‫آنچه گذشت...
‫تیتیکاکا می‌خواد بدونه ‫کِی دوباره آهنگ‌های قشنگ پخش می‌شه.
‫وانمود نکن می‌تونی ‫با اون عجیب‌الخلقه‌های بی‌دندون حرف بزنی.
‫لوییس گفت می‌خواد ازم امتحان شفاهی بگیره.
‫فکر نکنم هنوز آماده باشم.
‫آماده‌ای. یه نفس، یه حرکت.
‫می‌تونیم سنترال‌ پارک رو شخم بزنیم، ‫بیشتر محصول بکاریم،
‫و حتی آدم‌های بیشتری رو بیاریم.
‫تو صرفاً آدمای بیشتر نمی‌خوای.
‫آدمای خوب می‌خوای.
‫و اصلاً دوست ندارم ضدحال بزنم
‫ولی بعید می‌دونم
‫تعداد زیادی آدم خوب باقی مونده باشه.
‫به گمونم بعداً معلوم می‌شه.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫♪ و قهرمان‌ها و آدم‌بدهای قصه‌ت ♪
‫♪ گاهی‌اوقات شکل هم می‌شن ♪
‫♪ تو همه‌شون رو توی پاریس گم کردی ♪
‫♪ یه جایی نزدیک رود سِن ♪
‫♪ وقتی روی کاناپه لم می‌دی خیلی آسونه... ♪
‫سلام.
‫- اینو لازم داری؟ ‫- اوه!
‫ممنون.
‫نیگان هست؟
‫آره، آقا بالا تشریف دارن.
‫این خون اون مُرده‌ست که بیرون کُشتی؟
‫آخه چند نفر برای چرخۀ «چ.غ.ع.ب» لازم دارم. ‫(چرخۀ غذاییِ عمودیِ بسته)
‫نیگان دربارۀ چرخۀ غذایی‌ت بهم یه چیزایی گفته.
‫آره دیگه.
‫ببین، کِرم‌ها رو داریم، ‫که می‌افتن به جون این پوسیدگی‌ها.
‫همه‌چی رو می‌خورن تا هیچی باقی نمونه.
‫و بعد از دل همون هیچی...
‫یه چیز خوب به وجود میاد.
‫و اون چیز، می‌تونه باعث ادامۀ حیات بشه.
‫می‌دونی، هیچی هدر نمی‌ره، حتی مُرده‌ها.
‫بابام هم همینو می‌گفت،
‫در مورد کشاورزی.
‫جدی؟
‫هر چیزی که توی خاک می‌کاری،
‫دوباره به خودت برمی‌گرده.
‫این‌طور که معلومه، بابای مگی خانم، ‫خوب از کار دنیا سر در میاورده.
‫خاک دروغ نمی‌گه.
‫حالا فرقی نمی‌کنه از ‫بذر به وجود اومده باشه یا از استخوون،
‫چیزای قدیمی...
‫اگه درست باهاشون رفتار کنی...
‫همیشه مُزد زحماتت رو می‌دن.
‫تا جایی که من می‌دونم،
‫این یکی از آخرین قول و قرارهای باقی‌مونده ‫توی این دنیاست.
‫خب، هم این، هم اینکه بند کفش‌ها همیشه...
‫زودتر از خود کفش پاره می‌شن. ‫داستانش چیه؟
‫- نیگان بالاست؟ ‫- بله خانم.
‫نه، نه، نه، نه، نه. هی، رفیق، بی‌خیال.
‫تمومش کن. مسخره‌بازی درنیار.
‫دوباره داری گند می‌زنی به دستت.
‫بس کن دیگه!
‫مگی؟
‫می‌تونی اون چسب‌نواری سرِ میز رو
‫بهم بدی لطفاً؟
‫کاکن‌اشپیل، بس کن. ‫چی‌کار می‌کنی؟
‫می‌شه لطفاً جلوی خودتو بگیری؟
‫هی، ارزشش رو داره که به‌خاطر یه خانم خوشگل، ‫دستت رو از دست بدی، بچه‌جون؟
‫نیگان، می‌شه نگه‌ش داری تا من بهش چسب بزنم؟
‫نه.
‫خب، اومدی اینجا تا از شبِ خفنت برام بگی؟
‫نورپردازی‌ت رو دیدم.
‫خب، با خودم گفتم بد نیست ‫یه تابلوی خوشامدگویی هم بذاریم.
‫اون یکی خبر رو شنیدی؟
‫بانو خودکشی کرده.
‫بسیارخب، به گمونم انتخابش رو کرده.
‫فکر می‌کردم این حس بهم دست بده که...
‫نمی‌دونم فکر می‌کردم چه حسی بهم دست می‌ده.
‫خب، چی بگم والا.
‫به نظرم باید حس خوبی داشته باشی.
‫اون پیرزن عوضی در حقت لطف کرده.
‫خیلی‌خب، توی گزارش‌های امروز ‫چیز دیگه‌ای هم هست
‫که ممکنه برام جالب باشه؟
‫فصل داره عوض می‌شه.
‫همه دارن سنترال‌پارک رو تمیز می‌کنن.
