‫[قسمت پنجاه و ششم]
‫یین،
‫همه فکر می‌کنن تو یه قهرمانی.
‫ولی خوشحالی؟
‫رنج زودگذره.
‫توی دنیا خیلی بدبختی هست.
‫باید یه چیز رو همیشه یادمون باشه.
‫باید همیشه در راه درست قدم برداریم.
‫اینو یادت باشه.
‫سعی خودمو می‌کنم.
‫مواظب خودت باش.
‫اگه قسمت بود، باز همدیگه رو می‌بینیم.
‫رفتگان رفتن، ‫زنده‌ها باید به زندگی ادامه بدن.
‫توی گذشته گیر نکن.
‫ممنون که جونمو نجات دادی.
‫ولی همه این اتفاق‌ها،
‫به خاطر تو افتاده.
‫فکر می‌کنی با چند تا حرف ‫میشه همه رو جبران کرد؟
‫دینگ یین،
‫پدرم داره سعی می‌کنه کمکت کنه.
‫حالا که آدمای زیادی همراهت نیستن،
‫اگه با ما همکاری نکنی،
‫احتمالش کمه که بتونی ‫گونگ‌سان ووآ رو شکست بدی.
‫نیازی نیست.
‫کمکم رو نمی‌خوای،
‫نه به خاطر اینکه از من متنفری،
‫بلکه چون نمی‌خوای ‫با اشتباهات خودت روبرو بشی.
‫فکرای من
‫به تو ربطی نداره.
‫تاریخ همیشه تکرار میشه.
‫تو داری همون مسیری رو میری
‫که من رفتم.
‫من بهت صدمه زدم.
‫ولی تو به یوئر آسیب زدی.
‫حسابای قدیمی
‫خیلی وقت پیش صاف شد.
‫درسته بهش آسیب زدم.
‫ولی با تو فرق دارم.
‫چقدر با هم فرق داریم؟
‫حالا که گفتی،
‫من از نسل اهریمنی‌ام،
‫و برام سخته از طبیعتم خلاص بشم،
‫تو پسر شش ستاره‌ای،
‫یه ظرف برای چیزای شرارت‌بار.
‫از نگاه آدمای درست‌کار،
‫ما با بقیه فرق داریم.
‫در طول همه سالای پرآشوب زندگیمون،
‫اگه کارایی که کردیم درست بوده یا غلط، ‫اگه از سر عشق بوده یا نفرت،
‫فقط خواستیم زنده بمونیم.
‫در تمام عمرم،
‫می‌خواستم فرصتی برای اثبات خودم پیدا کنم.
‫کارای تو هم فرق زیادی با این نداره.
‫الان یه فرصتی هست.
‫باید کینه‌هامونو کنار بذاریم و ‫روی این تمرکز کنیم که
‫با هم دشمن رو شکست بدیم.
‫خیالت راحت.
‫اگه قرار باشه بین درست و غلط انتخاب کنم،
‫غلط رو انتخاب نمی‌کنم.
‫بقیه چیزا رو
‫بذار همونطور که هستن باشن.
‫بابا!
‫نگران نباش.
‫حالا که من اینو می‌فهمم،
‫فکر کنم اونم می‌فهمه.
‫دینگ یین رو تحویل بدین. ‫مرد اهریمنی رو بکشین.
‫- دینگ یین رو تحویل بدین. ‫- انقدر داد نزنین.
‫دینگ یین رو تحویل بدین. ‫مرد اهریمنی رو بکشین.
‫- دینگ یین رو تحویل بدین. ‫- دنبال من می‌گردین؟
‫من همینجام.
‫یین، اینا با نیت خوب نیومدن.
‫از اینجا برو.
‫گونگسان ووآ این شایعه رو راه انداخته.
‫اگه نیام اینجا،
‫بیخیال نمیشن.
‫دینگ یین،
‫تو با قبیله اهریمنی همدست شدی ‫و مصیبت رو به دنیای هنرهای رزمی آوردی.
‫چطوری کارهاتو توجیه می‌کنی؟
‫باهاش حرف نزن.
‫بیاین ببندیمش و ببریمش کوه شو ‫تا اونجا مجازات بشه.
‫- آره. ‫- ببریمش کوه شو.
‫قبلیه مقدس سایه‌ی آتشین ‫و همه‌ی اعضاش،
‫به راه درست برگشته.
