‫[قسمت پنجاه و دوم]
‫ولی...
‫ما هیچ ارتباطی باهاش نداریم.
‫چرا باید نجاتمون بده؟
‫استاد، چرا تلاشمونو نکنیم؟
‫لطفاً بذارین این کار رو انجام بدیم.
‫نه، چینگ‌یون.
‫اونا راست میگن.
‫به علاوه، آرایش محافظی ‫که گونگ‌سان ووآ درست کرده
‫شکستنی نیست.
‫اگه بی‌پروا بهش حمله کنی،
‫می‌ترسم باعث تلفات بیشتری بشه.
‫پس باید همین جا بشینیم ‫و هیچ کاری نکنیم؟
‫گونگ‌سان ووآ بی‌رحم و فریبکاره،
‫ولی فهمیدم شاگردش
‫خیلی هم باهوش نیست.
‫یه فکری به سرم زده.
‫می‌تونیم امتحانش کنیم.
‫شما احمق‌ها اینجا چیکار می‌کنین؟
‫برای پول می‌خواین سجده کنین؟
‫گونگ‌سان ووآ، ای عوضی!
‫چقدر می‌خوای منو زندانی کنی؟
‫فکر می‌کنی نمی‌تونم بیام بیرون؟
‫اگه مردی، مثل لاک‌پشت قایم نشو.
‫بیا بیرون و باهام بجنگ.
‫بایسائو، چرا اونجا وایسادی و
‫بیخودی داد و بیداد می‌کنی؟
‫آرایش گونگ‌سان ووآ ‫هرچقدر هم که قوی باشه،
‫نمی‌تونه شکست‌ناپذیر باشه.
‫هر آرایشی یه نقطه‌ ضعفی داره.
‫وقتی بتونی پیداش کنی، ‫می‌تونی آرایش رو بشکنی.
‫ولی معمولاً چشم آرایش
‫کاملاً مخفیه.
‫گونگ‌سان ووآ هیچ‌وقت
‫اجازه نمیده راحت پیداش کنیم.
‫گونگ‌سان ووآ خیلی فریبکاره.
‫چرا از طریق اون دنبالش بگردم؟
‫حتماً یه نفر دیگه هم می‌دونه.
‫فقط کافیه ازش بپرسیم که ما رو ببره اونجا.
‫استاد بایسائو،
‫منظورت همون آدم مورد اعتمادش، هه چینگه؟
‫هه چینگ؟
‫ولی ما در موقعیت ضعیفی هستیم.
‫چرا هه چینگ باید راه رو بهمون نشون بده؟
‫وقتی آدم عصبانی میشه،
‫قطعاً کارهای غیرعادی انجام میده.
‫پس، این کار رو به من بسپارین.
‫سگه فکر می‌کنه به خاطر اربابش قدرت داره!
‫داشتم با اربابت حرف می‌زدم. ‫تو کی هستی که دخالت می‌کنی؟
‫به کی میگی سگ؟
‫کسی رو سرزنش کردم که آویزون اربابشه.
‫برام سواله
‫اربابت چه‌جوری آموزشت داده.
‫چقدر نسبت به بزرگتر بی‌ادبی!
‫عین اربابتی.
‫عجب احمق بداخلاقی هستی!
‫تعجبی نداره همیشه دنبال اربابت میری
‫و همه کارای کثیف رو انجام میدی.
‫تو...
‫من گولتو نمی‌خورم.
‫تو که نمی‌تونی فرار کنی.
‫داد زدن هم به هیچ جایی نمی‌رسوندت.
‫اگه می‌تونی بیا بیرون و منو بزن.
‫به چی می‌خندی؟
‫گونگ‌سان ووآ چه احمقیه.
‫همه شاگرداش هم خیلی خنگ‌ان.
‫داشتم با شما سگ‌ها بازی می‌کردم،
‫که حواستونو از بقیه پرت کنم.
‫چی میگی؟
‫شیائورو و بقیه چشم آرایش محافظ رو ‫پیدا کردن و فرار کردن.
‫فقط منتظر باش
‫تا اربابت حسابی مجازاتت کنه.
‫این آرایش به دفاع متکیه.
‫چشم آرایش یکی از گوشه‌های ‫شرقی، غربی، جنوبی یا شمالیه.
