‫آنچه گذشت...
‫اگه تونستی اون کلیدها رو پیدا کنی، ‫هنوز کار می‌کنن.
‫اگه بهم فشار بیاری،
‫می‌تونی خیلی بیشتر از دو هفته اینجا بمونی.
‫عزیزانت کجان تا ازت حمایت کنن؟
‫چرا هنوز نجاتت ندادن؟
‫چرا هیچوقت بهم نگفتی ‫که یه بچه داری، پپر؟
‫از بیمار جدید خوشم میاد.
‫حواست باشه که بمونه.
‫اگه از اینجا بره، تو رو می‌کشم.
‫- اونجا چیه؟ من از دوری پرسیدم... ‫- نگاه نکن.
‫- می‌بینه. ‫- فکر می‌کردم این کتاب رو دوست داشته باشین
‫چون با همه شما احساس همدردی داره.
‫آه!
‫آآآه!
‫آه! آه!
‫تموم شد. حالت خوبه.
‫آآآه! من رو ببین، خواهشا!
‫نمی‌تونم اینجا باشم، نمی‌تونم، نمی‌تونم.
‫- پپر. ‫- نه!
‫ازت می‌خوام آروم باشی.
‫اون چی بود؟ اون چی بود؟
‫- چی چی بود؟ ‫- اون چیز. اون چیز.
‫- اون چی بود؟ ‫- پپر...
‫شنیدم با یه دسته کلید دزدیده شده ‫گیر افتادی.
‫- چی؟ ‫- کلیدهای من.
‫ناراحت شدی. به خودت آسیب زدی.
‫- به خودم آسیب زدم؟ ‫- کارمندان مجبور شدن تو رو مهار کنن.
‫کدوم کارمندی خز داره، ها؟
‫با تو روبرو شدن. همین رو بهم گفتن.
‫گوش کن. می‌دونی که این حرف‌ها چرته.
‫خودت می‌دونی.
‫فقط...
‫بذار چکت کنم.
‫لطفاً؟
‫باشه.
‫کجا از همه بدتر درد می‌کنه؟
‫پشتم.
‫حسش می‌کنم. کاملاً از جاش در رفته.
‫از خانم کریس می‌پرسم می‌تونم ‫بهت شل‌کننده عضله بدم یا نه.
‫اوه، آره.
‫ازش بخواه که یه تاکسی هم خبر کنه.
‫جراحت‌های سر حسابی خونریزی می‌کنن.
‫خیلی بدتر از چیزی که هست به نظر می‌رسه.
‫آه!
‫حالت خوبه، چیزی نیست.
‫آه!
‫من، امم،
‫اسکاچ تیپ رو می‌فرستم اون رو تمیز کنه.
‫آره.
‫پدر، پسر و روح‌القدس،
‫پدر، پسر و روح‌القدس.
‫اوه. آآآه!
‫«ترجمه از خشایار»
‫اوه. کافی.
‫چه بلایی سرم اومد؟
‫خوبه که زنده‌ای.
‫یه سکه کم دارم.
‫بی‌خیال، کافی.
‫با من رو راست باش مرد. یالا.
‫لطفاً. کافی؟
‫فهمیدن تو کلیدها رو برداشتی.
‫وقتی کارمندها با تو روبرو شدن،
‫شروع کردی به خودت آسیب زدن.
‫مجبور شدن تو رو مهار کنن.
‫اوه، خدای من.
‫تو رو هم با خودشون همراه کردن، ها؟
‫بعد من فکر می‌کردم با هم دوستیم.
‫اسمش چی بود؟ دوستت؟
‫چارلی، ها؟
‫اون چیز کشتش، نه؟
‫اون چیه؟
‫گفتی برامدن باهاش جنگید و باخت.
‫اون سکه رو لازم دارم. ندیدیش؟
‫«پدر، پسر و روح‌القدس».
‫همین رو داشتی داد می‌زدی.
‫اون چیه کافی؟ ‫چی رو پنهون می‌کنن، ها؟
‫اونا هیچ کنترلی ندارن.
‫درست مثل ما.
‫اونا مسئول اینجان، رفیق.
‫نه، اونا مسئول نیستن.
‫با من بیا.
‫خیلی‌خب. تا همینجا کافیه.
‫یک موجودیت شرور در این بیمارستان ساکنه.
‫پشت اون در زندگی می‌کنه.
‫خدای من.
‫اون شیطانه.
‫اون تو زندگی می‌کنه.
‫همون بهت صدمه زد.
‫و به صدمه زدنت
‫ادامه می‌ده
‫تا وقتی که تسلیم بشی
‫یا بمیری.
‫حالا می‌شه سکه‌م رو بدی؟
‫شاید ایده درستی داری،
‫ولی داری به آدم‌های اشتباه زنگ می‌زنی.
‫می‌تونم به کسی زنگ بزنم که واقعاً جواب بده.
‫شاید کمک کنه.
‫باشه.