‫الان دیگه هیچ قبیله اهریمنی،
‫در دنیا وجود نداره.
‫چطور می‌تونین بگین ‫من با یه قبیله اهریمنی همدستم؟
‫رفقا،
‫من هیچ‌کدومتون رو نمی‌شناسم.
‫ولی همیشه کارها رو
‫بر اساس وجدانم انجام دادم.
‫چیزی رو که در کوه شو یاد گرفتم ‫همیشه یادم بوده
‫اختلافات داخلی کوه شو ‫شما رو به دردسر انداخته.
‫باید از طرف کوه شو ازتون معذرت‌خواهی کنم.
‫ما همه اعضای دنیای هنرهای رزمی هستیم.
‫باید به راه درست احترام بذاریم،
‫برای حق و ناحق تمایز قائل بشیم،
‫و از هرگونه تحریک دوری کنیم.
‫واقعاً فکر می‌کنین
‫گونگ‌سان ووآ شما رو زنده نگه می‌داره،
‫وقتی که دینگ یین و من رو بگیرین؟
‫گونگ‌سان ووآ ‫در حال ترویج جادوی سایه‌ی خونینه.
‫شما رو به اینجا فراخونده،
‫تا بتونه همه‌ی شما رو یکجا از بین ببره،
‫و به تمام دنیای هنرهای رزمی حکومت کنه.
‫اون نیت شومش رو مشخص کرده.
‫یه کم فکر کنین تا متوجه بشین.
‫اگه ما رو ببرین پیشش،
‫شما رو به محض رسیدن می‌کشه.
‫شماها ترسیدین.
‫می‌خواین ما هم
‫با شما بمیریم؟
‫من اینجا قول میدم که
‫هیچ‌کدوم از شما ‫به خاطر ما به دردسر نمی‌افتین.
‫چطور می‌تونی اینو تنهایی تضمین کنی؟
‫قبیله مقدس سایه‌ آتشین آماده‌ست
‫تا با فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو متحد بشه،
‫و امنیت همه‌ی شما رو تأمین کنه.
‫گوش کنین،
‫خانواده‌ جیانگ‌نان فن آماده‌ست
‫تا هم‌دل و هم‌فکر ‫با فرقه‌ی شمشیرزنی کوه شو همکاری کنه
‫مامان!
‫چینگ‌یون!
‫نامه‌ت رو دریافت کردم.
‫نگران نباش!
‫هر چی داریم رو به خطر میندازیم،
‫تا تو و دینگ یین رو امن نگه دارم.
‫همه‌ی شما،
‫قبیله اهریمنی ‫به راه درست برگشته.
‫چرا هنوز بهشون سخت می‌گیرین؟
‫صلح در دنیا در اولویته.
‫درباره‌ی این موضوع،
‫کوه شو خودش به مشکل رسیدگی می‌کنه.
‫من، تونگ یوان‌چی از کوه وودانگ،
‫آماده‌ام که اینو تضمین کنم.
‫همه‌‌تون،
‫لطفاً به خونه برگردین!
‫برین!
‫باشه!
‫تصمیم گرفتیم حرفتون رو باور کنیم! بریم!
‫- باشه. لطفاً! ‫- بریم!
‫- باشه، بریم!
‫جینگ‌وو،
‫به راه درست برگشتی!
‫این خبر خوبی برای دنیاست.
‫ممنون!
‫ولی گونگ‌سان ووآ ‫کارش رو شروع کرده.
‫نمی‌تونیم اینجا بشینیم و هیچ کاری نکنیم.
‫وقتشه که حمله کنیم.
‫آره.
‫ممنون از کمکتون.
‫بیاین تصمیم بگیریم که ‫چطور گونگ‌سان ووآ رو شکست بدیم.
‫فردا،
‫بیا هر کدوم یه گروه تشکیل بدیم
‫و از دو طرف حمله کنیم.
‫یوئر.
‫چی شده؟
‫توی این وضعیت،
‫داری به چیزای دیگه فکر می‌کنی.
‫نبرد واقعی،
‫باید تو قله‌ی لینگ‌یون باشه.
‫فقط یه نفر باید یه حمله فریبنده انجام بده. ‫تو این کار رو انجام بده.
‫منظورت اینه…
‫پنج روح، یه لطفی بهم بکن.
‫سعی کن فردا تا حد ممکن ‫دشمن‌ها رو معطل کنی. باشه؟
‫من زود میرم و بهشون کمک می‌کنم.
