بهت التماس می کنم بذار از اینجا برم، خواهش می کنم!
بذار برم .ولم کن.
چرا این کار رو باهام می کنی؟
«ارائه شده توسط سایت مووی شو»
: مترجم «محمد گرمسیری»
وقتی اومدن سراغتون...
خودتون رو بکشین!
وگرنه عاقبت شما هم مثل اونا میشه.
دختره...
باهاش چی کار می کنن؟
اون کلید همه چیزه.
همه جا رو دنبالش گشتن تا اینکه پیداش کردن.
اون داره چی میگه؟
یه چیزی زیر زمین هست.
نه، نه، نه!
روخاس؟
روخاس!
روخاس...
روخاس!
روخاس.
روخاس!
خودت رو خسته نکن.
نیروت رو حفظ کن.
این همه مسخره بازی که راه انداختی،
همه ش بخوره تو اون سرت.
میان دنبالت و ازت تقاص می گیرن،
و تا آخر عمرت تو زندان می پوسی،
ولی هنوز به یاد کسایی هستی...
که اینجا برات تعظیم می کنن،
این عوضی های بدبختی که جلوت زانو می زنن.
بدبخت واقعا کیه؟
این مردم؟
نه!
این منم که به اونا تعظیم می کنم.
منم که واسه اونا کار می کنم!
کسایی که حاضرن بمیرن ولی تسلیم نشن...
تو این جنگ پیروز میشن.
اینجا چیزی که مهمه، بردن نبرد نیست.
اینجا نه ژنرال پیدا می کنی و نه فرمانده ای،
و نه هیچگونه حرکات راهبردی.
چیزی که می بینی، استقامت و اراده ست.
جسم در برابر فولاد.
از نظر خیلی ها، انداختن گوشت .دم توپ کار بی رحمانه ایه
ولی با این وجود، هر بار که دنیا تغییر کرده،
اینجور به دست اومده.
راه دیگه ای نیست.
فولاد فقط در مقابل گوشت، خم میشه.
چرا اومدی اینجا؟
چرا این همه راه رو اومدی؟
اومدم توی عوضی رو بکشم.
فکر می کنی داری علیه آدم بده می جنگی؟
فکر می کنی داری علیه مجرمین و هیولاها می جنگی؟
با هر جشنی،
با هر مدالی،
باعث میشه بیشتر حس قهرمان بودن کنی؟
همه ش مزخرفه!
تو فقط یه خنجری که .داره گوشت فاسد رو می کنه میندازه دور
تو واسه سرکوب آدم می کشی...
تا خاطره ی اون مرگ هایی که مثل ...خوره به جونت افتاده رو ساکت کنی
تا دهن ارواحی که فریاد میزنن رو ببندی.
تو یه آدم پوچی.
می تونی خشم درونت ...که ولت نمی کنه رو حس کنی
اون نفرتی که مثل مشعل راهنمای توئه.
حتی اگه بخوای ،اون ندا رو واسه خودت توجیه کنی
یا منتظر بشی تا اون خشم دست از سرت برداره...
هیولا...
هنوزم...
این توئه!
ما قاتلین، همه مثل همیم.
داره میاد!
نه.
نه!
ها؟
هی؟
از اینجا می برمت بیرون.
آهای...
آهای؟
آهای...
روخاس.
خیلی خوشحالم می بینمت، برادر.
لطفا من رو ببخش.
فلور کجاست؟
اون کجاست؟
نمی دونم.
- چند وقته اینجام؟ - دو روز .
خودم تنها بودم؟
روخاس، بقیه کجان؟
آخرین باری که کاستیو رو دیدم، هنوز زنده بود.
ولی دکتر و پاردو تو مرداب موندن.
فقط همین رو می دونم تو چی؟ چه اتفاقی افتاد؟.
من...
تو جنگل گم شدم.
رفتم سمت غرب، ببینم می تونم مرز رو پیدا کنم یا نه،
ولی نتونستم.
انگار داشتم دور خودم می چرخیدم،
همه ش برمی گشتم سر جای اولم.
از خستگی از حال رفتم.
روز بعدش، اینجا به هوش اومدم.
داشتن افراد مریض رو از تو جنگل جمع می کردن.
کیا؟
راهبه ها.
یه نگاه به اطراف بنداز.
اینا همه شون مریضن.
چشم هاشون مثل پاردو، قرمزه.
تو حالت چطوره؟
بالا آوردی؟ سرت گیج نرفته؟
مطمئنی؟
کاملا مطمئنی، روخاس؟
من رو نگاه کن، یالا!
باهام بیا، روخاس.
- .نه - یالا! یالا !
بهتره دراز بکشی.
- .آروم باش - نه !
آروم باش. نفس بکش .روخاس، برادر، نفس بکش.
- !آروم باش! نفس بکش - درد داره !
آروم باش، آروم باش، آروم باش!
آروم باش!
آروم باش. آروم باش.
خیلی خب.
همینه. چیزی نیست. چیزی نیست.
نه! آروم باش !منم، دیاز!
آروم باش، روخاس! آروم باش!
امیدوارم قبل از اینکه خبر بد رو .بهت بدن، این نامه یه جور به دستت برسه
بهت میگن یه حادثه ی غیر منتظره پیش اومده.
که اتفاقی پیش اومده و اونقدر دور بودن،
که ممکن نبود به موقع کمکشون کنن.
چرت میگن!
هیچ حادثه ای در کار نبود.
ما داشتیم کار اشتباهی .می کردیم و این عواقب اون کاره
من برنمی گردم، عزیزم.
الان تو موقعیت سختی قرار دارم و بزودی همه چی واسه من تموم میشه.
اتفاقاتی میفته که اصلا خوب نیست.
فقط وسایلت رو بردار و تا می تونی از مردم دور شو.
شاید این حرفم به نظرت .دیوونگی بیاد ولی کاری رو که میگم بکن
با هیچکس حرف نزن.
به حرف هیچکس گوش نده.
غذا رو قایم کن و یه اسلحه جور کن.
یه اسلحه ی بزرگ.
همه شون بزودی مبتلا میشن.