‫نوبوهیرو!
‫کازو؟
‫خودتی؟
‫75 ساله ندیدمت!
‫چقدر جالب که تو این جهان باقی ‫همدیگه رو می بینیم
‫جهان باقی؟
‫بله
‫البته
‫ولی یادم نمیاد...
‫من تازه رسیدم اینجا؟
‫جفتمون
‫چی به سر تو اومد؟
‫پدرم تصمیم گرفت بیاد هیروشیما
‫تو شونزده سالگی تو راه آهن ‫مشغول به کار شدم
‫و پنجاه سال اونجا موندم
‫تو هیروشیما ازدواج کردم
‫و دو تا بچه داشتم
‫سه تا نوه
‫و یه نتیجه
‫کل خانواده ات اینجاست؟
‫همـه شون تو جهان باقی ان؟
‫خانم، کمک میخواین؟
‫آگوایو؟
‫میتونیم ببریمت اونجا
‫این دخترمونه، اسپرانزا
‫ببرش داخل
‫چی شد؟
‫یوکو پیدامون کرد
‫لوز و بچه رو برده
‫- ببریمش رو تخت ‫- بیا ببریمش داخل
‫هکتور، ‫میشه وانتت رو قرض بگیریم؟
‫آره آره معلومه. ‫چطوره منم باهاتون بیام؟
‫پیش مادربزرگت بمون
‫چستر، امشب مراقب ارتشی ها باش
‫حالا که انقدر به لوس آلاموس نزدیکیم ‫ژاپنی ها در خطرن
اون مسئله ‫تو جنگ ‫امشب اتفاقی افتاده؟
‫میدونی هیروشیما کجاست؟
‫هم مدرسه ای های هیروشیمایی داشتم
‫بچه بودم رفتم اونجا
‫این همه آدم جونشون رو ‫تو یه روز از دست بدن...
‫اونجا... اینجا...
‫بس کن
‫لوز زنده ست
‫بچه زنده ست
‫هنوز امید هست
‫من دیگه چیزی نمی بینم
‫جز تاریکی
‫اونجا به یوکو اعتراف کردم
‫که قرار بوده من با فورویا ازدواج کنم
‫و اون قرار بوده با تو ازدواج کنه
‫وقتی شنید، داشت از عصبانیت دیوونه میشد
‫میخواست منو تیکه تیکه کنه
‫چرا نکرد؟
‫نمیدونم...
‫اگه پیداش کنیم
‫بلافاصله منو میکشه
‫شک ندارم
‫ساعت 8 و 15 دقیقه به وقت محلی، ‫ایالات متحده، بندری در ژاپن
‫به نام هیروشیما را مورد هدف بمب قرار داد
‫طبق گزارشات، این بمب ‫بزرگترین بمب منفجر شده در تاریخ بشر است
‫لوز...
‫لوز!
‫خانم یوکو؟
‫بچه رو بده به من!
‫میدونم خودتی!
‫بچه رو بده من!
‫خدای من...
‫لوز...
‫یوره
‫بچه رو برد
‫کجا بردش؟
‫تو ماشین
‫ببین!
‫کل دنیا داره از هم میپاشه ‫و مردم دارن جشن میگیرن
‫انگار بچه ای که تو هیروشیما بوده‫ هم ربطی به این جنگ داشته
‫من یه بار خواستم انتقام بگیرم
‫کل وجودم رو گرفته بود
‫فکر میکردم گرفتن اون انتقام ‫اوضاع رو راحت تر میکنه
‫ولی حالم بهتر نشد
‫سرگرد بوئن میخواست تو رو بکشه
‫یا اون باید میمرد یا تو
‫چاره ای جر اون کار نداشتی
‫ولی من که... شما از کجا...
‫هیس
‫فقط خانواده خودمون خبر داره
‫اشکالی نداره
‫اگه سازمان امور جنگی تا حالا نفهمیده
‫یعنی هیچوقت هم نمی فهمه
‫میدونی...
‫انتقام خواستن آسونه
‫به اندازه مرگ طبیعیه
‫خودتون چی؟
‫از وقتی از اردوگاه برگشتیم
‫بیشتر از وقتی تو کمپ بودیم ‫اشک میریزم
‫هر چی که داشتیم...
‫از دست رفته
‫بدش بهم
‫بچه ام رو بده!
‫ما پیشش میمونیم ‫نگران نباش. برو بچه رو پیدا کن
‫الان دارم میرم ‫برش میگردونم
‫منم میام ‫- منم باهات میام!