‫باید قبل از یخ‌بندون، محصول بکاریم.
‫و مسلماً کمکت به کارمون میاد.
‫شوخیِ خوبی بود.
‫عه، داری جدی می‌گی.
‫نمی‌تونم. باید به یه‌سری کارها توی خونۀ خودم برسم.
.:: ارائـــه شـده توسـط وبســایت مووی شو ::. W W W . M O V I E S H O . C O M
‫خیلی‌خب، ببین.
‫من دیگه خسته شدم از بس دیدم
‫کل روز با دوتا تیکه‌گوشت توی کافه‌ت ‫خاله‌بازی می‌کنی.
‫پس اگه این اسکرپز رو بکُشی...
‫اولین قدم برای اینه که ‫تبدیل به یه آدم نیمه‌متمدن بشی
‫که هنوزم می‌تونه یه زنِ خوب پیدا کنه،
‫قبل از اینکه بره زیر یه خروار خاک
‫و هیچ کاری توی عمرش نکرده باشه.
‫تو خودت چه گلی به سرمون زدی؟
‫داداش، انجامش بده.
‫باشه.
‫کمکم... کن.
‫اون حتی خطرناک هم نیست، داداش.
‫من باید بدونم که اگه اوضاع قاراشمیش شد،
‫می‌تونم بهت اعتماد کنم یا نه.
‫نه، اصلاً گور بابای این کار، رفیق. ‫ولمون کن!
‫اصلاً گور بابای خودت.
‫آخه من به اندازۀ کافی از این مُرده‌ها
‫برای چرخه آوردم، داداش.
‫سؤال اصلی اینجاست که اگه من بعضی وقتا با چندتاشون
‫حرف بزنم، به تو چه ربطی داره؟
‫اولین چیزی که در جوابش می‌گم اینه که
‫اونا آدم نیستن.
‫صبر کن ببینم، «کول برور»...
‫یا «ریزر مک‌نب» چی؟ اونا آدمن؟
‫بذار جوابش رو به‌جای تو بدم، نیگان.
‫نه، اونا کاراکترهای یه گیمِ کوفتی‌ان.
‫خب؟ من یه عمر توی این تنهایی و انزوا ‫گیر کرده بودم.
‫بهونۀ تو چیه؟
‫لعنتی.
‫منوّرِ فابیان‌ـه.
‫لابد دم رودخونه یه چیزی دیده.
‫بیاید بریم.
‫عه!
‫اصلاً انتظار هیئت استقبالِ «گورباباتون-آباد» رو نداشتم.
‫اشتباه نکن، همسایه.
‫شما روی آدما ریسک می‌کنین. ‫ما از داشته‌هامون محافظت می‌کنیم.
‫از قضا گندکاری‌هایی که شما می‌کنین،
‫دامن ما رو هم می‌گیره.
‫باید این جماعت رو برسونیم بیمارستان.
‫خوب می‌شی، خب؟
‫کسی گاز گرفته شده؟
‫نه. کار یه عده آدم بود. یه گروه از نیوآرک! ‫(نیوآرک: شهری در نیوجرسی)
‫سال‌هاست که بهمون حمله می‌کنن.
‫هر چی که بتونن رو می‌دزدن.
‫دیشب مجسمه رو دیدیم
‫داشتیم همون یه‌ذره وسایلمون رو جمع می‌کردیم ‫تا بریم ببینیم قضیه چیه.
‫ولی سحر بهمون حمله کردن ‫و کل اون خراب‌شده رو آتیش زدن.
‫حالا از بلویل فقط خاکستر مونده.
‫یعنی دنبال نور اومدین؟
‫دو دل بودیم که نکنه تله باشه.
‫دل رو زدیم به دریا، ‫به این امید که مثل قدیماست.
‫حالا هست؟
‫آره.
‫«خستگان، فقیران، و آوارگان‌تان را به من بسپرید»، آره؟ ‫(این شعر بر روی پایۀ مجسمۀ آزادی نوشته شده)
‫خیلی‌خب، همه گوش کنین.
‫از تمام آدمایی که سالم هستن می‌خوام...
‫برای انتقال زخمی‌ها به بیمارستان کمک کنن.
‫خیابون‌ها وضعشون خرابه. ‫ماشین‌ها نمی‌تونن رد بشن،
‫پس تا خیابونِ آمستردام ‫یا باید پیاده برن یا باید کولشون کنیم.
‫هی، ممنون از کمکت.
‫هنوزم فکر می‌کنم روشن کردنِ مجسمه ایدۀ بدی بود.
‫ولی دلیل نمی‌شه وظیفه‌م رو انجام ندم.
‫آهای، بائر.
‫این عوضی‌های نیوآرکی،
‫از اون نوع آدمایی‌ان که می‌افتن دنبالتون؟
‫آخه اگه دارن میان، ‫سراغ همه‌مون میان.
‫باید همه رو ببریم یه جای امن.
‫زخمی‌ها می‌رن بیمارستان،
‫بقیۀ مردم هم می‌رن یه آپارتمان امن.
‫من به اسلحه‌خونه خبر می‌دم،
‫- تا اسلحه و نیروی کمکی بیارن. ‫- بعدش برو بیمارستان.
