‫میویی!
‫بهت نشون میدم...
‫اشتباهی که کردی...
‫به قیمت جون چند نفر تموم میشه.
‫کافیه!
‫واقعاً می‌خوای...
‫کوه شو رو از بین ببری؟
‫هرچی بیشتر، بهتر.
‫می‌خوام ذره ذره‌اش رو نابود کنم.
‫تمومش کن!
‫به خدا قسم...
‫برای اینکه کمک کنم...
‫سویین رو پس بگیری ‫هر کاری که بتونم انجام میدم.
‫تمام این‌ها دروغه!
‫- استاد بزرگ! ‫- استاد بزرگ!
‫برگردید عقب!
‫چرا این کارو کردی؟
‫به تو و سویین مدیون بودم.
‫باید ۲۴ سال قبل این کارو می‌کردم.
‫فکر کردی با این کارت تو رو می‌بخشم؟
‫البته که نه.
‫می‌دونم دردی که متحمل شدی...
‫از این هم بدتر بوده.
‫ولی امیدوارم...
‫بتونی بهم یه فرصتی بدی...
‫تا به تو و سویین کمک کنم...
‫تا بتونم همه‌چی رو برگردونم ‫به اون شکلی که از اول بود.
‫جینگ‌وو،
‫دیگه نباید خطایی ازمون سر بزنه.
‫چرا؟
‫چرا می‌خوام ‫با تظاهر به آسیب‌پذیر بودن...
‫بگی که آدم خوبی هستی؟
‫چرا آخرش همه‌چی...
‫انگار اشتباه من بوده؟
‫آدم ریاکار!
‫- استاد بزرگ! ‫- استاد بزرگ!
‫من چه اشتباهی کردم که...
‫همه از پشت بهم خنجر می‌زنن؟
‫گونگ‌سان ووا،
‫تمام اینا نقشه‌ی تو بود!
‫وقتی من و ژوگ یوو...
‫آسیب می‌بینیم،
‫تو به خواسته‌ات می‌رسی.
‫من فقط می‌خوام مردم از شرّ اهریمن خلاص شن.
‫جینگ‌وو، انقدر فکرت رو درگیر نکن!
‫من فقط دارم برای استاد بزرگ ‫یه خائن رو از بین می‌برم.
‫فکر ردی می‌تونی همچین کاری کنی؟
‫لویی پائو، برو به جهنم!
‫انتقام استاد میویی رو می‌گیرم!
‫دینگ یین، دنبالش نرو!
‫استاد!
‫شنزی، برو دینگ یین رو بیار!
‫ولی شما زخمی شدین...
‫نذار دینگ یین اهریمنی شه!
‫برو!
‫بله.
‫لویی پائو،
‫تو خونه‌ی منو نابود کردی ‫و همسر منو کشتی!
‫یوئر و من از صمیم قلب ‫همدیگه رو دوست داریم و...
‫تو می‌خوای ما رو از هم جدا کنی!
‫اگه بازم چیزی توی دلت هست،
‫بهم بگو.
‫استاد میویی!
‫اون محترم‌ترین کسی بود ‫که توی زندگیم داشتم.
‫ولی بخاطر تو کشته شد.
‫استاد بزرگ منو نجات داد.
‫ولی تو داشتی اون هم می‌کشتی!
‫واسه بدشانسی خودت...
‫نمی‌تونی کاری کنی همه عذاب بکشن!
‫وقتشه که منو تو به این قضیه پایان بدیم.
‫خوبه!
‫تازه داره جذاب میشه.
‫هرجور مایلی.
‫دینگ یین، کمک!
‫یوئر!
‫از یوئر به عنوان طعمه استفاده کردی؟
‫وقتی می‌بینی دینگ یین بهش علاقه داره،
‫اذیت نمیشی؟
‫که چی؟
‫بالاخره اونی که به یوئر می‌رسه...
‫منم دیگه!
‫تو از منم حتی...
‫با شور و شوق بیشتری بازی می‌کنی.
