‫آنچه گذشت...
‫قرار بود برم دخترم هیلی رو بردارم.
‫الان نه به اون دسترسی دارم، ‫نه به زن سابقم.
‫لیسا.
‫چی شده؟
‫لیسا.
‫باید دخترم رو نجات بدی.
‫رمزگذاری،
‫سرورای تغییر مسیر داده شده، ‫حلقه‌های فانتوم.
‫چیزی که تا حالا ندیده بودم.
‫ولی آخرین تماسی که روی گوشی شخصیش
‫جواب داده بود رو پیدا کردم
‫یه مردی به اسم ریموند آکمن.
‫پس این همونیه که هیلی رو برده؟
‫حق انتخابی نداشتم. ‫می‌خواستن خواهرم رو بکشن.
‫همین الان از دوستم ‫تو اداره کلانتر دنور شنیدم.
‫جسد هریت آکمن یه ساعت پیش پیدا شد.
‫- آره، یعنی چی کولتر؟ ‫- خبر خوبی نیست.
‫بی‌خیال، کالتر. ببین،
‫هیلی سالمه. کار انجام شد.
‫- مامان خوبه؟ ‫- بیمارستانه.
‫هی.
‫«تو پروسه رو قطع کردی.»
‫«و عواقبش در راهه.»
‫«ترجمه از خشایار»
‫[شماره ناشناس: کار تموم شد؟]
‫[آره]
‫[منتظر دستورهای جدید باش]
‫شب بخیر، نیکی.
‫شب بخیر، هاپی.
‫خوب بخوابی.
‫نباید دوباره این اتفاق بیفته.
‫ما نیکی رو پس گرفتیم.
‫هر کاری که باید می‌کردیم انجام دادیم.
‫یه پیام فرستادن.
‫توش نوشته بود: «به پروسه خوش برگشتی.
‫جانشینت شکست خورد.»
‫مجبور شدی چی کار کنی؟
‫مجبور شدم خواهر آکمن رو از سر راه بردارم.
‫اوه.
‫دیگه نباید این کار رو ادامه بدیم.
‫باید به پلیس زنگ بزنیم.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫هی. من یکی رو کشتم،
‫می‌فهمی؟
‫می‌دونی چه بلایی سر کسایی میاد ‫که برن سراغ پلیس.
‫- فرار می‌کنیم. ‫- پیدامون می‌کنن...
‫و نیکی رو می‌کشن.
‫- می‌خوای همچین ریسکی بکنی؟ ‫- نه.
‫پس چاره‌ای نداریم.
‫تنها راه خروج،
‫ادامه دادنه.
‫[کالتر و راسل شاو رو پیدا کن. ‫اون‌ها پروسه رو مختل کردن.]
‫[دنور، کلرادو]
‫باشه، رینی. من رو در جریان بذار.
‫رینی الان تو زندانه.
‫داره با آکمن حرف می‌زنه، ببینه می‌تونه ‫اطلاعات بیشتری از پروسه دربیاره یا نه.
‫- یارو وحشت‌زده بود وقتی پیداش کردیم. ‫- لیسا هم همین‌طور.
‫دستورهای تصادفی از طریق پیامک
‫اونقدر تهدیدکننده بود که ‫حاضر شدن جونشون رو به خطر بندازن.
‫خب اون پیام‌هایی که ما گرفتیم چی؟
‫پلیس در موردش چی گفت؟
‫آره، می‌گن آکمن
‫یه معلم علوم کامپیوتر دبیرستانه که
‫توانایی راه‌اندازی کل ماجرا رو داره.
‫نمی‌دونم، یه چیزی درست به نظر نمیاد.
‫آره.
‫- رندی. ‫- اه. چه خبر، پسر؟
‫تو باید راسل باشی؟
‫افسانه واقعیه.
‫تو هم باید رندی باشی؟ ‫افسانه اونم واقعیه.
‫اوه، خب مرسی.
‫می‌رم برامون چند تا تی‌شرت بگیرم.
‫می‌خواین اول براتون چیزی بیارم؟
‫اوه، آره. می‌شه دقیقاً همون ‫چیزی که اون سفارش داد
‫به‌علاوه یه پرس بیکن اضافه بیاری؟
‫و بیسکویت و گریوی.
‫و یه رول دارچینی.
‫فکر نمی‌کنی زیادی غذا سفارش دادی؟
‫دارم از استرس می‌خورم، داداش.
‫همه‌ی این کارهایی برات می‌کنم.
‫- چی پیدا کردی؟ ‫- بالاخره فرستنده رو ردیابی کردم.
‫اون پیام‌هایی که گرفتین،
‫شماره با تکنیک «پرش تماس» ‫جعل شده بود،
‫یعنی از منبع اصلی به ده‌ها مکان مختلف پرید
‫قبل از اینکه به شما دوتا برسه.
‫خیلی زحمت کشیدم تا برگردم عقب، ‫ولی وقتی رسیدم
‫به شماره ۱۰۵،
‫حدس بزن مال کی بود؟
‫ریموند آکمن،
‫به آدرس خونه‌ش.
‫پس اون پیام‌ها رو فرستاده؟
‫نه. فکر می‌کنم یه رد گم‌کنیه
‫برای وقتی که یکی مثل ‫من بخواد عمیق بررسی کنه.
‫می‌خوان ما فکر کنیم آکمن منبعه.
‫چون نکته اینجاست، ‫رمزگذاری از طرف فرستنده
‫تا گوشی یک‌بارمصرف لیسا ‫فوق‌العاده پیچیده‌ست.
‫پس یا آکمن یه نابغه‌ی کامپیوتره،
‫نمی‌گم یه معلم دبیرستان نمی‌تونه باشه،
‫یا اینکه با یه چیز کاملاً متفاوت طرفیم.