‫نمی‌خوام جونشون به خطر بیفته.
‫می‌خوام کنار اونا بمونم.
‫حداقل می‌تونم بهشون کمک کنم.
‫ولی یوئر،
‫باید بدونی که
‫گونگ‌سان ووآ ممکنه الان
‫قدرتش بیشتر از پدرت باشه.
‫قله‌ی لینگ‌یون جای فوق‌العاده خطرناکیه.
‫به علاوه،
‫دینگ یین حالا شوهر ژو چینگ‌یونه.
‫واقعاً لازمه جونت رو ‫برای اون جونت به خطر بندازی؟
‫یوئر،
‫لازم نیست که به عنوان یه زن ‫خیلی قوی باشی.
‫اگه جایی برای استراحت نیاز داری،
‫من اینجام.
‫یوئر!
‫دینگ یین!
‫این وقت شب،
‫اومدی احوالپرسی کنی؟
‫چیز خاصی نیست.
‫فردا می‌خوایم به جنگ بریم.
‫کی می‌دونه زنده می‌مونیم یا نه؟
‫به نظرم باید همه چی رو روشن کنی
‫که بعداً پشیمون نشی.
‫برو!
‫جنگ نزدیکه.
‫نمی‌دونم برنده می‌شیم یا نه.
‫قوانین زیادی هست که باید رعایت کنیم.
‫الان فقط می‌خوام از دلم پیروی کنم.
‫ای کاش اون چیزها ‫هیچ‌وقت اتفاق نمی‌افتاد.
‫و ما هنوز یه زوج عادی بودیم.
‫توی روستای وویون.
‫متاسفم.
‫خیلی حرف‌ها زدم که قلبت رو شکست.
‫ولی واقعاً منظوری نداشتم.
‫اشکالی نداره.
‫می‌تونم بفهمم.
‫هیچ‌کدوم از ما نمی‌تونیم ‫کاری که می‌خوایم رو انجام بدیم.
‫من باور داشتم که
‫تنها چیزی که می‌تونیم کنترل کنیم،
‫احساساتمونه.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم،
‫اینطوری تموم بشه.
‫دینگ یین،
‫هر اتفاقی که بیفته،
‫یادت باشه که
‫همیشه کنارتم
‫و تا آخرین ثانیه همراهت می‌جنگم.
‫حداقل،
‫این تنها قولیه که می‌تونم بهت بدم.
‫و تو هم
‫باید سالم برگردی.
‫بهم قول بده!
‫استاد.
‫بابا!
‫یوئر!
‫مادرت یه بار گفت
‫تنها چیزی که می‌تونه ‫همه موانع رو پشت سر بذاره،
‫عشقه.
‫امیدوارم
‫دردتو به عشق تبدیل کنی،
‫و باهاش یه دنیای صلح‌آمیز بسازی.
‫می‌فهمم، بابا.
‫منم ناامیدت نمی‌کنم.
‫دینگ یین، باید...
‫با هم خصوصی صحبت کنیم.
‫بابا، من میرم!
‫یوئر،
‫وقتی فردا می‌جنگی،
‫مواظب خودت باش.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫باشه، بابا.
‫اگه به خاطر لجبازی اون زمان من نبود،
‫شما دو تا اینطوری نمی‌شدین.
‫من تمام عمرم خلاف قوانین عمل کردم،
‫ولی آخرین چیزی که می‌خواستم،
‫آسیب زدن به عزیزترین‌هام بود.
‫به یوئر آسیب زدم.
‫فقط حالا می‌فهمم که
‫سخت‌ترین چیز توی دنیا،
‫تسخیر دنیا نیست،
‫بلکه محافظت از کساییه که دوست داری.
‫وقتی اینو فهمیدم،
‫متوجه شدم که
‫دیگه برای من و یوئر دیر شده ‫که همه چی رو درست کنیم.
‫وقتی فردا به گونگ‌سان ووآ حمله می‌کنیم،
‫میگم یوئر توی قله تیانمن بمونه.
‫امیدوارم که
‫آسیب نبینه و زنده بمونه.
‫این آخرین کاریه که
‫به عنوان پدر می‌تونم براش انجام بدم.
‫متوجه منظورتون هستم.
‫اطمینان از سلامتیش،
‫تنها آرزوی منم هست.
