1
00:00:05,000 --> 00:00:15,000
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو  ::.
 W W W . M O V I E S H O . C O M

2
00:00:21,312 --> 00:00:22,772
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو  ::.
 W W W . M O V I E S H O . C O M

3
00:00:23,732 --> 00:00:29,571
‫[این داستان زندگی متیو پری]
‫[به نقل از خانواده و دوستانش...]

4
00:00:30,155 --> 00:00:33,283
‫[و خود متیو پری است.]

5
00:00:34,784 --> 00:00:39,906
‫من نیاز عجیبی به زندگی خلاقانه دارم.

6
00:00:39,956 --> 00:00:43,084
‫عاشق حضور در دنیایی‌ام
‫که بخوام مردم رو بخندونم.

7
00:00:43,126 --> 00:00:46,171
‫[۱۹۹۳]
‫[یک سال پیش از فرندز]

8
00:00:46,880 --> 00:00:48,840
‫داشتم واسه آثار مختلف
‫آزمون بازیگری می‌دادم.

9
00:00:49,507 --> 00:00:52,877
‫این کسب‌وکار خصوصیت هیجان‌انگیزی داره
‫که آدم نمی‌دونه قراره چی بشه.

10
00:00:52,927 --> 00:00:54,838
‫همین خصوصیتش سختی هم داره.

11
00:00:54,888 --> 00:00:58,466
‫قطعا مدت‌های طولانی زیادی بود
‫که کلا کاری نداشتم.

12
00:00:58,516 --> 00:01:02,512
‫در بیست و چهار سالگی،
‫حتما مدیر برنامه‌های افتضاحی داشتم،

13
00:01:02,562 --> 00:01:04,848
‫آخه بهم زنگ زدن و گفتن
‫«اصلا پول نداری.»

14
00:01:04,898 --> 00:01:06,808
‫من گفتم
‫«چطور بود دو هفته پیش هشدار می‌دادین؟»

15
00:01:06,858 --> 00:01:07,809
‫وای!

16
00:01:07,859 --> 00:01:08,727
‫- ضمنا...
‫- وای!

17
00:01:08,777 --> 00:01:11,821
‫اصلا نمی‌دونستم چیکار کنم.

18
00:01:14,866 --> 00:01:16,534
‫من زیاد عبادت نکردم.

19
00:01:17,827 --> 00:01:20,455
‫ولی یه دعا کردم...

20
00:01:21,164 --> 00:01:25,710
‫و گفتم «خدایا، می‌تونی هر کاری بخوای
‫با من بکنی.»

21
00:01:27,128 --> 00:01:28,963
‫«فقط خواهش می‌کنم مشهورم کن.»

22
00:01:32,092 --> 00:01:33,752
‫تقریبا سه هفته بعدش،

23
00:01:33,802 --> 00:01:38,882
‫مدیر برنامه‌هام سریالی به نام
‫«فرودگاه لس آنجلس ۲۱۹۴» رو برام گرفتن...

24
00:01:38,932 --> 00:01:40,800
‫ای خدا، من عاشق زندگیمم.

25
00:01:40,850 --> 00:01:46,473
‫راجع به مسئولان چمدون
‫در سال ۲۱۹۴ تو فرودگاه لس آنجلس بود.

26
00:01:46,523 --> 00:01:48,600
‫من رئیس مسئولان چمدون بودم.

27
00:01:48,650 --> 00:01:50,060
‫لس آنجلس خوش بگذره.

28
00:01:50,110 --> 00:01:54,522
‫کارم بررسی بار فضایی‌ها بود.

29
00:01:54,572 --> 00:01:55,482
‫ممنون.

30
00:01:55,532 --> 00:01:57,150
‫- این سریالی بود که...
‫- اوهوم.

31
00:01:57,200 --> 00:02:00,078
‫من درجا قبول کردم.

32
00:02:00,120 --> 00:02:01,279
‫[دوستانی چون ما]

33
00:02:01,329 --> 00:02:03,948
‫بعدش، یهو فیلم‌نامه خارق‌العاده‌ای
‫که اون موقع...

34
00:02:03,998 --> 00:02:06,084
‫اسمش «دوستانی چون ما» بود
‫به دستم رسید.

35
00:02:06,126 --> 00:02:06,618
‫[چندلر]

36
00:02:06,668 --> 00:02:09,337
‫و یه نقش توش داشت
‫که خیلی جون گرفته بود...

37
00:02:10,255 --> 00:02:13,374
‫و به نظرم خیلی شبیه خودم
‫و ضرب‌آهنگ خودم بود.

38
00:02:13,424 --> 00:02:15,293
‫وای خدایا!

39
00:02:15,343 --> 00:02:16,836
‫راجع به مردی بود که...

40
00:02:16,886 --> 00:02:18,680
‫وای، الان دیگه خیلی خوشحالم.

41
00:02:19,681 --> 00:02:21,424
‫به عبارتی سعی داشت...

42
00:02:21,474 --> 00:02:23,051
‫از این بهتر هم می‌شه؟

43
00:02:23,101 --> 00:02:26,479
‫با بامزگی حواس همه رو
‫از حال رقت‌انگیزش پرت کنه.

44
00:02:28,022 --> 00:02:29,599
‫یادمه دور هم بودیم...

45
00:02:29,649 --> 00:02:32,102
‫و مت داشت می‌گفت قسمت اول
‫«فرندز» رو می‌خواد،

46
00:02:32,152 --> 00:02:35,572
‫آخه گمون می‌کرد اون سریال
‫زندگیش رو عوض کنه.

47
00:02:36,156 --> 00:02:40,068
‫یادمه گفته بود
‫«یکی یه فیلم‌نامه نوشته.»

48
00:02:40,118 --> 00:02:41,486
‫«این خود منم.»

49
00:02:41,536 --> 00:02:43,029
‫چندلر قطعا خودشه.

50
00:02:43,079 --> 00:02:44,906
‫مدام به مدیر برنامه‌هام زنگ می‌زدم
‫و می‌گفتم...

51
00:02:44,956 --> 00:02:47,667
‫«گمون نکنم سریال مسئولان چمدون رو
‫کامل بسازن.»

52
00:02:48,251 --> 00:02:50,662
‫- «باید این رو برام جور کنی.»
‫- «می‌شه واسه نقشش آزمون بدم؟»

53
00:02:50,712 --> 00:02:53,331
‫مدام به بابامون زنگ می‌زد...

54
00:02:53,381 --> 00:02:55,375
‫و ازش می‌پرسید «چیکار کنم؟»

55
00:02:55,425 --> 00:02:56,960
‫«چه‌جوری از این سریال خلاص بشم؟»

56
00:02:57,010 --> 00:02:58,461
‫راستش، خیلی...

57
00:02:58,511 --> 00:03:02,307
‫تو خونه‌مون تنش ایجاد کرده بود.

58
00:03:04,934 --> 00:03:08,847
‫بعدش یه روز، تماسی دریافت که گفت...

59
00:03:08,897 --> 00:03:12,475
‫«خیلی خوشحال می‌شی.
‫چهارشنبه واسه فرندز آزمون بازیگری داری.»

60
00:03:12,525 --> 00:03:16,229
‫گلندیل ۲۹ درجه،
‫ون نایز ۳۴ درجه، وودلند هیلز ۳۴ درجه...

61
00:03:16,279 --> 00:03:17,730
‫من تا اون آزمون بازیگری رسوندمش.

62
00:03:17,780 --> 00:03:20,984
‫تو ماشین تمرین کردیم
‫و مرورش کردیم.

63
00:03:21,034 --> 00:03:22,535
‫خیلی بابتش هیجان‌زده بود.

64
00:03:25,997 --> 00:03:29,626
‫دو ماه بود که واسه این سریال
‫دنبال بازیگر بودیم.

65
00:03:32,170 --> 00:03:33,454
‫اضطراب داشتیم،

66
00:03:33,504 --> 00:03:38,168
‫آخه انتخاب کل بازیگران
‫خیلی راحت بود،

67
00:03:38,218 --> 00:03:40,336
‫به جز بازیگر نقش چندلر.

68
00:03:40,386 --> 00:03:43,339
‫چندلر رو پیدا نمی‌کردن.

69
00:03:43,389 --> 00:03:47,894
‫خلاصه، با اون همه هیجان، می‌گفتیم...

70
00:03:47,936 --> 00:03:48,970
‫[جویی تریبیانی]

71
00:03:49,020 --> 00:03:52,357
‫«یا خدا، چندلر بینگ کجاست؟»

72
00:03:52,398 --> 00:03:53,224
‫[چندلر بینگ]

73
00:03:53,274 --> 00:03:55,109
‫بعدش...

74
00:03:55,985 --> 00:03:58,821
‫متیو پری اومد تو اتاق.

75
00:03:58,863 --> 00:04:01,983
‫[چندلر وارد می‌شود]

76
00:04:02,033 --> 00:04:03,943
‫دو سکانس رو بازی کرد.

77
00:04:03,993 --> 00:04:06,321
‫سلام. اِم...

78
00:04:06,371 --> 00:04:08,406
‫خیلی‌خب، کلمه بعدی...

79
00:04:08,456 --> 00:04:09,624
‫چندلره.

80
00:04:10,333 --> 00:04:13,203
‫اسم من چندلره و...

81
00:04:13,253 --> 00:04:14,871
‫سلام.

82
00:04:14,921 --> 00:04:16,039
‫به جلو خم شده بودم.

83
00:04:16,089 --> 00:04:17,832
‫مگه از این خواستنی‌تر هم می‌شه؟

84
00:04:17,882 --> 00:04:18,875
‫اصلا این‌طور نیست.

85
00:04:18,925 --> 00:04:23,087
‫خیلی‌خب، سنگ، جای سخت، من.

86
00:04:23,137 --> 00:04:25,381
‫اصلا سیر نمی‌شدم.
‫بیشتر می‌خواستم.

87
00:04:25,431 --> 00:04:26,507
‫ایول.

88
00:04:26,557 --> 00:04:32,313
‫کمتر از سی ثانیه طول کشید
‫تا حس کنم...

89
00:04:33,815 --> 00:04:35,350
‫«وای آره، خودشه.»

90
00:04:35,400 --> 00:04:36,985
‫«این چندلره.»

91
00:04:38,278 --> 00:04:39,854
‫این کاری بود که خیلی می‌خواستمش،

92
00:04:39,904 --> 00:04:42,907
‫واسه همین پیام‌هام رو خیلی زیاد
‫چک می‌کردم.

93
00:04:43,574 --> 00:04:45,910
‫اما پیامی نمی‌اومد.
‫خیال می‌کردم از دستم رفته.

94
00:04:49,455 --> 00:04:52,325
‫من با والدینم دور میز بودم
‫که تلفن زنگ خورد.

95
00:04:52,375 --> 00:04:54,160
‫مسلما تلفن ثابتمون زنگ خورد.

96
00:04:54,210 --> 00:04:57,580
‫بابام پرید سمت تلفن و گوشی رو برداشت.

97
00:04:57,630 --> 00:05:00,583
‫یه لحظه سکوت کرد
‫و بعدش گفت «ایول!»

98
00:05:00,633 --> 00:05:02,502
‫خیلی بلند گفت.

99
00:05:02,552 --> 00:05:04,837
‫بعدش گفت «نقش رو گرفت!»
‫همه‌مون دیگه...

100
00:05:04,887 --> 00:05:07,131
‫من و مامانم دور میز می‌گفتیم
‫«وای خدایا!»

101
00:05:07,181 --> 00:05:08,508
‫گفت نقش رو گرفت.

102
00:05:08,558 --> 00:05:11,678
‫یادمه غافلگیر نشده بودم
‫که نقش رو گرفته بود.

103
00:05:11,728 --> 00:05:13,346
‫پیام رو دریافت کردم و کاملا...

104
00:05:13,396 --> 00:05:16,349
‫زندگیم عوض شد و...

105
00:05:16,399 --> 00:05:19,269
‫راستش، پیش یکی از دوستانم بودم،
‫واسه همین فریاد زدم...

106
00:05:19,319 --> 00:05:21,654
‫«نقش رو گرفتم!»

107
00:05:22,655 --> 00:05:24,899
‫بعدش گفتم
‫«من خیلی کله‌گنده‌ام و نباید با تو بگردم.»

108
00:05:24,949 --> 00:05:26,534
‫و از اونجا رفتم بیرون.

109
00:05:27,827 --> 00:05:33,374
‫[قسمت یک]

110
00:05:33,624 --> 00:05:35,710
‫سکانس ۳۳بی، برداشت سوم، ثبت بشه.

111
00:05:38,129 --> 00:05:39,714
‫آماده‌ایم.

112
00:05:44,594 --> 00:05:45,803
‫خیلی‌خب. هوم.

113
00:05:48,431 --> 00:05:52,518
‫میا، چرا امروز داری
‫داستانت رو تعریف می‌کنی؟

114
00:05:53,269 --> 00:05:54,729
‫آره، اِم...

115
00:05:54,771 --> 00:05:57,106
‫[میا پری بوویک]
‫[خواهر متیو]

116
00:05:57,565 --> 00:05:58,608
‫هوم.

117
00:06:03,154 --> 00:06:05,239
‫از وقتی متیو...

118
00:06:06,157 --> 00:06:08,076
‫به متیو پری تبدیل شد...

119
00:06:09,369 --> 00:06:13,039
‫من همیشه خیلی می‌ترسیدم...

120
00:06:13,915 --> 00:06:18,252
‫و خیلی شک داشتم با کسی
‫راجع به تجربه‌ام...

121
00:06:19,879 --> 00:06:22,123
‫با اون صحبت کنم یا...

122
00:06:22,173 --> 00:06:24,133
‫قطعا فرصت‌های زیادی بوده.

123
00:06:26,594 --> 00:06:30,431
‫ولی من راجع به اون اتفاقات
‫حرف‌های زیادی دارم.

124
00:06:33,101 --> 00:06:36,888
‫آره، همه داستان‌های بزرگ
‫کمدی و تراژدی دارن.

125
00:06:36,938 --> 00:06:39,474
‫داستان متیو قطعا همین بود.

126
00:06:39,524 --> 00:06:40,691
‫خب...

127
00:06:42,568 --> 00:06:47,448
‫من الان دارم دوران اوجش رو تصور می‌کنم...

128
00:06:48,449 --> 00:06:51,452
‫که هنوز هیچ‌کدوم از اون
‫اتفاقات بد رخ نداده بودن.

129
00:06:58,626 --> 00:07:03,256
‫[هالیوود]

130
00:07:03,297 --> 00:07:05,299
‫[سال ۱۹۸۷]

131
00:07:05,842 --> 00:07:09,253
‫من عاشق روند بازیگری‌ام.

132
00:07:09,303 --> 00:07:12,006
‫انگار آدم بین اکشن و کات
‫تو بهشته.

133
00:07:12,056 --> 00:07:16,811
‫دلیل خنده مردم
‫عنصری جادویی داره.

134
00:07:20,523 --> 00:07:23,684
‫همیشه به نظرم متیو پری
‫از بامزه‌ترین آدم‌های تاریخ بود.

135
00:07:23,734 --> 00:07:25,103
‫هه‌هه‌هه! واق‌واق!

136
00:07:25,153 --> 00:07:28,147
‫هیچ‌وقت شک نداشتم
‫که موفق می‌شه.

137
00:07:28,197 --> 00:07:29,073
‫آره.

138
00:07:31,993 --> 00:07:33,653
‫من راجر کاستیو هستم.

139
00:07:33,703 --> 00:07:39,709
‫متیو اکثر عمرم بهترین دوستم بود.

140
00:07:41,043 --> 00:07:43,996
‫سال هشتاد و هفت
‫تو لس آنجلس آشنا شدیم.

141
00:07:44,046 --> 00:07:46,916
‫تقریبا مطمئنم مت اون موقع
‫هفده‌ساله بود.

142
00:07:46,966 --> 00:07:50,044
‫من سه چهار سال
‫ازش بزرگ‌تر بودم.

143
00:07:50,094 --> 00:07:52,797
‫اون موقع هنوز مشهور نبود.

144
00:07:52,847 --> 00:07:57,635
‫تقریبا یه سال از اثاث‌کشیم از میامی
‫به لس آنجلس می‌گذشت.

145
00:07:57,685 --> 00:07:59,595
‫گمون کنم اون موقع
‫شغل‌های عجیبی داشتم.

