‫در تاریخ پانزده جولای ۱۹۹۲، ریچیل نیکل ‫در ویمبلدون کامن به قتل رسید.
‫پسر او، الکس، که آن زمان تقریبا سه سال داشت ‫تنها شاهد ماجرا بود.
‫تحقیقاتی که به دنبال آن صورت گرفت، ‫یکی از جنجالی برانگیزترین موارد در تاریخ پلیس بریتانیاست.
‫این سریال بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده است،
‫اما برخی از شخصیت‌ها و جنبه‌های داستان ‫برای اهداف نمایشی تغییر داده شده‌اند یا ساخته و پرداخته شده‌ند.
‫بابایی رو می‌بینی؟ ‫واسه بابا دست تکون بدیم؟
‫- آره. دست تکون بدید. ‫- باید با دو تا دستت دوچرخه رو بگیری؟
‫سلام!
‫نه! نه!
‫وقتی بچه بودم با مادرم رفتیم قدم بزنیم...
‫و هیچ‌وقت به خونه برنگشت.
‫خیلی‌خب، این جوراب رو بپوش.
‫و بعد باید ژاکتتو بپوشی.
‫- باشه؟ ‫- نه، می‌خوام مامان بیاد.
‫- زود باش. ‫- می‌خوام مامان تنم کنه.
‫اذیت نکن، الکس.
‫الکس... الکس... بیا اینجا. ‫بذار یه بار هم شده بابا تنت کنه.
‫سلام!
‫الکس.
‫- ژاکتم رو تنم کن. ‫- بابا هست دیگه.
‫- نمی‌خوام بابا کمکم کنه. ‫- لطفا، مامان داره آماده میشه.
‫- بیا بریم، باید اجازه بدیم مامان حاضر بشه. ‫- می‌خوام مامان تنم کنه.
‫- ژاکتم رو تنم کن. ‫- باشه.
‫بپوش.
‫اگه اصرار داری.
‫بذار ببینم.
‫ژاکتت رو میدی؟ عجله کن. ‫هر چی زودتر آماده بشیم،
‫زودتر می‌تونیم بریم پارک. ‫و بعدش...
‫- بعدش سوار سه‌چرخه میشیم. ‫- سوار سه‌چرخه میشیم.
‫اول میریم پارک، باشه؟
‫- با بابا خداحافظی کنیم؟ ‫- خیلی‌خب.
‫خوش بگذره. دوستت دارم.
‫- خیلی‌خب، حالا نوبت چیه؟ ‫- نوبت کفشم رسیده.
‫آفرین، و کفشت کجاست؟ اینجاست؟
‫تو آستینـت قایم کردی؟
‫زود باش رفیق! عجله دارم!
‫حرکت کن!
‫رسیدیم.
‫حاضر باش. می‌تونی بپری؟
‫آفرین.
‫خیلی‌خب. دستمو می‌گیری؟ ‫[لندن، ویمبلدون کامن]
‫چون داریم از پارکینگ رد میشیم. ‫به نظرت از چند تا درخت می‌تونی بالا بری؟
‫- پونزده تا. ‫- پونزده تا؟
‫- راستش نه، صد تا. ‫- صد تا؟
‫راستش نه، صد و ده تا.
‫صده و ده تا. باشه. ‫خیلی هم منطقی و عالی.
‫نه عزیزم. وایسا.
‫- و ماهی؟ ‫- آره.
‫چه نوع ماهی‌ای؟ ماهی بزرگ؟
‫- آره. ‫- ماهی بزرگ؟
‫بزرگ، متوسط و کوچیک.
‫آها!
‫- صبح بخیر رفیق. ‫- صبح بخیر. امروز همین یکی رو دارید.
‫آروم بزن. آروم، آروم.
‫اون چیه؟ کرمه؟
‫نگاه کن!
‫می‌بینی؟
‫ممنون.
‫موردی نداره. وایسا خودکارمو پیدا کنم. ‫لطفا پایین رو امضا بزن.
‫می‌دونی کی خیلی دوست داره؟ ‫فکر می‌کنم قورباغه‌ها دوست داشته باشن.
‫- آره. ‫- آره.
‫- فیل‌ها. ‫- فیل‌ها عاشقش میشن.
‫همه‌چی رو له می‌کنن.
‫به نظرم...
‫الو؟
‫الو، آندری؟ ‫شما نامزد ریچل هستید؟
‫شما کی هستید؟ ‫تو خونه من چیکار می‌کنید؟
‫آندری، کجایی؟ تنهایی؟
‫سلام، من آندری هنزکومب هستم. ‫بابای الکس هنزکومب.
‫آقای هنزکومب؟
‫- الکس اینجا نیست. ‫- کجاست؟
‫جاش امنه. لطفا همراه... ‫همراه... همراه من بیاید.
‫- میشه لطفا ما رو تنها بذارید؟ ‫- چشم قربان.
‫ممنون.
‫چی شده؟
‫بشینید.
‫به ریچل با چاقو حمله شد و کشته شد.
‫متاسفم.
‫فقط... کامل همه‌چی رو بگید.
‫فقط... ‫باید بدونم چی شده.
‫- ظهر بخیر. ‫- ظهر بخیر، قربان.
‫از تیم تحقیقات هستم. ‫باید کجا برم؟
‫اون‌طرف، قربان.
‫برداشت اولیه‌ات چیه؟
‫خب، با بررسی اجمالی که داشتم،
‫به نظر میاد حمله اولیه کمی از دورتر ‫جایی که جنازه رو پیدا کردیم اتفاق افتاده باشه.
‫فکر می‌کنی جابه‌جا شده؟
‫جراحات وارد ناشی از کشیده شدن روی زمینه،
‫که احتمالا از نقطه شروع رد خون آغاز شده.
‫بعد اون رد خون به صورت پراکنده دیده میشه.
‫در نهایت به اجبار به این سمت اومد.
‫جایی که به طرز خشونت‌باری ‫مورد آزار و اذیت قرار گرفت.
‫چندین بار مورد ضربات چاقو قرار گرفت.
‫اون کیه؟
‫اون جنازه رو پیدا کرد.
‫و بچه‌اش رو.
‫انگار اون پسر بچه نمی‌خواست ‫از کنار جنازه جُم بخوره.
‫ببخشید آقا. کاراگاه ویکرسون هستم. ‫احیانا نشنیدید اون پسر بچه حرفی بزنه؟
‫چرا اتفاقا، گفت...