‫دراز بکش ‫چستر میاردش
‫درباره دو نفری که تو ماشین بودن ‫به پلیس زنگ نزدی؟
‫- نه نه ‫- خوبه
‫میخوام منو برگردونی اونجا
‫کس دیگه ای هم تو ماشین بود؟
‫فقط همینا بودن
‫کار من نبود...
‫کار زنه بود
‫که بچه بغلش بود
‫میبریمت پیش دکتر، خب؟
‫میشه اول بهم بگی چه اتفاقی افتاد؟
‫مادرت...
باید تو خاکسپاری عالی باشه
‫امروز ماه جدیده
‫درست مثل روزی که از هم جدا شدیم
‫عجب شانسی!
‫همه چی بی نقصه
‫دنیای بی نقص ما...
‫روز خوبی بود، مگه نه؟
‫آره. ‫روز خوبی بود
‫خوبه که حواست پرتِ ‫مسائل دیگه بشه
‫خانم آساکو... ‫ممنون میشم یکم دیگه سوپ بیارین
‫بله حتما ‫همین الان
‫چیکار میکنی؟
‫خواهر! درد داره!
‫[ سال 1919 ] ‫[ ژاپن، استان واکایاما ]
‫مد اینجوریه
‫تو الان عروسی،
نه یه زن غرغرو
‫بفرما
‫نگاه کن
‫مثل شاهدخت بامبو
‫آقای فورویا با خودش میگه ‫من از ماه اومدم
‫وقتی بری اونور آب، ‫میتونی هر کی میخوای باشی
‫مگه زندگی تو آمریکا اینجوری نیست؟
‫داستان که زیاد میگن.
‫کی میدونه کدومش راسته
‫دو ماه دیگه متوجه میشی
‫برام نامه بنویس
‫شنیدم تو رودخونه هاش طلا جاریه
‫آقای فورویا اینو برام فرستاده
‫عکسه. نگاه کن
‫ببین چقدر دست و دلبازه
‫شنیدم مرد خیلی دست و دلبازیه
‫خوش قلب هم هست
‫روز محشری میشه برای مادر
‫من میشم یه "عروس عکسی" ‫(رسم قدیمی ژاپنی)
‫و تو هم تو خونه میشینی ور دلش
‫شاید یه روز منم اومدم پیش تو
‫همیشه خوش شانسه تویی
‫روح یه پروانه تو وجودته
‫من میرم به مادر رسیدگی کنم
‫چه زیبا
‫مردی که این عکس رو دریافت ‫میکنه خیلی خوش شانسه
‫خیلی خب. حالا منو نگاه کن
‫جلو نیا
‫خودم میرم
‫بعدش چی؟ ‫بچه رو دو دستی تقدیمت میکنه؟
‫بچه ی من تایزو نیست
‫بچه ای که اون میخواد ‫مال 25 سال پیشه
‫عکس هنوز همراهته؟
‫یادم نرفته
‫فقط میخوام اون کارو بکنی
‫حتما چند ماه اینجا قایم شده بوده
‫خودشو آماده میکرده
‫رو سنگ حکاکی میکرده
‫منتظر به دنیا اومدن بچه بوده
‫رو دیوار سوترا نوشته...
‫نه
‫سوترا نیست
‫اسمن
‫"کازوتویو تانابه"
‫"هارو تانابه"
‫اجدادش
‫اجداد تو
‫اسم چند ده تاشون هست
‫داره برای خاکسپاری آماده میشه
‫باید زود برم
‫کجا بری؟
‫معدن سنگ آهک ‫این سنگ ها مال اون سر جنگلن
‫مسیرش رو بلدم
‫نه، گوش کن پسر
‫یه راه بهتر هست ‫فقط یکم وقت میخوایم
‫وقت نداریم!
‫بچه ی من رو برده
‫حالا لطفا
‫قول بده عکس رو میدی ‫به مادربزرگ لوز
‫خدا لعنتت کنه
‫درختای عکسی که تو ژاپن ‫ازت گرفته شده
‫مثل درختای اینجان
‫اینجاست. مطمئنم
‫چقدر مونده؟
‫آه، تایزو... ‫خاکسپاری واقعی چیز حیرت آوریه
‫مردم میان و واسه چوجی و هووا
‫سوترا قرائت می کنن
‫ولی ما کسی رو نداریم
‫حداقل من میتونم بهت یه نام خطابه بدم
‫در زندگی پس از مرگ، ‫تو تایزو نخواهی بود
‫نام خطابه ات...
