‫فکر کنم فیلم «گرگ وال‌استریت» رو ‫تنها دیدم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫جردن بلفورت بهم زنگ زده بود
‫و پرسیده بود ‫می‌خوام توی مراسم افتتاحیه شرکت کنم یا نه.
‫فیلم مارتین اسکورسیزی، «گرگ وال‌استریت»،
‫داستان واقعی زندگی جردن بلفورت رو ‫روایت می‌کنه.
‫این دلال سابق بورس ‫به‌جرم کلاهبرداری و پول‌شویی
‫۲۲ ماه زندانی شد.
‫اینکه لئوناردو دی‌کاپریو نقشت رو بازی کرده، ‫باشکوه نشونت میده.
‫ترجیح میدم اون نقشم رو بازی کنه ‫تا دنی دویتو.
‫۱۰۰ میلیون دلار فروش گیشه.
‫رابطه، مواد، بددهنی،
‫و آدم‌هایی که افتضاح با هم رفتار می‌کنن.
‫پنج نامزدی اسکار.
‫توی کتابش ‫خیلی خیلی کوتاه ازم اسم برده بود،
‫برای همین کم هم دلشوره نداشتم.
‫وقتی رفتم فیلم رو ببینم،
‫دلم می‌خواست
‫یه پاکت کاغذی که ‫جای چشم‌هاش رو برید‌ن، سرم کنم.
‫معلومه که فیلم مارتین اسکورسیزی
‫از لحاظ فنی خیلی زیبا فیلمبرداری شده.
‫صحنه‌های وال‌استریت ‫همه رو پرزرق‌وبرق نشون میده.
‫توی سالن سینما نشستم و گریه کردم.
‫داشتم زندگیمو روی پرده می‌دیدم.
‫باورنکردنی بود.
‫آماده‌ایم؟
‫همه دارن ضبط می‌کنن؟
‫رسماً قسم می‌خورم... نه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫قبلاً با شنیدن آژیر نگران می‌شدم.
‫پلیس که دنبال من نمیاد، نه؟
‫تا حالا داستانت رو علنی تعریف کردی؟
‫نه.
‫نشستن اینجا چه حسی داره؟
‫ترجیح میدم روی صندلی دندون‌پزشکی باشم.
‫پس خیلی بده.
‫چرا امروز اینجایی؟
‫چون راستش، اونجا بودم. ‫اون زندگی رو تجربه کردم.
‫یه‌جورایی اومدم طلب بخشش کنم.
‫دلایل زیادی هست که ‫یکی به این کار جواب منفی بده.
‫مهمه که این داستان گفته بشه،
‫چون جردن توی فیلمش ‫بهم گفت پست‌فطرت چاق.
‫دانی، اون پست‌فطرت چاق لعنتی.
‫خیلی از چیزهای فیلم مزخرف بود.
‫حقیقت اینه.
‫داستانی که «گرگ وال‌استریت» تعریف می‌کنه،
‫روایتیه که جردن بلفورت ساخته.
‫حقیقت رو در مورد جردن بلفورت می‌دونین؟
‫هیچ‌وقت بهش نمی‌گفتن گرگ وال‌استریت.
‫هیچ‌کس هیچ‌وقت جردن رو «گرگ» صدا نکرد.
‫فیلم حتی درست نشون نمیده که
‫چه جنونی اونجا جریان داشت.
‫واقعاً جای اینا توی فیلم خالی بود.
‫جوون‌های امروزی ‫فکر می‌کنن اون فیلم واقعیه.
‫شخصیت توی اون فیلم رو تحسین می‌کنن.
‫نشونم بده چطور خودکار می‌فروشی.
‫همین خودکار لعنتی رو بهم بفروش.
‫اینو بفروش.
‫فیلم فقط راهی بود برای اینکه ‫ازش یه سلبریتی بسازن،
‫بعد هم ازش استفاده کرد.
‫تنها چیزی که امشب یاد گرفتم،
‫نحوه‌ی فروختن خودکار از استاد فروشندگی بود.
‫مردم جردن بلفورت واقعی رو نمی‌شناسن.
‫ما ازدواج کردیم. ‫فکر کنم ۲۳ سالم بود.
‫اوج‌ها واقعاً بلند بودن.
‫سقوط‌ها واقعاً عمیق بودن.
‫چیزی که توی فیلم نیست، اینه که
‫یه تاوان هست که باید پس بدی.
‫اون توی زندگی واقعی، ‫زندگی مردم رو نابود کرد.
‫مردم پول از دست دادن. ‫مردم آسیب دیدن.
‫همه گرفتار عواقبش شدن.
‫جردن قسر در رفت؟
‫خب، خدا بعداً توی زندگی مجازاتم کرد.
‫حالا یه مجرم محکوم‌شده‌ام.
‫خیانت. بهش می‌رسیم.
‫برای خیلی‌ها، ‫رؤیای آمریکایی توی این داستان
‫به کابوس آمریکایی تبدیل شد.
‫«گرگ واقعی وال استریت»
‫[لانگ آیلند. نیویورک]
‫خب، سال‌هاست این مجموعه ویدئو رو دارم.
‫از دوران همپتونز ‫همیشه عاشق فیلم گرفتن بودم.
‫بعد که سال ۱۹۹۱ دوباره جردن رو دیدم،
‫شروع کردم از خودمون فیلم‌گرفتن،
‫از همه‌ی ماجراجویی‌های مختلفی
‫که منو با خودش می‌برد.
‫اسم من راس پورتنویه،
‫و افتخار و لذت اینو داشتم که
‫دوست جردن بلفورت و نیدین بلفورت باشم،
‫همون گرگ وال‌استریت و دوشس.
‫اوضاع چطوره بچه‌ها؟
‫داریم زندگی می‌کنیم، اونم شاهانه.
‫زندگیم توی اون سال‌ها ‫خیلی فراواقعی بود.
‫سبک زندگی ثروتمندها و مشهورها رو داشتم.
‫مواد دست‌به‌دست می‌شد.
‫هرج‌ومرج بود. وحشیانه بود.
‫و گروه فیلمبرداری همچنان مشغول ضبطه.
‫این نوارها بیشتر از ۳۰ ساله همراهمن.
‫درست سر بزنگاه.
‫«گرگ وال‌استریت» در بیشتر بخش‌ها،
‫چه کتابش و چه خود فیلم،
‫از نگاه جردن روایت شده بود،
‫و خیلی‌هاش هالیوودی شده.
‫چیزی که من تجربه کردم، زندگی واقعی بود.
‫و امروز این کار رو می‌کنم تا
‫برای کسایی که اون رو بت می‌دونن توضیح بدم
‫که بفهمن روی دیگه‌ش رو نمی‌شناسن.
‫وقتی جردن بلفورت رو تصور می‌کنی،
‫پنج کلمه‌ای که به ذهنت میاد چیه؟
‫اول از همه، دوستم نیست.
‫بااعتمادبه‌نفس.
‫به‌شدت متقاعدکننده.
‫فریب‌کار.
‫خیلی خیلی باهوش و شدیداً خودخواه.
‫و متکبر.
‫آفتاب‌پرست بود.
‫می‌دونی، یه ضدقهرمانه.
‫همیشه نشئه بود.
‫هیچ اهمیتی به قانون نمیده.
‫یه موش کثیف.
‫و مطلقاً هیچ پشیمونی و وجدانی نداره.
‫کوتوله، عوضی، تیکه آشغال دروغ‌گو،
‫گرچه فکر کنم شش کلمه شد.
‫اوایل که استرتون راه افتاد،
‫سیستم آموزش فروشنده‌ها رو ابداع کردم. ‫[سال ۲۰۱۴]
‫کارمون قانونی بود.
‫سعی می‌کردیم برای مشتری‌هامون پول دربیاریم،
‫و خیلی هم خوب بود.
‫می‌دونی، فروشنده‌ی فوق‌العاده‌ایه.
‫آشغال می‌فروخت، ‫ولی فروشنده‌ی فوق‌العاده‌ای بود.
‫توی فروش مهم نیست که چی می‌فروشی.
‫همیشه داری خودتو می‌فروشی.
‫من از ده‌سالگی می‌شناسمش. ‫[راه و روش گرگ، جردن بلفورت]
‫صمیمی‌ترین دوست هم بودیم.
‫من توی خونه‌شون بزرگ شدم. ‫اونم توی خونه‌ی ما بزرگ شد.
