«سایت مووی شو با افتخار تقدیم می کند» «مترجم: «پویان غروی
‫(یونیای کوچک)
‫(قسمت دوم)
‫ژیو فنگ، از «جین چنگ» خوشت میاد؟
‫من...
‫ازش خوشت نمیاد؟
‫- عمه «گویی هوا»! ‫- پس راه دیگه ای وجود نداره.
‫ازش خوشم میاد.
‫خجالت نمیکشی؟
‫بسه دیگه.
‫میرم «می یو» رو ببینم.
‫حالا باید از نیاکان طلب آمرزش کنیم.
‫تیان لن.
‫خانواده ی چن که از سنگاپور اومدن، ‫در مهمونی شرکت میکنن؛
‫یه تاجر مهم هم میاد.
‫یه آشپز دعوت کردم تا برامون آشپزی کنه؛
‫تو و جو ژیانگ باید بهش کمک کنین.
‫فهمیدم.
‫و اونا موافقت خودشون رو اعلام کردن.
‫تو بزرگ خانواده هستی؛
‫می تونی بهـشون بگی.
‫بسیار خب.
‫- «جین چنگ». ‫- پدر.
‫با عمه ات مشورت کردم،
‫حالا خانواده هامون به هم نزدیکتر ‫میشن، این ایده آل ترین برنامه ـست.
‫پدر، می خوام از تو تاجر بودن رو یاد بگیرم.
‫اول خانواده تشکیل بده، ‫بعدش شروع به کار کن.
‫ولی پدر، من...
‫حرف پدرت رو گوش کن، «جین چنگ».
‫چشم.
‫چرا بهش نگفتی؟
‫می خوای چی بگم؟
‫از قبل تصمیم ـشون رو گرفته بودن.
‫می تونی بهـشون بگی دختری که ‫بهش علاقه داری منم، نه خواهرم.
‫پدرم به نیاکان اطلاع داد و ‫ازشون طلب موافقت کرد.
‫اگه الان بهش بگم،
‫من رو تا سر حد مرگ میزنه.
‫تو تنها وارٍث خانواده هستی،
‫اگه بمیری، خانواده ی ‫هوانگ بدون وارٍث می مونه.
‫نمی خوام ولت کنم، ولی ‫چاره دیگه ای ندارم.
‫- بیا فرار کنیم. ‫- فرار کنیم؟
‫چرا نتونیم؟
‫می تونیم بریم سنگاپور.
‫نه، میریم دورتر، مثلا لندن.
‫انگلیسی بلدیم، زنده می مونیم.
‫برای تو خیلی راحته.
‫اونجا تو بریتانیا،
‫جایی برای ما وجود نداره.
‫من تنها پسر خانواده ی هوانگ هستم، ‫کسب و کار پدرم به من میرسه.
‫کسب و کار پدرت مهم تره یا من؟
‫آروم باش.
‫یه نفر اینجاست.
‫جو ژیانگ، قراره برادرت با ‫ژیو فنگ ازدواج کنه.
‫ژیو جوئن؟
‫ژیو جوئن خواهر کوچیکه ـست،
‫البته که اول خواهر بزرگتر ازدواج میکنه.
‫- عمه لن. ‫- ژیو جوئن.
‫می خوام برم بیرون خرید کنم ‫ولی این محله رو بلد نیستم،
‫میشه جو ژیانگ همراهم بیاد؟
‫اون خیلی کم میره بیرون.
‫بازم اینجا رو بهتر از من بلده.
‫بیا بریم.
‫خواهر جو ژیانگ، این هدیه برای توئه.
‫ازش خوشت نمیاد؟
‫خواهر جو ژیانگ، به کمکت نیاز دارم.
‫تو اون شب من و جین چنگ رو دیدی.
‫اون فقط یه شوخی بود، می خواستیم ‫تو رو بترسونیم.
‫خواهر جو ژیانگ، ازت می خوام ‫قضیه ی ما رو به پدرت بگی.
‫بذار حقیقت رو بهت بگم؛
‫من و جین چنگ خیلی وقته که،
‫به همدیگه علاقه داریم.
‫هر طور شده باید بهم کمک کنی.
‫از الان خوشحالی من تو دستای توئه.
‫دیگه باید برم.
‫(کالاها)
‫بانوی جوان ژیو جوئن کجا بردت؟
‫کاری باهات کرد؟
‫خوبه. آشپر اومده.
‫باید تمام مهارت هاش رو یاد بگیری.
