‫[قسمت پنجاه و یکم]
‫دینگ یین،
‫قبلا از اینکه تو رو ببینم،
‫منم از این دنیا متنفر بودم.
‫به‌خاطر تو، یاد گرفتم لبخند بزنم،
‫یاد گرفتم به بقیه اعتماد کنم
‫و واسه بقیه
‫گریه کنم.
‫تو بهم گفتی چطور
‫با این دنیا مواجه بشم.
‫تو قلبم رو
‫به روی دنیا باز کردی.
‫گفتی قلب نداری،
‫ولی من حاضرم قلب خودمو بهت بدم.
‫دینگ یین!
‫یادمه.
‫با شماهام!
‫به حالت مراقبه بشینید.
‫سریع. سریع.
‫برادران،
‫همه‌چی تموم شد.
‫این یه نبرد بی‌فایده‌ست.
‫باید تمومش کنیم.
‫توسط سنگ روح سرخ سردرگم شده بودیم
‫و به روی هم شمشیر کشیدیم.
‫حالا وقتشه شمشیرها رو پایین بندازیم.
‫خیلی از برادران‌مون مُردن.
‫خیلی‌هاشون رو از دست دادیم.
‫نمی‌خوام دیگه تلفاتی ببینم.
‫ژو چینگ‌یون کوچولو، بزرگ شدی.
‫خوبه.
‫چینگ‌یون، حالا چیکار کنیم؟
‫برگردیم به دینگ یین سر بزنیم؟
‫دوشیزه یو داره ازش مراقبت می‌کنه.
‫نیاز نیست ما بریم.
‫ژانگ چی،
‫بیا به همراه برادران‌مون
‫به کوه شو برگردیم.
‫برادران، بیاین به کوه شو برگردیم.
‫اطاعت.
‫یوئر.
‫افراد فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫همه‌شون رفتن.
‫حالش چطوره؟
‫مُرده؟
‫نه.
‫انگار خوابه
‫و هر چقدر هم صداش بزنم، ‫بیدار نمیشه.
‫مگه انرژی اهریمنی
‫سنگ روح سرخ بیرون نرفته؟
‫چرا بیدار نشده؟
‫شمشیرهای زیینگ و چینگسو ‫با همدیگه می‌تونن انرژی اهریمنی رو باطل کنن.
‫ولی الان فقط ‫شمشیر چینگسو مونده.
‫چینگ‌یون ارواح ازلیِ
‫سنگ روح سرخ رو پراکنده کرد
‫و نصف‌شون متفرق شدن.
‫درون دینگ یین،
‫هنوز مهربونی هست
‫و داره
‫با باقی ارواح ازلی مبارزه می‌کنه.
‫ولی دیگه جونی براش نمونده
‫و اینجوری شده.
‫یوئر.
‫چون سنگ روح سرخ هنوز توی بدنشه،
‫تضمینی نیست بعد بیدار شدن
‫مثل قبلش
‫دیوونه بشه یا نه.
‫به‌خاطر امنیت هم شده
‫بهتر نیست که...
‫این اتفاق نمی‌افته.
‫با کریستال همه‌چی رو بهش نشون دادم.
‫دیدم واکنش نشون داد و یادشه.
‫اون تموم اتفاقات بین‌مون رو یادشه.
‫خب که چی؟
‫ببینش
‫نیمه‌جون افتاده اینجا.
‫دنیا بزرگه.
‫یه راهی واسه درمانش پیدا می‌کنم.
‫اگه درمان نشه چی؟
‫می‌خوای باقی عمرت رو
‫منتظر اون بمونی؟
‫اون بیخیال من نشد
‫و منم ازش دست نمی‌کشم.
‫حتی اگه مجبور بشم ‫باقی عمرم رو منتظر بمونم،
‫این کار رو می‌کنم.
‫تا همینجا کافیه.
‫اگه همچنان بیای،
‫ممکنه منم باهات برگردم.
‫بهتر.
‫به هر حال نمی‌خوام اینجا بمونم
‫و از جفت‌تون محافظت کنم.
‫پنج روح.
‫باشه بابا، شوخی کردم.