‫اگه کسی که ‫از همه توی زندگی بهت نزدیکتر بوده
‫بهت خیانت کرده باشه،
‫می‌فهمی چرا این کار برام سخته.
‫اسم من اندرو گرینه...
‫و متأسفانه درست وسط
‫کل این ماجرا قرار گرفتم.
‫تنها سوال اینه که ‫می‌خواین در مورد چی حرف بزنین.
‫ولی برای من فقط استرتون اوکمونت نیست.
‫خیلی شخصیه.
‫شخصیتی توی فیلم بود که ‫از روی تو ساخته باشن؟
‫آره.
‫راگ‌رت بود؟
‫به‌خاطر اون کلاه‌گیس آشغالش ‫بهش می‌گفتم راگ‌رت.
‫اول از همه، ‫هیچ‌کس هیچ‌وقت این‌طوری صدام نکرد،
‫حداقل نه جلوی خودم.
‫اگه این کار رو می‌کرد، ‫پامو می‌کردم توی حلقش.
‫خودش هم می‌دونه.
‫توی جای فوق‌العاده‌ای بزرگ شدم. ‫[بی‌ساید، کوئینز]
‫بی‌ساید نیویورک.
‫ده‌سالم بود که به اونجا نقل‌مکان کردیم.
‫جردن آدم متفاوتی بود.
‫حالا دوست داره خودشو، می‌دونی،
‫آقای وال‌استریت و شیک‌پوش بدونه.
‫ولی موقع بزرگ‌شدن این‌طوری نبود.
‫کاملاً برعکس بود.
‫ولی همیشه از همه باهوش‌تر بود.
‫اینو از مادرش گرفته بود.
‫جایی که بزرگ شدم، خیلی رقابتی بود.
‫یه روز بسکتبال بازی می‌کردیم،
‫یه روز بیسبال، شنا یا هرچیز دیگه.
‫ولی جردن ورزشکار خیلی خوبی نبود.
‫کوچیکتر بود.
‫وقتی هم پای دخترها وسط می‌اومد، می‌دونی،
‫دوران سختی براش بود.
‫اعتمادبه‌نفس نداشت.
‫آره، متأسفم که میگم، ‫ولی وقتی بزرگ می‌شدیم،
‫مجبور بود توی کفش‌هاش ‫پاشنه‌ی مخفی بذاره،
‫چون از کوتاهی قدش ناراحت بود.
‫هورمون تزریق می‌کرد.
‫به‌نظرم مشکلش واقعاً رشد جسمی نبود.
‫باید از این تو رشد می‌کرد.
‫توی خانواده‌ی ثروتمندی بزرگ نشدیم.
‫محله‌ی متوسط‌نشینی بود.
‫تمام چیزهایی که اون ‫بعدها توی زندگی داشت،
‫ما هیچ‌کدوممون نداشتیم.
‫[جونز بیچ، نیویورک]
‫بچگی‌ها توی ساحل جونز می‌گشتیم.
‫بعد سروکله‌ی این پسر کوچولو، ‫جردن بلفورت، پیدا شد،
‫که از طریق دوست‌هام ‫و بی‌تریس می‌شناختمش،
‫و از توی یه یخدان ‫یخ‌دربهشت می‌فروخت.
‫می‌دونی، من یکی‌دو تا یخدان می‌فروختم،
‫بعد می‌نشستم و از روزم لذت می‌بردم.
‫اون دیوونه‌وار جدیش گرفته بود.
‫یخ‌دربهشت ایتالیایی ‫توی لیوان‌های کاغذی بود،
‫و ته لیوان رو فشار می‌داد
‫تا توی هر لیوان یخ‌دربهشت کمتری بریزه.
‫جردن فهمید دیگه لازم نیست
‫دو ملاقه‌ی کامل یخ‌دربهشت بریزه ‫و هیچ‌کس هم نمی‌فهمید
‫که هر تابستون واقعاً هزاران دلار درمیاره.
‫و واقعاً یخ‌دربهشت‌فروشی رو
‫به یه هنر تبدیل کرد.
‫اوایل، وقتی جوون بود،
‫جردن قطعاً خیلی متواضع‌تر بود،
‫چون درآمدش اصلاً
‫به اندازه‌ی چیزی که آخرش بهش رسید، نبود.
‫تازه شروع کرده بود.
‫اسم من رابرت لوروسوه.
‫فکر کنم توی ۱۹ یا ۲۰سالگی ‫با جردن آشنا شدم.
‫رابطه‌مون رو واقعاً ‫خیلی خیلی نزدیک می‌دونستم...
‫حتی میشه گفت ‫تقریباً صمیمی‌ترین دوست هم بودیم.
‫همپتونز واقعاً خیلی تغییر کرده. ‫[وست‌همپتونز، نیویورک]
‫وقتی جوون بودیم، ‫آخرهفته‌ها برای مهمونی
‫می‌رفتیم اونجا.
‫جوون بودیم.
‫بیست و چند ساله بودیم.
‫هر دومون سعی داشتیم ‫از مراسم لذت ببریم.
‫جردن تجارت گوشت هم داشت.
‫در خونه‌ی مردم رو می‌زد
‫و می‌گفت، گوش کنین، کامیون رئیسم
‫پر از گوشت و میگوی تازه‌ست.
‫اگه نفروشمشون، ‫آخرش اخراجم می‌کنه.
‫می‌تونم به قیمت خیلی خوبی بهتون بدم.
‫اون محصولات هم ‫بخشی از یه کلاهبرداری بودن،
‫چون استیک ۴۵۰ گرمی ‫فقط ۳۴۰ گرم وزن داشت.
‫با سرنگ آب می‌کشید
‫و به میگوها تزریق می‌کرد
‫تا بزرگتر از اندازه‌ی واقعیشون به‌نظر برسن.
‫جردن توی فهمیدن حرفی که
‫مردم برای خرید نیاز داشتن بشنون، ‫استاد بود،
‫چه یخ‌دربهشت بود، ‫چه استیک یا سهام.
‫بعد از کار به‌عنوان فروشنده‌ی گوشت و ماهی،
‫توی یه شرکت واقعی وال‌استریت استخدام شد،
‫ال.اف. روتشیلد.
‫وال‌استریت اون موقع بلیط طلایی بود.
‫انگار بی‌نهایت راه
‫برای پولدارشدن وجود داشت.
‫هرکسی اگه خوب و باهوش بود،
‫می‌تونست پول دربیاره.
‫من پت هورتادو هستم.
‫خبرنگار بلومبرگ نیوز،
‫و اخبار دادگاه‌ها رو پوشش میدم.
‫پنج سال گذشته، ‫توی وال‌استریت دائم بساط جشن بوده،
‫با رکوردهایی که ‫یکی پس از دیگری شکسته شدن.
‫ظاهراً کار جردن خوب پیش می‌رفت،
‫ولی بدشانسی آورد
‫و وقتی دوشنبه‌ی سیاه اتفاق افتاد، ‫اونجا کار می‌کرد.
‫[۱۹ اکتبر ۱۹۸۷]
‫در تالارهای معاملات وال‌استریت، ‫وحشت به‌پا شده بود.
‫سقوط بازار سهام ۵۰۰ میلیارد دلار ‫به سرمایه‌گذارها ضرر زد.
‫دوشنبه‌ی سیاه ویرانگر بود.
‫مردم پس‌انداز تمام عمرشون رو از دست دادن.
‫و برای جردن بلفورت عقبگرد بزرگی بود.
‫بیشتر آدم‌های وال‌استریت ناگهان
‫خودشون رو بیکار دیدن.
‫وقتی شروع کردم به
‫گشتن توی بخش آگهی‌های استخدام، ‫به یه آگهی برخوردم
‫برای کارگزاری سهام توی لانگ‌آیلند. ‫[سال ۲۰۱۰]
‫حتی نمی‌دونستم چیه، ‫ولی مستأصل بودم.
‫سرانجام، جردن تونست توی
‫جایی به اسم مرکز سرمایه‌گذاران ‫کار پیدا کنه،
‫که دقیقاً مثل توی فیلمه.
‫هر سهم ۳ سنته.
‫یعنی ۳ دلار، مرتیکه‌ی خسیس!
‫یه مجموعه‌ی معاملات تلفنیه،
‫با فروش پرفشار و سمج‌بازی...
‫به مادربزرگ زنگ می‌زنن.
‫اون هم اتفاقی جواب میده.