‫«بلند شو مامان. مامانمو نجات بده.»
‫پس همه‌چی رو دیده؟
‫این بخش کاملا قرنطینه شده،
‫تا کسی بهش نزدیک نشه.
‫بهش آرام‌بخش زدیم. ‫تازه خوابیده.
‫جراحات پسرتون سطحیه، ‫بیشتر روی صورت اونه.
‫اگه امکان داره صبر کنید ‫تا خودش بیدار بشه،
‫روان‌شناس کودکِ ما می‌خواد ‫اول با شما صحبت کنه.
‫- میشه من... ‫- چطوره بریم خونه‌ی شما؟
‫باید واسه خودتون و پسرتون لباس بردارید. ‫فعلا نمی‌تونید اونجا بمونید.
‫- میشه برم داخل... ‫- اون... بهش‌ آرام‌بخش زدن.
‫قتل فجیع یک مادر جوان، آرامش حاکم
‫بر یکی از اعیان‌نشین‌ترین ‫حومه‌های لندن را متلاشی کرد.
‫او مورد آزار قرار گرفته بود، ‫و با بریدنِ گلو به قتل رسید.
‫پسر بچه‌ی خردسال نیز در این حمله ‫مورد ضرب‌وجرح قرار گرفته بود
‫و یک رهگذر او را در حالی پیدا کرد که ‫به بدن بی‌جان مادرش چسبیده بود
‫پسر بچه را غرق در گِل و خون پیدا کردند.
‫شواهد نشان می‌داد که از ناحیه سر به شدت ‫مورد ضرب‌وجرح قرار گرفته بود.
‫به گفته پلیس، احتمال دارد مهاجم ‫ابتدا کودک را ربوده و به میان بوته‌ها کشیده باشد
‫و سپس زمانی که مادرش برای یافتن او ‫به دنبال وی رفت، به او حمله کرده باشد.
‫چرا بچه رو نکشت؟
‫برید عقب. فاصله رو حفظ کنید.
‫زود باش آندری، پیاده شو.
‫خیلی‌خب، کافیه! برید عقب!
‫خیلی‌خب، تموم شد! ‫خب؟ کافیه.
‫به همسایه‌ها پیشنهاد دادن ‫اگه از خونه عکس بگیرن بهشون پول میدن.
‫مادر آندری از فامیل شوهرش استفاده می‌کنه، ‫پس می‌تونن اونجا پنهان بشن.
‫کمکی از دست ما برمیاد؟
‫اکثر این کارها به عهده‌ی ریچل بود. ‫من...
‫اصلا نمی‌دونم پسرم چه چیزهایی لازم داره.
‫- اصلا نمی‌دونم چی می‌خواد. ‫- ما هم لباس‌های شما رو می‌خوایم.
‫لباس تو و الکس که ‫به پزشکی‌قانونی تحویل بدیم.
‫- شاید بهتر باشه اسباب‌بازی هم برداری. ‫- باشه.
‫باشه.
‫از وقتی از جنازه دور شده ‫یه کلمه صحبت نکرده.
‫آندری، باید بفهمی که اگه الکس ‫قراره با این قضیه کنار بیاد،
‫نباید الان بهش دروغ بگی.
‫کاملا ضروریه که از همین اول ‫از شرایطش آگاه باشه.
‫اون در حال حاضر به صداقت ‫و یه روال ثابت احتیاج داره.
‫باشه.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب، گوش کن.
‫یه حادثه پیش اومده.
‫مامان کشته شده،
‫و از دنیا رفته.
‫برنمی‌گرده.
‫هی.
‫بیا بغلم.
‫قبلا به پارک محل میرفتن، ‫اما حدود یک ماه پیش یه نفر مزاحم‌شون شد.
‫بعد اون میرفتن ویمبلدون.
‫- امن‌تر بود. ‫- بله.
‫- خیلی‌خب. ‫- خوابید.
‫ممنون مامان.
‫توی خونه بودن،
‫الکس و ریچل رو میگم، می‌دونی؟
‫- من... ‫- آره.
‫گوش کن، می‌دونم دشواره...
‫ممکنه بهزیستی اونو ازم بگیره؟
‫دستگیرش کردن؟
‫صحنه‌ی جرم ۴.۵ کیلومتر وسعت داره، آندری،
‫و تا الان هیچ شاهدی وجودی نداره. ‫خب...
‫جان؟
‫هر چیزی که الکس دیده می‌تونه ‫به‌شدت مفید باشه،
‫اما هیچ‌کس نمی‌خواد ‫وضعیت رو بدتر کنه.
‫نه، و ببین، تصمیمش با ما نیست.
‫ولی اگه الکس تنها شاهد باشه،
‫جونش در خطره، درسته؟ ‫قاتل می‌دونه اونو دیده.
‫اینجا جاش امنه، آندری.
‫او می‌گوید در حال حاضر،
‫به طور واضح مشخص نیست که الکس ‫چه مقدار شاهد حادثه بوده است.
‫فکر می‌کنم یک کودک هیچ مفهومی از مرگ نداره،
‫و تا جایی که می‌دونه، ‫اینه که مادرش اون رو ترک کرده.
‫و از نظر اون، که البته این افکار ‫در کودکان همسن اون بسیار متداوله،
‫به خاطر کاری که کرده ترک شده.
‫اثرات این آسیب روحی تا چه زمان می‌مونه؟
‫ممکنه تا آخر عمر باشه.
‫چی شده؟
‫مگه این لباست چه مشکلی داره؟ ‫ببین، فقط... الکس.
‫اون لباسمو می‌خوام که طرح دایناسور داره.
‫- نیست... ‫- کجاست؟
‫خونه‌ست، ‫و الان نمی‌تونیم بریم خونه...
‫- ولی می‌خوام. ‫- نظرت چیه...
‫دنِ بیچاره چطوره؟
‫- می‌دونم اینو دوست داری. ‫- نه.
‫الکس، نمی‌تونیم بریم خونه، ‫باید همینو بپوشی.
‫می‌خوام برم خونه!
‫[لندن، مقر مرکزی پلیس]
‫- کیث. لطفا بشین. ‫- قربان.
‫هر جا رو نگاه می‌کنی ‫بحثِ این پرونده‌ست.
‫مسئله یه زن زیبا و مو طلاییه و قتل.
‫حتی بدون وجودِ پسر بچه، ‫رویای هر سر دبیریـه.
