‫[قسمت پنجاه و سوم]
‫خیلی مبهم شنیدم که چینگ‌یون گفت
‫زیینگ اون موقع باردار بود
‫ولی اصرار داشت ‫مهارت‌های شمشیرزنی رو تمرین کنه.
‫بعداً، توی نبرد در دره‌ی اهریمن‌کش، ‫شمشیر زیینگ از کنترل خارج شد
‫و بچه‌ش رو از دست داد.
‫شیائوبائو توسط روح ازلی بچه تسخیر شد
‫این روح به یک حیوان وحشی تبدیل شد و ‫جون زیینگ رو نجات داد.
‫تو باید پدر اون بچه باشی.
‫شیائوبائو،
‫اون روز، اون همه راه اومدی تا به من برسی
‫فکر کردم
‫شاید بخوای چیزی بهم بگی.
‫ولی واقعاً انتظار نداشتم...
‫زیینگ، بیدار شدی.
‫پاشو دارو بخور. بیا.
‫دراز بکش.
‫زیینگ.
‫چینگ‌یون، ‫چرا زیینگ اینقدر بد آسیب دیده؟
‫بعد از اینکه توی نبرد ‫در دره‌ی اهریمن‌کش زخمی شد،
‫خیلی ضعیف شده.
‫وقتی از کوه پایین اومدیم،
‫سایه‌ی خونینی رو که گونگ‌سان ووآ ‫برای من استفاده کرد، مسدود کرد.
‫سعی کردم توی راه درمانش کنم،
‫ولی انرژی ازلیش مقاومت کرد.
‫نگران من نباشین.
‫مُردن خیلی راحت‌تر از زنده بودنه.
‫اگه بمیرم، راحت میشم.
‫حرف‌های احمقانه نزن، زیینگ.
‫تا وقتی من اینجام، حتماً خوب میشی.
‫یین می‌تونه از سایه‌ی خونین ‫استفاده کنه، درسته؟
‫می‌خوام ازش کمک بگیرم.
‫نیازی نیست.
‫اون از فرقه شمشیرزنی کوه شو ناامید شده.
‫هیچ اهمیتی،
‫به فرقه ما نمیده.
‫نمی‌تونم کاری نکنم.
‫بیاین! چند نفر به پایگاه‌مون حمله کردن.
‫زود باشین!
‫رئیس،
‫اینا شب به پایگاه‌مون نفوذ کردن ‫تا جاسوسی کنن
‫و چند تا از برادرها رو زخمی کردن.
‫رفقای کارآموز، انتظار نداشتم ‫به‌عنوان شاگردای فرقه شمشیرزنی کوه شو
‫به دزد تبدیل بشین.
‫دینگ یین، تو با زن اهریمنی همکاری کردی و
‫به فرقه شمشیرزنی کوه شو خیانت کردی.
‫بهتره با من برگردی
‫و از استاد بزرگ درخواست مجازات کنی.
‫کوری یا کری؟
‫بعد از شنیدن مزخرفات بقیه ‫میای منو بکشی.
‫در واقع، باید زباله‌های ‫فرقه شمشیرزنی کوه شو رو حذف کنم.
‫یین!
‫به خاطر بی‌احتیاطی ما، ‫مکان شما لو رفته.
‫چون ما همه از یه فرقه هستیم،
‫زندگیشون رو ببخش.
‫بذارین برن.
‫چطوره از اینجا بریم
‫و بیخیال مسائل دنیای هنرهای رزمی بشیم
‫و زندگی عادیمون رو داشته باشیم؟
‫دینگ یین، می‌فهمم چه فکری داری.
‫هرکسی که دردسر رو شروع کنه، ‫خودش باید تمومش کنه.
‫مسئله‌ی فرقه شمشیرزنی کوه شو ‫به خاطر تو شروع شد.
‫شاید فقط تو بتونی بهش پایان بدی.
‫می‌دونم، ولی واقعاً خیلی خسته‌ام.
‫درخت‌ها ممکنه آرامش بخوان ‫ولی باد آروم نمی‌گیره.
‫اگه گونگ‌سان ووآ از بین نره، ‫برای فرقه سخته که به آرامش برسه.
‫بعدش دنیا هم به صلح نمی‌رسه.