‫پیروان رو خبر می‌کنم که برگردن.
‫خیالت راحت.
‫من به‌جات مراقبشونم.
‫ولی واقعاً
‫به کسی نیاز نداری که
‫همراهیت کنه؟
‫فرقه شمشیرزنی کوه شو
‫الان تحت کنترل گونگ‌سان ووآست.
‫اون مطمئناً افرادی رو می‌فرسته
‫که همه‌جا رو دنبال دینگ یین بگردن.
‫اگه افراد زیادی رو با خودم ببرم،
‫باعث میشه به خطر بیفتیم.
‫تو همیشه تنهایی
‫با مشکلات مواجه میشی.
‫اتفاقات زیادی افتاده.
‫می‌تونی تنهایی باهاشون مقابله کنی؟
‫مادرم می‌گفت
‫وقتی رنج بکشیم، ‫عشق‌مون عمیق‌تر میشه.
‫مطمئنم یه روزی
‫تموم این درد و رنج‌ها تموم میشن.
‫دینگ یین، خوب گوش کن.
‫یوئر قبول کرده
‫با من ازدواج کنه.
‫به نفعته
‫زودتر بیدار بشی
‫و شخصاً باهام مبارزه کنی.
‫می‌تونم شکستت بدم.
‫مگر اینکه خوابش رو ببینی.
‫بهم گفته بودی
‫اگه توی این زندگی نشه، ‫توی زندگی بعدی ممکنه.
‫حتی اگه توی زندگی بعدی هم شکست بخورم، ‫باز توی زندگی بعدتر شانسم رو امتحان می‌کنم.
‫یوئر.
‫توی دره‌ی ین‌فنگ منتظرت می‌مونم.
‫هر چی نباشه اون پیروان بی‌خانمانن.
‫با اونا منتظرت می‌مونم.
‫خیلی‌خب.
‫داره دیر میشه.
‫سفر به سلامت.
‫پنج روح.
‫مراقب قبیله‌ی مقدس باش.
‫در ضمن لطفاً
‫مخفیانه افرادی رو بفرست که ‫دنبال ارواح ازلی گمشده بگردن.
‫یوئر.
‫مراقب باش.
‫چی؟ نمی‌دونی دینگ یین کجاست؟
‫بله.
‫پیروانی که برگشتن
‫بهم گفتن که چینگ‌یون
‫یا یو ووشین دست به یکی کرده
‫و توی دره‌ی ین‌فنگ تله گذاشتن.
‫اونا با هم همکاری کردن ‫و دینگ یین رو زخمی کردن.
‫همچنین گفتن که چینگ‌یون ‫از شمشیر چینگسو استفاده کرده
‫و ارواح ازلی سنگ روح سرخ ‫داخل بدن یین رو متفرق کرده.
‫الانم دینگ یین دست یو ووشینه
‫و اون ارواح ازلی متفرق شدن.
‫بقیه‌ی پیروان چی؟
‫چینگ‌یون و ژانگ چی دارن با عجله
‫اونا رو به کوه شو برمی‌گردونن.
‫فکر کنم به‌زودی برگردن.
‫دینگ یین به‌شدت صدمه دیده.
‫خوبه.
‫ولی خبری از سنگ روح سرخ نیست.
‫چه حیف!
‫استاد، حالا می‌خواین چیکار کنید؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫دینگ یین.
‫حتی اگه آسمان موافق نباشه،
‫درمانت می‌کنم.
‫می‌خوام زندگیت رو با من بگذرونی.
‫می‌خوام زود بیدار بشی.
‫غذات.
‫نوش جان.
‫خانم، چی میل دارین؟
‫یه کاسه نودل با سبزیجات لطفاً.
‫و واسه دوستم که توی اتاقه ‫یه‌کم هلیم بپزید.
‫چشم.
‫به طرز غیرمنتظره‌ای،
‫یه عده از افراد مرز دیوونه شدن.
‫خوشبختانه با یه طبیب ماهری ‫به اسم بایکائو آشنا شدم.
‫اگه اون نبود،
‫مُرده بودم.