‫پس پروسه واقعیه؟
‫باید بفهمیم پشت این بازی کیه.
‫باید تمومش کنیم.
‫[بازدیدکنندگان از اینجا وارد شوند. لطفاً قبل ‫از بازدید و پس از آن با نگهبان هماهنگ کنید]
‫- می‌خوای وکیلم باشی؟ ‫- آره.
‫ریموند، می‌فهمی به چه جرمی متهم شدی؟
‫آدم‌ربایی هیلی راجرز
‫و قتل کرت فاستر،
‫به‌علاوه قتل خواهرت؟
‫من هیچ‌وقت خواهرم رو نمی‌کشتم.
‫داشتم سعی می‌کردم نجاتش بدم.
‫و می‌تونستم، اگه اون دوتا دخالت نمی‌کردن.
‫باشه، باشه. من حرفت رو باور می‌کنم.
‫پس کی می‌خواست این بلا رو سرت بیاره؟
‫این کارِ پروسه است.
‫قبلاً همه‌چی رو به کارآگاه‌ها توضیح دادم.
‫مجبور بودم دستورها رو اجرا کنم.
‫من اینجا قربانی‌‌ام.
‫پس چرا پروسه باید تو رو هدف بگیره؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی انگار همه‌چیز رو درباره‌م می‌دونن.
‫باشه، بذاریم این کار رو بکنیم.
‫ریموند، لازمه هرچی درباره پروسه می‌دونی
‫بهم بگی، باشه؟
‫از همون اول، هیچ جزئیاتی کوچیک نیست.
‫خب، اولین بار کِی باهات تماس گرفتن؟
‫اممم...
‫داشتم از یه مسابقه شنای مدرسه ‫برمی‌گشتم خونه.
‫فکر کنم اون اولین بار بود.
‫آره، مسابقه شنا. ادامه بده.
‫می‌شناسیش؟
‫کی؟ نگهبان؟
‫نه.
‫چرا، می‌شناسی. همین الان ‫بهش علامت دادی. دیدمت.
‫ریموند، فقط داشتم مؤدبانه رفتار می‌کردم.
‫خدای من. تو یکی از اونا هستی، مگه نه؟
‫یکی از کیا؟
‫اونایی که پروسه رو می‌چرخونن.
‫باید می‌فهمیدم.
‫میای اینجا، پیشنهاد می‌دی وکیلم بشی.
‫اونا هیچ‌وقت نمی‌ذاشتن آزاد بشم.
‫- ریموند. ‫- هیچ‌وقت این‌قدر ساده نیست!
‫- نگهبان. ‫- ریموند.
‫کارم تمومه، می‌تونی من رو برگردونی.
‫ریموند، صبر کن، نه. ‫می‌تونم کمکت کنم.
‫ریموند.
‫یه‌کم عجیبه. این رو ببین.
‫این تنها پینگ گوشی‌ایه که ‫آدرس نداره، فقط مختصاته.
‫- اوهوم. منم متوجه شدم. ‫- عجیبه، نه؟
‫قبلاً چکش کردم. اونجا هیچی نیست.
‫- فقط یه زمین خالیه. ‫- شاید ارزش داشته باشه بریم ببینیم. کجاست؟
‫- دو ساعت غرب، توی ایگل کانتی. ‫- هوم.
‫رینی، چی داری؟
‫خب، آکمن ترسید.
‫همه‌چیز خوب پیش می‌رفت تا وقتی فکر کرد
‫من جزو پروسه‌م و وحشت کرد.
‫خب، اونا خواهرش رو کشتن. شاید فکر کرد ‫با خودش هم همین کار رو می‌کنن.
‫آره، یعنی خودش گفت ‫هیچ‌وقت نمی‌ذارن آزاد بشه.
‫فهمیدی پروسه چطوری ‫شماره‌هامون رو گیر آورده؟
‫نه، متأسفانه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫همین الان از کَل پیام گرفتم.
‫لیسا تو بیمارستان به هوش اومده. ‫هیلی هم پیششه.
‫خب، این خبر خیلی خوبیه.
‫آره، الان می‌رم اونجا،
‫ببینم می‌تونم بفهمم ‫چطوری وارد این ماجرا شده.
‫باشه، خداحافظ.
‫من می‌رم این مختصات رو چک کنم. ‫ببینیم چی پیدا می‌کنیم.
‫من همین‌جا می‌مونم.
‫می‌شینم تا غذام هضم بشه.
‫ایده خوبیه.
‫هی، فکر می‌کنی رینی حاضر می‌شه ‫من رو برسونه اونجا؟
‫فکر می‌کنم رینی بخواد ‫راننده شخصی تو باشه؟ احتمالاً نه.
‫- نه؟ خب، به هر حال ازش می‌پرسم. ‫- باشه.
‫اوه، نقشه خوبیه.
‫دوستت دارم هیلی.
‫منم دوستت دارم مامان.
‫بعداً می‌بینمت.
‫نمی‌دونم چطور باید بابت ‫پیدا کردنش ازت تشکر کنم.
‫شاید بتونی بهم بگی...
‫چطور توی این ماجرا گیر افتادی.
‫لیسا، می‌دونم آسون نیست.
‫فقط می‌خوام یه‌کم اطلاعات بگیرم،
‫تا بتونم
‫بفهمم دقیقاً چه خبره.
‫این کابوس از وقتی شروع شد ‫که اون تماس رو گرفتم.
‫الو؟
‫دخترت هیلی دست منه.
‫چی؟
‫فقط چون خواهرم رو گرفتن، ‫دارم این کار رو می‌کنم.
‫اگه می‌خوای هیلی رو نجات بدی،
‫به زودی یه پیامک با دستورهایی
‫که باید اجرا کنی، دریافت می‌کنی.
