‫تو زنده می‌مونی.
‫هی.
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫چیزیت نمی‌شه.
‫پاهام.
‫خیلی درد می‌کنن.
‫آره.
‫آره، مطمئنم درد داره، ‫ولی ببین، جدی گفتم.
‫همه چیز درست می‌شه.
‫[بیابان بلک راک، نوادا]
‫خدایا. خیلی سردمه.
‫آره، خب، مطمئنا سردته.
‫منم یه کم داره سردم می‌شه.
‫تو که بیشتر از من اینجا بودی، بماند.
‫ضربان قلبت دو برابر می‌زنه، جسیکا.
‫اسمت جسیکاست، درسته؟
‫اه، جسی.
‫جسی. ‫چه اسم قشنگی.
‫در ضمن، اسم منم کالتره. ‫سلام.
‫- سلام. ‫- خب، جسی،
‫وضعیتی که اینجا داریم، به نظرم...
‫یه مورد همیشگی و قدیمی ‫از سرمازدگی خفیف هست.
‫می‌دونی، راستش وقتی بچه بودم،
‫یه دوستی به اسم جسی داشتم.
‫البته جسی پسر بود، ‫نه دختر.
‫به علاوه، یک بُز بود.
‫بز؟
‫آره، آره. ‫من یه جورایی...
‫بچگی عجیب و غریبی داشتم.
‫- اوه... اوه، خدای من. ‫- خیلی‌خب، نه، نه، نه. هی، هی، هی.
‫به پات نگاه نکن. ‫به پات نگاه نکن.
‫به من نگاه کن. ‫به من نگاه کن.
‫خیلی‌خب؟ کاری که الان می‌خوام بکنی ‫اینه که وحشت نکنی.
‫یک چیزی که بابام یادم داده،
‫به غیر از پیدا کردن رد ‫آدم‌ها و حیوون‌ها...
‫که در ضمن به لطف همون ‫تو رو پیدا کردم،
‫اینه که چطور زنده بمونم.
‫اینکه چطور زنده بمونی،
‫الف) باید تصمیم‌های سریع ‫و هوشمندانه بگیری،
‫و ب) خونسرد بمونی.
‫نباید اجازه بدی که ‫وحشت وجودت رو بگیره.
‫هیچوقت. ‫به پات نگاه نکن،
‫خیلی‌خب؟ ‫به من نگاه کن،
‫یا اگه می‌خوای، ‫چشم‌هات رو ببند.
‫می‌خوای ببندی؟
‫- آره. ‫- باشه.
‫می‌شه همینجا بمونیم؟
‫اینجا بمونیم؟ ‫آره، گمونم...
‫گمونم می‌تونیم اینجا بمونیم ‫و صبر کنیم...
‫تا یک تیم نجات بیاد...
‫و تو رو با برانکار و هواپیما ‫از اینجا ببرن.
‫مواظب باش. ‫مواظب باش.
‫ولی این گشت و گذار کوچولویی که اومدی...
‫فقط یه خرده مسیرش ناشناخته است،
‫می‌دونی منظورم چیه؟ ‫پس...
‫فکر کنم 5 ساعتی طول بکشه ‫تا بخوان بیان؟
‫در بهترین حالت، 4 ساعت؟
‫در همون حین، سرمازدگی خفیف ‫دیگه کم کم از خفیف بودن در میاد.
‫پس اگه همینجا بمونیم،
‫شانس زنده موندن و سالم موندن ‫پات رو حدود 15 تا 20 درصد تخمین می‌زنم.
‫ولی، ولی... جسی، هی.
‫ولی اگه بذاری جراحتت رو ‫به حالت پایدار برسونم...
‫و با احتیاط تو رو از اینجا بیرون ببرم،
‫شانس زنده موندن خودت و سالم موندن پا، ‫خیلی بالا می‌ره.
‫جدی می‌گی؟
‫آره. دارم از 90 تا 95 درصد شانس حرف می‌زنم.
‫حالا می‌خوام بلندت کنم، خیلی‌خب؟
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫- آماده شو. ‫- مرسی.
‫زنده می‌مونی. ‫حالت خوب می‌شه.
‫زنده می‌مونم.
‫- بیا ببریمت خونه. یالا. ‫- باشه.
‫می‌دونی، من بهش گفته بودم.
‫خیلی خطرناکه.
‫بهش گفتم، «هنوز واسه...
‫کوهنوردی چند روزه، آماده نیستی».
‫گفتم، «نقاط تجدید آماد ‫زیاد نیستن».
‫- ولی جسی، می‌دونی، اون... ‫- یه آدم خفنه.
‫یک آدم خفن شجاع که ‫یه خرده از مسیر دور شده بود.
‫واسه بهترین‌ها هم اتفاق میفته.
‫خب، نمی‌دونم چطور لطفت رو جبران کنم.
‫فقط پول مژدگونی رو بدی کافیه.
‫فکر کنم 50 هزار دلار بود؟
‫درسته. آره. معلومه، مرد.
‫از پول نقد همیشه استقبال می‌کنم.
‫چک هم قبول می‌کنم. ‫حتی «ونمو» اگه واست راحت‌تره.
‫نه، فقط چیزه، باید برم ‫با پدر و مادر جسی هماهنگ کنم.
‫اه، مژدگونی ایده من بود، ‫ولی گفتن اگه...
‫می‌دونی، اگه کسی واسه دریافتش اومد، ‫اون‌ها هزینه‌اش رو متقبل می‌شن.
‫خب، درک، همونطور که ‫حرف زدیم، مژدگونی...
‫در لحظه موفقیت کار، تبدیل ‫به یک قرارداد الزام آور می‌شه،
‫- پس... ‫- اوهوم.
‫گفتی پدر و مادر جسی؟
‫اوهوم.
‫خب، بیا بریم یه زنگی بهشون بزنیم.
‫[ولما و تدی]
‫سلام، چه سریع انجامش دادی.
‫بعضی وقت‌ها شانس یار آدم می‌شه، ‫ولما.
‫- اوضاع تو دنور چطوره؟ ‫- پول رو گرفتی یا نه؟
‫آره، تدی، گرفتم.
‫پول نقد؟
‫اه... کارت ویزا.