‫اگه اینطور باشه، ‫می‌تونیم یه زندگی آروم داشته باشیم؟
‫با فرقه شمشیر کوه شو شروع کردم ‫و با همونم تموم می‌کنم.
‫بذار خودم به سرنوشتم پایان بدم،
‫بدون یه لحظه آرامش تو زندگیم.
‫زیینگ،
‫تو می‌تونی هر سختی رو تحمل کنی.
‫این زخم کوچیک برای تو چیزی نیست.
‫فراموش کردی که
‫من، ژانگ شیان‌بینگ،
‫یه پزشک با مهارت بالام ‫که می‌تونم همه بیماری‌ها رو درمان کنم.
‫حتی به قیمت جون خودم،
‫تو رو درمان می‌کنم.
‫زندگی با ارزش‌ترین چیز در دنیاست.
‫باید براش ارزش قائل باشی.
‫راحت زندگیتو به خطر ننداز.
‫من لایقش نیستم.
‫لایقش هستی.
‫من برای تو و یین،
‫هر کاری بکنم ارزشش رو داره.
‫نگران نباشی. من زیینگ رو نجات میدم.
‫یین.
‫یین، الان می‌خوای به ما کمک کنی؟
‫زیینگ، برای مرگ دان شنزی، من مقصرم.
‫می‌دونم هر چی بگم بی‌فایده ست.
‫ولی حالا که با دشمنی قوی روبرو هستیم،
‫امیدوارم که فعلاً منو ببخشی.
‫بعد از مرگ شنزی، خیلی فکر کردم.
‫مسائل رو با خودم حل و فصل کردم ‫و احساس آرامش کردم.
‫همه چی تقدیر و سرنوشته.
‫اگه مرگ شنزی بتونه بهت کمک کنه ‫که ذهنت رو روشن کنی
‫و از قبیله اهریمنی جدا بشی،
‫پس مرگش ارزشش رو داره.
‫منم یه چیزی رو فهمیدم.
‫کنار فرقه شمشیرزنی کوه شو می‌ایستم.
‫تا وقتی ما شاگردها یکی باشیم،
‫باور دارم فرقه ‫حتماً شر رو به خیر تبدیل می‌کنه.
‫یین،
‫این روح ازلیه که
‫همین الان از لو جیو خارج کردیم.
‫باهاش چیکار کنیم؟
‫از اونجایی که این چیز مضر
‫از بدن من خارج شده،
‫می‌سپارمش به عهده خودت.
‫علاوه بر این،
‫گونگ‌سان ووآ قبلاً در مورد اینجا فهمیده.
‫دیگه نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫باید فکر کنیم کجا می‌تونیم بریم.
‫باید قبل از اون ‫روح‌های ازلی گمشده رو پیدا کنیم.
‫ولی روح‌های ازلی توی دنیا خیلی زیادن.
‫کجا می‌تونیم پیداشون کنیم؟
‫اینقدر زود نباید نتیجه‌گیری کنین.
‫پنج روح بهم خبر داد که
‫روح‌های ازلی به خاطر انرژی اهریمنی ‫به ناحیه اهریمنی غرب جذب شدن.
‫کسی که روح‌های ازلی رو کنترل می‌کنه...
‫توبا ست؟
‫آره، خودشه.
‫پس منتظر چی هستیم؟
‫بیایین همین الان بریم.
‫باشه. اگه توبا رو از بین نبریم،
‫همیشه می‌خواد ‫مهر و موم ناحیه غربی رو نابود کنه.
‫بیاین از این فرصت استفاده کنیم
‫تا به خاطر مردم از شرش خلاص بشیم.
‫صبر کنین. ناحیه غربی به شدت خطرناکه.
‫یین، بذار از برادرهام بخوام که
‫سلاح‌ها و مواد دارویی بیشتری آماده کنن
‫که در صورت نیاز استفاده کنیم.
‫رئیس، حالا که اینطوره،
‫بذار بگم برادرها باهات بیان.
‫نه. این موضوع ‫مربوط به فرقه شمشیرزنی کوه شوئه.
‫نمی‌تونیم شما رو به دردسر بندازیم.
‫رئیس.
‫شیان‌بینگ، ما داریم به یه جنگ سخت میریم.