‫همم. و این وسط ما هیچ سرنخی نداریم.
‫یه زن تو مکان عمومی و در روز روشن ‫۴۹ بار با چاقو مورد اصابت قرار گرفت.
‫دریغ از یه سرنخ.
‫خودِ رئيس‌پلیس هم روزانه ‫گزارش پیشرفت کار رو می‌خواد.
‫به این زودی فشار گذاشتن؟
‫آره، یه کاراگاه می‌خوام که ‫بتونه این فشار رو تحمل کنه.
‫می‌خوام این پرونده رو حل کنی.
‫با کمال احترام قربان، ‫مثل جام زهر می‌مونه.
‫همین‌طور ممکنه فرصت طلایی
‫برای یه پلیس آینده‌دار باشه ‫تا خودش رو اثبات کنه.
‫کاسه اتوبوسی رو می‌خوام.
‫- کاسه... کاسه‌اش اونجا نیست. ‫- عیب نداره.
‫- توی این ظرف غذا نمی‌خوره. ‫- امروز می‌خوره.
‫الکس، این‌طوری که نمیشه. ‫چی می‌خوای؟
‫- جوری که مامان انجام می‌داد. ‫- روی قفسه‌ست.
‫الکس، بیا پایین. ‫باید بذارمت زمین.
‫- خبری نیست؟ ‫- نه.
‫بذار کمک کنم. ‫چون نمی‌خوره.
‫- باشه. ‫- باشه؟
‫مامان‌بزرگ جون بهت کمک می‌کنه، باشه؟
‫بیا.
‫خوبی رفیق؟
‫حالت خوبه، آندری؟
‫تیتر اصلی تمام روزنامه‌های کشوره.
‫درباره‌ی...
‫خبرنگارها جلوی مهد کودکش اطراق کردن.
‫ببین چی آوردم. ‫نگاه کن چی پیدا کردم.
‫- حرفی نزده؟ ‫- نه.
‫- نمی‌خوای نگاه کنی؟ ‫- باشه.
‫خیلی‌خب. ریختم.
‫به کمک اون نیاز دارید، آره؟
‫می‌دونم. دربیار...
‫می‌دونی وقتی مامان مُرد،
‫یه نفر دیگه اونجا بود، مگه نه؟
‫چیزی یادت میاد؟
‫چطوره... ‫چطوره نقاشی اونو بکشم؟
‫کمک می‌کنی نقاشی‌شو بکشم؟
‫شاید بهم بگی چی پوشیده بود؟
‫فقط...
‫این چطوره؟
‫این آدم بده رو می‌بینی؟ ‫ازش خوشم نمیاد.
‫و می‌خوام باهاش این کار رو کنم.
‫آره؟ می‌خوای امتحان کنی؟
‫خوبه.
‫اوه، آفرین.
‫خب، انگار یه چیزایی یادش میاد، ‫خدا بهش صبر بده.
‫بشین، من می‌کِشم. ‫زود باش. بشین.
‫حاضری؟
‫خوبه!
‫یه بار هم گریه نکرده.
‫چیزی لازم نداری؟
‫خب، شاید متوجه نیست ‫که اون... مُرده.
‫چی شده؟
‫می‌خوای بیام؟
‫نیک و پاول تو قلعه‌بازی عالی‌ان. ‫میام پیش‌تون، باشه؟
‫زود میاد.
‫- چی می‌خوای؟ ‫- واسه دیوار ملافه می‌خوام.
‫باشه، بردار.
‫آفرین.
‫خدا می‌دونه تو مغز کوچولوی اون چی می‌گذره.
‫با اون چیکار کنیم؟
‫الکس؟
‫وای، نگاه کن.
‫موقع تشخیص جنازه
‫شاید اونو با خودم ببرم.
‫واقعا؟
‫به نظرم فکر خوبی نیست.
‫آخرین فرصت اونه ‫که می‌تونه چهره مادرشو ببینه.
‫کجا رفت؟
‫می‌خوای الان مامان رو ببینی؟
‫الکس؟
‫می‌خوای الان مامان رو ببینی؟
‫[لندن، اداره پلیس ویمبلدون]
‫کیث؟
‫خانم‌ها و آقایون، ‫میشه یه لحظه توجه کنید؟
‫ممنون.
‫خیلی‌خب، ایشون کاراگاه پداره. ‫کیث یکی از باهوش‌ترین کاراگاه‌های منطقه‌ست.
‫یکی؟
‫خب اطلاعاتِ جدید چی داریم؟
‫خیلی‌خب، دو تا احتمال وجود داره.
‫یه مرد با موی کوتاه رو دیدن ‫که کنار نهر نزدیک پارک دستشو می‌شسته،
‫و یه مرد با موی دم اسبی رو دیدن ‫که بعد پیدا شدن جنازه با سرعت فرار می‌کرد.
‫خب، همین که دم‌اسبی داره ‫باید بره زندان.
‫اما همچنان یه مشخصات منطبق هم نداریم،
‫بعلاوه هیچ اثری از سلاح قاتل، ‫دی‌ان‌ای، اثر انگشت نیست،
‫به جز یه رد پای نصفه‌ونیمه،
‫و لکه‌های رنگ قرمز در موی الکس،
‫هیچ مدرک فیزیکی‌ای نداریم.
‫اون تیکه برگه‌ای ‫که روی پیشونی مقتول بود چی؟
‫بله. اطلاعیه بانک بود ‫که رمز کارت ریچل رو فرستاده بودن.
‫اما نمی‌دونیم چطور از اونجا سر درآورده ‫و چه معنای خاصی داره.
‫خب، از بین پونصد شاهدِ احتمالی...
‫که هنوز تحقیقات ما ادامه داره،
‫به‌همراه صد مجرم سابقه‌دار ‫که در همون اطراف زندگی می‌کنن.
‫ببخشید، بفرمایید.
‫همچنان هیچ مدرک دندون‌گیری ‫از قاتل پیدا نکردیم؟
‫نه. و آسیب‌شناس میگه،
‫چون شریان خون مقتول پاره نشده، ‫احتمالا قاتل غرق در خون نبوده.
‫مثل پیدا کردن سوزن تو انبار کاه می‌مونه.
‫حتی مطمئن نیستم ‫داریم انبار کاه درستی رو نگاه می‌کنیم یا نه.