‫مجموعه‌ی معاملات تلفنی ‫جاییه که لشکری از تماس‌گیرنده‌ها
‫با روش‌های خیلی تهاجمی سهام می‌فروشن
‫به مردم بی‌خبری که ‫اصلاً انتظارش رو ندارن.
‫کار رو قبول کردم و همون روز اول،
‫رکورد شرکت رو شکستم.
‫ولی این فرق داشت، چون یه...
‫یه لحظه همه‌چیز برام روشن شد.
‫خودم به‌عنوان کارگزار سهام
‫سالی یه میلیون دلار درمی‌آوردم،
‫ولی می‌تونستم هر آدمی رو آموزش بدم،
‫فارغ از سن، نژاد، عقیده،
‫رنگ پوست، جایگاه اجتماعی‌اقتصادی،
‫سطح تحصیلات... ‫هیچ‌کدوم مهم نبود.
‫کافی بود این‌قدر اشتیاق داشته باشن ‫تا چندبرابرش کنم،
‫و بعد از شش ماه، ‫اونا هم پولدار می‌شدن.
‫وقتی جردن توی مرکز سرمایه‌گذاران بود،
‫می‌دونم کارش اونجا خوب پیش می‌رفت.
‫یادمه وقتی اولین یک میلیونش رو درآورد،
‫یه جشن کوچیک گرفتیم.
‫[وست‌همپتون، نیویورک]
‫وقتی خیلی جوون بود،
‫خونه‌ی وست‌همپتون رو خرید.
‫برای همین آخرهفته‌ها می‌رفتیم اونجا.
‫تقریباً همیشه بساط مهمونی به‌پا بود...
‫یه عده توی ساحل، ‫یه عده توی آب،
‫یه عده توی استخر،
‫یه عده توی دستشویی مشغول مصرف مواد،
‫یه عده توی زیرزمین مشغول مصرف مواد،
‫یه عده روی پشت‌بوم مشغول مصرف مواد.
‫خیلی خوش می‌گذشت.
‫جردن زیاد در مورد ‫مرکز سرمایه‌گذاران حرف نمی‌زد،
‫ولی می‌دونم کلی پول درمی‌آورد.
‫گفت خودم هم می‌تونم این کار رو بکنم.
‫سال ۱۹۸۹، جردن بهم زنگ زد
‫و گفت می‌خواد یه شرکت راه بندازه.
‫باید چه چیزهایی می‌دونست؟
‫منو به اسم آیک سورکین می‌شناسن. ‫[ایرا لی سورکین، وکیل مدافع]
‫بعد از دانشکده‌ی حقوق، به‌عنوان وکیل
‫توی سازمان بورس مشغول شدم.
‫سلام.
‫بعدش وارد کار خصوصی شدم.
‫اون موقع، ‫جردن برای مرکز سرمایه‌گذاران کار می‌کرد،
‫یه مجموعه‌ی کوچک معاملات تلفنی ‫با یه مشت کارگزار
‫که فرق گواهی سهام
‫با جریمه‌ی پارک رو نمی‌دونستن.
‫سعی می‌کردن سهام شرکت‌هایی رو بفروشن
‫که واقعاً هیچ ارزشی نداشتن.
‫به جردن گفتم ‫اگه می‌خوای یه شرکت راه بندازی،
‫اگه درست انجامش ندی، ‫به دردسر می‌افتی.
‫ازم تشکر کرد و غیبش زد.
‫[سال ۱۹۸۹]
‫سال ۱۹۸۹، ‫من و جردن همدیگه رو دیدیم.
‫جردن گفت یه شرکت کارگزاری
‫به اسم استرتون اوکمونت راه انداخته.
‫یه عالمه کارگزار می‌شناختم ‫که براش کار می‌کردن.
‫بیشترشون رو ‫از بی‌ساید استخدام کرده بود.
‫یه روز توی پورتوریکو بودیم.
‫پرسید می‌خوای شریک بشی؟
‫مثلاً ۱۰۰ هزار دلار برای ۱۰ درصد.
‫گفتم نه، می‌دونی،
‫چیزی از اون صنعت نمی‌دونم.
‫می‌دونی، تصمیمی که گرفتم ‫احتمالاً تصمیم خوبی بود،
‫چون احتمالاً الان زندانی بودم.
‫جردن بلفورت درس‌هایی رو که
‫از مرکز سرمایه‌گذاران گرفته بود، ‫با خودش برد
‫و یه امپراتوری کوچک رو ‫توی لانگ‌آیلند ساخت
‫که اسمش استرتون اوکمونت بود.
‫و ظرف چند سال،
‫به یکی از ‫موفق‌ترین مجموعه‌های معاملات تلفنی
‫توی کشور تبدیل شد.
‫برای خیلی از آدم‌هایی که استخدام کرده بود،
‫جردن بلفورت ‫به رهبری الهام‌بخش تبدیل شد.
‫مردم کوکائین بالا می‌کشیدن، ‫قرص آرام‌بخش می‌خوردن،
‫دور دنیا سفر می‌کردن.
‫این کارگزارهای جوون ‫همگی همون سبک زندگی رو می‌خواستن.
‫مثل نی‌زن سحرآمیزه.
‫این پسرها رو با ضرب‌آهنگ ساز خودش ‫به حرکت درمی‌آورد.
‫صحنه‌ی خوبی توی فیلم بود که
‫این جوون‌ها وارد شرکت می‌شدن،
‫و همه دنبال کار بودن.
‫اینا دیگه چیه؟
‫به خاطر مقاله‌ی فوربزه.
‫حالا همه‌شون می‌خوان برات کار کنن.
‫می‌دونست به یه مشت بچه چی بگه
‫و بهشون قول داد که همه‌تون یه روزی
‫میلیونر میشین.
‫مردم هم باورش کردن.
‫بهترین داوطلب، جوون، احمق،
‫بی‌پول و گرسنه بود.
‫اسمم هاوی گلفنده ‫و از سال ۸۹ تا وقتی استرتون
‫تعطیل شد، اونجا بودم.
‫توی فلاشینگ کویینز بزرگ شدم.
‫بچگیم واقعاً هیچ ویژگی خاصی نداشت،
‫جز اینکه از همون‌جا بود که کم‌کم
‫تبدیل شدم به... ‫می‌دونی، یه پست‌فطرت چاق.
‫دلیل اینکه در نهایت ‫به لانگ‌آیلند نقل‌مکان کردیم،
‫این بود که یه دختر توی مدرسه
‫به‌خاطر پول ناهارم ‫یه مداد توی بازوم فرو کرد.
‫خب برای یه بچه‌ی تپل،
‫آخرین چیزی که می‌خواد از دست بده، ‫پول ناهارشه.
‫همین که این اتفاق افتاد، ‫مادرم گفت،
‫دیگه بسه.
‫جمع می‌کنیم و میریم حومه‌ی شهر.
‫به لانگ‌آیلند نقل‌مکان کردیم. ‫[لانگ‌آیلند، نیویورک]
‫و کم‌کم شروع کردم به دیدن اینکه
‫نیمه‌ی دیگه‌ی جامعه چطور زندگی می‌کنه.
‫من با اختلاف، فقیرترین بچه
‫در یه محله‌ی خیلی ثروتمند بودم.
‫به خودم گفتم باید پول دربیارم.
‫بعد از دبیرستان، ‫یکی از دوست‌هام زنگ زد و گفت،
‫هاوی، یه کاری پیدا کردم ‫که دقیقاً مناسب خودته.
‫انگار برای تو ساخته شده.
‫وقتی به شرکت پیوستم، ۲۲ سالم بود.
‫از همه کوچیکتر بودم،
‫و احتمالاً نهایتاً ۲۰ تا ۲۵ نفر
‫توی شرکت بودن.
‫نمی‌دونم کی گفته، ولی،
‫اگه دهه‌ی ۶۰ رو یادت میاد،
‫یعنی واقعاً اونجا نبودی.
‫همین حرف رو میشه در مورد استرتون هم زد.
‫اسم من ریچارد برانسونه،
‫و بعد از چند سال کار توی وال‌استریت،
‫سر از استرتون اوکمونت درآوردم.
‫اولین شرکتی که کارم رو اونجا شروع کردم،
‫شیرسون لیمن آمریکن اکسپرس بود،
‫که دیگه وجود نداره.
‫بعد رفتم بر استرنز،
‫که البته اونم دیگه وجود نداره.