‫درباره کارت‌های اعتباری ‫چی بهت گفته بودم؟
‫کارمزدشون خیلی زیاده.
‫می‌دونی چیه؟ ‫اینقدر بهش سخت نگیر.
‫الان جون یک دختر رو نجات داد.
‫می‌دونم، خیلی بهش افتخار می‌کنم ‫و غیره. ولی کارت ویزا...
‫چشم‌ها رو درویش کنین، خانم‌ها.
‫ساکت باش بابا.
‫هزار دلار از این پول رو واسه...
‫تعمیرات می‌ذارم. ‫از اونجا که با کاروان رفتی،
‫داره به 16 هزار کیلومتر می‌رسه.
‫- کاروان که مشکلی نداره، تدی. ‫- آره.
‫چون مجبورت می‌کنم ‫که واسم تعمیر ببریش.
‫نه. فکرش هم نکن.
‫بهت گفتم که نمی‌شه...
‫این سگ رو رها کرده بودن.
‫اسمش پاولاست.
‫- مثل «پنجه-لا». ‫- یک سگ دیگه نمی‌خوایم.
‫- فهمیدی؟ ‫- سگ لازم نداریم.
‫- خیلی سگ داریم. ‫- کالتر،
‫اصلا سگ زیاد داشتن، مگه مشکل داره؟
‫خانم‌ها، واسم کار جدید ‫گیر آوردین یا نه؟
‫دارم روش کار می‌کنم.
‫- باشه. ‫- هی، کالتر.
‫یکی زنگ زده بود، دنبالت بود. ‫مسئله کاری نبود.
‫اه، گفت یکی از دوست‌های قدیمیت ‫از دوران...
‫- وایستا، وایستا. کجا بود؟ ‫- اوه. «دِویلز ناچ».
‫- دویلز ناچ، خودشه. ‫- آره.
‫شماره‌اش رو می‌خوای؟
‫چیزه، 682-555...
‫- به تو زنگ زد؟ ‫- آره.
‫گفت بهت زنگ زده ‫ولی جواب نمی‌دادی.
‫بهش گفتی که چطور پیدام کنه؟
‫بی‌خیال، کالتر.
‫تو که من رو خوب می‌شناسی.
‫اگه دوباره زنگ زد، ردش کن.
‫خب. انگار یکی حس و حالش خوب نیست.
‫[تماس از دست رفته: 0125-555-682]
‫الو؟
‫خودکار داری؟
‫بیست هزار دلار برای اطلاعات منجر ‫به بازگشت صحیح و سالم...
‫گیلبرت براون 14 ساله، پیشنهاد دادن.
‫گفته شده همراه والدی که ‫اجازه حضانت رو نداره،
‫ادوارد براون هست.
‫سوژه آخرین بار...
‫جمعه صبح، بیرون منزل خونوادگی...
‫در کلمته فالز، اورگن، دیده شده.
‫مژدگونی توسط مادر و ناپدری،
‫سارا و مارک رایلی، اهدا می‌شه.
‫ببین، توهین نباشه، فقط...
‫تماس‌های زیادی درباره مژدگونی ‫دریافت می‌کنین.
‫آره، یک یارویی گفت گیل ‫به سیاره اصلی خودش برگشته.
‫بذارین حدس بزنم، ‫بازم پول مژدگونی رو می‌خواست؟
‫- آره. ‫- من اینطوری نیستم.
‫خیلی‌خب؟ من حرفه‌ای هستم.
‫من با این کار، امرار معاش می‌کنم.
‫من پاداش‌هایی که توسط پلیس ‫یا شهروندان پست شده رو کسب می‌کنم.
‫ولی یه جور کار نامتعارفه، مگه نه؟
‫از نظر من کار ثابت و با دوامی هست.
‫هر کسی دنبال یه چیزی می‌گرده.
‫به نظر باحال میاد.
‫راستش رو بخوای باحاله. ‫خیلی هم باحال.
‫خب، اه،
‫هیچ کارمزد و حق ماموریتی نمی‌گیرم،
‫و پاداش تنها در ازای موفقیت کار، ‫تبدیل به یک قرارداد الزام‌آور می‌شه.
‫مشکلی ندارین؟
‫خیلی‌خب.
‫گفتین گیل همراه ‫پدر واقعی خودشه، درسته؟
‫بله.
‫ولی ادی دیگه بخشی از زندگی گیل نیست.
‫زمانی که گیل 5 سالش بود، ‫از هم جدا شدیم و...
‫از اون زمان هیچ تماسی با هم نداشتیم.
‫هیچ ارتباطی؟
‫آره. درسته. صفر.
‫صفر.
‫گیل در مورد باباش می‌پرسید؟
‫آره، معلومه می‌پرسه، ‫ولی حقیقت رو بهش گفتیم:
‫نمی‌دونیم ادی کجاست ‫یا چیکار می‌کنه.
‫آره، سبک زندگی اون چیزی نیست...
‫که گیل بخواد باهاش روبرو بشه.
‫صراحتا بگم، من...
‫با یک قاتل یا چیزی شبیه اون ‫ازدواج نکرده بودم...
‫فقط خیلی موادفروشی ‫و دله دزدی انجام می‌داد.
‫با سیگار الکترونیکی «جول» آشنا هستین؟
‫ادی شش ماه به خاطر دزدی ‫از یک مغازه جول، زندانی بود.
‫از اینجور کارها می‌کرد.
‫اگه باهاش در ارتباط نیستین، ‫پس از کجا می‌دونین که الان پیش ادی هست؟
‫گیل و برادر ناتنیش تو یه اتاق می‌خوابن.
‫آره، اون جمعه کله صبح ‫با دوچرخه‌اش از خونه رفت.
‫من با صداش از خواب بیدار شدم ‫و بهش گفتم،
‫«کجا داری می‌ری؟»، می‌دونین؟
‫گفت تو مدرسه من رو می‌بینه...
‫و قراره واسه صبحونه بره ‫باباش رو ببینه.
‫پدر واقعی‌اش.
‫گیل همیشه یه ذهنیت دیوونه‌واری ‫نسبت به پدر واقعی‌اش داشت.
