1
00:00:05,000 --> 00:00:05,246
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو  ::.
 W W W . M O V I E S H O . C O M

2
00:00:05,296 --> 00:00:09,968
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو  ::.
 W W W . M O V I E S H O . C O M

3
00:00:12,053 --> 00:00:13,930
‫متیو.

4
00:00:19,519 --> 00:00:22,188
‫متیو پری، دوستت دارم!

5
00:00:29,571 --> 00:00:30,855
‫چه خبر متیو؟

6
00:00:30,905 --> 00:00:34,701
‫- چمدونمو برام می‌بری؟
‫- باشه، مشکلی نیست.

7
00:00:36,703 --> 00:00:39,998
‫متیو پری، که نقش چندلر بینگ رو بازی می‌کنه،

8
00:00:41,291 --> 00:00:42,917
‫شهرت باهات چیکار کرده؟

9
00:00:44,210 --> 00:00:46,629
‫یهو همه می‌شناسنت.

10
00:00:47,255 --> 00:00:51,710
‫چیز خیلی عجیبیه. من اینجوری
‫بهش نگاه می‌کنم که ۸۵ درصدش عالیه،

11
00:00:51,760 --> 00:00:53,211
‫رویاهات داره به واقعیت می‌پیونده...

12
00:00:53,261 --> 00:00:54,879
‫متیو.

13
00:00:54,929 --> 00:00:58,633
‫۱۵ درصدش ترسناک و عجیب و غریبه.

14
00:00:58,683 --> 00:01:00,602
‫مشکلی نیست رفیق. به اندازه کافی گرفتی؟

15
00:01:01,644 --> 00:01:03,563
‫- روزنامه‌های زرد؟
‫- آره، همچین چیزایی.

16
00:01:06,274 --> 00:01:07,859
‫[سال ۱۹۹۷]

17
00:01:08,485 --> 00:01:12,947
‫یه روز که ۱۶ سالم بود،
‫داشتم از سوپرمارکت خرید می‌کردم،

18
00:01:13,531 --> 00:01:16,409
‫و رو یه روزنامه زرد نوشته بود...

19
00:01:18,119 --> 00:01:21,748
‫رسوایی اعتیاد متیو پری، فلان.
‫یه همچین چرتی.

20
00:01:22,373 --> 00:01:24,959
‫یادمه با خودم گفتم
‫«معلومه که دروغه.»

21
00:01:25,001 --> 00:01:26,870
‫[بستری شدن نگران‌کننده]
‫[متیو پری، بازیگر سریال فرندز، با مشکل اعتیادش دست‌وپنجه نرم می‌کند.]

22
00:01:26,920 --> 00:01:28,288
‫اگه چنین چیزی بود من می‌دونستم.

23
00:01:28,338 --> 00:01:30,457
‫اگه یه چیزی بود، می‌فهمیدم.

24
00:01:30,507 --> 00:01:33,259
‫من خواهرشم، باهم صمیمیم.
‫همه چیز اونو می‌دونم.

25
00:01:34,094 --> 00:01:36,963
‫پری برای اعتیاد به مواد تحت درمانه.

26
00:01:37,013 --> 00:01:38,673
‫برای همین رفتم خونه

27
00:01:38,723 --> 00:01:40,425
‫و به پدر و مادرم گفتم
‫«عجیب نیست؟»

28
00:01:40,475 --> 00:01:42,343
‫«مگه می‌شه این راست باشه؟»

29
00:01:42,393 --> 00:01:45,438
‫و پدر و مادرم گفتن
‫«راستش الان تو مرکز ترکه.»

30
00:01:47,273 --> 00:01:52,278
‫تماس رو تهیه‌کننده‌ها
‫و مدیر برنامه‌هاش باهام گرفتن.

31
00:01:53,071 --> 00:01:55,273
‫تهیه‌کننده‌ها گفتن
‫«متیو مشکل داره»

32
00:01:55,323 --> 00:01:58,284
‫و متیو گفت «من مشکل دارم.»

33
00:01:58,868 --> 00:02:01,613
‫هیچ‌وقت قصد نداشتم
‫با این قضیه به دردسر بیفتم.

34
00:02:01,663 --> 00:02:04,582
‫و نمی‌خواستم رو کارم تأثیر بذاره.

35
00:02:05,500 --> 00:02:08,244
‫یه سریال پرفروش و فوق‌العاده داشتیم،

36
00:02:08,294 --> 00:02:12,290
‫ولی اگه می‌خواستیم متیو

37
00:02:12,340 --> 00:02:15,126
‫سالم‌تر برگرده سر کار،

38
00:02:15,176 --> 00:02:16,469
‫باید این اتفاق می‌افتاد.

39
00:02:18,054 --> 00:02:23,434
‫متیو یه برنامه ترک خیلی سخت رو انتخاب کرد

40
00:02:24,018 --> 00:02:26,020
‫اونم وسط کشور.

41
00:02:27,147 --> 00:02:30,350
‫انگار می‌گفت
‫«باید تو یه محیط سخت باشم،

42
00:02:30,400 --> 00:02:33,186
‫و خودمو پاسخگو نگه دارم.»

43
00:02:33,236 --> 00:02:38,950
‫ما باور داشتیم که متیو آسیب دیده،

44
00:02:40,034 --> 00:02:41,661
‫و خوب می‌شه.

45
00:02:42,871 --> 00:02:45,615
‫وقتی رفت مرکز ترک امیدوار بودم.

46
00:02:45,665 --> 00:02:47,575
‫می‌ری دکتر. دستت شکسته.

47
00:02:47,625 --> 00:02:49,043
‫گچ می‌گیری و درست می‌شه.

48
00:02:49,627 --> 00:02:52,672
‫ما هم فکر می‌کردیم
‫«خودشو درست می‌کنه و تمام.»

49
00:02:53,256 --> 00:02:54,624
‫می‌دونی؟

50
00:02:54,674 --> 00:02:56,050
‫و...

51
00:02:57,302 --> 00:02:58,720
‫خب، بقیه‌شو که می‌دونین.

52
00:03:03,600 --> 00:03:09,939
‫[قسمت دوم]

53
00:03:12,108 --> 00:03:14,152
‫[متیو ۲۸ روز را در مرکز ترک گذراند.]

54
00:03:14,569 --> 00:03:18,239
‫[او ۲ ماه بعد برای فیلمبرداری
‫فصل ۴ فرندز برگشت.]

55
00:03:19,532 --> 00:03:21,484
‫همه آماده‌ان؟
‫[سال ۱۹۹۸]

56
00:03:21,534 --> 00:03:22,744
‫باشه، خوبه.

57
00:03:23,536 --> 00:03:24,737
‫اول بگین ببینم، چرا...

58
00:03:24,787 --> 00:03:27,031
‫چرا فکر می‌کنین سریال همون‌قدر خوبه

59
00:03:27,081 --> 00:03:31,244
‫یا حتی بهتر به نظرتون می‌رسه، تو این مقطع

60
00:03:31,294 --> 00:03:33,371
‫نسبت به فصل اول که پخش شد؟

61
00:03:33,421 --> 00:03:34,664
‫فکر کنم بخاطر منه.

62
00:03:34,714 --> 00:03:36,416
‫- منم همین‌طور، راستش.
‫- جدی؟

63
00:03:36,466 --> 00:03:38,835
‫- صادقانه می‌گم بخاطر توئه.
‫- تو وقتمون صرفه‌جویی می‌شه.

64
00:03:38,885 --> 00:03:40,170
‫- تو وقتمون صرفه‌جویی شد.
‫- آره.

65
00:03:40,220 --> 00:03:41,254
‫- عالیه.
‫- آره، پس...

66
00:03:41,304 --> 00:03:42,172
‫- بعدی.
‫- بعدی.

67
00:03:42,222 --> 00:03:44,382
‫این ماجرا تمومه.

68
00:03:44,432 --> 00:03:46,134
‫نه، جدی جواب بده.

69
00:03:46,184 --> 00:03:47,310
‫باشه...

70
00:03:48,144 --> 00:03:51,055
‫فکر کنم بخاطر متیو پریه.

71
00:03:51,105 --> 00:03:52,348
‫- راستشو می‌گم.
‫- می‌دونم.

72
00:03:52,398 --> 00:03:54,108
‫نه. چرا امسال بهتره؟

73
00:03:54,817 --> 00:03:58,980
‫یه عده آدم واقعاً بااستعداد هستن
‫که خیلی رو کار سرمایه‌گذاری کردن،

74
00:03:59,030 --> 00:04:01,649
‫و این خط داستانی رو درآوردن.

75
00:04:01,699 --> 00:04:04,452
‫که کورتنی سال‌ها بود التماسش رو می‌کرد.

76
00:04:06,246 --> 00:04:09,240
‫فکر کنم یه جورایی فضای
‫اتاق نویسنده‌ها رو سرزنده کرد

77
00:04:09,290 --> 00:04:12,994
‫چون از اینکه ما چقدر وسواسی
‫و عصبی هستیم لذت می‌بردن،

78
00:04:13,044 --> 00:04:15,038
‫و اینکه عصبی‌ترین شخصیت‌های سریال رو بردارن

79
00:04:15,088 --> 00:04:17,590
‫و بذارن که رابطه داشته باشن.

80
00:04:23,554 --> 00:04:27,517
‫تو فصل چهار فرندز،
‫مونیکا و چندلر با هم رابطه پیدا کردن.

81
00:04:28,017 --> 00:04:33,014
‫یادمه متیو مطمئن می‌شد
‫که اون شب حتماً تماشا کنیم،
‫[میا پری بوویک - خواهر متیو]

82
00:04:33,064 --> 00:04:35,608
‫یه سورپرایز بزرگ بود
‫و خیلی هیجان‌زده بود.

83
00:04:36,234 --> 00:04:37,068
‫اکشن.

84
00:04:38,778 --> 00:04:40,730
‫- امروز عروسیمه!
‫- صبح بخیر راس.

85
00:04:40,780 --> 00:04:42,448
‫هورا! هی‌هی‌هی!

86
00:04:42,657 --> 00:04:47,245
‫وای، چه رونمایی‌ای، چه صحنه‌ی دندون‌گیری.
‫[وارن لیتلفیلد - مدیر شبکه ان‌بی‌سی (سال‌های ۱۹۹۰-۹۸)]

87
00:04:48,121 --> 00:04:50,240
‫تماشاچی‌ها از خوشحالی
‫از خود بی‌خود شده بودن.

88
00:04:50,290 --> 00:04:51,741
‫شما رو غافلگیر کرد؟

89
00:04:51,791 --> 00:04:54,035
‫فکر نکنم کسی بهش فکر
‫کرده بود، بعد انگار گفتن

90
00:04:54,085 --> 00:04:56,120
‫«چه ایده‌ی درخشانی که
‫این دوتا رو بیاریم کنار هم.»

91
00:04:56,170 --> 00:04:57,497
‫کی فکرشو می‌کرد؟

92
00:04:57,547 --> 00:05:01,042
‫من خیلی وقت بود می‌خواستم تو دنیای واقعی
‫با متیو رابطه داشته باشم، برای همین...

93
00:05:01,092 --> 00:05:02,168
‫که من...

94
00:05:02,218 --> 00:05:04,295
‫- می‌بینی چی می‌گم؟
‫- اون نمی‌خواست...

95
00:05:04,345 --> 00:05:06,256
‫هیچ‌وقت واقعاً پا پیش نذاشت.

96
00:05:06,306 --> 00:05:08,633
‫برای همین مجبور شدم کلی راضیش کنم.

97
00:05:08,683 --> 00:05:11,427
‫ولی ما... یادمه تو انگلیس بودیم.

98
00:05:11,477 --> 00:05:14,013
‫- کجا بودیم.
‫- جوک واقعی‌ای نیست، فقط...

99
00:05:14,063 --> 00:05:15,014
‫- ادامه بده.
‫- آره.

100
00:05:15,064 --> 00:05:16,224
‫جوک واقعی‌ای نیست.

101
00:05:16,274 --> 00:05:21,604
‫خیلی از سریال واقعاً درباره‌ی
‫ریچل و راس بود.

102
00:05:21,654 --> 00:05:26,868
‫فکر کنم گاهی متیو حس می‌کرد
‫تو گروه اون‌قدر نورافکن روش نیست.

103
00:05:27,618 --> 00:05:30,154
‫دیگه فقط چندلر بامزه نبود.

104
00:05:30,204 --> 00:05:31,572
‫چون عاشق مونیکا شدم.

105
00:05:31,622 --> 00:05:33,082
‫تو... چی؟

106
00:05:34,834 --> 00:05:36,744
‫درسته. دوستش دارم.

107
00:05:36,794 --> 00:05:38,579
‫دوستش دارم.

108
00:05:38,629 --> 00:05:41,416
‫این کار کلی راه جدید
‫تو بازیگریش باز کرد

109
00:05:41,466 --> 00:05:44,794
‫از نظر لطیف و عاشقانه
‫و آسیب‌پذیر بودن.

110
00:05:44,844 --> 00:05:46,262
‫دوستت دارم مونیکا.

111
00:05:46,637 --> 00:05:47,797
‫تو یکی از بزرگ‌ترین سریال‌های
‫تلویزیون هستی. پسر خوش‌تیپی هم هستی.

112
00:05:47,847 --> 00:05:49,424
‫حتما... زنا همه جا می‌ریزن سرت.

113
00:05:49,474 --> 00:05:53,219
‫خب، می‌دونی، اون‌قدرا هم
‫نیست. بعضی وقتا با بعضیا قرار میذارم.

114
00:05:53,269 --> 00:05:56,014
‫- و همین دیگه.
‫- یواش‌یواش پیش می‌ری.

115
00:05:56,064 --> 00:05:57,432
‫تو میدون بازی می‌کنم.

116
00:05:57,482 --> 00:05:59,142
‫ولی منظورم واقعاً تو میدونه،
‫مثلاً تو زمین.

117
00:05:59,192 --> 00:06:01,936
‫مثلاً با دستکش و توپ می‌رم

118
00:06:01,986 --> 00:06:03,688
‫و از دخترا می‌خوام بیان بیرون...

119
00:06:03,738 --> 00:06:05,823
‫آها.

120
00:06:06,991 --> 00:06:09,027
‫من متی رو تو سال ۹۹ دیدم
‫[سال ۱۹۹۹]

121
00:06:09,077 --> 00:06:11,154
‫تو یه بازی هاکی ستاره‌ها،

122
00:06:11,204 --> 00:06:13,614
‫و تو فصل پنج فرندز بود.

123
00:06:13,664 --> 00:06:16,159
‫برای اولین قرارمون رفتیم شام خوردیم.
‫[رنه اشتون - دوست سابق متیو]

124
00:06:16,209 --> 00:06:18,161
‫و بعد از شام،

125
00:06:18,211 --> 00:06:22,131
‫می‌خواست بره یه
‫کارائوکه‌ی محقر تو هالیوود.

126
00:06:22,965 --> 00:06:24,667
‫داشتن تعطیل می‌کردن.

127
00:06:24,717 --> 00:06:26,711
‫اونم یه اسکناس صد دلاری
‫بهشون داد،

128
00:06:26,761 --> 00:06:29,172
‫و دستگاه‌ها رو دوباره روشن کردن،

129
00:06:29,222 --> 00:06:30,798
‫و برام آهنگ خوند.

130
00:06:30,848 --> 00:06:33,643
‫خیلی بامزه بود.
‫«کارولینا تو ذهنمه» رو خوند.

131
00:06:37,355 --> 00:06:40,516
‫همون لحظه جذبش شدم.
‫مشخص بود به هم می‌خوریم.

132
00:06:40,566 --> 00:06:43,644
‫مثلاً بیرون ناهار بودیم،
‫می‌رفت دستشویی،

133
00:06:43,694 --> 00:06:47,357
‫برمی‌گشت تو، این‌جوری می‌کرد،
‫منم این‌جوری می‌کردم...

134
00:06:47,407 --> 00:06:49,108
‫و بعد اون این‌جوری می‌کرد،
‫و منم این‌جوری.

135
00:06:49,158 --> 00:06:50,693
‫بعد می‌اومد جلو و..

136
00:06:50,743 --> 00:06:52,904
‫این کارو می‌کرد و منم این کارو می‌کردم.
‫و بعد...

137
00:06:52,954 --> 00:06:56,040
‫یه نمایش کوچیک مخصوص خودمون رو داشتیم.

138
00:06:58,209 --> 00:07:00,912
‫سر صحنه ساکت باشین! صدا رو بگیرین!

139
00:07:00,962 --> 00:07:01,921
‫اکشن!

140
00:07:02,505 --> 00:07:04,549
‫تو فرندز در اوج دنیا بود.