‫شیائورو،
‫تو با چینگ‌یون و ژانگ چی ‫تالار اصلی رو محافظت کنین.
‫بقیه شاگردها برن قایم بشن و ‫گوشه‌ها رو تحت نظر داشته باشن.
‫بعد، وقتی من بلوف زدم،
‫اون بچه خنگ ‫حتماً به سمت چشم آرایش می‌دوئه.
‫اون موقع،
‫طبق موقعیتش، شاگردهای توی گوشه‌ها
‫چشم مهره رو پیدا می‌کنن
‫و سریع به ما خبر میدن.
‫و چینگ‌یون می‌تونه بره اونجا.
‫چیزی پیدا کردی؟
‫نه.
‫این پیرمرد، بایسائو، خیلی اعصاب خوردکنه.
‫دقیق نگاه کن. فهمیدی؟
‫بله.
‫عالیه!
‫چینگ‌یون،
‫شمشیر زیینگ رو بردار و ‫برو دنبال زیینگ بگرد. زود باش!
‫استاد؟
‫استاد، داری چیکار می‌کنی؟
‫چینگ‌یون، الان یه جاسوس تو فرقه هست.
‫شرایطمون بحرانیه.
‫اگه این سه شمشیر جادویی ‫دست آدمای بدی بیفته،
‫عواقب خیلی بدی داره.
‫الان دیگه نمی‌تونیم زیادی محتاط باشیم.
‫لازمه حتی اگه به قیمت جونت هم شده،
‫از این سه شمشیر جادویی محافظت کنی.
‫چینگ‌یون، خوب گوش کن.
‫این تنها راه چاره‌ایه که
‫بعد از بحثم با استاد بایسائو بهش رسیدیم.
‫برو کمک پیدا کن.
‫اگه روی کوه شو بمونیم،
‫می‌تونیم جلوی گونگ‌سان ووآ رو بگیریم.
‫چینگ‌یون، تا وقتی من و دو تا استاد ‫روی کوه شو هستیم،
‫از بقیه مراقبت می‌کنیم. نگران نباش.
‫زود راه بیفت!
‫ولی...
‫ولی نیار! اگه ما فرار نکنیم،
‫گونگ‌سون هیچ وقت نمی‌تونه
‫بهمون بگه خائن.
‫چینگ‌یون، تو دیگه بزرگ شدی.
‫این مدتی که من توی خلوت بودم،
‫خیلی خوب عمل کردی.
‫برای من،
‫دیگه آماده‌ای که ‫مسئولیت‌های سنگین رو قبول کنی.
‫سریع برو دنبال ‫زیینگ بگرد تا باهاش بری،
‫یو ووشین و دینگ یین رو ‫هر چه زودتر پیدا کن،
‫و ازشون کمک بخواه.
‫الان امنیت فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫به تو سپرده شده.
‫فهمیدم.
‫وظیفه‌م رو انجام میدم.
‫استاد، استاد بایسائو، ژانگ چی،
‫تا وقتی برمی‌گردم مراقب خودتون باشین.
‫شیائورو،
‫یه کم زیادی ریسک نکردیم؟
‫چینگ‌یون همون شاگردیه که ‫بیشترین امیدم رو بهش دارم.
‫مطمئنم که ‫این کار مهم رو درست انجام میده.
‫چینگ‌یون!
‫چینگ‌یون، منم.
‫زیینگ، تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫رفتم کوه پشتی، سر قبر شنزی.
‫وقتی برگشتم، دیدم که ‫قله چیشیا رو محاصره کردن.
‫جرئت نداشتم کاری کنم، ‫پس همینجا قایم شدم.
‫چی شده؟
‫گونگ‌سان ووآ ‫قله چیشیا رو مهر و موم کرده.
‫بقیه همه گیر افتادن.
‫فقط من تونستم فرار کنم.
‫پس، فقط ما دوتا موندیم؟
‫استاد خیلی کارها کرد تا من فرار کنم.
‫باید سریع بریم کمک پیدا کنیم.
‫اونجا! سریع!
‫بدو!
‫- وایسین! ‫- ایست!
‫شما شاگردهای قله چیشیا
‫واقعاً حیله‌گرین.
‫ولی بازم محاصره‌تون کردم.