‫هنوز با پسر بچه صحبت نکردیم؟
‫پلیس می‌گوید در هنگام حمله دست‌کم صد نفر
‫در زمین حضور داشتند.
‫این پارک منطقه‌ای محبوب برای دوندگان و افرادی‌ست ‫که سگ خود را برای پیاده‌روی می‌آورند.
‫در واقع، مسابقات گلف در جریان بوده،
‫و گلف‌بازها در چند صد متری جایی
‫که قتل صورت گرفت، حضور داشتند.
‫از ساعت هفت و نیم اینجا بودیم. ‫همچین چیزی نشنیده بودیم.
‫می‌دونم همه مضطرب هستیم،
‫ولی من چندین سال ‫در بخش آسیب روحی دوران کودکی کار کردم،
‫و بهتون اطمینان میدم اگه الکس بتونه ‫در مورد اون حادثه صحبت کنه،
‫در آینده واسش مفیده.
‫خب... الان
‫همه‌مون تجربه خودمون از نحوه فهمیدن ‫این حادثه رو به اشتراک گذاشتیم،
‫فقط یه نفر مونده بگه.
‫و تو اونجا بودی، مگه نه الکس؟
‫وقتی که اون آدم بده ‫مامانی مهربونت رو کشت.
‫یادت میاد اون چیزی گفته باشه، الکس؟
‫چاقو تو کدوم دست اون مرد بود، الکس؟
‫دست چپ یا راست؟
‫هی الـ... الکس؟
‫- آروم باش. ‫- عیب نداره.
‫حتما احساس...
‫ضعیف و ناتوانی داشتی.
‫وقتی اولین بار اون آدم بده رو دیدی ‫یادت میاد چه اتفاقی افتاد، الکس؟
‫آروم باش الکس.
‫عیب نداره. ایرادی نداره.
‫الکس، تمومش کن. نقاشی بکش.
‫ببین، فکر می‌کنم الکس می‌تونه اتفاقاتِ ‫بدترین روز زندگی‌شو به یاد بیاره.
‫چون اون پسر بچه باهوشیه.
‫خیلی‌خب، الکس، بس کن. بس کن. ‫آروم باش.
‫آروم بازی کن یا بس کن. ‫الـ... الکس.
‫الکس، بس کن. ‫الکس. الکس!
‫هی. الکس، بس کن. ‫کافیه، آروم باش.
‫- اون چیه؟ دودکشه؟ ‫- ساختمونه.
‫ساختمون کشیدی، آره؟ و اون قایقه؟
‫اتاقک مجاوره.
‫سلام.
‫آما... آماده‌ای ادامه بدیم؟
‫فکر می‌کنم شاید بهتر باشه ‫برم و سه‌چرخه‌شو بیارم یا...
‫خب آندری، ازت می‌خوام ‫بدونی که اون بچه‌ست.
‫الکس هنوز دایره لغات یا تجربه کافی ‫برای بیان اتفاق پیش اومده رو نداره
‫یا اینکه چه احساسی داره.
‫مثل بازجویی می‌مونه.
‫تو داری کار درست رو انجام میدی.
‫واقعا؟ مطمئنی؟ ‫چون انگار اون بچه رو نمی‌شناسم.
‫در واقع، برای همه ما تازگی داره.
‫هیچ‌کس دقیقا نمی‌تونه بگه ‫اثرات بلند مدتش چیه،
‫اما بدون روان‌درمانی،
‫خطر اینکه الکس بزرگ بشه ‫و زندگی‌ای خشمگین و آشفته داشته باشه
‫و به خودش یا بقیه آسیب بزنه،
‫فقط بیشتر می‌شه.
‫آندری.
‫خیلی ممنون تشریف آوردی.
‫ایوان آگنیو هستم. تلفنی صحبت کردیم. ‫[لندن، مقر مرکزی پلیس]
‫سفر راحت بود؟ ‫می‌دونم یه‌کم نگران بودی.
‫آره، چون رسانه‌ها معمولا ‫از گزارش‌های پرواز خبردار میشن، پس...
‫- صحیح. ‫- الان تو فرودگاه بلیت می‌خرم.
‫بله، بله، درک می‌کنم.
‫آم، می‌خوای کیفت رو اونجا بذاری؟
‫آم...
‫می‌خوام یه چیزی نشونت بدم.
‫خب این اتاق تنها و تنها ‫به تحقیقات اختصاص داده شده.
‫یکی از بزرگ‌ترین تحقیقات ‫در تاریخ پلیس بریتانیاست.
‫و داریم دوباره ‫تحقیقات رو شروع می‌کنیم، آندری.
‫نمی‌دونم چی عوض شده.
‫خب،
‫فناوری دی‌ان‌ای از سال ۱۹۹۲ ‫دستخوش تغییرات زیادی شده،
‫و با یه شرکت پزشکی‌قانونی مستقل قرارداد بستیم
‫تا تمام نمونه‌های پرونده رو ‫دوباره تحلیل کنن.
‫باشه، و رسانه‌ها خبر دارن؟
‫نه.
‫هنوز خبر ندارن.
‫ببین، می‌دونم بار آخر ‫اشتباهاتی صورت گرفت،
‫ولی... به کمک تو نیاز داریم، آندری.
‫و می‌دونم حساسیت زیادی داره...
‫ولی دوست دارم ‫درباره الکس باهات حرف بزنم.
‫[اسپانیا، کاتالونیا]
‫سلام، چه خبرا؟
‫چه خبر، رفیق؟
‫نگاه کنید، نگاه کنید، نگاه کنید.
‫دیگه وقتش بود.
‫وایسا ببینم. ‫سه مرد دانا اومده بودن دیدنت؟
‫- بالاخره یه رول خرید. ‫- بمیر.
‫قراره دود کنیم یا نه؟
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫الکس.
‫اومدی.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫کجا بودی؟ ‫چند ساعت میشه برگشتم.
‫بعد مدرسه رفتم پیش دوستم ‫تو یه کاری بهش کمک کنم.
‫- واقعا؟ ‫- آره. غذا خوری؟
‫نه، هنوز نه. ولی اگه میل داری، ‫می‌تونم واست یه چیزی بپزم.
‫واقعا؟
‫آم...
‫تو...
‫نمی‌خوای بپرسی دلیل لندن رفتنم چی بود؟
‫چرا.
‫چطور بود؟
‫آره، چیزه...
‫خوب بود.
‫دارن دوباره پرونده رو باز می‌کنن،
‫و می‌خوان یه بار دیگه با تو صحبت کنن.