‫کی هستی؟
‫منم قربانی‌ام، درست مثل خودت.
‫اگه دستورات رو اجرا کنی،
‫خواهرم رو آزاد می‌کنن.
‫الان بخشی از پروسه‌ای.
‫هیلی!
‫هیلی! هیلی!
‫کجایی؟
‫هیلی!
‫اوه، خدا.
‫وای، خدا!
‫جسد کرت رو پیدا کردم.
‫وای، خدا. هیلی!
‫اول فکر کردم یکی از افراد مشکوک ‫دنیای خودش این کار رو کرده...
‫ولی حالا می‌دونم.
‫هیلی!
‫[به پروسه خوش اومدی.]
‫فهمیدم اون فقط می‌خواسته
‫جلوی اون‌ها رو بگیره که هیلی رو نبرن. ‫[به هیچکس درباره این نگو]
‫[حواست باشه ردیابی نشی. ‫پول نقد جور کن.]
‫وای، خدای من. خدایا. وای.
‫سریع باید پول جور می‌کردم.
‫هشدار دادن که حواسم باشه ردیابی نشم.
‫نمی‌تونستم از کارت بانکی ‫یا عابر بانک استفاده کنم.
‫می‌دونستم کرت توی گاوصندوقش پول نقد داره.
‫یه گاوصندوق بیومتریک.
‫برای همین دستش رو بریدی.
‫من جراحم.
‫درمونده بودم.
‫خب رفتم آپارتمانش، پول و اسلحه رو ‫از گاوصندوق برداشتم،
‫یه گوشی یک‌بارمصرف خریدم ‫و به شماره‌ای که گفته بودن پیام دادم.
‫از اونجا بود که دستورهای اصلی شروع شد.
‫باید یه ماشین می‌دزدیدم،
‫می‌رفتم صرافی و ده هزار دلار ‫به یک حساب حواله می‌کردم،
‫و یه پاکت با کلید
‫یه دفتر رو برمی‌داشتم.
‫باید سوئیت ۱۰۹ رو پیدا می‌کردم...
‫یه کیف سامسونت برمی‌داشتم ‫و به یک لوکیشن تحویل می‌دادم.
‫لیسا. لیسا.
‫بعد تو اومدی
‫و دیگه نتونستم برم داخل.
‫هیچ ایده‌ای نداری
‫چرا تو رو انتخاب کردن؟
‫اون‌ها چیزایی درباره‌م می‌دونستن.
‫کارهایی که کرده بودم
‫و بهشون افتخار نمی‌کنم.
‫بعد از اینکه کَل ازم طلاق گرفت،
‫اوضاع روحیم خراب بود.
‫بعد با کرت آشنا شدم ‫و می‌خواستم همه‌چیز درست بشه،
‫برای همین شاید چشمام رو بسته بودم.
‫می‌دونستم کلاهبرداری می‌کنه،
‫و کمکش کردم
‫که همکارهام و حتی...
‫خانواده‌م رو قانع کنم ‫پول بذارن پیشش.
‫و می‌دونستن که سراغ پلیس نمی‌ری
‫چون نمی‌خواستی بابت ‫کارهایی که کردی گیر بیفتی.
‫فقط می‌خواستم هیلی رو نجات بدم.
‫احساس می‌کردم تقصیر منه که ‫اون رو بردن، چون داشتم تنبیه می‌شدم.
‫از قبل هم خیلی عذاب وجدان داشتم،
‫نمی‌تونستم دستورها رو نادیده بگیرم
‫و بذارم به خاطر
‫من بمیره.
‫حتماً فکر می‌کنی من یه مادر وحشتناکم.
‫همچین فکری نمی‌کنم.
‫قضاوت نمی‌کنم.
‫می‌ترسم این ماجرا برای من ‫هنوز تموم نشده باشه.
‫دوباره باهات تماس گرفتن؟
‫نه، ولی
‫فکر می‌کنم همه‌جا آدم دارن.
‫نگاه می‌کنن
‫و منتظرن.
‫تمومه؟
‫این برای توئه.
‫- فکر می‌کردم کارم تمومه. ‫- نه، هیچ‌وقت تموم نمی‌شه.
‫من فکر می‌کردم هفت سال پیش ‫همه‌چی تموم شد. اشتباه می‌کردم.
‫- چند نفر توی این ماجرا دست دارن؟ ‫- نمی‌دونم.
‫هیچ سؤالی نپرس.
‫فقط بدون همیشه ممکنه ازت بخوان
‫تا مزاحم‌ها و کارهای نیمه‌تمام رو جمع کنی.
‫فقط همون کاری رو بکن که می‌گن.
‫می‌دونی اگه نکنی چه اتفاقی می‌افته.
‫[راسل شاو رو دنبال کن ‫و منتظر دستورات بمون]
‫اوه، خیلی خوبه، مگه نه؟
‫من، تو،
‫فقط جاده باز و خالی.
‫می‌بینی؟ خوشحال نیستی راضیت کردم بیای؟
‫من...
‫نمی‌فهمم چطور می‌تونی توی ‫همچین شرایطی این‌قدر راحت باشی.
‫نمی‌دونم، من از اون آدم‌ها هستم
‫که خوب بلدن همه‌چی رو ‫توی ذهنشون جدا کنن.
‫می‌دونی، اون بخش نگران مغزم هیچ‌وقت
‫با بخشی که خوش می‌گذرونه، قاطی نمی‌شه.
‫آره، شاید من همچین مهارتی ندارم.
‫آره، ولی تو هم مهارت داری.
‫- اممم؟ ‫- باشه.
‫یعنی، می‌دونی، تو...
‫اممم...
‫مثلاً مقاوم هستی،
‫مگه نه؟
‫کالتر یه‌کم از اتفاق‌هایی که ‫برات افتاده بود بهم گفت.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫خب خودت چی؟
‫گفتی بین این کار و اون کار هستی.