‫تو این مخلوط سبزیجات تند رو درست کردی؟
‫خیلی عالیه.
‫جو ژیانگ بیشتر وقتش رو توی ‫آشپزخونه می گذرونه،
‫می تونه هر غذایی رو که بخواین درست کنه.
‫بسیار خب.
‫در بین مهمون های امشب، یه فرد ‫مسن هست که مشکل گوارشی داره؛
‫باله ی کوسه سخت هضم میشه.
‫به جای اون، سوپ توفو درست میکنم.
‫می تونی توفو رو به باریکی ‫باله ی کوسه برش بزنی؟
‫توفو بافت نرمی داره، به ‫راحتی با فشار له میشه.
‫چطوری میشه به باریکی ‫باله ی کوسه برشش زد؟
‫می تونی این کار رو بکنی؟
‫بسیار خب، باید یه امتحانی بکنی.
‫مثلا قراره به زودی ازدواج کنه، هیچی نمی دونه.
‫این حقیقت نداره.
‫یه آشپزیه دیگه، زیاد سخت نیست.
‫جلوی آشپز مراقب حرف زدنت باش.
‫خوب یاد بگیر.
‫این آشپزخونه در آینده برای تو میشه.
‫بهـشون اجازه نده عروس ـشون ‫رو دست کم بگیرن.
‫برو اونجا.
‫امروز چی می پزیم؟
‫مرغ، اردک، ماهی.
‫دوست ـشون نداری؟
‫درست پختن مرغ، اردک و ماهی راحت نیست.
‫می دونی چطوری باید یه ماهی رو بکشی؟
‫ماهی بکشم؟
‫کیه که ندونه؟
‫عالیه، پس اون ماهی رو بکش.
‫بانوی جوان جو ژیانگ، از یه تار مو هم ‫باریک تر برشش میزنی.
‫تو هم می تونی یه آشپز بشی.
‫بله، هنوز خیلی چیزا رو ‫باید از آشپز یاد بگیره.
‫چطور پیش میره؟
‫تمومش کرد.
‫تمومش کردی؟ بیاین یه نگاهی بهش بندازیم.
‫کارت خوب بود.
‫بانوی جوان جو ژیانگ، آشپز داره ازت تعریف میکنه.
‫درد میکنه!
‫- دست نزن، به من دست نزن. ‫- بذار یه نگاهی بهش بندازم.
‫درد میکنه.
‫داری ماهی رو میکشی یا مردم رو؟
‫واقعا چی شد؟
‫داشتم ماهی رو می کشتم، ‫ولی اون از من دزدیدش.
‫نگاه کن، انگشتم رو برید.
‫خواهر.
‫از این که دخترت رو زدم ناراحتی؟
‫یه نگاه به شأن و جایگاهت بکن.
‫مادره مرد می دزده، دختره ماهی می دزده.
‫هر دوتون رقت انگیزین.
‫لطفا این حرف رو راجع به دخترم نزن.
‫مگه حرف اشتباهی زدم؟
‫اون فکر میکنه می تونه با دزدیدن ‫اموال دیگران موفق بشه؟
‫کلاغ از کجا اومده؟
‫- بانوی جوان جو ژیانگ، بیا بریم. ‫- تائو.
‫فقط سه بانوی جوان در این خونه وجود دارن.
‫اون شایسته ی لقب بانوی جوان نیست.
‫دیگه حق نداری این طوری صداش کنی.
‫بله، توکای نئو.
‫تو فقط بلدی چندتا غذای ساده رو درست کنی؛
‫فکر میکنی یه آشپزی؟
‫فکر میکنی آشپزخونه مال توئه؟
‫ژیو فنگ، بیا بریم به زخمت رسیدگی کنیم.
‫و برای کل خانواده آشپزی کنن.
‫حتی فکر بچه دار شدن رو ‫هم نمی خوام بکنم.
‫شنیدم بعضی از زن ها بیشتر ‫از ده تا بچه به دنیا میارن.
‫فرق شون با ماده خوک چیه؟
‫ژیو جوئن، چطوری می تونی این حرف رو بزنی؟
‫پسر برکت زندگیه.
‫زن ها باید برای خانواده هاشون بچه بیارن.
‫«می یو»، برات متاسفم.
‫اسم تو سوزانه.
‫- نه ‫- سوزان، سوزان.
‫سوزان، سوزان.
‫«می یو»، پدرت امروز مهمونی داره،
‫مهمونای مهمی قراره بیان، ‫به خصوص خانواده ی چن.