‫بیخیال بشین. دیگه راهی جلوتون نیست.
‫چینگ‌یون، من همیشه فکر می‌کردم
‫تو بهترین شاگرد قله چیشیا هستی.
‫ولی خب که چی؟
‫تو هم نمی‌تونی از دست من فرار کنی.
‫گونگ‌سان ووآ، زیادی مغرور نشو.
‫شاگردای فرقه همه متحدن.
‫تنهایی نمی‌تونی رهبری رو غصب کنی.
‫چطور می‌تونی اینجوری باهام حرف بزنی؟
‫من و پدرت دوستای صمیمی بودیم،
‫برای همین مثل دختر خودم ‫باهات رفتار می‌کنم.
‫واقعاً نمی‌خوام که
‫ببینم اون بیرون آواره میشی.
‫بهتره خودتونو تسلیم کنین.
‫زیینگ، من حواس گونگ‌سان ووآ رو پرت می‌کنم.
‫منتظر یه فرصت باش که فرار کنی.
‫چینگ‌یون!
‫استاد، من میرم دنبالشون.
‫لازم نیست.
‫یعنی همینجوری ولشون کنیم برن؟
‫دقیقاً همینو می‌خوام.
‫زیینگ!
‫زیینگ، هنوز سلامتیتو به دست نیاوردی.
‫چرا حمله رو به خاطر من دفع کردی؟
‫دیوونه، ما دوستیم.
‫چرا باید به این چیزا فکر کنم؟
‫نمی‌تونیم زیاد اینجا بمونیم.
‫می‌ترسم گونگ‌سان ووآ ‫زود افرادش رو بفرسته دنبالمون.
‫باید سریع از اینجا بریم،
‫که بریم از ووشین و یین کمک بگیریم. ‫بیا بریم.
‫چی شده، زیینگ؟
‫هنوز تو فکر کاری هستی که
‫یین با شنزی کرد؟
‫نمی‌دونیم الان دینگ یین چه وضعی داره.
‫حتی اگه به راه درست برگشته باشه،
‫با این زخمایی که برداشته،
‫می‌تونه گونگ‌سان ووآ رو شکست بده؟
‫زیینگ.
‫الان دیگه تنها امیدمون اونه.
‫باشه. منم باهات میام.
‫می‌تونم کمک کنم.
‫پشیمونی‌های گذشته دیگه جبران نمیشن.
‫ولی حداقل می‌تونیم یه کاری کنیم
‫که اوضاع الان رو تغییر بدیم.
‫مشکل من با دینگ یین
‫به اندازه‌ی باقی موندنِ ‫فرقه شمشیرزنی کوه شو مهم نیست.
‫بابا و شنزی برای فرقه جون دادن.
‫من باید با همه وجودم از فرقه محافظت کنم
‫تا نذارم دست گونگ‌سان ووآ بیفته.
‫زیینگ.
‫نمی‌دونستم این‌قدر قوی هستی.
‫توی شرایط ناامیدی، ‫با مرگ روبرو میشیم تا دوباره متولد بشیم.
‫ووشین، اینجا خیلی باد میاد، سرما نخوری.
‫شیان‌بینگ گفت که ‫دارو هفت شبانه‌روز لازم داره.
‫امروز روز آخرشه.
‫نمی‌دونم دینگ یین تو چه حالیه.
‫دینگ یین!
‫چرا اینجوری شده؟ ‫دینگ یین؟ چی شده؟
‫واقعاً خیلی تلاش کردم.
‫زخم‌های داخلی و خارجیش خوب شدن.
‫ولی...
‫ولی چی؟
‫می‌ترسم مشکلش، از دست دادن روح باشه.
‫چیزایی هست که نمی‌خواد به یاد بیاره،
‫برای همین ذهنش بیدار نمیشه.
‫درمان بیماری‌های شدید راحته، ‫ولی درمان مشکلات روحی سخت‌ترینه.
‫دینگ یین، نگام کن. منم، یوئر.
‫بهم گفتی که
‫حتی اگه آسمون‌ بخواد اهریمن بشی،
‫باهاش مخالفت می‌کنی.
‫نباید شکست بخوری، دینگ یین!
‫دینگ یین، بیدار شو! بیدار شو!
‫- دینگ یین! ‫- دوشیزه یو!