‫غرب مرز
‫منطقه غربیه و ارواح اهریمنی در اونجا ‫مهر و موم شدن.
‫اونجا سال‌ها آروم و قرار داشت.
‫ولی الان یه عده مردم دیوونه شدن.
‫به نظرم بهتره برگردیم به زادگاهمون ‫و کار کشاورزی کنیم.
‫موافقم.
‫بیاین غذامون رو بخوریم.
‫قربان، میشه لطفاً بهم بگین
‫افرادی که دیوونه شدن
‫چه رفتاری داشتن؟
‫و دکتر بایکائو
‫کیه؟
‫یکی از دوستانمم دیوونه شده.
‫پیش طبیب‌های زیادی بردمش ‫ولی نتونستن درمانش کنن.
‫که اینطور.
‫من بیمار نشده بودم.
‫اون یارویی که بیمار شد ‫مثل دیوونه‌ها شده بود.
‫چشم‌هاش قرمز بود ‫و هر کی رو که می‌دید بهش حمله می‌کرد.
‫من بدشانس بودم ‫و از بس کتک خورده بودم نزدیک بود بمیرم.
‫ولی طبیب بایکائو نجاتم داد.
‫اون جونم رو نجات داد.
‫18تا از استخوان‌هام شکسته بودن،
‫ولی طی یک ماه
‫تونستم روی زمین راه برم.
‫جادویی بود.
‫آره.
‫اون فرد دیوونه چی شد؟
‫اونم درمان شد.
‫ولی بعد اینکه بیدار شد،
‫فکر می‌کرد یه روحی اونو تسخیر کرده.
‫روح؟
‫خیلی عجیب بود.
‫آره.
‫شنیدم این روزها مهر و موم ناپایداره
‫و اغلب اهریمن‌ها ازش بیرون میان.
‫اونا مردم منطقه غربی رو طلسم کردن؟
‫طبق توضیحات این تاجرها،
‫اون مرد توسط یه روح ازلی تسخیر شده.
‫اگه
‫دکتر بایکائو واقعاً اون کار رو کرده،
‫شاید بتونه دینگ یین رو هم درمان کنه.
‫شیائو بائو.
‫دوشیزه یو.
‫اینجا چیکار می‌کنید؟
‫تو...
‫منم.
‫ژانگ شیان‌بینگ؟
‫موقتاً ارواح ازلی بدنش رو پایدار می‌کنم.
‫باور دارم که به‌زودی بیدار میشه.
‫ممنونم، شیان‌بینگ.
‫ولی راستش
‫اون روز فکر کردیم تو مُردی.
‫به‌خاطر تو، دینگ یین نزدیک بود ‫دوستیش رو با دان شنزی بهم بزنه.
‫ولی تو زنده‌ای.
‫اون روز توی کوه چینگ‌چونگ ‫چه اتفاقی افتاد؟
‫چرا اومدی اینور مرز؟
‫خودمم فکر می‌کردم می‌میرم.
‫ولی به طرز غیرمنتظره‌ای ‫آسمان بهم رحم کرد.
‫اون روز توی کوه چینگ‌چونگ ‫خیلی عوضی‌بازی درآوردم
‫و اون کار رو با زیینگ کردم.
‫وقتی دیدم خیلی ناراحت شد،
‫واقعاً پشیمون شدم.
‫بعد اینکه بهم شمشیر زد ‫خواستم بمیرم.
‫بعد اینکه زیینگ رفت،
‫می‌دونستم میای دنبالم می‌گردی.
‫ولی انقدر شرمنده بودم
‫که نخواستم با هیچکدوم‌تون رو در رو بشم.
‫واسه همین با اینکه زخمی بودم، رفتم.
‫شاید چون خونریزی داشتم،
‫سر راه یه ببر به پستم خورد.
‫همینجوری داشتم ‫از کوه پایین می‌رفتم،
‫ولی دیگه نتونستم تحمل کنم
‫و بین راه از هوش رفتم.
‫اون لحظه واقعاً فکر کردم دارم می‌میرم.
‫شاید کار سرنوشته،
‫یا شایدم جبران کارهای خوبم بوده.