141
00:07:05,133 --> 00:07:06,376
‫رفتن به فیلمبرداری‌ها باحال بود.

142
00:07:06,426 --> 00:07:09,003
‫وقتی سر فیلمبرداری بود
‫تو اتاق گریمش تماشا می‌کردیم.

143
00:07:09,053 --> 00:07:11,931
‫من بالا براش پتو قلاب‌بافی می‌کردم،
‫و رو مانیتور می‌دیدمش.

144
00:07:12,932 --> 00:07:15,843
‫کارشو دوست داشت
‫و دیدنش که خوشحاله لذت‌بخش بود.

145
00:07:15,893 --> 00:07:17,470
‫- متیو!
‫- هی، متیو!

146
00:07:17,520 --> 00:07:19,472
‫می‌گفت من خیلی از اولین‌هاش بودم.

147
00:07:19,522 --> 00:07:22,350
‫می‌گفت «تو اولین کسی هستی
‫که مردم نمی‌شناسنش

148
00:07:22,400 --> 00:07:24,894
‫و دارم می‌برمش بیرون
‫و نشون دنیا می‌دمش.»

149
00:07:24,944 --> 00:07:26,904
‫- متیو!
‫- متیو! یوهو!

150
00:07:28,990 --> 00:07:31,075
‫- حالت چطوره متیو؟
‫- سلام.

151
00:07:31,784 --> 00:07:34,529
‫بیرون بودن باهاش تو جمع سخت بود.

152
00:07:34,579 --> 00:07:37,115
‫فکر نکنم کسی
‫به حریم خصوصیش اهمیت می‌داد.

153
00:07:37,165 --> 00:07:38,991
‫فکر نکنم حریم خصوصی داشت.

154
00:07:39,041 --> 00:07:40,118
‫سلام متیو!

155
00:07:40,168 --> 00:07:41,335
‫سلام.

156
00:07:42,879 --> 00:07:45,415
‫بهترین وقت‌هایی که داشتیم با...

157
00:07:45,465 --> 00:07:48,501
‫فقط دوستاش تو خونه‌ش بود
‫یا خونه‌ی یکی‌شون،

158
00:07:48,551 --> 00:07:53,222
‫بازی می‌کردیم، یا مثلاً تو
‫عروسی کورتنی و دیوید.

159
00:07:57,894 --> 00:07:59,637
‫فهمیدم داره جدی می‌شه

160
00:07:59,687 --> 00:08:01,522
‫وقتی برای اولین بار گفت دوستم داره.

161
00:08:02,648 --> 00:08:07,770
‫البته زیاد خوب پیش نرفت،
‫چون نگفت «دوستت دارم».

162
00:08:07,820 --> 00:08:10,773
‫رو مبل بودیم،
‫صاف نشست و نگاهم کرد،

163
00:08:10,823 --> 00:08:12,692
‫و من فکر کردم
‫«الان می‌خواد بگه.»

164
00:08:12,742 --> 00:08:15,528
‫بعد گفت «من تو رو لاف دارم.»

165
00:08:15,578 --> 00:08:16,787
‫به جای «لاو»، «لاف» با دو تا اف.

166
00:08:17,288 --> 00:08:19,332
‫و من گفتم «چی؟»

167
00:08:20,374 --> 00:08:22,660
‫یه دقیقه طول کشید
‫تا برام توضیح بده

168
00:08:22,710 --> 00:08:23,369
‫بخاطر فیلم «آنی هال».

169
00:08:23,419 --> 00:08:25,329
‫یه دیالوگی توش هست که

170
00:08:25,379 --> 00:08:27,131
‫وودی آلن می‌گه «من تو رو لاف دارم.»

171
00:08:28,007 --> 00:08:29,250
‫منو دوست داری؟

172
00:08:29,300 --> 00:08:33,588
‫«دوست داشتن» برای حسی
‫که دارم ضعیف‌ترین کلمه‌ست.

173
00:08:33,638 --> 00:08:36,299
‫من تو رو لاو و لوو و لاف دارم.

174
00:08:36,349 --> 00:08:38,301
‫من تو رو لاف دارم، با دو تا اف، آره.

175
00:08:38,351 --> 00:08:42,480
‫در نهایت خیلی ناز شد،
‫ولی شروع خوبی نداشت.

176
00:08:43,648 --> 00:08:49,278
‫ولی عاشقش بودم
‫چون در ذاتش آدم خوبیه.

177
00:08:51,030 --> 00:08:54,275
‫وقتی به متیو پری فکر می‌کنی،
‫می‌گی «همه چیز داشت.»

178
00:08:54,325 --> 00:08:57,778
‫ولی متیو نگران این بود که
‫بعدش چی؟ «بعدش چی؟»

179
00:08:57,828 --> 00:09:00,907
‫«چطور اینو حفظ کنم؟
‫چطور ازش فراتر برم؟»

180
00:09:00,957 --> 00:09:03,284
‫متیو خیلی دلش می‌خواست
‫بازیگر جدی بشه.

181
00:09:03,334 --> 00:09:05,244
‫می‌خواست به عنوان بازیگر جدی شناخته بشه.

182
00:09:05,294 --> 00:09:07,004
‫این براش واقعاً مهم بود.

183
00:09:07,588 --> 00:09:11,250
‫برای همین متیو خیلی خوشحال شد
‫که تو «همه نه یارد» انتخاب شد.

184
00:09:11,300 --> 00:09:14,136
‫فکر کنم بیشتر از همه
‫از همکاری با بروس ویلیس ذوق داشت.

185
00:09:15,012 --> 00:09:17,882
‫این فیلمنامه رو گرفته بودم،
‫و یه پیام رو پیام‌گیرم گذاشت،

186
00:09:17,932 --> 00:09:19,842
‫که اساساً این بود،

187
00:09:19,892 --> 00:09:22,345
‫«آره متیو پری، منم بروس ویلیس،

188
00:09:22,395 --> 00:09:25,181
‫زود بهم زنگ بزن
‫وگرنه خونه‌تو آتیش می‌زنم

189
00:09:25,231 --> 00:09:28,484
‫و می‌کشمت بیرون خونه‌ت
‫در حالی که بدن خونینت رو حمل می‌کنم.»

190
00:09:30,194 --> 00:09:31,479
‫- دوستانه بود.
‫- آره.

191
00:09:31,529 --> 00:09:33,781
‫برای همین ترجیح دادم بهش زنگ بزنم.

192
00:09:34,824 --> 00:09:38,986
‫از اینکه با بروس ویلیس باشه ذوق داشت
‫چون همه‌مون طرفدار «جان‌سخت» بودیم،
‫[دیوید پرسمن - دوست متیو]

193
00:09:39,036 --> 00:09:40,821
‫و باهم خیلی صمیمی شدن.

194
00:09:40,871 --> 00:09:43,533
‫قبل از اینکه بره «همه نه
‫یارد» رو فیلمبرداری کنه،

195
00:09:43,583 --> 00:09:46,494
‫بروس از من و اون خواست
‫با اون و نامزد اون موقع خودش

196
00:09:46,544 --> 00:09:49,330
‫بریم تورکس و کایکوس

197
00:09:49,380 --> 00:09:51,841
‫خیلی عالی بود.

198
00:09:53,843 --> 00:09:56,554
‫پاپاراتزی اونجا نبود،
‫برای همین سفر خوب و عادی و باحالی شد.

199
00:09:57,972 --> 00:10:02,218
‫وقتی بروس از من و اون خواست
‫با هواپیمای شخصیش بریم،

200
00:10:02,268 --> 00:10:03,302
‫متیو خیلی ذوق کرد.

201
00:10:03,352 --> 00:10:05,680
‫می‌گفت «بروس می‌خواد
‫با هواپیمای شخصیش بریم.»

202
00:10:05,730 --> 00:10:07,807
‫«بروس می‌خواد
‫با من هواپیما رو شریک بشه.»

203
00:10:07,857 --> 00:10:08,766
‫«بروس ویلیس!»

204
00:10:08,816 --> 00:10:10,568
‫منم می‌گفتم
‫«آره، خیلی هیجان‌انگیزه.»

205
00:10:16,699 --> 00:10:18,409
‫هواپیما چطور بود؟

206
00:10:21,078 --> 00:10:22,163
‫عضو یه باشگاه شدم.

207
00:10:26,459 --> 00:10:27,952
‫من جاناتان لین هستم.

208
00:10:28,002 --> 00:10:30,538
‫کارگردان «همه نه یارد» بودم.

209
00:10:30,588 --> 00:10:33,332
‫وقتی متیو رو دیدم،
‫تو تلویزیون دیده بودمش،

210
00:10:33,382 --> 00:10:36,586
‫ولی واقعاً ندیده بودم
‫کمدی فیزیکی بازی کنه،
‫[جاناتان لین - کارگردان همه نه یارد]

211
00:10:36,636 --> 00:10:39,297
‫که تو «همه نه یارد» خیلی اینو داشتیم.

212
00:10:39,347 --> 00:10:41,766
‫ولی خیلی زود معلوم شد
‫که تو این کار خوبه.

213
00:10:45,269 --> 00:10:48,347
‫یکی از چیزایی که حین کار با متیو
‫تو «همه نه یارد» فهمیدم
‫[کوین پولاک - هم بازی در همه نه یارد]

214
00:10:48,397 --> 00:10:51,559
‫این بود که
‫قراره یه کلاس کمدی برگزار کنه.

215
00:10:51,609 --> 00:10:52,860
‫پرده‌ها رو بکش.

216
00:10:55,446 --> 00:10:57,773
‫تقریباً هر صبح می‌اومد

217
00:10:57,823 --> 00:10:59,942
‫با صفحه‌های اون روز تو دستش،

218
00:10:59,992 --> 00:11:02,486
‫و می‌گفت «می‌شه اینجا رو خنده‌دارترش کنیم؟»

219
00:11:02,536 --> 00:11:04,697
‫«فکر خوبیه اگه فلان چیز رو بگم؟»

220
00:11:04,747 --> 00:11:06,324
‫چون نمی‌شه همچین جوکایی نوشت.

221
00:11:06,374 --> 00:11:08,959
‫یعنی نمی‌شه نوشت
‫«متیو می‌خوره به در شیشه‌ای.»

222
00:11:10,211 --> 00:11:11,379
‫«متیو می‌خوره به مایک گنده.»

223
00:11:14,131 --> 00:11:16,676
‫«متیو رو صندلی می‌شینه و نزدیکه بیفته.»

224
00:11:19,136 --> 00:11:22,223
‫حس می‌کردم شریک من تو
‫به نتیجه رسوندن فیلم بود.

225
00:11:23,099 --> 00:11:24,975
‫خیلی خیلی بیشتر از بقیه.

226
00:11:27,812 --> 00:11:32,308
‫بروس و بقیه‌ی بازیگرا و عوامل
‫کلی مهمونی می‌گرفتن.

227
00:11:32,358 --> 00:11:36,278
‫یادمه متیو می‌گفت
‫«امشب میای کلوپ ویلیس؟»

228
00:11:37,863 --> 00:11:40,274
‫بروس کل طبقه‌ی آخر رو داشت،

229
00:11:40,324 --> 00:11:44,120
‫فقط مبل، کافه، و یه گوی دیسکو.

230
00:11:46,330 --> 00:11:52,002
‫هم‌بازیا می‌اومدن باشگاه ویلیس،
‫و افرادی هم از کلوپ‌های محلی میومدن.

231
00:11:52,795 --> 00:11:54,622
‫من یه مگس رو دیوار بودم.

232
00:11:54,672 --> 00:11:58,426
‫و متیو هم این حس رو داشت که
‫«باورت می‌شه این داره اتفاق می‌افته؟»

233
00:12:00,177 --> 00:12:05,850
‫بروس یا متیو به کافه‌چی می‌گفتن
‫«من یه پنج می‌خوام.»

234
00:12:07,226 --> 00:12:09,186
‫یادمه گفتم «چی؟»

235
00:12:09,687 --> 00:12:12,022
‫«پنج دیگه چیه؟»

236
00:12:12,606 --> 00:12:13,691
‫اون...

237
00:12:15,401 --> 00:12:18,487
‫...مقدار الکل تو نوشیدنیه
‫قبل از اینکه یخ بریزی.

238
00:12:19,530 --> 00:12:22,032
‫«یه هفت بده.» «هفت؟» «آره.»

239
00:12:23,033 --> 00:12:26,454
‫آره. من نمی‌تونستم همپاشون بشم.

240
00:12:28,247 --> 00:12:31,250
‫وقتی کار نمی‌کردیم
‫حسابی جشن می‌گرفتیم.

241
00:12:32,793 --> 00:12:37,548
‫ولی کلمه‌ی «اعتیاد»
‫اون موقع زیاد گفته نمی‌شد.

242
00:12:38,758 --> 00:12:41,836
‫بعداً فهمیدم
‫که قبلاً رفته بود مرکز ترک،

243
00:12:41,886 --> 00:12:44,472
‫ولی دوباره شروع کرده بود به نوشیدن.

244
00:12:45,264 --> 00:12:50,060
‫مشکل بود، ولی نمی‌دونم
‫دنبال راه‌حل بود یا نه...

245
00:12:51,979 --> 00:12:53,189
‫تو اون مقطع از زندگیش.

246
00:12:54,440 --> 00:12:58,144
‫یه روز اومد و حالش خیلی بد بود.

247
00:12:58,194 --> 00:13:02,022
‫فکر کردم متیو مشکلشو انکار می‌کنه

248
00:13:02,072 --> 00:13:05,067
‫با الکل و قرص.

249
00:13:05,117 --> 00:13:07,737
‫و فکر کنم حین فیلمبرداری هم همین‌طور بود.

250
00:13:07,787 --> 00:13:11,115
‫مثلاً تا وقتی کار خوب پیش می‌رفت
‫کنترلش می‌کرد.

251
00:13:11,165 --> 00:13:14,994
‫ولی اگه یه چیزی خراب می‌شد،
‫یا حس می‌کرد جواب نمی‌ده،

252
00:13:15,044 --> 00:13:19,381
‫فوراً می‌رفت سراغ
‫الکل یا قرص.

253
00:13:21,050 --> 00:13:22,585
‫از بین همه فیلم‌هایی که ساختم،

254
00:13:22,635 --> 00:13:25,638
‫همیشه کسایی بودن
‫که زیادی می‌نوشیدن، ولی...

255
00:13:26,847 --> 00:13:28,307
‫این فرق داشت.

256
00:13:31,268 --> 00:13:34,855
‫بعد از اینکه فیلمبرداری تموم شد،
‫فیلم پیش‌نمایش داشت.

257
00:13:35,439 --> 00:13:36,974
‫این کمدی تاریک

258
00:13:37,024 --> 00:13:39,610
‫شاید همون نقش موفقیت‌آمیزیه
‫که پری دنبالش بود.

259
00:13:40,694 --> 00:13:44,273
‫فیلم سه هفته پرفروش‌ترین فیلم گیشه بود.

260
00:13:44,323 --> 00:13:47,409
‫بروس و متیو همه نه یارد رو رفتن.

261
00:13:48,077 --> 00:13:50,279
‫نقدهای خیلی خوبی می‌گرفت.
‫[پری در نقش ستاره «نه یارد»‌ وارد شد]

262
00:13:50,329 --> 00:13:51,906
‫مردم واقعاً می‌خواستن ببیننش.

263
00:13:51,956 --> 00:13:56,252
‫فکر کنم گفت «رسماً الان ستاره‌ی سینما هم هستم.»
‫[راجر کستیلو - دوست میتو]

264
00:13:57,336 --> 00:14:00,623
‫یکی به‌تازگی بهم گفت
‫بروس با متیو شرط بسته بود.

265
00:14:00,673 --> 00:14:02,750
‫بروس فکر می‌کرد فیلم شکست می‌خوره.

266
00:14:02,800 --> 00:14:04,877
‫و متیو شرط بسته بود که موفق می‌شه.

267
00:14:04,927 --> 00:14:08,097
‫اگه بروس می‌باخت،
‫باید تو فرندز مهمان می‌شد.

268
00:14:11,392 --> 00:14:13,260
‫برای همین بروس تو فرندز ظاهر شد.

269
00:14:13,310 --> 00:14:15,396
‫می‌خوام با فیبی، مونیکا و چندلر آشنا بشی.

270
00:14:17,231 --> 00:14:18,107
‫زیاد اینو می‌شنوم.

271
00:14:19,400 --> 00:14:23,938
‫فقط باید امیدوار می‌بودم
‫که همه‌ی اون تشویق و شور و شوقی

272
00:14:23,988 --> 00:14:25,773
‫که متیو دریافت می‌کرد

273
00:14:25,823 --> 00:14:28,742
‫نذاره مشکلش بدتر بشه.