146
00:07:59,645 --> 00:08:01,055
‫من جوان بودم...

147
00:08:01,105 --> 00:08:02,982
‫و فقط می‌خواستم مستقر بشم.

148
00:08:03,900 --> 00:08:06,811
‫متیو همیشه می‌گفت
‫«من و تو و دیوید پرسمن قراره...»

149
00:08:06,861 --> 00:08:11,190
‫«سه پیرمرد عبوس طناز
‫روی نیمکت پارک بشیم.»

150
00:08:11,240 --> 00:08:14,076
‫ما سه‌تا جدانشدنی بودیم.

151
00:08:14,577 --> 00:08:15,778
‫من دیوید پرسمن هستم.

152
00:08:15,828 --> 00:08:18,915
‫تقریبا چهل سال...

153
00:08:19,999 --> 00:08:21,250
‫رفیق متیو بودم.

154
00:08:22,502 --> 00:08:25,371
‫اون قدیم‌ها جوان و خوش بودیم.

155
00:08:25,421 --> 00:08:28,040
‫همیشه تو کافه «فورموسا» بودیم.

156
00:08:28,090 --> 00:08:29,125
‫مت همیشه می‌گفت...

157
00:08:29,175 --> 00:08:31,919
‫ما تو کافه فورموسا دانشگاه رفتیم.

158
00:08:31,969 --> 00:08:33,337
‫اینجا افسانه‌ایه.

159
00:08:33,387 --> 00:08:35,673
‫دقیقا کنار «برادران وارنر»
‫تو هالیوود بود...

160
00:08:35,723 --> 00:08:39,393
‫و الویس پریسلی،
‫کلارک گیبل و همه مرتب می‌اومدن اونجا.

161
00:08:40,937 --> 00:08:42,221
‫می‌رفتیم اونجا...

162
00:08:42,271 --> 00:08:44,640
‫و همه رو پشت همه میزها می‌شناختیم.

163
00:08:44,690 --> 00:08:46,943
‫واقعا خونه دوممون بود.

164
00:08:48,861 --> 00:08:51,522
‫کافه‌چی پیرمردی بود...

165
00:08:51,572 --> 00:08:53,691
‫که از دل فیلم‌های قدیمی
‫جیمز کاگنی بیرون اومده بود.

166
00:08:53,741 --> 00:08:56,402
‫می‌گفت «چی میل دارین ستاره‌های سینما؟»

167
00:08:56,452 --> 00:08:59,322
‫ما عاشق میز گوشه بودیم.
‫میز بزرگشون بود.

168
00:08:59,372 --> 00:09:01,657
‫کلا دور هم بودیم.

169
00:09:01,707 --> 00:09:05,703
‫من، متیو، دیوید پرسمن
‫و هنک آزاریا بودیم.

170
00:09:05,753 --> 00:09:09,549
‫سالن‌دارها هم دقیقا
‫سفارشمون رو بلد بودن.

171
00:09:10,299 --> 00:09:13,844
‫احتمالا اون شب‌ها یه‌کم زیادی
‫نوشیدنی می‌خوردیم.

172
00:09:14,470 --> 00:09:18,391
‫ولی فقط می‌خواستیم
‫خوش باشیم و بخندیم.

173
00:09:20,142 --> 00:09:23,679
‫فقط با سوال حرف می‌زدیم.
‫خصوصیت اصلیمون همین بود.

174
00:09:23,729 --> 00:09:28,351
‫اگه دختری جذاب بود،
‫می‌گفتیم «جذابه؟»

175
00:09:28,401 --> 00:09:31,270
‫اگه کسی می‌پرسید «جذابه؟»
‫یعنی واقعا جذابه.

176
00:09:31,320 --> 00:09:35,358
‫بعدش کلمات رو کوتاه می‌کردیم.
‫«جذابه؟» به «ذاب» تبدیل شد.

177
00:09:35,408 --> 00:09:36,817
‫فقط می‌گفتیم «ذاب!»

178
00:09:36,867 --> 00:09:37,868
‫آره، خیلی بلند.

179
00:09:38,452 --> 00:09:41,531
‫وقتی جو سنگین می‌شد،
‫مت داد می‌زد «گوت!»

180
00:09:41,581 --> 00:09:44,158
‫که یعنی «وضع افتضاحه، بیاین بریم بیرون.»

181
00:09:44,208 --> 00:09:45,868
‫حالت چهره مخصوص داشت.

182
00:09:45,918 --> 00:09:47,245
‫الان اصلا نمی‌تونم نشونش بدم.

183
00:09:47,295 --> 00:09:48,129
‫اون‌جوری بود.

184
00:09:48,713 --> 00:09:52,959
‫کلی عکس می‌بینین
‫که داریم دهنمون رو کش می‌دیم.

185
00:09:53,009 --> 00:09:55,086
‫همیشه همدیگه رو می‌خندوندیم.

186
00:09:55,136 --> 00:10:00,049
‫عاشق تئاترها و فیلم‌های یکسانی بودیم.
‫همیشه تو سینمای بودیم.

187
00:10:00,099 --> 00:10:04,220
‫بعدش که فیلم تموم می‌شد،
‫سی نفر تو سرویس بهداشتی بودن...

188
00:10:04,270 --> 00:10:10,026
‫و یکی از ما توی سرویس
‫داد می‌زد «وای، می‌سوزه!»

189
00:10:10,693 --> 00:10:13,487
‫خوبه، خیلی خوشحالم
‫راجر همه این‌ها رو گفت.

190
00:10:16,032 --> 00:10:17,191
‫آره دیگه.

191
00:10:17,241 --> 00:10:18,618
‫از این چیزها.

192
00:10:20,036 --> 00:10:23,864
‫یکی از اولین ماشین‌های متیو
‫یه میاتای قرمز کوچک بود...

193
00:10:23,914 --> 00:10:25,408
‫که ماشین بی‌سقفه.

194
00:10:25,458 --> 00:10:26,409
‫قرمز روشن بود.

195
00:10:26,459 --> 00:10:30,129
‫من باهاش سوار می‌شدم
‫و بلند «انیا» می‌ذاشت.

196
00:10:34,425 --> 00:10:37,011
‫خلاصه تو سانست بلوار حرکت می‌کردیم.

197
00:10:37,845 --> 00:10:41,132
‫مردم از کنارمون رد می‌شدن
‫و می‌گفتن «اون خوره‌ها رو باش.»

198
00:10:41,182 --> 00:10:46,270
‫دخترها با خنده از کنارمون رد می‌شدن
‫و من می‌گفتم «پسر، لطفا این رو عوض کن.»

199
00:10:46,812 --> 00:10:48,264
‫اون می‌گفت «آره، راست می‌گی.»

200
00:10:48,314 --> 00:10:51,150
‫بعدش عوضش می‌کرد
‫و جان تش می‌ذاشت.

201
00:10:53,194 --> 00:10:57,156
‫من می‌گفتم «وای، امان از دستت،
‫این که بهتر نشد.»

202
00:10:59,200 --> 00:11:01,577
‫خیلی نابالغ و مسخره بودیم.

203
00:11:02,495 --> 00:11:04,447
‫می‌خواستیم با دخترها آشنا بشیم...

204
00:11:04,497 --> 00:11:08,084
‫و مت با دخترهایی که دلش پیششون گیر بود
‫دوست عادی می‌شد.

205
00:11:08,876 --> 00:11:11,796
‫دلش پیش دختری به نام مارجوری گیر بود.

206
00:11:12,505 --> 00:11:14,332
‫[مارجوری هریس نیومن]
‫[دوست متیو]

207
00:11:14,382 --> 00:11:17,960
‫شخصیتش این‌جوری بود که
‫«من هیچ‌وقت به دختره نمی‌رسم.»

208
00:11:18,010 --> 00:11:19,804
‫«ولی وقتی مشهور بشم،
‫به همه دخترها می‌رسم.»

209
00:11:21,305 --> 00:11:23,591
‫من سال ۱۹۸۷ با متیو آشنا شدم.

210
00:11:23,641 --> 00:11:26,560
‫جفتمون بازیگران جوان
‫ساکن لس آنجلس بودیم.

211
00:11:27,144 --> 00:11:28,387
‫ما یه گروه بودیم...

212
00:11:28,437 --> 00:11:32,642
‫و همه به نوبه‌ای می‌خواستن
‫احساس تعلق به این شهر بزرگ پیدا کنن...

213
00:11:32,692 --> 00:11:34,143
‫و اینجا رو خونه قلمداد کنن.

214
00:11:34,193 --> 00:11:36,070
‫دوستان به خانواده تبدیل شدن.

215
00:11:36,195 --> 00:11:36,979
‫[هنک آزاریا]

216
00:11:37,029 --> 00:11:39,899
‫هنک و مت ساکن یه ساختمون بودن...

217
00:11:39,949 --> 00:11:42,026
‫و خونه من چند بلوک
‫باهاشون فاصله داشت.

218
00:11:42,076 --> 00:11:45,321
‫خلاصه تقریبا هر روز و هر شب
‫بعد از آزمون بازیگری...

219
00:11:45,371 --> 00:11:47,031
‫می‌اومدن خونه من.

220
00:11:47,081 --> 00:11:49,417
‫نوشیدنی هم بخشی از خوش‌گذرونیمون بود.

221
00:11:50,292 --> 00:11:52,495
‫کلی بازی می‌کردیم،

222
00:11:52,545 --> 00:11:53,963
‫جرئت یا حقیقت،

223
00:11:54,296 --> 00:11:56,215
‫ولی من علاقه‌ای به عشق و عاشقی نداشتم.

224
00:11:57,091 --> 00:12:00,678
‫متیو عادت کرد مدام تلاش کنه.

225
00:12:02,179 --> 00:12:06,342
‫ظریف نبود.
‫لطیف نبود. اشاره نمی‌کرد.

226
00:12:06,392 --> 00:12:08,686
‫می‌گفت «بالاخره امشب بهم دل می‌بازی؟»

227
00:12:11,063 --> 00:12:13,474
‫یه شب خونه من بودیم...

228
00:12:13,524 --> 00:12:15,735
‫و گمون کنم شب تا صبح
‫«تجربه نداشتم» بازی می‌کردیم.

229
00:12:16,777 --> 00:12:20,064
‫نوشیدنی هم می‌خوردیم.

230
00:12:20,114 --> 00:12:21,774
‫آخر شب،

231
00:12:21,824 --> 00:12:26,370
‫می‌خواست بدونه من باهاش
‫می‌رم خونه خودش یا نه.

232
00:12:27,204 --> 00:12:33,077
‫اون شبی بود که برای اولین بار راضیم کرد.

233
00:12:33,127 --> 00:12:35,296
‫به گمونم راضی بودم.

234
00:12:36,672 --> 00:12:38,424
‫سوار ماشین شدیم.

235
00:12:39,508 --> 00:12:45,014
‫داشتیم می‌رفتیم خونه‌اش
‫که یه ماشین به پشت ما زد.

236
00:12:48,976 --> 00:12:52,138
‫متیو درجا داد و فریاد کرد.
‫خیلی ناراحت بود.

237
00:12:52,188 --> 00:12:53,597
‫من نگاهش کردم و گفتم...

238
00:12:53,647 --> 00:12:55,766
‫«تقصیر اون نبود.
‫تو چراغ‌قرمز رد کردی.»

239
00:12:55,816 --> 00:12:57,059
‫وحشت‌زده شده بود.

240
00:12:57,109 --> 00:12:59,695
‫وحشت کرده بود.
‫می‌گفت «وای نه.»

241
00:13:01,572 --> 00:13:04,033
‫متیو نوشیدنی خورده بود.

242
00:13:05,326 --> 00:13:09,747
‫الان نظرم با اون موقع
‫فرق می‌کنه.

243
00:13:10,915 --> 00:13:12,867
‫بعد از اون تصادف،

244
00:13:12,917 --> 00:13:16,712
‫گمون نکنم هیچ‌کدوممون
‫احساس عاشقانه‌ای داشتیم.

245
00:13:17,922 --> 00:13:20,040
‫همون پایانی...

246
00:13:20,090 --> 00:13:25,262
‫بر هر ارتباط عاطفی‌ای بود.

247
00:13:26,347 --> 00:13:29,925
‫ولی من و متیو دوستان صمیمی خوبی شدیم.

248
00:13:29,975 --> 00:13:32,094
‫اما کمی طول کشید
‫تا یاد بگیرم...

249
00:13:32,144 --> 00:13:36,056
‫و بفهمم تربیت متیو از چه قرار بود.

250
00:13:36,106 --> 00:13:38,025
‫عین پازل می‌موند.

251
00:13:39,318 --> 00:13:42,438
‫متیو در بچگی دو خانواده متفاوت داشت،

252
00:13:42,488 --> 00:13:46,408
‫چون مامان و باباش وقتی نوزاد بود
‫طلاق گرفته بودن.

253
00:13:47,201 --> 00:13:49,820
‫من اکثر اوقات با مادرم بزرگ شدم.

254
00:13:49,870 --> 00:13:53,741
‫بعدش گمون کنم یازده‌ساله بودم
‫که با کیث موریسون ازدواج کرد.

255
00:13:53,791 --> 00:13:55,826
‫اخبار سر ساعت ان‌بی‌سی،
‫من کیث موریسون هستم.

256
00:13:55,876 --> 00:13:57,044
‫همون مجری اخبار ان‌بی‌سی.

257
00:13:57,628 --> 00:13:58,788
‫وقتی نوجوان بود،

258
00:13:58,838 --> 00:14:02,082
‫مامان متیو و ناپدریش
‫چهار بچه داشتن.

259
00:14:02,132 --> 00:14:07,379
‫مامان من و پدرمون هم
‫سال ۱۹۸۱ ازدواج کردن.

260
00:14:07,429 --> 00:14:10,307
‫بعدش من وقتی متیو چهارده‌ساله بود
‫به دنیا اومدم.

261
00:14:10,808 --> 00:14:12,718
‫همه پری‌ها اینجان.

262
00:14:12,768 --> 00:14:14,019
‫همین‌جان.

263
00:14:17,356 --> 00:14:19,016
‫این باباست.

264
00:14:19,066 --> 00:14:20,651
‫پدرم بازیگره.

265
00:14:21,235 --> 00:14:22,895
‫مدت زیادی تو این کار بود.

266
00:14:22,945 --> 00:14:25,155
‫بازیگر «اولد اسپایس» بود.

267
00:14:25,739 --> 00:14:27,241
‫پدرم ساکن لس آنجلس بود.

268
00:14:27,825 --> 00:14:30,361
‫ولی من با مادرم کانادا زندگی می‌کردم.

269
00:14:30,411 --> 00:14:33,948
‫تنها راه دیدن مداوم پدرم
‫تو تلویزیون بود.

270
00:14:33,998 --> 00:14:36,041
‫زنگ می‌زد و می‌گفت
‫«تو این سریالم.»

271
00:14:37,042 --> 00:14:38,794
‫خلاصه من می‌چسبیدم به تلویزیون
‫و تماشا می‌کردم...

272
00:14:38,836 --> 00:14:40,287
‫و می‌گفتم «عالیه، می‌تونم بابا رو ببینم.»

273
00:14:40,337 --> 00:14:42,756
‫دلت نباید بهت بگه چیکار کنی.
‫غریزه‌ات می‌گه.

274
00:14:43,340 --> 00:14:46,468
‫گمون کنم به اون نوبه
‫واسه این کسب‌وکار احترام قائل شدم.

275
00:14:47,177 --> 00:14:51,298
‫رفتم لس آنجلس.
‫تو سریالی به نام «۲۴۰رابرت» بازی می‌کرد.

276
00:14:51,348 --> 00:14:54,301
‫متی با بابامون تو یه قسمت بازی کرد.

277
00:14:54,351 --> 00:14:57,012
‫- تو دکتری؟
‫- نه، من و همکارم پارامدیک اورژانسیم.

278
00:14:57,062 --> 00:14:58,264
‫پارامدیک دیگه چیه؟

279
00:14:58,314 --> 00:15:00,766
‫تقریبا مطمئنم از اون به بعد شیفته‌اش شد.

280
00:15:00,816 --> 00:15:03,310
‫این‌جوری با بازیگری آشنا شدم.