‫من سعی کردم که پدر خوبی...
‫واسه‌اش باشم.
‫واقعا پدر خوبی هستی، مارک.
‫ولی اونی که گیل می‌خواد نیستم.
‫هر چیزی که نیاز داشته باشین، ‫سارا کمکتون می‌کنه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره.
‫اممم.
‫خیلی‌خب، این قضیه چطور پیش می‌ره؟
‫اولین کاری که می‌کنین چیه؟
‫خب، سارا، من...
‫اه، مشکلی نداره که سارا صدات کنم، نه؟
‫نه، معلومه.
‫خب، به نظرم اولین کار اینه...
‫که بهم بگی چرا دروغ می‌گی.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از خشایار»
‫- دروغ بگم، آقای شاو؟ ‫- لطفا کالتر صدام کن.
‫کالتر، نمی‌دونم از کدوم دروغ حرف می‌زنی.
‫خب، بهم گفتی که از زمان طلاق،
‫با ادی حرف نزدی.
‫گفتی برای دزدی از مغازه جول ‫دستگیر شده بوده.
‫جول شرکتیه که 9 سال پیش ‫وجود خارجی نداشت.
‫به اینجور چیزها توجه می‌کنم. ‫کار منه.
‫می‌شه یه نگاهی به اتاق گیل بندازیم؟
‫با ادی حرف می‌زنم. ‫ولی نه خیلی زیاد، امم...
‫بعضی وقت‌ها حرف می‌زنم.
‫می‌خواست با گیل حرف بزنه.
‫بهش اجازه دادی؟
‫آره.
‫گیل همیشه می‌گفت که ‫دلش واسه باباش تنگ شده،
‫می‌دونی؟
‫اینکه آرزو می‌کرد می‌تونست ‫باهاش آشنا بشه،
‫واسه همین بهم پیام می‌دادن.
‫اصلا نمی‌دونستم که ادی ‫اون رو با خودش می‌بره.
‫هی، سارا...
‫یک سفر کمپینگ هست.
‫تنها سفر پدر و پسری که ‫تونسته بود انجام بده.
‫اشکال نداره این رو با خودم ببرم؟
‫- نه. ‫- می‌خوام یک عکس جدیدتر گیل بهم بدی.
‫شاید یک عکس از مدرسه؟ ‫شماره تلفنش هم می‌خوام.
‫باید درباره ادی به مارک می‌گفتم،
‫اینکه می‌خواست با گیل حرف بزنه.
‫ولی... می‌ترسیدم.
‫تو... می‌ترسیدی.
‫می‌ترسیدی که ناراحت بشه؟
‫خشن بشه؟
‫نه، خدایا، نه.
‫می‌ترسیدم که قلبش بشکنه.
‫صبر کن. برم یه عکس جدید بیارم.
‫مشکلی پیش نمیاد، کالتر.
‫چیزیت نمی‌شه.
‫هیچوقت اجازه نده که وحشت، ‫کنترل اوضاع رو به دست بگیره.
‫باریکلا.
‫هی، چه خبرها؟
‫- به کمکت احتیاج دارم. ‫- حالم خوبه، کالتر.
‫خیلی ممنون که پرسیدی.
‫بی‌خیال، بابی. ‫قضیه اضطراریه.
‫آره، همیشه اضطراریه، مگه نه؟
‫یک پسر نوجوون گم شده.
‫با پدر تنی‌اش از خونه فرار کرده.
‫هر اطلاعاتی پیدا کردی، ‫واسم بفرست.
‫دیر کردی.
‫آدرس، اسم مستعار، ‫شماره تلفن.
‫اسمش ادوارد براون هست.
‫یک اسم عمومی‌تر نمی‌تونستی پیدا کنی؟
‫مثلا «جان اسمیت» در دسترس نبود؟
‫می‌خوای خوشمزه بازی در بیاری ‫یا قراره کمکم کنی؟
‫هنوز دارم تصمیم می‌گیرم.
‫اسم وسطش «مونرو» هست.
‫یک جایی تو ایندیانا به دنیا اومده،
‫حداقل طبق اطلاعات زن سابقش.
‫خیلی‌خب. با این‌ها می‌تونم کار کنم.
‫ببین، در ضمن می‌خوام مکاتبه متنیش...
‫با یک تلفن دیگه رو گیر بیاری.
‫اگه دستگاه نباشه، ‫می‌تونی این کار رو بکنی؟
‫آره می‌تونم. البته به منطقه ‫نامشخص قانونی وارد می‌شیم.
‫پس قراره دو برابر پول بدی.
‫دو برابر؟ چی...
‫باید بهت یادآوری کنم که ‫اگه من نبودم...
‫تو اصلا الان اینجا نبودی که بگی؟
‫گمونم مجبوری یادم بندازی...
‫مخصوصا که هر بار زنگ می‌زنی، ‫بهم می‌گی.
‫باشه، خیلی‌خب، دو برابر می‌دم. ‫واقعا بدترینی.
‫نخیر. بهترینم.
‫واسه همین همه‌اش به من زنگ می‌زنی.
‫[بی‌خیال، کالتر. بهم زنگ بزن. ‫باید با هم حرف بزنیم.]
‫خیلی‌خب، باید بریم. ‫یالا دیگه.
‫راسل.
‫بدون مامان نمی‌تونیم بریم.
‫هیچوقت نباید با من مخالفت کنی!
‫- هیچوقت! ‫- هی!
‫بابا!
‫[بابی: ایمیلت رو چک کن! ‫قابلت رو نداشت!!]
‫خیلی‌خب، ادی.
‫ببینیم چه بهونه‌ای از خودت تراشیدی.
‫[-حدس بزن کی‌ام؟ ‫-بابا؟!؟! وای!]
‫[-همدیگه رو ببینیم؟ ‫-آآٰررره 100 درصد]
‫[-لطفا به مامانت چیزی نگو. ‫-ایموجی «باشه»]
‫[-جمعه، قبل از مدرسه؟ ‫-فقط بگو کجا بیام]
‫[برگر بین، سر خیابون چهارم، ساعت 6:30]
‫به «برگر بین» خوش اومدین. ‫می‌تونم سفارش‌تون رو بگیرم؟
‫به برگر بین خوش اومدین. ‫چی می‌تونم واسه‌تون بیارم؟
‫اوه، اه، من هیچی نمی‌خوام، ‫ممنون.