‫قضیه فقط کسب و کار نیست،
‫باید نیت پدرت رو بدونی.
‫باید لباس مناسب بپوشی،
‫چه در گفتارت و چه در رفتارت محجوب باش.
‫«می یو»، عمه و عمو قراره ‫برات شوهر انتخاب کنن.
‫اینا رو جمع و جور کنین.
‫بیاین شیرینی های مهمونی رو آماده کنیم.
‫بسیار خب.
‫عمه «گویی هوا»،
‫شنیدم وقتی یه پدر سنتی ‫می خواد عروس انتخاب کنه،
‫به کیفیت شیرینی هاش نگاه میکنه، آره؟
‫البته.
‫یک یونیا که نمی تونه شیرینی های ‫خوبی درست کنه،
‫نمی تونه عروس خوبی باشه.
‫(رویی ژیانگ)
‫آقای هوانگ، حالتون چطوره؟
‫آقای کیمورا، خوش اومدین.
‫این پسرمه، «جین چنگ».
‫- آقای کیمورا، ملاقات با شما باعث افتخار منه. ‫- حالتون چطوره؟
‫ایشون دوستم آقای یوسوکه هستن، ‫قبلا درباره ـشون حرف زده بودم.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- آقای یوسوکه، حال تون چطوره؟
‫ممنونم که دعوتم کردین، آقای هوانگ.
‫آقای یوسوکه یه عکاس حرفه ای هستن.
‫حالا صاحب یه استدیوی عکاسی ‫در سنگاپور هستن.
‫این عالیه.
‫آقای یوسوکه، آقای کیمورا گفتن که به ‫فرهنگ پدر سنتی علاقه دارین، درسته؟
‫بله، بازدید از خونه ـتون حسن های ‫زیادی برای من داره.
‫شما لطف دارین.
‫آقای چارلی ژانگ عمارت مجلل و ‫تحسین بر انگیزی در سنگاپور دارن.
‫چارلی.
‫آقای کیمورا.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- از آشنایی با شما خوشحال شدم.
‫ایشون دوست من، آقای یوسوکه هستن.
‫هنوز به خوبی با همدیگه آشنا نشدیم.
‫- از دیدن شما خوشحال شدم. ‫- آقای هوانگ،
‫می تونم از خونه ـتون چندتا عکس بگیرم؟
‫بله، حتما.
‫«جین چنگ»، آقای یوسوکه رو راهنمایی کن.
‫آقای یوسوکه، لطفا تشریف بیارین.
‫ممنونم.
‫جو ژیانگ، بانو چن برای ادای احترام ‫به مادر بزرگت میاد اینجا.
‫اون همیشه دوستت داشته.
‫چهار پنج ساله که نیومده اینجا.
‫کارت که تموم شد برو خودت رو تمیز کن، ‫لباس های جدید بپوش.
‫نمای داخلی تجلی بسیار ‫قدرتمندی از هنر چینیه.
‫اونجا هم تجلی هنر اروپاییه؛
‫و البته فرهنگ مالایی.
‫آقای یوسوکه، شما خیلی دقیق هستین.
‫من تو این خونه بزرگ شدن،
‫با این حال هیچ چیز خاصی ‫رو توش احساس نمیکنم.
‫خودشه.
‫وقتی مهمون میومد، ‫به خصوص مهمون مرد،
‫فقط می تونست از یه پنجره ی ‫کوچک یا یه حفره به اونا نگاه کنه.
‫هیچی نمی بینم.
‫اسباب و اثاثیه از پدر بزرگم به پدرم رسیدن؛
‫و چندین دهه قدمت دارن.
‫آقای یوسوکه، لطفا راحت باشین.
‫دیدیش؟
‫«می یو»، شوهر آینده ات از ‫کوزه خوشش میاد.
‫تمومش کن.
‫شوهر آینده.
‫بوی خوبی میده.
‫چایی ات باید خیلی خوش طعم باشه.
‫می خوام یه جرعه ازش بنوشم.
‫نه، نه!
‫نباید این کار رو بکنم.
‫نه برام مهم نیست، باید ازش بنوشم.
‫عالیه.
‫بهترین چایی ای بود که در ‫تمام عمرم چشیده بودم.
‫امیدوارم تمومش نکنن تا ‫یه ذره به منم برسه.
‫موضوع چیه؟
‫آشپز گفت غذاها دارن سرد میشن، ‫باید زود غذا رو پخش کنیم.
