‫[قسمت چهل و نهم]
‫زیینگ،
‫امکان نداره شنری همچین کاری بکنه.
‫این یینه که عوض شده.
‫اون می‌خواد شنزی رو بکُشه
‫و از تو سوءاستفاده کرد.
‫جالبه.
‫بین این‌همه دروغ،
‫یه دروغ دیگه به وجود اومد.
‫همه‌اش دروغه.
‫خب؟
‫به نظرت فوق‌العاده نیست؟
‫یین، مگه دیوونه شدی؟
‫من دیوونه‌ام!
‫و کوه شو رو با خودم ‫به جهنم می‌کشونم!
‫نه!
‫یین، خواهش می‌کنم!
‫لطفاً تمومش کن!
‫لطفاً بهشون صدمه نزن!
‫اگه می‌خوای، منو بکُش!
‫به هر حال تو جونم رو نجات دادی.
‫اگه می‌خوای، منو بکُش!
‫شنزی!
‫دان شنزی
‫قصدش خیر نبود.
‫اون می‌خواست شمشیر شویین رو بدزده
‫و من و استاد گونگ‌سان اینو فهمیدیم.
‫از بس خجات‌زده بود که
‫خودش رو توی غار کُشت.
‫استاد دینگ خیلی دوراندیش هستن.
‫خدا رو هزار مرتبه شکر ‫که شما این بحران رو حل کردین.
‫شما خیلی دوراندیش هستید ‫و ما خیلی خوشبختیم!
‫باید از اشتباهات‌مون درس عبرت بگیریم.
‫باید گوش به زنگ باشیم
‫و یه اشتباه رو دو بار تکرار نکنیم، ‫متوجهید؟
‫بله، حرف‌هاتون رو آویزه‌ی گوشمون می‌کنیم.
‫این دفعه به لطف استاد گونگ‌سان
‫دان شنزی رو شکست دادیم.
‫در کوه شو برای استاد گونگ‌سان ‫احترام زیادی قائلن
‫و ایشون اون موقع ‫یکی از سه قهرمان برتر بودن.
‫اکنون استاد گونگ‌سان رو
‫استاد بزرگ جدید کوه شو
‫اعلام می‌کنم.
‫استاد گونگ‌سان، ‫لطفاً استاد بزرگ جدیدمون باشید
‫تا کوه شو قدرتمندتر بشه ‫و به دنیا کمک کنید.
‫لطفاً برخیزید.
‫ممنونیم، استاد بزرگ.
‫گوش کنید! از امروز به بعد،
‫باید به حرف استاد بزرگ‌مون گوش بدیم
‫و من باور دارم تحت رهبری ایشون
‫کوه شو بهتر و بهتر میشه.
‫شنزی!
‫شنزی، لطفاً بیدار شو! ‫شنزی!
‫زیینگ.
‫شنزی!
‫زیینگ،
‫خوبی؟
‫شنزی،
‫تو واقعاً احمقی.
‫من ارزش این کارت رو ندارم.
‫ارزشش رو ندارم!
‫معلومه که ارزشش رو داری.
‫به چشم من،
‫تو فوق‌العاده‌ترین زن دنیایی
‫که لایق تموم کارهایی که ‫برات کردم هستی.
‫نه، نیستم.
‫نیستم.
‫زیینگ،
‫متأسفم که
‫قلبت رو شکستم.
‫به‌خاطر
‫غرور مردونه‌ام،
‫اتفاقی که بین تو ‫و شیان‌بینگ افتاد برام مهم بود.
‫اگه نسبت بهت
‫بی‌تفاوت نبودم ‫و در مورد خودمون شک نمی‌کردم،
‫دینگ یین فرصت نمی‌کرد ‫ما رو با هم بد کنه.
‫تقصیر تو نیست. ‫من حماقت کردم.
‫خیلی حماقت کردم.
‫راجع بهت اشتباه فکر کردم.
‫همه‌اش تقصیر منه، شنزی.
‫خودتو سرزنش نکن.
‫شاید تقدیر نبوده...
‫چیزی که می‌خواستیم
‫باشیم.
‫ولی اینم بد نیست.
‫حداقل،
‫حداقل می‌تونم ببینم که تو در امانی.