‫فقط می‌خواستم ببینم ‫می‌تونی بهم بگی...
‫صبح‌های روز کاری ‫چه ساعتی باز می‌کنین.
‫اه، نمی‌دونم داداش.
‫خبر نداری که چه ساعتی باز می‌کنین؟
‫غذا می‌خوای یا نه؟
‫اه، چطوره بگی...
‫دوربین مداربسته سمت ‫بیرون‌بر خودروگذری،
‫خبر داری که اون کل شب ‫روشن می‌مونه یا نه؟
‫داداش، نمی‌دونم.
‫ببین، دارم به یک خونواده کمک می‌کنم ‫تا بچه گمشده‌اشون رو پیدا کنم.
‫اگه امکانش باشه، واقعا دوست دارم ‫یه نگاهی به اون ویدئوها بندازم.
‫هی، پتی.
‫بله؟ سلام.
‫این آقا می‌تونه به ویدئوی دوربین ‫سمت بیرون‌بر خودروگذری نگاه بندازه؟
‫اوه. می‌دونین، باید در مورد این موضوع ‫با شرکت هماهنگ کنم.
‫فکر می‌کنی چقدر طول می‌کشه؟
‫مطمئن نیستم. ‫ببخشید، شما کی هستی؟
‫می‌دونین چیه؟ ‫اه، نگرانش نباشین.
‫چیزی نیست. مشکلی ندارم. ‫ممنون.
‫سلام. چی می‌تونم واسه‌تون بیارم؟
‫هی!
‫اوه! جناب؟ عذر می‌خوام. ‫شما اجازه نداری اونجا بری.
‫- آقا! ببخشید! ‫- استراحت تموم شد.
‫سلام، می‌شه لطفا کمکم کنین؟
‫اوه، خدا رو شکر شما اینجایین.
‫بدون اجازه وارد اونجا شد.
‫- آقا؟ ‫- یک دقیقه دیگه میام.
‫اونجاست.
‫بیا بیرون.
‫یه لحظه صبر کن.
‫خیلی‌خب، رفیق،
‫از اونجا بیا بیرون.
‫آره، یه لحظه.
‫صبر کن.
‫خیلی‌خب، رفیق، به اندازه کافی ‫طول کشید. بیا بیرون.
‫- الان میام. ‫- تونستی...
‫- سارا، گوش کن چی می‌گم. ‫- پیداش کردی؟
‫سارا.
‫الان یه عکس واست فرستادم. ‫نگاهش کردی؟
‫- چی؟ ‫- می‌خوام یه نگاهی به عکس...
‫- چی؟! ‫- سارا، عکس رو نگاه کن.
‫- داریم میایم تو. ‫- یه دقیقه مهلت بده!
‫می‌شناسیش؟
‫- نه. نه، نمی‌شناسمش. ‫- همونجا وایستا.
‫مردی که گیل رو بُرده، ‫باباش نیست.
‫خیلی‌خب، ببین، افسر...
‫امینی، درسته؟
‫یه خرده زیاده‌روی می‌کنین،
‫فکر نمی‌کنین؟ ‫من یه کم عصبی شدم، همین.
‫- در برابر بازداشت، مقاومت کردی. ‫- مقاومت...
‫نه، نه. ‫در برابر بازداشت، مقاومت نکردم.
‫من... با اکراه اومدم. ‫کمی با اکراه بازداشت شدم.
‫لطفا به سمت راست خودت بچرخ.
‫اون بعد از ورود غیرمجاز ‫به دفتر «برگر بین» بود.
‫اوه، بی‌خیال. ‫به زور وارد نشدم.
‫«ورود غیرمجاز» بار معنایی منفی داره.
‫به سمت چپ خودت بچرخ.
‫خبر دارین که با یک خونواده همکاری می‌کنم...
‫تا بچه گمشده‌اشون رو پیدا کنم؟
‫بله گفتی.
‫مژدگونی جمع می‌کنی، درسته؟
‫یک مزدوری؟
‫نه، راستش اصطلاح پاداش‌گیر ‫رو ترجیح می‌دم.
‫مگه همچین اصطلاحی هم داریم؟
‫ببین، باید ویدئویی که ‫پیدا کردم رو ببینین.
‫اون پسر فکر می‌کرد که ‫قراره باباش رو ببینه.
‫ولی اون باباش نبود.
‫باید اون مردی که تو ویدئو هست ‫رو پیدا کنیم.
‫ببخشید.
‫الان داری به من دستورالعمل می‌دی؟
‫چون به نظر میومد که ‫داشتی دستورالعمل می‌دادی.
‫نه، من... آره! شاید من...
‫باید سریع اقدام کنیم. ‫می‌دونی؟
‫چرا واست مهمه؟
‫یعنی نوار ویدئو رو پیدا کردی، درسته؟
‫پس هر زمان اگه اون ‫بچه نجات پیدا کنه،
‫این اطلاعات منجر به بازگشت ‫صحیح و سالم اون می‌شه.
‫- آره. خب؟ ‫- خب تو پولت رو می‌گیری.
‫همین واست مهمه، مگه نه؟
‫بیا بریم.
‫هی، کِی می‌تونم وثیقه بذارم؟
‫وقتی که دادگاه شهرستان، اتهام وارد کنه. ‫شاید پنجشنبه.
‫پنجشنبه؟!
‫خیلی‌خب.
‫خب، ممنونم، سم. ‫نه، درک می‌کنم.
‫- اوه، آره، نه... ‫- ممنون، فرانک.
‫شرمنده.
‫فرانک دیویس نمی‌تونه؟
‫مُرده.
‫با فرانک جونیور حرف می‌زدم.
‫اوه.
‫رینی. حالت چطوره؟
‫آره. درست حدس زدی.
‫کالتر. اوهوم.
‫یه لحظه صبر کن، رینی. ‫چیکارت شده؟
‫نمی‌تونیم رینی گرین رو بفرستیم. ‫کالتر ما رو می‌کشه. بی‌خیال.