‫فقط این که
‫جادوی پالایش خون گونگ‌سان ووآ ‫به کمال رسیده.
‫مطمئن نیستم که
‫می‌تونیم شکستش بدیم یا نه.
‫نگران نباش.
‫ما بهترین شاگرد نسل‌های خودمون ‫در کوه شو هستیم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونه ما رو بترسونه.
‫یعنی…
‫انصاف رو در قلبمون به کار بگیریم،
‫و سعادت دنیا رو ‫از همه چی بالاتر بدونیم
‫این مسئولیت هر شاگرد کوه شوئه.
‫من تمام زندگیمو ‫صرف گرفتن سنگ روح سرخ کردم.
‫انتظار نداشتم که
‫به خاطرش با هم کار کنیم.
‫سرنوشت غیرقابل پیش‌بینیه!
‫نه.
‫باید ازش تشکر کنم
‫که یه شریک خوب بهم داد.
‫انتظار نداشتم که
‫مجبور بشم یه بار دیگه،
‫با کوه شو بجنگم.
‫یوئر!
‫برین سراغشون!
‫حالت خوبه؟
‫شان‌گوان جینگ‌وو، ‫مدت زیادی منتظرت بودم.
‫سنگ روح سرخ به زودی کامل میشه.
‫من دنیا رو اداره می‌کنم
‫و همه به دستوراتم گوش میدن.
‫گونگ‌سان ووآ،
‫هنوز خیلی زوده که اینو بگی.
‫تو قبلاً پای کوه شو زندگی می‌کردی،
‫هر روز بهش نگاه می‌کردی.
‫احساست چی بود؟
‫شان‌گوان جینگ‌وو، ‫تو فقط توی قله دیانسنگ تمرین کردی
‫و هرگز به قله کوه شو نیومدی،
‫جایی که فقط رهبر فرقه حق زندگی کردن داره.
‫تو مجذوب چیزایی شدی ‫که مال خودت نیستن.
‫برای همین الان به این حال و روز افتادی.
‫چیزایی که مال من نیستن؟
‫من همه‌ی این کارها رو ‫برای آرامش دنیا انجام دادم.
‫چقدر من بزرگم!
‫به نظرم هنوز نمی‌خوای سر عقل بیای.
‫شیائورو، بیای آرایش محافظ رو فعال کنیم!
‫ولی وقتی شروعش کنیم،
‫دیگه راه برگشتی نیست.
‫ما فقط می‌تونیم ازش برای
‫کنترل سنگ روح سرخ استفاده کنیم.
‫توی جنگ بزرگی مثل این،
‫کشتن گونگ‌سان ووآ
‫کار ساده‌ای نیست.
‫خود گونگ‌سان ووا چندان مهم نیست.
‫فقط اینکه گونگ‌سان ووآ ‫سنگ روح قرمز رو فعال کرده
‫و داره قدرت اهریمنی زیادی ‫از خودش ساطع می‌کنه.
‫اگه از بدنش خارج بشه،
‫دیر یا زود، ‫یه میزبان جدید پیدا می‌کنه.
‫بعد پادشاه جدید اهریمن‌ها ظهور می‌کنه
‫و دیگه هیچوقت دنیا آرامش نداره.
‫اگه مجبوریم بین خیر و شر انتخاب کنیم،
‫باید برای خیر قربانی کنیم.
‫ولی چینگ‌یون و یوئر
‫از این موضوع خبر ندارن.
‫اگه بفهمن…
‫می‌دونم تحمل دیدنش رو نداری،
‫ولی این سرنوشت میزبان سنگ روح سرخه.
‫آرایش رو شروع کن!
‫چینگ‌یون!
‫دوشیزه یوئر، خوبی؟
‫من خوبم.
‫همه‌ی شاگردها رو تحت کنترل درآوردیم،
‫قبل از اینکه فرصتی برای مقاومت پیدا کنن.
‫چینگ‌یون،
‫شمشیر چینگ‌سو کجاست؟
‫استادم گفت
‫می‌خواد توی قله لینگ‌یون ‫آرایش حفاظتی بزنه.
‫شمشیرهای دوقلوی زی‌چینگ ‫می‌تونن اهریمن رو نابود کنن،
‫برای همین اونا رو با خودش برد.
‫اون مهر و مومه.
‫چرا مهر و موم شکسته شده؟
‫توی مبارزه فردا،
‫مراقب خودت باش.