‫من هر چی می‌دونستم رو بهشون گفتم.
‫تازه، الان دیگه بهش فکر نمی‌کنم.
‫می‌دونم الکس. فقط... ‫گفتم حداقل درباره‌اش حرف میزنیم.
‫نمی‌تونی جای من صحبت کنی، بابا.
‫من دیگه بچه نیستم.
‫الکس.
‫میشه در بزنی؟
‫ببخشید، من...
‫فکر نکردم.
‫الکس ببین، من...
‫می‌دونی که پلیس رو مقصر می‌دونی. ‫درک می‌کنم.
‫ولی موضوع اون‌ها نیست.
‫و موضوع منم نیست.
‫- مسئله... ‫- حق نداری پای مامان رو وسط بکشی.
‫دلم نمی‌خواد مامانم رو ‫به خاطر مرگش به یاد بیارم.
‫می‌خوام اونو با زندگی که داشت ‫و خواسته‌اش برای من به یاد بیارم.
‫- نمی‌خواست آموزش متعارف داشته باشم. ‫- هنوز تصمیم نگرفته بودیم...
‫- نمی‌خواست حیوون بخورم. ‫- حداقل ماهی بخور.
‫بدنت به پروتئین نیاز داره، الکس. ‫چیزه...
‫اجازه نمیدم دوباره پای منو ‫به این مخمصه باز کنی.
‫الکس، صبر کن. الـ...
‫برای همه سوال شده،
‫وقتی قتل‌ها در روزِ روشن رخ می‌دهند، ‫آیا دیگر کسی در امان است؟
‫همیشه اینجا احساس امنیت داشتم. ‫همیشه.
‫خب... زندگی‌مو دگرگون کرد.
‫چندین مظنون وجود دارد. ‫چهار مرد در نزدیکی صحنه جرم دیده شدن.
‫شاید مهم‌ترین مظنون ‫مردی بوده که دیده شده
‫کمی پس از قتل، ‫در این نهر دست خود را می‌شورد.
‫او نیز همانند سایر مظنونین ردیابی نشده است،
‫و پلیس بیم آن را دارد ‫که اگر او قاتل باشد،
‫امکان قتل دوباره وجود داره.
‫قربان.
‫آندری. نیکلاس کمبل هستم.
‫لطفا بلند نشید.
‫متوجه شدم که دچار تردید شدید.
‫بله، چیزه...
‫فکر نمی‌کنم از پس این کار بربیام.
‫این چیه؟ رنگین‌کمونه؟
‫- به دوست من نشون میدی؟ ‫- ببینم.
‫آره.
‫ما به اطلاعات نیاز داریم، آندری.
‫و برای اینکه دست‌مون خالی نمونه، ‫باید با رسانه دوست باشیم.
‫متوجه‌ای؟
‫- نه راستش... ‫- ما... شدیدا بهش احتیاج داریم، آندری.
‫ممنون.
‫خیلی‌خب.
‫بابا زود میاد. هی، ناراحت نباش. ‫پاول اینجاست.
‫- بازم نقاشی بکش. ‫- آره، زود میاد.
‫- نه. بابا... ‫- برچسب می‌خوای؟
‫نرو. نه.
‫شاید بهتر باشه نقاشی بکشی ‫و وقتی بابایی میاد بهش نشون بدی.
‫کدوم برچسب رو دوست داری؟
‫اومد.
‫- آندری. ‫- میشه لطفا آروم باشید.
‫آقای هنزکومب می‌خوان بیانیه بدن.
‫- بعدا می‌تونید سوال بپرسید. ‫- آندری!
‫بعدا می‌تونید سوال بپرسید.
‫- آروم باشید. ممنون. ‫- آندری!
‫- الکس هنوز حرف نزده؟ ‫- الکس چقدر از اتفاقات رو یادش میاد؟
‫نمی‌دونم الکس در آینده ‫چه سرنوشتی خواهد داشت.
‫اما فقط می‌خوام به هر کسی که ‫عامل این کار رو می‌شناسه بگم،
‫صرف‌نظر از احساسش نسبت به اون،
‫لطفا با پلیس تماس بگیره... ‫قبل از اینکه زندگی شخص دیگه‌ای رو هم نابود کنه.
‫- پیشرفتی در پرونده حاصل داشته؟ ‫- کجا زندگی می‌کنی، آندری؟
‫وضعیت خواب الکس به چه صورته؟
‫اگه امکان داره به حریم خصوصی ‫این خانواده احترام بذارید...
‫- و... ‫- خوبی؟
‫بعدی کیه؟
‫اوه.
‫هی!
‫بریم.
‫مسئله فقط نیازهای الکس نیست، می‌دونی؟
‫تو هم اونو از دست دادی، آندری.
‫تو چه چیزی نیاز داری؟
‫بیا.
‫مطمئنی؟
‫هی. زود میام.
‫هی، چی شده؟
‫چند دقیقه دیگه میام.
‫- می‌تونیم بازی کنیم، رفیق. ‫- نه.
‫- قبل اینکه بفهمی برمی‌گردیم. ‫- نه.
‫الکس.
‫بهت توضیح دادم، مگه نه؟ ‫میرم جایی که مامانت فوت شده رو ببینم.
‫می‌خوام گل رز بذارم
‫و خداحافظی مناسب داشته باشم. ‫زود میام.
‫ولی منم می‌خوام بیام.
‫- الکس، فکر نمی‌کنم... ‫- می‌خوام بیام.
‫تو هم می‌خوای خداحافظی کنی؟
‫آره.
‫به نظرم فکر خوبی نیست.
‫هی.
‫باید مطمئن بشیم ‫می‌دونی داری چیکار می‌کنی.
‫می‌خوای بیای و خداحافظی کنی؟
‫آره.
‫خیلی‌خب.
‫مطمئنه.
‫- آره. خیلی‌خب، باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب.
‫بهشون توجه نکن.
‫خیلی‌خب. برید کنار لطفا. خب؟ ‫بذارید راه برن.
‫برید عقب! دارید بچه رو می‌ترسونید.
‫برید عقب. جلو نیاید.
‫گفتم برید عقب!
‫اینجاست؟
‫بابا اینجاست.
‫همیشه کنارت می‌مونه.
‫یادت میاد؟
‫این چی؟ شبیه اینه؟
‫خیلی‌خب، یعنی نه.