‫چی؟ چرا؟
‫عالی شد، رینی.
‫اه، تا پنج دقیقه دیگه ‫ایمیل‌هات رو چک کن، باشه؟
‫خیلی‌خب، خداحافظ.
‫کالتر واقعا ما رو می‌کشه.
‫اوه، خدای من.
‫- رینی! ‫- نخیر.
‫- چی؟ ‫- اجازه نداری باهام حرف بزنی.
‫خب، مگه تو وکیلم نیستی؟
‫صبح بخیر. ‫اسم من رینی گرین هست،
‫وکیل اون خودشیفته مریضی هستم...
‫که در اون سلول قرار داره.
‫قراره از اونجا بیرون بیارمش ولی...
‫راستش رو بگم، نمی‌دونم ‫چه احساسی باید داشته باشم.
‫- رینی. ‫- نخیر.
‫حرف نباشه.
‫ببینین،
‫الان چند سالی می‌شه که ‫همدیگه رو می‌شناسیم،
‫من و این احمق خوشتیپ.
‫ولی می‌دونین، ‫آخرین باری که دیدمش،
‫خودم رو به اون سمت کشور رسوندم،
‫به شهر دوست‌داشتنی اکرون، اوهایو،
‫جایی که با موفقیت تونستم...
‫از تحت فشار قرار دادن شاهد ‫رفع اتهامش کنم...
‫شاید خبر ندارین...
‫ولی «وکالت دادگاه برای مبتدیان» نبود.
‫بعدش یه اتفاقی افتاد.
‫خیلی...
‫متفاوت بود.
‫می‌دونین، رفتیم شام بخوریم،
‫می‌گفتیم و می‌خندیدیم، ‫خودتون خوب می‌دونین.
‫چون آدم دنیا دیده‌ای هستین. ‫بعدش...
‫حدس بزنین چه کسی...
‫یهو بدون اینکه چیزی بگه، ‫غیبش زد؟
‫اوه، می‌شه من فقط ‫یه خرده پیش‌زمینه اضافه کنم؟
‫نه.
‫این حرکتش بعد از اون بود ‫که خیلی واضح بهش گفتم،
‫همون موقعی که هنوز غیبش نزده بود،
‫با یک وکیل باکلاس فارغ التحصیل ‫دانشکده حقوق هاروارد...
‫امروز آشنا شدی،
‫نه یک دخترک ساده‌لوح منطقه دور افتاده.
‫رینی، دنبال کارم رفتم. ‫یک خانم رو...
‫- از بیمارستان دزدیده بودن. ‫- ببند.
‫- بفرمایید. ‫- باتری گوشیم تموم شده بود...
‫- و گیر افتاده بودم... ‫- خیلی‌خب.
‫فکر کنم دیگه من بهتره برم.
‫نه، رینی، صبر کن.
‫متاسفم.
‫متاسفم. عذرخواهی می‌کنم.
‫قبول نمی‌کنم.
‫پس قرار نیست جلسه رسیدگی ‫واسم جور کنی؟
‫چی؟
‫نامزد سابق دخترخاله‌ام، آنجلا...
‫منشی یک قاضی ‫در دادگاه عالی کلمته هست.
‫اول صبح برای ما وقت جور کرد.
‫پس آزادم که برم؟
‫اوهوم.
‫وقتی زمان دادگاه مشخص شد، ‫خبر می‌دم.
‫حداقل چند روزی باید این تو شهر باشم.
‫اوه.
‫می‌خوای یه تک پا سر بزنم؟
‫اوه، خدایا. نخیر.
‫می‌خوام برم...
‫به موزه نیروی هوایی ‫در پاین گروو سر بزنم،
‫یک سوغاتی قشنگ واسه بابام بگیرم ‫چون یک بچه ننر نیروی هوایی بودم.
‫تو پایگاه‌های نیروی هوایی ‫در کل دنیا بزرگ شدم.
‫اوه، شوخی نکن. ‫خبر نداشتم.
‫اوه، خب، چرا باید خبر داشته باشی؟
‫هیچوقت ازم نپرسیدی.
‫[به من بی‌محلی نکن، کالتر. ‫یه چیزی هست که باید بدونی...]
‫آزاد شدی؟ ‫چطور شد آزاد شدی؟
‫ویدئوی دوربین بیرون‌بر خودرویی رو دیدی؟
‫بله، دیدم. ‫حق با تو بود.
‫آدم‌ربا ادی براون نبود.
‫پس یه دستور تعقیب...
‫یک دستور تعقیب پخش کردم.
‫خوبه. دوچرخه گیل چی؟
‫اه، تو یک سطل زباله ‫در لینکلن بود.
‫اثر انگشت‌هاش رو چک می‌کنیم.
‫خونواده‌اش چطور؟
‫جانم؟
‫یک افسر جای خونه‌اشون فرستادی؟
‫مطمئن بشی که ‫همه چیز امن و مرتبه؟
‫یک بچه دیگه هم دارن.
‫نه. اممم...
‫بله. اقدام خوب و مثبتیه.
‫تعجب می‌کنم.
‫تعجب می‌کنی کارم خوبه؟
‫اونم کسی که مزدوره و اینا؟
‫راستش رو بگم، ‫تعجب می‌کنم که اهمیت می‌دی.
‫دقیقا می‌دونم الان داری ‫به چی فکر می‌کنی.
‫فقط می‌خوام بهت بگم ‫که با احتیاط عمل کن.
‫رفیق، شاید 1000 بار بهت زنگ زدم.
‫فکر می‌کردم گفتی مهمه.
‫- آره، تو بازداشتگاه بودم. ‫- اوه.
‫خوش گذشت؟
‫دزدکی وارد دفتر کار ‫فست فود شدم،
‫داخل دفتر واسه خودم ‫سنگر گرفته بودم.
‫به نظر عادی میاد.
‫ادی براون رو پیدا کردی یا نه؟
‫پیدا کردم.
‫فقط یه هشدار بدم، ‫غیرممکنه...
‫که طرف بچه رو برده باشه.
‫آره، از قبل خودم فهمیدم.
‫یکی خودش رو به عنوان ادی، ‫جا زده.