‫ولی اون می‌خواد تو اینجا بمونی
‫و می‌جنگه تا اینجا نگهت داره،
‫به هر طریقی که شده.
‫[گوش کن]
‫سلام، آنتونی هستم. پیغام بذار.
‫آنتونی.
‫این، اوم...
‫نامه‌ت رو گرفتم.
‫راجع به مادرت متاسفم.
‫واقعاً متاسفم.
‫ببین، خیلی‌خب.
‫می‌خواستم زودتر زنگ بزنم، ولی من...
‫دست و بالم بسته بود.
‫خب، گوش کن، واقعاً می‌خوام ببینمت،
‫و اممم،
‫زمان‌بندی تو...
‫یه خرده افتضاحه.
‫منظورم اینه تقصیر تو نیست.
‫ماریسول گفت که آدرس اینجا رو بهت می‌ده
‫و من روزگار سختی دارم.
‫یه کمک حسابی به دردم می‌خوره
‫اگه دلت می‌خواد... ‫اگه دلت می‌خواد بیای دیدار...
‫اوه، اوه. هی، هی، هی.
‫چته؟
‫اون تلفن عمومی بهت بدهکاره؟
‫- هی، هی، هی، هی، صبر کن. صبر کن. ‫- بله؟
‫باشه. اوه. وای.
‫آره، دوست ندارم اون یکی رو ببینم.
‫ببین، وقت انجمن کتابخوانیه.
‫مگه اینکه بخوای
‫به عدم همکاری ثبت بشی؟
‫مرسی.
‫می‌دونم.
‫بهت گفتم دیشب یه چیزی شنیدم.
‫تو می‌دونی چه بلایی سرم اومد.
‫- همه‌تون می‌دونید. ‫- حتماً.
‫تقریباً همه اینجا تجربه‌ش کردن.
‫اون دیگه چه کوفتی بود؟
‫اون قصدش نیست که ‫این کار رو بکنه.
‫«اون»؟ ‫[ضمیر مذکر]
‫خب...
‫کی می‌خواد حدس بزنه من چی آوردم؟
‫بروشور کرایه زمین قبرستان؟
‫خب، راجع به پرواز بر فراز آشیانه فاخته ‫حق با شما بود.
‫من نمی‌فهمیدم...
‫بقیه چه احساسی دارن.
‫ولی بیاین یه چیز
‫کاملاً متفاوت رو امتحان کنیم.
‫اکشن.
‫ماجراجویی.
‫دریاهای آزاد.
‫و هیچ ربطی
‫به بیمارستان‌های روانی نداره.
‫بفرما.
‫خب، کی می‌دونه
‫«آرواره‌ها» درباره چیه؟
‫یه کوسه تو آب هست
‫و هیچکس هم هیچ کاری راجع بهش نمی‌کنه.
‫خیلی‌خب. کسی دیگه؟
‫کوسه باید غذا بخوره.
‫همون بهتر کسایی رو
‫به خوردش بدی که واسه هیچکس مهم نیستن.
‫انگار دوباره اوضاع
‫وحشتناک شده.
‫همه باید چهارچشمی مواظب باشن.
‫تنها شنا نکنید.
‫بیاین سعی کنیم متمرکز بمونیم، باشه؟
‫- من واقعاً نمی‌دونم... ‫- صبر کن، صبر کن.
‫همه بیاین امتحان کنیم.
‫تقصیر منه.
‫هیچوقت نباید می‌ذاشتم اون کلیدها رو برداری.
‫گفتی «اون». اون کیه؟
‫قبلاً مرد خوبی بود.
‫من توی ویلچرم!
‫به من نگاه کن!
‫اسمش چیه؟
‫کافی بهت گفت.
‫اسم‌ها قدرت دارن.
‫خوب نیست که بلند بگی.
‫اوه، دوری، دوباره شروع نکن ‫این چرت و پرت‌ها رو بگی...
‫اگه راجع بهش حرف بزنی، تو...
‫می‌دونی به اون آشغال چی می‌گن.
‫یه آدم خشونت‌طلبه...
‫دوستان!
‫بسه.
‫می‌دونین که اینجا یه جای امنه،
‫مگه نه؟
‫ها؟
‫می‌تونین با من حرف بزنین.
‫به هر حال فکر می‌کنن همه دیوونه‌ایم.
‫همون بهتر که همه چی رو بذاریم رو میز.
‫دارم گوش می‌دم.
‫چی رو بذاریم رو میز؟
‫هیچی. هیچی.
‫- همه چی مرتبه؟ ‫- آره.
‫به نظر می‌رسه یه اتاق پر از
‫ماهی‌شناس داریم.
‫این هفته «آرواره‌ها» رو می‌خونیم.
‫که اینطور.
‫خب،
‫بحثتون رو ادامه بدید.
‫طوری رفتار کنید انگار من اینجا نیستم.
‫ها.
‫اوه، باشه.
‫دکتر آناند.