‫ولی بعدش برای لیمن برادرز کار کردم،
‫و اونم یه شرکت دیگه‌ست که دیگه وجود نداره.
‫به‌عنوان کارگزار سهام، کمیسیونت
‫ماهانه پرداخت میشه.
‫پس هر ماه از صفر شروع می‌کنی.
‫فکر کردم اگه قراره ‫همچین فشاری رو تحمل کنم،
‫حداقل باید مطمئن بشم ‫خرج زندگیم درمیاد.
‫چند هفته‌ای از این کار بیرون بودم،
‫و اتفاقی به مردی برخوردم ‫که قبلاً باهاش کار می‌کردم.
‫گفت توی یه شرکت ‫به اسم استرتون اوکمونت کار می‌کنم،
‫که تا اون موقع اسمشو نشنیده بودم.
‫توی لیک ساکسس نیویورکه.
‫داشت از یه منطقه‌ی انبارمانند حرف می‌زد.
‫اتفاقی که اونجا می‌افته، باورنکردنیه.
‫گفت بذار یه چیزی نشونت بدم.
‫کیف پولش رو باز کرد ‫و یه چک حقوق بیرون آورد.
‫مبلغش چیزی حدود ۸۰ یا ۹۰ هزار دلار بود.
‫پرسیدم این چک‌ها پاس میشن؟
‫قبل از استرتون اوکمونت،
‫سال‌ها صرف ترک‌کردن کردم.
‫معتاد بودم.
‫حدوداً ۲۵ سالم بود ‫که سکته‌ی قلبی کردم.
‫چیزی نمونده بود بی‌خانمان بشم، ‫ولی ترک کردم.
‫معجزه‌ش اینه که تنها کسی‌ام که
‫توی استرتون اوکمونت پاک بود.
‫تنها کسی‌ام که می‌تونه حقیقت رو بگه.
‫اسمم جردن شاماهه.
‫حدود شش یا هفت سال
‫توی استرتون اوکمونت کار کردم.
‫توی منطقه‌ی پوشاک کار می‌کردم، ‫[گارمنت دیستریکت، نیویورک]
‫لباس و پوشاک ورزشی می‌فروختم،
‫و یه دوست خیلی قدیمی زنگ زد و گفت،
‫دوست داری کارگزار سهام بشی؟
‫گفتم آره، حتماً.
‫آره.
‫یه چک حقوق ماهانه‌ ‫حدوداً ۸۰ هزار دلاری نشونم داد
‫و گفت بیا برای یه شرکت
‫به اسم استرتون اوکمونت کار کن.
‫پارکینگ پر از ماشین‌های شیک بود.
‫دنی پوروش منو برد تو.
‫دنی پوروش شریک جردن ‫توی استرتون اوکمونت بود.
‫قبلاً توی پوشاک کار می‌کرد،
‫مثل خیلی از کارگزارهای جردن.
‫نقش دنی رو توی فیلم ‫جونا هیل بازی کرد،
‫که ترکیبی از چند شخصیته.
‫بخشی از شخصیت هاوی گلفند هم توش بود.
‫و دنی مرد وحشی و دیوونه‌ای بود.
‫با دختری ازدواج کرده بود که از قضا...
‫و واقعاً هم حقیقت داره... ‫دخترداییش بود.
‫آره، همسرم دخترداییمه یا هرچی،
‫ولی اون‌طوری که فکر می‌کنین نیست.
‫یعنی دختردایی درجه‌یکته یا...
‫پدرش برادر مادرمه.
‫دنی از دخترداییش سه تا بچه داشت.
‫خوشبختانه هر سه بچه سالم هستن.
‫دنی خیلی خیلی خیلی عاشق مهمونی بود.
‫جونا هیل توی فیلم ‫خیلی خوب نقش دنی رو بازی کرد.
‫توی استرتون اوکمونت ‫با احضاریه‌ها این کار رو می‌کنیم!
‫حداقل در مورد ‫رفتارهای وحشیانه و دیوونه‌وارش.
‫جردن مغز متفکر کسب‌وکار بود.
‫دنی کارهای روزمره رو اداره می‌کرد
‫و کارگزارها رو کنترل می‌کرد.
‫دنی بلافاصله گفت ‫باید بیای اینجا کار کنی.
‫دفتر جردن کنار دفتر دنی بود.
‫رفتم تو و دنی معرفیم کرد.
‫و جردن اصلاً تحت‌تأثیر قرار نگرفت.
‫«خیلی قدبلند نیست، شاید ۱۷۰ سانتی‌متر.»
‫ولی چکمه‌ی کابویی پوشیده بود،
‫که یه‌جورایی خنده‌دار بود.
‫فکر کردم اگه چاپلوسی این عوضی رو بکنم،
‫می‌دونی، زودتر ترفیع می‌گیرم.
‫از لحاظ مصاحبه هم،
‫مثل سه کیلو سوسیس ‫توی کیسه‌ی دوکیلویی بودم.
‫ولی خیلی خوب عمل کردم.
‫گفت، هاوی، معلومه که استخدامی.
‫و این‌طوری ورودم به جهنم رقم خورد.
‫سلام، آقا. ‫جردن شاماه هستم.
‫از استرتون اوکمونت تماس می‌گیرم.
‫امروز حالتون چطوره؟ ‫می‌دونم سرتون شلوغه.
‫مستقیم میرم سر اصل مطلب.
‫با استرتون اوکمونت آشنایی دارین؟
‫وقتی برای اولین‌بار وارد استرتون شدم،
‫نمی‌دونستم موفق میشم یا شکست می‌خورم.
‫اولش تماس‌گیرنده‌ی تلفنی هستی.
‫آقا، با اجازه‌تون فقط می‌خوام
‫خودم و شرکتمو معرفی کنم.
‫باید روزی ۳۰۰ تماس بگیری.
‫وظیفه‌ی تماس‌گیرنده‌ی تلفنی این بود که
‫برای کارگزار مشتری احتمالی پیدا کنه.
‫به‌نظرم تنها چیزی که فیلم درست نشون داد،
‫زمانی بود که داشت ‫متن فروش رو یادشون می‌داد.
‫اون بخش فیلم دقیق بود.
‫به استرتون اوکمونت خوش اومدین.
‫فکر کنم بهشون می‌گفت ‫اسم استرتون اوکمونت رو
‫با خودشون به صخره‌ی پلیموث آوردن ‫یا همچین چیزی.
‫بنیان‌گذارانمون با کشتی می‌فلاور اومدن
‫و اسم «استرتون اوکمونت» رو
‫روی صخره‌ی لعنتی پلیموث حک کردن.
‫گرفتین؟
‫یه متن آورد و خط‌به‌خط
‫باهاشون مرورش کرد، ‫و اون متن خیلی دقیق بود.
‫بالاخره کارگزاری توی وال‌استریت پیدا کردین ‫که قابل‌اعتماده
‫و می‌تونه دائماً براتون پول دربیاره.
‫برای موفق‌شدن فقط باید
‫از متن پیروی می‌کردی ‫و جواب اعتراض‌ها رو می‌دادی.
‫یه نسخه‌ی زیراکسی بهت می‌دادن
‫از اعتراض‌ها و جواب اعتراض‌هایی که
‫طرف مقابل ‫حتماً موقع ارائه‌ی پیشنهاد می‌گفت.
‫همون‌طور که توی فیلم نشون دادن،
‫خیلی خیلی شبیه کاری بود که
‫توی استرتون اوکمونت می‌کردیم.
‫من نمی‌شناسمت. ‫همین‌طوری بهم زنگ زدی.
‫کاملاً غریبه‌ای.
‫کاملاً باهاتون موافقم.
‫شما منو نمی‌شناسین. ‫منم شما رو نمی‌شناسم.
‫اجازه بدین خودمو معرفی کنم.
‫یکی از اعتراض‌های معمول این بود که
‫خیلی از این تماس‌ها باهام گرفته میشه.
‫آقای جونز، ‫باید از این بابت خیلی خوشحال باشین.
‫شما تاجر موفقی هستین.
‫وقتی دیگه این آدما بهتون زنگ نزنن،
‫اون موقع‌ست که واقعاً باید نگران بشین.
‫طرف میگه از کارگزارش راضیه.
‫عالیه.
‫فقط می‌خوام وقتی پیشنهادی رو ‫باهاتون مطرح می‌کنم
‫که می‌تونه براتون سود داشته باشه، ‫خوب بهش گوش کنین.