‫تو حواست به غیرنظامی‌ها باشه. ‫من نیوآرک رو دارم.
‫باشه.
‫خیلی‌خب.
‫خداییش؟
‫یعنی وقتی یه خروار آدم‌بد ‫سر و کله‌شون پیدا می‌شه
‫تو فقط می‌خوای نقش پرستار مهربون رو بازی کنی؟
‫آره، چون رناتا می‌دونه داره چی‌کار می‌کنه.
‫مطمئنی؟
‫اون ۱۵ سال خانواده‌ش رو زنده نگه داشته
‫بدون اینکه کسی رو بکُشه یا از یه ارتش استفاده کنه.
‫درسته، تا اینکه کروات اومد.
‫و دو نفر از اعضای خانواده‌ش رو از دست داد. ‫تو چند نفر رو از دست دادی؟
‫وقتی اون کم بیاره، مگی، که مسلماً میاره،
‫اون‌وقت این وظیفۀ توئه که نذاری پسرت کشته بشه.
‫پس هر چی زودتر خودت پا پیش بذاری، ‫وضعیت همه‌مون امن‌تر می‌شه.
‫سبز برای آسیب‌های غیر مرگباره.
‫اگه می‌تونن راه برن، سبزن.
‫اگه می‌تونن حرف بزنن، بنفشن.
‫و قرمز؟ قرمز یعنی...
‫بیمارتون رو به تختش دستبند بزنید، خب؟
‫برو بریم! یالا.
‫بیا بریم.
‫فکر کنم تو جَوون‌ترین دکتری هستی
‫که تا حالا دیدم.
‫راستش من صرفاً یه کارآموزم.
‫همین‌جوری توی آتیش برش داشتم.
‫نمی‌دونم چرا.
‫با یه دونه دومینو که نمی‌شه بازی کرد.
‫یه نوع بازیه؟
‫آره.
‫یه سنّت خانوادگیه.
‫از بین همه‌شون، فقط همین یکی رو برداشتم.
‫جفت‌شیش بدشانسی میاره.
‫عموم همیشه همینو می‌گفت.
‫خب، حالا که رسیدی اینجا.
‫شاید شانس داره کم‌کم بهت رو می‌کنه.
‫هوم.
‫خداییش وقتی دنبال نور اومدیم
‫انتظار این همه‌چیز رو نداشتم.
‫اینجا جای خوبیه. یه دکترِ عالی هم داریم.
‫و وقتی اوضاع آروم بشه دستت رو جا میندازه.
‫تا من علامت ندادم، ‫هیچ خری شلیک نمی‌کنه.
‫فهمیدین؟
‫- هر چی تو بگی، رئیس. ‫- آره، آره.
‫خیلی‌خب...
‫اسلحه‌هاتون رو بذارین کنار، بچه‌ها.
‫اسلحه‌ها غلاف!
‫لوییس! زخمِ چاقو از نیوآرک.
‫ببرش اتاقِ ترومایِ یک.
‫عه! بی‌خیال بابا!
‫اگه ما رو با اونا بندازین یه جا، می‌کُشنمون!
‫دارید... دارید اشتباه بزرگی می‌کنید!
‫نیوآرک به ما حمله کرد، ‫به شما هم حمله می‌کنن.
‫و خیلی چیزا برای از دست دادن دارید.
‫نیوآرکی‌ها با وضعیتِ بدتری رسیدن اینجا.
‫می‌گن بلویل بهشون حمله کرده.
‫خیلی‌خب، پس باید دشمن‌ها رو کنارِ هم درمان کنیم.
‫به نظرم تا وقتی بفهمیم چه خبره،
‫تنها کاری که می‌شه کرد اینه که به همه‌شون کمک کنیم.
‫سلاح‌های بلویلی‌ها رو که ضبط کردم.
‫منم مالِ نیوآرکی‌ها رو گرفتم.
‫نگهبان می‌ذاریم، و خطر رو به حداقل می‌رسونیم.
‫ما اون چراغ رو روشن کردیم. ‫اونا به‌خاطر ما اینجان.
‫باید بفهمم کی می‌تونه بمونه.
‫ولی اگه قبلش مردم خودمون آسیب ببینن...
‫این اتفاق نمی‌افته. من نمی‌ذارم چیزی بشه.
‫این وظیفۀ منه.
‫وظیفۀ تو اینه که بهترین تصمیم رو برای همه‌مون بگیری.
‫بازم دارن میان.
‫نمی‌شه برای دردش یه چیز دیگه هم بدیم؟
‫اون آخرین مورفین‌مون بود.
‫با این وضع، اکثر منابع پزشکی‌مون رو
‫قبل از اینکه روز تموم بشه، مصرف می‌کنیم.
‫بیمارها توی این‌جور عمل‌ها زنده نمی‌مونن.
‫از شوک می‌میرن.
‫خب چی‌کار می‌تونیم بکنیم؟
‫بهترین مسکّن بعدی، الکل‌ـه.
‫هر چی درصدش بالاتر، بهتر.
‫برو بابا، عمراً!