‫نه!
‫ترکم نکن، شنزی.
‫بهت که گفتم
‫دو چیزی که توی زندگیم ‫از همه‌چی مهم‌تره
‫محافظت از تو
‫و کوه شوئـه.
‫متأسفانه دیگه مجبورم برم.
‫الان،
‫فقط می‌تونم آخرین کار رو برات بکنم.
‫شمشیر شنمو
‫از عشق ساخته شده.
‫بعد مرگم،
‫به‌جای من
‫ازت
‫محافظت می‌کنه.
‫نه! شنزی!
‫من فقط تو رو می‌خوام! ‫ترکم نکن!
‫زیینگ،
‫اولین بار وقتی که بچه بودم
‫توی کوه شو دیدمت،
‫همون موقع فهمیدم
‫غیر از تو عاشق کسی نمی‌شم.
‫فقط حسرت اینو می‌خورم
‫که نمی‌تونم
‫توی لباس عروس ببینمت
‫که داری زنم می‌شی.
‫شنزی!
‫شنزی،
‫هنوزم تولد اون سالم رو یادمه
‫که مریض بودم و تب داشتم.
‫داشتم توی خواب حرف می‌زدم
‫و گفتم روح یه حیوون رو می‌خوام،
‫وگرنه دوا نمی‌خورم.
‫انتظار نداشتم
‫حتی حرف‌هایی که ‫توی خوابم زدم رو جدی بگیری.
‫به نظر میاد بهش عادت کردی.
‫شکست نفسی می‌کنی.
‫اگه یه روزی
‫بخوای این جایگاه رو به دست بیاری،
‫حاضرم بهت بدمش.
‫بهت که گفتم
‫من یه روستایی ساده‌ام.
‫دنبال قدرت نیستم.
‫هر کی این جایگاه رو بخواد،
‫مال خودش.
‫واسه من مهم نیست.
‫در ضمن،
‫دو استاد بزرگ اخیر
‫با فلاکت مُردن.
‫می‌خوای من سومی باشم؟
‫چون ما به اندازه کافی قدرتمند نبودیم،
‫این بلا سرشون اومد.
‫باید اینو یادت باشه
‫از اونجایی که می‌تونم ‫تو رو استاد بزرگ جدید کنم،
‫همینطورم می‌تونم عزلت کنم!
‫باید بهم قول بدی
‫که در آینده هر کاری کنم
‫و هر فرمانی بدم،
‫تمام و کمال باهام همکاری کنی.
‫دینگ یین،
‫حتماً نقشه‌ی
‫بزرگتری داری، مگه نه؟
‫لازم نیست در موردش بدونی.
‫فقط کافیه بدونی
‫جایگاهی که سال‌ها آرزوت بود رو
‫می‌خوای یا نه؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫ازش لذت ببر، استاد بزرگ.
‫استاد بزرگ،
‫واقعاً می‌خوای با دینگ یین همکاری کنی؟
‫به نظرم
‫دینگ یین بعد از کشتن لویی پائو
‫دیوونه شده.
‫همکاری کردن با همچین روانی‌ای،
‫خودمونم به خطر نمی‌ندازه؟
‫اون روانیه، خب که چی؟
‫حتی روانی‌ای مثل لویی پائو
‫از من شکست خورد.
‫بچه‌ای مثل اون
‫چیکار می‌تونه باهام بکنه؟
‫توی بازی خودش شکستش میدم.
‫فعلاً تحقیر رو تحمل می‌کنم
‫و این بار سنگین رو به دوش می‌کشم.
‫دیر یا زود کاری می‌کنم
‫تاوان همه‌ی اینا رو بپردازی!
‫سه شبانه‌روزه که
‫با هیچکس حرف نزدی.
‫این بده
‫و می‌دونی که من نگرانتم؟
‫چینگ‌یون،
‫می‌دونی قبلاً
‫مدام به شنزی چی می‌گفتم؟
‫همیشه می‌گفتم
‫وقتی اون استاد بزرگ بعدی بشه
‫من زنش میشم.
‫مجبورش کردم مرد قدرتمندی بشه
‫تا ارباب بزرگ بعدی بشه
‫و به جایی برسه که لیاقت منو داشته باشه.