274
00:14:29,785 --> 00:14:32,738
‫حدود فصل‌های پنج، شش و هفت،

275
00:14:32,788 --> 00:14:35,366
‫می‌شنیدیم که خیلی سختشه

276
00:14:35,416 --> 00:14:37,918
‫تا مصرف موادشو مدیریت کنه
‫[میا پری بوویک - خواهر متیو]

277
00:14:38,502 --> 00:14:40,462
‫و همزمان فرندز رو فیلمبرداری کنه.

278
00:14:41,839 --> 00:14:46,335
‫نمی‌خواست مردم بدونن
‫که چیزی مصرف می‌کنه.

279
00:14:46,385 --> 00:14:49,922
‫برای همین فقط اون‌قدر مصرف می‌کرد
‫که حالش خوب باشه،

280
00:14:49,972 --> 00:14:53,092
‫ولی نه اون‌قدر که مدهوش به نظر بیاد،

281
00:14:53,142 --> 00:14:57,346
‫که کار سختی بود،
‫مخصوصاً هرچی جلوتر می‌رفتی.

282
00:14:57,396 --> 00:15:02,943
‫مجبور بود علائم ترک رو
‫مدیریت کنه،

283
00:15:03,777 --> 00:15:06,105
‫لرزش و این چیزا بین برداشت‌ها.

284
00:15:06,155 --> 00:15:08,566
‫یه بار که شروع می‌کردم،
‫نمی‌تونستم تمومش کنم.

285
00:15:08,616 --> 00:15:11,193
‫الکل بود، و مواد دیگه‌ای هم بود

286
00:15:11,243 --> 00:15:13,487
‫که می‌خوردم تا کمتر بنوشم.

287
00:15:13,537 --> 00:15:15,364
‫این شایعه رو شنیدم که

288
00:15:15,414 --> 00:15:20,661
‫متیو بدقلق و دردسرساز شده.
‫[جف استراوس - نویسنده/تهیه کننده فصل ۱ فرندز]

289
00:15:20,711 --> 00:15:22,538
‫باهام ازدواج می‌کنی؟

290
00:15:22,588 --> 00:15:26,000
‫و بعد اضافه‌وزن و کاهش وزنش.

291
00:15:26,050 --> 00:15:28,135
‫من و مونیکا نامزد کردیم.

292
00:15:28,344 --> 00:15:29,929
‫و من نگرانش بودم.

293
00:15:31,180 --> 00:15:34,850
‫اون موقع بود که خیلیا
‫فهمیدن یه خبریه.

294
00:15:37,102 --> 00:15:39,146
‫خب، معلومه، خیلی نوشیدنشو دیدم.

295
00:15:42,483 --> 00:15:44,643
‫خب، می‌دونستم مشکل بود، معلومه.

296
00:15:44,693 --> 00:15:47,605
‫و معلومه که باهم درباره‌ش
‫حرف می‌زدیم، زیاد.

297
00:15:47,655 --> 00:15:50,866
‫و به پدرش زنگ زدم...

298
00:15:53,077 --> 00:15:55,079
‫و گفتم «باید کمکش کنی.»

299
00:15:55,663 --> 00:15:59,124
‫اون گفت «به پدرم زنگ زدی؟»
‫منم گفتم «آره، تو کمک لازم داری.»

300
00:16:06,048 --> 00:16:09,259
‫جوابم همیشه این بود
‫«هر جوری باشی قبولت دارم.»

301
00:16:11,261 --> 00:16:12,596
‫تا وقتی که دیگه نتونستم.

302
00:16:17,476 --> 00:16:19,770
‫بعد از فصل ششم فرندز،
‫[سال ۲۰۰۰]

303
00:16:20,521 --> 00:16:23,357
‫متیو فیلمبرداری یه فیلم دیگه رو شروع کرد،

304
00:16:24,566 --> 00:16:25,734
‫«در خدمت سارا».

305
00:16:28,570 --> 00:16:31,815
‫یادمه اون موقع انگار

306
00:16:31,865 --> 00:16:35,069
‫همه چیز از نظر مصرف موادش خیلی بد بود.

307
00:16:35,119 --> 00:16:37,663
‫یعنی همه همیشه نگران بودن.

308
00:16:39,164 --> 00:16:41,867
‫من دچار یه مشکل جدی با مسکن‌ها شدم،

309
00:16:41,917 --> 00:16:43,619
‫مسکنی به اسم ویکودین.

310
00:16:43,669 --> 00:16:45,204
‫و بیشتر برای این بود که

311
00:16:45,254 --> 00:16:46,914
‫مثل قبل ننوشم.

312
00:16:46,964 --> 00:16:50,334
‫خیلی خمار می‌شدم،
‫برای همین چیزای دیگه امتحان می‌کردم که

313
00:16:50,384 --> 00:16:52,386
‫یه جوری تعادلمو حفظ کنن.

314
00:16:53,887 --> 00:16:55,547
‫تو فیلم به جایی رسیدم

315
00:16:55,597 --> 00:16:58,342
‫که اوضاع داشت خطرناک می‌شد،

316
00:16:58,392 --> 00:17:00,894
‫و باید اولویت‌هاتو عوض کنی.

317
00:17:02,604 --> 00:17:06,984
‫به پدرم زنگ زدم و گفتم
‫«تمومه. باید برم کمک بگیرم.»

318
00:17:08,402 --> 00:17:12,322
‫پدرش رفت دنبالش،
‫از هتل برش داشت.

319
00:17:13,824 --> 00:17:15,401
‫این عادی بود.

320
00:17:15,451 --> 00:17:17,403
‫مثلاً اگه متی دچار مشکله، بابا می‌ره.

321
00:17:17,453 --> 00:17:20,572
‫مهم نبود تو زندگیش چی داشت پیش می‌اومد.

322
00:17:20,622 --> 00:17:23,375
‫تو یه لحظه همه چیزو ول می‌کرد و می‌اومد.

323
00:17:26,503 --> 00:17:29,039
‫فکر می‌کنم بخش زیادی از بابا

324
00:17:29,089 --> 00:17:32,710
‫حس می‌کرد خیلی به متیو بدهکاره

325
00:17:32,760 --> 00:17:35,971
‫چون وقتی کوچیک‌تر بود کنارش نبود.

326
00:17:40,517 --> 00:17:45,773
‫و مجبور شدن تولید رو مدتی متوقف کنن تا مت

327
00:17:46,607 --> 00:17:48,734
‫اوضاعشو درست کنه.

328
00:17:50,360 --> 00:17:53,939
‫شرم و احساس گناه خیلی زیادی
‫همراه این قضیه بود

329
00:17:53,989 --> 00:17:57,860
‫چون می‌دونست چقدر آدم
‫رو این سریال‌ها کار می‌کنن،

330
00:17:57,910 --> 00:17:59,703
‫و نون‌شون به این بستگی داشت.

331
00:18:01,080 --> 00:18:03,365
‫از اینکه مجبور بود این
‫کارو با مردم بکنه متنفر بود،

332
00:18:03,415 --> 00:18:05,334
‫ولی می‌دونست باید خوب بشه.

333
00:18:06,710 --> 00:18:10,289
‫تصمیم گرفتم باید
‫ریسک همه‌ی شایعات منفی رو بپذیرم،

334
00:18:10,339 --> 00:18:12,583
‫باید فیلم رو ول کنم،
‫سریال رو ول کنم،

335
00:18:12,633 --> 00:18:15,586
‫و برم کمک بگیرم، چون نگران بودم...

336
00:18:15,636 --> 00:18:19,848
‫کار به جایی رسید که
‫می‌پرسیدم زنده می‌مونم یا نه.

337
00:18:25,687 --> 00:18:27,931
‫این هم آخرین خبرهای سرگرمی
‫که دنبال می‌کنیم.

338
00:18:27,981 --> 00:18:29,141
‫شما فقط «فرندز» رو نیاز دارین.

339
00:18:29,191 --> 00:18:31,518
‫خب، متیو پری یه کم بیشتر لازم داره.

340
00:18:31,568 --> 00:18:33,312
‫بازیگر فرندز دوباره رفته مرکز ترک.

341
00:18:33,362 --> 00:18:35,447
‫خبری نیست که این دفعه برای چی رفته.

342
00:18:39,952 --> 00:18:41,537
‫[سال ۲۰۰۱]

343
00:18:44,206 --> 00:18:46,792
‫سال ۲۰۰۱ تو مرکز ترک ملاقاتش کردم.

344
00:18:48,085 --> 00:18:49,878
‫مثل یه روز خانوادگی.

345
00:18:50,587 --> 00:18:53,382
‫همه تو یه گروه بزرگ
‫دور هم نشسته بودیم

346
00:18:54,049 --> 00:18:57,261
‫و کلی آدم دیگه
‫با خانواده‌هاشون اونجا بودن.

347
00:18:57,928 --> 00:19:00,798
‫یه جایی متیو داشت حرف می‌زد،

348
00:19:00,848 --> 00:19:03,926
‫و من شروع کردم به گریه کردن.

349
00:19:03,976 --> 00:19:06,970
‫و بلند شدم و از اتاق دویدم بیرون

350
00:19:07,020 --> 00:19:10,057
‫و رفتم تو یه جور اتاق لباس.

351
00:19:10,107 --> 00:19:14,403
‫و داشتم نفس‌نفس می‌زدم و گریه می‌کردم
‫و کاملاً بهم ریخته بودم.

352
00:19:17,072 --> 00:19:21,493
‫این داداش بزرگ من بود،
‫داداش بزرگی که می‌پرستیدمش.

353
00:19:22,327 --> 00:19:25,080
‫خاص‌ترین آدم روی زمین بود.

354
00:19:26,874 --> 00:19:28,000
‫خیلی خب.

355
00:19:28,625 --> 00:19:31,620
‫هر وقت می‌ترسیدم
‫یا گریه می‌کردم...

356
00:19:31,670 --> 00:19:34,039
‫بیا یه کلوزآپ از گوش ماریا بگیریم.

357
00:19:34,089 --> 00:19:35,457
‫این گوش ماریاست.

358
00:19:35,507 --> 00:19:37,751
‫فوراً کاری می‌کرد که بخندم.

359
00:19:37,801 --> 00:19:40,087
‫همیشه میومد و اوضاع رو درست می‌کرد.

360
00:19:40,137 --> 00:19:42,756
‫این ماریا ایشتار پریه.

361
00:19:42,806 --> 00:19:44,424
‫یه چیزی بگو خانم پری.

362
00:19:44,474 --> 00:19:45,384
‫یا فقط لبخند بزن.

363
00:19:45,434 --> 00:19:48,720
‫و دیدنش که داره عذاب می‌کشه
‫و تقلا می‌کنه،

364
00:19:48,770 --> 00:19:51,440
‫بابتش خیلی می‌ترسیدم.

365
00:19:52,274 --> 00:19:55,269
‫بعد متی اومد بغلم کرد

366
00:19:55,319 --> 00:19:59,398
‫و گفت «مشکلی نیست. خوبم. خوب می‌شم.»

367
00:19:59,448 --> 00:20:02,526
‫«اگه نخوای، لازم نیست
‫دیگه هیچ‌وقت این کارو بکنی.»

368
00:20:02,576 --> 00:20:05,871
‫و من گفتم «نه نه، می‌خوام اینجا باشم.
‫فقط تحملش سخته.»

369
00:20:07,414 --> 00:20:09,783
‫دنیام متوقف شد، و لازم بود متوقف بشه،

370
00:20:09,833 --> 00:20:13,128
‫و باید فقط روی هوشیاری تمرکز می‌کردم.

371
00:20:14,463 --> 00:20:17,916
‫مسئله اینه که اگه هوشیاری
‫نداشته باشم، هیچی ندارم.

372
00:20:17,966 --> 00:20:19,134
‫کار هم ندارم.

373
00:20:20,260 --> 00:20:23,755
‫از تهیه‌کننده‌های فرندز خواستم
‫بیشترین زمانی که می‌تونن بهم بدن.

374
00:20:23,805 --> 00:20:25,966
‫حتی تضمین نمی‌کردم که برمی‌گردم.

375
00:20:26,016 --> 00:20:27,634
‫فیلمبرداری رو با من هماهنگ می‌کردن.

376
00:20:27,684 --> 00:20:30,020
‫سه تهیه‌کننده‌ی اجرایی فوق‌العاده‌ان.

377
00:20:31,230 --> 00:20:32,389
‫هنوز تو مرکز ترک بود

378
00:20:32,439 --> 00:20:36,185
‫که چندلر و مونیکا
‫تو فصل هفت ازدواج کردن.

379
00:20:36,235 --> 00:20:40,656
‫و یادمه رفت‌وآمد می‌کرد بین مرکز و اینجا.

380
00:20:42,783 --> 00:20:47,029
‫هر دو طرف خانواده اومدن
‫فیلمبرداری که عروسی‌شونو ببینن.

381
00:20:47,079 --> 00:20:50,866
‫خیلی مهم بود
‫چون همه نگرانش بودیم.

382
00:20:50,916 --> 00:20:53,410
‫نمی‌دونستیم تو آینده چی می‌شه.

383
00:20:53,460 --> 00:20:55,704
‫تلاش برای کنار اومدن تو رابطه‌ها

384
00:20:55,754 --> 00:20:58,624
‫وقتی همزمان با این
‫اعتیاد فلج‌کننده می‌جنگی،

385
00:20:58,674 --> 00:21:01,251
‫می‌گم تقریباً غیرممکنه.

386
00:21:01,301 --> 00:21:04,546
‫فکر کنم حقیقت نگفته‌ای

387
00:21:04,596 --> 00:21:08,008
‫که همه‌مون یه جوری باهاش
‫دست‌وپنجه نرم می‌کردیم این بود که

388
00:21:08,058 --> 00:21:10,352
‫این عروسی خودشه؟

389
00:21:13,355 --> 00:21:17,768
‫من سر صحنه بودم و یادمه مونیکا
‫رو دیدم که داشت تو راهرو می‌اومد.

390
00:21:17,818 --> 00:21:21,021
‫و وقتی متیو عهدشو گفت،

391
00:21:21,071 --> 00:21:25,901
‫احساس تو چشماش
‫و همه چیز خیلی واقعی بود.

392
00:21:25,951 --> 00:21:30,330
‫مونیکا، فکر می‌کردم این سخت‌ترین
‫کاری باشه که تو عمرم باید بکنم.

393
00:21:31,957 --> 00:21:35,752
‫ولی وقتی دیدم داری از اون راهرو
‫میای، فهمیدم چقدر ساده‌ست.

394
00:21:36,753 --> 00:21:37,746
‫و سال‌ها با این قضیه کنار اومدن

395
00:21:37,796 --> 00:21:41,667
‫که واضح بود عشق واقعی اونجا بود،

396
00:21:41,717 --> 00:21:43,377
‫عشق افلاطونی، ولی عشق بود، می‌دونی؟

397
00:21:43,427 --> 00:21:48,348
‫و یه خاطره‌ی خوشه
‫که با یه کم غم قاطی شده.

398
00:21:53,562 --> 00:21:56,682
‫تا حالا عاشق شدی؟
‫یعنی نزدیک بودی که...

399
00:21:56,732 --> 00:21:58,725
‫آره، معلومه که عاشق شدم.

400
00:21:58,775 --> 00:22:00,978
‫آره، عاشق شدم. من...

401
00:22:01,028 --> 00:22:03,522
‫آدمای فوق‌العاده‌ای دیدم. من...

402
00:22:03,572 --> 00:22:05,565
‫- نه، ولی می‌خوای ازدواج کنی؟
‫- آره. فکر می‌کنم...

403
00:22:05,615 --> 00:22:09,778
‫ولی فکر می‌کنم تو این
‫شش، هفت ماه آخر زندگیم،

404
00:22:09,828 --> 00:22:12,072
‫آدمی شدم که...

405
00:22:12,122 --> 00:22:15,575
‫لایق یه آدم فوق‌العاده‌ست
‫و دیگه از این نمی‌ترسه.

406
00:22:15,625 --> 00:22:17,160
‫- و قبلاً می‌ترسیدی؟
‫- آره. من...

407
00:22:17,210 --> 00:22:21,456
‫می‌دونی، یه ابر سیاه بزرگ
‫بیشتر عمرم بالای سرم بود.

408
00:22:21,506 --> 00:22:22,499
‫و خب می‌دونی...

409
00:22:22,549 --> 00:22:25,385
‫- الان عاشق کسی هستی؟
‫- فقط تو رفیق.