‫چرا به اون انبارِ جادویی که ‫انقدر بهش می‌بالین، حمله نمی‌کنین؟
‫اون غذاست، نیگان. ‫ما الکل لازم داریم.
‫خب، می‌دونی چیه؟ بذار شیرفهمت کنم:
‫من و دیلارد فقط به این اهمیت می‌دیم که
‫وسایلمون رو نگه داریم و به کسی ندیم.
‫و حالا که حرفش شد، ‫این آدما مسلماً...
‫فقط برای همدیگه خطرناکن، ‫نه برای وسایل ما،
‫که باعث می‌شه این موضوع...
‫از حوزۀ مسائلی که
‫باید بهشون اهمیت بدیم، خارج بشه.
‫اون خیلی داره درد می‌کشه، رفیق.
‫باشه، برو اون بطریِ لعنتی رو بیار.
‫من می‌رم یه نخ سیگار بکشم.
‫هی، بابت زحماتی که تو و دیلارد ‫دارین می‌کشین، ممنونم.
‫خیلی‌خب، هر چی اون بیشتر با آدما وقت بگذرونه
‫و کمتر با جنازه‌ها باشه، ‫به نفع جفتمونه.
‫یعنی داری این کار رو به‌خاطر اون می‌کنی؟
‫واقعاً به بقیه پشیزی اهمیت نمی‌دی؟
‫صدآفرین، جناب وکیل.
‫پرونده رو حل کردی.
‫می‌دونی، مگی گفت این ایدۀ تو بوده،
‫- که آدمای بیشتری رو بیاریم اینجا. ‫- ایده‌ش، آره.
‫اجرای افتضاحش؟ به هیچ وجه!
‫ببین، نمی‌فهمم چرا ملت رو درمان می‌کنیم
‫و بعد ولشون می‌کنیم تا برن همو بکُشن.
‫یه جناح رو انتخاب می‌کنی، درمانشون می‌کنی، ‫و تا ابد بهت وفادار می‌مونن.
‫این راهِ بی‌خطرشه.
‫خب، بی‌خطرترین راه ‫اینه که همه‌شون رو بکُشی.
‫خب. خانم بی‌راه نمی‌گن.
‫البته اون‌وقت کی توی زمین‌ها محصول می‌کاره؟
‫کی فاضلاب رو تعمیر می‌کنه؟
‫کی از خونه‌هامون محافظت می‌کنه؟
‫بله، می‌تونم تصمیمی بگیرم ‫که امروز نجاتمون می‌ده.
‫ولی ممکنه بعداً به مرگمون ختم بشه، ‫مثلاً یک ماهِ دیگه،
‫یک سالِ دیگه، ده سالِ دیگه.
‫پس تا وقتی کل ماجرا رو نفهمم، ‫هیچ تصمیمی نمی‌گیرم.
‫- نوبت منه! ‫- همه‌چی مرتبه.
‫خب؟ این فقط یه افت ولتاژِ موقتیه.
‫قبلاً هم پیش اومده. درست می‌شه.
‫- داره خیلی درد می‌کشه. ‫- می‌دونم.
‫می‌ریم یه چیزی براش بیاریم.
‫«دیمین» دودی هم استنشاق کرده؟
‫همه‌مون استنشاق کردیم.
‫- بلویلی‌ها خونه‌مون رو آتیش زدن. ‫- شما رهبرشون هستین؟
‫بائر گفت آدمای شما آتیش رو راه انداختن.
‫معلومه که می‌گه. ‫اون دروغگوئه، هیولاییه برای خودش!
‫لوییس! این مشکل تنفسی داره.
‫«رِی» حالش اصلاً خوب نیست.
‫هرشل، گردنش رو ضدعفونی کن، ‫زیرِ سیبِ آدمش.
‫این آقا داره خیلی خون از دست می‌ده.
‫باید اول وضعیت اون رو ثابت کنم.
‫چه غلطا! ‫دکتر توی این دو ساعتِ گذشته
‫فقط داشته به مردم تو رسیدگی می‌کرده.
‫مردم من دارن می‌میرن.
‫تنها مقصرِ این اتفاق خودتی، کلودیا.
‫به‌خاطر توئه که دارن می‌میرن.
‫به دیمین کمک کن.
‫همین الان بهش کمک کن!
‫چه منو تهدید کنی چه نکنی، ‫به مردم اون کمک می‌کنم.
‫به مردم تو هم کمک می‌کنم.
‫هر کسی که کادرِ بیمارستان، بیمار یا نگهبان نیست،
‫باید فوراً اورژانس رو ترک کنه.
‫یالا!
‫هرشل، تا تو «کریکوتیروتومی» می‌کنی
‫می‌رم به زخم این رسیدگی کنم.
‫- تنهایی بکنم؟ ‫- خودم راهنمایی‌ت می‌کنم.
‫ببین، شکافتنِ گلو ترسناک به نظر میاد،
‫ولی خیلی راحت‌تر از شکستگیِ بازِ استخوانه.
‫می‌تونیم جونِ جفتشون رو نجات بدیم،
‫ولی راهش اینه که تو این کار رو بکنی.
‫باشه.