‫چینگ‌یون،
‫رابطه‌ای بین سنگ روح سرخ ‫و قله لینگ‌یون هست؟
‫نمی‌دونم.
‫یین وقتی از نقشه‌ش حرف زد،
‫نگفت می‌خوان برن لینگ‌یون.
‫بیشتر فکر کن.
‫چرا دینگ یین رفته قله لینگ‌یون؟
‫استادت چیزی مهمی بهت نگفت؟
‫رابطه‌ی بین سنگ روح سرخ ‫و قله لینگ‌یون چیه؟
‫فهمیدم.
‫جزئیاتشو نمی‌دونم،
‫ولی استادم یه بار گفت،
‫یه مهر و موم توی قله لینگ‌یون هست.
‫اون موقع، تای‌چینگ ژن‌رن
‫اونجا سنگ روح سرخ رو آب کرد.
‫یعنی ممکنه یین بخواد گونگ‌سان ووآ رو
‫توی قله لینگ‌یون حبس کنه؟
‫ولی خودش هم ‫یه روح ازلی توی بدنشه.
‫یعنی…؟
‫میرم یه نگاهی بندازم.
‫منم میام.
‫ژانگ چی، اینجا رو به تو می‌سپرم.
‫چینگ‌یون، مراقب باش.
‫دینگ یین!
‫پسر شش ستاره؟
‫ژوگ یوو حتی گفت
‫تو امید کوه شو هستی.
‫یادت میاد وقتی ‫سایه خونین رو بهم یاد دادی،
‫می‌خواستی ازت قدردانی کنم؟
‫از اون موقع فکر کردم ‫اگه بتونم شخصاً تو رو بکشم،
‫چه حس خوبی داره.
‫نگاه کن،
‫آرایش محافظ فعال شده.
‫باید همین الان انجامش بدیم.
‫دینگ یین، آماده‌ای؟
‫بانو فن گفت
‫فقط با قدرت شمشیرهای دوگانه زی‌چینگ،
‫میشه مهر و موم کوه شو رو فعال کرد.
‫ولی الان،
‫این تنها راهیه که داریم
‫تا گونگ‌سان ووآ رو حبس کنیم
‫پس شما و بایسائو باید
‫آرایش محافظ رو فعال کنین.
‫ولی هنوز نگرانم.
‫شمشیرها فقط به دستور صاحبشون کار می‌کنن.
‫می‌ترسم توی این زمان کم ‫نتونین کنترلشون کنین.
‫نگران نباشین.
‫هردومون یه بار مُردیم.
‫رگ‌های بدنمون
‫با سنگ روح سرخ شکل جدید گرفتن.
‫پس نباید مشکلی باشه.
‫استاد،
‫حالا که یه کم زمان بیشتری داریم، ‫شانس بیشتری برای پیروزی داریم
‫بقیه‌ش رو
‫به آسمون‌ها می‌سپاریم.
‫امکان نداره.
‫شمشیرها فقط به دستور صاحبشون گوش میدن.
‫چطور کس دیگه‌ای می‌تونه کنترلشون کنه؟
‫نه.
‫خیلی سختی کشیدم
‫تا همه ارواح ازلی سنگ روح سرخ رو جمع کنم.
‫دیوونه شدین؟
‫اگه ولم نکنین، خودتون هم می‌میرین.
‫حتی اگه بمیرم،
‫برای یه هدف خوب می‌میرم.
‫منم همینطور.
‫ولم کنین.
‫دوشیزه یو، دو تا شمشیر با هم کار می‌کنن.
‫نه،
‫اونا دارن یه کار دیگه می‌کنن.
‫بابا، دینگ یین!
‫دینگ یین!
‫سنگ روح سرخ،
‫به ارواح ازلی توی بدنشون وصله.
‫اونا با سنگ روح سرخ به هم وصلن.
‫هیچکدوم نمی‌تونن ازش جدا بشن.
‫یوئر،
‫این راهیه که خودمون انتخاب کردیم.
‫بقیه رو مقصر ندون.
‫نه، بابا.
‫حتماً یه راه دیگه‌ای هم هست!
‫متاسفانه این تنها راهه.
‫نه، دینگ یین!
‫نه!
‫زیاد وقت نداریم.
‫زود باش، دروازه آرایش محافظ رو ببند!
‫از اینجا برو!