‫میشه راجع به اتفاقی که ‫برای پپر افتاد حرف بزنیم؟
‫بیاین این هفته بریم رستوران سال.
‫رستوران سال؟
‫بیمارها مضطربن.
‫ما باید...
‫فضا رو آرومتر کنیم.
‫پنج میلی‌گرم؟
‫باشه پس ۱۰.
‫سال، خانم کریس از نیو هاید هستم.
‫خب، می‌خوام چهارشنبه ‫ساعت ۶ عصر بیان.
‫حدود ده نفر می‌شن.
‫اوهوم.
‫این یکی جدید چیه؟
‫همون چیزیه که بهت دادم.
‫خب، آره.
‫اسکاچ تیپ قرار بود با من باشه، ‫اشکال نداره.
‫حداقل دو نفر.
‫باشه، سال، ازت ممنونم، آره.
‫این... این یکی سفید کوچولو چیه؟
‫این چیه؟
‫اممم.
‫خوشمزه‌ست.
‫لورازپام.
‫کلاس دارو بنزودیازپین.
‫ده میلی‌گرم.
‫برای درمان تشنج،
‫بی‌خوابی و اضطراب استفاده می‌شه.
‫کاری می‌کنه فراموش می‌کنی ‫که اصلا این چیزها رو داری.
‫همه‌مون داریمشون.
‫هر وقت یه حمله کوسه اتفاق می‌افته،
‫کارمندها دوست دارن ‫ یه لطف کوچکی بهمون بکنن.
‫و عزیزم،
‫حمله‌ی کوچولوی تو
‫بزرگترین لطف رو برامون به ارمغان آورد.
‫معلوم هست راجع به چی حرف می‌زنه؟
‫اضافه شدن لورازپام به رژیم.
‫و یه سفر به پیتزافروشی سال ‫روز چهارشنبه.
‫- سفر؟ آره، باشه. ‫- آره.
‫این کار رو می‌کنن
‫تا بهمون یادآوری کنن
‫که ما
‫زندانی نیستیم.
‫می‌تونست من رو بکشه.
‫کافی، تو گفتی بقیه هم هستن.
‫خدایا، این زخم‌ها روی افراد اینجا.
‫این ترس.
‫دلش نمی‌خواد این کار رو بکنه.
‫دکتر والتر اون رو
‫مجبور می‌کنه این کار رو بکنه.
‫دکتر والتر کیه؟
‫پشت اون در نقره‌ای چیه، ها؟
‫تنها بیماری که
‫بیشتر از من اینجا بوده.
‫بیمار؟
‫اوه، اون چیزی که من دیدم حتی...
‫قبلاً بهت گفتم اون چیه.
‫خب...
‫چه بلایی سر پپر اومد؟
‫من...
‫اونجا نبودم.
‫بهم گفتن یه فوران خشم داشت
‫و دیشب بعضی از کارمندها ‫باید مهارش می‌کردن.
‫یه فوران خشم
‫همچین واکنش فیزیکی رو توجیه می‌کنه؟
‫بعدش چی؟
‫همینجوری می‌ذارین که توی بخش غلت بزنه؟
‫ببین، من...
‫من فقط انجمن کتابخوانی رو می‌گردونم.
‫من چی می‌دونم؟
‫فقط امروز،
‫به نظر می‌رسید که بیماران
‫یه سری اتهامات نه چندان ‫پنهان رو مطرح می‌کردن.
‫از اون چیزایی که انتظار دارم
‫یک نفر
‫گزارش بده، مگه نه؟
‫من جدید اومدم،
‫پس نظر من فقط، اه...
‫نظر صادقانه من اینه که
‫شما سرپرست من هستی
‫و من به قضاوت شما احترام می‌ذارم، دکتر.
‫هوم.
‫[موضوع: صدمات گسترده به بیماران ‫در بخش نورث‌وست؟]
‫[درود، من دکتر لارنس بجر هستم]
‫آهای؟
‫کسی اینجاست؟
‫آهای؟
‫حالت خوبه؟ ها؟
‫صبر کن.
‫اوه، لعنتی.
‫آهای؟
‫ها؟
‫آهای؟!
‫صبر کن.
‫نه، خدا!
‫در حال حاضر اتفاق می‌افتد،
‫یک گروه منافع عمومی ‫ویدئویی رو تحویل داده
‫که چند نوجوان محلی ظاهراً در حال گشتن
‫در یک مکان محلی محبوب هستند.
‫و خرابکارها جلوی دوربین گرفتار شدند.
‫شارون وان خبرنگار دبلیوآرسی‌۲۲ نشون داد...
‫الان باید حسابی شیدا شده باشی.
‫اینجا رو ببین. انگار...
‫انگار «شب مردگان زنده» برقرار شده.
‫من دارو مصرف نمی‌کنم.
‫چی، یعنی هیچوقت؟
‫اگه مصرف کنم، نمی‌تونم نقاشی بکشم.