281
00:15:03,360 --> 00:15:04,353
‫ولی تو مدرسه...

282
00:15:04,403 --> 00:15:07,857
‫تو دردسر می‌افتادم، آخه می‌خواستم
‫دلقک کلاس باشم.

283
00:15:07,907 --> 00:15:10,860
‫از سن خیلی کم فهمیده بود بامزه است...

284
00:15:10,910 --> 00:15:15,873
‫و می‌دونست وقتی بقیه رو بخندونه،
‫خودش حس خوبی پیدا می‌کنه.

285
00:15:16,707 --> 00:15:20,369
‫یه لطیفه می‌گفت
‫یا شوخی می‌کرد.

286
00:15:20,419 --> 00:15:23,255
‫می‌گفت «اگه همه بخندن،
‫همه‌چی درست می‌شه.»

287
00:15:23,881 --> 00:15:25,499
‫وای، خیلی‌ها رو می‌خندوندم.

288
00:15:25,549 --> 00:15:29,044
‫متوجه شدم می‌تونم باهاش پول در بیارم...

289
00:15:29,094 --> 00:15:30,880
‫و بهتره سعی کنم
‫همین کار رو بکنم.

290
00:15:30,930 --> 00:15:35,100
‫بعدش در نوجوانی تو لس آنجلس
‫انواع و اقسام کارها رو انجام داد.

291
00:15:35,309 --> 00:15:36,218
‫[متیو اِل پری]

292
00:15:36,268 --> 00:15:39,346
‫بازیگری و طنازیش رو خیلی جدی می‌گرفت.

293
00:15:39,396 --> 00:15:43,225
‫معمولا می‌رفت پیش معلم‌ها
‫و اساتید بازیگری...

294
00:15:43,275 --> 00:15:45,569
‫و بداهه کار می‌کرد.

295
00:15:46,612 --> 00:15:48,814
‫یه مدتی کمدی بداهه
‫اجرا می‌کردم...

296
00:15:48,864 --> 00:15:52,910
‫که حدودا هشت نفر یه سکانسی رو بازی می‌کنن
‫که هیچ نمایش‌نامه‌ای نداره.

297
00:15:54,203 --> 00:15:57,781
‫مهمان بعدیمون فردی به نام جک وحشیه.

298
00:15:57,831 --> 00:15:59,408
‫- حالت چطوره؟
‫- نه، نه.

299
00:15:59,458 --> 00:16:02,202
‫ژاک ساووژ هستم.

300
00:16:02,252 --> 00:16:05,414
‫- ژاک ساووژ. حالت چطوره؟
‫- نه، نه، نه، نه.

301
00:16:05,464 --> 00:16:08,125
‫ژاک ساووژ هیش.

302
00:16:08,175 --> 00:16:10,294
‫وایستا، بذار دوباره بگم.
‫داره حال می‌ده.

303
00:16:10,344 --> 00:16:12,504
‫- ژاک ساووژ هیش.
‫- هیش.

304
00:16:12,554 --> 00:16:13,881
‫خودشه.

305
00:16:13,931 --> 00:16:15,132
‫بازیگران جوانی بودیم.

306
00:16:15,182 --> 00:16:16,258
‫راجر بازیگر جوان نبود،

307
00:16:16,308 --> 00:16:19,061
‫ولی من و مت و هنک
‫بازیگر جوان بودیم.

308
00:16:19,603 --> 00:16:21,388
‫فقط می‌خواستیم کار کنیم.

309
00:16:21,438 --> 00:16:23,724
‫بازیگری باحال بود.

310
00:16:23,774 --> 00:16:26,860
‫این قراره سکانس فیلم بزرگی باشه.

311
00:16:28,153 --> 00:16:30,522
‫وجه اشتراکمون این بود...

312
00:16:30,572 --> 00:16:32,691
‫که خیلی رویاپرداز بودیم
‫و بلندپرواز بودیم،

313
00:16:32,741 --> 00:16:34,827
‫ولی داشتیم با کینه
‫دنبالش می‌کردیم.

314
00:16:34,868 --> 00:16:36,120
‫[هالیوود]

315
00:16:36,745 --> 00:16:40,574
‫اون موقع هوندا سی‌آرایکسش رو
‫دوست نداشت.

316
00:16:40,624 --> 00:16:41,834
‫ماشین من بهتر بود.

317
00:16:42,418 --> 00:16:45,337
‫واسه همین من می‌رفتم دنبالش
‫و می‌رفتیم آزمون بازیگری.

318
00:16:46,338 --> 00:16:48,916
‫یعنی از من نابلدتر هم هست؟

319
00:16:48,966 --> 00:16:51,335
‫- می‌خوای اونجا بشینی؟
‫- نه، من باید...

320
00:16:51,385 --> 00:16:53,137
‫خب، اول این رو تمرین کنیم.

321
00:16:54,304 --> 00:16:58,092
‫یادمه بردمش «انجمن شاعران مرده»...

322
00:16:58,142 --> 00:17:00,060
‫و گمون کنم «روابط مدرسه.»

323
00:17:01,145 --> 00:17:02,137
‫خودشه؟

324
00:17:02,187 --> 00:17:05,224
‫خیلی واسه اون‌ها تلاش کرده بود...

325
00:17:05,274 --> 00:17:07,226
‫و بدجوری دنبالشون بود،

326
00:17:07,276 --> 00:17:08,777
‫ولی بهش نرسید.

327
00:17:09,987 --> 00:17:12,865
‫مجبورم دوباره اجرا کنم
‫چون قبلی افتضاح بود؟

328
00:17:13,532 --> 00:17:17,903
‫هر بار کاری به آدم نمی‌رسه،
‫یا می‌گه «خیلی‌خب، باید کنار بذارمش»...

329
00:17:17,953 --> 00:17:21,532
‫یا با شوق بیشتری
‫بخواد ثابت کنه اشتباه می‌کنن.

330
00:17:21,582 --> 00:17:25,836
‫بعدش کارگردانی به نام ویلیام ریچرت
‫کشفش کرد.

331
00:17:26,045 --> 00:17:27,079
‫[اغذیه‌فروشی رد کار]

332
00:17:27,129 --> 00:17:30,332
‫یه روز تو رستورانی واقع در ولی بودم.

333
00:17:30,382 --> 00:17:32,042
‫بذارین یه چیزی رو باهاتون در میون بذارم.

334
00:17:32,092 --> 00:17:35,087
‫با سه دختر خوشگل
‫دور میز نشسته بودم.

335
00:17:35,137 --> 00:17:38,173
‫خیلی سعی داشتم بخندونمشون
‫و کاملا مشغول اجرا بودم.

336
00:17:38,223 --> 00:17:39,758
‫- می‌خواین بشنوین؟
‫- آره!

337
00:17:39,808 --> 00:17:40,642
‫خیلی‌خب.

338
00:17:41,477 --> 00:17:45,806
‫یه سالن‌دار بهم یادداشتی داد
‫که یه کارگردان اونجاست...

339
00:17:45,856 --> 00:17:48,225
‫و می‌خواد تو فیلم بعدیش بازی کنی.

340
00:17:48,275 --> 00:17:50,602
‫حتی همون موقع
‫درجا با خودم گفتم...

341
00:17:50,652 --> 00:17:53,614
‫احتمالا این فیلم رو پشت ونش می‌سازه.

342
00:17:56,408 --> 00:17:57,693
‫اما با چند نفر تماس گرفتم.

343
00:17:57,743 --> 00:18:01,613
‫فیلمی واقعی به نام
‫«شبی از زندگی جیمی ریردون» بود.

344
00:18:01,663 --> 00:18:03,991
‫کارگردانه ویژگی خاصی درونش دید.

345
00:18:04,041 --> 00:18:07,077
‫اون فیلم رو بهم دادن
‫و نقش بهترین دوست ریور فینیکس رو بازی کردم.

346
00:18:07,127 --> 00:18:09,663
‫- اینجا بزن کنار.
‫- من از این محله خوشم نمیاد.

347
00:18:09,713 --> 00:18:12,624
‫بزن کنار.
‫اونجا پر از دختر دانشجوئه.

348
00:18:12,674 --> 00:18:14,585
‫خیلی فرق داشتن.

349
00:18:14,635 --> 00:18:19,673
‫مت یه چیزبرگر زغالی گوشت‌خوار بود.

350
00:18:19,723 --> 00:18:21,467
‫ریور فقط گیاه‌خوار بود.

351
00:18:21,517 --> 00:18:23,010
‫حتی نمی‌دونستیم گیاه‌خوار یعنی چی.

352
00:18:23,060 --> 00:18:25,095
‫بعدش بهمون گفت گیاه‌خوار یعنی چی...

353
00:18:25,145 --> 00:18:26,563
‫و من گفتم «خیلی افتضاحه.»

354
00:18:27,147 --> 00:18:30,567
‫ولی واقعا خیلی همدیگه رو
‫تحسین می‌کردن.

355
00:18:31,318 --> 00:18:33,320
‫من دو ماه شیکاگو بودم.

356
00:18:33,904 --> 00:18:36,523
‫- بهترین دوران تاریخ بود.
‫- شگفت‌انگیزه!

357
00:18:36,573 --> 00:18:39,109
‫اگه کسی اون فیلم رو می‌دید
‫داستان بهتری می‌شد.

358
00:18:39,159 --> 00:18:42,154
‫نه. اون‌جوری داستانش فرق می‌کرد.

359
00:18:42,204 --> 00:18:44,156
‫کارم اون‌جوری شروع شد...

360
00:18:44,206 --> 00:18:48,252
‫و اولین برنامه تلویزیونیم رو
‫در هجده سالگی گرفتم.

361
00:18:48,377 --> 00:18:50,913
‫[کارگاه بازیگری منهتن]

362
00:18:50,963 --> 00:18:54,750
‫من موقع آزمون بازیگری
‫سریالی به نام...

363
00:18:54,800 --> 00:18:57,086
‫«پسرها عوض نمی‌شن»
‫با متیو پری آشنا شدم.

364
00:18:57,136 --> 00:18:58,462
‫درجا رفیق شدیم.

365
00:18:58,512 --> 00:19:01,423
‫بعدش یه عکس‌برداری تبلیغاتی داشتیم...

366
00:19:01,473 --> 00:19:03,509
‫و متیو پری خیلی خوشحال نبود...

367
00:19:03,559 --> 00:19:06,562
‫و باید کنار من که تی‌شرت نداشتم...

368
00:19:08,272 --> 00:19:09,690
‫می‌نشست.

369
00:19:10,691 --> 00:19:11,558
‫[پسرها عوض نمی‌شن]

370
00:19:11,608 --> 00:19:15,479
‫«پسرها عوض نمی‌شن» راجع به ماجراهای
‫چز و بوچ بود.

371
00:19:15,529 --> 00:19:17,940
‫- چز خفن.
‫- بوچ!

372
00:19:17,990 --> 00:19:20,943
‫من بوچم که شخصیتش شبیه فانز بود.

373
00:19:20,993 --> 00:19:23,612
‫امکان نداره ازش بترسی، مگه نه؟

374
00:19:23,662 --> 00:19:25,989
‫متیو نقش چز رو بازی می‌کرد.

375
00:19:26,039 --> 00:19:27,082
‫خنده‌داره.

376
00:19:28,917 --> 00:19:32,037
‫دو بچه بودیم که دنبال دخترها بودیم.

377
00:19:32,087 --> 00:19:34,581
‫اینجا یه نسخه مجله «تین بیت» دارم...

378
00:19:34,631 --> 00:19:36,633
‫که دست‌خط خود متیوئه.

379
00:19:39,261 --> 00:19:42,464
‫اگه «تین بیت» بخرین،
‫می‌تونین دست‌خط متیو رو داشته باشین.

380
00:19:42,514 --> 00:19:43,674
‫اگه بتونین بخونینش.

381
00:19:43,724 --> 00:19:44,883
‫ها؟

382
00:19:44,933 --> 00:19:46,301
‫- رابطه‌تون چطوره؟
‫- عالیه.

383
00:19:46,351 --> 00:19:49,179
‫تو عین بچه‌های خیابونی‌ای
‫و اون عین بچه‌های کالیفرنیاییه.

384
00:19:49,229 --> 00:19:50,772
‫چه‌جوری آبتون تو یه جوب می‌ره؟

385
00:19:51,607 --> 00:19:54,560
‫می‌شه گفت الان دیگه
‫بچه‌های خیابونی کالیفرنیاییم.

386
00:19:54,610 --> 00:19:57,646
‫چه بدونم. رابطه‌مون خیلی خوبه.

387
00:19:57,696 --> 00:20:00,315
‫کارمون این بود که بفهمیم
‫چه‌جوری مردم رو بخندونیم.

388
00:20:00,365 --> 00:20:01,650
‫چه شوخی‌هایی هست؟

389
00:20:01,700 --> 00:20:04,661
‫وقتی پای دخترها وسط باشه،
‫هیو هفنر جلوت عین روحانی‌هاست.

390
00:20:06,747 --> 00:20:08,407
‫متیو خیلی بااستعداد بود.

391
00:20:08,457 --> 00:20:10,826
‫آخه من فیلم‌نامه رو می‌خوندم،
‫ولی وقتی می‌رفتیم تمرین...

392
00:20:10,876 --> 00:20:13,086
‫می‌دیدم متیو با فیلم‌نامه
‫چیکار می‌کنه.

393
00:20:14,296 --> 00:20:16,965
‫بیا بریم.
‫یادت باشه، طبیعی رفتار کن.

394
00:20:19,176 --> 00:20:21,762
‫[می‌رن سمت پیشخوان، می‌رن تو صف]

395
00:20:22,721 --> 00:20:23,881
‫واقعا اشکم در اومده بود،

396
00:20:23,931 --> 00:20:26,141
‫آخه اصلا نمی‌دونستم
‫می‌خواد اون کار رو بکنه.

397
00:20:27,267 --> 00:20:28,468
‫تو...

398
00:20:28,518 --> 00:20:30,345
‫حاضر بود خودش رو پرتاب کنه.

399
00:20:30,395 --> 00:20:32,139
‫راستش، اون کارم عمدی بود.

400
00:20:32,189 --> 00:20:37,361
‫ویژگی مت این بود که همیشه
‫نیاز داشت بخندونه.

401
00:20:37,945 --> 00:20:41,148
‫من می‌فهمیدم که اگه کسی
‫به شوخی‌هاش نمی‌خندید...

402
00:20:41,198 --> 00:20:43,567
‫یا به شوخی من بیشتر می‌خندید،

403
00:20:43,617 --> 00:20:47,988
‫یه‌کم ذهنش خراب می‌شد، متوجهین؟

404
00:20:48,038 --> 00:20:50,499
‫همین سخت بود.

405
00:20:51,667 --> 00:20:52,534
‫[تغییر برنامه فاکس]

406
00:20:52,584 --> 00:20:54,411
‫در نهایت، سریالمون لغو شد.

407
00:20:54,461 --> 00:20:57,414
‫جفتمون ناراحت و داغون بودیم.

408
00:20:57,464 --> 00:20:59,625
‫این هم از سریالمون.

409
00:20:59,675 --> 00:21:03,503
‫ولی بازیگر جوان رویاپرداز...

410
00:21:03,553 --> 00:21:05,764
‫باید باز هم تلاش کنه موفق بشه.

411
00:21:06,723 --> 00:21:11,345
‫من مت رو تو برنامه‌های مختلف می‌دیدم...

412
00:21:11,395 --> 00:21:13,555
‫که بازیگر مهمان می‌شه.

413
00:21:13,605 --> 00:21:18,185
‫«چارلز مسئول»، «پر قو»،
‫«مسائل اولیه»...

414
00:21:18,235 --> 00:21:21,230
‫- و «رئیس کیه؟»
‫- آره.

415
00:21:21,280 --> 00:21:24,691
‫خب، می‌خوام حداقل نه دقیقه
‫تو این مصاحبه...

416
00:21:24,741 --> 00:21:25,609
‫از سختی‌ها بگی.

417
00:21:25,659 --> 00:21:28,946
‫سختیش خیلی طولانی نیست...

418
00:21:28,996 --> 00:21:31,281
‫و بعدش یه روزی باهام تماس گرفتن...

419
00:21:31,331 --> 00:21:34,334
‫و درجا فهمیدم زندگیم
‫قراره عوض بشه.