‫کسی که اونقدر خوب می‌شناختش ‫تا بچه رو گول بزنه.
‫تصحیح می‌کنم. ‫«می‌شناخته».
‫ببخشید، چی؟
‫کسی که قبلا اون رو خوب می‌شناخته.
‫ادوارد براون از شش ماه پیش مُرده.
‫آقایون.
‫ملاقاتی دارید.
‫ادی؟ آره، ‫همه ادی رو می‌شناختن.
‫مدت زیادی اینجا بود.
‫ما بهش می‌گفتیم «شهردار».
‫آره، «شهردار ناکجاآباد».
‫آخرین باری که از اینجا بیرون رفت ‫رو یادمه.
‫گفت دیگه عمرا سراغ چیزی بره.
‫سه روز بعدش، ‫به خاطر اوردوز مُرد.
‫این چطور؟
‫اون جک هوروت هست.
‫آدم آشغالی بود.
‫ادی رو می‌شناخت؟
‫- گفتم همه ادی رو می‌شناختن. ‫- دلیلی وجود داره...
‫که جک هوروت بخواد ‫پسر ادی رو بدزده؟
‫خودش رو جای ادی، جا زده،
‫بعد هم بچه‌اش رو دزدیده.
‫به خاطر اون پوله.
‫هی.
‫- آره، خودشه. ‫- آره.
‫کدوم پول؟
‫اوه، یه داستانی که ادی دوست داشت بگه.
‫می‌دونی، هر چند وقت یک بار ‫تعریف می‌کرد...
‫که وقتی بالاخره دوباره آزاد بشه،
‫می‌ره پولش رو از زیر خاک میاره بیرون.
‫ما یه جورایی مسخره‌اش می‌کردیم...
‫- آره. ‫- می‌دونی، مثلا...
‫«کدوم پول»؟
‫ولی می‌گفت چند صد هزار دلار...
‫از یک معامله مواد گیرش اومده بود.
‫آره، اون پول رو یه جایی خاک کرده، ‫اممم، می‌گفت کجا بود؟
‫«جنگل سان پس استیت». ‫انگار یک چمنزاری بیرون شهره.
‫- آره، آره، آره. ‫- ولی هیچ پولی در کار نبود.
‫آره، ولی می‌گفت...
‫یک جای خاص خاکش کرده...
‫و هیچوقت یادش نمی‌ره ‫که کجا بوده.
‫چون در بهترین روز عمرش، ‫اونجا رفته بود.
‫روزی که پسرش رو به کمپینگ برد.
‫ایستگاه‌های نظارتی...
‫ماشین هوروت رو رصد کردن ‫که ساعت 4:45 عصر...
‫روز جمعه وارد «سان پس» شده.
‫احتمالا هنوز به همراه گیل اونجاست،
‫دنبال پول‌های خاک شده می‌گردن.
‫پلیس ایالتی آماده است ‫تا وارد بشه و پسرتون رو پیدا کنه.
‫سان پس باید 20 هزار هکتار باشه.
‫چطوری می‌خواین پیداش کنین؟
‫جناب، هلی کوپتر داریم.
‫افسرهای آموزش دیده زیادی داریم.
‫- پیداش می‌کنیم. ‫- نه.
‫نمایش قدرت، اقدام اشتباهیه.
‫این آقا نه تنها سابقه خشونت...
‫و همینطور بی ثباتی داشته، ‫تا الان خسته و سردرگم هم شده.
‫شما کی هستی؟
‫ایشون کیه؟
‫ایشون یک پاداش‌گیر هست.
‫چی چی؟
‫هیچوقت نباید یک حیوون خطرناک ‫رو در تنگنا قرار داد.
‫با تفنگ وارد اونجا بشین،
‫اصلا معلوم نیست ‫طرف چیکار می‌کنه.
‫من وارد می‌شم، ‫بی سر و صدا پیداشون می‌کنم،
‫گیل رو از خطر دور می‌کنم، ‫بدون هیچ گونه ریسک...
‫و اقدام غیرضروری ‫از طرف واکنش مسلحانه.
‫آره، ولی تو که نمی‌دونی ‫اون‌ها کجا هستن.
‫خب، راستش اتفاقا می‌دونم.
‫می‌دونی اینجا کجاست؟
‫- آره. ‫- خیلی‌خب، صبر کنین.
‫قرار نیست هیچ تصمیمی رو...
‫بر اساس نظرات یک جوینده گنج، ‫اتخاذ کنیم.
‫اگه به خاطر کالتر نبود، ‫اصلا تا اینجا پیش نمیومدیم.
‫مگه نه؟
‫بله.
‫می‌شه به روش اون انجام بدیم؟
‫دو ساعت وقت داری.
‫یک دقیقه بیشتر هم نه.
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫خب، باید یک چیزی رو بدونم.
‫چطور یک آدم به جوینده مژدگونی ‫تبدیل می‌شه؟
‫درآمد ثابت داره.
‫هر کسی دنبال یه چیزی می‌گرده.
‫همیشه این رو می‌گی، مگه نه؟
‫جمله گیرا و زیرکانه‌ای که ‫هر موقع کسی سوال بپرسه،
‫بهش این رو می‌گی.
‫ولی...
‫در واقع جواب سوال رو نمی‌ده، مگه نه؟
‫بگو دیگه. ‫چرا باید زندگیت رو تو جاده بگذرونی،
‫مشکل غریبه‌ها رو حل کنی؟
‫اه، دوران بچگی‌ام...
‫غیرعادی بود.
‫پدر و مادرم استادهای دانشگاه برکلی بودن،
‫تا اینکه یه حادثه‌ای واسه بابام رخ داد.
‫چیزی نبود که به بچه توضیح بدن.
‫خب، ما رو از زندگی شهری دور کرد...
‫تا تو یک کلبه زندگی کنیم.
‫در واقع یک محوطه محصور...
‫نزدیک «جنگل ملی سیرا» بود.
‫واسه خودش یک جور...
‫ماجراجویی بود.
‫بابام هم...
‫نمی‌دونم، همه‌اش...
‫از یه آدم‌هایی می‌گفت ‫که دنبالش هستن.
‫اینکه چطور باید خودمون رو آماده کنیم.