‫به‌اندازه‌ی کافی منصفانه‌ست؟
‫خیلی صادق به‌نظر میای.
‫مثل فیلم، جردن یادمون می‌داد،
‫دستت رو بذاری روی قلبت.
‫اگه واقعاً واقعاً همدیگه رو می‌شناختیم،
‫بحث آره یا نه نبود.
‫فقط سوال این بود که چقدر.
‫وقتی کارگزارهای سهام رو آموزش می‌دادم،
‫می‌گفتم اگه قرار بود ‫با مایک تایسون بری توی رینگ،
‫حتماً انتظار داشتی
‫سعی کنه توی سرت ضربه بزنه.
‫براش برنامه نمی‌ریختی؟
‫یادمه به مردی که ‫جواب منفی بهم داد، گفتم...
‫گفتم گوش کن، فقط ده بار بگو نه.
‫بگو دیگه. ‫درهرحال می‌خوای همین کار رو بکنی.
‫ده بار بگو نه، ‫بعد بریم سر معامله.
‫وقتی طرف میگه خب، باید از همسرم بپرسم،
‫بهتره جوابی براش داشته باشی.
‫شوخی می‌کنی؟
‫برای استخدام باغبون هم
‫با همسرت حرف می‌زنی؟
‫همه‌ی تصمیم‌ها رو با همسرت می‌گیری؟
‫مرد باش.
‫آقای جونز، میشه یه لطفی بهم بکنین؟
‫فهمیدم، باشه.
‫می‌دونی، ۱۰۰ تا سهم می‌خرم.
‫از پا درش آورده بودی.
‫وقتی جواب مثبت می‌گرفتی، ‫تلفن رو قطع می‌کردی،
‫و همه هورا می‌کشیدن، ‫چون رفته بودی جنگ،
‫و جنگ رو برده بودی.
‫اولین‌باری که وارد استرتون اوکمونت شدم،
‫خیلی واضح یادمه.
‫وقتی می‌رسیدی، ‫یه عالمه ماشین لوکس می‌دیدی...
‫می‌دونی، مرسدس، فراری، تستاروسا،
‫ماشین پشت ماشین.
‫می‌رفتی تو.
‫دقیقاً مثل فیلم بود، مردهایی که پای تلفن
‫داد می‌زدن، فریاد می‌کشیدن،
‫این‌ور و اون‌ور می‌دویدن، آشوب محض بود.
‫باید درک کنین که من فقط
‫توی محیط‌های قانونی و حرفه‌ای ‫کار کرده بودم.
‫پس این معمول بود؟
‫عادی بود؟
‫نه، نبود.
‫اسم من دانا سلسینجره،
‫و توی استرتون اوکمونت
‫توی بخش تأمین مالی شرکت کار می‌کردم.
‫که به‌نظرم یه‌کم عجیب بود.
‫هیچ سابقه‌ای توی امور مالی ندارم.
‫ذره‌ای به امور مالی علاقه ندارم.
‫جوون و متأهل بودم و می‌دونستم
‫می‌خوایم تشکیل خانواده بدیم.
‫و حقوق خیلی وسوسه‌کننده‌ای رو
‫جلوی روم گذاشت.
‫از ابتدای تأسیس استرتون اوکمونت،
‫همیشه صبح‌ها یه جلسه برگزار می‌شد
‫و وقتی بازار بسته می‌شد هم یه جلسه‌ی دیگه.
‫جلسه‌ها الهام‌بخش بودن و فکر می‌کنم
‫واقعاً واقعاً حال‌وهوای
‫کل روز کارگزارها رو تعیین می‌کردن.
‫توی چند تا از جلسه‌های صبحگاهی بودم.
‫جردن می‌گفت فلانی، ماه پیش ‫چقدر درآمد ناخالص داشتی؟
‫فلانی هم می‌گفت ۲۵۰ هزار دلار درآمد داشتم.
‫جردن می‌گفت فوق‌العاده‌ست.
‫بیا اینجا.
‫و کارگزار می‌اومد جلوی جمع،
‫همون‌جایی که جردن سخنرانی می‌کرد،
‫و یه ساعت رولکس نو بهش می‌داد.
‫این کارگزارهای جوون پاداش می‌گرفتن.
‫همه‌شون همون سبک زندگی رو می‌خواستن.
‫و این‌طوری هر روز بهشون انگیزه می‌داد.
‫توی جلسه‌ها وادارشون می‌کردم ‫موفقیتشون رو تجسم کنن.
‫در مورد اون سبک زندگی حرف می‌زدم.
‫هیچ‌کدوم از این بچه‌ها ‫دانشگاه نرفته بودن، خب؟
‫عضو باشگاه بچه‌پولدارهای خوش‌شانس نبودن.
‫و اولین چیزی که بهشون گفتم، این بود.
‫پشت این میز بشین، ‫کلماتی رو بگو که یادت میدم،
‫اون‌وقت می‌تونی به‌اندازه‌ی
‫قدرتمندترین مدیرعامل آمریکا قدرتمند بشی.
‫هر روز آموزش داشتیم.
‫برای تماس‌گیرنده‌ها ‫جلسه‌های انگیزشی برگزار می‌کردم،
‫و سر به سرشون می‌ذاشتم.
‫یه اسکناس ۱۰۰دلاری برمی‌داشتم ‫و می‌گفتم می‌تونم پاره‌ش کنم.
‫وحشت می‌کردن.
‫امروز چطور به ۵۰۰ تا حیوون انگیزه بدم
‫که تروریست تلفنی بشن؟
‫به تماس‌گیرنده‌ها ‫خیلی خیلی کم حقوق می‌دادن.
‫اگه حاضر بودن برای سرگرم‌کردنمون ‫کارهای دیوونه‌وار بکنن،
‫ما هم حاضر بودیم بهشون پول بدیم.
‫دو تا دوقلو پیشنهاد دادن
‫برای ده ثانیه خودشون رو ‫به باتری ماشین وصل کنن و ۱۰۰۰۰ دلار بگیرن.
‫خب، شرکا به هم نگاه کردن و گفتن،
‫می‌دونی چیه؟
‫قبوله.
‫می‌شد لرزیدنشون رو دید،
‫و فقط تونستن ۸ ثانیه دووم بیارن.
‫هیچ‌وقت پولشون رو گرفتن؟
‫نه، حتی یه سنت هم نگرفتن.
‫برای چندصد دلار،
‫باید یه لیوان پر از واسابی می‌خوردی.
‫و همیشه داوطلب پیدا می‌شد.
‫ماجرای ماهی قرمز ‫یکی از معدود داستان‌های واقعی
‫توی اون فیلمه.
‫فقط یه نفر رو نشون دادن ‫که ماهی قرمز رو خورد،
‫درحالی‌که واقعیت اینه که دو نفر بودن...
‫دنی ماهی قرمز سیاه رو خورد،
‫و بنده هم اون یکی ماهی قرمز رو خوردم.
‫یه دستیار فروش بود،
‫و درست مثل فیلم «گرگ وال‌استریت»،
‫اگه سرش رو می‌تراشید،
‫فرصت داشت ۵ هزار دلار بگیره.
‫این واقعاً اتفاق افتاد.
‫فکر نکنم کسی وقتی عضو یه فرقه‌ست، ‫متوجه بشه که
‫بخشی از یه فرقه شده.
‫جنسیت‌زدگی، رفتار تحقیرآمیز،
‫شیءانگاری زن‌ها...
‫امروز هیچ‌کدوم قابل‌قبول نبود.
‫واقعاً زن‌ها رو ‫توی جایگاه‌های مهم قدرت نمی‌ذاشتن.
‫همه‌ی تصمیم‌ها رو مردها می‌گرفتن.
‫به‌نظرم اولین تغییر بزرگی که دیدم،
‫وقتی بود که شروع کردیم به پول‌درآوردن.
‫با اینکه با دنیس،
‫همسر اولش، ازدواج کرده بود،
‫از همون موقع شروع کرد...
‫می‌دونی، دنبال زن‌های دیگه رفتن، ‫بذارین این‌طوری بگم.
‫بلافاصله شیفته و مجذوبش شد.
‫فکر کنم مانکن یا همچین چیزی بود.
‫نیدین دختر زیبایی بود.
‫لبخند خیلی بامزه‌ای داشت، ‫با یه شخصیت خوب،
‫و جردن بدجور دلباخته‌ش شده بود.