‫اوه، اممم...
‫آره، آره، درسته.
‫- خب، برنامه‌ای داری؟ ‫- هوم؟
‫نمی‌دونم.
‫معمولاً همین‌جوری یهو به ذهنم می‌رسه.
‫می‌دونی، شاید یه زمین تو آریزونا بگیرم.
‫یه زمین تیراندازی تاکتیکی راه بندازم.
‫هوای خشک رو دوست دارم.
‫خب خودت چی؟
‫من چی؟ قطعاً برنامه دارم.
‫شامل اون دوست وکیلت هم می‌شه؟
‫اگه باید بدونی،
‫من و الیوت هفته پیش همه‌چی رو تموم کردیم.
‫- اوه، نه. ‫- اوه.
‫خوبی؟
‫آره، تقریباً دوطرفه بود.
‫فقط دارم همه‌چیزایی که ‫گذروندیم رو هضم می‌کنم.
‫گوش کن، اگه یه وقت خواستی جدی حرف بزنی،
‫من هستم.
‫- ممنونم. ‫- اوهوم.
‫می‌دونی،
‫خیلی ترسناک بود.
‫یه لحظه بود که فکر کردم...
‫دیگه همه‌چیز تمومه، می‌فهمی؟
‫یعنی ممکن بود بمیره.
‫آره، ولی نمرد.
‫نمرد و از اون مرحله سخت گذشتی
‫و همین مهمه.
‫آره.
‫هممم.
‫خب،
‫اگه خواستی درباره‌ش حرف بزنی،
‫من همیشه آماده‌م پرحرفی کنم.
‫چون می‌دونم داداشم مثل دیوار خشک می‌مونه.
‫ولی من هوات رو دارم.
‫باشه.
‫هی، اولین پمپ‌بنزینی که دیدیم، نگه دار.
‫- باید برم دستشویی. ‫- چی؟
‫ما تازه راه افتادیم.
‫خب، نمی‌دونم چی بگم. ‫وقتی باید بری، باید بری.
‫باشه.
‫رندی، چه خبر؟
‫تو همون جایی هستی ‫که قرار بود لیسا باشه؟
‫سوئیت ۱۰۹؟
‫دارم می‌رم سمتش.
‫خب، من لیست مستأجرهای ساختمون رو هک کردم
‫و فهمیدم کی اجاره‌ش کرده.
‫یه مردی به اسم جد هو.
‫شش ماه جلوتر اجاره رو داده
‫ولی شماره تلفنش قطعه،
‫و آدرس خونه‌ش هم وجود نداره.
‫فکر کنم اصلا وجود خارجی نداره.
‫کالت؟ هستی؟
‫الان دم درم.
‫چیزی می‌بینی؟
‫فکر نمی‌کنم کسی از این فضا استفاده کنه.
‫اون کیف سامسونت چی؟ پیداش کردی؟
‫نه هنوز.
‫پیداش کردم.
‫قفله.
‫چندتا عکس هست.
‫از چی؟
‫آکمن و یه بچه دبیرستانی.
‫- مثلاً یکی از شاگردهاش؟ ‫- آره، ممکنه.
‫قطعاً یه جای کار می‌لنگه.
‫از اون چیزها نیست ‫که آکمن بخواد علنی بشه.
‫پس کارشون همینه.
‫علیه لیسا مدرک داشتن
‫و اینم مدرکیه که علیه آکمن دارن.
‫هی رندی، عکس کیفی که برات فرستادم، ‫به دستت رسید؟
‫آره داداش، ولی انتظار معجزه نداشته باش.
‫کارخونه ساختش رو پیدا کردم،
‫ولی شماره سریالش تقریباً پاک شده.
‫باشه.
‫یه لطف دیگه می‌کنی؟
‫لیست مستأجرها رو دوباره چک کن.
‫ببین دیگه کی طبقه اول هست.
‫دارم چک می‌کنم.
‫آره، بیشترش خالیه.
‫یه صادرکننده میوه خشک ‫و یه شرکت لباس رقص هست.
‫باشه، مرسی رندی.
‫باشه.
‫ممنون که خبر دادی.
‫چیه؟ چی شده؟
‫ریموند آکمن مرده.
‫توی سلولش حلق‌آویز پیدا شد.
‫خودکشی کرده؟
‫می‌گن این‌طوره، ‫ولی وقتی باهاش ملاقات کردم،
‫ترسیده بود، خیلی‌خب؟ ‫نه اینکه بخواد خودکشی کنه.
‫باشه، خب، اگه پروسه تونسته ‫اونجا بهش دسترسی پیدا کنه،
‫یعنی دستشون خیلی بازه.
‫خب اون فکر می‌کرد ‫یکی از نگهبان‌ها جزو پروسه‌ست.
‫شاید حق باهاش بوده.
‫می‌گم به پلیس یکی رو بفرستن
‫که لیسا و هیلی رو چک کنه.
‫آره.
‫خوبی؟
‫فکر کردم یکی رو دیدم ‫داشت دنبالمون می‌کرد.
‫صبر کن، جدی می‌گی؟
‫الان کسی رو نمی‌بینم، ‫یا بی‌خیال شدن یا اشتباه کردم.
‫ولی برای احتیاط،
‫فکر کنم بهتره من رانندگی کنم.
‫هیچ ایرادی به مهارتت نیست،
‫عالی می‌رونی، ولی خب...
‫فقط باعث می‌شه خیالم راحت‌تر بشه، باشه؟
‫آره. باشه، قبوله. فقط...
‫این ماشین رو سه ماهه دارم، خب؟
‫پس هیچ کار «راسل‌طور» نکن.