‫الیس، ازت می‌خوام مردم بلویل رو
‫ببری توی آپارتمان،
‫رُز، مردم نیوآرک رو ببر ساحل،
‫و می‌خوام برای هر کدوم، پنج‌تا نگهبانِ اضافه بذارین.
‫و به تیمِ طبقۀ پایین بگین ‫مخزن‌ها رو پر نگه دارن.
‫برق نباید قطع بشه. فهمیدین؟
‫برین.
‫سلام! اتفاقاً دنبال شما دوتا نگهبان می‌گشتم.
‫مکس پایین توی اسلحه‌خونه ‫با جفت‌تون کار داره.
‫من این دوتا رو می‌برم.
‫درِ اون سمتی. ‫راه بیفتید!
‫رِی؟ اسمت همینه، درسته؟ طاقت بیار، رِی.
‫می‌تونی بگی چه اتفاقی افتاد؟
‫کار اون پسرۀ نیوآرکی بود. ‫با تیرِ تیرکمون...
‫دختر کوچولوی رِی رو زد، ‫بعدش رِی رو با دیلم زد.
‫اومدش.
‫رِی، باید جلوی عفونت رو بگیریم، ‫خونریزی رو بند بیاریم،
‫و شکستگی‌ت رو درست کنیم،
‫ولی تا وقتی دردت رو مدیریت نکنیم ‫نمی‌شه کاری کرد.
‫- می‌فهمی؟ ‫- این چیه؟
‫اسمش رو گذاشتم «نیل آرمسترانگ». ‫بیشترش از الکل تشکیل شده.
‫خیلی‌خب. آماده‌ای رِی؟
‫تا می‌تونی بخور.
‫هرشل؟ شروع کن.
‫ازت می‌خوام بگردی دنبال سیب آدم.
‫انگشت‌هات رو بیار دقیقاً زیرش.
‫اونجا «غشای کریکوتیروئید»‌ـه.
‫- پیداش کردی؟ ‫- آره، پیداش کردم.
‫بُرِش رو یه‌کم بالاتر از اون بزن.
‫باهام حرف بزن، هرشل. ‫می‌تونی غشا رو حس کنی؟
‫- آره. ‫- خوبه.
‫حالا باید سوراخش کنی.
‫یه نفس، یه حرکت.
‫خیلی‌خب. انجام شد.
‫حالا لوله رو بذار داخلش.
‫دکتر، اینجا بهتون نیاز داریم.
‫چند لحظه دیگه میام.
‫رِی.
‫رِی؟
‫حالش خوبه؟
‫بیهوش شده. نبضش خوبه.
‫به نظرم حال رِی خوبه.
‫مشکلی نداریم.
‫می‌تونی تخت هشت رو چک کنی؟
‫باید برای سه‌تا عمل دیگه آماده بشم.
‫آره.
‫اون ممکن بود برادرم رو بکُشه.
‫- تنها دکترمون رو! ‫- ولی ما نذاشتیم این اتفاق بیفته.
‫تعداد بلویلی‌ها از ما بیشتره. ‫نیوآرک هم همین‌طور.
‫اگه... ‫اگه درمانشون کنیم
‫بعدش یکی‌شون زرتی بیاد قدرت رو بگیره دستش چی؟
‫و کلاً ما رو از بین ببره!
‫می‌دونم که الان باید یه تصمیمی بگیرم
‫ولی اگه هیچ تصمیم درستی وجود نداشته باشه چی؟
‫هر کی بهت بگه راه‌حل ساده‌ست،
‫داره به سؤال اشتباهی جواب می‌ده.
‫انتخاب کردنِ یه جناح، و نابود کردنِ اون یکی جناح، ‫خیلی آسونه.
‫ساختنِ یه جامعۀ امن، سخت‌ترین کار دنیاست.
‫نمی‌دونم تصمیم درستی وجود داره یا نه.
‫ولی اگه وجود داشته باشه، ‫تو پیداش می‌کنی.
‫وقتی اون چراغ رو روشن کردیم ‫دنبال همین بودیم.
‫از کارِت پشیمونی؟
‫نه.
‫تو چی؟
‫نه.
‫باید برم به تازه‌واردهای توی آپارتمان سر بزنم.
‫امیدوارم اونجا بتونم به یه‌سری جواب برسم.
‫هی، حالت خوبه؟
‫- لئونارد! ‫- بله؟
‫اینجا رو قرنطینه می‌کنیم.
‫توی انبار غذا و اسلحه‌خونه ‫نگهبان می‌خوام.
‫با این اتفاق‌هایی که افتاده، احتیاط شرط عقله.
‫حله.
‫هی، بچه‌ها! می‌ریم برای قرنطینه!
‫نیگان کدوم گوریه؟
‫توی اسلحه‌خونه بهتون نیاز دارم.
‫[ورودیِ اورژانس]
‫باید حقیقت رو می‌پذیرفتی ‫و بی‌خیال می‌شدی.
‫چطوری بی‌خیال می‌شدم؟
‫بعد از اینکه همه‌چیزمون رو نابود کردین؟
‫دو گروه آدم داریم.
‫ولی فقط یکی‌شون می‌تونه بمونه.