410
00:22:25,886 --> 00:22:27,763
‫- این که بدیهیه.
‫- آره، فقط تو.

411
00:22:31,725 --> 00:22:33,051
‫تو مسیر بهبودی چیزی هست

412
00:22:33,101 --> 00:22:37,472
‫درباره‌ی اینکه یه نفر
‫با یه نفر دیگه ارتباط برقرار کنه

413
00:22:37,522 --> 00:22:39,983
‫جوری که اون آدم احساس امنیت کنه.

414
00:22:41,651 --> 00:22:43,570
‫اسم من تیموتی هرینگتونه.

415
00:22:44,154 --> 00:22:47,607
‫من و متیو دوست بودیم.

416
00:22:47,657 --> 00:22:48,950
‫آره، دوستای صمیمی بودیم.

417
00:22:50,827 --> 00:22:53,322
‫وقتی متیو رو تو سال ۲۰۰۱ دیدم،

418
00:22:53,372 --> 00:22:54,831
‫من...

419
00:22:56,333 --> 00:22:57,709
‫ناامید بودم.

420
00:22:58,210 --> 00:22:59,494
‫رستورانم تعطیل شده بود،

421
00:22:59,544 --> 00:23:02,714
‫و حس می‌کردم دارم تو گل راه می‌رم.

422
00:23:04,049 --> 00:23:06,543
‫چند سال پیش رفته بودم مرکز ترک،

423
00:23:06,593 --> 00:23:08,795
‫برای همین خیلی معذب بودم

424
00:23:08,845 --> 00:23:11,173
‫حتی از فکر برگشتن به جلسه‌های ترک.

425
00:23:11,223 --> 00:23:12,966
‫حس می‌کردم شکست خوردم.
‫کلی شرمنده بودم.

426
00:23:13,016 --> 00:23:16,269
‫بعد یکی یه جلسه‌ی دیگه پیشنهاد داد.

427
00:23:17,062 --> 00:23:20,857
‫رفتم اونجا و ته جلسه نشستم
‫که بهش می‌گن ردیف قضاوت.

428
00:23:21,900 --> 00:23:26,405
‫آدمای معروف هم اونجا بودن.
‫و یکی‌شون متیو بود.

429
00:23:27,406 --> 00:23:30,409
‫و بعدش شروع کردیم با هم وقت گذروندن.

430
00:23:31,785 --> 00:23:34,404
‫یه روز تو کالیفرنیا پیتزا کیچن بودیم،

431
00:23:34,454 --> 00:23:37,616
‫و داشتم واقعاً استرس می‌گرفتم.

432
00:23:37,666 --> 00:23:39,451
‫آینده‌ای نمی‌دیدم.

433
00:23:39,501 --> 00:23:41,953
‫نمی‌دونستم می‌تونم...

434
00:23:42,003 --> 00:23:44,623
‫بدون اینکه دوباره بنوشم ادامه بدم یا نه.

435
00:23:44,673 --> 00:23:46,750
‫دوستام هنوز مصرف می‌کنن.

436
00:23:46,800 --> 00:23:48,885
‫هم‌اتاقیم که باهاش زندگی می‌کنم و...

437
00:23:49,719 --> 00:23:51,254
‫دارم از دست می‌رم.

438
00:23:51,304 --> 00:23:52,722
‫جای دیگه‌ای نداشتم برم.

439
00:23:53,390 --> 00:23:56,435
‫و داشتم فکر می‌کردم
‫«وسایلمو بردارم و تو ماشینم زندگی کنم.»

440
00:23:57,894 --> 00:24:00,605
‫و متیو گفت «نه، این کارو نمی‌کنی.»

441
00:24:01,231 --> 00:24:04,484
‫و گفت «می‌تونی بری وسایلتو برداری،
‫ولی میای پیش من.»

442
00:24:06,987 --> 00:24:08,772
‫وای، چه لحظه‌ای.

443
00:24:08,822 --> 00:24:12,534
‫همون لحظه جونمو نجات داد.
‫من اینو باور دارم.

444
00:24:14,744 --> 00:24:16,455
‫آدرسو بهم می‌گه.

445
00:24:17,247 --> 00:24:19,458
‫و من خیلی خجالت می‌کشم.

446
00:24:20,041 --> 00:24:22,411
‫برای همین اون چند تا
‫وسیله‌ی باقی‌مونده‌مو برمی‌دارم،

447
00:24:22,461 --> 00:24:24,579
‫و میاد دم در،

448
00:24:24,629 --> 00:24:27,215
‫و می‌گه «خوش اومدی.»

449
00:24:28,550 --> 00:24:30,302
‫منم می‌گم «باشه.»

450
00:24:33,805 --> 00:24:36,641
‫ورودی خیلی قشنگه، آبه.

451
00:24:37,142 --> 00:24:39,269
‫اولین چیزی که می‌بینی استخره.

452
00:24:39,769 --> 00:24:42,139
‫پنجره‌های بزرگ و غول‌پیکر.

453
00:24:42,189 --> 00:24:44,224
‫باورنکردنیه.

454
00:24:44,274 --> 00:24:46,568
‫همه چیزاییه که همیشه می‌خواستم.

455
00:24:48,361 --> 00:24:50,822
‫حدود یه سال با هم زندگی کردیم.

456
00:24:51,615 --> 00:24:55,110
‫اولش خیلی معذب بودم.

457
00:24:55,160 --> 00:24:58,238
‫تو خونه‌ی کسی بودم
‫که هنوز تقریباً غریبه بود.

458
00:24:58,288 --> 00:25:00,991
‫ولی کم‌کم راحت شدم.

459
00:25:01,041 --> 00:25:02,742
‫می‌رفتیم کلوپ‌...

460
00:25:02,792 --> 00:25:04,202
‫امشب کلوپ خوش گذشت؟

461
00:25:04,252 --> 00:25:06,913
‫موسیقی گوش می‌دادیم و تنیس بازی می‌کردیم،

462
00:25:06,963 --> 00:25:08,165
‫می‌رفتیم به پیش‌نمایش فیلم‌ها.

463
00:25:08,215 --> 00:25:10,959
‫بعد فرندز دوباره شروع می‌شد،
‫و گاهی می‌رفتیم فیلمبرداری.

464
00:25:11,009 --> 00:25:11,835
‫و کات.

465
00:25:11,885 --> 00:25:14,846
‫با بازیگرا آشنا شدم،
‫که خیلی باحال بود.

466
00:25:15,639 --> 00:25:18,842
‫وقتی نقل‌مکان کردم، در حال مذاکره بودن.

467
00:25:18,892 --> 00:25:20,927
‫و یه روز رو تخت نشسته بودم،

468
00:25:20,977 --> 00:25:23,805
‫و از اتاقش که درست اون طرف راهرو بود دوید،

469
00:25:23,855 --> 00:25:26,349
‫پرید رو تخت و جیغ زد،

470
00:25:26,399 --> 00:25:28,310
‫«من الان ۲۶ میلیون دلار درآوردم»،

471
00:25:28,360 --> 00:25:29,895
‫یا یه چیزی تو همین مایه‌ها.

472
00:25:29,945 --> 00:25:32,314
‫شش بازیگر این کمدی ان‌بی‌سی

473
00:25:32,364 --> 00:25:33,940
‫دوشنبه قراردادی امضا کردن

474
00:25:33,990 --> 00:25:37,903
‫که حدودا برای هر کدوم
‫قسمتی یک میلیون دلار درآمد داره.

475
00:25:37,953 --> 00:25:40,947
‫خیلی ذوق داشت که واقعاً موفق شدن.

476
00:25:40,997 --> 00:25:42,782
‫و من گفتم «عه».

477
00:25:42,832 --> 00:25:44,075
‫و من هیچی نداشتم.

478
00:25:44,125 --> 00:25:47,454
‫فکر کنم آخرین ۲۰ دلارمو

479
00:25:47,504 --> 00:25:50,507
‫برای پارکینگ یه جایی شب قبلش بهش قرض دادم.

480
00:25:51,424 --> 00:25:55,303
‫خیلی خوشحال بود، ولی هنوز
‫با مشکلات خودش دست‌وپنجه نرم می‌کرد.

481
00:25:56,555 --> 00:25:58,265
‫بیشتر وقتا روزی سه تا جلسه می‌رفتیم.

482
00:26:00,141 --> 00:26:03,011
‫هر صبح ساعت ۷:۳۰
‫می‌رفتیم وست هالیوود

483
00:26:03,061 --> 00:26:05,972
‫لاگ کابین، یه جلسه‌ی ترک معروف.
‫خیلی وقته اونجاست.

484
00:26:06,022 --> 00:26:09,192
‫و آهنگ «قطره‌های مشتری»
‫از ترین رو می‌ذاشتیم.

485
00:26:15,824 --> 00:26:18,702
‫تو راه جلسه صد بار پخشش می‌کردیم.

486
00:26:23,540 --> 00:26:25,283
‫بعد می‌رفتیم صبحونه بخوریم،

487
00:26:25,333 --> 00:26:27,536
‫و بعد جلسه‌ی ظهر.

488
00:26:27,586 --> 00:26:30,589
‫بعد از اون جلسه بحث می‌کردیم
‫جلسه‌ی بعدی کدوم باشه.

489
00:26:40,682 --> 00:26:45,220
‫رفتن به جلسه‌ها برای این بود که از ذهنمون

490
00:26:45,270 --> 00:26:47,681
‫درد و ناراحتی و تقلا رو بیرون کنیم.

491
00:26:47,731 --> 00:26:50,317
‫و وقتی همه جا ساکت می‌شد،
‫اون چیزا می‌اومدن بالا.

492
00:26:55,655 --> 00:26:57,524
‫همیشه با هم بودیم.

493
00:26:57,574 --> 00:27:01,653
‫و بعد یهو گفت «باید بری.»

494
00:27:01,703 --> 00:27:03,622
‫من فقط گفتم «اوه».

495
00:27:05,749 --> 00:27:09,452
‫هنوز تو شکمم حسش می‌کنم. دوران سختی بود.

496
00:27:09,502 --> 00:27:11,463
‫حس جدایی داشت.

497
00:27:12,255 --> 00:27:14,499
‫دور هم بودن قطع نشد، ولی فرق داشت.

498
00:27:14,549 --> 00:27:18,678
‫و یه علامت خطر بود که شاید
‫داره برای عود برنامه‌ریزی می‌کنه.

499
00:27:22,057 --> 00:27:24,134
‫و وقتی واقعاً می‌خواست...

500
00:27:24,184 --> 00:27:25,769
‫ناپدید بشه، می‌شد.

501
00:27:27,062 --> 00:27:32,058
‫فکر کنم یه حدسی داشتیم
‫که کی داره مصرف می‌کنه

502
00:27:32,108 --> 00:27:37,063
‫وقتی بهش پیام می‌دادیم یا زنگ می‌زدیم،

503
00:27:37,113 --> 00:27:38,740
‫و جواب نمی‌داد.

504
00:27:39,449 --> 00:27:42,444
‫و بعد راجر می‌گفت
‫«هی، از متیو خبر داری؟»

505
00:27:42,494 --> 00:27:44,454
‫و من می‌گفتم «نه.»
‫و اون می‌گفت «باشه.»

506
00:27:45,038 --> 00:27:47,449
‫البته، وقتی همه به این نتیجه
‫می‌رسیدیم که با مت صحبت نکردیم،

507
00:27:47,499 --> 00:27:49,451
‫نگرانی بزرگ شروع می‌شد، و...

508
00:27:49,501 --> 00:27:52,754
‫باید بگم یه جایی بود که می‌گفتم

509
00:27:53,672 --> 00:27:56,124
‫«بیاین ببندیمش.» می‌فهمی چی می‌گم؟

510
00:27:56,174 --> 00:27:58,551
‫نمی‌دونستم. واقعاً دنبال جواب بودم.

511
00:27:59,135 --> 00:28:03,798
‫سالگرد پاک بودن متی

512
00:28:03,848 --> 00:28:06,676
‫همیشه نزدیکای تولد من بود.

513
00:28:06,726 --> 00:28:09,270
‫و اصلاً نمی‌تونست به یه سال برسه.

514
00:28:09,979 --> 00:28:13,224
‫خیلی سخته از کسی حمایت کنی

515
00:28:13,274 --> 00:28:15,602
‫وقتی بهت زنگ نمی‌زنه
‫یا وقتی که چه می‌دونم،

516
00:28:15,652 --> 00:28:18,396
‫یه ‌جورایی ازت دوری می‌کنه.

517
00:28:18,446 --> 00:28:20,532
‫من واقعاً برام سوال بود
‫دیگه چه کاری از دستم برمیاد.

518
00:28:21,866 --> 00:28:24,569
‫یه ‌جایی دوباره برگشت سراغ مواد.

519
00:28:24,619 --> 00:28:26,029
‫وضعیت خیلی خرابی بود.

520
00:28:26,079 --> 00:28:28,365
‫و وقتی حالش تثبیت شد،

521
00:28:28,415 --> 00:28:33,328
‫بیشتر می‌خواستیم که زیاد
‫روش تمرکز نکنیم و تو گذشته نمونیم.

522
00:28:33,378 --> 00:28:35,038
‫مثلاً رو به جلو بریم.

523
00:28:35,088 --> 00:28:36,131
‫بگیم، «حالا چی میشه؟»

524
00:28:36,381 --> 00:28:37,382
‫[سال 2004]

525
00:28:38,133 --> 00:28:40,001
‫تو مدتی که متی سر سریال فرندز بود،

526
00:28:40,051 --> 00:28:43,046
‫کلی بالا و پایین رو
‫داشت از سر می‌گذروند.

527
00:28:43,096 --> 00:28:45,965
‫اما بعد از ده سال
‫کار سریال داشت به خط پایان می‌رسید.

528
00:28:46,015 --> 00:28:49,052
‫بعد از ده سال فوق‌العاده،

529
00:28:49,102 --> 00:28:52,063
‫بهترین دوستامون خداحافظی می‌کنن.

530
00:28:54,774 --> 00:28:56,601
‫فیلم‌برداری آخرین قسمت،

531
00:28:56,651 --> 00:29:00,689
‫قشنگ می‌تونستی احساسات رو
‫تو تک‌تک آدمای سر صحنه ببینی.

532
00:29:00,739 --> 00:29:05,235
‫خداحافظ، آریودرچی، او روار.
‫برداشت اول. پنج تا دوربین.

533
00:29:05,285 --> 00:29:07,862
‫هم‌زمان که سعی می‌کردن دیالوگ‌هاشون رو بگن،

534
00:29:07,912 --> 00:29:11,374
‫تو اون لحظه همه چیز
‫به طرز عجیبی واقعی شد.

535
00:29:12,167 --> 00:29:14,577
‫از اون چیزی که فکر می‌کردم سخت‌تره.

536
00:29:14,627 --> 00:29:17,497
‫آخرین دیالوگ کل سریال به متیو رسید.

537
00:29:17,547 --> 00:29:19,541
‫خیلی‌خب، بریم یه قهوه بخوریم؟

538
00:29:19,591 --> 00:29:23,503
‫یه جور رفاقت
‫خیلی‌ خیلی عمیق بین همه‌ی اون بازیگرا

539
00:29:23,553 --> 00:29:27,348
‫و همین‌طور شخصیت‌هاشون شکل گرفته بود.

540
00:29:28,808 --> 00:29:30,643
‫انگار که می‌دیدی همه دارن میان بیرون...

541
00:29:31,770 --> 00:29:34,397
‫و دارن همو بغل می‌کنن و گریه می‌کنن.

542
00:29:36,649 --> 00:29:38,651
‫خیلی احساسی و خیلی قشنگ بود.

543
00:29:42,363 --> 00:29:45,775
‫پنجاه‌ و دو میلیون نفر
‫پایان سریال فرندز رو تماشا کردن.

544
00:29:45,825 --> 00:29:47,193
‫یه رویداد فرهنگی بود.

545
00:29:47,243 --> 00:29:49,028
‫دارم دوستام رو از دست میدم.
‫واقعاً ناراحت‌کننده‌ست.

546
00:29:49,078 --> 00:29:50,780
‫ما هر پنج‌شنبه شب نشسته بودیم و نگاه می‌کردیم.

547
00:29:50,830 --> 00:29:52,574
‫دلم براش تنگ میشه. خیلی دلم براش تنگ میشه.

548
00:29:52,624 --> 00:29:53,625
‫[قسمت آخر فرندز پنجشنبه 6 مِه]

549
00:29:57,045 --> 00:30:01,166
‫یادمه وقتی کار متیو تو فرندز تموم شد،

550
00:30:01,216 --> 00:30:04,294
‫یک‌دفعه یه فضای خیلی وسیع و خالی ایجاد شد

551
00:30:04,344 --> 00:30:09,466
‫و واقعاً معلوم نبود قراره چی اون فضا رو پر کنه.