‫- چشم، خانم. ‫- مرسی.
‫تا حالا برات تعریف کردم یه سال
‫خودم رو جای متصدی پیشخوان ‫یه کافه ایرلندی تو مسکو جا زدم
‫فقط برای اینکه اطلاعات جمع کنم؟
‫نه، نگفتی.
‫اوه، آره، خب...
‫اه، داستان باید بمونه برای بعدا. ‫دوباره افتادن دنبالمون.
‫چی؟ اون سدان آبی؟
‫آره. گوش کن، ‫من برای این کار آموزش دیدم.
‫آه. بهت گفتم هیچ کار «راسل‌طور» نکن.
‫محکم بچسب.
‫صبر کن، داری چی کار می‌کنی؟
‫وای، وای، وای، وای.
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم.
‫تکون نخور وگرنه شلیک می‌کنم!
مووی شو M O V I E S H O . C O M
‫سلام!
‫پاشو صبح شد!
‫من کجام؟
‫لازم نیست نگران اون باشی.
‫می‌خوای من رو بکشی؟
‫بستگی به جواب‌هایی داره که بهم می‌دی.
‫نمی‌تونم کمکت کنم.
‫فکر کنم می‌تونی.
‫پروسه از من و داداشم چی می‌خواد؟
‫نمی‌دونم از چی حرف می‌زنی.
‫فکر کردی از این استفاده نمی‌کنم؟
‫باید حقیقت رو بهم بگی.
‫شیرفهم شد؟
‫به رندی گفتم گواهینامه طرف رو چک کنه.
‫- اینجا کجاست؟ ‫- یک مخفیگاه.
‫منابع خودم رو دارم.
‫- اه. ‫- رینی چطوره؟
‫حالش خوبه.
‫داره سعی می‌کنه اطلاعات بیشتری ‫درباره مرگ آکمن در بیاره.
‫پلیس هم مراقبت کامل ‫از لیسا و هیلی رو بر عهده گرفته.
‫اگه پروسه بفهمه لیسا حرف زده، ‫ممکنه به خطر بیفتن.
‫فکر خوبیه.
‫طرف وضعش خیلی بده. کار توئه؟
‫- نه. نه، از تصادف ماشینه. ‫- هوم.
‫چیزی از زبونش بیرون کشیدی؟
‫نه هنوز. تازه می‌خوام شروع کنم.
‫اوه اوه.
‫خب، حالا افتادی تو دردسر، ‫چون آدم زورگو رسید.
‫چون من اون خوبه‌ام،
‫پس...
‫می‌دونیم برای پروسه کار می‌کنی.
‫نه، کار نمی‌کنم.
‫باید اون رو بهم بدی.
‫«راسل شاو رو حذف کردی؟»
‫اگه بگیم نه چی؟
‫نباید بگی، وگرنه دوباره پسرم رو می‌گیرن.
‫من برای پروسه کار نمی‌کنم،
‫ولی مجبورم می‌کنن کارهایی بکنم
‫و راه فراری ندارم.
‫- تو رو هدف گرفتن؟ ‫- آره.
‫اون‌ها نیکی، پسرم رو گرفتن.
‫ولی پسش گرفتیم،
‫بعد فکر کردم دیگه تموم شد.
‫نفر بعدی رو وارد کردیم،
‫ولی تو کارش موفق نبود.
‫اون نفر بعدی، ریموند آکمن بود؟
‫پس چی، بعدش پروسه دوباره برگشت سراغ تو؟
‫آره.
‫هر لحظه ممکنه ازت بخوان
‫تا مزاحم‌ها رو جمع کنی.
‫و هر چیزی که جلوی ادامه پروسه رو بگیره.
‫مثل من و داداشم.
‫خب، بگو کی این لعنتی رو می‌چرخونه؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫فقط نفر قبلی بهم گفت ‫پروسه خیلی وقته
‫که در جریان هست.
‫حداقل ده سال.
‫[راسل شاو رو حذف کردی؟ ‫همین الان جواب بده]
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫فکر کنم مجبوریم تو رو بکشیم.
‫این ویدئو از راهروی بیرون سلول آکمنه.
‫از ملحفه استفاده کرده ‫تا خودش رو حلق‌آویز کنه.
‫وایستا. صبر کن. نگاه کن.
‫آکمن فقط چند ثانیه از قاب بیرون می‌ره.
‫این زمان برای همچین اتفاقی کافی نیست.
‫وقتی من اینجا بودم، ‫یه نگهبان توی اتاق ملاقات بود.
‫آکمن خیلی ازش می‌ترسید.
‫لطفاً، می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫اون شیفت صبح کار می‌کرد.
‫یه نیروی موقت پاره‌وقت بود
‫که به خاطر کمبود نیرو جایگزین شده بود.
‫اسم و آدرسش رو می‌خوام.
‫ما اطلاعات محرمانه کارمندها رو ‫به کسی نمی‌دیم.
‫اگه نمی‌خواین با شکایت مرگ ‫غیرقانونی روبرو بشین،
‫چرا، اطلاعات رو می‌دین.
‫انتخابش با خودت.
‫خیلی‌خب، گرفتم. ‫این چند ساعت برامون وقت می‌خره.
‫خب، اه،
‫حالا کی قراره
‫داداشم رو بکشه؟
‫نمی‌دونم.
‫ممکنه هر کسی باشه ‫که تا حالا توی پروسه بوده.
‫به هیچ‌کس نمی‌شه اعتماد کرد.
‫خب، ما جلوش رو می‌گیریم.
‫نمی‌تونین. اون‌ها می‌فهمن
‫بعد جون پسرم به خطر میفته.
‫خواهش می‌کنم.
‫امروز تولدشه.
‫بهش زنگ بزن.
‫به پسرت زنگ بزن.
‫امروز تولدشه.