‫نه!
‫خوشحالم که برای آخرین بار دیدمت.
‫ارزش زندگیمو داشت.
‫نه، دینگ یین!
‫نه!
‫دینگ یین!
‫نه!
‫دینگ یین! نه!
‫یین! نه!
‫یوئر!
‫باید به زندگیت ادامه بدی ‫و خوب زندگی کنی.
‫نه!
‫بابا! مامان!
‫دینگ یین!
‫واقعاً آرزومه که ‫تا ابد توی خواب بمونم!
‫دوشیزه یو!
‫بیدار شدی!
‫بعد از جنگ،
‫یک ماه توی کما بودی.
‫دینگ یین کجاست؟
‫دینگ یین نجات پیدا کرد؟
‫بابام چی شد؟
‫یین و پدرت،
‫خودشونو فدا کردن،
‫و با گونگسان ووآ،
‫توی آرایش محافظ قله لینگ‌یون حبس شدن.
‫پس اگه اینطوره،
‫بیدار شدنم چه فایده‌ای داره؟
‫تنها چیزی که حس می‌کنم درده.
‫آسمون واقعاً بی‌رحمه.
‫اون‌ همه طول کشید تا برگردن پیشم،
‫ولی دوباره از دستشون دادم.
‫دوشیزه یو،
‫باید قوی باشی.
‫کوه شو به حالت قبلش برگشته.
‫الان دنیا در صلحه.
‫یین و پدرت،
‫الکی جونشونو فدا نکردن.
‫از خیلی وقت پیش تصمیم گرفته بودن که
‫خودشونو قربانی کنن.
‫ولی از من مخفی کردن، درسته؟
‫من تازه فهمیدم،
‫از یه نامه که
‫یین برام گذاشته بود.
‫دوشیزه یو،
‫اینو بهت گفتم،
‫چون می‌خوام بدونی که
‫یین تو رو
‫از همه چی بالاتر می‌دونست.
‫می‌دونم.
‫همیشه همینجوریه،
‫بقیه رو به خودش ترجیح میده.
‫برای اون،
‫بزرگ‌ترین درد این بود که
‫فقط به خاطر زنده موندن زندگی کنه،
‫و رنج کشیدن مردم رو ‫توی یه دنیای آشفته ببینه.
‫ولی،
‫توی دنیایی که اون توش نیست،
‫زنده بودن من چه ارزشی داره؟
‫آرزوی یین این بود که
‫زندگی شادی داشته باشی.
‫اگه واقعاً منو می‌شناخت،
‫باید اینو می‌دونست که
‫خیلی وقته زندگی خودم برام مهم نیست.
‫اگه،
‫اگه...
‫منو با خودش به غار یخی می‌برد،
‫این برام،
‫خوشبختی واقعی بود.
‫دوشیزه یو، این کارو نکن!
‫دو تا کار زن‌ها هست که حرصم میده.
‫اولی، گریه ‌کردنشون.
‫دومی،
‫اینکه دوست دارن بمیرن.
‫استاد بایسائو، چرا اومدین اینجا؟
‫دختر جون، چرا نباید بیام اینجا؟
‫اومدم یه خبر خوب بدم.
‫اگه می‌دونست چی می‌خوام بگم،
‫دیگه سعی نمی‌کرد خودشو بکشه.
‫چی شده؟
‫باهام بیاین!
‫دوشیزه یو،
‫اینجا ارتباط نزدیکی ‫با غار یخی زیرزمینی داره.
‫امروز صبح یه چیزی شنیدم.
‫چی شنیدین؟
‫خودت گوش کن.
‫چیزی نمی‌شنوم.
‫عجله نکن!
‫چشم‌هاتو ببند و با دقت گوش بده.
‫یعنی ممکنه...؟
‫ممکنه...؟
‫دقیقاً!
‫این صدای ضربان قلب ‫از غار یخی زیرزمینیه.
‫یعنی ممکنه یین و پدرت،
‫هنوز زنده باشن؟
‫حدس می‌زنم که
‫بدن‌هاشون توی غار یخی مهر و موم شده،
‫ولی روح‌های ازلی‌ ‫سنگ روح سرخ توی بدنشون،
‫شاید به یه انرژی جدید تبدیل شده،
‫و کمک کرده زنده بمونن.
‫اونا زنده‌ان.
‫نمردن.
‫تمام این مدت اینجا بودن.