‫بهت اجازه می‌دن که این کار رو بکنی؟
‫متوجه نمی‌شن؟
‫خیلی وقت پیش دست از تلاش ‫برای فرار از اینجا کشیدم،
‫پس فایده‌ش چیه؟
‫می‌تونن هر چی دلشون می‌خواد ‫روی برگه‌های کوچیکشون بنویسن.
‫من جایی نمی‌رم.
‫تسلیم شدی؟
‫خدای من.
‫مثل یه زندانی حبس ابدی حرف می‌زنی.
‫هی، گوش کن.
‫چیزی که من رو گرفتار این صندلی کرد،
‫تا حالا سراغ تو هم اومده؟
‫نه.
‫- ولی اون رو دیدی؟ ‫- معلومه که دیدمش، احمق.
‫خب، کافی می‌گه اون یه چیزه.
‫و دوری، می‌گه یه چیز دیگه‌ست.
‫تو چی می‌گی؟
‫توی اتاق من میاد...
‫بعضی شب‌ها.
‫یک گوشه،
‫توی سایه‌ها وایمیسته.
‫از کابوس‌های بدم بیرون میاد.
‫همینه.
‫حتی نمی‌تونم خوب ببینمش، ولی...
‫می‌تونم حسش کنم که
‫داره نگاهم می‌کنه.
‫به تو صدمه نمی‌زنه؟
‫چرا؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی من کار باهاش ندارم ‫و اونم کار با من نداره.
‫تکون نمی‌خورم، نفس نمی‌کشم، ‫چشم‌هام رو نمی‌بندم.
‫هیچ دلیلی بهش نمی‌دم.
‫چرا فکر می‌کنی به یه دلیل احتیاج داره؟
‫منم بهش دلیلی ندادم.
‫کل وجود تو یه دلیله.
‫هیچکس نباید مجبور باشه اینجوری زندگی کنه.
‫فقط منتظر این باشه که بمیره.
‫برای رفتن به کشتارگاه، دارو خورده باشه.
‫کل قضیه اینجا همینه.
‫یکی باید یه کاری بکنه.
‫اگه بخوای می‌تونی زیر پتو قایم بشی،
‫ولی من قایم نمی‌شم.
‫به کی زنگ زدی؟
‫مهم نیست. نتیجه‌ای نداشت.
‫اصلاً زندگیت قبل از اینجا رو یادت میاد؟
‫من یه مهندس سازه
‫در غنا بودم.
‫شوخی نکن!
‫می‌دونستم که باهوشی.
‫چی، سازه می‌ساختی؟
‫چند تا چیز طراحی کردم.
‫بزرگراه.
‫یه پل عابر پیاده روی آزادراه تما در آکرا.
‫وای،
‫چه خفن.
‫شرط می‌بندم دلت براش تنگ شده.
‫غنا؟
‫شرط می‌بندم دلت برای این تنگ شده، ها؟
‫تا حالا شده اینجا مصرف داروهات رو قطع کنی؟
‫یعنی کلاً قطع کنی.
‫یک بار قطع کردم.
‫اونقدر بهم عادت داشتن که مطیع باشم،
‫حتی متوجه نشدن.
‫ژانویه ۲۰۰۹.
‫چه حسی داشتی؟
‫آسمون آبی.
‫الان چه حسی داری؟
‫خسته.
‫خستگی که یه احساس نیست.
‫یه ملاقات‌کننده داری.
‫- من؟ ‫- حتماً یه نفر خاصه.
‫سلام، پپر.
‫اوضاع چطوره؟
‫هی، چه بلایی سرت اومد؟
‫یه دسته سه نفره پلیس مزخرف ‫اضافه کاریشون کم شده بود
‫و برای اینکه از کاغذبازی اداری
‫بی‌دستمزد دوری کنن
‫من رو انداختن توی یه آسایشگاه روانی.
‫اوه، برات بامزه‌ست؟
‫نحوه بیانش بیشتر از خود کلام بامزه بود.
‫اومدم باهات حرف بزنم.
‫فکر کردم اگه
‫یه چهره آشنا ببینی، راحت‌تر باشه.
‫خب، اگه می‌خوای وجدان گناهکارت رو آروم کنی،
‫می‌تونی با بیرون آوردن من شروع کنی.
‫هوم؟
‫فکر می‌کنی اینجا چیکار می‌کنم؟
‫خب، واقعاً،
‫چی شد؟
‫خب. بذار ببینم.
‫من یه سری کلید دزدیدم.
‫و وقتی کارمندان با من روبرو شدن،
‫من خشن شدم.
‫آره، به نظر می‌رسه که داستان رسمی باشه.
‫خب، پس گمونم باید درست باشه، نه؟
‫مرد بزرگی هستی.
‫منظورم اینه، به اندازه کافی قوی هستی ‫که با سه تا پلیس درگیر بشی
‫بدون اینکه حتی یه لحظه تردید کنی؟
‫آره، خوشت اومد؟
‫و می‌خوای من باور کنم
‫که یک پرستار پیر
‫و یک دستیار کمکی
‫تو رو روی این صندلی گذاشتن؟
‫- اون از پشت بهم هجوم آورد. ‫- کی؟
‫هنوز دارم سعی می‌کنم بفهمم کی بود.