‫سلام، پسرم، منم بابا.
‫تولدت مبارک.
‫آره، می‌دونم قول داده بودم باشم، ولی...
‫زود برمی‌گردم، باشه؟
‫چطوره یه تکه کیک واسم نگه داری؟
‫باشه. بابا دوستت داره.
‫مرسی.
‫اون‌ها...
‫می‌دونن برای نیکی هر کاری می‌کنم.
‫پروسه چه مدرکی علیه تو داره؟
‫کل این ماجرا همین‌جوری ‫کار می‌کنه، نه؟ باج‌گیری؟
‫آره، از کارفرمای قبلیم پول دزدیدم.
‫خیلی‌خب.
‫چی نوشته؟
‫نوشته: «پروسه می‌تونه از سر گرفته بشه.
‫سه ساعت وقت داری که برسی.»
‫یعنی چی؟ یعنی چی؟
‫یعنی یه هدف جدید هست.
‫تو حلقه قبلی، آکمن موفق نبود،
‫پس پروسه برگشت سراغ من
‫و حالا باید با هدف بعدی تماس بگیرم.
‫اگه اونجا نرم،
‫پسرم رو می‌کشن.
‫آره، آکمن خودکشی نکرد.
‫همین الان از زندان اومدم.
‫- فیلم دوربین‌ها رو دیدی؟ ‫- آره، مطمئنم.
‫دستکاری شده. ولی یه مشکل داریم.
‫رئیس زندان اصلاً انگیزه‌ای برای تحقیق نداره.
‫عملاً من رو کنار زد،
‫چون از نظر قانونی وکیل آکمن نیستم،
‫و هیچ اختیاری اونجا ندارم، پس...
‫یه لحظه، رندی می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫سلام، کالتر.
‫عکس‌های کیف سامسونتی که ‫فرستادی رو بررسی کردم.
‫- رد شماره سریالش رو گرفتی؟ ‫- آره، چیزی که می‌خواستی رو دارم.
‫یه سری اطلاعات حمل‌ و نقل ‫درباره این مدل پیدا کردم.
‫آفرین.
‫نه کالتر، باید می‌گفتی ‫«کارت عالی بود»، باشه؟
‫چون معلوم شد ‫تعداد زیادی از این مدل نفروختن.
‫ولی یه تعدادش رو به دکتر سوزانا تیت
‫در دانشگاه جنوب‌شرق کلرادو، ‫سال ۲۰۰۲ فروختن.
‫اطلاعات تماسش رو داری؟
‫آره، الان بازنشسته‌ست. ‫بیرون دنور زندگی می‌کنه.
‫آدرسش رو همین الان برات فرستادم.
‫- و... اوه، آره. قابلی نداشت. ‫- مرسی.
‫اه، هی، کالتر.
‫به راسل بگو هنوز ازش دلخورم
‫و می‌خوام ماشینم رو پس بگیرم.
‫درست، در مورد اون،
‫هنوز یه کم دیگه به ماشینت احتیاج داره.
‫- صبر کن، چرا؟ ‫- چرا...
‫به نظرم بهتره ندونی.
‫آره. این...
‫شبیه یکی از کیف‌های منه.
‫قبلاً به دانشجوهای ارشدم به ‌عنوان ‫هدیه خوشامدگویی می‌دادم.
‫وقتی جزوه‌ها رو توی کیف سامسونت می‌ذاشتن،
‫باعث می‌شد حس کنن مهمن.
‫- انگار کارشون ارزشمنده. ‫- دقیقاً.
‫حس محرمانه بودن می‌داد.
‫خیلی از فکرهای ما ‫با چیزهای کوچیک تغییر می‌کنه.
‫شما کلی تحقیق درباره تغییر رفتار
‫تحت فشار کردی، درسته؟
‫- آره. ‫- آره.
‫موضوعات خیلی غیرعادی.
‫درسته، ولی
‫الان بازنشسته شدم.
‫درباره چی می‌خواستی که کمکت کنم؟
‫[پروسه اهرم و اطاعت]
‫درباره پروسه چی می‌تونی بهم بگی؟
‫از کجا درباره‌ش می‌دونی؟
‫الان داره اتفاق می‌افته.
‫- غیرممکنه. ‫- سه نفر تا الان مُردن.
‫پس لطفاً،
‫هر چی می‌دونی بگو.
‫این... این یه آزمایش بود ‫توی کلاسی که درس می‌دادم،
‫درباره اهرم فشار و اطاعت.
‫داوطلب‌ها یا قربانی باج‌گیری بودن
‫یا خودشون نقش باج‌گیر رو داشتن
‫که قربانی‌هاشون رو مجبور می‌کردن ‫قوانین سختی رو رعایت کنن.
‫خیلی زود تموم شد.
‫پس تو آزمایش رو متوقف کردی؟
‫چرا؟
‫یکی از شرکت‌کننده‌ها آخرش ‫به شدت به هم‌اتاقیش آسیب زد.
‫خیلی خطرناک شد، ‫نه فقط برای شرکت‌کننده‌ها.
‫چندتا از دانشجوهای ارشد پروژه هم...
‫اون‌ها کم کم...
‫رفتارهای خارج از کنترل
‫از خودشون نشون دادن.
‫چه جور رفتاری؟
‫سرمستی قدرت، ظرفیت بیشتر ‫برای... برای بی‌رحمی.
‫پس کار مسئولانه رو انجام دادم ‫و تمومش کردم.
‫تحقیقا‌ت رو دفن کردم و...
‫رفتم سراغ حوزه‌های جدید مطالعه.
‫فکر می‌کنی ممکنه یکی از دانشجوهای ارشدت
‫تحقیقاتت رو توی دنیای واقعی ‫ادامه داده باشه؟
‫امیدوارم نه.