‫این چی، الکس؟
‫نه؟ خیلی‌خب، باشه.
‫یه سوال، یادت میاد چی پوشیده بود؟
‫تی‌شرت داشت؟ ‫مثل چیزی که بابا پوشیده؟
‫یا پیراهن یقه‌دار این شکلی بود؟
‫این شکلی بود یا شبیه لباس پاول؟
‫شبیه این بود؟ شبیه این لباس بود؟
‫- لباسش این شکلی بود. ‫- دکمه داشت.
‫آره؟ پیراهن داشت.
‫- خیلی‌خب. ‫- خیلی‌خب.
‫مثل بابا لاغر بود؟
‫مثل پاول چاق بود؟
‫مثل بابا.
‫مثل بابا بود. ‫خیلی‌خب، خوبه. واقعا خوبه.
‫- خیلی خوبه، رفیق. ‫- آره.
‫بزرگ بود یا کوچیک، الکس؟
‫خب، اون بچه‌ست پاول. ‫واسه اون همه بزرگ هستن.
‫بتمن.
‫- اون... ‫- بتمن.
‫بعدا بتمن‌بازی می‌کنیم. ‫شلوار داشت یا شلوارک؟
‫- بتمن. ‫- بتمن چی؟
‫کمربند.
‫کمربند؟ ‫مثل بتمن کمربند داشت؟
‫- اوهوم. ‫- آره؟ کمربند داشت.
‫بتمن.
‫منظورش اینه کمربند ابزارشو ‫روی لباسش بسته بود.
‫اون مرد پیراهن‌شو تو شلوارش نزده بود، ‫اما یه کمربند داشته.
‫می‌دونم عجیبه، ولی الکس مطمئن بود.
‫جوون، سفید پوست، لاغر، موی کوتاه،
‫لباس سفید، شلوار آبی،
‫کفش قهوه‌ای، کیف سیاه.
‫پسر باهوشی داری.
‫ممنون، آندری.
‫می‌دونم تمرکزت روی مراسم ترحیمه، ‫ولی این...
‫عالیه.
‫واقعا؟
‫الان می‌تونیم اظهاریه ‫تمام شاهدها رو بررسی کنیم
‫و دنبال مطابقت بگردیم.
‫ولی این نشون میده ‫الکس همه‌چیز رو یادش میاد.
‫نمی‌دونیم چه بلایی سرش میاره.
‫توصیفاتِ الکس به این معنیه ‫که می‌تونیم تمام اظهاریه رو بررسی کنیم
‫و دنبال شباهت و مطابقت باشیم.
‫ببینید، می‌دونم به فشارهای دیگه اضافه شده ‫و کار رو سخت‌تر می‌کنه،
‫اما اتلافِ وقت نیست.
‫یه نفر مطمئنا این مرد رو دیده.
‫حرف از اتلاف وقت شد...
‫سرنخ‌ها و جزییات دیگه، ‫تلفنی صحبت می‌کنیم.
‫آم، ما از همکاری شما با دایره‌های دیگه ‫مطلع هستیم، پروفسور بریتون،
‫و... از موفقیت‌های شما هم آگاه هستیم.
‫کاراگاه پدار هستن.
‫و باید لیستِ مظنونین‌مون رو کاهش بدیم.
‫- اینطور گفتی، درسته کیث؟ ‫- بله.
‫خب به نظرتون می‌تونید
‫یه پروفایل روان‌شناختی از هیولایی ‫که این کار رو کرده درست کنید؟
‫اوه، اون هیولا نیست.
‫اون مذکره، بین ۲۰ تا ۳۰ سال سن داره،
‫و در برقراری ارتباط با جنس مخالف ضعف داره.
‫به نظر میاد ‫تخیلاتِ بسیار قوی و ناهنجاری داره
‫و احتمالا از نوعی اختلال عملکرد رنج می‌بره.
‫اگه شاغل باشه، ‫یه کار ساده و عاری از تخصص داره،
‫و مجرده، با پدر و مادرش زندگی می‌کنه ‫یا توی یه آپارتمان یه‌خوابه ساکنه.
‫بعید می‌دونم قربانی اون رو می‌شناخته، ‫وگرنه اون بچه زنده نبود.
‫اسمش ریچل‌ـه، ‫و ما اینجا از لفظ «قربانی» استفاده نمی‌کنیم.
‫از چند تا عکس ‫این تحلیل‌ها رو انجام دادید، آقای بریتون؟
‫معمای اصلی همین جاست.
‫چرا اجازه داد اون بچه زنده بمونه؟
‫پروفسور هستم.
‫آندری؟
‫آندری!
‫چی شده، مامان؟
‫اینجان.
‫چی شده؟
‫نگاه کن.
‫ما رو پیدا کردن.
‫- هر دو اینجا هستید. خوبه. ‫- چی شده، گرنت؟
‫مردی که داشته دستشو ‫توی نهر می‌شسته کیف مشکی‌رنگ داشته.
‫و بعد از توصیفاتِ الکس،
‫می‌دونستم یه اظهاریه‌ای مبنی بر ‫یه پیراهن سفید و یه کیف وجود داره.
‫- و... ‫- پیداش کردی.
‫زنِ دکتر گفت سه بار از کنار یه مرد رد شده ‫و طرف مشکوک میزده.
‫و آخرین بار که اونو دیده...
‫«متوجه شدم کمربند یا نوعی تسمه ‫در دور کمر داشت.»
‫مثل بتمن.
‫آره. اون قاتل رو دیده.
‫- صورتش لاغر بود؟ ‫- بله.
‫در ابتدا، به یک جنایت بدنام می‌پردازیم
‫که دو ماه پیش تیتر اول ‫رسانه‌های سراسر بریتانیا را به خود اختصاص داد.
‫در ویمبلدون کامن واقع در جنوب‌غربی لندن، ‫یک مادر جوان،
‫به نام ریچل نیکل، که در کمین گرفتار شد ‫به‌طور مکرر با چاقو مورد اصابت قرار گرفت.
‫پسر دو ساله‌اش، با بدن خراشیده و کبود، ‫در حالی پیدا شد که به پیکر او چسبیده بود
‫سن آن مرد حدودا بین بیست تا سی سال ‫تخمین زده می‌شود.
‫او قدبلند بود، بیش از ۱۷۸ سانتی‌متر قد داشت، ‫و موهای کوتاه قهوه‌ای داشت.