552
00:30:09,516 --> 00:30:11,551
‫و اونم انگار تو همون حالت معلق مونده بود.

553
00:30:11,601 --> 00:30:14,804
‫و مطمئنم از یه جهاتی
‫احساس رهایی بهش دست داده بود.

554
00:30:14,854 --> 00:30:17,106
‫از یه جهات دیگه‌ای،
‫احتمالاً حس ترسناکی داشت.

555
00:30:18,608 --> 00:30:20,693
‫یه شنبه‌شب معمولی رو توصیف کن.

556
00:30:22,570 --> 00:30:24,439
‫شنبه‌شب...

557
00:30:24,489 --> 00:30:27,575
‫وقت می‌کُشم تا وقتی که
‫بخوام فیلم ببینم

558
00:30:30,036 --> 00:30:32,322
‫با دوستام شام میرم بیرون.

559
00:30:32,372 --> 00:30:35,708
‫میرم سینما. اما همش این تو ذهنمه که،
‫«کی قراره این اتفاق بیفته؟»

560
00:30:37,085 --> 00:30:38,912
‫- آره.
‫- بیخیال بشیم. می‌خوای رد بشیم؟

561
00:30:38,962 --> 00:30:39,921
‫- لطفاً.
‫- خیلی‌خب.

562
00:30:40,672 --> 00:30:44,709
‫کمی درباره‌ی استودیو ۶۰ و کار کردن با سورکین بگو.
‫[سال 2006]

563
00:30:44,759 --> 00:30:47,387
‫دقیقاً بعد از فرندز یعنی هیچ کار خنده‌داری نبود.

564
00:30:47,971 --> 00:30:50,340
‫چندتا فیلم مستقل بازی کردم.
‫[داستان ران کلارک]

565
00:30:50,390 --> 00:30:53,676
‫اینکه بتونم یه صحنه‌ی درام رو دربیارم برام چالش بزرگ‌تریه.
‫[بی‌حسی]

566
00:30:53,726 --> 00:30:56,679
‫خیلی دوست دارم بدونم
‫چطور به این آدم تبدیل شدم.

567
00:30:56,729 --> 00:30:57,764
‫و بعد استودیو ۶۰،

568
00:30:57,814 --> 00:31:00,191
‫و تو دلم می‌گفتم استودیو ۶۰ همون چیزیه که می‌ترکونه.

569
00:31:00,775 --> 00:31:02,393
‫استودیو ۶۰ روی سانست استریپ.

570
00:31:02,443 --> 00:31:05,271
‫به خاطر این برای اون پروژه هیجان‌زده بود
‫که کار آرون سورکین بود.

571
00:31:05,321 --> 00:31:08,274
‫می‌دونی، اون واقعاً تمرکزش رو گذاشته بود روی...

572
00:31:08,324 --> 00:31:11,528
‫می‌دونی، هنر خودشو ببره به سطح بعدی.

573
00:31:11,578 --> 00:31:12,579
‫[متیو پری در سریال جدید بازی می‌کند]

574
00:31:12,996 --> 00:31:14,489
‫اولین باری که متیو رو دیدم،
‫[نیت تورنس - همبازی متیو]

575
00:31:14,539 --> 00:31:17,750
‫کاملاً مطمئنم موقع جلسه هم‌خوانی فیلم‌نامه‌ی استودیو ۶۰ بود.

576
00:31:19,043 --> 00:31:23,748
‫فکر کنم تا حدی حس می‌کردم
‫مت چه بار سنگینی رو داره به دوش می‌کشه.

577
00:31:23,798 --> 00:31:25,333
‫کلی اشتیاق وجود داشت که مثلاً بگن،

578
00:31:25,383 --> 00:31:28,795
‫«وای، قراره ببینیم متی
‫تو کارای درام هم دست به کار میشه،

579
00:31:28,845 --> 00:31:31,264
‫ولی رگه‌ی طنز خودش رو هم داره»، می‌دونی.

580
00:31:32,056 --> 00:31:35,894
‫برای آرون سورکین
‫این پروژه‌ی بزرگش بعد از «بال غربی» بود.

581
00:31:36,477 --> 00:31:40,348
‫برای همین کلی تمرکز و انرژی روی این پروژه بود
‫[شرطبندی ان‌بی‌سی روی آرون سورکین برای افرایش مخاطب]

582
00:31:40,398 --> 00:31:42,475
‫که همه می‌گفتن،
‫«این سریال قراره غوغا کنه.»

583
00:31:42,525 --> 00:31:44,477
‫شبکه ان‌بی‌سی بیشترین امیدش رو

584
00:31:44,527 --> 00:31:47,188
‫روی درامی به اسم
‫«استودیو ۶۰ روی سانست استریپ» بسته،

585
00:31:47,238 --> 00:31:48,982
‫و ستاره‌ش میتو پری، بازیگر سابق فرندزه.

586
00:31:49,032 --> 00:31:51,576
‫خب، بردلی مسئولیت بیشتر بخش‌های کمدی رو به عهده داره.

587
00:31:52,869 --> 00:31:54,946
‫اصولاً الان دارم با آرون سورکین قرار می‌ذارم.

588
00:31:54,996 --> 00:31:57,498
‫نویسنده‌ی عالی و قسم می‌خورم
‫که مرد فوق‌العاده‌ای هم هست.

589
00:31:58,458 --> 00:32:03,371
‫برای پخشش
‫کلی سرصدا و هیجان به پا شد.

590
00:32:03,421 --> 00:32:06,791
‫خیلی امیدوار بودیم که سریال موفق بشه

591
00:32:06,841 --> 00:32:08,426
‫و تا مدت‌های طولانی پخش بشه.

592
00:32:10,470 --> 00:32:13,172
‫شخصیت داستان تو قسمت آزمایشی
‫وایکودین مصرف می‌کرد،

593
00:32:13,222 --> 00:32:15,383
‫به خاطر عمل جراحی کمر.
‫[مارتا: وایکودین مصرف کردی؟]

594
00:32:15,433 --> 00:32:18,970
‫می‌دونی، منم تو تاریخچه‌م اینو داشتم
‫اونم تاریخچه‌ی خودش رو داشت.
‫[مت: شاید از دوز تجویز شده بیشتر]

595
00:32:19,020 --> 00:32:21,139
‫هر دوتا تاریخچه‌ی کاملاً مجزایی داشتیم،

596
00:32:21,189 --> 00:32:24,067
‫اما همین قضیه علاقه‌م رو به پروژه بیشتر کرد.

597
00:32:25,276 --> 00:32:28,229
‫کمی وایکودین و پرکوست مصرف می‌کنم
‫و یه استروئید به اسم نورتایزون،

598
00:32:28,279 --> 00:32:29,939
‫که عارضه‌ش شیداییه.

599
00:32:29,989 --> 00:32:32,108
‫به خدا قسم، روی خود قوطیش هم نوشته.

600
00:32:32,158 --> 00:32:33,985
‫پیش خودم گفتم، «وای، این چقدر جسورانه‌ست.»

601
00:32:34,035 --> 00:32:36,821
‫این نشون میده به نظرم
‫اون چقدر تو مسیر این بود که

602
00:32:36,871 --> 00:32:41,668
‫نه فقط با بخشی از این قضیه روبه‌رو بشه
‫بلکه تو اون لحظه تو اون نبرد پیروز بشه.

603
00:32:42,710 --> 00:32:45,338
‫یادمه تقریباً هشت قسمت گذشته بود.

604
00:32:45,922 --> 00:32:47,916
‫چند تا صحنه‌ی اضافه با مت داشتم،

605
00:32:47,966 --> 00:32:50,209
‫و اونجا بود که حس کردم با هم دوست شدیم.

606
00:32:50,259 --> 00:32:52,337
‫برگشت گفت، «داری واقعاً خوب کار می‌کنی.»

607
00:32:52,387 --> 00:32:55,548
‫اون... اون واقعاً خاص بود.
‫برام خیلی ارزش داشت.

608
00:32:55,598 --> 00:32:56,849
‫این کت‌وشلوار بهت میاد.

609
00:32:59,143 --> 00:33:01,638
‫اما همین‌طور که سعی می‌کردیم
‫جای پای خودمون رو محکم کنیم،

610
00:33:01,688 --> 00:33:03,356
‫آمار بیننده‌ها کم‌کم افت کرد.
‫[سریالِ تحسین‌شده‌ استودیو ۶۰ با افت رتبه‌بندی دست‌وپنجه نرم می‌کند]

611
00:33:03,940 --> 00:33:06,100
‫البته منو اصلاح کن اگه اشتباه می‌کنم
‫که موقع انجامش،

612
00:33:06,150 --> 00:33:09,312
‫این حس رو داشتی که،
‫«داریم اینجا کار خیلی خوبی ارائه میدیم.»

613
00:33:09,362 --> 00:33:11,356
‫- بیشتر اوقات، بله.
‫- درسته.

614
00:33:11,406 --> 00:33:14,117
‫اما سخت بود، رفیق،
‫چون روزی ۱۶ ساعت کار بود.

615
00:33:14,701 --> 00:33:18,279
‫بعد از قسمت پنجم،
‫خودمون هم می‌دونستیم کار داره لنگ می‌زنه.

616
00:33:18,329 --> 00:33:19,989
‫مردم تماشاش نمی‌کردن،

617
00:33:20,039 --> 00:33:22,784
‫و من از شش صبح تا ده شب اونجا بودم.

618
00:33:22,834 --> 00:33:24,285
‫انگیزه‌م فقط این بود که،

619
00:33:24,335 --> 00:33:27,580
‫«نمی‌تونم شبیه آدمای احمق به نظر برسم،
‫پس باید خیلی سخت کار کنم.»

620
00:33:27,630 --> 00:33:30,883
‫می‌دونی، تو سریالی گیر افتاده بودیم
‫که اصلاً جواب نمی‌داد.

621
00:33:31,509 --> 00:33:36,089
‫روی میز گریمون دیواری داشتیم که پر شده بود
‫[استودیو ۶۰ سریال تلویزیونی پیشرو]

622
00:33:36,139 --> 00:33:40,343
‫از تمام نقدهایی که درباره‌ی
‫قسمت آزمایشی گرفتیم.

623
00:33:40,393 --> 00:33:42,020
‫با چسب نواری روی دیوار چسبونده بودیمشون.
‫[نابغه‌ی تلویزیون آمریکا موفقیت بزرگ خلق کرد]

624
00:33:42,854 --> 00:33:45,481
‫یادمه داشتم نگاه می‌کردم
‫که چسب‌ها دارن کم‌کم کنده میشن...

625
00:33:46,733 --> 00:33:47,976
‫...همه‌ی اون نقدها،

626
00:33:48,026 --> 00:33:52,530
‫و پیش خودم گفتم، «رفیق، نمی‌دونم
‫اصلاً فصل دیگه‌ای دووم بیاریم یا نه.»

627
00:33:55,408 --> 00:33:57,527
‫و بعد سریال کنسل شد. آره.

628
00:33:57,577 --> 00:33:59,487
‫می‌دونی، شکست خورد.

629
00:33:59,537 --> 00:34:03,708
‫و قطعاً به خاطر کم‌کاری هیچ ‌کدوم از ما نبود.

630
00:34:03,833 --> 00:34:05,460
‫[عظمت فرو ریخت]
‫[شکست سریال استودیو ۶۰ آرون سورکین را به زانو درآورد]

631
00:34:05,877 --> 00:34:07,537
‫به نظرم مت کلافه شده بود.
‫[ان‌بی‌سی سریال استودیو ۶۰ آرون سورکین را لغو کرد]

632
00:34:07,587 --> 00:34:09,789
‫انگار تو فاز این بود که، «چرا این‌ طوری شد؟»

633
00:34:09,839 --> 00:34:13,801
‫بین همه بازیگرا،
‫به نظرم مت داشت اون فشار رو با تمام وجود حس می‌کرد.

634
00:34:15,720 --> 00:34:18,506
‫چیز خاصی هست که الان داری می‌خونی
‫و شاید کار بعدیت باشه؟

635
00:34:18,556 --> 00:34:19,549
‫اصلاً چیزی...

636
00:34:19,599 --> 00:34:21,384
‫چی... چی می‌تونیم...

637
00:34:21,434 --> 00:34:25,722
‫می‌دونی، به نظرم کار بعدی من اینه که...
‫برم سراغ نوشتن و ادامه بدم.

638
00:34:25,772 --> 00:34:27,140
‫خیلی جالبه که، می‌دونی...

639
00:34:27,190 --> 00:34:29,350
‫اولش هیچی نیست،
‫بعد یه مدتی فکر می‌کنی،

640
00:34:29,400 --> 00:34:31,235
‫و بعد یه چیزی شکل می‌گیره، می‌دونی.

641
00:34:32,779 --> 00:34:33,780
‫[سال 2010]

642
00:34:34,072 --> 00:34:37,450
‫چند سال بعد از اون یه تلفن داشتم،

643
00:34:38,242 --> 00:34:39,569
‫مت بود.

644
00:34:39,619 --> 00:34:45,450
‫برگشت گفت، «هی، من...
‫تو یه سریال جدید یه نقش برات نوشتم.»

645
00:34:45,500 --> 00:34:46,951
‫«اسمشم قراره باشه آقای سان‌شاین.»

646
00:34:47,001 --> 00:34:50,580
‫خیلی راحت این جمله رو گفت،
‫«رفیق، نیت، می‌خوام معروفت کنم.»

647
00:34:50,630 --> 00:34:52,999
‫«می‌خوام... نه، قراره با هم بترکونیم.»

648
00:34:53,049 --> 00:34:54,050
‫[متیو پری برای آقای سان‌شاین گرم کرد]

649
00:34:54,258 --> 00:34:57,754
‫آقای سان‌شاین یه سریال تلویزیونی تو شبکه ای‌بی‌سی
‫[اونو یادتونه؟]

650
00:34:57,804 --> 00:34:59,797
‫درباره‌ی یک سالن ورزشی بود.

651
00:34:59,847 --> 00:35:02,475
‫و پر بود از شخصیت‌های عجیب ‌و غریب
‫توی اون سالن ورزشی.

652
00:35:03,810 --> 00:35:06,179
‫یادمه وقتی ساخت آقای سان‌شاین تأیید شد،

653
00:35:06,229 --> 00:35:08,056
‫من و متیو خونه‌ش بودیم،

654
00:35:08,106 --> 00:35:10,516
‫و داشت با تلفن حرف می‌زد.

655
00:35:10,566 --> 00:35:12,518
‫فکر کنم داشت با شبکه صحبت می‌کرد،

656
00:35:12,568 --> 00:35:15,688
‫و من فقط...
‫فقط صحبت‌های اونو می‌شنیدم.

657
00:35:15,738 --> 00:35:19,776
‫فقط داشت گوش می‌داد، بعد برگشت
‫به من نگاه کرد و این‌ طوری کرد... این‌ جوری.

658
00:35:19,826 --> 00:35:22,361
‫- لطفاً تشویق کنید دوست عزیزمون...
‫- متیو پری.

659
00:35:22,411 --> 00:35:24,080
‫- متیو پری.
‫- متیو پری.

660
00:35:25,248 --> 00:35:28,743
‫تو تهیه‌کننده‌ی اجرایی بودی، خالقش بودی، بازیگر اصلی بودی،
‫[متیو پری امیدواره آقای سان‌شاین گل کنه]

661
00:35:28,793 --> 00:35:31,704
‫خودت فیلم‌نامه‌شو نوشتی.
‫این دیگه... این بچه‌ی خودته.

662
00:35:31,754 --> 00:35:33,756
‫فکر کنم خودخواهانه‌ترین...

663
00:35:34,841 --> 00:35:36,501
‫کاری رو که یه مرد می‌تونه انجام بده
‫انجام دادم.

664
00:35:36,551 --> 00:35:39,053
‫برای خودم یه سریال تلویزیونی ساختم.

665
00:35:40,638 --> 00:35:45,093
‫مت ازم پرسید
‫که می‌خوام تو آقای سان‌شاین باشم یا نه.

666
00:35:45,143 --> 00:35:48,221
‫و گفتم، «واقعاً؟
‫باید برم تست بدم براش؟»

667
00:35:48,271 --> 00:35:49,847
‫«بالاخره باید برم تست بدم دیگه.»

668
00:35:49,897 --> 00:35:51,974
‫گفت، «نه، می‌تونم کاری کنم که...»