‫بهمون یاد داد چطور ردگیری کنیم.
‫چطور شکار کنیم.
‫بهمون داد تو یک جایی...
‫به اسم «دویلز ناچ»، آزادنوردی کنیم.
‫بعد یک شب، مامانم بیرون بود.
‫من 15 سالم بود. ‫راسل تازه 18 سالش شده بود.
‫خواهرم دوری 9 سالش بود.
‫باید بریم. ‫همین حالا.
‫- دارن میان. ‫- چی؟ کی داره میاد؟
‫پاشو.
‫کجا قراره بریم؟
‫کیف‌هاتون رو بردارین. ‫می‌دونین باید چیکار کنین.
‫ولی مامان اینجا نیست.
‫ما رو پیدا می‌کنه، عزیزم.
‫بدون مامان نمی‌تونیم بریم.
‫هیچوقت نباید با من مخالفت کنی!
‫هیچوقت!
‫هی!
‫ولش کن!
‫بابا!
‫متاسفم.
‫خیلی احمقم. ‫دنبال من هستن.
‫من می‌رم.
‫بابا.
‫بابا، صبر کن.
‫بابا!
‫- بذار بره، کالتر. ‫- نه.
‫همون بهتر بره ‫دیگه اصلا برنگرده.
‫اوضاعش داره بدتر می‌شه، پسر، ‫خودت هم می‌دونی.
‫همون بهتره بره بمیره.
‫چطور می‌تونی این حرف رو بزنی؟
‫باشه، تو همینجا پیش دوری بمون. ‫من می‌رم دنبالش.
‫مامانم یک ساعت بعد برگشت...
‫ولی هنوز اون‌ها برنگشته بودن.
‫پس من رفتم دنبال بابام.
‫ولی نتونستی پیداش کنی.
‫هوا تاریک بود ‫و تو فقط یه بچه بودی...
‫و با وجود تموم آموزش‌هایی ‫که بهت داده بود،
‫نتونستی ردش رو پیدا کنی ‫و ناپدید شد.
‫واسه همین تصمیم گرفتی...
‫باقی عمرت رو...
‫به بقیه مردم کمک کنی تا ‫چیزی که گم کردن رو پیدا کنن.
‫نه، ردش رو گرفتم.
‫پیداش کردم.
‫هی، کالتر...
‫رسیدیم.
‫نزدیک به دو کیلومتری ته جاده.
‫هی، کالتر...
‫مراقب باش.
‫گیل. گیل.
‫من کالترم.
‫پدر و مادرت من رو فرستادن.
‫من رو فرستادن که ‫تو رو سالم به خونه برگردونم، باشه؟
‫واقعا؟
‫آره.
‫دست‌ها بالا. ‫اسلحه‌ات رو بنداز.
‫باشه.
‫زانو بزن، همین الان.
‫جک بودی، درسته؟ ‫جک هستی؟
‫چیزی نیست. ‫حالت خوبه؟
‫آره. خوبم.
‫دست‌هات رو پشت سرت بگیر.
‫زود باش.
‫می‌دونم چه احساسی داری.
‫عصبانی هستی، مگه نه؟
‫این بچه تو رو آورده اینجا،
‫قرار بود یه جای خاص نشون بده...
‫که ادی پول‌ها رو خاک کرده بوده.
‫الان چند روزه که اینجا ‫مشغول کندکاو هستی، مگه نه؟
‫کم کم داری با حقیقت روبرو می‌شی؟
‫پولی در کار نیست.
‫این همه کار واسه هیچ و پوچ کردی.
‫تو دیگه خر کی هستی؟
‫من پلیس نیستم. ‫مهم‌ترین چیز همینه.
‫این کاری که اینجا کردی... ‫آدم‌ربایی به حساب میاد.
‫می‌دونی دیگه، آره؟ ‫آدم‌ربایی؟
‫به علاوه استفاده از سلاح ‫در ارتکاب جرم،
‫اگه گیر بیفتی،
‫دیگه هیچوقت آزاد نمی‌شی.
‫ولی یه خبر خوبی واست دارم.
‫خبر خوب اینه که ‫پلیس‌ها قبل از اینکه به اینجا یورش کنن،
‫دو ساعت بهم وقت دادن.
‫در حال حاضر... می‌شه به ساعتم نگاه کنم؟
‫آره؟ خیلی‌خب.
‫اوه، خوبه، جک. ‫وضعیتت خوبه. نیم ساعت وقت داریم.
‫خب؟
‫خب، بذار برنامه‌امون رو بگم، خیلی‌خب؟
‫باید کلید دستبند رو بهم بدی،
‫گیل رو برمی‌دارم و می‌رم.
‫تو هم قبل از اینکه پلیس‌ها بیان، ‫سریع از اینجا برو.
‫به عنوان گروگان لازمش دارم. ‫فقط همون رو دارم.
‫خب، اگه صدمه ببینه چی؟
‫جک، اگه بمیره چی؟ ‫بعد از قتل حرف می‌زنیم.
‫بی‌خیال.
‫کلید رو بهم بده...
‫و از اینجا برو، ‫هنوز نیم ساعت وقت داری.
‫به نظرت می‌تونم فرار کنم؟
‫به نظرم اگه الان بری، پنج تا ده درصد ‫شانس داری که بدون هیچ دردسری...
‫از اینجا بری بیرون.
‫ولی اگه پلیس‌ها برسن، ‫جک،
‫و به سمت سر این بچه ‫تفنگ نشونه گرفته باشی،
‫به احتمال 100 درصد بازداشت می‌شی،
‫یا حتی بدتر، بهت شلیک کنن.
‫یالا، جک، کلید رو بهم بده.
‫زود باش.
‫خوبه. خوبه.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب.
‫بیا از اینجا بریم بیرون.
‫عوضی.
‫گولم زدی!
‫اوی، اوی، اوی! ‫صبر کن، اوه، چی...
‫نیم ساعت وقت داشتم.
‫هنوز نیم ساعت وقت داشتم!
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫سفت بچسب.
‫دراز بکش!
‫دست‌ها رو بگیر بالا ‫و بیا بیرون!
‫دیگه تموم شد، جک.
‫آخر راهه.
‫آره.