‫برادرهای تو از نظر شجاعت و هوش ‫از بقیه بهترن و چابک هستن.
‫بذار نزدیک حصار باشن.
‫که اگه نیاز شد،
‫ازشون کمک بگیریم. ‫ضرری نداره که آماده باشن.
‫باشه. به حرفت گوش می‌کنم.
‫بریم آماده بشیم
‫تا فردا از حصار عبور کنیم.
‫زیین،
‫فردا میریم.
‫به عنوان یه رئیس،
‫چرا اینقدر زیاد پیش من میای؟
‫وسایلتو جمع نکن.
‫تو تازه بهبود پیدا کردی.
‫خطر نکن.
‫اینجا بمون.
‫بذار هوئر و بقیه ازت مراقبت کنن.
‫اینجوری نمیشه. من که ناتوان نیستم.
‫تازه، منم عضو فرقه‌ام.
‫باید برم.
‫ولی...
‫خب. دیگه چیزی نگو.
‫من قبلاً، خیلی لجباز و خودخواه بودم.
‫الان، بعد از اینکه همه چی رو از دست دادم،
‫پشیمونم که قدرشونو نمی‌دونستم.
‫شاید این آخرین شانسم باشه
‫تا جبران کنم.
‫بذار بیام.
‫شیان‌بینگ، متاسفم. ‫بذار فقط بگم که بهت مدیونم.
‫می‌فهمم.
‫ولی نگو بهم مدیونی.
‫تا وقتی ببینم در امانی،
‫راضی‌ام.
‫منطقه غربی با انرژی اهریمنی اونجاست.
‫ولی این حصار خیلی قدرتمنده.
‫می‌تونیم ازش عبور کنیم؟
‫اون موقع، بای‌مئی ژن‌رن
‫این حصار رو با قدرت شمشیر ‫ننمینگ لیهو درست کرد.
‫این حصار می‌تونه ‫انرژی اهریمنی رو محصور کنه
‫و مردم منطقه اهریمنی رو ‫اون داخل حبس کنه
‫تا دنیا رو محافظت کنه.
‫ما آدم عادی هستیم.
‫تحت تأثیر قرار نمی‌گیریم.
‫به هر حال، بهتره که احتیاط کنیم.
‫تو اینجا بمون. ‫من میرم راه رو بررسی کنم.
‫مواظب باش.
‫یین!
‫بریم.
‫وایسین!
‫برین دنبالشون!
‫مواظب باش.
‫بریم یه نگاهی بندازیم.
‫فرار نکن! بیا اینجا.
‫وایسین! فرار نکنین!
‫زود باشین! اون جلو!
‫وایسین!
‫لعنتی‌ها، بذارین بره.
‫نزدیک نیایم، وگرنه می‌کشمش.
‫اونا مجبورن این کارو بکنن.
‫بذارین برن.
‫اگه بذاریم یه نفر بره، ‫بقیه برده‌ها هم همین کارو می‌کنن.
‫اونوقت دیگه توی شهر آسمانی ‫نظم و قانونی نمی‌مونه.
‫باید چیکار کنیم؟ ‫بهشون کمک کنیم یا نه؟
‫البته که باید.
‫ولی داریم به کی کمک می‌کنیم؟
‫بیاین اول اون خانم رو نجات بدیم.
‫چینگ‌یون، حالت خوبه؟
‫خوبم.
‫حالت خوبه؟
‫لطفاً از جونم بگذرین. ‫لطفاً از جونم بگذرین.
‫قهرمان‌ها،
‫اونا،
‫اونا نمی‌تونن آزار و اذیت ‫شهر آسمانی رو تحمل کنن،
‫برای همین منو گروگان گرفتن.
‫اونا رو نکشین. بذارید برن.
‫زود باشین برین.
‫بعد از رد شدن از حصار، دیگه برنگردین.
‫برین یه جای دور. برین!
‫زود باشین. بریم.
‫ممنون. ممنون.
‫زود باشین.
‫ممنون.
‫حالش چطوره؟
‫این خانم خیلی ضعیفه.
‫و وضعیت نبضش ‫با آدمای عادی فرق داره.
‫و عجیب‌ترین چیز اینه که
‫استخون‌هاش خیلی شکننده‌ان،
‫انگار از شیشه ساخته شدن.