‫وی پیراهنی سفید با دکمه ‫و شلواری تیره‌رنگ، احتمالا آبی، بر تن داشت
‫و یک کیف کوچک تیره همراه خود حمل می‌کرد.
‫پاول، اصلا عادی نیست.
‫- دارن سطل زباله‌مون رو می‌گردن. ‫- آره، و بهش رسیدگی می‌کنیم.
‫نامه‌هامون رو می‌دزدن، ‫صبح تا شب زنگِ خونه رو میزنن.
‫- باهاشون حرف میزنیم. ‫- اما گوش نمیدن.
‫آندری، با توجه به درخواست مطرح‌شده ‫تو برنامه کرایم‌واچ
‫پیشرفت جدید تو پرونده حاصل شده.
‫چندین نفر تماس گرفتن ‫و با توجه به چهره‌نگاری یه اسم مشابه رو گفتن.
‫الان بازداشت شده.
‫خیلی‌خب.
‫خیلی‌خب. پیاده شو.
‫کاملا مطابقت داره.
‫در واقع همون چهره‌نگاری ما به صورت زنده‌ست.
‫و حتی با پروفایل پروفسور بریتون ‫تطابق بیشتری داره.
‫عه. ‫الان شد پروفسور، آره؟
‫کالین استگ. بیست ساله، مجرد، ‫بیکار، نزدیک پارک زندگی می‌کنه
‫و هر روز اونجا میره.
‫آره، و میگه پونزدهم ماه ‫سگشو برده پیاده‌روی.
‫ولی میگه زمانِ قتل برگشته خونه.
‫همسایه‌ها میگن آدم عجیبیـه.
‫توی خونه‌اش چند تا چاقو پیدا کردیم،
‫بعلاوه کتاب‌هایی درباره جادوی سیاه.
‫می‌دونید، من بیدار میشم، ‫روزنامه‌ها رو پخش می‌کنم و آم...
‫خب، برمی‌گردم خونه‌ام، ‫سگم برندی رو برمی‌دارم و...
‫دور... دور... دور... دور... ‫دور پارک راه میریم.
‫و هیچ‌وقت ریچل کالین رو ‫توی پارک دیده بودی؟
‫خب، یه نفر شبیه به اون رو دیده بودم، ‫آره، حدود دو سال پیش.
‫پیش خودم گفتم دختر جذابیه، می‌دونی،
‫اینکه دوست دارم دوباره اونو ببینم.
‫می‌دونی اما...
‫اما ندیدی؟
‫خب، نه.
‫این یکی چی؟
‫- کدوم یکی؟ ‫- خوبه.
‫اوه، نصفه‌ست. به‌درد نمی‌خوره. ‫می‌خوای پرت کنی؟
‫زود باش. دو تا دیگه اونجاست.
‫ببخشید. ‫باید می‌اومدم تا...
‫آندری، درسته؟
‫همسر شما توی ومیبلدون به قتل رسید.
‫- باید بریم. ببخشید. ‫- اوه، باید الکس کوچولو باشه.
‫- ببخشید. ‫- خواستم مطمئن بشم حال جفتتون خوبه.
‫- بله، خوبه. ‫- نه.
‫- ببخشید، من... ‫- نمی‌خوام برم.
‫مسئله اینه، کالین،
‫همسایه‌ات میگه روز قتل
‫رفتارت عجیب بوده.
‫وقتی واسه همسایه‌ات تعریف می‌کردی،
‫انگار تازه دوش گرفته بودی ‫و لباس عوض کرده بودی.
‫می‌دونی کیو میگید، و اشتباه می‌کنه.
‫ببخشید، میشه یه لحظه بیای؟
‫آره، یه همسایه دیگه گفت ‫که اون روز اون رو دیده
‫اون ساعتی که خودش میگه ‫به خونه برگشته
‫سمتِ پارک میرفته.
‫اینو هم گفت که یه کیف سیاه‌رنگ داشته.
‫خب، عجله نکنید.
‫شماره پنج.
‫مطمئن هستید؟
‫شماره پنج رو دیدم، مطمئنم.
‫کالین، اگه بهت بگم که...
‫یه شاهد کاملا قابل اطمینان
‫امروز صبح در صف تشخیص هویت ‫تو رو شناسایی کرد
‫و مطمئنه تو رو در روز قتل،
‫نزدیک به صحنه‌ی جرم، در ساعاتِ ‫۱۰:۱۰، ۱۰۱۷ و ۱۰:۲۰ صبح دیده، چی میگی؟
‫من نبودم.
‫مسئله اینجاست که، ‫حرفتو باور نمی‌کنم، کالین.
‫و هیچ‌کس حرفت رو باور نمی‌کنه.
‫من نبودم.
‫خب...
‫اعتراف کرد که توی پارک ‫بدون لباس آفتاب می‌گرفته
‫می‌تونیم به اتهام بی‌اخلاقی ‫اون رو بازداشت کنیم.
‫ولی به اعترافش برای انجام قتل نیاز داریم.
‫اما اون دروغ میگه، قربان.
‫قبول دارم.
‫شاهد گفت کاملا مطمئنه.
‫آره، مظنون قابل اتکاییه.
‫ولی شما هم می‌دونید، بدون اعتراف،
‫دادستانی میگه ادله‌ی غیر مستقیمه.
‫می‌تونیم شاهد عینی رو بیاریم ‫تا شواهد محکم‌تر بشه؟
‫- الکس؟ ‫- آره.
‫یا باید صف تشخیص هویت ویژه ‫واسه اون برگزار کنیم؟
‫یا حداقل عکس مظنون رو بهش نشون بدیم؟
‫نه.
‫اون بچه‌ست.
‫ارزش استنادی محدودی داره.
‫باید اجازه بدیم الکس بچگی کنه، ‫و باید اعتراف اون رو بگیریم.
‫خب، برو بگیر.
‫یادت نره، ‫مردم اینجا از گذشته ما خبر ندارن.
‫فراموش نکن.
‫مگه می‌ذاری یادم بره؟
‫آندری! الکس!
‫سلام. حالت چطوره؟
‫خوبم، شما چطوری؟
‫به موقع رسیدید. ما پایین نشستیم.
‫الان میام. خوش آمدید.
‫امیدوارم گرسنه باشید.
‫عه، اومدید. بفرمایید.
‫فر رو خاموش نکردی.
‫بشینید.
‫بارون به حدی شدید بود ‫که استخر پر از برگ شده.