‫زود باشید. برید ببینید میشه ‫نجاتش داد یا نه.
‫باشه.
‫بیاین بریم.
‫رئیسه.
‫این راهزن‌ها گنده و قدبلندن،
‫ولی خیلی به دوستان‌شون اهمیت میدن.
‫یادشون اومد که من اونا رو ‫به روستای کوهستانی هدایت کردم
‫و منو رئیس خودشون دونستن.
‫لین تیانی و بقیه ‫منو به روستا برگردوندن
‫و اینجوری نجات پیدا کردم.
‫بیدار شده. بیدار شده.
‫عالیه.
‫رئیس، بالاخره بیدار شدی.
‫بجنب. دوا رو بیار.
‫باشه.
‫عالیه. بالاخره بیدار شدی.
‫ولی اون موقع
‫به‌خاطر اشتباهی که مرتکب شده بودم
‫نمی‌تونستم باهاتون روبه‌رو بشم،
‫واسه همین ترجیح دادم فکر کنید من مُردم
‫و نخواستم برگردم پیشتون.
‫روستای کوهستانی
‫پناهم شد.
‫منم اونجا موندم.
‫اینجوری نباش.
‫کلی زن دیگه توی این دنیا هست.
‫- آره. ‫- آره.
‫یالا بیا پایین.
‫- آره. ‫- بیا پایین.
‫بجنب.
‫بیا پایین.
‫بعد اینکه بهبود پیدا کردم،
‫لین تیانی و بقیه رو رهبری کردم تا از ثروتمندان ‫دزدی کنیم و به فقرا کمک کنیم.
‫رفته‌رفته اینور مرز مستقر شدیم.
‫اینا رو نمی‌دونستم.
‫اگه دینگ یین بیدار شه ‫و بفهمه تو زنده‌ای،
‫خیلی خوشحال میشه.
‫دوشیزه یو، همین یه‌کم پیش ‫نبضش رو گرفتم
‫و حس کردم نبضش
‫با آدم‌های عادی متفاوته.
‫مثل اینکه داره به زندگی برمی‌گرده.
‫آره. دینگ یین به‌خاطر
‫ارواح ازلی سنگ روح سرخ بدنشه که
‫هنوز زنده‌ست.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫داستانش طولانیه.
‫اون موقع که فکر می‌کردیم مُردی،
‫تغییرات زیادی توی فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫و دنیای هنرهای رزمی به وجود اومد.
‫مادر و پدرم جفتشون مُردن.
‫دینگ یین تحت کنترل
‫ارواح ازلی سنگ روح قرمز بدنش قرار گفت.
‫اون نه تنها در فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫باعث نزاع درونی شد،
‫بلکه بقیه‌ی پیروان رو رهبری کرد ‫تا به دره‌ی ین‌فنگ حمله کنن.
‫من و چینگ‌یون از سر ناامیدی ‫با هم همکاری کردیم
‫و ارواح ازلی سنگ روح سرخ بدنش رو ‫پراکنده کردیم.
‫بعد آشوب تموم شد.
‫ولی به طرز غیرمنتظره‌ای،
‫دینگ یین اینجوری شد.
‫پس بگو چرا این‌همه آدم ‫اینور مرز دیوونه شدن.
‫اونی که بهت حمله کرد
‫زیردستم لو جیو بود.
‫رفته بود خرید کنه
‫و بعد خیلی خشن و بی‌رحم شد.
‫چندین نفر رو کشت.
‫مدت‌ها سعی کردم بگیرمش، ‫ولی موفق نشدم.
‫فکر کنم روح ازلی سنگ روح سرخ ‫تسخیرش کرده.
‫ارواح کینه‌ی دینگ یین رو زنده می‌کنن
‫و این باعث میشه ذهن فرد آشفته بشه ‫و اهریمنی بشه.
‫الان فقط می‌تونیم امیدوار باشیم ‫دینگ یین زود بهبود پیدا کنه
‫و به‌زودی ارواح ازلی رو جمع کنیم.
‫دوشیزه یو.
‫زیینگ،
‫اون حالش چطوره؟
‫زیینگ...
‫- دینگ یین. ‫- یین.