‫به احتمال زیاد، آشفتگی چند لحظه پیش
‫اونو ترسونده.
‫پس نجاتش بده.
‫اینطور نیست که نخوام نجاتش بدم.
‫فقط اینه که همچین حالتی رو
‫هرگز ندیدم،
‫و واقعاً نمی‌دونم چطور نجاتش بدم.
‫این بیماری استخون‌ شکننده شیشه‌ایه.
‫این بیماری رو ‫توی کتاب پزشکی مامانم دیدم.
‫درمانش رو بهت میگم. ‫از سوزن استفاده کن.
‫باشه.
‫واقعاً مؤثره.
‫دوشیزه یو، حتماً باید بذاری
‫کتاب شفادهنده جاویدان رو ببینم.
‫آقا، منو نجات دادین.
‫بیدار شدی. ‫حالت چطوره؟
‫خوبه.
‫یین، دور و بر اینجا خالیه،
‫خوب نیست زیاد بمونیم.
‫خانم، ما یه کاری داریم.
‫داریم میریم.
‫کجا می‌رین؟
‫بوی شما به منطقه‌ی اهریمنی نمی‌خوره.
‫اگه بی‌احتیاط وارد بشین،
‫می‌ترسم توی خطر بیفتین.
‫راستش رو بخوای،
‫برای اینکه از دست دشمنمون فرار کنیم،
‫ریسک کردیم و ‫وارد منطقه‌ی اهریمنی غرب شدیم.
‫این چطوره؟
‫با من بیاین.
‫یه جایی دارم که ‫می‌تونین موقتی پناه بگیرین.
‫شهر آسمانی با جاهای دیگه فرق داره.
‫همه‌ی ساکنان اینجا ‫توی منطقه‌ی غربی بزرگ شدن.
‫مدت‌ها زیر فشار حصار بودن،
‫بوشون با بقیه آدمای دشت مرکزی فرق داره.
‫شما هم که اینجوری اومدین.
‫حتی اگه لباس مبدل بپوشین، فایده نداره.
‫آدمایی که یه ذره مهارت دارن
‫به سرعت می‌فهمن.
‫اول این قرص رو که بهتون میدم بخورین.
‫موقتاً بوی شما رو کم می‌کنه
‫تا بوی غریبه‌ها رو ندین
‫اینجوری، می‌تونین وارد شهر آسمانی بشین.
‫خوبه. با من بیاین.
‫بیاین.
‫از این طرف.
‫اینجا مرکز پزشکی منه.
‫توی این منطقه‌ی اهریمنی،
‫معمولاً پناهنده‌هایی هستن ‫که می‌خوان فرار کنن.
‫این مرکز پزشکی همیشه مخفیانه کار کرده،
‫پس تبدیل به پناهگاهی برای اونا شده.
‫اون مثل معروف میگه، ‫از گل و لای بیرون بیا ولی پاک بمون.
‫امروز بالاخره بهش رسیدم
‫لطفاً بیاین داخل.
‫اینجا مهمانسرای مرکز پزشکی منه.
‫می‌تونین موقتی اینجا بمونین.
‫ممنون، خانوم.
‫اول شما منو نجات دادین.
‫من دارم لطف شما رو جبران می‌کنم.
‫این تقدیر بین ماست.
‫راستی خانم،
‫باید شما رو چی صدا کنیم؟
‫اسمم تومنگه.
‫ارباب توبا رسید!
‫اینجا بمونین و تکون نخورین.
‫میرم ببینم چه خبره، زود برمی‌گردم.
‫بانوی من.
‫بابا.
‫منگ، حالت خوب نیست، ‫نیاز نیست تعظیم کنی.
‫ممنون بابا.
‫فکر نمی‌کردم تومنگ
‫در اصل دختر توبا باشه.
‫دقیقاً چی شد؟
‫چطوری شد که دزدیدنت؟
‫من فقط رفته بودم مرز ‫برای جمع‌کردن گیاه دارویی.
‫ولی فکر نمی‌کردم این اتفاق بیفته.
‫بابا، کلی آدم فرستادی دنبالم.
‫من واقعاً دختر بدی‌ام.
‫بانوی من، شما ضعیفین.