‫بفرما بگو.
‫نمی‌دونم، یه بیمار مریض.
‫لعنت.
‫فقط بگو.
‫هم‌اتاقیم فکر می‌کنه اون شیطانه.
‫خوشحالم که فکر می‌کنی خیلی بامزه‌ست.
‫نه، فقط...
‫فقط شیطانه.
‫شیطان یعنی همون دِوِل؟ ‫[به زبان آلمانی]
‫دیافُل؟ دیابُلوس ؟ ‫[به زبان ولزی و یونانی]
‫یا منظورت اهریمنه؟
‫اسم قدیمیش.
‫همون اسم اولیش؟
‫همون شیطان؟
‫آره گمونم.
‫فکر می‌کنی جای تو اینجاست؟
‫- به هیچ وجه، نه. ‫- آره. منم همینطور.
‫ولی همه اینجا اینطور فکر می‌کنن.
‫هیچکس نمی‌خواد برای همیشه اینجا گیر بیفته.
‫خب، تو نقش بزرگی در اون قضیه بازی کردی.
‫خب، چطور می‌خوای بهم کمک کنی درستش کنم؟
‫تو رو از اینجا بیرون می‌بریم، پپر.
‫فقط باید مطمئن می‌شدم که حاضری یا نه
‫چون وقتی زمانش برسه، من...
‫منم به یه لطف احتیاج دارم.
‫- حتماً. ‫- امم؟
‫هوم.
‫خب، خوبه که این رو می‌شنوم.
‫حرفت یادم می‌مونه.
‫اگه الان نمی‌تونی من رو ببری ‫چرا امشب اومدی؟
‫همین اطراف بودم. مووی شو W W W . M O V I E S H O . C O M
‫باشه، جان وین.
‫سه روز کامل بدون داروهات.
‫ببین چطور پیش می‌ری، ها؟
‫چه حسی داری؟
‫شاید بهتره ژیمناستیک رو برای ‫عملیات پیتزا بذاری، ها؟
‫امم-امم-امم.
‫مطمئنی که در پشتی، زنگ هشدار نداره؟
‫از وقتی که «پم اند پیتزا» دست سال بود
‫ سالی دو بار به اونجا می‌رم.
‫اسم مسئول جدید، دیوید هست.
‫اسم سال رو انتخاب کرد چون فکر نمی‌کنه
‫کسی دلش بخواد پیتزا از یه ارمنی بخره.
‫نه، حرف درستی می‌زنه.
‫خسیس هم هست. ‫واقعاً رستوران رو به زوال رفته.
‫غیرممکنه زنگ هشدار داشته باشه.
‫همین برام کافیه.
‫فقط از کنار آشپزخانه رد شو و برو بیرون.
‫مطمئنی هنوز می‌خوای این کار رو بکنی، نه؟
‫آسمون آبی.
‫ولی چطور بدون هیچ پولی سوار اتوبوس بشیم؟
‫اوه، پسر، من از ۱۰ سالگی
‫از در پشتی سوار اتوبوس می‌شدم.
‫اون بخش آسونشه.
‫و...
‫من اومدم،
‫نفر سوم که همه چیز رو خراب می‌کنم.
‫خب، من پرس و جو کردم
‫و باید سوار کیو۳۲ بشیم.
‫کل مسیر رو از بلوار کازینو
‫تا یه مرکز خرید خوب
‫پر از چینی‌ها می‌ره.
‫نه نه، نه.
‫چی، دوری، تو داروهات رو قطع کردی؟
‫بهش گفتی داروهامون رو قطع می‌کنیم؟
‫- اون هم میاد. ‫- اون یه وبال گردن خالصه.
‫اون دوست منه.
‫یک غواص محلی، براک،
‫در آب‌های زلال شفاف
‫در سواحل کوبا در دریای کارائیب،
‫نزدیک سواحل دریای کارائیب حرکت می‌کنه.
‫نگرانی که جواب نده؟
‫چی؟
‫فرارت از زندان از طریق رستوران سال.
‫تو گفتی زیر پتو قایم نمی‌شی.
‫نمی‌دونستم یعنی می‌خوای فرار کنی.
‫وقتی بیرون برم، می‌تونم کمک گیر بیارم.
‫اوه، همچین کاری می‌خوای بکنی؟
‫می‌خوای به ما کمک کنی؟
‫من دنبال پیتر کافین می‌گردم.
‫درست همونجاست.
‫آنتونی.
‫وای.
‫اوم...
‫پیتر کافین؟
‫یه لحظه ما رو تنها بذار.
‫خب، بهت تونی می‌گن یا...
‫- آنتونی. ‫- درست.
‫همه به من می‌گن پپر.
‫ها؟
‫راجع به مادرت متاسفم.
‫تعجب کردم تو رو دیدم.