420
00:21:35,836 --> 00:21:39,131
‫[سال ۱۹۹۳]

421
00:21:39,881 --> 00:21:43,794
‫مخاطبان به‌خاطر صمیمیت،
‫روابط انسانی...

422
00:21:43,844 --> 00:21:48,682
‫و سرگرمی پای تلویزیون می‌شینن.

423
00:21:49,933 --> 00:21:52,644
‫همین رو می‌خوان.
‫بهش نیاز دارن.

424
00:21:53,145 --> 00:21:54,930
‫من وارن لیتلفیلد هستم...

425
00:21:54,980 --> 00:21:59,101
‫و رئیس بخش سرگرمی ان‌بی‌سی...

426
00:21:59,151 --> 00:22:00,902
‫زمان تولید «فرندز» بودم.

427
00:22:01,778 --> 00:22:06,316
‫اوایل دهه نود،
‫تو ان‌بی‌سی از خودمون پرسیدیم...

428
00:22:06,366 --> 00:22:10,904
‫«می‌خوایم چی بسازیم که مردم
‫سریع برن خونه تماشاش کنن؟»

429
00:22:10,954 --> 00:22:14,950
‫اواخر سال نود و سه،

430
00:22:15,000 --> 00:22:20,047
‫مارتا کافمن و دیوید کرین اومدن
‫و گفتن «ما یه سریال داریم.»

431
00:22:20,964 --> 00:22:23,667
‫مارتا و دیوید که دوست بودن،

432
00:22:23,717 --> 00:22:26,803
‫مقداری تجربه تلویزیونی داشتن،
‫ولی نه خیلی زیاد.

433
00:22:26,845 --> 00:22:27,462
‫[دوستانی چون ما]

434
00:22:27,512 --> 00:22:28,130
‫[نویسندگان: دیوید کرین و مارتا کافمن]

435
00:22:28,180 --> 00:22:32,134
‫سریال از زندگی و تجربیات خودشون...

436
00:22:32,184 --> 00:22:36,021
‫در بیست و چند سالگی
‫در نیویورک بود.

437
00:22:36,605 --> 00:22:39,850
‫اصالت داشت.

438
00:22:39,900 --> 00:22:43,612
‫خیلی هم خنده‌دار بود.

439
00:22:43,779 --> 00:22:44,730
‫[چندلر: به نظر من که قرار عاشقانه است.]

440
00:22:44,780 --> 00:22:48,442
‫عاشقش شدیم.
‫واسه همین قرارداد بستیم.

441
00:22:48,492 --> 00:22:54,164
‫بعدش مارتا و دیوید گروه نویسندگان
‫شگفت‌انگیزی رو آوردن.

442
00:22:58,085 --> 00:23:02,756
‫می‌شه گفت من کل عمرم
‫عاشق داستان‌سرایی بودم.

443
00:23:03,340 --> 00:23:08,929
‫تصمیم گرفتم به لس آنجلس نقل‌مکان کنم
‫تا وارد عرصه سینما و تلویزیون بشم.

444
00:23:09,763 --> 00:23:12,632
‫یادمه فیلم‌نامه قیمت اول
‫«فرندز» به دستم رسید...

445
00:23:12,682 --> 00:23:17,387
‫و گفتم «وای خدایا، شگفت‌انگیزه.
‫این واقعا چیز خوبیه.»

446
00:23:17,437 --> 00:23:21,308
‫یعنی من می‌خوام پیش این آدم‌ها باشم.
‫می‌خوام راجع به این آدم‌ها بنویسم.

447
00:23:21,358 --> 00:23:25,937
‫مارتا و دیوید باور داشتن تک‌تک داستان‌ها
‫باید معنا داشته باشن.

448
00:23:25,987 --> 00:23:29,741
‫ما شش شخصیت داشتیم
‫که داستان‌هاشون رو روایت کنیم.

449
00:23:29,783 --> 00:23:30,534
‫[توصیف شخصیت‌ها]

450
00:23:30,617 --> 00:23:33,528
‫بعدش روند انتخاب بازیگر رو شروع کردیم.

451
00:23:33,578 --> 00:23:35,455
‫در جست‌وجوی...

452
00:23:35,580 --> 00:23:36,740
‫[همگی بیست و چند ساله‌اند.]
‫[همگی با زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.]

453
00:23:36,790 --> 00:23:38,417
‫بازیگران بیست و چند ساله بودیم.

454
00:23:39,167 --> 00:23:43,171
‫جنیفر کسی بود که قبلا
‫باهاش کار کرده بودیم.

455
00:23:43,880 --> 00:23:45,924
‫چند سریال بد بازی کرده بود.

456
00:23:47,384 --> 00:23:53,215
‫یه شب داشتم تو پمپ‌بنزین سانست
‫باک ماشینم رو پر می‌کردم...

457
00:23:53,265 --> 00:23:55,509
‫و اون‌طرف جنیفر وایستاده بود.

458
00:23:55,559 --> 00:24:00,806
‫اومد پیشم و گفت «سلام» و این حرف‌ها...

459
00:24:00,856 --> 00:24:03,066
‫«من اصلا قراره موفق بشم؟»

460
00:24:04,151 --> 00:24:08,355
‫من گفتم «ما خیلی دوستت داریم.
‫ما بهت باور داریم.»

461
00:24:08,405 --> 00:24:12,200
‫بعدش تو آزمون بازیگری «فرندز»
‫شرکت کرد.

462
00:24:13,410 --> 00:24:18,824
‫زندگی آدم‌ها تو اون اتاق آزمون عوض می‌شد.

463
00:24:18,874 --> 00:24:23,962
‫تو «فرندز»، چندلر آخر از همه انتخاب شد.

464
00:24:24,087 --> 00:24:25,205
‫[چندلر: مسخره. خشک. حواس‌جمع.]

465
00:24:25,255 --> 00:24:29,551
‫بعدش بالاخره متیو پری اومد.

466
00:24:30,343 --> 00:24:33,839
‫خیلی با فیلم‌نامه و شخصیت آشنا بودم،

467
00:24:33,889 --> 00:24:36,800
‫چون خیلی از دوست‌هام زنگ می‌زدن
‫و می‌گفتن...

468
00:24:36,850 --> 00:24:38,969
‫«این شخصیت تو این سریال خودتی.»

469
00:24:39,019 --> 00:24:40,470
‫«می‌شه تو آزمونش کمکم کنی؟»

470
00:24:40,520 --> 00:24:43,056
‫از بس زیاد بود که وقتی رفتم
‫همه‌چی رو بلد بودم.

471
00:24:43,106 --> 00:24:46,568
‫درسته. می‌دونستی اگه وارد اتاق بشی،
‫می‌تونی صاحب نقش بشی.

472
00:24:47,194 --> 00:24:49,729
‫بعدش ترکوند.

473
00:24:49,779 --> 00:24:53,191
‫ما می‌گفتیم
‫«این تا حالا کجا بود؟»

474
00:24:53,241 --> 00:24:55,861
‫چهارشنبه، جلوی مارتا کافمن
‫آزمون بازیگری دادم.

475
00:24:55,911 --> 00:24:59,322
‫پنج‌شنبه، واسه استودیو
‫فیلم‌نامه‌خوانی کردم.

476
00:24:59,372 --> 00:25:01,199
‫جمعه، واسه شبکه.

477
00:25:01,249 --> 00:25:03,084
‫کارمون رو هم دوشنبه شروع کردیم.

478
00:25:04,878 --> 00:25:05,829
‫- خلاصه...
‫- باورنکردنیه.

479
00:25:05,879 --> 00:25:07,756
‫آره، همه‌چی به همین سرعت رخ داد.

480
00:25:08,465 --> 00:25:12,377
‫حالا بازیگران جوان و مشتاقی داشتیم.

481
00:25:12,427 --> 00:25:14,254
‫بعدش رفتیم فیلم‌نامه‌خوانی...

482
00:25:14,304 --> 00:25:17,057
‫و ممکنه تو فیلم‌نامه‌خوانی
‫هر اتفاقی بیفته.

483
00:25:18,183 --> 00:25:22,512
‫میز عظیم و بزرگی بود
‫که بازیگران دورش می‌نشستن.

484
00:25:22,562 --> 00:25:23,847
‫از شبکه هم بودن.

485
00:25:23,897 --> 00:25:27,267
‫همه بچه‌های تولید هم بودن.

486
00:25:27,317 --> 00:25:28,810
‫نویسنده‌ها هم بودن.

487
00:25:28,860 --> 00:25:30,687
‫نویسنده داره شخصیت می‌نویسه...

488
00:25:30,737 --> 00:25:31,980
‫و شخصیت تصور می‌کنه.

489
00:25:32,030 --> 00:25:35,484
‫دنبال کسیه...

490
00:25:35,534 --> 00:25:39,613
‫که نوشته‌هاش رو در حد امکان
‫بی‌نقص دریافت کنه...

491
00:25:39,663 --> 00:25:41,289
‫و فراتر از اون اجرا کنه.

492
00:25:41,748 --> 00:25:46,411
‫ما هر شش بازیگر رو جدا انتخاب کرده بودیم.

493
00:25:46,461 --> 00:25:50,632
‫اصلا هیچ‌کدومشون رو
‫با همدیگه ندیده بودیم.

494
00:25:51,216 --> 00:25:55,253
‫خلاصه کلی امید و انتظار داشتیم.

495
00:25:55,303 --> 00:25:58,723
‫بعدش رفتن اون فیلم‌نامه رو بخونن.

496
00:26:02,227 --> 00:26:04,012
‫این که قرار عاشقانه نیست.

497
00:26:04,062 --> 00:26:07,107
‫دو نفر می‌رن شام بخورن
‫و هیچ عشق و علاقه‌ای وسط نیست.

498
00:26:07,941 --> 00:26:09,776
‫به نظر من که قرار عاشقانه است.

499
00:26:10,277 --> 00:26:12,571
‫خیلی سرگرم‌کننده بود.

500
00:26:13,238 --> 00:26:15,782
‫خیلی به هم می‌اومدن.

501
00:26:16,449 --> 00:26:19,110
‫خب، یعنی همه‌تون کار دارین؟

502
00:26:19,160 --> 00:26:21,196
‫آره، همه‌مون کار داریم.

503
00:26:21,246 --> 00:26:23,456
‫ببین، همین‌جوری خرید می‌کنیم.

504
00:26:24,457 --> 00:26:28,453
‫آدم جرقه خارق‌العاده...

505
00:26:28,503 --> 00:26:32,966
‫و معجزه‌آسایی رو بین بازیگران
‫حس می‌کرد.

506
00:26:33,925 --> 00:26:35,752
‫هیچ نقطه‌ضعفی نداشتن.

507
00:26:35,802 --> 00:26:40,298
‫من غرورم رو کنار گذاشته بودم
‫که می‌خواستم تنها فرد بامزه باشم.

508
00:26:40,348 --> 00:26:41,675
‫گاهی پیش میاد...

509
00:26:41,725 --> 00:26:43,885
‫که آدم می‌بینه هم‌بازیش
‫خیلی بامزه است...

510
00:26:43,935 --> 00:26:45,637
‫و از همین عصبانی می‌شه.

511
00:26:45,687 --> 00:26:47,931
‫- قبلا خیلی این‌جوری بودم.
‫- درسته.

512
00:26:47,981 --> 00:26:49,774
‫ولی اون‌قدر تو سریال‌های شکست‌خورده...

513
00:26:49,816 --> 00:26:51,901
‫بازی کرده بودم که بدونم
‫نباید اون‌جوری باشم.

514
00:26:53,361 --> 00:26:59,067
‫می‌خواستیم شاهد زندگی این بازیگران جوان
‫کنار همدیگه باشیم.

515
00:26:59,117 --> 00:27:01,194
‫به دنیای واقعی خوش اومدی.

516
00:27:01,244 --> 00:27:03,371
‫افتضاحه.
‫عاشقش می‌شی.

517
00:27:04,456 --> 00:27:07,325
‫با همون فیلم‌نامه‌خوانی
‫خیلی امیدوار بودیم.

518
00:27:07,375 --> 00:27:08,752
‫واسه همین قسمت اول رو ساختیم.

519
00:27:11,254 --> 00:27:13,498
‫در حضور تماشاچیان زنده
‫فیلم‌برداری کردیم.

520
00:27:13,548 --> 00:27:16,293
‫لطفا ساکت باشین. آماده باشین.

521
00:27:16,343 --> 00:27:18,169
‫من به اولین فیلم‌برداری رفتم...

522
00:27:18,219 --> 00:27:19,596
‫و یادمه بین تماشاچیان بودم.

523
00:27:20,347 --> 00:27:23,466
‫یادمه متیو از بین تماشاچیان
‫تو چشمم نگاه کرد.

524
00:27:23,516 --> 00:27:26,261
‫شنیدم که زیر لب گفت «بامزه است؟»

525
00:27:26,311 --> 00:27:28,146
‫من هم گفتم «آره، خیلی بامزه است.»

526
00:27:28,730 --> 00:27:30,432
‫ما بهش باور داشتیم،

527
00:27:30,482 --> 00:27:35,111
‫ولی یه‌کم ترسناک هم هست،
‫آخه تو عرصه جدیدی بودیم.

528
00:27:40,450 --> 00:27:41,443
‫[سال ۱۹۹۴]
‫[بیست و دوم سپتامبر]

529
00:27:41,493 --> 00:27:45,363
‫وقتی «فرندز» در سال ۱۹۹۴
‫مورخ ۲۲ سپتامبر پخش شد،

530
00:27:45,413 --> 00:27:47,282
‫ساعت ۸:۳۰ پخش شد.

531
00:27:47,332 --> 00:27:49,167
‫یعنی بین «من عاشقتم» و «ساینفلد» بود.

532
00:27:50,502 --> 00:27:55,006
‫واقعا مهم‌ترین زمان پخش تلویزیونی بود.

533
00:27:57,467 --> 00:27:59,177
‫«فرندز» پخش شد.

534
00:27:59,761 --> 00:28:06,551
‫کار من تو نیویورک اینه که تا دیروقت
‫تو دفترم کار می‌کنم...

535
00:28:06,601 --> 00:28:10,730
‫و بعدش می‌رم تو خیابون‌های نیویورک...

536
00:28:11,439 --> 00:28:13,016
‫قدم می‌زنم...

537
00:28:13,066 --> 00:28:18,063
‫تا از پنجره مردم جاسوسی کنم
‫و ببینم چی تماشا می‌کنن.

538
00:28:18,113 --> 00:28:22,575
‫یادمه اون پنج‌شنبه شب در سال ۹۴،

539
00:28:23,827 --> 00:28:24,828
‫مردم داشتن تماشا می‌کردن.

540
00:28:25,453 --> 00:28:28,123
‫[فرندز]

541
00:28:30,542 --> 00:28:32,243
‫ما قطعاً قسمت آزمایشی رو دیدیم.

542
00:28:32,293 --> 00:28:33,536
‫اینکه اصلاً قرار عاشقانه نیست.

543
00:28:33,586 --> 00:28:36,665
‫فقط دو نفرن که
‫می‌رن بیرون شام می‌خورن و آخرش هیچی نمی‌شه.

544
00:28:36,715 --> 00:28:38,383
‫برای من که همینم قرار عاشقانه‌ست.

545
00:28:38,967 --> 00:28:43,672
‫و یادمه که چقدر ناز و خنده‌دار بود.

546
00:28:43,722 --> 00:28:46,099
‫فقط دلم می‌خواد دوباره متأهل بشم.

547
00:28:49,811 --> 00:28:52,430
‫منم فقط یه میلیون دلار پول می‌خوام!

548
00:28:52,480 --> 00:28:55,475
‫همه درجا عاشقشون شدن،
‫خود ما هم همین‌طور.

549
00:28:55,525 --> 00:28:57,227
‫خب بچه‌ها، ایشون ریچله.

550
00:28:57,277 --> 00:29:00,855
‫اینا هم بچه‌ها هستن.
‫اینا چندلر و فیبی و جویی هستن.

551
00:29:00,905 --> 00:29:04,242
‫فوق‌العاده نوشته شده بود.
‫یعنی شوخی‌هاش یه لحظه هم قطع نمی‌شد.