‫اگه در آینده لازم بود کاری کنین،
‫فقط به من بگین تا انجام بدم
‫که دیگه اتفاقی نیفته ‫و ارباب توبا نگرانتون نشن.
‫منگ،
‫چرا بوی آدمای غریبه از این حیاط میاد؟
‫بابا، من...
‫اینجا بوی غریبه نمیاد.
‫فقط یه آهوی کوچیک رو ‫لب مرز نجات دادم.
‫نترسونیش.
‫تو چقدر مهربونی.
‫مواظب باش بعداً سرت کلاه نره.
‫می‌دونم، بابا.
‫تو هنوز خوب نشدی.
‫بیشتر از این نگران من نباش.
‫خوشحالم حالت خوبه.
‫چند روز دیگه مراسم قربانیه.
‫دیگه نرو بیرون.
‫باشه، بابا.
‫خداحافظ، بابا.
‫ممکنه فهمیده باشن که ما اینجاییم؟
‫نمی‌دونم.
‫تومنگ، ممنون که بهمون کمک کردی.
‫شما به منطقه غربی اومدین
‫و مخصوصاً منو لب مرز نجات دادین.
‫هدفتون دقیقاً چیه؟
‫در موردمون بد برداشت کردی.
‫واقعاً تصادفی بهت برخوردیم
‫و نجاتت دادیم.
‫نیاز به توضیح نیست.
‫نیتتون رو همون موقع دیدم.
‫اگه دنبال من نیستین،
‫پس حتماً دنبال بابام هستین.
‫آقای یو،
‫می‌خوام بهت اعتماد کنم.
‫حاضری حقیقت رو بگی؟
‫ما،
‫واقعاً برای پناه گرفتن اینجاییم.
‫حالا که بهم اعتماد ندارین،
‫پس منم به شماها اعتماد ندارم.
‫دیگه اینجا جایی ندارین.
‫منو نجات دادین،
‫پس ردتون رو لو نمیدم.
‫ولی قصر اهریمنی بابام کلی محافظ داره.
‫به این راحتی‌ها نمی‌تونین واردش بشین.
‫از اینجا برین.
‫چقدر راحت لو رفتیم.
‫یعنی دوباره باید تو خیابون بخوابیم.
‫میرم باهاش حرف بزنم.
‫تومنگ،
‫می‌خوام درباره یه چیزی باهات صحبت کنم.
‫بیا تو.
‫چرا وسایل شفادهنده جاویدان دست‌خالی ‫دست توئه؟
‫واقعاً اشتباه حدس نزدم. می‌شناسیش.
‫روشی که برای درمانم استفاده کردی
‫دقیقاً مثل روش اون بود.
‫تو هم شفادهنده جاویدان رو می‌شناسی؟
‫اون استاد منه.
‫قبل از اینکه ببینمش،
‫زندگیم ضعیف، تاریک و ناامیدانه بود.
‫شنیده بودم بابام می‌گفت
‫که من بچه نارس بودم.
‫بعد از کمتر از پنج ماه ‫که تو شکم مادرم بودم، به دنیا اومدم.
‫برای اینکه زنده بمونم،
‫بابام منو گذاشت
‫توی حوضچه نیلوفر جادویی.
‫من مثل یه گیاه،
‫مواد مغذی رو از حوضچه می‌گرفتم.
‫توی بچگیم،
‫فقط تنهایی، سرما و ترس بی‌پایان بود.
‫وقتی شب می‌شد،
‫با چهار تا دیوار و ‫آب سرد حوضچه رو‌برو بودم.
‫هیچ‌وقت فکر نمی‌کردم
‫یه روز از این حوضچه بیرون بیام
‫تا وقتی که اونو دیدم.
‫از اون موقع،
‫هر ماه می‌اومد به حوضچه جادویی سر بزنه
‫و با داروهای گیاهی و سوزن نقره‌ای ‫بدنم رو تقویت می‌کرد.
‫من که با استخونای شکننده ‫به دنیا اومده بودم،
‫بالاخره یه فرصت پیدا کردم
‫که از اونجا که نه خورشید رو می‌شد دید ‫نه آسمونو، بیرون بیام.
‫زیاد طول نمی‌کشه.
‫تحمل کن. زود تمومش می‌کنم.
‫بیا.
‫کفش‌ها رو دوست داری؟
‫آروم. مواظب باش.