‫دوشیزه یو، آروم باش.
‫باید بهش زمان بدیم.
‫یه زمانی، یه قهرمان بزرگ ‫در فرقه شمشیرزنی کوه شو بود.
‫که اسمش دینگ یین بود.
‫اون یه دوست خوب داشت،
‫که اسمش ژانگ شیان‌بینگ بود.
‫این آدم خیلی مهم بود،
‫و انقدر خوش‌تیپ بود ‫که دخترها براش می‌مردن.
‫پس...
‫رئیس، جدی باش.
‫من جدی‌ام. ادامه بده.
‫با شور و شوق، دینگ یین،
‫از شهر یوشی گذشت ‫تا یه شمشیر جادویی پیدا کنه.
‫اینطور شد که
‫به یه راهزن کوهی ‫به اسم ما یوان‌لونگ برخورد.
‫و اون ما یوان‌لونگه.
‫من ما یوان‌لونگ هستم.
‫درسته. این راهزن کوهی، ما یوان‌لونگه.
‫ما یوان‌لونگ،
‫دو تا از دوستای دینگ یین رو دزدید.
‫ژوگ زیینگ و ژو چینگ‌یون.
‫از اون موقع اتفاقات عجیبی شروع شد.
‫برای پیدا کردن شمشیر شنمو،
‫دینگ یین به کوه چینگ‌چونگ اومد.
‫حدس بزنین به کی برخورد کرد.
‫یو مینگ‌نیانگ!
‫این زن میانسال بود ‫ولی مثل گل زیبا بود.
‫بیوه یه شمشیرساز به اسم شو یوئه بود.
‫دینگ یین، یادت میاد یه بار بهت گفتم
‫عشق واقعی هیچ‌وقت نابود نمیشه.
‫مهم نیست چه سختی‌هایی داشته باشیم،
‫تا وقتی عشق واقعی باشه،
‫همه چی درست میشه.
‫دینگ یین؟
‫رییس. رییس.
‫رییس، لو جیُو رو پیدا کردیم.
‫مطمئنی؟
‫آره.
‫رییس.
‫لو جیو کجاست؟
‫تمام مدت اون داخل بوده.
‫طبق برنامه عمل کنین.
‫باشه.
‫اون یه روح ازلی داره، پس قدرتش زیاده. ‫تلاش نکنین مبارزه کنین.
‫طبق گفته شیان‌بینگ، ‫لو جیو از آتیش می‌ترسه.
‫نزدیکش از آتیش استفاده کنین
‫و روش تور بندازین.
‫اینجوری می‌گیرینش.
‫رییس، دوشیزه یو خوب می‌دونست.
‫شیائوو، ارهو، ببرینش.
‫یه راهی پیدا می‌کنیم ‫که روح ازلی رو خارج کنیم.
‫بله.
‫دوشیزه یو.
‫لو جیو خیلی ضعیف شده.
‫اگه روح ازلی رو از بدنش خارج نکنیم،
‫می‌ترسم دیگه طاقت نیاره.
‫پدرم یه سری مهارت بهم یاد داده.
‫می‌تونم امتحانش کنم.
‫وقتی دارم قدرتمو روش استفاده می‌کنم،
‫به نقطه تیانچی بدنش ‫یه سوزن نقره‌ای بزن.
‫شاید بتونیم سنگ روح سرخ رو ‫از بدنش خارج کنیم.
‫حالت خوبه؟
‫آره خوبم.
‫سریع روح ازلی رو جمع کن.
‫یین، حالا منو یادت میاد!
‫همه چی یادت اومده؟
‫فکر می‌کردم دنیا منو ترک کرده.
‫ولی برخلاف انتظارم، آسمون بهم رحم کرد
‫و تو رو بهم برگردوند.
‫یه دوست خوب مثل تو دارم،
‫پس چرا باید از زندگیم دست بکشم؟
‫اون چیزی که گرفتی ‫رحم آسمون‌ها نبود،
‫بلکه مراقبت‌های اون بود.
‫دینگ یین.
‫دینگ یین!
‫بالاخره بیدار شدی.
‫من یوئرم.
‫چرا منو کشتی؟
‫من نکشتمت.
‫برو عقب.
‫چرا منو کشتی؟
‫یین، یین، دقیق نگاه کن.