‫اون پیغام صوتی که گذاشتم...
‫می‌دونی، معمولاً زیاد چرت و پرت می‌گم.
‫خودم مطمئن نبودم که بیام یا نه،
‫ولی ماریسول چند بار بهم زنگ زد،
‫گفت شاید خوب باشه اگه بهت سر بزنم.
‫- پس... ‫- آره.
‫آره، می‌گن اعضای خانواده تنها کسانی هستن
‫که واقعاً می‌تونن کمک کنن ‫از اینجا بیرون بری.
‫من که عضو خانواده نیستم.
‫حتی فامیلت رو هم ندارم.
‫ماریسول... حالش خوبه؟
‫آره، به نظر خوب می‌رسید.
‫واقعاً متاسفم که مجبور شدیم ‫اینطوری همدیگه رو ببینیم.
‫کافی؟
‫با ما برای پیتزا میای؟
‫وقت صف کشیدنه.
‫من از بچگی عادت داشتم که ‫به مادرم در همچین جاهایی سر بزنم.
‫سال‌ها توی کل شهر مدام
‫میومد و می‌رفت.
‫من...
‫من این رو نمی‌دونستم. متاسفم.
‫گوش کن، ممنونم که اومدی.
‫نمی‌دونستم دیگه به کی پناه ببرم.
‫درسته. یه چیزی لازم داشتی.
‫باشه، صبر کن، صبر کن.
‫ببین، بیا دوباره شروع کنیم، باشه؟
‫تقصیر منه.
‫برام از خودت بگو.
‫لطفاً.
‫من درس می‌خونم.
‫کالج کوئینز.
‫سم. سمی.
‫تقریباً وقت پیتزاست.
‫پیتزا، پیتزا.
‫خوبه.
‫خیلی خوبه.
‫چه... چی می‌خونی؟
‫خب، من دانشجوی دوره فوق‌لیسانسم.
‫می‌خوام یه مددکار اجتماعی بشم.
‫وای.
‫چرا؟
‫چرا می‌خوام به مردم کمک کنم؟
‫می‌دونم کمک نگرفتن چه حسی داره.
‫آقای مک، فرانک،
‫برای پیتزا توی راهرو صف می‌بندیم.
‫این چیه، یه قبض؟
‫پیش‌فاکتور...
‫از یک موسسه تدفین.
‫سه هزار دلار.
‫برای پول اومدی اینجا؟
‫با خودم گفتم
‫سه هزار دلار در طول
‫بیست و دو سال
‫معامله بدی برات نیست.
‫می‌خوای سوزونده بشه؟ چرا؟
‫به خاطر وضعیت جسد،
‫وقتی پیداش کردن.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫سقوط کرد.
‫از ارتفاع خیلی زیاد.
‫دارم خسته‌ت می‌کنم؟
‫چی؟ نه. اوم...
‫نه. فقط، اوم...
‫موقع خیلی بدی اومدی.
‫می‌دونی، اه...
‫شب پیتزاست.
‫اوه،
‫حتماً. فهمیدم. باشه.
‫هی، اه،
‫کارت بازی، پیتزا.
‫انگار اینجا وضعت خوبه.
‫خوشحال شدم دیدمت، پیتر کافین.
‫ببخشید، ولی باید ازتون بخوام جمعش کنید.
‫پپر، با ما میای؟
‫می‌خوام شمارش کنم.
‫آره، آره. آره، آره.
‫می‌دونی، من قبلاً فکر می‌کردم
‫تو خیلی از ما بهتر و سرتری،
‫ولی حالا می‌بینم که چه خوب شد ‫به ما نزدیک نشدی.
‫[دکتر آناند]
‫همه آماده رفتن هستن؟
‫اوه، خب، باید راجع به پپر حرف بزنیم
‫و اتفاقی که براش افتاد.
‫اونقدر کتک خورده که به ویلچر احتیاج داره.
‫یکی دو روز آخر دیدمش یه کمی راه می‌رفت.
‫حالش خوبه.
‫اون بیمار.
‫نمی‌دونم چطور بیرون میاد، ولی میاد.
‫منم به اندازه کافی کارمند ندارم که
‫اتاق لعنتیش رو ۲۴ ساعته هفته پوشش بدم.
‫ولی بعد
‫به یه بیمار دیگه صدمه زد.
‫نزدیک بود بکشش.
‫باشه، فقط من و تو
‫کلید در نقره‌ای رو داریم.
‫پس، بررسیش می‌کنیم
‫و هر وجبش رو می‌گردیم.
‫این کار رو کردیم و دوباره انجام دادیم.
‫باشه، بارها و بارها
‫به انجامش ادامه می‌دیم
‫تا وقتی بفهمیم چطور داره بیرون میاد.
‫باید درک کنی که
‫چقدر به از دست دادن همه این‌ها نزدیکیم.
‫اوه، مگه اونقدرها هم ضرر داره؟
‫می‌دونم خسته‌ای.
‫منم خسته‌م.