‫نقش نیدین رو توی فیلم ‫مارگو رابی بازی کرد،
‫که با اون لهجه‌ی کش‌دار بروکلینی ‫کارش فوق‌العاده بود.
‫- سلام. ‫- از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫از آشناییتون خوش‌وقتم.
‫خونه‌ی محشری اینجا دارین.
‫توی خونه‌ی ساحلیش یه مهمونی گرفته بود.
‫من با نامزد اون زمانم رفته بودم.
‫و متأسفانه، درست مثل چیزی که ‫توی فیلم نشون میدن،
‫یکی از دوست‌هاش ‫اونجا اون کارو کرد.
‫بعد به نامزدم گفتم،
‫باید هرچه زودتر از این جهنم‌دره بریم.
‫و رفتیم.
‫بعد جردن به یه نفر ‫۱۵ هزار دلار توی بازار سهام رسوند
‫تا برنامه‌ای بچینه که من با اون و جردن
‫به‌عنوان دوست بیرون برم،
‫و من اصلاً روحم هم خبر نداشت ‫که پشت‌صحنه یه توطئه‌ست.
‫پس داشت پشت‌صحنه ‫کارهای خودش رو می‌کرد.
‫خیلی زود، آره.
‫خب، این باید یه زنگ خطر می‌بود،
‫ولی من ۲۲ سالم بود ‫و بی‌خبر از همه‌جا.
‫توی استرتون، ‫روز معمولاً این‌طوری شروع می‌شد که
‫قرص‌های آرام‌بخش رو ‫مثل پیتزای دومینوز برامون می‌آوردن.
‫آرام‌بخش معمولاً اولین مخدری بود ‫که مصرف می‌کردی
‫چون کرختت می‌کرد، ‫بعد کوکائین می‌زدی
‫چون دوباره انرژیت رو برمی‌گردوند بالا.
‫بدون مواد مخدر ‫حتی نزدیک به این مقدار هم
‫فروش نداشتیم.
‫فکر کنم قرص‌های آرام‌بخش،
‫در اصل به‌عنوان ‫قرص خواب ساخته شده بودن.
‫تا جایی که می‌دونم دیگه تولید نمیشن،
‫که احتمالاً چیز خوبیه، ‫با وجود این حقیقت که
‫واقعاً و حقیقتاً مخدر فوق‌العاده‌ای بودن
‫و همه‌مون عاشقشون بودیم.
‫مردم فهمیدن اگه بیشتر از
‫دوز تجویزشده مصرف کنن، ‫می‌تونن نشئه بشن.
‫یه‌جورایی حال بدن.
‫خیلی دوستت دارم لعنتی!
‫شب رو با یه خواب عالی تموم می‌کنی،
‫و فرداش آماده‌ای که دوباره انجامش بدی.
‫این پسرها مثل نقل‌ونبات ‫قرص مصرف می‌کردن.
‫یادمه بچه‌ها دوشنبه‌ها می‌اومدن
‫و می‌گفتن، جردن، ببین، ‫می‌تونی کمکم کنی پاک بشم،
‫چون دیگه نمی‌تونم تحمل کنم.
‫می‌گفت، آره، کمکت می‌کنم.
‫موادشون رو می‌انداختن توی سطل آشغال من.
‫تا سه‌شنبه، دوباره نشئه می‌شدن.
‫خیلی از کارگزارها مواد می‌زدن ‫تا اعتمادبه‌نفس پیدا کنن
‫که برن پای تلفن و معامله کنن.
‫من برای این آدم غریبه‌ام.
‫چطور ممکنه بهش پیشنهاد بدم ‫که یه میلیون دلار
‫روی این سهم مشکوک سرمایه‌گذاری کنه؟
‫در حالی که اگه تحت‌تأثیر آرام‌بخش باشی،
‫دیگه هیچ مانع و ترسی نداری.
‫هرچیزی میگی.
‫من رسماً طوری جلوه می‌دادم که انگار
‫یه کارکشته‌ی ۲۵ساله‌ی سیگاربرگ‌به‌دست
‫با رولکس ۲۵ هزار دلاری
‫توی یه دفتر شیشه‌ای بزرگ ‫توی منهتن هستم
‫و این آدم خوش‌شانسه که ‫باهام هم‌کلام شده.
‫برای همین اونجا بهم لقب مخمل داده بودن.
‫اغلب، وقتی اونا رو ‫به دستیار فروشم وصل می‌کردم
‫تا معامله رو قطعی کنه، ‫بهم گزارش می‌دادن
‫که خیلی از این مشتری‌ها بهش می‌گفتن،
‫نمی‌خوام مزاحمش بشم، ‫ولی من چی خریدم؟
‫اگه به کاری که ‫استرتون اوکمونت می‌کرد فکر کنین،
‫الگوی کسب‌وکارشون این بود که
‫به هزاران نفر زنگ بزنن،
‫و بهشون سهام‌های چندسنتی بفروشن.
‫اسم سهام چندسنتی یه‌جور مغلطه‌ست
‫چون ارزش سهام در حد چند سنت نیست.
‫می‌تونه تا ۵ دلار ‫برای هر سهم ارزش داشته باشه.
‫سهام‌های چندسنتی
‫توی بازار بورس نیویورک یا نزدک ‫معامله نمیشن.
‫اونا خارج از بورس فروخته میشن،
‫یعنی نظارت کمتری روشونه،
‫که به کارگزارهای سمج ‫اجازه میده قیمت‌ها رو بالا ببرن
‫و بعد مابه‌التفاوتش رو ‫بذارن توی جیب خودشون.
‫شرکت به کارگزارها میگه اینو بفروشین
‫و پورسانت بزرگی پیشنهاد میده.
‫می‌دونی، می‌تونستی حجم معاملات رو بالا ببری
‫و روی این سهام‌های چندسنتی ‫سود زیادی بکشی،
‫به‌جای اینکه ۲۰۰ دلار ‫روی یه معامله کاسب بشی،
‫در واقع می‌تونستی ‫۲۰۰۰ یا ۵۰۰۰ دلار دربیاری.
‫کارگزار می‌تونست پورسانتی معادل
‫۵۰۰۰ یا ۱۰۰۰۰ دلار دربیاره
‫برای یه کار ۱۵، ۲۰ دقیقه‌ای ‫یا شاید نیم‌ساعته.
‫برای کسی که فقط دبیرستان رو تموم کرده بود،
‫این کار نیم‌ساعته برای یه روز، بد نبود.
‫هیچوقت فکر کردی ‫روش‌هایی که استفاده می‌کردین
‫غیرمنصفانه یا فریب‌کارانه بودن
‫یا در موردش دچار تردید شدی؟
‫نه.
‫حتی به ذهنم هم خطور نکرد.
‫فکر می‌کردم راهش همینه...
‫فکر می‌کردم وال‌استریت این‌طوریه.
‫هیچ‌چیزی در مورد بازار بورس نمی‌دونستم.
‫توی زندگیم ‫هرگز یه سهم هم نخریده بودم.
‫هیچ‌کاری نکرده بودم.
‫فکر می‌کردم بازار بورس ‫این‌طوری کار می‌کنه.
‫شدیداً دلم می‌خواست باورش کنم
‫به‌خاطر زندگی‌ای که قرار بود بهم بده.
‫[شرکت استرتون اوکمونت] ‫[شرکت شبکه‌ی آر‌ام‌اس]
‫استرتون اوکمونت.
‫چطور می‌تونم راهنماییتون کنم؟
‫وقتی کارم رو توی استرتون شروع کردم،
‫یه گروه‌ صمیمی ‫از دوست‌هام رو داشتم که کم‌کم
‫رابطه‌م رو باهاشون قطع کردم ‫چون هیچ‌وقت نمی‌تونستن درک کنن
‫چیکار می‌کنم و چه ارزش‌هایی دارم
‫و چقدر پول درمیارم و چه زندگی‌ای دارم.
‫پس طبیعی بود که جذب آدم‌هایی بشم ‫که باهاشون کار می‌کردم.
‫و گفتم، پسر، این دیوونگیه، ‫ولی من پول درمیارم.
‫این عالی میشه، می‌دونی، ‫خیلی هیجان‌زده بودم.
‫و...
‫متأسفانه رابطه‌م با نامزدم ‫به سرانجام نرسید،
‫ولی بهم خوش می‌گذشت.