‫حالا فهمیدم
‫این منم که لیاقتش رو نداشتم.
‫من خیلی احمق
‫و لجبازم.
‫تازه لحظات آخر فهمیدم
‫که اون باهام صادقه.
‫شنزی،
‫چرا تازه متوجه صداقتت شدم؟
‫چرا اینا رو زودتر بهت نگفتم؟
‫چون می‌دونستم دوستم داری
‫اذیتت می‌کردم.
‫می‌دونستم هر کاری کنم
‫منو می‌بخشی
‫و برمی‌گردی پیشم.
‫ولی این دفعه،
‫برنمی‌گردی پیشم، مگه نه؟
‫شنزی،
‫خواهش می‌کنم!
‫خواهش می‌کنم برگرد پیشم!
‫برگرد که نصیحتم کنی
‫و سرم داد بزنی.
‫خواهش می‌کنم برگرد، شنزی!
‫شنزی،
‫اگه می‌تونستیم فرصت دوباره‌ای داشته باشیم،
‫مجبورت نمی‌کردم که قدرتمند بشی.
‫مجبورت نمی‌کردم استاد بزرگ بعدی بشی.
‫فقط می‌خوام که
‫با همدیگه باشیم.
‫فقط می‌خوام هر روز ببینمت.
‫فقط همین.
‫ولی خبری از
‫فرصت دوباره نیست.
‫تو رفتی.
‫بابامم رفته.
‫ولی
‫این منم که باید می‌مُردم.
‫این حقیقت نداره.
‫شنزی نجاتت داد
‫چون می‌خواست تو به زندگیت ادامه بدی.
‫استادم گفته
‫وقتی کسی از دنیا میره،
‫ما باید مسئولیتش رو
‫قبول کنیم و با شجاعت بیشتری
‫به زندگی‌مون ادامه بدیم.
‫شنزی زندگیش رو
‫پای محافظت از تو گذاشت.
‫اون نمی‌خواد ببینه
‫که تو از خودت دست بکشی
‫و خودتو شکنجه بدی.
‫منم این اجازه رو بهت نمیدم.
‫به‌خاطرِ
‫شنزی،
‫خواهش می‌کنم خودتو جمع‌وجور کن.
‫باشه؟
‫استاد بایکائو، لطفاً یه کاریش بکن.
‫مگه مادرت بهت نگفته که
‫اون کینه‌های گذشته‌اش رو زنده کرده؟
‫با دوا که نمی‌تونم درمانش کنم.
‫از دوران قدیم، عشق دردناک‌ترین معضل بوده.
‫دینگ یین توی زندگیش سختی‌ها ‫و دردهای زیادی رو متحمل شده
‫و باعث شده اینجوری بشه
‫و کاری از دست من برنمیاد.
‫ولی استادم کنج عزلت گزیده
‫و موقع تعمیر شمشیر زیینگ
‫محیط باید آروم باشه.
‫اگه استادم حضور کسی رو حس کنه،
‫زندگیش به خطر می‌افته.
‫کس دیگه‌ای رو ندارم که بهش رو بندازم.
‫توی کل کوه شو فقط می‌تونم ‫به شما تکیه کنم، استاد بایکائو.
‫اینجوری نیست که نخوام کمکت کنم،
‫ولی من
‫آخه من
‫هیچ کاری ازم برنمیاد.
‫استاد بایکائو، پس...
‫چینگ‌یون،
‫من در کونگ‌فو مهارتی ندارم.
‫فقط بلدم دوا درست کنم.
‫ولی واسه مقابله با دینگ یین،
‫به کسی نیاز داری که
‫بتونه راهبردشناست باشه.
‫من طبیبم.
‫مبارزه یا
‫یا راهبردشناسی بلد نیستم.
‫حتی اگه وارد جنگ بشم،
‫عمراً پیروز بشیم.
‫می‌ترسم...
‫می‌ترسم اون موقع
‫دیگه نتونی کسی رو توی کوه شو پیدا کنی
‫که زخم‌هات رو درمان کنه.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫چینگ‌یون، در ضمن
‫از الان دیگه حواست ‫به حرف‌هایی که می‌زنی باشه.