‫ولی اون‌ها فقط ما رو دارن.
‫♪ من ژوئن در نیویورک رو دوست دارم ♪
‫داری می‌خندی. ‫نه، تو داری اینطوری می‌خندی.
‫♪ من آهنگ گرشوین رو دوست دارم ♪
‫♪ تو چطور؟ ♪
‫♪ نشستن کنار شومینه رو دوست دارم... ♪
‫اون مرد کی بود؟
‫♪ وقتی طوفان در راهه... ♪
‫مردی که اومده بود تو رو ببینه؟
‫دوری، برگرد تو صف
‫همین الان!
‫مددکار اجتماعی.
‫گفتیم شاید دلت بخواد بدونی ‫که من و آقای ویورلی
‫تصمیم گرفتیم پاملا رو ‫همونجا توی مزرعه بذاریم.
‫خب، اشکال نداره.
‫دوری راجع به برنامه‌ت به ما گفت.
‫آره، اونم خبرش رو به ما داد.
‫ما هم داروی شادی‌بخشمون رو کنسل کردیم.
‫هر دوتاتون؟
‫ما دوتا، اون دو تا،
‫دوری و کافی، همه.
‫همبستگی!
‫اگه همه‌تون همین الان برنگردید تو صف،
‫پیتزا رو لغو می‌کنم.
‫نه.
‫امتحانم کن.
‫«امتحانم کن».
‫امتحانم کن.
‫سلام، سال.
‫و پیتزایی در کار نیست مگه اینکه
‫همه روی صندلی‌ها نشسته باشین.
‫- بیا. ‫- طاقت ندارم تا پیتزام رو بگیرم.
‫اوه، گرمم شده، پسر.
‫الو. ممنونم که با پیتزای سال تماس گرفتید.
‫دیدی که بهشون لورازپام دادم، نه؟
‫آره.
‫هی، باید کت رو نگه داری.
‫- صبر کن. ‫- حالا چی، حالا چی؟
‫راستش ممکنه از چیزی که فکر می‌کردم ‫راحت‌تر بشه.
‫داروهاشون رو قطع کردن.
‫یه عامل حواس‌پرتی خوب به ما می‌ده.
‫وقتی وارد شدیم، نمره حروفی روی پنجره ندیدم.
‫نیویورک الان از رستوران‌ها می‌خواد
‫نمره حروفی رو نصب کنن که ‫مطابق با نمرات دریافت شده
‫از بازرسی‌های بهداشتی باشه.
‫هی، هی، هی، هی، ‫هی، هی، هی، هی.
‫- خیلی‌خب، ما از اینجا می‌ریم، باشه؟ ‫- اوهوم.
‫تا ۳۰ بشمار و بعد
‫بیا پشت ساختمان، باشه؟
‫نمره بازرسی از صفر تا ۱۳ می‌شه «اِی».
‫از ۱۴ تا ۲۷ می‌شه «بی»،
‫و از ۲۸ یا بیشتر می‌شه «سی».
‫پس، اگه اونا نمره ندارن،
‫- اگه اونا حتی، اونا حتی... ‫- بس کن.
‫اونا ندارنش.
‫ببین، غذا لازم داریم.
‫پیتزا رو الان می‌گیریم، ‫می‌خورن و برمی‌گردیم.
‫همین.
‫بس کن دیگه سو، همه چی مرتبه.
‫- باید باهات حرف بزنم. ‫- هی.
‫دبیرستان جان باون.
‫اسکاتم، داداش.
‫اسکات نواک، کلاس ۹۴.
‫یه درامر بودی، نه؟ ‫توی اون گروه متال.
‫اسمش چی بود؟
‫- راینو. ‫- آره. آره آره.
‫آره، من... من توی راینو بودم.
‫اوه! ‫آره، بهت گفتم خودشه.
‫درسته.
‫شما قبلاً توی لامور اجرا داشتین.
‫اوه، چه روزهایی بودن. هنوزم می‌نوازی؟
‫پپر؟ لوچی؟
‫به گروه ملحق بشین.
‫- تو با اون... ‫- اون چیا؟
‫هی. بیا بریم. الان.
‫خیلی‌خب، تو و من.
‫خیلی‌خب، تو به اینجا تعلق نداری.
‫کافی چی؟
‫تمیز نیست.
‫فقط می‌خوام تمیز باشه.
‫نمی‌تونه بیاد.
‫می‌خوای همینجا ولش کنی؟
‫- تو این کار رو باهاش کردی. ‫- نمی‌دونستم به دارو احتیاج داره.
‫باشه؟
‫اون یه مهندس سازه‌ست، محض رضای خدا.
‫حتی نمی‌دونم چه جور مهندسیه.
‫الان چی؟ ‫فکر می‌کنی الان بهشون احتیاج داره؟
‫معلومه که اون موقعیت رو اشتباه قضاوت کردم.
‫باشه، وقتی سوار اتوبوس شدیم می‌تونیم
‫در مورد اینکه چه آشغالی‌ام حرف بزنیم.