‫دینگ یین، حالت چطوره؟
‫یین داره در برابر درمان مقاومت می‌کنه
‫و دارو رو پس می‌زنه.
‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫یادمه بانو فن
‫«طب گیاهی باستانی» رو بهم داد
‫که حاوی آرایش دارویی بود.
‫اگه ازش استفاده کنم،
‫شاید بتونه درمانش کنه.
‫نگران نباش.
‫بالاخره برگشتیم. ‫این دفعه موقع دیدارمون از دره‌ی ین‌فنگ
‫اتفاقات زیادی افتاد.
‫آره.
‫فقط نیمی از افراد
‫باهامون برگشتن.
‫انتظار نداشتم
‫یین انقدر بی‌رحم باشه که اونا رو ‫تبدیل به عروسک‌های خونین کنه.
‫حتی فکرشم منو ناراحت می‌کنه.
‫چینگ‌یون، می‌دونم نگرانشی.
‫ولی الان دوشیزه یو داره ازش مراقبت می‌کنه.
‫مطمئنم اون به‌زودی بهبود پیدا می‌کنه.
‫حالا باید سریع افرادمون رو ببریم
‫که درمان بشن.
‫نه، نمی‌تونیم به قله‌ی لینگ‌یون برگردیم.
‫گونگ‌سان ووآ به یین کمک کرد ‫که در فرقه شمشیرزنی کوه شو آشوب به پا کنه
‫و شنزی به‌خاطرش مُرد.
‫شنزی گفت گونگ‌سان ووآ ‫بهمون نارو زده.
‫باید نسبت بهش گوش به زنگ باشیم.
‫چینگ‌یون، می‌خوای چیکار کنی؟
‫حساب کتاب کردم و استاد به‌زودی ‫از مراقبه بیرون میاد.
‫به‌خاطر امنیت‌مون،
‫بیا پیروان رو به قله‌ی چشیا ببریم
‫و صبر کنیم تا استاد بیاد.
‫چینگ‌یون، هر چی بگی ‫به حرفت گوش میدم.
‫دیگه واقعاً پیشرفت کردی
‫و از من باملاحظه‌تری.
‫دیگه شنزی مُرده.
‫و فرقه شمشیرزنی کوه شو آشفته‌ست.
‫اگه کاری نکنم،
‫به‌ عنوان شاگرد
‫استاد رو از خودم ناامید می‌کنم.
‫بیا بریم.
‫همگی باهام بیاین.
‫چرا اونا اینجوری شدن؟
‫- ژانگ چی. ‫- چینگ‌یون.
‫چرا اونا اینجوری شدن؟
‫گمونم به‌خاطر طلسم عروسک خونین باشه.
‫دارن بیشتر
‫درد می‌کشن.
‫چیکار می‌تونیم بکنیم؟
‫منم نمی‌دونم.
‫استاد.
‫ببینید اونا چطوری شدن.
‫اونا رو به درمانگاه ببر. ‫تو باهام بیا.
‫استاد، همونطور که انتظار داشتین
‫چینگ‌یون و ژانگ چی پیروان رو
‫به قله‌ی چیشیا بردن.
‫دیگه چه اتفاقاتی توی کوه افتاده؟
‫شنیدم شمشیر زیینگ دوباره ظاهر شده.
‫استاد، حالا که رئیس شیائورو بیرون اومده،
‫بلایی سرمون میاره؟
‫هه چینگ، توی دنیا فقط واسه ‫دو نوع آدم ارزش قائلم.
‫افرادی که مطیع و به درد بخورن.
‫برام سؤاله که اونا می‌خوان ‫کدومش باشن.
‫وقتی می‌بینم هم‌شاگردی‌ها دارن درد می‌کشن
‫حس می‌کنم داره به قلبم چاقو می‌خوره.
‫وقتی در حال مراقبه بودم،
‫اتفاقات زیادی افتاد.
‫گونگ‌سان ووآ
‫با استفاده از دینگ یین آشوب به پا کرد
‫و از این فرصت استفاده کرد تا رهبر فرقه بشه.
‫اون نباید بخشیده بشه.