‫الان دیگه جاسوس‌های دینگ یین
‫توی کل کوه شو هستن.
‫اگه اون حرف‌هایی که زدی رو بشنوه،
‫می‌ترسم بلایی که سر دان شنزی آورده رو
‫سر تو هم بیاره.
‫کیه؟
‫تعقیبش کن!
‫تویی!
‫چینگ‌یون، بذار توضیح بدم!
‫چرا فال‌گوش وایستاده بودی؟
‫تو رو هم یین فرستاده؟
‫ژو چینگ‌یون، معلومه داری چی می‌گی؟
‫من فقط نگران تو
‫و کوه شو هستم.
‫چینگ‌یون،
‫به منم شک داری؟
‫دیگه نمی‌دونم
‫باید به کی اعتماد کنم.
‫چینگ‌یون، به حرفم گوش کن.
‫باید یه نقشه‌ای بکشیم
‫که جلوی دینگ یین رو بگیریم.
‫اگه بذاریم ادامه بده،
‫می‌ترسم نه تنها پیروان قله‌ی دیانسنگ،
‫بلکه حتی قله‌ی تیانمن و قله‌ی چیشیا هم
‫نتونن از دستشون فرار کنن.
‫تمامی پیروان کوه شو
‫مثل اون اهریمنی میشن.
‫اهریمنی میشن؟
‫یین داره توی قله‌ی دیانسنگ چیکار می‌کنه؟
‫چینگ‌یون،
‫بهتره خودت بری ببینی.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫منم که باید اینو ازت بپرسم! ‫داری چیکار می‌کنی؟
‫اونا دارن تمرین می‌کنن.
‫حتماً باید اینجوری تمرین کنن؟
‫اونا هم‌شاگردی‌هات هستن
‫و باید با تموم قدرتت ازشون محافظت کنی.
‫چطور می‌تونی انقدر بی‌رحم باشی
‫و همچین کاری باهاشون کنی؟
‫جنگ بزرگ نزدیکه.
‫توی میدون نبرد،
‫با دشمنانی مقابله می‌کنن که ‫ازشون قوی‌ترن.
‫دلسوزی کمکی به حالشون نمی‌کنه.
‫باید یاد بگیرن که چطور ‫دشمنان‌شون رو بکُشن.
‫جنگ بزرگ؟
‫کدوم جنگ بزرگ؟
‫جنگ بزرگ برای از بین بردن شر.
‫کافیه!
‫دست نگه دارید.
‫دره‌ی ین‌فنگ سال‌هاست که ‫داره اعمال شرورانه انجام میده
‫و باید نابود بشه.
‫من و استاد گونگ‌سان تصمیم گرفتیم
‫به‌زودی دره‌ی ین‌فنگ رو نابود کنیم.
‫اون موقع می‌تونید
‫با شمشیر دشمنان‌تون رو بکشید.
‫دیوونه شدی؟
‫به خودت بیا، یین!
‫کوه شو تازه نبردی رو پشت سر گذاشته
‫و کلی تلفات داده.
‫الان چطور می‌تونیم ‫به دره‌ی ین‌فنگ حمله کنیم؟
‫در ضمن، دره‌ی ین‌فنگ اعلام کرده که
‫شرارت رو کنار گذاشته و به راه راست برگشته.
‫پس چرا باز می‌خوای باهاشون مبارزه کنی؟
‫به‌علاوه،
‫دوشیزه یو هنوز ‫توی دره‌ی ین‌فنگه.
‫پس
‫می‌خوای خونه‌اش رو نابود کنی؟
‫با این کار قلبت به درد نمیاد؟
‫قلبم به درد بیاد؟
‫من دیگه قلبی ندارم.
‫گوش کنید!
‫به تمرین ادامه بدین.
‫بدون اجازه‌ی من دست نگه ندارید.
‫ادامه بدین!
‫چیکار کنم؟
‫شنزی،
‫یین اینجوری شده.
‫استاد، زیینگ
‫و شنزی، شماها دیگه پیشم نیستین.
‫چیکار کنم؟
‫می‌گن کسی که با کمک ‫سنگ روح سرخ به زندگی برگرده
‫کینه‌های گذشته‌اش براش عقده میشه.