‫همچین جرئتی نمی‌کنم.
‫سرورم، شما همیشه ‫یکی رو دارین که بهش فکر کنین،
‫ولی من...
‫نمی‌دونم چطور در آینده با یوئر روبه رو بشم.
‫به هرحال،
‫الان دیگه چیز تا پایان کارمون نمونده.
‫بیشترش بخاطر تو بوده.
‫تو رو داماد خودم می‌کنم.
‫با دخترم ازدواج کن و خوشبختش کن.
‫پیشاپیش بهتون تبریک می‌گم، سرورم.
‫لطفاً مراقب خودتون باشین، سرورم.
‫دینگ یین!
‫دینگ یین، امیدوارم حالت خوب باشه.
‫به‌هوش اومدی.
‫کجا می‌ریم؟
‫همون‌طوری که خواستی، ‫دارم می‌برمت پیش دینگ یین.
‫بابام دیگه به کوه شو حمله نکرد؟
‫نه!
‫ولی نمی‌خواستم ببینم انقدر ناراحتی.
‫واسه همین پنهونی دارم می‌برمت.
‫می‌تونم به حرف‌هایی که زدی اعتماد کنم؟
‫من کِی بهت دروغ گفتم؟
‫چطور ممکنه پدرم...
‫انقدر راحت بیخیالمون شه؟
‫نکنه حُقه‌ای توی کارته؟
‫سرت تاب برداشته؟
‫انقدر منو دست‌کم نگیر، لطفاً.
‫اگه حقه‌ای توی کارم بود،
‫شانس پدرت شانسی جلوم نداشت.
‫تازه‌شم...
‫پدرت آدم بی‌رحمیه.
‫ولی همچنان بهت اهمیت میده.
‫چرا یهو انقدر باهام مهربون شدی؟
‫بیخیال.
‫من کِی آدم بدجنسی بودم؟
‫خیلی‌خب، وقتی دینگ یین رو ببینم،
‫باهم ازت تشکر می‌کنیم.
‫ما یه قول و قراری داشتیم.
‫بعد از اینکه از استاد بزرگ ‫سنگ روح سرخ رو ازش خارج کرد،
‫اونوقت ما باهم می‌ریم و...
‫بیرون از فرقه باهم ‫مثل آدم‌های معمولی زندگی می‌کنیم.
‫وقتی که سر و سامون گرفتیم،
‫برات یه نامه می‌فرستیم ‫تا بیای همدیگه رو ببینیم.
‫یکم آروم نمیره؟
‫من سریع‌تر میرم.
‫چی شده؟ چرا وایسادی؟
‫یوئر،
‫من همیشه تمام سعی خودم رو کردم ‫تا تو رو خوشحال کنم.
‫ولی وقتی پیش من بودی،
‫هرگز ندیده بودم که چنین لبخندی بزنی.
‫تسلیم میشم.
‫دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟
‫داشتی دروغ می‌گفتی، نه؟
‫اصلاً قصد نداشتی ‫منو پیش دینگ یین ببری،
‫مگه نه؟
‫بابا رفته که به کوه شو حمله کنه.
‫دینگ یین چی شدش؟
‫بابات از کوه شو برگشت.
‫وقتی که دینگ یین دنبالش بود...
‫خودش رو مخفی کرد.
‫پدرت قدرتش رو مهار کرد و...
‫اون الان توی برکه‌ی برف حبسه.
‫با یه کمین ساده نمیشه دینگ یین رو گرفت.
‫تو گولش زدی، مگه نه؟
‫من آرایش اهریمنی رو برای پدرت انجام دادم.
‫چرا کمکش کردی؟
‫مگه قول ندادی...
‫دینگ یین رو نجات بدی؟
‫من چه احمقی بودم که نگران تو بودم!
‫نگران بودم تو چیزیت شده باشه.
‫نگران بودم پدرم مجازاتت نکنه!
‫ولی برخلاف انتظارم...
‫تو قولت رو زیر پا گذاشتی و...
‫به پدرم کمک کردی.