669
00:35:52,024 --> 00:35:53,726
‫گفتم، «اما قرار نیست یه هنرور ساده باشم،

670
00:35:53,776 --> 00:35:55,853
‫یا قراره تو سریال نقش داشته باشم و دیالوگ بگم؟»

671
00:35:55,903 --> 00:35:58,156
‫گفت، «نه، دیالوگ هم داری.»

672
00:35:58,739 --> 00:36:00,399
‫سوال، کدوم یکی بیشتر واست «تعجب‌برانگیز» محسوب میشه؟

673
00:36:00,449 --> 00:36:02,693
‫- پوست‌تخم‌مرغی یا روبان عتیقه؟
‫- روبان عتیقه.

674
00:36:02,743 --> 00:36:05,788
‫من مسئول تأسیسات سالن ورزشی بودم.

675
00:36:06,455 --> 00:36:09,659
‫متیو گفت،
‫«هی، می‌خوای تو آقای سان‌شاین باشی؟»

676
00:36:09,709 --> 00:36:11,369
‫گفتم، «آره، می‌خوام.»
‫برگشت گفت، «خیلی‌خب.»

677
00:36:11,419 --> 00:36:14,539
‫«تقریباً تمام مدت قراره لباس پوما تنت باشه.»

678
00:36:14,589 --> 00:36:16,382
‫منم گفتم، «ایول.»

679
00:36:17,425 --> 00:36:21,012
‫اما خب، از این کار خوشحال بودم.

680
00:36:25,099 --> 00:36:28,803
‫برای همین دیو خیلی کم سرش رو درمی‌آورد.
‫هم همین‌طوری تو قالبش راه می‌رفت.

681
00:36:28,853 --> 00:36:31,264
‫انگار همش تو همون نقش بود.
‫می‌گفت، «خودمم دیگه.»

682
00:36:31,314 --> 00:36:33,224
‫بهش گفتم، «چرا بعضی‌وقت‌ها کلاً درش نمی‌آری؟»

683
00:36:33,274 --> 00:36:34,901
‫«مثلاً بگیریش دستت کنار خودت این ‌طوری نگهش داری.»

684
00:36:35,484 --> 00:36:38,938
‫یادمه نیت مهربون‌ترین آدم دنیا بود.

685
00:36:38,988 --> 00:36:42,692
‫پیش خودم گفتم،
‫«چطور می‌تونی همیشه این ‌قدر خوشحال باشی؟»

686
00:36:42,742 --> 00:36:43,860
‫«این دیگه کیه؟»

687
00:36:43,910 --> 00:36:46,779
‫تو آقای سان‌شاین نقش دستیار مت رو داشتم.

688
00:36:46,829 --> 00:36:49,991
‫فکر نکنم بتونم دستیارت باشم.
‫نه می‌تونم تایپ کنم، نه با تلفن کار کنم،

689
00:36:50,041 --> 00:36:52,168
‫و اصلاً مطمئن نیستم
‫اصلاً اینترنت چی هست.

690
00:36:53,377 --> 00:36:55,496
‫- تا حالا کسی رو به آتش کشیدی؟
‫- نه.

691
00:36:55,546 --> 00:36:56,547
‫همونی که می‌خوامی.

692
00:36:57,506 --> 00:37:00,418
‫و این همون زمانی بود که صحبت‌هامون بیشتر شد

693
00:37:00,468 --> 00:37:05,840
‫و داشتم می‌فهمیدم که اون واقعاً
‫به عنوان یک انسان داره من رو هدف قرار میده

694
00:37:05,890 --> 00:37:11,220
‫و می‌گه، «من تو زندگیم دارم از یه مسیری
‫عبور می‌کنم که سعی دارم آدم بهتری بشم.»

695
00:37:11,270 --> 00:37:16,275
‫«و تو کسی هستی که می‌خوام
‫این لطف رو در حقش جبران کنم.»

696
00:37:19,320 --> 00:37:23,107
‫می‌دونی، آقای سان‌شاین فقط نصف یک فصل دووم آورد.

697
00:37:23,157 --> 00:37:24,158
‫[جدیدترین اثر پری: وقتی پخش می‌شود
‫چندان خبری از «آفتاب» (سان‌شاین) نیست]

698
00:37:25,117 --> 00:37:30,448
‫و وقتی زنگ زد تا بهمون خبر بده
‫که سریال... سریال کنسل شده،

699
00:37:30,498 --> 00:37:32,792
‫خیلی از من عذرخواهی کرد.

700
00:37:33,793 --> 00:37:37,788
‫و گفت، «واقعاً شرمنده‌ام. رفیق، خیلی شرمنده‌ام.»

701
00:37:37,838 --> 00:37:42,126
‫«می‌خواستم... نتونستم...
‫نتونستم تو رو بالا بکشم. نتونستم...»

702
00:37:42,176 --> 00:37:45,471
‫و من... همین‌طور شروع کردم... داشتم گریه می‌کردم.

703
00:37:46,055 --> 00:37:49,550
‫و، هیچ حسی جز... جز قدردانی نداشتم.

704
00:37:49,600 --> 00:37:51,677
‫گفتم، «رفیق، این وظیفه‌ی تو نیست»

705
00:37:51,727 --> 00:37:53,387
‫«و تو خیلی کارها کردی.»

706
00:37:53,437 --> 00:37:56,724
‫اما هر چیزی که اون می‌خواست...

707
00:37:56,774 --> 00:37:59,018
‫سریال واسه من بکنه،

708
00:37:59,068 --> 00:38:02,488
‫من می‌دونستم که شاید خودش
‫بیشتر از من به اون سریال نیاز داشت.

709
00:38:03,698 --> 00:38:06,450
‫و این واقعاً اولین باری بود که فهمیدم...

710
00:38:07,451 --> 00:38:09,237
‫خیلی راستش رو بخوای،

711
00:38:09,287 --> 00:38:14,250
‫که چقدر اون قضایا استرس‌زا،
‫کلافه‌کننده و پر از بالا و پایین بوده.

712
00:38:15,459 --> 00:38:18,329
‫همه‌ش داری سعی می‌کنی
‫خودت رو از نو بسازی. همه‌ش...

713
00:38:18,379 --> 00:38:20,915
‫فقط داری تلاش می‌کنی به بالا رفتن ادامه بدی.

714
00:38:20,965 --> 00:38:22,583
‫این واقعاً طاقت‌فرساست.

715
00:38:22,633 --> 00:38:27,171
‫به نظرم ناامیدی از کار درنیامدن
‫این سریال‌ها بعد از فرندز

716
00:38:27,221 --> 00:38:29,632
‫به شدت با وضعیت سلامتیش هم گره خورده بود.

717
00:38:29,682 --> 00:38:31,509
‫هیچ راهی نداشت که اون اینو واقعاً بدونه،

718
00:38:31,559 --> 00:38:34,553
‫اما این فرض وجود داشت که،
‫«اگه می‌تونستم سلامت‌تر بمونم،

719
00:38:34,603 --> 00:38:37,732
‫شاید بعضی از این پروژه‌ها...
‫سرنوشت دیگه‌ای پیدا می‌کردند.»

720
00:38:38,482 --> 00:38:39,650
‫[سال 2011]

721
00:38:41,068 --> 00:38:44,355
‫به فاصله کمی بعد از اون،
‫دوباره برگشت به... مرکز ترک اعتیاد.

722
00:38:44,405 --> 00:38:46,607
‫و به من گفت که جنبه‌ی پیشگیرانه داره.

723
00:38:46,657 --> 00:38:48,659
‫[متیو پری دوباره به مرکز ترک اعتیاد رفت،
‫«لطفاً از مسخره کردن من در وب جهانی لذت ببرید]

724
00:38:49,952 --> 00:38:51,954
‫[متیو پری: میرم تا روی پاک موندم تمرکز کنم]

725
00:38:53,873 --> 00:38:57,626
‫ببینید، خیلی ناراحت‌کننده بود که متیو رو اون ‌طوری می‌دیدی...
‫[متیو پری اقدام پیشگیرانه‌ای در مسیر ترک اعتیاد انجام می‌دهد]

726
00:38:58,711 --> 00:39:03,341
‫حس درماندگی به آدم دست می‌داد
‫که نمی‌تونست کار بیشتری براش بکنه.

727
00:39:05,634 --> 00:39:09,597
‫اما همه‌ی ما فهمیدیم
‫که واقعاً کار دیگه‌ای از دستمون برنمیاد.

728
00:39:10,097 --> 00:39:14,310
‫پس باهاش تو اون مسیر همراه می‌شی.
‫حمایتش می‌کنی.

729
00:39:14,852 --> 00:39:17,855
‫به روش‌های دیگه کمکش می‌کنی.

730
00:39:18,481 --> 00:39:22,693
‫و می‌دونی، اگه بهت نیاز داشته باشه
‫پاش وایمیستی.

731
00:39:23,527 --> 00:39:25,688
‫اما دمش گرم،
‫واقعاً داشت تلاش می‌کرد به خودش کمک کنه.

732
00:39:25,738 --> 00:39:27,823
‫به مراکز ترک اعتیاد مختلفی می‌رفت.

733
00:39:29,575 --> 00:39:33,579
‫چیزی که بیش از همه من رو سوزوند
‫این بود که اون ساقدوش عروسیم بود.

734
00:39:34,622 --> 00:39:37,867
‫و مجبور شد بره مرکز ترک اعتیاد.

735
00:39:37,917 --> 00:39:42,213
‫این مال سال ۲۰۱۱ بود که من ازدواج کردم.

736
00:39:43,464 --> 00:39:46,625
‫و نتونست بیاد.
‫اصلاً تو عروسیم نبود.

737
00:39:46,675 --> 00:39:47,752
‫از دستش عصبانی نبودم.

738
00:39:47,802 --> 00:39:49,170
‫پشتیبانش بودم،

739
00:39:49,220 --> 00:39:50,838
‫و خیلی خوشحال بودم که رفت.

740
00:39:50,888 --> 00:39:56,394
‫و هر وقت کاری می‌کرد تا به خودش کمک کنه
‫ما صددرصد پشتش بودیم.

741
00:39:56,894 --> 00:39:58,304
‫اما این خیلی دردناک بود...

742
00:39:58,354 --> 00:40:01,515
‫این منو ناراحت کرد چون می‌دونی،

743
00:40:01,565 --> 00:40:05,353
‫به جز پدر و مادرم
‫و چندتا از بهترین دوستام، اون...

744
00:40:05,403 --> 00:40:09,073
‫بیشتر از هر کس دیگه‌ای دوست داشتم
‫تو عروسیم باشه، می‌دونی؟

745
00:40:11,659 --> 00:40:17,415
‫نمی‌دونم چقدر از عمق چیزهایی که
‫داشت از سر می‌گذروند باخبر بودم.

746
00:40:18,332 --> 00:40:20,659
‫اما تو این نقطه‌ی خاص از زندگیش بود

747
00:40:20,709 --> 00:40:25,214
‫که فکر می‌کنم شاید خودش اسمشو نمی‌ذاشت
‫موفق‌ترین دوران کاریش.

748
00:40:25,881 --> 00:40:30,461
‫به نظرم با نگاه به گذشته،
‫این یکی از موفق‌ترین دوران زندگیش بود

749
00:40:30,511 --> 00:40:34,432
‫به خاطر چیزی که داشت تلاش می‌کرد
‫به عنوان یک انسان بهش تبدیل بشه.

750
00:40:34,765 --> 00:40:35,716
‫[باشگاه لاینز هالیوود غربی]

751
00:40:35,766 --> 00:40:37,259
‫اون تقریبا همون زمانی بود

752
00:40:37,309 --> 00:40:41,013
‫که واقعاً فهمید چقدر می‌خواد
‫به آدم‌های دیگه کمک کنه.

753
00:40:41,063 --> 00:40:44,767
‫این ماجرا واقعاً از طریق جلسات معتادان
‫گمنام شروع شد، اون‌ موقع که اسپانسر بقیه می‌شد.

754
00:40:44,817 --> 00:40:48,562
‫بعدش هر چی زمان جلوتر رفت علاقه‌اش

755
00:40:48,612 --> 00:40:51,524
‫به چیزهایی مثل دادگاه‌های مواد مخدر
‫یا راه انداختن مرکز پاکی خودش بیشتر بیشتر میشد

756
00:40:51,574 --> 00:40:56,487
‫و واقعاً سعی می‌کرد با اون جایگاهی که داشت
‫تا جایی که ممکنه تلاش کنه

757
00:40:56,537 --> 00:40:58,873
‫تا بتونه به هر تعداد آدمی که می‌تونه کمک کنه.

758
00:40:59,957 --> 00:41:02,076
‫من متیو پری‌ام. وقت دادگاه ترک اعتیاده.

759
00:41:02,126 --> 00:41:03,828
‫وستمون هادلستون همراهمونه،

760
00:41:03,878 --> 00:41:07,415
‫مدیرعامل انجمن ملی متخصصین دادگاه‌های مواد مخدر.

761
00:41:07,465 --> 00:41:08,966
‫اسم من وست هادلستونه‌.

762
00:41:09,675 --> 00:41:13,212
‫رابطه‌ی من با متی اینه که رفیقشم
‫[وست هادلستون - مدیرعامل، آل رایز (2006-15)]

763
00:41:13,262 --> 00:41:16,215
‫و یه جورایی هم‌عقیده‌ش هستم

764
00:41:16,265 --> 00:41:18,384
‫برای جایگزین‌های حبس

765
00:41:18,434 --> 00:41:21,061
‫برای کسایی که مشکل سوءمصرف مواد دارن.

766
00:41:21,687 --> 00:41:23,522
‫این فوق‌العاده‌ست.

767
00:41:24,106 --> 00:41:26,475
‫میتو فهمیده بود

768
00:41:26,525 --> 00:41:30,070
‫که این یه حوزه‌ست که می‌تونه
‫توش واقعاً یه تغییر بزرگ ایجاد کنه.

769
00:41:30,654 --> 00:41:32,648
‫امشب می‌خواستم درباره‌ی...

770
00:41:32,698 --> 00:41:34,692
‫اعتیاد به الکل صحبت کنم.

771
00:41:34,742 --> 00:41:37,611
‫برای همین خواستم خودم رو
‫معرفی کنم و بگم اسمم متی هست.

772
00:41:37,661 --> 00:41:39,038
‫و من یک الکلی‌ هستم.

773
00:41:40,206 --> 00:41:43,742
‫اون بلد بود چطور از شهرتش،

774
00:41:43,792 --> 00:41:45,286
‫از هوش و جذابیتش استفاده کنه

775
00:41:45,336 --> 00:41:49,048
‫تا وادارشون کنه به این قضیه توجه کنن.

776
00:41:49,590 --> 00:41:51,083
‫راستی، می‌خوام این رو هم بگم،

777
00:41:51,133 --> 00:41:54,094
‫که شلوارم طوری به نظر میاد
‫انگار زیپش بازه.

778
00:41:54,803 --> 00:41:56,130
‫اما واقعاً بسته‌ست.

779
00:41:56,180 --> 00:41:57,840
‫فقط یه جوریه...

780
00:41:57,890 --> 00:42:00,050
‫اینجا یه برش داره، ولی واقعاً...

781
00:42:00,100 --> 00:42:01,802
‫واقعاً بسته‌ست.

782
00:42:01,852 --> 00:42:03,479
‫فقط می‌خواستم اینو بدونین.

783
00:42:05,523 --> 00:42:07,766
‫یادمه یه بار تو لندن بودیم
‫[سال ۲۰۱۳]

784
00:42:07,816 --> 00:42:10,853
‫و داشتیم به قول معروف، انجیل
‫دادگاه‌های ترک اعتیاد رو پخش می‌کردیم.

785
00:42:10,903 --> 00:42:14,690
‫یه روز طولانی رو تو جلسات بودیم،

786
00:42:14,740 --> 00:42:19,153
‫و بعد همون شب این مصاحبه رو داشتیم.

787
00:42:19,203 --> 00:42:21,906
‫بازیگر و معتاد سابق، متیو پری،

788
00:42:21,956 --> 00:42:24,074
‫و روزنامه‌نگار، پیتر هیچنز.

789
00:42:24,124 --> 00:42:28,496
‫پیتر هیچنز تصمیم می‌گیره به متیو

790
00:42:28,546 --> 00:42:32,166
‫به خاطر ساختن این ایده‌ی اعتیاد حمله کنه.

791
00:42:32,216 --> 00:42:35,377
‫چرا شما دو نفر به این توهم اعتیاد باور دارید
‫که توش آدم‌ها کنترلشون رو از دست می‌دن...

792
00:42:35,427 --> 00:42:37,213
‫- توهم اعتیاد؟
‫- یه توهم کامل.