‫استاد، مشکلات داخلی فرقه ‫از مشکلات بیرونی شدیدتره.
‫به‌علاوه، گونگ‌سان ووآ خیلی حیله‌گره.
‫باید یه برنامۀ بلندمدت بچینیم.
‫الان اولویت
‫درمان افرادیه که زخمی شدن.
‫شیائوفی،
‫برو استاد بایکائو رو به اینجا دعوت کن.
‫بهش نیاز داریم تا پیروان زخمی رو درمان کنه.
‫همچنین باید در مورد چگونگی مبارزه ‫با گونگ‌سان ووآ صحبت کنیم.
‫چشم.
‫زیینگ کجاست؟
‫استاد، زیینگ به کوه پشتی رفته ‫تا برای دان شنزی عزاداری کنه
‫و هنوز برنگشته.
‫دان شنزی مُرده
‫و اون باید خیلی ناراحت باشه.
‫زیینگ با چشم‌های خودش شنزی رو دید
‫که برای محافظت از اون مُرد.
‫از بس ناراحت بود که می‌خواست ‫خودشو بکُشه.
‫بارها باهاش حرف زدم تا منصرف بشه ‫و آرومش کردم.
‫بعد چون شرایط بحرانی شد،
‫دنبال یین به دره‌ی ین‌فنگ رفتم.
‫ولی همیشه نگران اون بودم.
‫چینگ‌یون، تو بزرگ شدی.
‫واقعاً از این بابت خوشحالم.
‫ولی همچنین به‌خاطر
‫عذابی که کشیدی احساس گناه می‌کنم.
‫استاد، همین که شما اینجا باشین
‫از هیچی نمی‌ترسم.
‫دختر خوب.
‫بیا بریم یه نگاهی ‫به پیروان زخمی بندازیم.
‫ناراحت نباش.
‫اینو یادت باشه، وگرنه می‌زنمت.
‫- استاد بایکائو. ‫- شیائورو، چرا خواستی بیام؟
‫استاد بایکائو، چطور خودتون رو ‫انقدر سریع رسوندین؟
‫مگه خبر نفرستادی
‫و ازم نخواستی که بیام ‫پیروان زخمی رو درمان کنم؟
‫ولی شیائوفی تازه اومد که دعوت‌تون کنه.
‫این بده.
‫حتما یکی می‌خواد بلایی سرمون بیاره که
‫همه‌مون رو اینجا جمع کرده.
‫بایکائو، بیا بریم بیرون یه نگاهی بندازیم.
‫باشه.
‫شیائورو، خوشحالم دوباره می‌بینمت.
‫ووآ،
‫الان فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫داره دوران سختی رو پشت سر می‌ذاره.
‫حتماً تو هم مضطربی.
‫فکر نکنم اومده باشی اینجا
‫که حالم رو بپرسی؟
‫شیائورو، خودت چی فکر می‌کنی؟
‫من فقط یک ماه در حال مراقبه بودم،
‫ولی تو رهبر فرقه شدی.
‫گمونم خیلی وقته براش برنامه چیده بودی.
‫بیش از 20 سال گذشته.
‫این من بودم که
‫فرقه شمشیرزنی کوه شو رو
‫واسه ژوگ یوو اداره می‌کردم.
‫کم زحمت نکشیدم.
‫ولی وقتی اومد بیرون،
‫همه‌چی رو به اسم خودش تموم کرد.
‫اون توی فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫آشوب به پا کرد.
‫حتی گذاشت
‫دان شنزی رهبر فرقه بشه.
‫اصلاً هیچوقت به فکر من بود؟
‫چطور می‌تونستم اینو قبول کنم؟
‫در ضمن،
‫هر کسی که توانمنده ‫می‌تونه رهبر فرقه بشه.
‫چون فرقه شمشیرزنی کوه شو در خطر بود ‫رهبر فرقه شدم
‫و این چیزی بود که ‫همه خواهانش بودن.
‫همه خواهانش بودن؟ ‫منظورت کیه؟
‫شیائورو، بین تمامی پیروان
‫تو رو بیشتر از همه تحسین می‌کردم.