‫راه دیگه‌ای نداشتم.
‫فکر کردی...
‫بعد از مرگ دینگ یین، ‫می‌تونی باهام ازدواج کنی؟
‫یا نکنه پدرم تهدیدت کرده؟
‫نکنه از مرگ می‌ترسی؟
‫بذار بهت توضیح بدم.
‫توضیح بخوره تو سرت!
‫دیگه گوشم به دروغ‌های تو بدهکار نیست.
‫دیگه نمی‌خوام ریختت رو ببینم!
‫درست گفتی.
‫من از مرگ می‌ترسم.
‫فکر کردم میتونم مقاومت کنم.
‫ولی وقتی پدرت گفت...
‫بهم فرصت زندگی میده،
‫یهو دیدم که نمی‌خوام بمیرم،
‫چون تا وقتی که زنده باشم،
‫می‌تونم یکبار دیگه هم شده ‫بهت نگاه کنم و...
‫کمکت کنم.
‫نمی‌خوام ببینم که تو...
‫مدام پشت هم توی دردسر میفتی.
‫یوئر، الان دیگه توی دره‌ی ین‌فنگ،
‫خودتی و خودت.
‫نمی‌تونم اجازه بدم ‫منی که مراقبتم رو از دست بدی.
‫پدرت هم گفت...
‫اگه بهش کمک کنم دینگ یین رو بگیره،
‫اجازه میده من دامادش باشم.
‫منم یه انسان‌ام.
‫منم طمع‌کارم.
‫منو درک می‌کنی؟
‫پدرت دینگ یین رو ‫با خودش به دره‌ی ین‌فنگ برد.
‫فکر نکنم خیلی طول بکشه که...
‫سنگ روح سرخ رو ازش خارج کنه.
‫وقتی پدرت داره...
‫سنگ روح سرخ رو بیرون می‌کشه،
‫اگه بتونی اونجا بری،
‫شاید بتونی دینگ یین رو خارج کنی.
‫تا وقتی پدرت دستش ‫به سنگ روح سرخ نرسیده باشه،
‫دست از سر دینگ یین برنمی‌داره.
‫و یین...
‫روی آرامش رو نمی‌بینه.
‫این گره رو با دندون هم نمیشه باز کرد.
‫الان یه فرصت داری...
‫به موقع اونجا بری...
‫تا دینگ یین رو نجات بدی.
‫برو.
‫سویین، ۲۴ سال می‌گذره.
‫بالاخره اون روز فرا رسید.
‫با شمشیر شویین،
‫می‌تونم افکار اهریمنی ‫دینگ یین رو ترغیب کنم.
‫و به زودی سنگ روح سرخ رو بدست میارم.
‫روزهای فلاکت‌بارمون...
‫به زودی به پایان می‌رسن.
‫بالاخره می‌تونم پای اون...
‫سوگندی که بهت خوردم وایستم.
‫سویین،
‫می‌دونم که...
‫طی این سال‌ها، ‫کارهایی کردم که...
‫تو ازشون بیزار بودی.
‫کلی آدم کشتم.
‫دستم به خون خیلی‌ها آلوده‌ست.
‫خوشبختی یوئر رو ازش گرفتم.
‫لایق این نیستم که پدرش باشم.
‫کارهای شرورانه‌ی زیادی کردم...
‫و به فرقه‌ی استادم آسیب رسوندم، ‫پس محکومم که مرگ بدی داشته باشم.
‫من اشتباهاتی کردم.
‫ولی کار به اینجا کشیده.
‫خیلی وقته دیگه راه برگشتی وجود نداره.
‫من می‌دونم که تو از دینگ یین...
‫آرایش انجمن خون رو تقاضا گردی.
‫اگه واقعاً نتونیم به هم برسیم،
‫بذار متحمل شم و...
‫باهاش بمیرم.
‫اگه مرگ من و دینگ یین...
‫می‌تونه به تو و دخترمون امنیت ببخشه،
‫من دیگه پشیمونی‌ای توی زندگیم ندارم.