‫شاید واسه همین دینگ یین
‫اخیراً رفتارش عجیب شده.
‫فقط با احساسات حقیقی
‫میشه وجدانش رو بیدار کرد
‫و اونو به راه راست برگردوند.
‫فقط چند روزه. نگران نباش.
‫تو و شنزی باید در هر شرایطی
‫حواستون به بیرون باشه.
‫الان فقط می‌تونم
‫به دوشیزه یو رو بندازم.
‫دوشیزه یو،
‫فقط تویی که می‌تونی وجدان یین رو
‫بیدار کنی.
‫دره‌ی ین‌فنگ هزاران نیرو داره که ‫به چهار گروه تقسیم شدن.
‫بعد از اینکه به راه راست برگشتن،
‫با کار در مشاغل متفاوتی مثل کشاورزی،
‫نساجی، آهنگری و تجارت امرار معاش می‌کنن.
‫کافیه.
‫لطفاً تمومش کن، باشه؟
‫من توی زندگیم
‫فقط دو تا سرگرمی دارم.
‫یکیش مبارزه‌ست و اون یکی هم خانم‌ها.
‫بعد از اینکه از یو ووشین خوشم اومد،
‫دنبال هیچ زن دیگه‌ای نرفتم.
‫چطوری باید چیزایی که بهم می‌گی رو بفهمم؟
‫راستی،
‫از حالا به بعد باید
‫از قوانین یو ووشین پیروی کنیم.
‫دیگه خون نریزید و کسی رو نکشید.
‫هر کی این قوانین رو بشکنه
‫شدیداً مجازات میشه.
‫مسائل دیگه رو هم
‫خودتون بین خودتون
‫حلش کنید، باشه؟
‫دیگه مرخصید.
‫محافظ دست چپ،
‫محافظ دست چپ، گزارش داریم!
‫محافظ دست چپ، یه نامه از کوه شو اومده.
‫کوه شو واسه مبارزه نامه فرستاده!
‫چرا آخه؟
‫- چه خبر شده؟ ‫- چه اتفاقی افتاده؟
‫می‌خوان چیکار کنن؟
‫محافظ دست چپ، ‫ارباب لویی پائو تازه فوت کردن.
‫الان چطور می‌تونیم ‫با کوه شو مبارزه کنیم؟
‫آره. ما که به راه راست برگشتیم.
‫چرا باز می‌خوان بهمون حمله کنن؟
‫دینگ یین،
‫بارها و بارها به یوئر کمک کردم که نجاتت بده،
‫ولی تو گذاشتی کوه شو
‫به دره‌ی ین‌فنگ حمله کنه.
‫عواقبش خیلی سنگینه!
‫محافظ دست چپ،
‫ارباب یو ووشین ازمون خواسته
‫که دیگه مبارزه نکنیم و آدم نکشیم.
‫پس چیکار کنیم؟
‫بذاریم به دره‌ی ین‌فنگ حمله کنن
‫و از خودمون دفاع نکنیم؟
‫من تحمل انجام
‫همچین کارهای مزخرفی رو ندارم!
‫محافظ دست چپ، مگه ارباب یو ووشین
‫با دینگ یین دوست نیست؟
‫شاید بتونیم این موضوع رو ‫به ارباب یو ووشین بگیم
‫و اون بتونه این مشکل رو ‫مصالحت‌آمیز حل کنه.
‫پس من یه مدتی دره رو ترک می‌کنم.
‫در نبود من،
‫همگی از دره دفاع کنید.
‫همونطور که همه‌مون می‌دونیم،
‫غذای اینجا واسه سه ماه کافیه.
‫حواستون باشه
‫تا وقتی من نیستم،
‫باید خوب مراقب خودتون باشین.
‫متوجهید؟
‫بله، محافظ دست چپ!
‫دینگ یین!
‫پس بگو چرا بهم نمی‌گی که ‫هنوز زنده‌ای.
‫انقدر ازم متنفری که
‫می‌خوای همه‌چی رو راجع به گذشته‌مون
‫از بین ببری.
‫دینگ یین،
‫ما...
‫عاشق شدیم،
‫از هم متنفر شدیم
‫و بین‌مون سوءتفاهم پیش اومد.
‫حتی به هم متعهد شده بودیم.