‫حالا چطوری تصمیم بگیریم؟
‫ببین، من قبلاً یه یارویی رو می‌شناختم...
‫خب، حالا بهش می‌گیم یه «عوضی».
‫اون از آدما سه‌تا سؤال می‌پرسید،
‫و با همونا تصمیم می‌گرفت که
‫می‌تونن به‌عنوان عضوی از جامعه بمونن یا نه.
‫ولی خب، من اصلاً حوصله ندارم سؤالی بپرسم.
‫پس یه بازی می‌کنیم.
‫قراره «پینیاتا» بازی کنیم. ‫(به یه عروسک ضربه می‌زنن تا ازش آب‌نبات بریزه)
‫و شما دوتا پر شدین از...
‫آب‌نبات‌هایی با طعم کثافت.
‫دیلارد!
‫ببین دیلارد، هر از گاهی...
‫مجبوری چندتا تخم‌مرغ بشکنی.
‫وگرنه تخم‌مرغ‌ها انقدر زیاد می‌شن
‫که خودشون می‌شکنن و مجبور می‌شی تمیزشون کنی.
‫من از این خزعبلاتِ «تقصیر اونه، تقصیر اینه» ‫خسته شدم.
‫پس می‌ذاریم دیلاردِ گیج و ویج ما ‫چندتا ضربه بزنه
‫تا اینکه بالأخره یکی‌تون داوطلب بشه
‫مردمش رو از منهتن ببره بیرون.
‫دیلارد؟
‫♪ بزن، بزن، بزن! ♪
‫♪ باید بزنی به هدف، دیلارد ♪
‫♪ یا یکی‌تون از اینجا می‌ره، ‫یا جفت‌تون می‌میرین ♪
‫♪ بزن، بزن، بزن، بکوب توی سرشون ♪
‫اوه!
‫اوه! ای‌وایِ من.
‫یکی یادش رفته پول برق رو بده!
‫می‌دونین ما چطوری برق تولید می‌کنیم؟
‫با جنازه.
‫درسته. ما با مُرده‌ها اموراتمون رو می‌گذرونیم.
‫پس اگه هیچ‌کدومتون به حرف نیاید،
‫با کمال میل همۀ آدماتون رو می‌کُشیم.
‫شوخی‌تون گرفته؟
‫ترجیح می‌دین بچه‌هاتون
‫برقِ ایکس‌باکس منو تأمین کنن...
‫ولی این دعوای مسخره‌تون رو تموم نکنین؟
‫خیلی‌خب. گرفتم چی شد.
‫هی.
‫هی. دارم میام.
‫آره. قشنگ حس می‌کنم یکی اینجاست.
‫انجامش دادی؟
‫بی‌خیال.
‫فقط داشتیم یه درد و دل کوچیک می‌کردیم، همین!
‫ببین، من نمی‌دونم کی شروع‌کننده بوده
‫ولی هیچ‌کدوم از این دوتا عوضی بی‌گناه نیستن.
‫جنگ قرار نیست تموم بشه،
‫که یعنی تنها کاری که باید بکنیم اینه که...
‫عجب! هنوزم؟
‫- ناموساً؟ ‫- ای خدا.
‫مگه جا زدنِ یه مخزن چندتا نگهبان می‌خواد؟
‫بیشتر!
‫دارن اون پایین چه غلطی می‌کنن؟
‫بدجوری به ما مدیون می‌شی.
‫نه! نه، چشمات رو باز کن!
‫خواهش می‌کنم، نرو!
‫هرشل، نه!
‫باید تلاشم رو بکنم.
‫هر چهارتا دستگاه ونتیلاتور خاموش شدن.
‫اگه از آمبوبگ استفاده نکنیم، ‫تا پنج دقیقۀ دیگه مرگ مغزی می‌شن.
‫بیا، دیمین رو آمبو بزن. ‫می‌تونی تخت شش رو هندل کنی؟
‫- آره. ‫- تا حالا این کار رو کردی؟
‫یه‌بار.
‫وصلش کن به لولۀ تنفسی.
‫- هر شش ثانیه فشارش بده. ‫- هر شش ثانیه.
‫مامان، بشین!
‫ارۀ استخوان‌بُر، توی کابینت دیواری.
‫بیا.
‫خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.
‫چیزی داری بهم بدی تا دردم رو کم کنه؟
‫این بهترین چیزیه که دارم.
‫تا وقتی رسیدم این پایین...
‫تبدیل شده بودن.
‫حتماً یه بیمار گازشون گرفته.
‫خیلی‌خب، بیا دیلارد، ‫بریم به کارمون برسیم.
‫دیلارد.
‫اوه!
‫آه! ولم کن!
‫آه!
‫- کمکم کنین! کمکم کنین! ‫- همون زیر بمون!
‫آهای داداش...
‫گندش بزنن!
‫باید همون توی کافه می‌موندیم.
‫گشت‌وگذار توی شهر با تو خیلی حال می‌ده، داداش.
‫باید زودتر تخت سه رو آمبو بزنیم.
‫می‌دونم با این دوتا سرِ جنگ داری.