‫تو بین زنان قهرمانِ
‫دنیای هنرهای رزمی بهترینی.
‫ولی متأسفانه،
‫تو پیر و کوری و پیروانت کارهای بدی کردن.
‫امروز قصد دارم یکی‌شون رو ‫از فرقه شمشیرزنی کوه شو حذف کنم.
‫گونگ‌سان ووآ، می‌خوای چیکار کنی؟
‫ ژو چینگ‌یون،
‫تو با قبیله‌ی اهریمنی تبانی کردی ‫و به دینگ یین خائن کمک کردی
‫و به این دلیل صدها نفر از افرادمون
‫در دره‌ی ین‌فنگ مُردن. ‫به این کار اعتراف می‌کنی؟
‫مزخرفه. این تویی که قصد بدی داشتی.
‫می‌دونستی که یین
‫به‌خاطر تأثیر سنگ روح سرخ اهریمنی شده، ‫ولی جای اینکه جلوش رو بگیری
‫تشویقش کردی.
‫اگه من اونجا نبودم،
‫ممکن بود تموم هم‌شاگردی‌هام ‫همونجا بمیرن.
‫من قصد بدی داشتم؟ ‫من تشویقش کردم؟
‫مگه نابودی قبیله‌ی اهریمنی ‫کاری نیست که ما باید انجام بدیم؟
‫گونگ‌سان ووآ،
‫لطفاً، لطفاً
‫نمایش رو کنار بذار، باشه؟
‫گفتی اومدی چینگ‌‌یون رو دستگیر کنی،
‫ولی چرا منو آوردی اینجا؟
‫به نظرم واضحه که
‫می‌خوای واسه همه‌مون پاپوش درست کنی.
‫بایکائو، خیلی رکی.
‫قصد داشتم بذارم وقارتون رو حفظ کنید،
‫ولی رک و راست بخوام بگم
‫قله‌ی چیشیا به‌شدت تحت محاصره‌ست.
‫شما پیر و ضعیفید.
‫این دفعه نمی‌تونید فرار کنید.
‫تا وقتی از دستوراتم پیروی کنید،
‫بهتون رحم می‌کنم.
‫گونگ‌سان ووآ، می‌خوای چیکار کنی؟
‫سؤال خوبیه.
‫این دفعه اومدم
‫صادقانه دعوت‌تون کنم
‫که برای ساخت برکه‌ی برفی در کوه شو ‫حمایتم کنید
‫تا بتونم دنیای هنرهای رزمی رو ‫تحت کنترل بگیرم.
‫برکه‌ی برفی بسازی؟ می‌خوای همون ‫کاری رو بکنی که لویی پائو کرد.
‫فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫همیشه طرف حق بوده.
‫به دستور بنیان‌گذار،
‫تا وقتی که هنوز توان ‫نگه داشتن شمشیر رو دارم،
‫بهت اجازه نمیدم
‫اعتبار فرقه شمشیرزنی کوه شو رو ‫از بین ببری.
‫می‌تونی این کار رو کنی؟
‫سایه‌ی خونین؟
‫به لطف ژوگ یوو
‫و شاگردت دینگ یین.
‫استاد.
‫استاد بایکائو. استاد بایکائو.
‫بذار دوباره بپرسم،
‫ازم حمایت می‌کنی تا در کوه شو ‫برکه‌ی برفی بسازم؟
‫تا وقتی که نفس می‌کشم،
‫بهت این اجازه رو نمیدم.
‫باشه.
‫حالا که اصرار داری،
‫مجبورت نمی‌کنم.
‫می‌تونی در قله‌ی چیشیا بمونی.
‫بعد اینکه ساخت برکه‌ی برفی رو تموم کردم،
‫دعوتت می‌کنم که بیای ببینی.
‫هه چینگ.
‫بله.
‫آرایش رو آماده کن.
‫اطاعت.
‫شنزی، من اومدم.
‫حتماً قبول کردی که با پدر
‫توی عالم اموات شمشیرزنی تمرین کنی
‫که من اینجا
‫توی این دنیا تنها موندم.
‫شنزی،
‫خیلی افسوس می‌خورم.