‫امروز صبح درگیر تمیز کردن استخر بودم.
‫شانس آوردی اینجا نبودی.
‫راستی لندن چطور بود؟
‫اسم لندن رو نیار.
‫خوش گذشت.
‫غذا رو دوست نداری، الکس؟
‫من گیاه‌خوارم.
‫- ولی بابات گفت ماهی می‌خوری. ‫- می‌خوره.
‫ولی بعضی گیاه‌خوارها ماهی می‌خورن.
‫نه، بهش گفتم دیگه ماهی نمی‌خورم.
‫ببین، عیبی نداره. ‫واسش یه چیز دیگه می‌پزم.
‫نه، الکس داره کله‌شق‌بازی درمیاره.
‫خب نوجوونه.
‫مخصوصا که تو سن بلوغه.
‫الکس، یه‌کم امتحان کن و اگه دوست نداشتی، ‫مجبور نیستی همه‌شو بخوری.
‫می‌خوای بالا بیارم؟
‫زیاده‌رویه.
‫چرا دخالت می‌کنی؟
‫منظورت چیه؟
‫الکس، گوش کن. ‫تا ۱۸ سالت نشده، هر چی من بگم انجام میدی، خب؟
‫آبرومونو نبر. ماهی رو بخور.
‫بچه رو باید تنبیه کرد، ‫وگرنه لوس میشه، نه؟
‫مهم نیست. ‫یه چیز دیگه می‌پزم.
‫- نه. ‫- واسه این تنبیه میشم؟
‫ممنون. می‌خوره.
‫داری ناامیدش می‌کنی.
‫اگه مادرت بود و رفتارتو می‌دید ‫خجالت می‌کشید، خب؟
‫- ماهی رو بخور. ‫- تو از پلیس هم بدتری.
‫- غذاتو بخور. ‫- جای اون حرف نزن!
‫هی، چاقو رو بنداز. ‫بی‌خیال، آروم باشید.
‫- الکس. ‫- الکس، لطفا چاقو رو بنداز.
‫[پسری که مامانش کشته شد]
‫آندری!
‫میگی کار اون نیست؟
‫میگم که ناچاریم اونو آزاد کنیم.
‫ولی اگه کار اون باشه،
‫اگه بیاد سر وقت الکس چی، ‫مخصوصا الان که بهش شک دارید؟
‫الکس رو هیچ خطری تهدید نمی‌کنه، آندری. ‫این مرد مدت زیادی آزاد نمی‌مونه.
‫از کجا میگی خطری تهدیدش نمی‌کنه؟ ‫تو گفتی اون مرد قاتله.
‫و الان آزادش می‌کنید. درک نمی‌کنم.
‫یه دقیقه دیگه میام.
‫چی گفت؟
‫- باید آزادش کنن. ‫- چرا؟
‫نمی‌دونم مامان. نمی‌دونم.
‫- مدارک ناکافی... نمی‌دونم. ‫- منطقی نیست.
‫می‌دونم. منطقی نیست. ‫اما نـ... نمی‌دونم چیکار کنم.
‫نمی‌دونم با این هدیه‌ها چیکار کنم، ‫نمی‌دونم با خبرنگارا چیکار کنم.
‫وقتی اونو دستگیر کنن، مطمئنم...
‫اگه دستگیرش نکنن چی؟
‫چون الان، قاتل اون بیرون ‫راست‌راست می‌چرخه،
‫و کیث نمی‌تونه امنیت الکس رو تضمین کنه.
‫- هیچ‌کس نمی‌تونه. ‫- خیلی‌خب.
‫و من به ریچل قول دادم ‫که از پسرمون مراقبت می‌کنم.
‫- صداتو بیار پایین الکس نشنوه. ‫- نمی‌تونیم با این وضع ادامه بدیم.
‫- نباید این شرایط رو تحمل کنه. ‫- می‌دونم، می‌دونم.
‫و بین مردم مهربون،
‫روان‌شناس‌ها، پلیس، و رسانه‌ها
‫نمی‌تونه بچگی معمولی داشته باشه، می‌تونه؟
‫و شاید بهتره همین کار رو کنم،
‫اونو یه جایی ببرم که ما رو نشناسن.
‫- نه. ‫- خب چاره چیه مامان؟ چی میشه؟
‫شاید اگه برای همیشه اونو از اینجا ببرم، ‫این تنها فرصتش باشه که یه زندگی تازه شروع کنه.
‫نه، نباید توی این وضع ‫چنین تصمیمی بگیری.
‫مامان، جلو نیا.
‫الان وقتش نیست.
‫خیلی‌خب.
‫اجازه نده الکس تو رو با این حال ببینه.
‫از شروع تحقیقات پرونده ریچل نیکل تاکنون،
‫پلیس مجموعا ۱۲۰ مظنون را بازجویی کرده است،
‫اما هنوز به نظر میرسد اطلاعات ‫و سرنخ‌های اندکی در اختیار دارد.
‫و علی‌رغم پاسخ گسترده افکار عمومی ‫به درخواست مطرح‌شده در برنامه کرایم‌واچ،
‫به نظر میرسد که تحقیقات ‫عملا به نقطه آغاز بازگشته است.
‫کالین استگ صرفا مظنون مناسب نیست. ‫بلکه قاتلِ ماست.
‫و به کمک تو برای اثباتش احتیاج داریم.
‫در حال حاضر، زنی با ما تماس گرفته
‫که استگ رو توی اخبار، ‫در جریان جلسه استماع بی‌اخلاقی دیده.
‫میگه که اون‌ها اواخر سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۱
‫نامه‌های «قلب‌های تنها» رد و بدل می‌کردن ‫تا اینکه استگ جنبه صریح‌تری پیدا کرد.
‫خب، در واقع گفت ناپسند شد.
‫و دارید فکر می‌کنید ‫یه دوست مکاتبه‌ای جدید واسش پیدا کنید؟
‫به نظرم ارزش امتحان رو داره.
‫خب بر این اساس، ‫می‌تونی به ما کمک کنی
‫تا عملیات مخفیانه‌ای رو طراح کنیم ‫تا حقیقت رو از زیر زبون استگ بیرون بکشیم؟
‫فکر کنم آره.
‫اوه، باشه.
‫ولی باید فورا دست بکار بشیم.
‫چون اگه قاتلِ ریچل دستگیر نشه، ‫بازم دست به قتل میزنه.