‫بیا. بذار کمکت کنم.
‫بیا. سعی کن آروم جلو بری.
‫آروم راه برو.
‫دوباره انجامش بده.
‫خوبی؟
‫نگران نباش. حالم خوبه.
‫بریم.
‫برای من،
‫اون مثل مادرم بود
‫که زندگیمو نجات داد.
‫بعد از اینکه از حوضچه جادویی رفتیم بیرون،
‫نه فقط بهم اجازه داد ازش طب یاد بگیرم،
‫بلکه گاهی وقتا برام داستان تعریف می‌کرد،
‫و باعث شد
‫خیلی از فلسفه‌های زندگی رو بفهمم.
‫اون بهم یاد داد که از کمک کردن لذت ببرم
‫و باگذشت باشم.
‫تحت تأثیر اون، این مرکز پزشکی
‫قدم به قدم شکل گرفت.
‫آقای یو،
‫تو چطوری با استاد سویین آشنا شدی؟
‫مثل تو،
‫چندین بار توی دشت مرکزی ‫توسطش نجات پیدا کردم.
‫به خاطر همین حس می‌کنم بهم نزدیکی.
‫به نظر میاد
‫سرنوشت ما رو به هم رسونده.
‫گاهی سرنوشت خیلی عجیبه.
‫آدمایی که باید همو ببینن، همو می‌بینن.
‫ولی متأسفانه،
‫شفادهنده جاویدان،
‫از دنیا رفته.
‫چطور این اتفاق افتاد؟
‫اون که خیلی مهربون بود.
‫حتی فرصت ندارم دوباره ببینمش.
‫آره.
‫خیلی آدم مهربونی بود.
‫ولی آسمون بهش اجازه نداد
‫که به زندگی ادامه بده.
‫خیلی بی‌انصافیه.
‫چون تو به شفادهنده جاویدان ‫خیلی نزدیک بودی،
‫می‌خوام رک و راست باهات حرف بزنم.
‫خانم تومنگ،
‫سنگ روح سرخ رو می‌شناسی؟
‫سنگ روح سرخ؟
‫یه چیزایی درباره‌ش شنیدم.
‫سنگ روح سرخ یه چیز شیطانیه.
‫توی جنگی که در دشت مرکزی بود، خرد شد.
‫ارواح ازلی‌ای که ازش پخش شدن، ‫به‌خاطر انرژی اهریمنی،
‫به سمت منطقه غربی جذب شدن.
‫ما حدس می‌زنیم که
‫اون ارواح ازلی که پخش شدن
‫الان دست پدرت باشن.
‫قبلاً بهت نگفتم
‫چون می‌ترسیدم باعث دردسرت بشه.
‫خودم می‌دونم که بابام آدم خوبی نیست.
‫ولی از وقتی که از دشت مرکزی برگشته،
‫حال جسمیش مدام بدتر شده.
‫و دیگه اصرار نداره که مهر و موم رو بشکنه.
‫اگه تصمیمی بگیره،
‫قطعاً دلیلی پشتش هست.
‫ولی اگه ازم بخوای بهش خیانت کنم،
‫نمی‌تونم این کارو کنم.
‫می‌خوای دوباره ‫شفادهنده جاویدان رو ببینی؟
‫می‌خوای اون دوباره برگرده؟
‫می‌تونم دوباره ببینمش؟
‫بذار یه راز بهت بگم.
‫سنگ روح سرخ می‌تونه ‫یه آدمو دوباره زنده کنه.
‫آقای یو بهم حقیقت رو گفته.
‫حاضرم به خاطر شما پدرمو راضی کنم.
‫شما هم مثل خانواده‌م می‌مونین
‫این چیز خوبیه، نه؟
‫خانم تومنگ، تو خیلی مهربونی.
‫قطعاً منطقی و درستکاری
‫ولی ورود به کاخ اهریمنی،
‫کار آسونی نیست.
‫باید یه نقشه درست بکشین.
‫فعلاً اینجا بمونین.
‫سرورم.
‫ارواح ازلی سنگ روح سرخ که امروز جمع شدن
‫قطعاً خیلی‌ها رو به سمت خودشون می‌کشن.
‫نگهبانی رو تقویت کنین ‫و هیچکس نباید سهل‌انگاری کنه.