552
00:29:04,284 --> 00:29:06,027
‫♪ یه زمانی من یه پسر چوبی بودم، ♪
‫♪ یه پسر چوبیِ کوچولو ♪

553
00:29:06,077 --> 00:29:08,121
‫اجرای دیالوگ‌ها همیشه بی‌نقص و دقیق بود.

554
00:29:08,163 --> 00:29:10,198
‫این لحظه رو باید توی دفتر خاطرات نوشت.

555
00:29:10,248 --> 00:29:13,284
‫یه‌جورایی انرژیِ سریال «عاشقتم لوسی» رو داشت.

556
00:29:13,334 --> 00:29:16,579
‫- فیبز، می‌خوای کمک کنی؟
‫- کاش می‌تونستم، ولی دلم نمی‌خواد.

557
00:29:16,629 --> 00:29:19,165
‫از اونجایی که گروه بازیگراش خیلی بزرگ بود،

558
00:29:19,215 --> 00:29:22,010
‫هر کسی می‌تونست طنز دلخواهش رو یه جایی پیدا کنه.

559
00:29:22,594 --> 00:29:25,054
‫راستش نمی‌دونم الان گرسنه‌مه یا تشنه‌مه.

560
00:29:25,513 --> 00:29:27,307
‫پس به فریزر من نزدیک نشو.

561
00:29:27,766 --> 00:29:31,386
‫موقع دیدنش، فکر کنم واقعاً به شوهرِ اون‌موقعم گفتم:

562
00:29:31,436 --> 00:29:33,229
‫«این سریال قراره حسابی بترکونه.»

563
00:29:36,483 --> 00:29:40,353
‫تا عمر دارم، اولین جلسۀ هم‌خوانی فیلمنامه رو

564
00:29:40,403 --> 00:29:43,064
‫بعد از پخش قسمت آزمایشی فراموش نمی‌کنم.

565
00:29:43,114 --> 00:29:47,068
‫جیمز باروز، کارگردانمون، وقتی بچه‌ها اومدن داخل پرسید:

566
00:29:47,118 --> 00:29:49,662
‫«کسی اخیراً رفته پاساژ؟»

567
00:29:50,038 --> 00:29:51,990
‫چون سریال روی آنتن رفته بود،

568
00:29:52,040 --> 00:29:55,835
‫و میلیون‌ها نفر اون قسمت اول رو تماشا کرده بودن.

569
00:29:57,128 --> 00:30:02,584
‫و منظورش این بود که زندگی‌تون برای همیشه عوض شده.

570
00:30:02,634 --> 00:30:03,626
‫صدا، دوربین!
‫[در حال پخش]

571
00:30:03,676 --> 00:30:04,544
‫حرکت.

572
00:30:04,594 --> 00:30:07,088
‫همزمان که «فرندز» رو فیلم‌برداری می‌کردیم،
‫آمار بیننده‌ها رو هم دنبال می‌کردیم.

573
00:30:07,138 --> 00:30:09,257
‫که با سریال «من عاشقتم» مساوی شدیم یا ازش زدیم جلو؟

574
00:30:09,307 --> 00:30:11,760
‫با «ساینفلد» مساوی شدیم یا ازش زدیم جلو؟

575
00:30:11,810 --> 00:30:15,522
‫ولی در عین حال از استقبالی که قرار بود بشه،
‫کاملاً مات و مبهوت بودیم.

576
00:30:15,563 --> 00:30:16,189
‫[دوستان واقعیِ ما]

577
00:30:16,231 --> 00:30:18,141
‫این سریالِ کاملاً جدیدی که از شبکۀ ان‌بی‌سی پخش می‌شه…

578
00:30:18,191 --> 00:30:21,770
‫سریال پنجشنبه‌شب‌ها، «فرندز»، این فصل حسابی گل کرده.

579
00:30:21,820 --> 00:30:24,239
‫بچه کوچولوی ما داشت راه می‌رفت.

580
00:30:24,280 --> 00:30:25,356
‫[بینندگان گروه‌های سنّی مختلف
‫از سریال خوش‌شان آمده]

581
00:30:25,406 --> 00:30:32,247
‫هنوز نمی‌دوید و جست‌وخیز نمی‌کرد،
‫ولی در این حد بود که بگیم: «خوبه، خوبه.»

582
00:30:32,872 --> 00:30:37,085
‫و ما همین‌طوری به تلاش و کوشش ادامه دادیم.

583
00:30:37,836 --> 00:30:39,704
‫برای ماهایی که توی اتاق نویسنده‌ها بودیم،

584
00:30:39,754 --> 00:30:41,873
‫هر روز این سؤال پیش می‌اومد که:

585
00:30:41,923 --> 00:30:46,336
‫«چطور این سطح رو حفظ کنیم، ازش فراتر بریم، بهترش کنیم،

586
00:30:46,386 --> 00:30:50,682
‫رشدش بدیم، بیشتر و بهتر کار کنیم
‫و همین فرمون رو ادامه بدیم؟»

587
00:30:51,808 --> 00:30:55,637
‫من و متیو با هم وقت می‌گذروندیم
‫و دربارۀ کمدی گپ می‌زدیم.

588
00:30:55,687 --> 00:31:00,266
‫و یادمه که شور و شوق خاصی داشت...

589
00:31:00,316 --> 00:31:05,522
‫در این رابطه که
‫چی باعث می‌شه یه چیزی واقعاً خنده‌دار بشه.

590
00:31:05,572 --> 00:31:08,566
‫کارهای جری لوئیس و جکی گلیسون رو دقیق بررسی کرده بود.

591
00:31:08,616 --> 00:31:10,735
‫عاشق چوی چیس بود.

592
00:31:10,785 --> 00:31:11,786
‫مشکلی نیست.

593
00:31:12,745 --> 00:31:14,372
‫و دیک وَن دایک.

594
00:31:15,665 --> 00:31:18,710
‫خب می‌دونید که همۀ اینا غول‌های کمدی فیزیکی هستن.

595
00:31:19,335 --> 00:31:21,296
‫و بعد اون سبک رو مالِ خودش کرد.

596
00:31:22,046 --> 00:31:23,423
‫سلام. سلام.

597
00:31:23,590 --> 00:31:25,174
‫وای!

598
00:31:26,885 --> 00:31:31,631
‫متیو این توانایی معجزه‌آسا رو داشت که متن ما رو بگیره،

599
00:31:31,681 --> 00:31:33,266
‫بذاره همون متن ما بمونه…

600
00:31:35,018 --> 00:31:37,562
‫ولی در عین حال، تبدیلش کنه به متن خودش.

601
00:31:39,022 --> 00:31:42,350
‫طوری که یه چیز فراتر از متن در بیاد.

602
00:31:42,400 --> 00:31:43,693
‫برای… فلنین…

603
00:31:44,611 --> 00:31:47,856
‫متیو هر چیزی رو که ما تصور کرده بودیم می‌گرفت

604
00:31:47,906 --> 00:31:51,034
‫و به جایی می‌برد که اصلاً تصورش رو هم نمی‌کردیم.

605
00:31:51,784 --> 00:31:56,581
‫محیطی خلاقانه، هیجان‌انگیز و باحال بود
‫که هر روز با شوق می‌رفتی سر کار…

606
00:31:57,540 --> 00:31:59,042
‫چون همه بامزه بودن.

607
00:31:59,626 --> 00:32:01,628
‫اصلاً هدف از حضور در اونجا این بود که

608
00:32:01,669 --> 00:32:05,081
‫ببینی اون روز خنده‌دارترین کار ممکن چیه.

609
00:32:05,131 --> 00:32:07,759
‫این همون دنیاییه که دلم می‌خواد توی اون باشم.

610
00:32:09,552 --> 00:32:13,673
‫کار ما این بود که از صمیم قلب نگران آدمای خیالی باشیم.

611
00:32:13,723 --> 00:32:17,635
‫عاشق نوشتن برای شخصیت چندلر بودم.

612
00:32:17,685 --> 00:32:20,430
‫الان فردای اون روزه.
‫مگه می‌خوام شبیه آدمای سیریش به نظر بیام؟

613
00:32:20,480 --> 00:32:23,149
‫چندلر تندخو و طعنه‌زن بود.

614
00:32:23,274 --> 00:32:25,351
‫- رفت روی دستگاهش.
‫- دستگاه پیغام‌گیرش؟

615
00:32:25,401 --> 00:32:27,946
‫نه، شاید باورت نشه
‫ولی دستگاه برگ‌جمع‌کنش گوشی رو برداشت.

616
00:32:28,154 --> 00:32:31,691
‫و مدام به نقطه‌ضعف‌های خودش و بقیه گیر می‌داد.

617
00:32:31,741 --> 00:32:34,911
‫- فکر نمی‌کنید این کارم باعث بشه…
‫- مستأصل، نیازمند و رقت‌انگیز به نظر برسی؟

618
00:32:36,371 --> 00:32:38,748
‫آها، معلومه آگهی همسریابی من رو دیدین.

619
00:32:39,666 --> 00:32:43,169
‫ارتباط متیو با اون شخصیت خیلی عمیق بود.

620
00:32:43,461 --> 00:32:45,788
‫اونم به کلی دلیل موجه.

621
00:32:45,838 --> 00:32:50,627
‫یه آسیب‌پذیریِ خیلی بزرگ و آشکار

622
00:32:50,677 --> 00:32:52,503
‫هم توی وجود متیو و هم توی این شخصیت موج می‌زد.

623
00:32:52,553 --> 00:32:56,382
‫اینکه سکوت‌ها رو با شوخی پر می‌کرد
‫و توی رابطه‌ش با زن‌ها مشکل داشت.

624
00:32:56,432 --> 00:33:00,311
‫آره، قدیما
‫ از شوخی و طنز
‫به‌عنوان مکانیسم دفاعی استفاده می‌کردم.

625
00:33:00,812 --> 00:33:02,939
‫خدا رو شکر دیگه اون کار رو نمی‌کنم.

626
00:33:03,106 --> 00:33:06,559
‫فکر کنم واقعاً هم توی زندگی واقعی
‫و هم توی تلویزیون این ویژگی‌ها رو داشت.

627
00:33:06,609 --> 00:33:08,895
‫به نظرم این قضیه از اونجایی شروع شد که من،

628
00:33:08,945 --> 00:33:12,023
‫اومدم سر صحنه و به تهیه‌کننده‌ها گفتم

629
00:33:12,073 --> 00:33:15,777
‫پیشنهاد دادن به دخترا
‫چقدر توی زندگیم معذب‌کننده بوده برام

630
00:33:15,827 --> 00:33:17,904
‫و چقدر سر این موضوع استرس می‌گیرم.

631
00:33:17,954 --> 00:33:19,989
‫گفتن: «خب، می‌دونی چیه؟ این چیز خنده‌داری می‌شه.»

632
00:33:20,039 --> 00:33:22,750
‫«ما از این فاجعۀ زندگی خودت استفاده می‌کنیم.»

633
00:33:24,210 --> 00:33:27,338
‫«و می‌ذاریمش توی تلویزیون ملی تا میلیون‌ها نفر ببینن.»

634
00:33:28,923 --> 00:33:31,501
‫اما داستانی که برای چندلر واقعاً پرمعنا بود

635
00:33:31,551 --> 00:33:34,929
‫و به درک این شخصیت کمک می‌کرد...

636
00:33:35,513 --> 00:33:40,969
‫اون قسمتی بود که چندلر با یه سوپرمدل
‫توی اتاق خودپرداز گیر افتاد؛

637
00:33:41,019 --> 00:33:42,437
‫یعنی
‫با جیل گوداکر.

638
00:33:43,021 --> 00:33:46,182
‫وای خدا، خودشه. همون مدلِ ویکتوریا سیکرته.

639
00:33:46,232 --> 00:33:48,810
‫و کاری که این داستان کرد،

640
00:33:48,860 --> 00:33:53,189
‫این بود که به ما اجازه داد اکثرِ اون قسمت رو

641
00:33:53,239 --> 00:33:54,732
‫بدون اینکه چندلر حرفی بزنه پیش ببریم؛

642
00:33:54,782 --> 00:33:58,611
‫چون به‌طرز کاملاً قابل درکی...

643
00:33:58,661 --> 00:34:02,248
‫اون‌قدر هول شده بود که نمی‌تونست
‫با این زنِ فوق‌العاده زیبا حرف بزنه.

644
00:34:03,416 --> 00:34:09,130
‫برای همین تونستیم این تجربۀ چندلر رو به شکل فیزیکی

645
00:34:10,548 --> 00:34:12,542
‫و به صورت تک‌گویی درونی اجرا کنیم.

646
00:34:12,592 --> 00:34:15,553
‫می‌دونی، الان که دوباره فکرش رو می‌کنم،
‫آدامس می‌تونه کمالِ مطلق باشه.

647
00:34:16,763 --> 00:34:19,057
‫آدامس می‌تونه کمال مطلق باشه؟

648
00:34:19,432 --> 00:34:21,884
‫آدامس می‌تونه کمال مطلق باشه.

649
00:34:21,934 --> 00:34:24,429
‫می‌تونستم بگم: «آدامس خوبه. یه دونه برمی‌دارم.»

650
00:34:24,479 --> 00:34:29,275
‫ولی نه، نه، نه، نه، نه.
‫برای من، آدامس کمالِ مطلقه!

651
00:34:29,942 --> 00:34:33,112
‫حالم از خودم به هم می‌خوره.

652
00:34:33,988 --> 00:34:36,824
‫و تماشای اینکه در اون لحظه
‫با خودش کلنجار می‌ره

653
00:34:36,908 --> 00:34:40,319
‫یکی از قوی‌ترین جاهایی بود که توانایی‌های

654
00:34:40,369 --> 00:34:42,113
‫متیو به‌عنوان یه بازیگر،

655
00:34:42,163 --> 00:34:44,824
‫و همین‌طور ابعاد شخصیتِ خود چندلر رو نشون داد.

656
00:34:44,874 --> 00:34:48,286
‫چون به ما این فرصت رو داد تا صداهای توی سرش رو بشنویم؛

657
00:34:48,336 --> 00:34:50,371
‫صداهایی که خودش همیشه می‌شنید.

658
00:34:50,421 --> 00:34:52,131
‫می‌خوای به کسی زنگ بزنی؟

659
00:34:52,548 --> 00:34:55,009
‫آره، به حدود ۳۰۰تا از پسرای هم‌دوره‌ایِ دبیرستانم.

660
00:34:56,302 --> 00:34:59,338
‫ما هفته‌ای شش تا هفت روز کار می‌کردیم،

661
00:34:59,388 --> 00:35:04,143
‫اونم هر روز از کلۀ سحر تا آخر شب.

662
00:35:05,228 --> 00:35:09,182
‫ولی بعدش تماشاگرهایی که برای دیدنِ ضبط برنامه می‌اومدن،
‫[شبکۀ ان‌بی‌سی]

663
00:35:09,232 --> 00:35:14,654
‫خیلی سریع از آدمای کنجکاو و ذوق‌زده
‫به طرفدارهای دوآتیشه تبدیل شدن.

664
00:35:15,446 --> 00:35:19,442
‫سر ضبط برنامه‌ها، صف‌های طولانی از مردم تشکیل می‌شد،

665
00:35:19,492 --> 00:35:21,577
‫و همه به‌شدّت هیجان‌زده بودن.

666
00:35:21,702 --> 00:35:23,946
‫یه پدیدۀ تمام‌عیار شده بود. واقعاً بی‌نظیر بود.

667
00:35:23,996 --> 00:35:25,531
‫خب دیگه، داریم می‌ریم داخل.

668
00:35:25,581 --> 00:35:27,575
‫دوربین‌ها هم فیلم می‌گرفتن.

669
00:35:27,625 --> 00:35:29,535
‫یاد رفتارهای خودمون می‌افتیم.

670
00:35:29,585 --> 00:35:30,870
‫طنز فوق‌العاده هوشمندانه‌ای داره.

671
00:35:30,920 --> 00:35:32,413
‫- خیلی خنده‌داره…
‫- ما عاشق شخصیت‌هاشیم.

672
00:35:32,463 --> 00:35:34,173
‫شخصیت محبوب من چندلره.

673
00:35:34,757 --> 00:35:38,086
‫همه‌مون می‌رفتیم بین تماشاگرها می‌شِستیم،
‫ولی قطعاً یه سر به پشت‌صحنه هم می‌زدیم.