‫خیلی‌خب؟ بیا بریم.
‫لوچی، زود باش.
‫واضحه که تو هیچ مشکلی نداری.
‫باشه؟ پس، بذار تو رو از اینجا ببرم.
‫بذار بهت کمک کنم.
‫- باه! ‫- لطفاً نرو.
‫باه!
‫اوه!
‫متاسفم. متاسفم.
‫ببخشید؟
‫ناخواسته متوجه شدم که شما غذا نمی‌خورین.
‫راستش هنوز داشتیم انتخاب می‌کردیم.
‫فقط برگرد سر میز خودت، باشه؟
‫- دوری، بیا. ‫- هوم.
‫سال،
‫یه کاری راجع به این ‫عقب‌افتاده‌ها بکن، باشه؟
‫دهنت رو ببند!
‫هی، هی، فکر کنم دیگه باید بری.
‫به من دست نزن!
‫جرأت داری دوباره دست بزن. ‫دوباره دست بزن.
‫عقلت رو از دست دادی؟ ‫عقلت رو از دست دادی!
‫از اینجا گورش رو گم کنه!
‫هی!
‫آآآه!
‫همه از رستوران من برن بیرون!
‫این‌ها.
‫این‌ها توی گلدان راهرو پیدا شدن.
‫اون‌ها رو تو کل بخش پیدا کردیم.
‫فقط...
‫عدم همکاری
‫گسترده.
‫در ۱۵ سالی که توی نیو هاید بودم،
‫تا حالا همچین چیزی ندیده بودم.
‫شما به داروهاتون احتیاج دارین.
‫برای همین اون‌ها رو تجویز می‌کنیم.
‫از حالا به بعد،
‫همکاری کامل شکل می‌گیره.
‫بخش الان تحت نظره.
‫تلویزیون نگاه کنید، کارمندان می‌دونن.
‫تو اتاق‌هاتون باشید، کارمندان می‌دونن.
‫و اگه همکاری شما
‫هنوز مشکل داشته باشه،
‫به حالت تک به تک می‌ریم.
‫خوردنتون رو نظاره می‌کنیم، ‫خوابیدنتون رو نظاره می‌کنیم،
‫دستشویی رفتنتون رو هم نظاره می‌کنیم.
‫پنج دقیقه تا خاموشی.
‫سم. سمی. بیا، بریم.
‫فرانک، آقای مک، شما هم بیاین.
‫وقت رفتنه.
‫امروز به اندازه کافی هیجان‌انگیز بود.
‫می‌خوای ازت تشکر کنم که برگشتی؟
‫من از کسی به خاطر انجام کاری ‫که وظیفه‌شه، تشکر نمی‌کنم.
‫دوری، باید راجع به اون بیمار بهم بگی.
‫همونی که پشت در نقره‌ایه.
‫وقتی راجع بهش حرف می‌زنم، ناراحت می‌شم.
‫دوری، لطفاً.
‫باید فقط...
‫به حال خودش بذاریم.
‫ساکت و آروم باشیم و باهاشون همکاری کنیم.
‫بعدش مشکلی واسه هیچکس پیش نمیاد.
‫من مشکل دارم!
‫کل این قضیه مشکل داره!
‫هی! وای وای وای! مواظب باش.
‫مردی که اونجاست، یه کمی حساسه.
‫مدام ظاهر می‌شی.
‫آره، بهت گفتم که ‫تو رو از اینجا بیرون می‌برم.
‫یه چیزی اینجاست که ‫هیچکس نمی‌خواد من ببینمش.
‫بذار یه چیزی بهت نشون بدم.
‫تو واقعاً کسی هستی؟
‫من کی هستم؟
‫پپر،
‫من رفیقتم.
‫بذار بهت نشون بدم اگه نخوای رفیق باشیم،
‫چیکار می‌کنم.
‫بهت نشون داد؟
‫آره.
‫بهم نشون داد.
‫بهم نشون داد یا جای اونه یا جای ما.
‫هی. نه.
‫توی این قضیه با همدیگه‌ایم.
‫هر چهارتامون.
‫و ما قراره اون کوسه رو بکشیم.
‫«در رویاهای برودی،
‫آب‌های عمیق مملو از
‫موجوداتی لزج و وحشی بود...
‫که از اعماق بالا می‌آمدند
‫و گوشت بدنش را تکه تکه می‌کردند.
‫از دیوهایی که قهقهه می‌زدند ‫و ناله می‌کردند».
‫«ترجمه از خشایار»
‫مردی که اونجاست،
‫خشنه،
‫ولی شیطان نیست.
‫اون در رو باز کن. نشونم بده.
‫[آنچه خواهید دید]
‫واقعاً داری بهم می‌گی شیطان
‫اینجا زندگی می‌کنه؟
‫اینجا، فقط یک راه برای
‫حفظ آرامش وجود داره.
‫تو بهم گفتی چی می‌خواد.