‫سه تا دانشجو بودن که به‌طور خاص
‫خیلی مخالفت کردن
‫با اینکه پروژه رو تعطیل کردم.
‫اسمشون چی بود؟
‫همیشه یادم می‌مونه ‫چون خیلی پافشاری می‌کردن.
‫دان اشنایدر، جیلیان میکس
‫و فیلیپ جوست.
‫اشنایدر بیشتر از همه نگرانم می‌کرد.
‫مطالعه‌م یه چیزی رو توی وجودش آشکار کرد.
‫یه جور سادیسم زورگویی.
‫از قوانین پروسه لذت می‌برد
‫و فکر می‌کرد شرکت‌کننده‌ها سزاوار تنبیه‌ان.
‫آزمایش تموم شد، ولی اون ‫همچنان باهام تماس می‌گرفت.
‫من بلاکش کردم. گفتم زندگیش رو ادامه بده.
‫ولی من...
‫فکر کنم یه هیولا ساختم.
‫از این مرد می‌ترسی.
‫آره.
‫هیچ ایده‌ای داری الان کجاست؟
‫نه. نمی‌دونم.
‫با همشون ارتباطم رو از دست دادم.
‫شنیدم جیلیان میکس توی لندن زندگی می‌کنه.
‫ولی اون دوتای دیگه...
‫ممکنه هنوز همین اطراف باشن.
‫عجیبه.
‫سراغ من نیومدن.
‫یه سیستمی ساختن که
‫اگه کسی خطا می‌کرد،
‫یا باج‌گیریش می‌کردن یا می‌کشتنش.
‫هیچ راهی نبوده بفهمی ‫این قضیه داره اتفاق می‌افته.
‫- ولی احساس مسئولیت می‌کنم. ‫- اون‌ها ایده‌ت رو گرفتن و منحرفش کردن.
‫- این ماجرا چند وقته ادامه داشته؟ ‫- خیلی وقته.
‫خیلی زیاد.
‫مهم اینه که جلوش رو بگیریم
‫قبل از اینکه کسی دیگه آسیب ببینه.
‫خیلی‌خب، رسیدیم.
‫حالا چی؟
‫منتظر می‌مونیم.
‫اوه.
‫[شماره ناشناس: رسیدن رو تأیید کن]
‫[اهداف جدیدت جاشوا و مندی دکر هستن. ‫صراف بانک رو بگیر.]
‫هی، اممم...
‫فکر نکنم بتونم دوباره این کار رو بکنم.
‫مجبوریم.
‫بریم.
‫اوه، خدا...
‫جیغ نزن. من راستش اومدم
‫جونت رو نجات بدم، ‫ولی باید دستوراتم رو
‫- با دقت انجام بدی. فهمیدی؟ ‫- آره.
‫خیلی‌خب، بیا بریم.
‫راسل، خوبی؟
‫سلام آره، تا اینجا که خوب بوده.
‫پروسه نمی‌دونه داریم بازیشون می‌دیم.
‫به حارث اهداف جدید دادن؟
‫آره، آره. یه زوج جوون، تازه‌ عروس و داماد.
‫وانمود کردیم زن رو دزدیدیم، ‫بعد شوهر اولین پیامش رو
‫از طرف پروسه، ‫روی یه گوشی یک‌بارمصرف گرفت.
‫بذار حدس بزنم. به هیچ‌کس نگو، ‫یه پولی به یک حساب بریز.
‫آره، آره. داریم آروم پیش می‌بریم،
‫پس اونم قراره یه انتقال بزنه، ‫یه‌کم برامون وقت بخره.
‫فکر کنم فهمیدم کی پشت این ماجراست.
‫چندتا دانشجوی سابق روانشناسی
‫که غیب شدن.
‫شماره فرستنده رو به رندی بده.
‫اوه، از قبل فرستادم.
‫آره، واسه همین زنگ زدم.
‫اون شماره جعلی رو ردیابی کرد.
‫یکی از پینگ‌ها از مختصات ایگل کانتی بود
‫جایی که من و رینی قرار بود بریم.
‫نمی‌تونه تصادفی باشه.
‫مگه نه؟
‫آره. موافقم. باشه، اونجا می‌بینمت.
‫مختصات حدود دو کیلومتر اون طرفه.
‫به نظرم بهتره از اینجا پیاده بریم.
‫خب دنبال اینا می‌گردیم...
‫فهمیدم.
‫بعد می‌گفتن هیچی این اطراف نیست.
‫آره.
‫لعنتی.
‫این دیگه چی بود؟ من می‌رم، می‌رم.
‫- آره. ‫- باشه.
‫هی! وایستا!
‫وایستا!
‫قول می‌دم دفعه بعد خطا نمی‌زنم.
‫خوبه یه مُرده رو ببینم.
‫من مسلح نیستم.
‫- تو مسئول ماجرایی؟ ‫- نه.
‫- پس کیه؟ ‫- اشنایدر.
‫کلیدها رو بده.
‫زود باش.
‫تکون نخور، همه‌چی تمومه.
‫می‌خوای بهم شلیک کنی؟
‫چون این پروسه رو متوقف نمی‌کنه، ‫به من احتیاجی نداره.
‫می‌تونم یه چیزی نشونت بدم؟
‫حاضری برای نجات جون
‫مادرت و خواهرت چی کار کنی؟
‫جواب بده.
‫اول کدوم رو نجات می‌دی؟
‫نیومدم اینجا که بازیت رو انجام بدم.
‫اوه.
‫از انتخاب‌هایی که می‌کنی می‌ترسی.
‫چرا این کار رو کردی؟
‫می‌دونم قربانی‌ها رو مجبور می‌کردی ‫پول حواله کنن،
‫ولی این فقط برای پولدار شدن نبود.