‫خانواده ی چن هنوز نیومده، ‫نمی تونیم غذا رو پخش کنیم.
‫شاید تو رو هم سطح خودشون ندیدن که بیان، نه؟
‫این چه حرفیه؟
‫شنیدم خانواده ی چن خیلی ثروتمنده.
‫اونا یه ویلای بزرگ در ساحل ‫شرقی سنگاپور ساختن.
‫ویلای باشکوهیه.
‫همین طور شنیدم که نوه ی ‫بانو چن مرد بسیار موفقیه.
‫حتی حکمران هم به ملاقاتش میره.
‫تعجبی نداره که کسب و کارشون رونق پیدا کنه.
‫ما در مقایسه با اونا هیچی نیستیم.
‫ما رو دست کم می گیرن؟
‫ما هم در این محله محترم هستیم.
‫بانو چن و مادرم، با هم مثل ‫دوتا خواهر رفتار می کردن.
‫خودت می دونی با هم صمیمی بودن.
‫اون موقع که پدر چن گانگ زنده ‫بود با هم صمیمی بودیم.
‫چن گانگ هم برای من احترام زیادی قائله.
‫توکای، توکای نیو، خانواده چن اینجاست.
‫بانو چن هم اومده؟
‫بله.
‫عالی شد!
‫بانو چن اینجاست.
‫امیدی به ازدواج «می یو» هست.
‫خوش اومدین، حضورتون باعث افتخار ماست.
‫معذرت می خوام، عمو هوانگ،
‫ما تاخیر داشتیم.
‫اشکالی نداره.
‫بانو چن، حالتون چطوره؟
‫من خوبم، ممنون.
‫نگران ـتون شده بودیم.
‫دلمون براتون تنگ شده بود.
‫منم دلم برای همه ـتون تنگ شده بود.
‫سفر طولانی ای رو از سنگاپور تا ‫مالاکا پشت سر گذاشتین.
‫من پیرم، نمی تونم به سفر های طولانی برم.
‫به خودتون نگاه کنین، ‫شما هنوز قوی هستین.
‫بله، شما هم هنوز همون بانو ‫چن چند سال پیش هستین.
‫پس، تبدیل به یه اهریمن پیر شدم.
‫بانو چن.
‫چن گانگ، چن شنگ.
‫اون «جین چنگه»؟
‫بزرگ شده، حیرت انگیز به نظر میاد.
‫شنگ، تو احوال پرسی نکردی.
‫عمو هوانگ، عمه «گویی هوا».
‫عمه جان.
‫این شنگه؟
‫نمی تونم بشناسمش.
‫فقط شما این طوری نیستین.
‫وقتی از انگلستان بر می گشت، نتونستم بشناسمش.
‫چهار پنج سال اینجا نبود و وقتی ‫برگشت یه مرد بالغ بود.
‫بفرمایین بشینین.
‫بفرمایین.
‫بذار اول به مادرت ادای احترام کنم.
‫ممنونم، بانو چن.
‫بفرمایین.
‫(تالار احترام)
‫خواهر، من با تاخیر اومدم اینجا.
‫زمان پرواز میکنه،
‫تو ده سال اینجا نبودی.
‫من دارم پیر میشم.
‫اخیرا خوابت رو دیدم.
‫وقتی بیدار شدم و فهمیدم تو اونجا نیستی،
‫گریه کردم.
‫حالم داره بدتر میشه.
‫به زودی می تونم ببینمت.
‫مادر بزرگ.
‫چرا دوباره این حرفا رو زدین؟
‫مادر بزرگ.
‫بهم قول دادین که دیگه از این حرفای ‫غم انگیز نزنین.
‫بسیار خب، از گذشته یاد نمیکنم.
‫امروز، از یه گروه موسیقی دعوت کردم ‫تا از موسیقی ـشون لذت ببریم.
‫مادرت زمان جوانی اش خوب می رقصید.
‫شنیدم شما هم خیلی خوب می رقصین، مادربزرگ.
‫من می تونم همراهی ـتون کنم.
‫من پیرم، دیگه نمی تونم برقصم.
‫بانو چن، من به شما تبریک نگفتم.
‫بخاطر داشتن همچین نوه ای ‫بهتون تبریک میگم.
‫تبریک میگم، چن گونگ.
‫خیلی ممنونم.