‫جردن یه زندگی وحشیانه‌ی جداگانه ‫با کارگزارها داشت
‫و سرگرمشون می‌کرد،
‫و بدون همسر اولش، دنیس، بیرون می‌رفت.
‫ولی می‌دونم یه مدت جریان داشت.
‫من با کلی از پسرهای مایه‌دار خوش‌گذرون ‫بیرون می‌رفتم
‫و بهترین دوران زندگیم رو داشتم.
‫برای همین اصلاً توی نخ اون نبودم.
‫ولی من بچه‌ی بروکلینم. اون بچه‌ی کویینزه.
‫و ما واقعاً با هم جور شدیم.
‫و بعد روز بعدش، ‫همون‌طور که توی فیلم نشون میده...
‫تو دیوونه‌ای.
‫۱۱۰ متر مربع گل
‫توی آپارتمان کوچک ۷۰ متری من.
‫آره، اون اهل این بود که ‫«یا طوفان کن یا برو خونه».
‫البته هنوز متأهل بود.
‫می‌گفت، از هم جدا شدیم.
‫یه آپارتمان توی شهر دارم.
‫منم گفتم، باشه.
‫مثل توی فیلم، ‫جردن داشت از یه لیموزین
‫جلوی آپارتمانش پیاده می‌شد،
‫و دنیس اتفاقی اونجا منتظرش بود.
‫از اون ماشین لعنتی بیا بیرون!
‫همسر اول جردن در لیموزین رو باز کرد
‫و گفت، از اون ماشین لعنتی بیا بیرون.
‫این کاملاً واقعیت داره.
‫فکر کنم شیفته‌ی این دختر، نیدین، شده بود،
‫و احتمالاً این تصمیم رو گرفت که
‫ببین، من دارم خیلی موفق میشم.
‫فکر کنم یه چیز دکوری خوبه
‫که زیر بغلم داشته باشم.
‫عاشق هم شدیم، شدید و دیوانه‌وار.
‫پرزرق‌وبرق و هیجان‌انگیز بود.
‫اون سال‌ها ‫کسی در مورد بمباران محبت حرف نمی‌زد.
‫من فقط فکر می‌کردم اون خیلی دوستم داره.
‫و اینم می‌تونست بخشی از ماجرا باشه.
‫ولی حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، ‫خیلی ساده اینو میگم...
‫اگه چیزی بیش از حد خوب به‌نظر می‌رسه ‫که واقعی باشه، احتمالاً واقعی نیست.
‫[آلاباما]
‫توی دفترم، ‫همیشه یه ضرب‌المثل داشتم که می‌گفت
‫بازرس‌های من ترجیح میدن ‫روی پرونده‌ها کار کنن
‫و دنبال آدم‌های بد برن ‫تا اینکه بخوابن یا غذا بخورن.
‫این یه‌جورایی ‫به یه مأموریت شخصی تبدیل میشه
‫چون می‌بینیم ‫چه توهینی داره به جامعه میشه...
‫نابودکردن مردم، ‫چه استرتون اوکمونت بود
‫یا هرکدوم از شرکت‌های دیگه.
‫می‌تونم یه‌کم باهاتون خصوصی حرف بزنم؟
‫بفرمایید.
‫خب، اسم من جوزف بورگه.
‫و وقتی همه‌ی اینا شروع شد،
‫مدیر کمیسیون اوراق بهادار آلاباما بودم.
‫خیلی از مردم متوجه نمیشن
‫ناظران اوراق بهادار دولتی چیکار می‌کنن.
‫ما یه‌جورایی مثل پلیس‌های محلی هستیم
‫اگه کسی مشکل مالی پیدا کنه.
‫ما به کارگزارهای سهام ‫که به مردم می‌فروشن،
‫مجوز میدیم و ثبت‌نامشون می‌کنیم.
‫دفتر من توی آلاباما... ‫بله، توی آلاباما...
‫یه بار از طرف مردی باهامون تماس گرفته شد ‫که توسط یه کارگزار توی نیویورک،
‫جیبش رو خالی کرده بودن،
‫ولی یادش نمی‌اومد کی بود.
‫پس یه تحقیقات رو شروع کردیم.
‫که تبدیل به یه تحقیقات چندایالتی شد.
‫ما با قربانی شروع می‌کنیم، ‫همه‌ی مدارکش رو می‌گیریم،
‫و ازش می‌خوایم یادش بیاد گفتگوها چطور بود.
‫سعی داریم بفهمیم توی چه نقطه‌ای
‫استرتون اوکمونت یا هرکدوم از این شرکت‌ها ‫از خط قرمز رد میشن.
‫اینجا چی اشتباه به‌نظر می‌رسه؟
‫من تا حالا این داستان رو تعریف نکرده بودم،
‫فقط برای همسرم و بچه‌هام گفتم.
‫چرا نمی‌خوای هویتت فاش بشه؟
‫نمی‌خوام کل دنیا بفهمن
‫که ازم سوءاستفاده شده.
‫می‌دونی، تقریباً تمام پولی رو ‫که اون زمان داشتم، از دست دادم.
‫توی دهه‌ی ۹۰ یه رستوران داشتم ‫و اداره‌ش می‌کردم.
‫فکر کنم جلوی سالن غذاخوری بودم.
‫داشتم ناهارم رو می‌خوردم ‫و یکی تلفن رو داد دستم.
‫گفت، می‌خوام خودم رو معرفی کنم.
‫از استرتون اوکمونت هستم.
‫ما کارگزار سهام هستیم.
‫در مورد یه سری سهام حرف می‌زدن،
‫و فکر کنم از دکتر پپر اسم برد.
‫بهم گفت طعم‌های جدیدی رو اضافه کردن،
‫و دارن دسرها رو هم اضافه می‌کنن.
‫همه‌ی بازخوردها خیلی مثبت بود.
‫و گفت، ما شرکت خیلی موفقی هستیم.
‫کلی آدم میلیونر ساختیم.
‫به خودم گفتم ‫خب، مردم این‌طوری ثروتمند میشن،
‫با سرمایه‌گذاری توی سهام.
‫قبل از اون هیچ تجربه‌ای نداشتم.
‫خریدم... نمی‌دونم چند تا سهم بود.
‫فکر کردم سرمایه‌گذاری خوبیه.
‫پس این یه اشتباه بزرگ بود.
‫معمولاً، اگه کسی چیزی رو تضمین می‌کنه
‫و اطلاعات واقعی خیلی کمی ارائه میده،
‫میگه، ما سابقه‌ی درآوردن کلی پول رو داریم.
‫و بعد چند هفته بعد، زنگ زد و گفت
‫سهام دکتر پپر رو فروخته.
‫و من گفتم، اوه. من اجازه نداده بودم.
‫یه سهم دیگه خریده بود.
‫فکر کنم یه‌جور سهام چندسنتی بود.
‫کم‌کم یه جورایی شروع کردیم به بحث‌کردن.
‫و اون گفت، چیزی نمیشه.
‫فقط با من بمون، می‌دونی.
‫شرکت فوق‌العاده‌ایه.
‫قراره ارزشش ده برابر چیزی بشه که امروز هست.
‫خیلی ازم ممنون میشی.
‫هیچ حرفی جز تعریف و تمجید ازش نداشت.
‫پس موافقت کردم که اون رو بخرم.
‫این دروغ‌گویی، تقلب و دزدیه
‫از هر طرف که بهش نگاه کنی،
‫چون طبق قوانین اوراق بهادار،
‫کارگزارها وظیفه دارن که
‫نه تنها مشتری رو درک کنن،
‫بلکه به سهامی که می‌فروشن ‫آشنایی داشته باشن.
‫این یه وظیفه‌ی ذاتیه.
‫الزامیه.
‫فکر کنم با یه کیف‌دستی
‫خیلی بیشتر بشه دزدید تا با یه تفنگ.
‫مشکل خیلی از معاملات تلفنی جردن بلفورت
‫این بود که کارگزارها،
‫این پسرهای جوون،
‫احتمالاً واقعاً ایده‌ای نداشتن که دقیقاً
‫چه اتفاقی داره می‌افته، ‫و این بهشون
‫یه ظاهر انکار موجه می‌داد.
‫ولی مشکل «من واقعاً نمی‌دونستم»
‫اینجاست که احتمالاً یه‌جورایی بو برده بودی
‫که یه جای کار می‌لنگه.