‫حیف که غار یخی بسته ‌ست.
‫اون انرژی اهریمنی ‫که گونگ‌سان ووآ فعال کرده،
‫هر روزی که باقی بمونه،
‫غار یخی هم همونقدر بسته بمونه.
‫دینگ یین و شانگ‌گوان جینگ‌وو ‫باید اونجا بمونن،
‫برای پنج سال یا ده سال،
‫یا حتی ۲۴ سال. گفتنش سخته.
‫ولی باور دارم که
‫سنگ روح سرخ ‫چرخه کاری خودش رو داره،
‫و بالاخره آروم میشه.
‫وقتی اون روز برسه،
‫پدرت و دینگ یین ‫می‌تونن از اونجا بیان بیرون.
‫عالیه، دوشیزه یو!
‫هر چقدر هم که طول بکشه،
‫منتظر برگشتتون می‌مونم.
‫منتظر اون روزی که ‫دوباره همدیگه رو ببینیم.
‫دوشیزه یو،
‫کجا میری؟
‫داره با من به دره ین‌فنگ میاد،
‫و تمام مسیر با منه.
‫میرم دنبال تومنگ توی منطقه غربی.
‫چرا باید بری یه جای داغونی مثل اونجا؟
‫مهر و موم‌ها توز منطقه غربی و دشت مرکزی ‫هنوز اونجا هستن.
‫اگه افراد اهریمنی دوباره برگردن،
‫تومنگ نمی‌تونه تنهایی ‫باهاشون مقابله کنه.
‫دینگ یین و بابام،
‫تمام تلاششونو کردن ‫تا از این سرزمین محافظت کنن.
‫منم می‌خوام ازش محافظت کنم.
‫وقتی از غار بیان بیرون،
‫امیدوارم که دنیای بهتری رو ببینن.
‫اگه می‌خوای این کارو بکنی،
‫منم باهات میام.
‫لازم نیست.
‫دوشیزه یو،
‫یه هدیه برات دارم.
‫چینگ‌یون، این…
‫از همون اول،
‫محبتی که تو و یین به هم داشتین رو
‫تحسین می‌کردم و بهش غبطه می‌خوردم.
‫بهش فکر کردم.
‫این بهترین هدیه خداحافظیه که
‫می‌تونم بهت بدم.
‫از ته دلم آرزو می‌کنم ‫وقتی اون روز برسه که
‫دوباره همو می‌بینین،
‫بقیه عمرتون رو
‫با خوشبختی باهم زندگی کنین.
‫ولی تو…
‫من…
‫اگه بهت بگم،
‫لطفاً بهم نخند.
‫راستش،
‫یین تنها مردیه که من دوست دارم.
‫عاشق هیچ مرد دیگه‌ای نمیشم.
‫ولی اینو می‌دونم که ‫اگه یکی رو دوست داشته باشی،
‫لازم نیست باهاش باشی.
‫تا وقتی که اون خوشحاله،
‫منم خوشحالم.
‫حالا باید مسئولیت ‫مراقبت از کوه شو رو به عهده بگیرم.
‫در انزوا زندگی می‌کنم.
‫ولی در مورد عشق،
‫فقط باید بذاری بگذره.
‫چینگ‌یون،
‫این واقعاً خوش‌شانسی من و یینه که
‫با تو آشنا شدیم.
‫دوشیزه یو، مواظب خودت باش!
‫تو هم همینطور.
‫یین گفت که
‫زمان می‌تونه همه بیماری‌ها رو درمان کنه.
‫این دروغه.
‫هر چی بیشتر اینجا بمونم ‫و از زی‌یینگ محافظت کنم،
‫درد قلبم،
‫بیشتر میشه.
‫اینکه ببینم تو اینجا دراز کشیدی،
‫و هیچ کاری نمی‌تونم بکنم.
‫خاطره‌ها مثل خنجرن که
‫توی قلبم فرو میرن.
‫خیلی دلم برات تنگ شده.
‫می‌دونی.
‫گونگ‌سان ووآ،
‫وقتی می‌خواست من رو
‫به قدرتمندترین عروسک خونین تبدیل کنه، ‫روح ازلیم رو نگرفت.
‫همه چیزهای خوب و بد توی دنیا،
‫برای عشق اتفاق می‌افته.
‫این سرنوشته.
‫هیچکس نمی‌تونه ازش فرار کنه!