674
00:35:38,136 --> 00:35:41,005
‫یادمه جنیفر انیستون و کورتنی کاکس
‫دلشون می‌خواست با موهام بازی کنن

675
00:35:41,055 --> 00:35:42,882
‫و می‌گفتن: «آخی، خواهر کوچیکه اینجاست.»

676
00:35:42,932 --> 00:35:45,852
‫و من عجیب به متیو افتخار می‌کردم.

677
00:35:46,561 --> 00:35:51,023
‫بازیگرهای سریال یه همچین حسی داشتن که:
‫«ما؟ واقعاً این اتفاق داره برای ما می‌افته؟»

678
00:35:51,607 --> 00:35:55,236
‫و از اون‌طرف متیو رو داشتی که می‌گفت:
‫«معلومه که قرار بود این اتفاق بیفته.»

679
00:35:59,740 --> 00:36:00,817
‫[سال ۱۹۹۵]

680
00:36:00,867 --> 00:36:04,120
‫در طول فصل دوم، داشتم توی یه مرکز خرید می‌چرخیدم،

681
00:36:05,121 --> 00:36:09,200
‫و همه‌جا اجناس تبلیغاتی «فرندز» رو می‌دیدم.

682
00:36:09,250 --> 00:36:11,619
‫و هر جا می‌رفتم، صورت گُندۀ اون جلوی چشمم بود.

683
00:36:11,669 --> 00:36:13,538
‫خب، همون‌جا بود که دوزاریم افتاد.

684
00:36:13,588 --> 00:36:15,081
‫«فرندز» همه‌جا رو گرفته بود.

685
00:36:15,131 --> 00:36:18,009
‫آهنگ تیتراژش رفته بود توی جدول بیلبورد.
‫[۲۰۰ آهنگ برترِ بیلبورد]

686
00:36:18,217 --> 00:36:20,261
‫همه مدل موی ریچل رو می‌خواستن.

687
00:36:20,595 --> 00:36:22,839
‫مردم تکیه‌کلام‌های چندلر رو یاد گرفته بودن، مثلاً اینکه

688
00:36:22,889 --> 00:36:24,382
‫«از این معذب‌کننده‌تر هم مگه می‌شه؟»

689
00:36:24,432 --> 00:36:26,384
‫از این بالاتر از سطح من هم مگه می‌شه؟

690
00:36:26,434 --> 00:36:27,969
‫از این بیشتر هم می‌تونی خاطرخواهش باشی؟

691
00:36:28,019 --> 00:36:29,679
‫اصلاً هم این‌طور نیست.

692
00:36:29,729 --> 00:36:32,890
‫چندلر به یکی از محبوب‌ترین شخصیت‌ها تبدیل شد،

693
00:36:32,940 --> 00:36:35,226
‫و این قطعاً به‌خاطر وجود متیو پری بود.

694
00:36:35,276 --> 00:36:37,395
‫شخصیت موردعلاقه؟ متیو پری.

695
00:36:37,445 --> 00:36:39,605
‫یه مدتی هست که داره اوج می‌گیره، خیلی بامزه‌ست،

696
00:36:39,655 --> 00:36:43,326
‫بیشترین خنده‌ها رو توی سریال می‌گیره،
‫برای همین بدون شک در حال درخششه.

697
00:36:44,243 --> 00:36:45,111
‫[ستارۀ کمدیِ موقعیت]

698
00:36:45,161 --> 00:36:47,697
‫طولی نکشید که دیگه همه اسمش رو می‌دونستن.

699
00:36:47,747 --> 00:36:50,416
‫متیو پری، دوستان.
‫خوش اومدی متیو.

700
00:36:50,708 --> 00:36:52,451
‫خانم‌ها و آقایان، متیو پری.

701
00:36:52,501 --> 00:36:54,245
‫لطفاً یه کف مرتب بزنید برای متیو پری.

702
00:36:54,295 --> 00:36:57,081
‫متی به همۀ تاک‌شوهای شبانه دعوت می‌شد.

703
00:36:57,131 --> 00:36:58,791
‫- با تماشاگرهای من چی‌کار کردی؟
‫- سلام.

704
00:36:58,841 --> 00:36:59,959
‫الان خیلی رو بورسه.

705
00:37:00,009 --> 00:37:02,837
‫«فرندز» در حال حاضر سریال شماره یک تلویزیونه.

706
00:37:02,887 --> 00:37:05,089
‫این اولین سریال خیلی پرمخاطب توئه؟

707
00:37:05,139 --> 00:37:08,768
‫آره. این اولین کارمه که به‌جز مامانم
‫بقیه هم می‌بینن.

708
00:37:09,143 --> 00:37:11,020
‫- پس…
‫- حتماً اوضاع خیلی بر وفق مراده.

709
00:37:11,229 --> 00:37:14,140
‫متیو از رفیقی که باهاش بیرون می‌رفتم و وقت می‌گذروندم…

710
00:37:14,190 --> 00:37:15,474
‫آقای پری، آقای له‌بلانک!

711
00:37:15,524 --> 00:37:19,395
‫…تبدیل شد به آدمی که دیگه خیلی
‫برای بیرون رفتن در دسترس نبود.

712
00:37:19,445 --> 00:37:21,272
‫از این بابت دلخور نبودم. درکش می‌کردم.

713
00:37:21,322 --> 00:37:22,607
‫و خودش هم استقبال می‌کرد.

714
00:37:22,657 --> 00:37:23,991
‫- هی، مت!
‫- مت!

715
00:37:24,075 --> 00:37:24,992
‫مت!

716
00:37:25,451 --> 00:37:27,486
‫این عشق و ارادتی که بهش داشتن

717
00:37:27,536 --> 00:37:29,906
‫و مردمی که می‌خواستن باهاش عکس بگیرن و ازش امضا بگیرن،

718
00:37:29,956 --> 00:37:33,159
‫و کلاً سطح شُهرتش، باورنکردنی بود.

719
00:37:33,209 --> 00:37:35,494
‫متیو پری هستم. بفرمایید.

720
00:37:35,544 --> 00:37:40,666
‫خیلی هیجان‌انگیز بود و یه تغییرِ خیلی بزرگ
‫توی زندگی کل خانواده‌مون به حساب می‌اومد.

721
00:37:40,716 --> 00:37:42,126
‫هر وقت باهاش بودم،

722
00:37:42,176 --> 00:37:44,921
‫پاپاراتزی‌ها دنبالمون بودن و از ما هم عکس می‌گرفتن.

723
00:37:44,971 --> 00:37:48,549
‫و یهو این شد واقعیتِ جدید زندگی ما.

724
00:37:48,599 --> 00:37:49,634
‫- متیو…
‫- سلام.

725
00:37:49,684 --> 00:37:52,011
‫حالا که سریالت گرفته، بازم با ما حرف می‌زنی؟

726
00:37:52,061 --> 00:37:54,096
‫- آره.
‫- ایول، عالیه. بابت سریال تبریک می‌گم.

727
00:37:54,146 --> 00:37:55,973
‫- ممنونم.
‫- لیاقتش رو داری.

728
00:37:56,023 --> 00:37:58,150
‫از این شوخی‌ها می‌کرد که: «من چقدر معروفم»،

729
00:37:58,359 --> 00:38:00,486
‫یا «من چقدر پولدارم».

730
00:38:00,528 --> 00:38:03,197
‫از ماشین‌ها و خونه‌ها خوشش می‌اومد.

731
00:38:03,322 --> 00:38:04,949
‫بفرمایید داخل. خونه‌م رو نشونتون می‌دم.

732
00:38:04,991 --> 00:38:05,524
‫[منزل جدید متیو پری]

733
00:38:05,574 --> 00:38:07,235
‫این قسمت پذیراییه.

734
00:38:07,285 --> 00:38:10,238
‫همون‌طور که می‌بینید، هنوز کامل تموم نشده.

735
00:38:10,288 --> 00:38:12,448
‫این بخش، قسمت موردعلاقۀ من توی خونه‌ست.

736
00:38:12,498 --> 00:38:14,375
‫نمی‌دونم این قسمت به چه دردی می‌خوره.

737
00:38:14,417 --> 00:38:16,752
‫هنوز سر درنیاوردم چی‌کارش کنم.

738
00:38:17,461 --> 00:38:20,414
‫متیو همیشه توی خرج کردن پولش بی‌نهایت دست‌ودلباز بود.

739
00:38:20,464 --> 00:38:22,625
‫مثلاً برای کریسمس، وقتی ۱۵ سالم بود،

740
00:38:22,675 --> 00:38:25,553
‫موقعی که داشتیم از رستوران می‌زدیم بیرون،

741
00:38:25,720 --> 00:38:29,674
‫مسئول پارکینگ، با یه فورد موستانگ کانورتیبل قرمز اومد،

742
00:38:29,724 --> 00:38:33,678
‫با سوئیچ توی دستش از ماشین پیاده شد و گفت:

743
00:38:33,728 --> 00:38:36,097
‫«ماریا پری، ماریا پری اینجاست؟»

744
00:38:36,147 --> 00:38:39,183
‫منم گفتم: «صبر کن ببینم، چی؟»

745
00:38:39,233 --> 00:38:42,361
‫بعد متیو گفت: «آره، این ماشینِ توئه. کریسمست مبارک.»

746
00:38:44,155 --> 00:38:50,828
‫«موفقیت» واقعاً درهای زیادی رو
‫به روی شادی، تفریح و ماجراجویی باز کرد.

747
00:38:51,620 --> 00:38:54,282
‫- مهمونی خوب سراغ نداری؟
‫- نه والا.

748
00:38:54,332 --> 00:38:58,244
‫من و متیو خیلی به مهمونی‌های مختلف دعوت می‌شدیم.

749
00:38:58,294 --> 00:39:00,663
‫خب، اینم از مهمونی.

750
00:39:00,713 --> 00:39:02,331
‫یادمه وقتی رفتیم داخل،

751
00:39:02,381 --> 00:39:04,500
‫اولین چیزی که دیدیم این بود که

752
00:39:04,550 --> 00:39:06,502
‫کوری فلدمن و یکی از مدل‌های معروف

753
00:39:06,552 --> 00:39:10,389
‫داشتن جلوی اسکات بایو
‫و یه مدل دیگه والیبال بازی می‌کردن.

754
00:39:10,890 --> 00:39:13,309
‫با خودم گفتم: «اینجا همون‌جاست که می‌خواستم.»

755
00:39:13,893 --> 00:39:15,011
‫سلام، حالت چطوره؟

756
00:39:15,061 --> 00:39:17,430
‫رابطه‌ش با دخترا خوب بود. دخترا عاشقش بودن.

757
00:39:17,480 --> 00:39:18,689
‫حالت چطوره؟
‫[در حال پیدا کردنِ دوستانِ جدید]

758
00:39:18,731 --> 00:39:20,274
‫بلد بود چطور دلشون رو ببره.

759
00:39:20,316 --> 00:39:20,891
‫خیلی‌خب.

760
00:39:20,941 --> 00:39:22,560
‫- خب، شما کی هستی؟
‫- اسمم متیوئه.

761
00:39:22,610 --> 00:39:25,479
‫- متیو، خوش‌قیافه‌‌ای. متیوِ چی؟
‫- می‌گه من خوش‌قیافه‌ام.

762
00:39:25,529 --> 00:39:27,365
‫به نظرم دوست‌داشتنیه.

763
00:39:27,656 --> 00:39:29,158
‫عملاً از اون آدمی که

764
00:39:29,200 --> 00:39:34,538
‫واقعاً فکر کنم همون پسرِ توی اتاق خودپرداز
‫کنار جیل گوداکر بود،

765
00:39:35,081 --> 00:39:39,502
‫تبدیل شده بود به کسی که زن‌ها براش سرودست می‌شکستن.

766
00:39:39,585 --> 00:39:40,578
‫الان با کی هستی؟

767
00:39:40,628 --> 00:39:41,704
‫من…

768
00:39:41,754 --> 00:39:44,632
‫با خانمی به اسم جولیا رابرتس قرار می‌ذارم.

769
00:39:44,715 --> 00:39:47,209
‫رابرتس از وقتی که بازیگر مهمانِ سریال متیو پری شد،

770
00:39:47,259 --> 00:39:49,045
‫با این ستارۀ «فرندز» وارد رابطه شده.

771
00:39:49,095 --> 00:39:50,796
‫چطور ممکنه هنوز از اون قضیه ناراحت باشی؟

772
00:39:50,846 --> 00:39:52,340
‫چطوره ۲۰ سال دیگه بهم زنگ بزنی

773
00:39:52,390 --> 00:39:54,225
‫و بپرسی هنوز از این موضوع دلخوری یا نه؟

774
00:39:54,266 --> 00:39:54,925
‫[زوج رؤیایی هالیوود]

775
00:39:54,975 --> 00:39:58,179
‫اون زمان، جولیا رابرتس توی اوجِ شهرت بود.

776
00:39:58,229 --> 00:40:02,400
‫با خودم می‌گفتم:
‫«خدایا، رفیقم با جولیا رابرتس قرار می‌ذاره. باورنکردنیه.»

777
00:40:02,858 --> 00:40:05,269
‫یه‌بار داشتیم فوتبال آمریکایی می‌دیدیم.

778
00:40:05,319 --> 00:40:08,272
‫گفتن: «قراره جولیا رابرتس بیاد و برامون پیتزا میاره.»

779
00:40:08,322 --> 00:40:10,691
‫گفتم: «ایول. جولیا رابرتس برامون پیتزا میاره.»

780
00:40:10,741 --> 00:40:11,734
‫خلاصه اومد.

781
00:40:11,784 --> 00:40:14,278
‫پاپاراتزی‌ها همه‌شون بیرون جمع شده بودن

782
00:40:14,328 --> 00:40:18,115
‫و می‌خواستن اولین عکس رو از جولیا و متیو بگیرن.

783
00:40:18,165 --> 00:40:23,129
‫پس یه جایی رفتن بیرون و جلوی پاپاراتزی‌ها ژست گرفتن.

784
00:40:24,463 --> 00:40:29,335
‫جولیا رابرتس، متیو پری، و عشق.

785
00:40:29,385 --> 00:40:31,295
‫کاملاً واقعیه.

786
00:40:31,345 --> 00:40:36,258
‫عشاقِ واقعی که غافلگیر شدن و دوربین‌ها شکارشون کردن.

787
00:40:36,308 --> 00:40:39,979
‫داشتنِ همچین زندگی‌ای واقعاً عجیب و باورنکردنی بود.

788
00:40:40,187 --> 00:40:42,181
‫سلام بچه‌ها.

789
00:40:42,231 --> 00:40:44,650
‫اولش فکر کنم از این شهرت خوشش می‌اومد…

790
00:40:45,359 --> 00:40:47,653
‫اما از یه جایی به بعد، ورق برگشت.

791
00:40:48,529 --> 00:40:52,283
‫وقتی معروف شدم، فوق‌العاده خوشحال بودم.

792
00:40:53,325 --> 00:40:55,911
‫بعد، حدود شش ماه که گذشت، گفتم: «ای دل غافل.»

793
00:40:56,704 --> 00:40:58,406
‫این شهرت، حالِ خراب درونم رو خوب نکرد.

794
00:40:58,456 --> 00:41:00,749
‫اون کاری رو که فکر می‌کردم قراره بکنه، نکرد.

795
00:41:01,333 --> 00:41:06,247
‫من از اولش افکار منفیِ ریشه‌ای دربارۀ خودم داشتم.

796
00:41:06,297 --> 00:41:07,790
‫دربارۀ این حس حرف می‌زد؛

797
00:41:07,840 --> 00:41:11,043
‫یه‌جور احساس پوچی یا تنهایی

798
00:41:11,093 --> 00:41:13,754
‫که نمی‌تونست درستش کنه.

799
00:41:13,804 --> 00:41:16,882
‫غیرممکنه بشه فهمید این‌جور افکار از کجا میان.

800
00:41:16,932 --> 00:41:19,101
‫اما وقتی کم‌سن‌وسال‌تر بود،

801
00:41:19,393 --> 00:41:24,690
‫می‌دونم که نمی‌تونست یه محیط امن و آروم
‫برای خودش پیدا کنه.

802
00:41:26,192 --> 00:41:28,194
‫[سال ۱۹۷۴]

803
00:41:28,360 --> 00:41:31,981
‫وقتی متیو بچه بود، مادرش توی کانادا زندگی می‌کرد،

804
00:41:32,031 --> 00:41:34,608
‫و پدرش توی کالیفرنیا بود.