‫اون دوشیزه یوئه. خوب نگاه کن.
‫اون یه اهریمنه!
‫اهریمن؟
‫دیگه نمی‌خوام ببینمت.
‫نه، یین.
‫برو!
‫عقب وایسا! بیرونش کن. بیرونش کن.
‫دینگ یین.
‫یین.
‫باشه، پس من میرم.
‫یین.
‫دوشیزه یو، یین...
‫خب...
‫دوشیزه یو!
‫دوشیزه یو! صبر کن، دوشیزه یو!
‫دوشیزه یو، یین تازه بیدار شده.
‫یه سری اتفاقای عجیب طبیعیه.
‫ولی باید بهم اعتماد کنی.
‫بعد از یه مدت، می‌تونم درمانش کنم.
‫شیان‌بینگ، برای دینگ یین،
‫سخت‌ترین دردای گذشته که ازشون متنفره
‫همه به من مربوط میشن.
‫زخم‌هایی که توی دلش گذاشتم،
‫در مقایسه با زخم‌های بدنیش،
‫هزار برابر عمیق‌ترن.
‫می‌فهمم چرا نمی‌خواد منو ببینه.
‫و منم نمی‌خوام مجبورش کنم.
‫شاید من و دینگ یین
‫قسمتمون نیست با هم باشیم.
‫بهتره ازش دور بشم.
‫دوشیزه یو.
‫همیشه فکر می‌کردم
‫تو و اون نماینده خیر و شر هستین،
‫و نمی‌تونین با هم باشین.
‫ولی بعد از همه این اتفاقا،
‫دیدم که عشقت به اون
‫حتی اگه یخ هم باشه، می‌تونه اونو آب کنه.
‫شما دوتا خیلی چیزا رو پشت سر گذاشتین ‫که به اینجا رسیدین.
‫واقعاً می‌خوای از همه چی دست بکشی؟
‫قطعاً نمی‌خوام این کارو بکنم.
‫ولی شیان‌بینگ، ‫اگه منو می‌زد یا ازم متنفر بود،
‫حداقل نشون می‌داد بهم یه حسی داره،
‫ولی باورم نمی‌شه که ازم... ‫ازم می‌ترسید!
‫توی دلش دیگه منو
‫به عنوان دختری که عاشقشه نمی‌بینه.
‫اولین واکنشش وقتی منو دید، ترس بود.
‫توی ذهنش،
‫من همیشه به بدبختی‌های ‫دردناک گذشته‌ش ربط دارم.
‫هر دفعه که منو ببینه، احساس درد می‌کنه.
‫اگه همچنان پیشش بمونم،
‫از دید اون،
‫فقط آسیب بیشتری بهش می‌زنم.
‫ولی خودتم می‌دونی،
‫کسی که بیشتر از همه دوستش داره، تویی.
‫یه مدت بهش زمان بده تا فکر کنه
‫و منم بتونم قانعش کنم.
‫منم دوستش دارم، برای همین،
‫امیدوارم این دفعه حرف قلبشو دنبال کنه.
‫دینگ یین توی زندگیش ‫مثل یه حیوون در قفس بود.
‫مردم می‌خواستن ‫با روش‌های مختلف گیرش بندازن:
‫رنج‌ها، مسئولیت‌ها،
‫احساسات، و افتخارات.
‫ولی کی اهمیت می‌داد که
‫خودش واقعاً چی می‌خواد؟
‫اگه با اسم عشق
‫با لجبازی کنار خودم نگهش دارم،
‫چطور با بقیه فرق می‌کنم؟
‫نباید دیگه محصور هیچ چیزی باشه.
‫پس امیدوارم از حالا به بعد،
‫دیگه تحت فشار نباشه
‫و دیگه تحت کنترل نباشه.
‫و هر اتفاقی که بیفته،
‫خودش بتونه تصمیم بگیره.
‫می‌خوام آزاد باشه.
‫می‌خوای بهش آزادی بدی؟
‫پس خودت چی؟ تو چیکار می‌کنی؟
‫این انتخاب منه، آزادی منه.
‫رابطه به زور نمیشه.
‫مهم نیست چقدر می‌تونیم ‫نزدیک یا دور از هم باشیم.
‫برای من،
‫داشتنش توی زندگیم کافی بود.