‫اونا باید سبک زندگیشون،
‫مرسدس فعلیشون، آپارتمان شیک،
‫و پول خوش گذرونی‌شون رو
‫با این موضوع هماهنگ می‌کردن که ‫آیا واقعاً می‌خوام همه‌ی جزئیات رو بدونم؟
‫حدود یه سال، یه سال و نیم طول کشید
‫تا بفهمم یه جای کار می‌لنگه.
‫شب کریسمس، ‫یکی از بزرگترین حساب‌ها رو باز کردم
‫که استرتون تا حالا به خودش دیده بود.
‫کی شب کریسمس به کسی زنگ می‌زنه؟
‫منِ بدبخت تپل بی‌پول.
‫مطمئناً، این مرد رو پای تلفن کشوندم.
‫بعد رفتم توی دفتر یکی از شرکا.
‫به‌شدت ناپخته بودم و گفتم،
‫حس عجیبی دارم که اگه اون سهم بره بالاتر،
‫همون‌طور که بهش گفتم، بیشتر می‌خره.
‫و شریک گفت، آره؟
‫آفرین، هاوی.
‫برگشتم پشت میزم،
‫و ارزش سهم سه‌چهارم واحد رفته بود بالا.
‫♪ قراره عالی بشه ♪
‫با خودم فکر کردم، ‫من این‌قدر باهوشم،
‫یا اون مرد توی اون دفتر ‫الان یه کاری کرد؟
‫چیکار کردم؟
‫بلافاصله دوباره به اون مرد زنگ زدم.
‫♪ هیچ‌چیزی نیست که بذارم سد راهم بشه ♪
‫و اون دو برابر مقداری رو خرید
‫که همین پنج دقیقه‌ی پیش خریده بود.
‫♪ از امروز شروع میشه ♪
‫و این اولین نشانه بود از اینکه...
‫یه سری کارهای مشکوک داره انجام میشه.
‫پس حالا سال ۱۹۹۱ بود، ‫و توی اون چند سال،
‫جردن برای خودش یه امپراتوری بزرگ ساخته بود.
‫کلی کارگزار براش کار می‌کردن.
‫وقتی جردن شروع کرد به پول‌درآوردن،
‫اون و کارگزارها بیرون می‌رفتن،
‫و اون براشون بریزوبپاش می‌کرد.
‫تقریباً مثل یه حرم‌سرا بود ‫که دنبالش راه می‌افتادن.
‫[آتلانتیک سیتی]
‫ما دائم به آتلانتیک سیتی می‌رفتیم.
‫می‌تونست یه سه‌شنبه‌ی معمولی ‫بعد از بسته‌شدن بازار باشه.
‫هلی‌کوپترها ما رو به کازینوها می‌بردن.
‫روی یه باند هلی‌کوپتر فرود می‌آمدیم.
‫و میزبان‌های کازینو می‌اومدن استقبالمون
‫و ما رو به یه سوئیت مسخره می‌بردن.
‫پیشخدمت‌ها از قبل ‫همه‌ی سیگاری‌ها رو پیچیده بودن،
‫همه‌ی آرام‌بخش‌ها رو چیده بودن.
‫بعدش حسابی خراب و پاتیل می‌شدیم.
‫بلفورت اونجا بود و دنی هم اونجا بود.
‫و با دست‌های هزاران دلاری بازی می‌کردن.
‫مثل داستان سدوم و عموره بود.
‫شرط‌بندی بود.
‫یه کم از این، یه کم از اون.
‫و اونا، می‌دونی،
‫۵۰ هزار دلار اسکناس ۱۰۰دلاری ‫از جیبشون درمی‌آوردن.
‫و همین‌طور اسکناس‌های ۱۰۰ دلاری درمی‌آوردیم
‫تا اینکه به قیمت موردنظر برسیم.
‫و دیدن اینکه
‫پول می‌تونه یکی رو به چه کاری وادار کنه، ‫خیلی فاجعه‌بار بود.
‫و تاوانش رو هم پس دادم، ‫که کاملاً حقم بود،
‫که مطمئنم در موردش حرف می‌زنیم.
‫سبک زندگی باورنکردنی بود.
‫جردن کاملاً روی ابرها سیر می‌کرد.
‫و کل رفتارش همین بود...
‫همه رو خوشحال نگه داره،
‫به‌اندازه‌ی کافی بهشون بده ‫تا به راهشون ادامه بدن.
‫خودشه.
‫- داری فیلمشو می‌گیری؟ ‫- الان دارم می‌گیرم
‫پس کی خواستگاری کرد؟
‫چطور خواستگاری کرد؟
‫این پست شماره‌ی یک من ‫توی تیک‌تاک و اینستاگرامه.
‫ما توی تستاروسای سفیدش بودیم.
‫و یه حلقه‌ی زمرد زیبای پنج‌قیراطی رو ‫بیرون آورد.
‫جلوی رستوران فست‌فود محبوبم
‫توی شیپسهد بی، رول‌ان‌روستر، ‫بهم پیشنهاد ازدواج داد.
‫ولی اینجا روی بالکن پشتی خونه بود.
‫دقیقاً همون‌طوری بود که ‫توی فیلم به‌نظر می‌رسه.
‫صحنه‌ی وحشیانه‌ای بود،
‫و فیلم این رو خیلی خوب نشون داد.
‫ماجرای این ویدیو چیه؟
‫این همون مهمونی بزرگ همپتونزه ‫که جردن سخنرانی می‌کنه
‫و همه رو به هیجان میاره.
‫من اون پایین روی سکوی استخر بودم،
‫فقط بالا رو نگاه می‌کردم و ‫به سخنرانی جردن گوش می‌دادم.
‫بقیه‌ی آدمای دوروبرش ‫مطیع و گوش‌به‌فرمانش بودن.
‫کارگزارها واقعاً حس می‌کردن که
‫بخشی از یه چیز بزرگ هستن،
‫و این یه امتیاز بود که عضوش باشن.
‫مردم تحسینش می‌کردن،
‫و اون مطمئن می‌شد که بهش چشم دوختن.
‫شما توی خونه‌ی من هستین،
‫و بهتون خرچنگ و نوشیدنی میدم.
‫فکر نکنم کسی واقعاً باور داشت که
‫یه چیزی داره میاد، یه خطر تهدیدکننده.
‫و حتی اگه می‌دونستن،
‫فکر نکنم واقعاً فکر می‌کردن که
‫این کار هرگز تموم بشه.
‫من و جردن بلفورت،
‫یه‌جورایی از جهاتی ‫مسیرهای شغلی موازی داشتیم.
‫وقتی اون داشت ‫کار کلاهبرداریش رو شروع می‌کرد،
‫من کارم رو برای گرفتن آدم‌هایی که
‫کارهایی مثل اون رو می‌کردن، شروع کردم.
‫فکر کنم هردومون ‫یه دوره‌ی یادگیری رو گذروندیم.
‫در مورد من، ‫همه‌چی واقعاً در مورد شکار کردن بود،
‫برملاکردن بهترین کلاهبرداری که
‫یه آدم خیلی باهوش می‌تونست سرهم کنه.
‫می‌دونستم که قراره بکشمش پایین.
‫هرگز به این شک نکردم.
‫و اون روی این حساب نکرده بود.
‫[جردن بلفورت به درخواست‌های مصاحبه] ‫[برای این مستند پاسخ نداد]
‫[دنی پوروش حاضر به مصاحبه نشد]
‫[اما گفت عمیقاً از برخی کارهایم] ‫[و هرگونه آسیب مالی یا عاطفی وارده پشیمانم]
‫توی اوایل دهه‌ی ۹۰، پولی که
‫به دست‌های این بچه‌ها سرازیر می‌شد ‫بی‌حدومرز بود.
‫ما پولدار و قدرتمند و مشهور بودیم.
‫این مقامات رو حساس کرد.
‫وقتش بود واقعاً بررسی بشه که ‫این پسرها دارن چیکار می‌کنن.
‫اف‌بی‌آی یه گروه از مأمورها رو مأمور کرد.
‫حالا تحت بازجویی کامل هستین.
‫بچه‌های جرایم سازمان‌یافته می‌دونستن
‫جردن چه پولی درمیاره.
‫فشارها کم‌کم داشت اثر خودش رو می‌ذاشت.
‫جردن مبل‌ها رو پاره می‌کرد ‫تا دنبال مواد بگرده.
‫ترک‌ها داشتن شکل می‌گرفتن،
‫و یه روز حساب‌وکتاب در راه بود.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M