‫یه چیز دیگه‌ست، درسته؟
‫دکتر تیت می‌گه تو یه سادیست زورگویی ‫پس این...
‫این برات لذت‌بخشه.
‫دکتر تیت؟
‫اون استاد بی‌عرضه؟ چی...؟
‫کنجکاو نیستی بدونی چطور کار می‌کنه؟
‫ما یه الگوریتم ساختیم
‫که هدف‌ها رو به ‌طور
‫خودکار انتخاب می‌کنه.
‫خودکفاست.
‫هیچ کاری نمی‌تونی بکنی ‫که جلوش رو بگیری.
‫بهش افتخار می‌کنی.
‫می‌خوای بقیه تحسینت کنن.
‫برای همین اون پیام‌ها رو برام می‌فرستادی.
‫درسته، می‌خواستی پیدات کنم.
‫بیام اینجا و ببینمت.
‫قدرتت.
‫برتریت.
‫خیلی وقته ناشناس موندی.
‫حتی تو هم نمی‌تونی الگوریتم رو ‫شکست بدی، کالتر.
‫افراد معیوب رو انتخاب می‌کنه،
‫کسایی که ترجیح می‌دن سراغ پلیس نرن.
‫خونواده‌ت رو چقدر می‌شناسی؟
‫احتمالش چقدره که یکی‌شون
‫یه راز برای پنهان کردن داشته باشه؟
‫هی.
‫- خوبی؟ ‫- آره.
‫چیزی که می‌خواستم ازش گرفتم.
‫می‌خواست از دوری و مامان ‫به‌عنوان اهرم استفاده کنه؟
‫سعی کرد.
‫جواب نداد.
‫خیلی‌خب، آماده‌ای یه ضربه اساسی بزنیم؟
‫پروسه رو تعطیل کنیم؟
‫بریم سر وقتش.
‫خب، دان اشنایدر دستگیر شده.
‫هیچی نمی‌گه، تعجبی هم نداره.
‫ولی اف‌بی‌آی داره آنالیز جنایی ‫روی سرورها انجام می‌ده.
‫- خوب شد همه‌چی رو نابود نکردیم. ‫- آره.
‫و متخصص‌های آی‌تی تأیید کردن
‫که شما پروسه رو متوقف کردین.
‫لیسا خیلی ازتون ممنونه.
‫حارث هولمز چطوره؟
‫آماده‌ست جواب کارهاش رو بده،
‫ولی خوشحاله که پسرش در امانه.
‫- پس یعنی همه‌چی واقعاً تموم شد. ‫- امیدوارم.
‫اف‌بی‌آی هنوز دنبال اون ‫دانشجوی سوم، جیلیان میکس هست.
‫می‌دونین، فقط برای اطمینان.
‫- هنوز پیداش نکردن؟ ‫- مطمئنم دیر یا زود پیداش می‌کنن.
‫به هر حال، دیگه باید قطع کنم. ‫با موکلم قرار ناهار دارم.
‫بعد صورتحساب تعمیر ‫ماشینم رو برات می‌فرستم.
‫هی، هر وقت خواستی زنگ بزن. ‫منظورم هر وقت...
‫باید یه روزی درباره اِکو ریج ‫و مامان حرف بزنیم.
‫آره.
‫خب، من هنوز آماده نیستم ‫باهاش حرف بزنم، اگه منظورت اینه.
‫خب، فقط باید بدونم ‫وقتی ازم پرسید چی بگم.
‫بهش بگو، می‌دونی... ‫هنوز به زمان بیشتری نیاز دارم.
‫باشه. آره، هر چقدر زمان لازم داری.
‫خب، می‌دونی،
‫مسائل خونوادگیه.
‫از اون چیزایی که دوست دارم ‫قایمش کنم و فراموش کنم،
‫ولی تو اینجوری نیستی.
‫- اشکالی نداره. ‫- نه، اینطور نیست.
‫اوه. اون شماره تلفنی که ‫تو دفترچه بابا پیدا کردی.
‫می‌خوای من واست بررسیش کنم؟
‫- این کار رو برام می‌کنی؟ ‫- معلومه.
‫الان که خیلی کار خاصی ندارم.
‫اصلا بعدش می‌خوای چی کار کنی؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید بخوام رئیس خودم باشم.
‫می‌دونی، شاید یه کار ماجراجویانه.
‫به کسایی که کمک لازم دارن، ‫کمک کنم.
‫از اینجور کارها.
‫پیشنهادی نداری؟
‫سر و پا گوشم.
‫می‌خوای من نصیحتت کنم؟
‫آره، انگار تو کارت خوب پیش می‌ره.
‫آره، بد نیست.
‫یعنی، این کاروان یه‌کم عجیبه،
‫ولی خب، کارت خوب پیش می‌ره.
‫کاروان باحاله، پسر.
‫عجیب نیست، باحاله.
‫فکر کنم فقط می‌خوام یه کاری بکنم...
‫مهارت‌هام رو برای کار درست،
‫به کار بگیرم.
‫برای یه هدف بزرگ‌تر.
‫نمی‌دونم.
‫اوه، راستی...
‫آخرش فهمیدی کی ناخن‌هات رو لاک زده بود؟
‫- چی؟ ‫- کی ناخن‌هات رو لاک زده بود؟
‫اون... قضیه میمون، جاکارتا؟
‫می‌دونی چیه؟ این داستان رو بهتره ‫سر یه نوشیدنی تعریف کنم.
‫یا چندتا نوشیدنی که ‫همه‌شم مهمون تو باشه.
‫یه جا سراغ دارم.
‫- جدی؟ استیک هم داشته باشه. ‫- از اونا هم دارن.
‫پایه‌ام.
‫به نظر برنامه خوبیه.
‫«ترجمه از خشایار»