‫فهمیدین؟
‫بله.
‫خیلی وقته ندیدمت، توبا.
‫گونگسان ووآ.
‫واقعاً اوضاع خوبی داری.
‫هنوز همه ارواح ازلی رو جمع نکردی،
‫ولی مشتاق دیدن دخترتی.
‫مطمئنم اونا اومدن.
‫با اینکه تومنگ داره قایمشون می‌کنه،
‫بوی سنگ روح سرخ درون دینگ یین رو
‫نمیشه پنهان کرد.
‫جالبه.
‫به نظر میاد دینگ یین و دخترت
‫می‌خوان از داخل و خارج
‫علیه تو اقدام کنن.
‫بذار هر کاری دوست دارن بکنن.
‫یه راهی برای مقابله باهاشون دارم.
‫توبا،
‫اون ارواح ازلی که جمع کردی رو ‫کجا قایم کردی؟
‫شمشیر ننمینگ لیهو رو آوردی؟
‫در حالی که کشیش یه پله بالا میره ‫شیطان ده تا بالا میره.
‫حالا که تونستن ‫تومنگ رو به طرف خودشون بکشن،
‫بیا از ترفند خودشون استفاده کنیم ‫و مار رو از سوراخش بکشیم بیرون.
‫یه سری از ارواح ازلی سنگ روح سرخ رو
‫توی یه جای خیلی امن قایم کردم
‫که هیچکس نمی‌تونه فکرشو بکنه.
‫وقتی همه ارواح ازلی رو جمع کردی،
‫شمشیر ننمینگ لیهو رو ‫طبق توافقمون بهت میدم.
‫وقتی مهر و موم شکست،
‫می‌تونی دشمن رو ‫از دشت مرکزی به عقب برونی.
‫بیا با هم دنیای هنرهای رزمی رو ‫مدیریت کنیم.
‫سرورم.
‫فکرشو نمی‌کردم
‫که بتونم ردپای تو رو اینجا هم پیدا کنم.
‫مامان،
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫می‌دونی؟
‫یو‌ئر.
‫تومنگ هنوز نمی‌دونه که
‫تو یه زنی، آره؟
‫می‌خوای چی بگی؟
‫اون تونسته توی یه مدت کوتاه
‫به خانواده‌ش خیانت کنه.
‫این کار اصلاً آسون نیست.
‫می‌تونم بگم که
‫اشتباهی فکر می‌کنه تو یه مردی.
‫دیگه ازش سوءاستفاده نکن.
‫دینگ یین، سنگ روح سرخ خیلی مهمه.
‫نباید شکست بخوریم.
‫فقط اینکه من فریب خوردم،
‫نمی‌خوام دیگران
‫آسیب ببینن.
‫خیالت راحت. وقتی زمانش برسه،
‫بهش میگم.
‫راستی، بعد از اینکه ‫سنگ روح سرخ رو گرفتیم،
‫می‌خوای چیکار کنی؟
‫می‌فرستمش به کوه شو
‫که دیگه به مردم آسیب نرسونه.
‫با اینکه سنگ روح سرخ مضره،
‫ولی تو به خاطر اون دوباره زنده شدی.
‫هر بار که بهش فکر می‌کنم، حس می‌کنم
‫همه چیز توی دنیا دو جنبه داره
‫که به هم متصل هستن.
‫راستی،
‫اون موقع دقیقاً چی شد؟
‫وقتی بین مرگ و زندگی بودی،
‫چطور سنگ روح سرخ وارد عمل شد؟
‫دقیق یادم نمیاد.
‫فقط یادمه توی لحظه‌ای که داشتم می‌مردم،
‫روح ازلی توی بدنم در حرکت بود.
‫لحظه‌ای که ضربان قلبم متوقف شد،
‫شاید به خاطر قدرت روح ازلی بود،
‫که دوباره قلبم به تپش افتاد.
‫راستی یوئر،
‫چرا یهو این سوال رو ازم پرسیدی؟
‫دوشیزه یو.
‫می‌خوای از همون روشی استفاده کنی،
‫که پدرتو به زندگی برگردونی؟
‫چطور ممکنه؟
‫دوشیزه یو منطقیه.
‫این کارو نمی‌کنه.
‫می‌کنه.