805
00:41:34,658 --> 00:41:36,694
‫برای همین مدام بین این دوتا شهر در رفت‌وآمد بود،

806
00:41:36,744 --> 00:41:39,488
‫البته از وقتی که به سن‌وسالِ سفر کردن رسید.

807
00:41:39,538 --> 00:41:41,657
‫وقتی پنج سالَم بود،

808
00:41:41,707 --> 00:41:47,046
‫من رو سوار هواپیمایی از مونتریال به لس‌آنجلس کردن.

809
00:41:47,880 --> 00:41:50,624
‫قضیه این بود که یه کارت انداختن دور گردنم

810
00:41:50,674 --> 00:41:53,552
‫که روش نوشته بود: «کودک بدونِ همراه».

811
00:41:54,595 --> 00:41:58,807
‫و من به‌شدّت ترسیده بودم.

812
00:42:00,017 --> 00:42:04,597
‫درک می‌کنم که این وضعیت چقدر حس بی‌ثباتی می‌ده

813
00:42:04,647 --> 00:42:06,474
‫و چقدر می‌تونه دامن بزنه

814
00:42:06,524 --> 00:42:10,986
‫به این حس که: «جایگاه من توی این زندگی چیه؟»

815
00:42:11,695 --> 00:42:13,522
‫یه‌سری باور توی ذهنم شکل گرفته بود که

816
00:42:13,572 --> 00:42:17,826
‫زیادی نیازمند توجهم.
‫احساس ناکافی بودن و بی‌ارزش بودن می‌کردم.

817
00:42:18,452 --> 00:42:22,957
‫و توی تمام زندگی‌م در تلاش بودم تا ثابت کنم
‫این سه‌تا چیز حقیقت ندارن.

818
00:42:24,375 --> 00:42:27,786
‫به نظرم متیو دنبال یه چیز درونی می‌گشت

819
00:42:27,836 --> 00:42:30,247
‫تا آروم بگیره یا خلأش پر بشه،

820
00:42:30,297 --> 00:42:33,926
‫ولی از عوامل بیرونی برای رسیدن بهش استفاده می‌کرد.

821
00:42:35,094 --> 00:42:36,345
‫[سال ۱۹۸۳]

822
00:42:36,428 --> 00:42:39,423
‫توی ۱۴ سالگی!
‫تا قبلش لب به اون نوشیدنی‌ها نزده بودم،

823
00:42:39,473 --> 00:42:43,227
‫و یهو کل یه بطری رو تا ته سر کشیدم.

824
00:42:44,103 --> 00:42:47,356
‫و انگار… انگار رفته بودم توی بهشت.

825
00:42:47,856 --> 00:42:48,933
‫و با خودم فکر کردم:

826
00:42:48,983 --> 00:42:53,404
‫«حتماً آدمای عادی همیشه یه همچین حسی دارن.»

827
00:42:54,530 --> 00:42:59,276
‫بعدها فهمیدم که چقدر توی نوشیدنی خوردن پنهان‌کار بوده،

828
00:42:59,326 --> 00:43:01,654
‫و اینکه تنهایی نوشیدنی می‌خورده.

829
00:43:01,704 --> 00:43:06,367
‫احتمالاً اون بخشِ خیلی عمیقِ وجودش رو ساکت می‌کرده

830
00:43:06,417 --> 00:43:09,128
‫که همیشه بهش می‌گفته به اندازۀ کافی خوب نیست.

831
00:43:09,628 --> 00:43:14,133
‫و به نظرم حس می‌کرده مشهور شدن قراره اون خلأ رو پر کنه.

832
00:43:15,259 --> 00:43:16,677
‫[سال ۱۹۹۵]

833
00:43:16,844 --> 00:43:20,381
‫اما با اینکه یه سوپراستار شد،

834
00:43:20,431 --> 00:43:26,520
‫بازم یه چیزی توی روانش بود که آروم نمی‌گرفت.

835
00:43:27,646 --> 00:43:30,149
‫شعلۀ داغ و خیره‌کنندۀ شهرت،

836
00:43:30,899 --> 00:43:33,060
‫به هیچ درد دیگه‌ای جز خودِ شهرت نمی‌خوره.

837
00:43:33,110 --> 00:43:36,572
‫همون داستان همیشگیه
‫که می‌گن شهرت خوشبختت نمی‌کنه.

838
00:43:37,698 --> 00:43:39,024
‫هیچ‌کس این حرف رو باور نمی‌کنه.

839
00:43:39,074 --> 00:43:41,235
‫تا وقتی سر خودشون میاد و می‌گن: «آها، راست می‌گفتن.»

840
00:43:41,285 --> 00:43:43,612
‫می‌گن: «چه مرگشه آخه؟ کل دنیا توی مشتشه.»

841
00:43:43,662 --> 00:43:46,115
‫- دقیقاً. می‌دونی؟
‫- آره.

842
00:43:46,165 --> 00:43:47,491
‫ام…

843
00:43:47,541 --> 00:43:49,627
‫اوه.

844
00:43:50,711 --> 00:43:52,921
‫- می‌تونم یه سؤال ازت بپرسم؟
‫- باشه، نوبت توئه.

845
00:43:53,547 --> 00:43:54,548
‫«کِوین» کیه؟

846
00:43:58,010 --> 00:44:01,847
‫اسمتون چیه؟ چه نسبتی با متیو پری دارید؟

847
00:44:02,514 --> 00:44:06,935
‫سلام، کوین پولاک هستم، از دنیای سینما و اینترنت.

848
00:44:07,102 --> 00:44:08,979
‫[دوست قدیمیِ متیو]

849
00:44:09,188 --> 00:44:13,809
‫فکر کنم بتونم از عبارت «دوستِ قدیمی» استفاده کنم.

850
00:44:13,859 --> 00:44:15,986
‫ما سر صحنۀ فرندز با هم آشنا شدیم.

851
00:44:16,570 --> 00:44:20,691
‫رفته بودم به کورتنی کاکس سر بزنم
‫که باهاش یه فیلم بازی کرده بودم؛

852
00:44:20,741 --> 00:44:24,403
‫کمی بعد از موفقیتِ مثلاً بزرگم توی فیلم «چند مرد خوب».

853
00:44:24,453 --> 00:44:26,447
‫و این قضیه مالِ حدوداً سال دوم سریال بود.

854
00:44:26,497 --> 00:44:28,866
‫بنابراین سریال فوق‌العاده معروف شده بود.

855
00:44:28,916 --> 00:44:33,329
‫و من و متیو درجا با هم جور شدیم،

856
00:44:33,379 --> 00:44:35,497
‫چون شوخ‌طبعیِ مشابهی داشتیم.

857
00:44:35,547 --> 00:44:37,791
‫متیو از پشت سرم می‌اومد…

858
00:44:37,841 --> 00:44:39,927
‫- یواشکی می‌اومد.
‫- …وقتی داشتم با یکی حرف می‌زدم.

859
00:44:39,968 --> 00:44:42,212
‫و یکی از بی‌ربط‌ترین...

860
00:44:42,262 --> 00:44:45,049
‫...دیالوگ‌های «چند مرد خوب» رو زیر لب می‌گفت...

861
00:44:45,099 --> 00:44:47,393
‫- که هیچ‌کس هیچ‌وقت نقل‌قولش نمی‌کرد.
‫- آره.

862
00:44:47,559 --> 00:44:48,927
‫مارکینسون فوت کرده.

863
00:44:48,977 --> 00:44:50,304
‫«مارکینسون فوت کرده.»

864
00:44:50,354 --> 00:44:53,140
‫چی می‌گه؟ چرا متیو پری یهو این رو گفت؟

865
00:44:53,190 --> 00:44:56,352
‫این از اون فیلم‌هاست که
‫حاضرم بارها و بارها ببینمش.

866
00:44:56,402 --> 00:44:59,480
‫دیالوگی از فیلم «چند مرد خوب»
‫که هیچ‌کس جز متیو پری یادش نمونده.

867
00:44:59,530 --> 00:45:00,406
‫آره.

868
00:45:03,033 --> 00:45:07,071
‫من توی استودیوی برادران وارنر یه دفتر داشتم
‫تا روی ساخت یه سریال تلویزیونی کار کنم.

869
00:45:07,121 --> 00:45:11,492
‫و یادمه متیو ازم پرسید:

870
00:45:11,542 --> 00:45:14,878
‫«چرا می‌خوای بیای توی تلویزیون؟
‫همۀ ما دلمون می‌خواد کار تو رو بکنیم.»

871
00:45:15,504 --> 00:45:20,175
‫ولی وقتی بااستعداد و بلندپرواز باشی…

872
00:45:21,844 --> 00:45:23,971
‫هیچ‌وقت نفس راحت نمی‌کشی و راضی نمی‌شی.

873
00:45:25,139 --> 00:45:27,633
‫کارتون برای این فصل تموم شده؟
‫کل قسمت‌ها رو ضبط کردید؟

874
00:45:27,683 --> 00:45:29,677
‫آره، یکی دو هفته پیش تمومش کردیم.

875
00:45:29,727 --> 00:45:31,261
‫الان مشغول چه کاری هستی؟ فیلم سینمایی هم بازی می‌کنی؟

876
00:45:31,311 --> 00:45:34,598
‫خب آره، صحبت‌هایی شده که شاید یه فیلم بازی کنم یا یه...

877
00:45:34,648 --> 00:45:36,767
‫منم همه‌ش حرفش رو می‌زنم، ولی پیشنهادی بهم نمی‌شه.

878
00:45:36,817 --> 00:45:37,685
‫آره.

879
00:45:37,735 --> 00:45:41,071
‫فقط می‌شینم توی پارکینگ و می‌گم:
‫«بی‌زحمت می‌خوام یه فیلم بازی کنم.»

880
00:45:43,574 --> 00:45:47,361
‫من سال ۱۹۹۵ با متیو آشنا شدم؛

881
00:45:47,411 --> 00:45:50,489
‫سرِ اولین فیلم سینمایی بزرگش،
‫«هجوم احمق‌ها».

882
00:45:50,539 --> 00:45:52,616
‫هر کسی دلش می‌خواد یه میراثی از خودش به‌جا بذاره.
‫[تهیه‌کنندۀ هجوم احمق‌ها]

883
00:45:52,666 --> 00:45:54,752
‫میراث من هم اون فیلمه،
‫[تهیه‌کنندۀ هجوم احمق‌ها]

884
00:45:55,335 --> 00:45:58,088
‫چون فیلم‌نامه‌ش بر اساس زندگی خودم نوشته شده بود.

885
00:45:59,089 --> 00:46:02,676
‫سال ۱۹۹۰، رفتم استودیوی کلمبیایِ اون‌موقع

886
00:46:02,968 --> 00:46:05,003
‫تا چندتا ایده رو مطرح کنم.

887
00:46:05,053 --> 00:46:08,632
‫می‌دونید، اون زمان واقعاً می‌شد بری داخل و بگی:
‫«خب، داستان یه سگ و گربه‌ست»،

888
00:46:08,682 --> 00:46:09,925
‫و می‌گفتن: «باشه، می‌خریمش.»

889
00:46:09,975 --> 00:46:13,687
‫خلاصه، داشتم ایده‌های خیلی بدی مطرح می‌کردم.

890
00:46:14,480 --> 00:46:15,597
‫بعد دوستم گفت:

891
00:46:15,647 --> 00:46:17,933
‫«داگ، چرا داستان زندگی خودت رو براشون تعریف نمی‌کنی؟»

892
00:46:17,983 --> 00:46:21,019
‫همه گفتن: «مگه زندگی اون چه چیز جالبی داره؟»

893
00:46:21,069 --> 00:46:23,772
‫منم گفتم خب، راستش،

894
00:46:23,822 --> 00:46:26,942
‫یه خانمی بود که یکی دو بار با هم رفته بودیم سر قرار،

895
00:46:26,992 --> 00:46:30,612
‫و یه مدتی بود که ندیده بودمش،

896
00:46:30,662 --> 00:46:33,824
‫تا اینکه درِ خونه رو زد و بهم گفت که بارداره.

897
00:46:33,874 --> 00:46:37,327
‫بهش گفتم: «تبریک می‌گم.» اونم گفت: «بچه توئه.»

898
00:46:37,377 --> 00:46:40,964
‫برای همین هفتۀ بعدش رفتیم لاس‌وگاس و ازدواج کردیم.

899
00:46:41,757 --> 00:46:43,751
‫وقتی داستان رو تعریف کردم،

900
00:46:43,801 --> 00:46:46,211
‫همه‌شون گفتن: «وای، عجب داستان معرکه‌ای.»

901
00:46:46,261 --> 00:46:47,963
‫و خلاصه قرارداد بستیم.

902
00:46:48,013 --> 00:46:49,631
‫بعدش بهم زنگ زدن و گفتن:

903
00:46:49,681 --> 00:46:55,103
‫«یه خبر خوب و هیجان‌انگیز برات داریم.
‫می‌خوایم نقش تو رو بدیم به متیو پری.»

904
00:46:55,687 --> 00:46:58,607
‫«باید بری ببینی‌ش و تأییدش کنی.»

905
00:46:59,191 --> 00:47:04,229
‫پس برای دیدنِ متیو
‫رفتم دفترِ مدیر برنامه‌های اون زمانش.

906
00:47:04,279 --> 00:47:07,316
‫فصل دومِ «فرندز» تازه تموم شده بود.

907
00:47:07,366 --> 00:47:09,860
‫محبوب‌ترین سریال تلویزیون بود.

908
00:47:09,910 --> 00:47:12,371
‫و متیو یه ستارۀ بزرگ تلویزیونی به حساب می‌اومد.

909
00:47:12,621 --> 00:47:15,741
‫اما وقتی اولین بار متیو رو دیدم،
‫خیلی راحت و خاکی بود.

910
00:47:15,791 --> 00:47:18,827
‫در این حد که فکر می‌کردم
‫صد ساله این آدم رو می‌شناسم.

911
00:47:18,877 --> 00:47:21,413
‫برگشتم گفتم: «شوخی می‌کنید؟ حله.»

912
00:47:21,463 --> 00:47:24,291
‫«می‌تونه نقش من رو بازی کنه.»

913
00:47:24,341 --> 00:47:26,134
‫و تا به خودم اومدم، دیدم…

914
00:47:27,886 --> 00:47:33,008
‫فیلم‌برداری رو شروع کردیم،
‫و سلما هایک هم برای نقش همسرم انتخاب شده.

915
00:47:33,058 --> 00:47:35,427
‫تازه خودم هم یکی دوتا حضور افتخاریِ کوتاه داشتم.

916
00:47:35,477 --> 00:47:38,180
‫بی‌خیال، الان احتمالاً دارم از بالای سرش پرواز می‌کنم.

917
00:47:38,230 --> 00:47:40,265
‫کِی…
‫نه.

918
00:47:40,315 --> 00:47:43,485
‫آره، من دارم نقش «داگ دریزن» رو بازی می‌کنم.
‫خودش دقیقاً روبه‌روی من نشسته.

919
00:47:47,614 --> 00:47:50,359
‫توی لاس‌وگاس فیلم‌برداری کردیم.
‫خیلی وقت‌ها توی بلوار استریپ بودیم.

920
00:47:50,409 --> 00:47:55,289
‫و مردم هم مدام می‌گفتن: «اون متیو پریه.»

921
00:47:56,248 --> 00:47:58,542
‫یعنی انگار شده بود «برنامۀ متیو پری».

922
00:47:58,750 --> 00:48:00,752
‫- بفرمایید.
‫- ممنونم.

923
00:48:03,005 --> 00:48:05,799
‫من اینجا… اینجا توی لاس‌وگاس خیلی محبوبم.

924
00:48:09,177 --> 00:48:10,879
‫مرخصیِ متیو بین فصل‌های سریال کوتاه بود.

925
00:48:10,929 --> 00:48:14,091
‫برای همین فقط چهار ماه برای تولید فیلم فرصت داشتیم.

926
00:48:14,141 --> 00:48:16,218
‫همه یه‌کم تحت‌فشار بودن.

927
00:48:16,268 --> 00:48:18,053
‫من یه روی دیگه از متیو رو دیدم؛

928
00:48:18,103 --> 00:48:21,056
‫وقتی روز اول رفتم توی کانکسش تا براش آرزوی موفقیت کنم.