‫ولی اگه اینا بمیرن، همه‌مون می‌میریم. ‫نمی‌تونی کمک کنی؟
‫[اتاق ترومای ۱]
‫- لوییس؟! ‫- چیزی نیست.
‫به آمبو زدن ادامه بده!
‫کمکم کنین!
‫کمکم کنین! کمکم کنین!
‫کمکم کنین!
‫- هرشل، اون صدا رو شنیدی؟ ‫- چی رو؟
‫یک.
‫دو.
‫سه.
‫چهار.
‫پنج.
‫شش.
‫[ورودیِ اورژانس]
‫سلام. چطوری دکتر؟
‫چطوری باید به خانواده‌ش بگم
‫که از یه دست‌شکستگی مُرده؟
‫با هم بهشون می‌گیم.
‫بهشون می‌گیم ممکنه به‌خاطر شکستگی، آمبولی کرده باشه. ‫ (انسداد ناگهانی سرخرگ)
‫یا یه چیز کاملاً نامربوط،
‫مثل حملۀ قلبی یا آنوریسم.
‫چون بیشتر از این نمی‌دونیم.
‫هی.
‫تو یه مریض رو از دست دادی.
‫دردناکه.
‫همیشه هم دردناک می‌مونه.
‫به اونایی نگاه کن که نجاتشون دادی.
‫ببین، می‌دونم این‌طوری پزشکی یاد گرفتن، ‫خیلی یهویی تو رو میندازه توی دل ماجرا،
‫و زندگی اجتماعیِ دانشجویی‌ش هم که خب، افتضاحه.
‫ولی اینو بهت بگم،
‫یه مدرکِ پزشکیِ دست‌نویسِ خیلی خفن
‫از من می‌گیری.
‫اونم قاب‌شده.
‫بائر و کلودیا توی مسابقۀ...
‫کل‌کل و روکم‌کنیِ بی‌سابقه‌ای گیر کردن.
‫نکته اینجاست که،
‫و می‌دونم که عاشق نکته‌های این مدلی هستین،
‫می‌تونین تصمیم بگیرین یه گروه بمونه ‫و اون یکی رو بفرستین بره،
‫ولی دیر یا زود ‫حملۀ بعدی صورت می‌گیره.
‫پس بذارین جنگِ مسخره‌شون رو تموم کنن.
‫هر گروهی که زنده موند، همراهمون می‌مونه.
‫حق با توئه.
‫این جنگ باید تموم بشه.
‫تا وقتی که این گروه‌ها با هم بجنگن
‫منهتن در خطره.
‫و آره، اینکه بذاریم تا آخرین قطرۀ خون ‫با هم بجنگن...
‫یه راه‌حله.
‫ولی محاله تنها راه‌حل باشه.
‫ما سه‌تا، ابتدای آشنایی‌مون، دشمن همدیگه بودیم.
‫تا وقتی که بچه
‫بهمون یه هدفی داد تا با هم براش کار کنیم.
‫باید یه هدفی بهشون بدیم تا براش زندگی کنن.
‫انتقام مثل یه قفس‌ـه.
‫تنها راه فرار اینه که احساساتمون رو کنار بذاریم.
‫این زمین‌ها خیلی بزرگن.
‫به دستِ تک‌تکِ شماها نیازه
‫تا بهشون جون بدیم.
‫حالا می‌تونین از این داس‌ها ‫برای کشتنِ هم استفاده کنین،
‫یا می‌تونین ازشون استفاده کنین
‫تا این پارک رو به یه زمین کشاورزی تبدیل کنین.
‫اینجا، زنده موندن کافی نیست.
‫اینجا، در کنار هم، زندگی می‌کنیم.
‫خب، شاید واقعاً از پسِ ریاست برمیاد.
‫نمی‌دونم اون‌طرف رودخونه چه اتفاقی افتاده.
‫ولی مردمتون دارن فراموشش می‌کنن.
‫شما هم می‌تونین؟
‫سلام.
‫هرشل امروز ترکوند.
‫تو استاد خوبی هستی.
‫ممنون.
‫بیا. آروم.
‫- چندتا دیگه دارن میان؟ ‫- تموم شد.
‫بائر و کلودیا نتونستن فراموش کنن.
‫ولی ۱۴۶ نفر از ۱۴۸ نفر، امید رو انتخاب کردن.
‫آدمای خوبی اینجان.
‫و ما امروز چندتاشون رو نجات دادیم.
‫نه. تو نجاتشون دادی.
‫اونا زنده‌ان چون تو اون چراغ رو روشن کردی.
‫ریسک بزرگی کردی.
‫جفت‌تون این کار رو کردین.
‫و البته ریسک درستی کردین.
‫همه‌ش داشتم به «رامون» فکر می‌کردم.
‫«چوچو».
‫«ماریسول».
‫از دست دادنِ عزیزان، واقعاً...
‫هی.
‫لوییس کوچولو.
‫می‌فهمم.
‫درست می‌شه.
‫آره.
‫آره. درست می‌شه.
‫بی‌صبرانه منتظرم تا ‫دوباره بتونم بی‌صبرانه منتظر چیزهای مختلف باشم.