‫آره، می‌دونم.
‫درازکش باش! ‫درازکش باش!
‫نیروی کمکی لازم داریم.
‫حالت خوبه؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫باشه.
‫مشکلی واسمون پیش نمیاد.
‫هر چند یه مدت باید اینجوری باشیم.
‫یا باید هلی کوپتر رو بنشونن...
‫یا اینکه قایق داخل آب بیارن.
‫در هر صورت، نیم ساعت طول می‌کشه.
‫البته اگه تا اون موقع،
‫این وانت سُر نخوره بیفته.
‫شناگر خوبی هستی؟
‫ها؟ بگی نگی.
‫بگی نگی.
‫بگی نگی هم خوبه. ‫اه...
‫من شناگر خیلی خوبی‌ام.
‫مسئله اینه که تیر خوردم.
‫کلی خون داره ازم می‌ره،
‫یعنی زور و قدرتم رو دارم ‫از دست می‌دم.
‫به زودی واسم غیرممکن می‌شه ‫که بتونم شنا کنم.
‫پس اگه الان ول کنیم بریم...
‫ول کنیم؟!
‫اگه الان ولش کنیم و بریم،
‫تخمین می‌زنم که ‫به احتمال 95 درصد می‌تونم...
‫با شنا کردن خودمون ‫رو به جای امن برسونم.
‫هر چی بیشتر صبر کنیم،
‫اون شانس کمتر می‌شه.
‫بهم اعتماد داری؟
‫باشه.
‫خیلی‌خب، با شماره 3 رها می‌کنیم.
‫باید شجاع بمونی، خیلی‌خب؟
‫خیلی‌خب. یک،
‫دو، سه!
‫اااه!
‫[بیمارستان منطقه‌ای کلمته فالز]
‫سلام.
‫عوضی بازی در آوردم، خیلی‌خب؟
‫شرمنده که تیر خوردی.
‫اون بچه‌ای که نزدیک بود بمیره، چی؟
‫واسه اون هم متاسفی؟
‫سلام.
‫این برای توئه.
‫مستحقش هستی، کالتر.
‫ممنون.
‫ممنون، البته راستش اومدم که...
‫یک سر به گیل بزنم ‫ببینم حالش چطوره.
‫حالت چطوره، رفیق؟
‫بابام مُرده.
‫آره.
‫راستش بابای منم مُرده.
‫ولی ببین تو یه چیزی داری ‫که من نداشتم.
‫عجب ناپدری‌ای داری.
‫یعنی عجب ناپدری خوبی داری.
‫آدم‌های زیادی دور و برت داری.
‫به همین آدم‌ها تکیه کن.
‫امیدوارم همیشه خوب باشین.
‫ممنونم.
‫- سلام. ‫- چه خوش‌شانسی هستی.
‫هر کاری که با این پرونده کردی، ‫باعث شده...
‫مقامات محلی دیگه دنبال ‫بُریدن سرت نیستن.
‫کلا آزاد شدی.
‫خوبه، خبر خیلی خوبیه.
‫گوش کن، رینی، ‫فقط می‌خواستم بگم...
‫لازم نکرده چیزی بگی.
‫می‌دونی مشکل تو چیه، کالتر شاو؟
‫آدم خیلی جالبی هستی.
‫اکثر پرونده‌هایی که من کار می‌کنم، ‫جالب نیستن.
‫دوست من، همین موضوع مشکل توئه.
‫ممنون؟
‫فقط به رئیس‌هات بگو،
‫دفعه بعدی اول از همه ‫به من زنگ بزنن.
‫[قرار نیست بی‌خیالت بشم. ‫باید بشنوی چی می‌خوام بگم.]
‫خیلی‌خب. نوبت توئه.
‫نوبت من واسه چی؟
‫داستان پیدایش.
‫اینکه چطور زنی مثل تو، پلیس شده؟
‫چی شده؟
‫خیلی معطل کردم.
‫یکی زودتر از من پاولا رو ‫به سرپرستی گرفت.
‫چقدر حیف شد؟
‫می‌دونی چیه؟ ‫نباید پیروزمندانه حرف بزنی، تدی.
‫واقعا بدجنسیت رو می‌رسونه.
‫اوه، خدای من.
‫نگو که این کار رو کردی!
‫خیلی‌خب، می‌تونم ببینم ‫که سگ دردسرسازی هستی.
‫اوه، خدای جون.
‫واقعا دستت درد نکنه.
‫- قربونت، کاری نکردم. ‫- ممنون.
‫خیلی‌خب. دیگه واقعا...
‫- تعداد سگ‌ها زیاد شده. ‫- نه.
‫- اصلا هم زیاد نیست. ‫- اینجا رو ببین.
‫یک چیزی واسه کالتر گیر آوردم.
‫[اشتون شاو - 1949 تا 2003]
‫بابا.
‫راسل! چیکار کردی؟
‫کالتر.
‫اوه. ای کاش می‌دونستم ‫که قراره بیای.
‫مامان.
‫چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫راسل بهم زنگ زد.
‫با داداشت حرف زدی؟
‫نه. بهش محل ندادم.
‫ولی دست بردار نیست.
‫می‌خواستم ببینم به تو هم زنگ زده یا نه.
‫نه. نه.
‫گفت یه چیزی هست که باید بدونم.
‫مامان، اگه چیزی هست که...
‫درباره راسل و بابا می‌دونی...
‫و باید ازش خبردار باشم، ‫می‌خوام بهم بگی.
‫من ازت می‌خوام بهم اعتماد کنی.
‫اون شماره رو بلاک کن.
‫بهش توجه نکن.
‫- مامان... ‫- کالتر گوش کن چی می‌گم.
‫تو این سال‌ها من هیچ چیزی ازت نخواستم.
‫پیگیرش نباش.
‫محض رضای همه...
‫پیگیرش نباش.
‫حالا بیا بریم.
‫بیا بریم تو خونه یک چیزی بخوریم.
‫فکر نکنم بتونی امشب رو اینجا بمونی، نه؟
‫باید خودم رو به کلرادو اسپرینگز برسونم.
‫باشه.
W W W . M O V I E S H O . C O M ‫«ترجمه از خشایار»