929
00:48:21,106 --> 00:48:23,609
‫و خودش اعتراف کرد که چقدر ترسیده.

930
00:48:24,192 --> 00:48:25,152
‫یالا دیگه.

931
00:48:25,861 --> 00:48:29,898
‫اصلاً نمی‌خواست این کار تبدیل به یه فیلمِ چندلری بشه.

932
00:48:29,948 --> 00:48:30,983
‫دوباره می‌گیریم. ببخشید.

933
00:48:31,033 --> 00:48:32,818
‫حس می‌کرد این فیلم

934
00:48:32,868 --> 00:48:36,488
‫قراره سرنوشتِ زندگی و کارنامه‌ش رو رقم بزنه.

935
00:48:36,538 --> 00:48:39,032
‫این فرصت طلاییش بود تا ملت جدی بگیرنش.

936
00:48:39,082 --> 00:48:42,119
‫- حرکت!
‫- ساعت ۵ ولم کردی و رفتی. گندش بزنن.

937
00:48:42,169 --> 00:48:43,503
‫خب، من معذر…

938
00:48:44,296 --> 00:48:45,163
‫ای بابا.

939
00:48:45,213 --> 00:48:47,541
‫تمام عمرم رو کار کردم تا…

940
00:48:47,591 --> 00:48:48,876
‫خدایا!

941
00:48:48,926 --> 00:48:52,504
‫این دیگه اون آدمی نبود که قبلاً دیده بودم.

942
00:48:52,554 --> 00:48:54,256
‫و یه‌کم نگران شدم.

943
00:48:54,306 --> 00:48:56,133
‫یادمه به کارگردان گفتم:

944
00:48:56,183 --> 00:49:00,095
‫«متیو اینجا انگار بارِ کل دنیا روی دوششه.»

945
00:49:00,145 --> 00:49:03,056
‫خب، دیگه لازم نیست چون عالی گرفتیمش. کارمون خوب بود.

946
00:49:03,106 --> 00:49:04,650
‫و واقعاً هم همین‌طور بود.

947
00:49:05,233 --> 00:49:08,103
‫یادمه مشکل سرِ یکی از صحنه‌های کلیدی فیلم

948
00:49:08,153 --> 00:49:12,524
‫این بود که متیو به‌عنوان یه بازیگر،
‫نمی‌تونست این تغییر فاز رو درک کنه

949
00:49:12,574 --> 00:49:15,903
‫که چطور می‌شه این زن رو باردار کرد
‫و فرداش باهاش ازدواج کرد.

950
00:49:15,953 --> 00:49:17,404
‫دلیلش چی بود؟

951
00:49:17,454 --> 00:49:20,624
‫بهش توضیح دادم که چرا اون تصمیم رو گرفتم.

952
00:49:21,458 --> 00:49:25,746
‫به متیو گفتم وقتی خانوادۀ آنا ماریا رو دیدم،

953
00:49:25,796 --> 00:49:28,048
‫بچه رو دادن بغل من.

954
00:49:28,215 --> 00:49:31,752
‫و من یه نگاه به بچه انداختم، یه نگاه هم به آنا،

955
00:49:31,802 --> 00:49:34,096
‫و با خودم گفتم:

956
00:49:35,138 --> 00:49:37,057
‫«نمی‌تونم اینا رو رها کنم.»

957
00:49:37,224 --> 00:49:38,225
‫ببخشید.

958
00:49:41,019 --> 00:49:43,230
‫و اونجا بود که تصمیم گرفتم...

959
00:49:44,815 --> 00:49:46,274
‫که یه پدر باشم.

960
00:49:48,402 --> 00:49:51,313
‫هوا چطوره؟
‫خب، الان حالم بهتر شد.

961
00:49:51,363 --> 00:49:57,694
‫واقعاً معتقدم اینکه داستان واقعی بود، خیلی کمکش کرد.

962
00:49:57,744 --> 00:50:00,572
‫می‌شه یه لحظه بغلش کنی تا من برای خودم غذا بکشم؟

963
00:50:00,622 --> 00:50:03,241
‫وای نه، فکر نکنم کار درستی باشه.
‫من واقعاً صلاحیتش رو… نمی‌تونم.

964
00:50:03,291 --> 00:50:04,451
‫- باشه.
‫- می‌تونی.

965
00:50:04,501 --> 00:50:08,330
‫اگه فیلم رو ببینید، متوجه می‌شید که
‫چه حسی به اون صحنه اضافه کرد.

966
00:50:08,380 --> 00:50:10,540
‫بچه خوابیده و یهو می‌چرخه،

967
00:50:10,590 --> 00:50:12,459
‫و متیو به بچه نگاه می‌کنه،

968
00:50:12,509 --> 00:50:17,422
‫و خودش اون نفس عمیق رو به صحنه اضافه کرد.
‫انگار تازه به این درک رسیده بود که:

969
00:50:17,472 --> 00:50:20,976
‫«یا خدا، این یعنی مسئولیت.»

970
00:50:21,893 --> 00:50:23,270
‫سنگ تموم گذاشت.

971
00:50:23,770 --> 00:50:26,181
‫گرفتیمش. آره! هورا!

972
00:50:26,231 --> 00:50:29,977
‫در نهایت، به نظرم متیو سر صحنه خیلی بهش خوش گذشت…

973
00:50:30,027 --> 00:50:31,061
‫برداشت چهارم.

974
00:50:31,111 --> 00:50:33,522
‫به‌خصوص وقتی کار، رنگ‌وبوی خانوادگی گرفت.

975
00:50:33,572 --> 00:50:34,690
‫کلاکت.

976
00:50:34,740 --> 00:50:37,359
‫توی فیلم، بابامون نقش باباش رو بازی کرد.

977
00:50:37,409 --> 00:50:38,276
‫سورپرایز!

978
00:50:38,326 --> 00:50:39,870
‫مامان. بابا.

979
00:50:41,705 --> 00:50:44,741
‫یه صحنه رو تمرین کردیم و بعد چشم‌مون به هم افتاد

980
00:50:44,791 --> 00:50:47,160
‫و زدیم زیر خنده که چقدر مسخره‌ست

981
00:50:47,210 --> 00:50:48,745
‫که داره نقش بابام رو بازی می‌کنه.

982
00:50:48,795 --> 00:50:51,757
‫من گفتم قبلش زنگ بزنیم.
‫این ایدۀ مامانت بود.

983
00:50:51,965 --> 00:50:54,751
‫خیلی بهش افتخار می‌کنم که انقدر زحمت می‌کشه.

984
00:50:54,801 --> 00:50:56,011
‫همه‌چیز عالی بود.

985
00:50:57,554 --> 00:51:00,265
‫تا روزی که...
‫رفتن دریاچۀ «مید» برای فیلم‌برداری.

986
00:51:01,683 --> 00:51:04,102
‫من اونجا نبودم،
‫ولی ای‌کاش اونجا بودم؛

987
00:51:05,020 --> 00:51:07,230
‫چون موقع استراحتِ ناهار،

988
00:51:08,607 --> 00:51:11,651
‫متیو اجازه گرفت که سوار جت‌اسکی بشه،

989
00:51:12,819 --> 00:51:16,364
‫و با جت‌اسکی به هوا پرتاب شد

990
00:51:16,990 --> 00:51:18,366
‫و به خودش آسیب زد.

991
00:51:19,993 --> 00:51:21,912
‫اصلاً نمی‌دونستم چه خبره.

992
00:51:22,579 --> 00:51:26,208
‫دکتر یه قرص توی یه بسته بهم داد

993
00:51:26,708 --> 00:51:29,336
‫و گفت: «وقتی فیلم‌برداریت تموم شد، این رو بخور.»

994
00:51:30,212 --> 00:51:33,799
‫خوردمش، بعدش یه سرخوشیِ باورنکردنی‌ای رو حس کردم.

995
00:51:34,925 --> 00:51:37,052
‫پس چرا بیشتر نخورم؟

996
00:51:38,470 --> 00:51:42,382
‫بعد کم‌کم وقتی قرص‌ها رو نمی‌خوردم، حالم بد می‌شد.

997
00:51:42,432 --> 00:51:45,852
‫این می‌شه که… بعدش روزی سه‌تا می‌خوری.

998
00:51:46,645 --> 00:51:48,063
‫بعدش چهارتا می‌خوری.

999
00:51:49,731 --> 00:51:53,401
‫خدا می‌دونه اگه اون حادثه پیش نمی‌اومد،
‫چی می‌شد.

1000
00:51:58,573 --> 00:52:00,942
‫فیلم سال ۹۷ اکران شد،

1001
00:52:00,992 --> 00:52:03,570
‫و متیو دلش می‌خواست فیلم موفقی بشه،

1002
00:52:03,620 --> 00:52:04,905
‫ولی می‌ترسید.

1003
00:52:04,955 --> 00:52:06,573
‫استرس داشت.

1004
00:52:06,623 --> 00:52:10,202
‫متیو پری، همون چندلرِ خجالتیِ سریال تلویزیونی «فرندز»،

1005
00:52:10,252 --> 00:52:13,789
‫داره از قاب تلویزیون بیرون میاد و وارد سینما می‌شه.

1006
00:52:13,839 --> 00:52:15,665
‫این فیلم فرصتیه برای پری،

1007
00:52:15,715 --> 00:52:18,543
‫جدیدترین ستارۀ سریالِ پرمخاطب «فرندز»،

1008
00:52:18,593 --> 00:52:20,420
‫تا اولین حضورش رو روی پردۀ سینما تجربه کنه؛

1009
00:52:20,470 --> 00:52:24,724
‫و موقتاً حاشیۀ امنِ یه موفقیتِ تضمینی رو کنار بذاره.

1010
00:52:26,393 --> 00:52:29,137
‫و بعدش، خب، نقدهای فیلم منتشر شد.

1011
00:52:29,187 --> 00:52:30,564
‫من به این فیلم نمره مثبت می‌دم،

1012
00:52:30,605 --> 00:52:33,650
‫چون هر دو جذاب بودن
‫و ضمناً از خانواده‌هاشون هم خوشم اومد.

1013
00:52:33,692 --> 00:52:34,601
‫[نقد راجر ایبرت]

1014
00:52:34,651 --> 00:52:39,239
‫خلاصه خیلی هیجان‌انگیز بود.
‫سربلند بیرون اومده بودم. باورم نمی‌شد.

1015
00:52:39,489 --> 00:52:41,283
‫[هجوم احمق‌ها واقعاً زیباست]

1016
00:52:41,575 --> 00:52:46,696
‫چند روز قبل از اکران فیلم،
‫یه تماسِ دقیقه‌نودی باهامون گرفتن و گفتن:

1017
00:52:46,746 --> 00:52:49,324
‫«برید شیکاگو. اپرا وینفری می‌خواد با متیو مصاحبه کنه.»

1018
00:52:49,374 --> 00:52:51,209
‫ما هم گفتیم: «وای، خیلی‌خب.»

1019
00:52:51,668 --> 00:52:52,460
‫[اپرا]

1020
00:52:52,502 --> 00:52:55,839
‫از دوستمون، متیو پری، یه استقبال گرم کنید.

1021
00:52:57,174 --> 00:52:58,550
‫متیو وارد شد...

1022
00:52:59,301 --> 00:53:02,512
‫و همه حسابی تشویقش کردن.

1023
00:53:02,929 --> 00:53:05,056
‫و اپرا بهش خوشامد گفت.

1024
00:53:05,348 --> 00:53:09,177
‫و گفت: «وای، به نظر… به نظر لاغر شدی.»

1025
00:53:09,227 --> 00:53:11,721
‫از نزدیک خیلی لاغرتره. خب، تلویزیون…

1026
00:53:11,771 --> 00:53:13,890
‫برای مردم توی خونه، اندازه‌ت عادی به نظر میاد، ولی…

1027
00:53:13,940 --> 00:53:14,941
‫آره.

1028
00:53:16,234 --> 00:53:17,102
‫ممنون.

1029
00:53:17,152 --> 00:53:19,104
‫آخه می‌دونی که تلویزیون آدم رو درشت‌تر نشون می‌ده.

1030
00:53:19,154 --> 00:53:22,574
‫وقتی متیو رو دیدم، با خودم گفتم: «این بشر خیلی مریضه.»

1031
00:53:23,158 --> 00:53:26,778
‫و از موقعِ فیلم‌برداریِ مجددِ بعضی صحنه‌ها،
‫حدود چهار پنج ماهی بود که ندیده بودمش.

1032
00:53:26,828 --> 00:53:29,789
‫این بالا! متیو!

1033
00:53:30,248 --> 00:53:31,950
‫گفتم شاید سرطان گرفته.

1034
00:53:32,000 --> 00:53:35,670
‫یا مثلاً یه بیماریِ خودایمنی، یه همچین چیزی.

1035
00:53:36,254 --> 00:53:38,590
‫واقعاً مریضه، و حالش خیلی وخیمه.

1036
00:53:41,885 --> 00:53:45,130
‫بهانه‌ش این بود که: «زیاد نخوابیدم»،

1037
00:53:45,180 --> 00:53:47,716
‫و خلاصه هر چی که بود، ازش گذشتیم.

1038
00:53:47,766 --> 00:53:51,928
‫و من دیگه اصلاً بهش فکر نکردم.

1039
00:53:51,978 --> 00:53:54,264
‫- یه‌کم وزن کم کردی.
‫- آره، یه‌کم.

1040
00:53:54,314 --> 00:53:57,267
‫- چطور؟ به‌خاطر نقش؟
‫- دلیل خاصی نداره. همین‌طوری کم شده.

1041
00:53:57,317 --> 00:53:59,527
‫- زیادی ازت کار می‌کشن؟
‫- آره.

1042
00:54:05,283 --> 00:54:08,328
‫اون اوایل یه دعایی کردم.

1043
00:54:09,412 --> 00:54:13,875
‫گفتم: «خدایا، هر بلایی می‌خوای سرم بیار.»

1044
00:54:14,584 --> 00:54:17,003
‫«فقط خواهش می‌کنم مشهورم کن.»

1045
00:54:17,837 --> 00:54:20,131
‫حدود سه هفته بعدش،

1046
00:54:20,632 --> 00:54:21,833
‫نقش «فرندز» رو گرفتم.

1047
00:54:21,883 --> 00:54:22,926
‫[هالیوود]

1048
00:54:23,343 --> 00:54:26,046
‫ولی خدا بخش دوم دعام رو فراموش نکرد.

1049
00:54:26,096 --> 00:54:28,924
‫- مت!
‫- این روزها مشغول چه کاری هستی؟

1050
00:54:28,974 --> 00:54:33,103
‫خب، مشغولِ سریالم، و فعلاً همین دیگه.

1051
00:54:33,770 --> 00:54:36,356
‫واقعاً مجبور بودم این مشکل رو پنهان کنم.

1052
00:54:36,773 --> 00:54:38,141
‫اعتیادِ مرموز متیو...

1053
00:54:38,191 --> 00:54:41,353
‫- پری دارو مصرف می‌کنه و...
‫- …مسکّن‌های تجویزی.

1054
00:54:41,403 --> 00:54:45,106
‫سعی می‌کنم فکر کنم آدم بامزه‌ای هستم.
‫نمی‌تونم از گفتنِ کلمۀ «بامزه» دست بکشم.

1055
00:54:45,156 --> 00:54:47,150
‫اوضاع کاملاً از کنترل خارج شد.

1056
00:54:47,200 --> 00:54:49,736
‫پری در مراحل اولیۀ وابستگی به مواد شیمیایی قرار داره.

1057
00:54:49,786 --> 00:54:51,071
‫وضعیتی کاملاً مرگبار و خطرناک!

1058
00:54:51,121 --> 00:54:52,739
‫از یه جایی به بعد، موادمخدر...

1059
00:54:52,789 --> 00:54:54,115
‫متیو!

1060
00:54:54,165 --> 00:54:57,043
‫...به آدم می‌گه: «خب، حالا دیگه می‌خوام بکُشمت.»

1061
00:54:58,628 --> 00:55:04,467
‫«ترجمه از کیارش و محمد سید»

1062
00:55:06,467 --> 00:55:16,467
دانلود فیلم و سریال
W W W . M O V I E S H O . C O M