‫ولی...
‫حالا اون خوب شده،
‫و تو هم کنارش هستی،
‫پس دیگه نگرانی ندارم.
‫مطمئنی که پشیمون نمیشی؟
‫کجا می‌تونه پیدات کنه اگه یه روز...
‫رفت.
‫الان فقط خودت می‌تونی برگردونیش.
‫یین، برای بعضی از آدما، ‫وقتی یه فرصت رو از دست بدی،
‫شاید هیچ وقت دیگه فرصتی نداشته باشی.
‫درباره‌ش صحبت نکن. نمی‌خوام بشنوم.
‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی؟
‫دوشیزه یو عاشقته.
‫هیچوقت نمی‌خواد احساس بدی داشته باشی.
‫ترجیح میده تنهایی بره و ازت دور بشه.
‫واقعاً می‌خوای اینطور بهش آسیب بزنی؟
‫قراره
‫همه رو از دور و برت برونی،
‫تا خوشحال بشی؟
‫- یین. ‫- یین.
‫دینگ یین!
‫به خودت بیا!
‫چرا اینقدر کله شقی؟
‫چرا نمی‌تونی احساساتشو درک کنی؟
‫به خاطر دوشیزه یو بهت مشت زدم.
‫می‌دونی چیه؟
‫اگه همینجوری ادامه بدی،
‫منم ترکت می‌کنم.
‫می‌دونی چرا هنوز زنده‌ای؟
‫چون همه کسایی که دور و برت هستن
‫با جونشون ازت محافظت می‌کنن.
‫من زیینگ رو خیلی دوست دارم، ‫ولی نمی‌تونم داشته باشمش.
‫دوشیزه تو رو خیلی دوست داره، ‫هر روز برات یه کاری می‌کنه،
‫ولی تو، براش ارزش قائل نیستی.
‫اگه دختری رو دوست داری، ‫دوستش داشته باش.
‫اگه نه، بذارش بره.
‫به عنوان یه مرد،
‫باید همه اینا رو بپذیری.
‫لیوی نابینا راست می‌گفت.
‫تنهایی حقته.
‫کمکم کن برش گردونم.
‫مطمئنی اینجاست؟
‫آره.
‫خبرچین دیده که اینجا استراحت می‌کنه.
‫رئیس،
‫کاری که داریم می‌کنیم ‫اسمش دزدیدن یه دختر نیست؟
‫مگه این از همون کارهایی نیست ‫که معمولاً انجام میدی؟
‫رئیس،
‫فکر می‌کنی دوشیزه یو موافقت می‌کنه؟
‫باید موافقت کنه.
‫اینو خوب نگاه کنین.
‫این خیلی ارزشمنده.
‫ولی برای خوشبختی دوستم،
‫می‌تونین حسابی ازش استفاده کنین.
‫چقدر سخاوتمند؟
‫سخت‌ترین کارها،
‫وقتی من انجامش بدم، ‫همینقدر ساده میشه.
‫هوئر، از این به بعدش با تو.
‫بریم.
‫هی، چرا اینجا وایسادین؟ بریم!
‫یالا!
‫برو.
‫دینگ یین، داری چیکار می‌کنی...
‫حرف نزن. ‫چیزای زیادی برای گفتن دارم،
‫و می‌خوام حسابی باهات صحبت کنم.
‫تازگی مرگ‌های زیادی رو دیدم.
‫می‌ترسم بذارم بذاری. ‫می‌ترسم دیگه هیچوقت نتونم پیدات کنم.
‫می‌ترسم هرچقدر بیشتر منتظر بمونم،
‫روزهای خوبی که با تو دارم کمتر بشه.
‫تو... هنوز اینو نگه داشتی؟
‫دیروز بارها از خودم پرسیدم:
‫تو کی هستی؟ دقیقاً تو کی هستی؟
‫بعد فهمیدم که احمق بودم.
‫فرقی نمی‌کنه از قبیله اهریمنی باشی
‫یا دختر لویی پائو،
‫فرقی نمی‌کنه که ‫یو ووشین باشی یا شیائویو،
‫کسی که دوست دارم تویی.
‫حتی اگه تمام عمرم ‫توی توطئه زندگی کرده باشم،
‫می‌دونم که عشقت به من واقعیه.