‫اسمش چیه؟
‫برای استخراج قلع با یه شرکت ‫غربی قرارداد بستیم؛
‫برای همین اسمش رو گذاشتم چن ژی. ‫(ژی به معنی قلع می باشد)
‫استخراج قلع نیاز به سرمایه گذاری بزرگی داره.
‫شما واقعا جوان و موفق هستین.
‫یه ضرب المثل چینی هست که میگ: " یه غاز ‫وحشی هیچ وقت یه تخم اهلی نمی ذاره.
‫عمو هوانگ، شما خیلی مهربونین.
‫حیف که والدینتون اینجا نیستن،
‫اگه بودن از موفقیت ـتون خشنود میشدن.
‫هیچ کس انتظار اون حادثه رو نداشت.
‫بیاین از گذشته حرف نزنیم.
‫بله، مادر بزرگ.
‫دیگه به گذشته فکر نمی کنیم.
‫بانو چن، نوه ـتون خیلی بهتون احترام میذاره.
‫- بفرمایین. ‫- خوش اومدین.
‫همه آشنا هستن.
‫- خوش اومدین. ‫- حالتون چطوره؟
‫یه نفر که به نیاکانش احترام نمیذاره اینجاست.
‫اگه می دونستم که اون اینجاست اصلا نمیومدم.
‫بانو چن.
‫حتما در مورد من صحبت می کنین.
‫اونا شایعاتی هستن که توسط ‫دشمنانم پخش شدن.
‫" هیچ آتشی بدون دود نیست،"
‫" حتما دلیلی داشته."
‫حق با شماست، بانو چن.
‫هیچ موجی بدون باد نیست، ‫هیچ آتشی بدون دود نیست.
‫اما...
‫اونایی که به من توهین کردن ‫همه چیز رو نمی دونن.
‫من به نیاکانم بی احترامی نمیکنم،
‫فقط به روش خودم ازشون یاد میکنم.
‫واقعا؟
‫شنیدم در تالار نیاکانت هیچ ‫لوحی اجدادی ای وجود نداره،
‫حتی هیچ عکسی هم از نیاکانت وجود نداره.
‫مگه خانواده های بریتانیایی ‫لوح اجدادی دارن؟
‫چون لوح ندارن به اجدادشون احترام نمی ذارن؟
‫مادربزرگ، ما نباید باهاشون بحث کنیم.
‫باید به میزبان احترام بذاریم.
‫بفرمایین، بشینین.
‫در فرهنگ «بابا یونیا»،
‫معروف ترین چیز میز بلند مهمونیه،
‫«توک پانجانگ».
‫«توک» در زبان فوجیان به معنی «میزه»؛
‫«پانجانگ» در زبان مالایی به معنی «بلنده».
‫در زمان جشن ها یا موارد خاص،
‫طبق رسم و رسوم، بانوان مجرد اجازه ‫حضور در این مهمونی رو ندارن.
‫بانو چن، یک فنجان چای میل کنین.
‫تو تیان لن هستی؟
‫بله، بانو چن.
‫با وجود گذشت این همه سال ‫هنوز من رو یادتونه.
‫البته که تو رو یادمه.
‫اون موقع که بانو هوانگ زنده بود، ‫چندین بار تو رو به خونه من آورد.
‫بانو هوانگ همیشه ازت تعریف میکرد،
‫دست پختت رو دوست داشت.
‫بانو هوانگ معلم خوبی بود.
‫بله، آشپزی بانو هوانگ...
‫از همه ی ما بهتر بود،
‫تو آشپزی هیچ کس به پاش نمی رسید.
‫مرگ زود هنگامش باعث تاسفه.
‫ای کاش می تونستم بیشتر بهش خدمت کنم.
‫درسته.
‫تیان لن، برو مشغول شو.
‫چشم.
‫بفرمایین.
‫ببخشین.
‫ببخشین که دیر کردم.
‫- ببخشین. ‫- بشینین.
‫آقای یوسوکه دوست آقای کیمورا هستن.
‫ایشون یک عکاس هستن.
‫«چن گانگ» پسر بهترین دوست منه.
‫ایشون یک تاجر چینی جوان ‫و موفق در سنگاپوره.
‫- از دیدنتون خوشحال شدم. ‫- منم از دیدنتون خوشحالم.
‫آقای یوسوکه، از خونه ی من ناامید شدین؟
‫نه، آقای یوسوکه، چیز های جالبی ‫تو خونه ـتون وجود داره.
‫اینقدر مشغول گرفتن عکس بودم،
‫که به کلی مهمونی رو فراموش کردم.