‫خیلی دلم برات تنگ شده، شنزی.
‫ولی جفت‌تون رفتید
‫و منو توی این دنیا
‫تنها گذاشتین.
‫ترکم کردی.
‫شاید این مجازاتیه که باید به جون بخرم.
‫شنزی،
‫من بازم نگرانت کردم، مگه نه؟
‫چینگ‌یون بهم گفت به زندگی ادامه بدم.
‫اون از من کوچیک‌تره،
‫ولی وقتی اتفاقی می‌افته ‫عاقلانه‌تر رفتار می‌کنه.
‫خیالت راحت.
‫من به‌خاطر تو و بابا زندگی می‌کنم
‫و به‌جای شما از کوه شو ‫محافظت می‌کنم.
‫پشت و پناه من
‫و فرقه شمشیرزنی کوه شو باشید.
‫عجیبه، چرا قله‌ی چیشیا مهر و موم شده؟
‫خوب گوش کنید، استاد گفته
‫هیچکدوم اجازه‌ی خروج ندارن
‫و حتی نباید بذاریم ‫یه کفتر از اینجا بیرون بره.
‫فهمیدین؟
‫بله.
‫چرا گونگ‌سان ووآ ‫قله‌ی چیشیا رو مهر و موم کرده؟
‫اون با دینگ یین تبانی کرد ‫و شنزی رو کُشت.
‫یعنی می‌خواد استاد رو بکشه؟
‫چه کاری از من برمیاد؟
‫چطور آخه؟
‫بده، اوضاع واقعاً بده.
‫کاشف به عمل اومد که شرورترین فردِ
‫فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫گونگ‌سان ووآست
‫و بیش از 20 ساله که واسه این جایگاه ‫نقشه کشیده.
‫اون فرقه شمشیرزنی کوه شو رو ‫به آشوب کشید.
‫اگه این وضع ادامه پیدا کنه،
‫اعتبار فرقه شمشیرزنی کوه شو
‫توسط اون نابود میشه.
‫استاد بایکائو، استاد،
‫نباید دست روی دست بذاریم.
‫زیینگ بیرونه.
‫اگه گونگ‌سان ووآ اونو پیدا کنه،
‫عواقبش مصیبت‌باره.
‫و اگه ما کاری نکنیم،
‫اون بیشتر به خودش مغرور میشه.
‫اگه بذاریم برکه‌ی برفی رو بسازه ‫و با خون تمرین کنه،
‫فرقه شمشیرزنی کوه شو نابود میشه.
‫بایکائو، الان ما
‫بزرگ فرقه شمشیرزنی کوه شو هستیم.
‫چون الان فرقه در خطره
‫و ما نمی‌تونیم شکستش بدیم، ‫باید یه راه‌حل خوبی
‫واسه مبارزه باهاش پیدا کنیم.
‫می‌دونم. دارم فکر می‌کنم.
‫چینگ‌یون،
‫ایده‌ای داری؟
‫بهمون بگو. زود باش.
‫قبیله‌ مقدس سایه آتشین ‫تحت رهبری دوشیزه یو
‫به راه راست هدایت شده.
‫چطوره راهی واسه ‫شکستن مهر و موم پیدا کنیم
‫و ازشون بخوایم که نجات‌مون بدن؟
‫فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫و قبیله‌ی اهریمنی همیشه دشمن هم بودن.
‫در ضمن، ما هم در حق دوشیزه یو بدی کردیم.
‫سری قبل واسه نجات دینگ یین ‫بهت کمک کرد.
‫ولی الان
‫کاری به کارش نداریم.
‫چرا باید نجات‌مون بده؟
‫استاد، چرا امتحان نکنیم؟
‫لطفاً بذارید انجامش بدیم.
‫نه، چینگ‌یون.
‫حق با اوناست.
‫به‌علاوه، آرایشی که ‫گونگ‌سان ووآ تشکیل داده
‫شکست‌ناپذیره.
‫می‌ترسم اگه عجولانه حمله کنیم،
‫باعث تلفات بیشتری بشه.
‫پس همینجا بمونیم ‫و دست روی دست بذاریم؟