‫شاکو تایچو خواهد بود
‫تا که هرگز به این دنیا فرخوانده نشوی
‫یوکو خانوم
‫اومدم دنبال پسرم
‫برای تو نیست که داشته باشیش
‫من در اون دنیا یه خونه ساختم
‫برای تایزو و جیرو
‫ولی اون تایزو نیست.
منم
‫تو دیگه تایزو نیستی
‫تایزو
‫نوزادیه که خیلی وقت پیش بغل گرفتی
‫میتونم دوباره بهت برسونمش
‫درست مثل کاری که با جیرو کردم
‫همون جادوی قبلی؟
‫پدرم از زمان نوزادیم...
‫یه عکس داره
‫پدرت؟
‫پدرت قبل از تولدت مُرد
‫تو حتی پدرت رو نمی شناسی
‫می شناسه.
من پدرشم
‫اون پسر منه
‫تایزوی من...
‫نمیذارم پسرم
‫تقاص گناهان ما رو پس بده
‫بابا، نه!
‫می تونم یه عکس دیگه پیدا کنم
‫مامان رو پیدا کن! ‫یه عکس دیگه لازم داریم
‫پسرم رو بهت نمیدم
‫نگهش دار
‫ولش نکن
‫یه سوترا؟ ‫چرا؟
‫بابا، نه، اون تسخیرت می کنه
‫کاری میکنم خودکشی کنی
‫آموزه های قدیمی
‫آنان با روح سرگردانشان می جنگند
‫کلمات مقدس، ضعیفت می کنن،
‫و در برابرت ازمون محافظت می کنن!
‫تو اردوگاه امتحانش کردیم ‫ولی کارساز نبود
‫کارساز بود
‫گیرش انداخت
‫تا وقتی که سوزوندیمش
‫حالا، برو ‫از اینجا برو بیرون
‫چستر! ‫فرار کن! مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
نه
‫تایزو.
وقت رفتنه
‫نه!
‫چستر!
‫قبر ‫رفت داخل قبر!
چی شد؟
‫خدای من...
‫هنری
‫بجنب
‫این سوتراها...همه جا هستن
‫چطور جرأت می کنید ‫آرامش رو ازم سلب کنید؟
‫بچه رو بگیر!
‫برو. برو
‫آساکو خانوم
‫آساکو خانوم، زود باشین
‫سوتراها...
‫پدرم آوردشون
‫اون ها روح رو گیر انداختن
‫تو شوهرم رو کشتی...
‫و نزدیک بود پسرم رو بکشی
‫- لوز، عقب وایسا! ‫- بجاش منو بکش!
‫اون ها از اولش هم مال تو نبودن
‫ازم دزدیدیشون!
‫تا ابد زجر بکش
مثل من
‫با عواقب کارت زندگی کن
‫با عواقب کارت زندگی کن...
‫با...عواقب کارت زندگی کن
‫تایزو...
‫بس کن!
‫هیولا!
‫دست نگه دار، مامان! ‫دست نگه دار!
‫مامان، دست نگه دار!
‫دست نگه دار!
‫اون رو نمیشه کشت!
‫تا از بین نره تمومی نداره!
‫نمی تونیم از بین ببریمش
‫روحش هرگز آروم نمی گیره
‫هرجور شده یه راهی پیدا میکنه
‫چستر...
‫شاید یه راهی باشه
از دوازده حقیقت جهان
به من یکی بگو خانه مقدس اورشلیم.
‫اگه پسرت رو به اون دنیا ببری،
‫نسلت در آینده ادامه پیدا نمی کنه
‫چیزی که واقعاً آرزوش رو داری
‫زمانی قبل از این اتفاقاته
‫تایزو بود.
همینطور جیرو
‫تو وجودت
‫لحظه ای تمام عیار
‫مدت ها پیش...
‫وقتی ازم خواستی دنیایی ‫بی نقص رو تصور کنم...
‫منظورت همین دنیای بی نقص بود، ‫مگه نه؟
‫حالا بهم بگو...
‫چیزی که آرزوش رو داری...
‫پسرمه؟
‫یا همین لحظه ست؟
‫باهم به اون لحظه میریم
‫جفتمون
‫حالا،
دنیای بی نقصت رو تصور کن
‫از بین دوازده حقیقت این دنیا،
‫دوازدهمی رو بگو...