‫شنیدم مهمونی در فرهنگ ‫«بابا یونیا» اهمیت زیادی داره.
‫به نظر میاد که آقای یوسوکه فرهنگ ‫ما رو به خوبی درک می کنن.
‫خانواده ی «بابا» اهمیت زیادی ‫به مهمونی میدن،
‫ما باید غذاهای زیادی رو برای ‫میهمانان تدارک ببینیم.
‫چطور جرات میکنه خودش رو «بابا» بدونه.
‫بانو چن، از چایی ـتون لذت ببرین.
‫در کنار میهمانی یه سری ‫رسوم باید اجرا بشن.
‫اول میهمانان مرد شام می خورن،
‫بعد نوبت به میهمانان زن میرسه.
‫اونا باید منتظر خدمتکار ها بمونن ‫تا غذاشون رو پخش کنن،
‫قبل از خوردن غذا،
‫زشته که با چوب خودتون غذا رو بردارین.
‫درست میگم، بانو چن؟
‫این چایی خیلی عالیه.
‫من رو به یاد بانو هوانگ میندازه.
‫کی استعدادش رو به کار برده؟
‫کار «می یوئه».
‫دخترش.
‫تیان لن، برای بانو چن چای بریز.
‫منم می خوام.
‫آقای یوسوکه، این چای ‫مخصوص خانوم هاست،
‫آقایان باید نوشیدنی ‫مخصوص خودشون رو بخورن.
‫نه، من می خوام همین چایی رو بخورم.
‫بذارین این مرد جوان امتحان کنه.
‫ممنونم.
‫تئو، برای این آقای محترم یک فنجان چای بیار.
‫«می یو»، ما اشتباه فهمیده بودیم.
‫شوهر آینده ـت ژاپنی نیست،
‫اون مرد مناسب توئه.
‫خیلی هم بد نیست، خوش قیافه ـست.
‫خانواده ی چن ثروتمنده،
‫هر کی با اون ازدواج کنه ملکه میشه.
‫حق با توئه.
‫این چایی خوش مزه ـست.
‫آقای یوسوکه، یونیا های زیادی ‫در مالاکا زندگی می کنن،
‫می تونین با یکی ـشون ازدواج کنین؛
‫بعدش می تونین هر روز ‫این چایی رو میل کنین.
‫می دونستین،
‫بیشتر یونیاها حاصل ازدواج ‫خارجی ها با چینی ها هستن؟
‫خصوصیات و چهره ـشون...
‫از اکثر زنان چینی زیبا تره.
‫مجی، لطفا بشقاب من رو عوض کن،
‫آب دهن یکی ریخت رو غذام.
‫برای من رو هم عوض کن.
‫«می یو»، شوهر آینده ـت ‫به نظر با شخصیت میاد.
‫اون یارو رو ضایع کرد.
‫این سوپ باله ی کوسه ـست.
‫دست نگه دارین.
‫مادربزرگ، شما مشکل گوارشی دارین.
‫دکتر گفت نباید سوپ باله ی کوسه نخورین.
‫بانو چن، مشکل گوارشی ـتون رو یادم بود؛
‫برای همین از آشپز خواستم برای ‫شما یه غذای دیگه تدارک ببینه.
‫خوبه.
‫بانو چن، این سوپ مخصوص شماست.
‫لطفا امتحانش کنین.
‫«گویی هوا»، تو خیلی مهربونی.
‫این توفو...
‫خیلی خوب برش خورده.
‫آشپز خیلی ماهره.
‫بانو چن، این توفو توسط بانوی ‫جوان جو ژیانگ برش خورده،
‫آشپز از مهارتش تعریف کرد.
‫جو ژیانگ؟ سال هاست که ندیدمش.
‫اون موقع که چهارده یا پانزده ‫سالش بود، آشپزیش خوب بود.
‫الان باید آشپز ماهری شده باشه.
‫کارش خوبه.
‫بعد از گذشت این همه سال،
‫دختر ها باید خیلی زیبا شده باشن.
‫بعد از غذا، باهاشون صحبت میکنم.
‫بله، بانو چن.
‫بسیار خب.
‫بانو چن، یه کم شیرینی میل کنین.
‫این «می یو» نیست؟
‫خیلی بزرگ شده.
‫بانو چن، این ها دخترای من هستن، ژیو فنگ و ژیو جوئن.
‫بانو چن، یه کم شیرینی بخورین.