793
00:42:37,263 --> 00:42:39,548
‫آدم‌ها با مواد و الکل مشکل دارن.

794
00:42:39,598 --> 00:42:42,218
‫آدم‌ها دوست دارن مصرفشون کنن، و
‫دلشون هم نمی‌خواد مصرفشون رو متوقف کنن.

795
00:42:42,268 --> 00:42:45,346
‫اما این به اون معنا نیست که
‫بیماری‌ای دارن که نیاز به درمان داره.

796
00:42:45,396 --> 00:42:49,350
‫من متیو رو پرجوش‌ و خروش دیده بودم،
‫اما هیچ‌وقت عصبانی ندیده بودمش.

797
00:42:49,400 --> 00:42:51,560
‫من... من یک معتادم.

798
00:42:51,610 --> 00:42:54,613
‫من آدمیم که اگه یه لیوان بخورم،
‫نمی‌تونم جلوی خودمو بگیرم.

799
00:42:55,531 --> 00:42:58,692
‫و برای همین، طبق ایدئولوژی شما،

800
00:42:58,742 --> 00:43:01,111
‫این یعنی من دارم انتخاب می‌کنم که این
‫کار رو بکنم. یعنی دارم انتخاب می‌کنم...

801
00:43:01,161 --> 00:43:03,280
‫- باور من همینه، بله، خودتون انتخاب می‌کنید.
‫- همینه، و...

802
00:43:03,330 --> 00:43:06,075
‫شما تو این‌که الکل بخورید
‫یا نخورید حق انتخاب دارید.

803
00:43:06,125 --> 00:43:10,496
‫اما کتاب شما تنها کتاب در دوران
‫مدرنه که این ایدئولوژی رو داره.

804
00:43:10,546 --> 00:43:12,248
‫پس این چیزی بهتون یاد نمی‌ده؟

805
00:43:12,298 --> 00:43:13,958
‫انگار متیو داشت می‌گفت:

806
00:43:14,008 --> 00:43:16,001
‫«حق نداری درباره‌ی آدمای
‫من این‌طوری حرف بزنی.»

807
00:43:16,051 --> 00:43:17,836
‫برید چیزی غیر از کتاب خودتون رو بخونید.

808
00:43:17,886 --> 00:43:20,222
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، دیگه کافیه. ممنون.

809
00:43:21,599 --> 00:43:23,267
‫متیو خیلی به خودش افتخار می‌کرد.

810
00:43:24,101 --> 00:43:25,344
‫[ایول متیو پری، دهنشو ببند]

811
00:43:25,394 --> 00:43:28,556
‫به نظرم اون لحظه، لحظه‌ی
‫خیلی بزرگی براش بود تا جلو بیاد

812
00:43:28,606 --> 00:43:31,308
‫و واقعاً خودش رو تو انظار عمومی نشون بده

813
00:43:31,358 --> 00:43:36,397
‫به عنوان کسی که می‌تونه و پای این
‫می‌ایسته که این بیماری واقعاً چی هست.

814
00:43:36,447 --> 00:43:38,324
‫وقتی پاک بود،

815
00:43:38,991 --> 00:43:43,320
‫هیچ تأثیر مثبت بزرگ‌تری روی کسانی

816
00:43:43,370 --> 00:43:45,164
‫که رنج می‌کشیدن وجود نداشت.

817
00:43:46,332 --> 00:43:48,075
‫و تو تجربه‌ی زندگی خودم،

818
00:43:48,125 --> 00:43:51,620
‫وقتی یکی از نزدیک‌ترین آدم‌های
‫زندگیم داشت تقلا می‌کرد.

819
00:43:51,670 --> 00:43:54,999
‫می‌دونستم اون اولین کسیه که

820
00:43:55,049 --> 00:43:57,042
‫برای مشاوره و کمک به سراغش می‌رم.

821
00:43:57,092 --> 00:44:01,263
‫انگار... پیدا کردن وضوح و روشنی درون

822
00:44:01,930 --> 00:44:05,893
‫بهش اجازه می‌داد تو اون مبارزه
‫برای بقیه تبدیل به یه ابرقهرمان بشه.

823
00:44:06,393 --> 00:44:08,395
‫اما نمی‌تونست برای خودش به همون خوبی بجنگه.

824
00:44:10,105 --> 00:44:14,351
‫مسیر اعتیادش، در کل،

825
00:44:14,401 --> 00:44:15,769
‫داشت بدتر و بدتر می‌شد.

826
00:44:15,819 --> 00:44:18,022
‫و این همون چیزیه که
‫درباره‌ی این بیماری می‌دونیم،

827
00:44:18,072 --> 00:44:20,441
‫که هرچی جلوتر می‌ره بدتر می‌شه.

828
00:44:20,491 --> 00:44:23,277
‫و بنابراین با پولی که
‫داشت برای مرکز ترک خرج می‌کرد

829
00:44:23,327 --> 00:44:26,614
‫یا تعداد قرص‌هایی که هر روز می‌خورد،

830
00:44:26,664 --> 00:44:30,793
‫پیامدهای مصرفش مدام تشدید می‌شد.

831
00:44:33,545 --> 00:44:40,252
‫اون تو طول زندگی‌اش حدود ۷
‫میلیون دلار خرج کرد تا پاک بشه.

832
00:44:40,302 --> 00:44:43,472
‫و این عدد واقعاً سرسام‌آوره.

833
00:44:44,598 --> 00:44:48,886
‫این قضیه برای من این تصویر رو می‌سازه
‫که اون چقدر بیماریش رو جدی گرفته بود

834
00:44:48,936 --> 00:44:52,147
‫و چقدر مستاصل بود که پاک بشه.

835
00:44:53,399 --> 00:44:55,401
‫این حس رو داشتم که...

836
00:44:57,945 --> 00:45:00,572
‫که اون واقعاً کلافه شده بود

837
00:45:01,657 --> 00:45:04,660
‫و عصبانی و ناراحت بود...

838
00:45:06,412 --> 00:45:10,874
‫که نمی‌تونست حریفش بشه و شکستش بده.

839
00:45:13,043 --> 00:45:14,703
‫به عنوان یه آدم بزرگ‌سال،

840
00:45:14,753 --> 00:45:18,999
‫خیلی تمرکزم رو گذاشتم روی
‫این که خودم بفهمم و یاد بگیرم

841
00:45:19,049 --> 00:45:22,219
‫که بیماری برادرم دقیقاً چی بود.

842
00:45:22,803 --> 00:45:26,390
‫و کاملاً برام روشن شد
‫که می‌خوام روان‌درمانگر بشم.

843
00:45:26,974 --> 00:45:29,885
‫اولین کارهایی که گیر آوردم
‫تو مراکز ترک اعتیاد بود.

844
00:45:29,935 --> 00:45:33,222
‫می‌خواستم بخشی از چیزی باشم
‫که اون داشت باهاش دست و پنجه نرم می‌کرد.

845
00:45:33,272 --> 00:45:35,065
‫و بخشی از روند خوب شدن اون باشم.

846
00:45:36,150 --> 00:45:38,936
‫اونجا بود که شروع کردیم
‫به داشتن صحبت‌های عمیق‌تر

847
00:45:38,986 --> 00:45:42,439
‫درباره‌ی این که چی داره
‫این قضیه رو جلو می‌بره.

848
00:45:42,489 --> 00:45:44,983
‫اون تو این مهارت پیدا کرده بود که بفهمه

849
00:45:45,033 --> 00:45:47,069
‫این بیماری براش چه شکلیه

850
00:45:47,119 --> 00:45:49,279
‫و بدونه تا کجا می‌تونه طناب
‫رو بکشه تا قبل از اینکه بگه:

851
00:45:49,329 --> 00:45:51,782
‫«خیلی‌خب، باید برگردم مرکز.»

852
00:45:51,832 --> 00:45:55,536
‫مطمئنم وقتی رو پروژه‌ای کار می‌کرد که
‫براش هیجان‌زده بود این حس رو داشت،

853
00:45:55,586 --> 00:45:57,337
‫اینکه قراره کمکش کنه پاک بمونه.

854
00:45:57,921 --> 00:46:03,961
‫در حالی که هم‌زمان داشت این مشکل
‫جدی مواد و الکل رو هم حفظ می‌کرد

855
00:46:04,011 --> 00:46:05,429
‫و مدام به مرکز ترک رفت‌وآمد داشت،

856
00:46:06,013 --> 00:46:09,850
‫متیو پری مداوم کار
‫می‌کرد و فیلم بازی می‌کرد.

857
00:46:10,350 --> 00:46:14,179
‫واقعاً آدم شاخ درمیاره که چطور
‫می‌تونست این‌همه کار باهم انجام بده.

858
00:46:14,229 --> 00:46:19,485
‫اون همیشه داشت روی
‫پروژه‌هاش با تمام قوا تلاش می‌کرد.

859
00:46:22,196 --> 00:46:28,068
‫«پایان دلتنگی» نمایشنامه‌ایه
‫که متیو سال ۲۰۱۵ نوشت.

860
00:46:28,118 --> 00:46:31,530
‫درباره‌ی اعتیاده، درباره‌ی پاک
‫شدنه و اینکه این کار چه بهایی داره.

861
00:46:31,580 --> 00:46:34,124
‫و به نظر من، این... شاهکارشه.

862
00:46:35,959 --> 00:46:38,662
‫متیو پری، این دیگه یه نقطه‌ی عطف تو زندگیته،
‫[سال ۲۰۱۶]

863
00:46:38,712 --> 00:46:41,498
‫از این جهت که یه نمایشنامه نوشتی.

864
00:46:41,548 --> 00:46:44,001
‫درسته. یه نمایشنامه نوشتم به اسم «پایان دلتنگی»

865
00:46:44,051 --> 00:46:47,796
‫که قراره تو تئاتر پلی‌هاوس
‫اجرا بشه و ۱۱ فوریه افتتاح میشه.

866
00:46:47,846 --> 00:46:49,256
‫و خیلی براش هیجان‌زده‌ام.

867
00:46:49,306 --> 00:46:52,551
‫و شما گفتید که به هیچ وجه
‫زندگینامه‌ی خودتون نیست.

868
00:46:52,601 --> 00:46:56,221
‫با این حال شخصیتی که
‫بازی می‌کنید خیلی شبیه خودتونه.

869
00:46:56,271 --> 00:46:58,140
‫خب، من نقش یه آدم الکلی رو بازی می‌کنم.

870
00:46:58,190 --> 00:46:59,274
‫خیلی‌خب.

871
00:47:01,276 --> 00:47:03,278
‫پس...

872
00:47:05,072 --> 00:47:08,108
‫نسخه‌ی کمی اغراق‌شده‌ی خودمه.

873
00:47:08,158 --> 00:47:10,819
‫- بله.
‫- یه زمانی الکلی بودید؟

874
00:47:10,869 --> 00:47:12,905
‫هنوز هم هستم.

875
00:47:12,955 --> 00:47:15,032
‫- جدی که نمی‌گی؟
‫- چرا.

876
00:47:15,082 --> 00:47:17,785
‫- فکر نمی‌کنم هیچ‌وقت تموم بشه.
‫- نه، همیشه هستی.

877
00:47:17,835 --> 00:47:19,620
‫من یک الکلی در حال بهبودی‌ام.

878
00:47:19,670 --> 00:47:21,129
‫خوشحالم داریم درباره‌ی این صحبت می‌کنیم.

879
00:47:23,924 --> 00:47:27,177
‫نمایش تو لندن و تئاتر وست‌اند روی صحنه رفت.

880
00:47:27,928 --> 00:47:30,005
‫خیلی برای شب افتتاحیه‌ش استرس دارم

881
00:47:30,055 --> 00:47:32,716
‫چون هم توش بازی می‌کنم و هم نویسنده‌شم،

882
00:47:32,766 --> 00:47:34,643
‫پس یه جورایی دوتا کلاه سرم گذاشتم.

883
00:47:35,727 --> 00:47:39,982
‫متیو کل خانواده رو با هواپیما
‫آورد لندن تا ازش حمایت کنن.

884
00:47:41,441 --> 00:47:45,521
‫و خدای من، بازیش تو اون
‫نمایش واقعاً باورنکردنی بود.

885
00:47:45,571 --> 00:47:47,739
‫خیلی شخصیه‌.

886
00:47:48,448 --> 00:47:53,779
‫مونولوگ پایانی جاییه که
‫متی جلوی صحنه می‌ایسته،

887
00:47:53,829 --> 00:47:57,165
‫و اولین صحبت معرفی‌اش
‫تو جلسه‌ی ترک رو ارائه میده.

888
00:47:58,709 --> 00:47:59,710
‫[چراغ‌ها خاموش می‌شوند.]

889
00:47:59,751 --> 00:48:01,879
‫[و چند صندلی خالی به
‫حالت نیم دایره نمایان می‌شود.]

890
00:48:02,588 --> 00:48:05,257
‫«اون‌قدر هوس یه نوشیدنی کردم که دردناکه.»

891
00:48:06,133 --> 00:48:07,718
‫«همه‌جای وجودم درد می‌کنه.»

892
00:48:08,552 --> 00:48:10,462
‫«باید این درد رو از بین ببرم.»

893
00:48:10,512 --> 00:48:12,506
‫«باید این حس‌ها رو از بین ببرم.»

894
00:48:12,556 --> 00:48:14,550
‫«احساس داشتن رو دوست ندارم.»

895
00:48:14,600 --> 00:48:15,926
‫«احساسات دردناکن.»

896
00:48:15,976 --> 00:48:18,220
‫«و الکل همه‌شون رو می‌شوره و می‌بره.»

897
00:48:18,270 --> 00:48:19,680
‫«به من اعتمادبه‌نفس میده.»

898
00:48:19,730 --> 00:48:21,315
‫«من رو می‌کشه بالا.»

899
00:48:22,441 --> 00:48:24,852
‫«کاسه‌ی صبرم لبریز شده.»

900
00:48:24,902 --> 00:48:28,981
‫«وقتی الکل نمی‌خورم، چیزی جز
‫این سیاهی و ناامیدی وجود نداره.»

901
00:48:29,031 --> 00:48:32,067
‫«و دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.»

902
00:48:32,117 --> 00:48:36,330
‫«من هیچی نیستم. هیچی. و باید کسی باشم.»

903
00:48:37,915 --> 00:48:41,660
‫این فقط نگاه کردن اونه به بیرون،
‫شکستن دیوار چهارم،

904
00:48:41,710 --> 00:48:44,922
‫نگاه به مخاطب، و انگار داری
‫می‌گی: «خواهش می‌کنم، کمکم کنید.»

905
00:48:45,964 --> 00:48:47,883
‫«خواهش می‌کنم. یکی کمک کنه.»

906
00:48:48,884 --> 00:48:50,719
‫[خاموشی]

907
00:48:50,761 --> 00:48:53,430
‫[پایان نمایش]

908
00:48:54,431 --> 00:48:56,758
‫ارتباطش با مخاطب نسبتاً خوب برقرار شد.

909
00:48:56,808 --> 00:49:01,054
‫شجاعانه، صادقانه و خوش‌ساخت بود.
‫[جاناتان لین - کارگردان همه نه یارد]

910
00:49:01,104 --> 00:49:02,681
‫به نظرم نمایشنامه‌ی خیلی خوبیه.

911
00:49:02,731 --> 00:49:05,275
‫انجام دادن اون نمایش واقعاً
‫انرژی زیادی ازش گرفت.

912
00:49:05,859 --> 00:49:09,062
‫بعدش، همیشه کاملاً داغون و خسته بود.

913
00:49:09,112 --> 00:49:11,648
‫اولین تجربه‌ی
‫نمایشنامه‌نویسی‌تون رو تبریک می‌گم.

914
00:49:11,698 --> 00:49:13,609
‫ممنون. مخاطب‌های من...

915
00:49:13,659 --> 00:49:14,860
‫«مخاطب‌های من؟»

916
00:49:14,910 --> 00:49:16,778
‫مخاطب‌ها فوق‌العاده بودن.

917
00:49:16,828 --> 00:49:18,614
‫- کلی تشویقمون کردن.
‫- بله.

918
00:49:18,664 --> 00:49:21,116
‫- بله.
‫- بازی کردن تو اون نقش براتون تسکین‌دهنده بود؟

919
00:49:21,166 --> 00:49:23,368
‫تا حدودی تسکین‌دهنده بوده، آره.

920
00:49:23,418 --> 00:49:25,829
‫قرار نبود لزوماً من نقش جک رو بازی کنم.

921
00:49:25,879 --> 00:49:28,707
‫اما در نهایت خودم بازیش کردم.

922
00:49:28,757 --> 00:49:33,178
‫ولی خیلی با هم فرق دارن. اصلاً
‫زندگینامه... زندگینامه‌ی شخصی نیست.