‫دوازده حواریون، ‫که اربابمون مسیح رو ‫تا صلیب مقدس همراهی کردن
به نام پدر، پسر و روح القدس.
‫جیرو اینجاست
‫تایزو هم همینطور
‫تو اون ها رو بارداری
‫روز امید بخشی بود...
‫تو خودت رو فدا کردی
‫بخاطر ما
‫حالا بذار زندگی کنیم
‫تا همیشه ازت یاد کنیم
‫تا فداکاریت بیهوده نشه
‫امکان داره اینجا بمونم؟
‫و به کسی که بودی برگردی؟
‫شاید فقط خودت بتونی
‫چستر! ‫پسرم؟
‫خیال بافی رو بس کن ‫میخوای عکس بگیری یا نه؟
‫خب. خوبه
‫تابحال اینو به کسی نگفتم
‫میدونی چرا ماهی گیر شدم؟
‫فکر کردم شغل دیگه ای برات نبود
‫نه
‫ماهی گیر شدم چون روی آب،
‫خبری از نگرانی های دنیای اونجا نیست
‫مدت زیادی اینجا مجرد بودم
‫اسم قایقم رو "تارو" گذاشتم
‫" پسر ارشد"
‫ولی وقتی مادرت اومد تو زندگیم، ‫و به فرزندی گرفتیمت،
‫معجزه آسا ترین اتفاق ممکن افتاد
‫همون آرامش رو احساس کردم
‫وقتی پسرم رو در آغوش گرفتم،
‫تمام نگرانی های دنیا ناپدید شد
‫تاروی من
‫گمونم امروز، ‫میخوام با قایقم به اقیانوس برم...
‫از دنیا و تمام مشکلاتش ‫دورتر و دورتر بشم
‫معطل نکن
‫بیا باهم بریم
‫نمی تونم، بابا
‫یه عالمه کار دارم
‫متوجه ام
‫چطوره یه عکس دیگه بگیریم؟
‫چیزی که یادآور امروز باشه
‫آره
‫حتماً
‫گرفتیش؟
‫آره
‫گرفتمش
‫هی...
‫وقتشه با پدربزرگت خدافظی کنی
‫کاش یه کم دیرتر از پیشمون می رفت
‫پایان جنگ رو می دید
‫حتی شاید می دید من و مامانت ‫سر و سامون گرفتیم
‫میدونی اسمش چیه، پسرم؟
‫هنری
‫آره.
هم اسم خودت
‫[سال 1950]
‫[کالیفرنیا، لس آنجلس، توکیوی کوچک]
‫یالا، همگی جمع شید! ‫واسه جشنواره اوبون عکس می گیریم
‫آقای یاماتو! ‫گینزو هستم
‫آها، گینزو کوچولو
‫نگاش کن
‫کجا بودی؟
‫کمپ منزنار ‫با تمام خانواده ام. شما چی؟
‫کالیناس دئورو،
‫اما حالا ‫ساکن هاوایی هستم
با پسر برادرزاده ام
‫همه اونجا ژاپنی هستن
‫ما رفتیم ایندیانا ‫اونجا هیچکس ژاپنی نیست
‫ولی یه مزرعه دار اونجا ‫بهمون جای زندگی داد
‫سلام، مامان حالت چطوره؟
‫واسه بقیه هم بذار، آقای یاماتو ‫هرچی درست میکنم بازم کمه
‫تو این ها رو درست میکنی؟
‫آره
‫وای
‫نوش جان
‫هی. خوب. حال تو چطوره؟
‫اشتها نداری؟
‫خاطرات بد
‫متنفرم که هر موقع ‫برمیگردم دیدن مردمم،
‫یاد گذشته های تلخ میوفتم
‫ولی بچه هات خیلی خوشگلن
‫دلم میخواد بازم به فرزندی بگیرم
‫اگه می تونستم همه شون رو ‫از بیمارستان می گرفتم
‫چستر احتمالاً بدش نمیاد،
‫و هنری کوچولو هم همینطور
‫برای همینه که اوبون رو ‫برگزار می کنیم، پسرم
‫تا به یاد بیاریم،
‫نه تنها مردمی رو که می شناختیم،
‫بلکه جاهایی که درش حضور داشتیم
‫باید مطمئن بشیم همیشه ‫یادمون می مونه، باشه؟
‫وگرنه فراموش می کنیم کی هستیم