‫ولی بعد از اتفاقات زیادی،
‫عاقبت‌مون این شده.
‫حتی قبرت رو نابود کرده.
‫مثل اینکه دینگ یین خیلی عصبانیه.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم بهت سر بزنم
‫که یه وقت دینگ یین اذیتت نکنه.
‫من خوبم
‫و اونو مقصر نمی‌دونم.
‫حتی اگه یه روزی بخواد تو رو بکشه،
‫اونو مقصر نمی‌دونی، نه؟
‫منظورت چیه؟
‫دینگ یین توی این نامه اعلام جنگ کرده.
‫نمی‌دونم چرا می‌خواد یهو
‫به دره‌ی ین‌فنگ حمله کنه؛
‫ولی الان
‫تموم افراد دره مضطربن.
‫یوئر،
‫بهت نیاز داریم
‫که به این موضوع رسیدگی کنی.
‫اون چیه؟
‫کبوتر چشم خونین.
‫دینگ یین فرستاده؟
‫یوئر،
‫دینگ یین می‌خواد بهمون حمله کنه.
‫اون این نامه رو واسه تو نوشته
‫و عمراً نیت خیری داشته باشه.
‫از طرف دینگ یین نیست.
‫چینگ‌یون فرستاده.
‫ژو چینگ‌یون؟
‫چرا اون دختر از کوه شو
‫برات نامه نوشته؟
‫من به دره‌ی ین‌فنگ برنمی‌گردم.
‫به کوه شو میرم.
‫می‌خوای بری پیش دینگ یین؟
‫آخه چرا؟
‫من قلبش رو زخمی کردم
‫و فکر کردم آسیب ندیده.
‫فکرش رو نمی‌کردم
‫اون درد تبدیل به نفرت بشه.
‫اون به‌خاطر منه که
‫اینجوری شده.
‫فکر کنم هنوز بهم احساس داشته باشه
‫و شاید
‫من بتونم این قضیه رو مسالمت ‌آمیز حل کنم.
‫بذار من باهات بیام.
‫نیاز نیست.
‫دینگ یین،
‫من نمی‌تونم
‫از اینجا دور بشم.
‫دوشیزه یو،
‫بالاخره اومدی.
‫باهام بیا.
‫ژانگ چی، اینجا باید امن باشه.
‫نگران نباش. امنه.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫چرا انقدر احتیاط به خرج میدین؟
‫دوشیزه، شما خبر ندارین.
‫بعد از مرگ دان شنزی،
‫دینگ یین به پیروان کوه شو اجازه داده که
‫سایه‌ی خونین رو تمرین کنن.
‫الان تمامی افراد کوه شو
‫جاسوس اون هستن.
‫اگه بفهمه
‫شما امروز اومدین،
‫می‌ترسم از جون چینگ‌یون نگذره.
‫راست می‌گه.
‫فکرش رو نمی‌کردم
‫اینجوری شده باشه.
‫بعد از اینکه یین با کمکِ
‫سنگ روح سرخ به زندگی برگشت،
‫انگاری عقلش رو از دست داده.
‫بی‌رحم و تشنه به خون شده.
‫تنها نفرت در قلبش باقی مونده،
‫درست مثلِ...
‫درست مثل اون موقع پدرت.
‫پس اینطور.
‫از بس سال‌ها
‫بازیچه‌ی این و اون شده،
‫نفرت وجودش رو گرفته.
‫دوشیزه یو، اون موقع چه اتفاقی
‫توی دره‌ی ین‌فنگ افتاد؟
‫داستانش طولانیه.
‫همه‌چی طبق نقشه‌ام پیش رفت.
‫بعد از 24 سال به دشت مرکزی برگشتم
‫و ترتیب یه قتل‌عام ساختگی رو دادم.
‫مردم کوه شو
‫فریب خوردن
‫و تو رو برگردوندن.
‫اتفاقات بعدش رو
‫خودت خوب می‌دونی.
‫مهم نیست چقدر دردسر داشت،
‫سنگ روح سرخ
‫بالاخره داره مال من میشه.
‫نمی‌خواد توضیح بدی.
‫پس کل زندگیم
‫دروغ بوده.
‫دینگ یین! دینگ یین!