‫اون روز توب دره اهریمن‌کش، ‫ازم یه جواب خواستی،
‫ولی بعدش خیلی اتفاقا افتاد،
‫پس نتونستم بهت بگم.
‫امروز من، دینگ یین، ‫رسماً بهت اینو میگم،
‫دوستت دارم.
‫امیدوارم تمام عمرم در کنارت باشم.
‫تو همسرم بودی،
‫و امیدوارم هنوز هم باشی.
‫اشتباه کردم و قلبت رو شکستم.
‫امیدوارم بتونم عمرم رو
‫در جبران این اشتباه بگذرونم.
‫و امیدوارم تو هم یه عمر رو ‫به بخشش من اختصاص بدی.
‫با من ازدواج می‌کنی؟
‫لطفاً دوباره تنهام نذار.
‫دیوونه، هر اتفاقی هم که در آینده بیفته،
‫همیشه باهات می‌مونم.
‫دوستان من!
‫چه روز خوبیه امروز!
‫بیاین همه با هم خوش بگذرونیم، باشه؟
‫- آره! ‫- آره!
‫یالا! تشویق کنین!
‫عالیه!
‫نگاه کن. عروس اومد.
‫عروس اومد.
‫- داره میاد. ‫- داره میاد.
‫ساعت مبارکیه. ‫به خدایان آسمان و زمین تعظیم کنین.
‫گزارش، رئیس.
‫دو تا دختر ‫بیرون سعی دارن وارد بشن،
‫یکی با لباس بنفش، و اون یکی آبی.
‫مهارت‌های خوبی در هنرهای رزمی دارن.
‫افرادمون نمی‌تونن جلوشونو بگیرن.
‫زیینگ؟
‫دست نگه دارین.
‫یین، بالاخره پیدات کردم...
‫زیینگ.
‫تو... تو هنوز زنده‌ای.
‫خوبی؟
‫زیینگ!
‫چینگ‌یون، برای زیینگ چه اتفاقی افتاده؟
‫وقتی از کوه شو رفتیم،
‫توسط گونگ‌سان ووآ زخمی شد،
‫توی مسیر هم خسته شد،
‫برای همین غش کرد.
‫زیینگ! زیینگ!
‫هنوز هم ناراحتی؟
‫فقط رسمه.
‫نیازی نیست اتفاقی بیفته.
‫یین، دوشیزه یو،
‫متاسفم که مزاحم عروسیتون شدم.
‫چینگ‌یون،
‫تو و زیینگ بعد از چند شبانه روز سفر ‫به اینجا رسیدین،
‫چه اتفاقی برای ‫فرقه شمشیرزنی کوه شو پیش اومده؟
‫یین، از وقتی تو رفتی،
‫کل فرقه تحت کنترل گونگ‌سان ووآ قرار گرفته.
‫استاد من و استاد بایسائو
‫حبس خانگی‌ان.
‫وضعیت فرقه بحرانیه.
‫الان فقط تو می‌تونی کمک کنی.
‫چینگ‌یون، می‌دونی چیه؟
‫گونگ‌سون ووآ ‫به کل دنیای هنرهای رزمی خبر داده،
‫که من خائن فرقه شمشیرزنی شو هستم،
‫و هرکس منو ببینه باید درجا منو بکشه.
‫توی راه اینو شنیدیم.
‫فرقه شمشیزنی کوه شو ‫ازم سوءاستفاده کرد، آبرومو برد،
‫و دستور بازداشتم رو داد.
‫اون فرقه‌ی به اصطلاح راستین، ‫فقط یه جا برای بی‌عدالتیه.
‫پس، این چه ربطی به من داره؟
‫ولی تو یه زمانی شاگرد اون فرقه بودی.
‫نمی‌تونی بذاری نابود بشیم.
‫بابت زیینگ احساس گناه می‌کنم.
‫وقتی به هوش اومد، ‫ازش معذرت می‌خوام.
‫در مورد مسائل دیگه،
‫دیگه هیچ کاری با فرقه ندارم.
‫اگه بخوای بمونی،
‫می‌تونم بهت به چشم مهمان نگاه کنم.
‫اگه بخوای بری، مانعت نمیشم.
‫حرف دیگه‌ای برای گفتن نیست.