923
00:49:33,762 --> 00:49:38,550
‫بعد از نمایش، من و همسرم
‫رفتیم پشت صحنه تا متیو رو ببینیم.

924
00:49:38,600 --> 00:49:40,102
‫اما متیو...

925
00:49:41,979 --> 00:49:44,765
‫نمی‌دونم وضعیت روحیش تو اون نقطه چطور بود.

926
00:49:44,815 --> 00:49:47,609
‫به نظر نمی‌رسید همون
‫آدمی باشه که قبلاً می‌شناختم.

927
00:49:48,443 --> 00:49:51,813
‫یه گپ کوتاه زدیم، و بهش
‫گفتیم از نمایش خوشمون اومده.

928
00:49:51,863 --> 00:49:56,201
‫اون تو خودش بود و خیلی تو حس
‫و حال ارتباط برقرار کردن نبود.

929
00:50:01,373 --> 00:50:04,201
‫تو لندن،
‫دونفری رفتیم بیرون شام بخوریم،

930
00:50:04,251 --> 00:50:08,205
‫و من بهش گفتم:
‫«هی، چیه؟ به نظر می‌رسه یه جوری هستی.»

931
00:50:08,255 --> 00:50:09,164
‫انگار...

932
00:50:09,214 --> 00:50:11,375
‫و اون گفت: «من خیلی تحت فشارم.»

933
00:50:11,425 --> 00:50:13,085
‫«دارم با این قضیه کنار میام.»

934
00:50:13,135 --> 00:50:15,212
‫«نه، چیزی مصرف نمی‌کنم. همه چی روبه‌راهه.»

935
00:50:15,262 --> 00:50:18,382
‫یه حس پس‌زدن توش بود،

936
00:50:18,432 --> 00:50:20,968
‫که هضمش برام سخت بود.

937
00:50:21,018 --> 00:50:23,053
‫من... یه کم دلم شکست.

938
00:50:23,103 --> 00:50:27,474
‫و این یکی از معدود دفعاتی بود
‫که یه مکالمه‌ی سنگین داشتیم

939
00:50:27,524 --> 00:50:31,269
‫که انگار: «این یکی دیگه
‫روون و راحت حس نمی‌شد.»

940
00:50:31,319 --> 00:50:34,906
‫«این‌طوری بود که انگار
‫یه جای کار می‌لنگه.»

941
00:50:35,490 --> 00:50:39,236
‫حس می‌کردم دارم به خرابه‌ای نگاه می‌کنم
‫از چیزی که می‌تونست

942
00:50:39,286 --> 00:50:43,832
‫یه کارنامه‌ی فوق‌العاده موفق
‫و یک آدم خیلی خوشحال باشه.

943
00:50:45,417 --> 00:50:46,460
‫اما...

944
00:50:51,089 --> 00:50:55,594
‫اما می‌دونی، اون... اون
‫زندانی اعتیاد خودش بود.

945
00:51:07,355 --> 00:51:10,392
‫خدای من. خب. من تا حالا اینو نخونده بودم.
‫[اولین سالینجر - دوست متیو]

946
00:51:10,442 --> 00:51:12,819
‫این یه بین‌پرده‌ست،
‫و اسمش هست «کمپ تروما».

947
00:51:14,154 --> 00:51:18,275
‫«چیزی به اسم کمپ تروما وجود داره،
‫و بله، من توش شرکت کردم،

948
00:51:18,325 --> 00:51:20,485
‫و بله، من خودم این اسم رو ساختم.»

949
00:51:20,535 --> 00:51:23,580
‫اون این اسم رو نساخته بود.
‫همه‌مون بهش می‌گفتیم کمپ تروما.

950
00:51:24,831 --> 00:51:26,658
‫«تو فلوریدا بود. دیگه‌ کجا می‌تونست باشه؟»

951
00:51:26,708 --> 00:51:30,078
‫«نود روز اونجا موندم،
‫و زخم‌های روحی زندگیم رو باز کردم

952
00:51:30,128 --> 00:51:31,588
‫و صحنه به صحنه دوباره تجربه‌شون کردم.»

953
00:51:32,339 --> 00:51:33,915
‫«تو یه محیط گروهی این کار رو کردم.»

954
00:51:33,965 --> 00:51:35,333
‫«بقیه هم از تروماهاشون گفتن

955
00:51:35,383 --> 00:51:38,795
‫تا جایی که همه از حال می‌رفتن،
‫بالا می‌آوردن و می‌لرزیدن.»

956
00:51:38,845 --> 00:51:42,182
‫واقعاً هم همین‌طور شد. یکی بالا
‫آورد و تو همون حالت از حال رفت.

957
00:51:42,891 --> 00:51:45,510
‫«اصولاً قراره همه چی رو
‫حس کنی، و تخلیه‌اش کنی،

958
00:51:45,560 --> 00:51:49,306
‫و بعد یاد بگیری چطور تبدیلش کنی به
‫یه داستان، نه یه موجود زنده تو روحت،

959
00:51:49,356 --> 00:51:52,350
‫تا دیگه مثل قبل روی تو تسلط نداشته باشه.»

960
00:51:52,400 --> 00:51:54,736
‫«اوه، و قرار بود گریه کنی.»

961
00:51:59,991 --> 00:52:00,951
‫آره.

962
00:52:01,660 --> 00:52:04,154
‫اون لحن، اون شوخ‌طبعی، اون توانایی،

963
00:52:04,204 --> 00:52:07,157
‫زمان‌بندی دقیقش،

964
00:52:07,207 --> 00:52:08,950
‫خب، خیلی شبیه خودشه، می‌دونی؟

965
00:52:09,000 --> 00:52:10,919
‫و من هیچ‌وقت این رو نخونده بودم، پس...

966
00:52:12,921 --> 00:52:14,581
‫اسم من اویه.

967
00:52:14,631 --> 00:52:18,585
‫و وقتی ۱۹ سالم شد،

968
00:52:18,635 --> 00:52:20,887
‫قرص زاناکس عشق زندگیم شده بود.

969
00:52:21,721 --> 00:52:26,309
‫پس چند روز قبل از عید شکرگزاری سال ۲۰۱۷،

970
00:52:27,519 --> 00:52:30,472
‫رفتم به یه مرکز ترک اعتیاد اختصاصی و شیک.
‫[سال ۲۰۱۷]

971
00:52:30,522 --> 00:52:34,142
‫و یه روز، همه‌جا کلی سر و صدا و هیاهو شد.

972
00:52:34,192 --> 00:52:39,231
‫و یادم میاد که حرفش
‫بود: «یه آدم معروف اینجاست.»

973
00:52:39,281 --> 00:52:44,653
‫و بعد کم‌کم دهن‌به‌دهن چرخید که متیو پریه.

974
00:52:44,703 --> 00:52:47,489
‫و فکر کنم یه ابهتی داشت، خصوصاً اولش،

975
00:52:47,539 --> 00:52:50,992
‫به این شکل که، اون می‌دونه
‫که تو می‌دونی اون متیو پریه،

976
00:52:51,042 --> 00:52:53,870
‫و خب، تو قراره واکنش
‫نشون بدی، و اون باید...

977
00:52:53,920 --> 00:52:57,666
‫و خیلی محترم بود، خصوصاً
‫به عنوان کسی که کاملاً...

978
00:52:57,716 --> 00:53:02,220
‫اون داشت از سم‌زدایی خلاص
‫می‌شد و کاملاً درد جسمی داشت.

979
00:53:03,972 --> 00:53:06,383
‫داشت بنزودیازپین رو
‫ترک می‌کرد، درست مثل من.

980
00:53:06,433 --> 00:53:08,844
‫و داشت به یکی از بچه‌ها می‌گفت،

981
00:53:08,894 --> 00:53:12,430
‫«باید به پرستارها بگی دوز
‫قرص آتیوان من رو کمتر کم کنن.»

982
00:53:12,480 --> 00:53:14,891
‫و اونا هم می‌گفتن: «این‌طوری جواب نمی‌ده.»

983
00:53:14,941 --> 00:53:16,184
‫«اینجا مرکز ترک اعتیاده.»

984
00:53:16,234 --> 00:53:18,987
‫یا اون می‌گفت: «بهشون نگفتید
‫من تو سریال فرندز بازی می‌کردم؟»

985
00:53:20,447 --> 00:53:22,866
‫آره، اون... زمان‌بندی‌اش فوق‌العاده بود.

986
00:53:23,825 --> 00:53:26,319
‫شوخ‌طبعی‌مون خیلی شبیه هم بود.

987
00:53:26,369 --> 00:53:28,989
‫اون کنایه‌آمیز حرف می‌زد.
‫منم کنایه‌آمیز جواب می‌دادم.

988
00:53:29,039 --> 00:53:30,866
‫پیش خودم می‌گفتم: «آره، می‌تونیم
‫این کار رو بکنیم. از پسش برمیایم.»

989
00:53:30,916 --> 00:53:34,536
‫«برام مهم نیست. من متولد سال ۱۹۹۷
‫هستم. تو اون‌قدرها هم واسم آدم مهمی نیستی.»

990
00:53:34,586 --> 00:53:38,248
‫و فکر کنم احتمالاً تنها دلیلی که یه
‫کم از من خوشش اومد همین بود.

991
00:53:38,298 --> 00:53:43,003
‫می‌نشستیم تو چادر سیگار کشیدن و
‫درباره‌ی هنر و موسیقی حرف می‌زدیم.

992
00:53:43,053 --> 00:53:44,921
‫کم‌کم داشت شبیه یه دوست می‌شد.

993
00:53:44,971 --> 00:53:46,590
‫و نمی‌تونستیم گوشی‌هامون رو داشته باشیم،

994
00:53:46,640 --> 00:53:49,509
‫اما همه اون آی‌پاد
‫کلاسیک‌های قدیمی رو داشتیم

995
00:53:49,559 --> 00:53:51,720
‫با اون چرخ بزرگ و قشنگ‌شون

996
00:53:51,770 --> 00:53:53,930
‫که وقتی می‌چرخوندیش صدا می‌داد.

997
00:53:53,980 --> 00:53:56,433
‫و کلی آهنگ ملایم و احساسی گوش می‌دادیم،

998
00:53:56,483 --> 00:53:58,894
‫فکر کنم به عنوان راهی
‫برای ابراز آسیب‌پذیری بود

999
00:53:58,944 --> 00:54:01,354
‫بدون این که واقعاً مجبور
‫باشیم آسیب‌پذیر باشیم.

1000
00:54:01,404 --> 00:54:05,066
‫اون می‌تونست آهنگی پخش کنه که
‫نشون بده چقدر احساس غم و تنهایی می‌کنه،

1001
00:54:05,116 --> 00:54:09,529
‫اما مطمئن نیستم می‌تونست

1002
00:54:09,579 --> 00:54:11,289
‫اون رو به سادگی خود آهنگ بیان کنه.

1003
00:54:12,207 --> 00:54:16,411
‫یادم میاد داشت این آهنگ رو گوش می‌داد:
‫«من توی ایبیزیا یه قرص خوردم» اثر مایک پوزنر،

1004
00:54:16,461 --> 00:54:20,123
‫نسخه‌ی ریمیکس‌نشده‌‌ش،
‫همون نسخه‌ی غمگین و کند.

1005
00:54:20,173 --> 00:54:23,335
‫♪ اما تو دوست نداری مثل من نئشه باشی ♪

1006
00:54:23,385 --> 00:54:26,588
‫♪ و هیچ‌وقت واقعاً دلیلش رو ندونی ♪

1007
00:54:26,638 --> 00:54:32,969
‫♪ هیچ‌وقت نمی‌خوای از اون ترن
‫هوایی پیاده بشی و کاملاً تنها بمونی ♪

1008
00:54:33,019 --> 00:54:36,264
‫♪ نمی‌خوای این‌طوری سوار اتوبوس بشی ♪

1009
00:54:36,314 --> 00:54:39,684
‫♪ و ندونی به چه کسی می‌تونی اعتماد کنی ♪

1010
00:54:39,734 --> 00:54:42,854
‫♪ همه‌ی دوستام رفتن اما
‫چمن‌های مرتب سر جاشونه ♪

1011
00:54:42,904 --> 00:54:45,699
‫♪ و مردم هنوز فکر می‌کنن من یه ستاره‌ام ♪

1012
00:54:48,034 --> 00:54:50,287
‫الان هم به همون اندازه اون موقع غم‌انگیزه.

1013
00:54:52,789 --> 00:54:56,868
‫فکر کنم وقتی نتونی بگی «حالم بده»، سخته.

1014
00:54:56,918 --> 00:55:01,923
‫اون فکر نمی‌کرد گفتن این که
‫اوضاعش خوب نیست کار درستی باشه.

1015
00:55:07,429 --> 00:55:13,301
‫به نظرم شرم و خجالت تو مرکز همه‌ی این‌هاست.

1016
00:55:13,351 --> 00:55:19,266
‫این رو بذار کنار امکاناتی که داری تا
‫هر چیزی رو که می‌خوای به دست بیاری،

1017
00:55:19,316 --> 00:55:21,768
‫این رو هم بذار کنار امکاناتی که بهت
‫اجازه میده آدم‌هایی دور و برت باشن

1018
00:55:21,818 --> 00:55:24,529
‫که بذارن هر کاری که دلت می‌خواد بکنی.

1019
00:55:25,113 --> 00:55:27,324
‫به نظرم این یه طوفان سهمگینه.

1020
00:55:30,535 --> 00:55:34,239
‫فکر کنم ته کمپ تروما،
‫اون واقعاً آسیب‌پذیر و حساس شده بود.

1021
00:55:34,289 --> 00:55:36,624
‫خیلی خسته بود.

1022
00:55:37,125 --> 00:55:40,370
‫فکر کنم به خاطر کاری که کرده بود
‫به خودش افتخار می‌کرد.

1023
00:55:40,420 --> 00:55:43,298
‫اما حافظه‌م داره بهم می‌گه که...

1024
00:55:44,257 --> 00:55:48,545
‫شاید همون‌وقت‌ها بود
‫که داشت از نظر ارتباطی،

1025
00:55:48,595 --> 00:55:51,222
‫یه کم پس‌رفت می‌کرد و دور می‌شد.

1026
00:55:53,141 --> 00:55:55,885
‫آدم‌هایی دور و برم بودن
‫که به خودم می‌گفتن دست نگه دارم.

1027
00:55:55,935 --> 00:55:58,305
‫آدم‌هایی دور و برم بودن که می‌گفتن:

1028
00:55:58,355 --> 00:56:02,058
‫«اگه همین‌طوری ادامه بدی، خودت رو می‌کشی.»

1029
00:56:02,108 --> 00:56:04,903
‫و من واقعاً نمی‌دونستم...
‫نمی‌دونستم چطور باید این کار رو بکنم.

1030
00:56:08,698 --> 00:56:11,985
‫یک روز تلفن همراهم زنگ خورد،

1031
00:56:12,035 --> 00:56:15,488
‫و شماره‌ای ناشناس از لس‌آنجلس بود.

1032
00:56:15,538 --> 00:56:19,284
‫و به هر دلیلی، تصمیم گرفتم جواب بدم.

1033
00:56:19,334 --> 00:56:24,589
‫و اون‌طرف خط، هرج‌ومرج مطلق بود.

1034
00:56:26,966 --> 00:56:29,794
‫یار بهبودی اون موقعش،

1035
00:56:29,844 --> 00:56:33,882
‫گفت: «ماریا، اوضاع خیلی خرابه.
‫نمی‌دونم قراره چه اتفاقی بیفته.»

1036
00:56:33,932 --> 00:56:37,177
‫و من گفتم: «باشه. خدای من.»

1037
00:56:37,227 --> 00:56:40,221
‫گفت: «بردنش اتاق عمل. نمی‌دونم چه خبره.»

1038
00:56:40,271 --> 00:56:44,601
‫و بعد فکر کنم گوشی رو
‫پرت کرد به سمت این دکتر.

1039
00:56:44,651 --> 00:56:46,811
‫و من گفتم: «هر کاری لازمه بکنید.»

1040
00:56:46,861 --> 00:56:49,939
‫«فقط هر کاری بکنید تا زنده
‫بمونه. نمی‌دونم چه خبره.»

1041
00:56:49,989 --> 00:56:51,366
‫و اون گفت: «خیلی‌خب.» و قطع کرد.

1042
00:56:52,242 --> 00:56:56,413
‫«ترجمه از مریم و میثم موسویان»

1043
00:56:58,413 --> 00:57:08,413
دانلود فیلم و سریال
W W W . M O V I E S H O . C O M