‫[مترو]
‫امروز که توی بیمارستان می‌دیدم داری چی‌کار می‌کنی
‫خیلی بهت افتخار می‌کردم.
‫خیلی داری زحمت می‌کشی.
‫خوشم میاد.
‫واقعاً؟ آره خب معلومه.
‫بابای من مرد خوبی بود.
‫و خیلی از خوبی‌های اونو ‫توی وجود تو می‌بینم.
‫این مال اون بود، ‫قبلش هم مال پدرش بود.
‫حالا مال توئه.
‫ممنون.
‫با کارهایی که امروز کردی، ‫نشون دادی بهترین رهبری هستی...
‫که اینجا می‌تونه داشته باشه.
‫تو امنیت همه‌مون رو تأمین کردی.
‫داریم همون جایی رو می‌سازیم که آرزومون بود.
‫جدی‌جدی داره به حقیقت می‌پیونده.
‫که همین موضوع، ‫همه‌چیز رو خیلی ترسناک‌تر می‌کنه، مگه نه؟
‫من جاهای زیادی بودم که دَووم نیاوردن.
‫ولی این یکی فرق داره.
‫اگه با این‌همه پتانسیلی که داریم
‫نتونیم اینجا رو سرپا نگه داریم
‫فکر نکنم دیگه هیچ‌وقت بتونیم.
‫می‌دونم.
‫ولی اینم می‌دونم که امروز رو به سلامت گذروندیم.
‫آره، درسته.
‫فردا قراره خیلی متفاوت باشه.
‫با این‌همه آدمِ جدید،
‫کلی چیز دیگه هست که باید در نظر بگیریم.
‫داروها و متانِ بیمارستان داره تموم می‌شه.
‫باید خاموشیِ برنامه‌ریزی‌شده داشته باشیم.
‫و تا وقتی که محله‌های بیشتری رو پاکسازی نکردیم
‫و همه رو اِسکان ندادیم،
‫یه مانعِ محکم بین خودمون و واکرها نیاز داریم.
‫اینا برای فرداست.
‫امشب رو بیا با لذت بردن از دستاوردهای امروز بگذرونیم.
‫می‌شه باهات روراست باشم؟
‫حالم از این نوشیدنی‌ها به هم می‌خوره.
‫مزۀ ادرار گربه می‌ده، نه؟
‫آره واقعاً!
‫ای جان.
‫این خیلی بهتره.
‫نوش جان.
‫آممم...
‫عین آزمایشگاه تولید مت‌آمفتامین‌ـه! ‫چه خبره؟
‫هاها!
‫ببین، درسته نوشیدنی‌ها رو از دست دادیم
‫ولی می‌تونیم دوباره تولید کنیم.
‫خیلی‌خب.
‫از قضا یکی از اون کثافت‌های بلویلی
‫متخصصِ تولید نوشیدنی توی وان حمومه!
‫خوشم اومد. ‫توی کافۀ من چه خبره؟
‫- خب، خوشحالم که پرسیدی. ‫- خیلی‌خب.
‫- دنبالم بیا. ‫- با کمال میل، برادر.
‫حالا بهش عادت نکنی ها.
‫فقط می‌خوام یه امشب رو ‫به ایکس‌باکس استراحت بدم.
‫گفته بودم یه خانم برات جور می‌کنم، نه؟
‫امروزم که حسابی گل کاشتی.
‫پس یچیزی بگو هرچی که خواستی
هر موضوعی که داره مهم نیست
‫هر چی که با افکار عجیب‌وغریبت جور درمیاد.
‫راستش فکر کنم بوی متان می‌دم.
‫احتمالاً باید لباسام رو عوض کنم، داداش.
‫- زود برمی‌گردم. باشه؟ ‫- خیلی‌خب.
‫حله.
‫اون داره تو رو با ما بد می‌کنه.
‫با من بد می‌کنه!
‫هی، بس کن.
‫اون مرد، آدم خوبی نیست.
‫قسم می‌خورم اگه یه روز...
‫هی، بس کن.
‫ببخشید ولی حسودیم شده.
‫پیش من بمون.
‫گفتم که نمی‌تونم، خب؟
‫- هی! ‫- خواهش می‌کنم.
‫- دلم برات تنگ شده. ‫- نه!
‫دوستت دارم.
‫«ترجمه از محمد سید»
‫تو همون خائنی؟
‫کمکی از دستم برمیاد؟
‫ما اومدیم تا یه معامله‌ای بکنیم.
‫[آنچه خواهید دید...]
‫از این زن هر چی بخوای ‫می‌تونه برات پیدا کنه.
‫تنها دکترمون رو می‌فرستی بره؟
‫از تو می‌خوام امنیتش رو تأمین کنی.
‫اگه اینجا زندگی کنم، ‫باید تابع قوانین تو باشم؟
‫همون قوانینی رو رعایت می‌کنی ‫که بقیه رعایت می‌کنن.
‫اگه این قضیه جدی باشه، ‫می‌تونه خطرناک باشه.
‫این شروعِ یه چیز بهتر برای همه‌ست.
دانلود فیلم و سریال W W W . M O V I E S H O . C O M